{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974511"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974511","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της ισχαιμικής προετοιμασίας και της μεταδιεγερτικής ενεργοποίησης στην παραγόμενη ταχύτητα κατά την άσκηση πιέσεων στήθους","abstract":"Η χρήση ισχαιμικής προετοιμασίας (IPC) πριν από διαφορετικές δραστηριότητες είναι γνωστό ότι επιφέρει θετικές προσαρμογές στην απόδοση. Ωστόσο, ο μεγάλος χρόνος (40 min) για την ολοκλήρωση της, την καθιστά δύσκολα εφαρμόσιμη στην καθημερινή αθλητική πρακτική. Σκοπός της εργασίας ήταν να εξετάσει την επίδραση μικρής δόσης IPC στην απόδοση, όπως επίσης τις διάφορες και τον συνδυασμό αυτής με άλλες μεθόδους προετοιμασίας. Στην μελέτη συμμετείχαν 12 άνδρες, οι οποίοι εκτέλεσαν 4 σετ διάρκειας 12 s στο 60% 1 μέγιστης επανάληψης (ΜΑΕ) με διάλειμμα 2 min στην άσκηση πιέσεων στήθους. Πριν από την εφαρμογή του κύριου πρωτοκόλλου εκτελέστηκαν σε τυχαία σειρά για κάθε συμμετέχοντα 4 συνθήκες, οι οποίες ήταν η εφαρμογή IPC, μεταδιεγερτικής βελτίωσης της απόδοσης (PAPE), ο συνδυασμός των δύο πρώτων (PAPE-IPC) και τέλος η συνθήκη ελέγχου (CTRL). Αλλαγές στην ταχύτητα κίνησης καταγράφηκαν μέσω γραμμικού μετατροπέα θέσης. Παρατηρήθηκε κύρια επίδραση για την μέγιστη ταχύτητα (ΜΤ) (p<0.05), με την ΜΤ για όλα τα σετ κατά την IPC να είναι υψηλότερη από την CTRL (7.4 %). Για την μέση ταχύτητα το σετ 1, 2 και 3 (p < 0.05) ήταν και για τις τρείς πειραματικές συνθήκες υψηλότερο από την CTRL. Ωστόσο, το σετ 1 ήταν υψηλότερο για την IPC σε σχέση με την PAPE (6.7%,p < 0.01). Κύρια επίδραση βρέθηκε για τον συνολικό όγκο προπόνησης (p < 0.001) ο οποίος ήταν μεγαλύτερος για τα τρία πειραματικά πρωτόκολλα (IPC, PAPE, PAPE-IPC) από την CTRL (8%, 6.6%, 6.9%). Τέλος το δείκτης υποκειμενικής αντίληψης της κόπωσης (RPE) ήταν χαμηλότερος (25.3%, 18%, 17%) κατά την IPC σε σύγκριση με τις υπόλοιπες συνθήκες (CTRL, PAPE, PAPE-IPC) (p < 0.01). Συμπερασματικά, ένας κύκλος IPC είναι ικανός να προκαλέσει αύξηση στην παραγόμενη ταχύτητα με παράλληλη αύξηση του όγκου προπόνησης και χαμηλότερο RPE. Η χρήση αυτής της τεχνικής φαίνεται ικανή να αυξήσει τόσο άμεσα όσο και μακροχρόνια την απόδοση.","abstract_html":"Η χρήση ισχαιμικής προετοιμασίας (IPC) πριν από διαφορετικές δραστηριότητες είναι γνωστό ότι επιφέρει θετικές προσαρμογές στην απόδοση. Ωστόσο, ο μεγάλος χρόνος (40 min) για την ολοκλήρωση της, την καθιστά δύσκολα εφαρμόσιμη στην καθημερινή αθλητική πρακτική. Σκοπός της εργασίας ήταν να εξετάσει την επίδραση μικρής δόσης IPC στην απόδοση, όπως επίσης τις διάφορες και τον συνδυασμό αυτής με άλλες μεθόδους προετοιμασίας. Στην μελέτη συμμετείχαν 12 άνδρες, οι οποίοι εκτέλεσαν 4 σετ διάρκειας 12 s στο 60% 1 μέγιστης επανάληψης (ΜΑΕ) με διάλειμμα 2 min στην άσκηση πιέσεων στήθους. Πριν από την εφαρμογή του κύριου πρωτοκόλλου εκτελέστηκαν σε τυχαία σειρά για κάθε συμμετέχοντα 4 συνθήκες, οι οποίες ήταν η εφαρμογή IPC, μεταδιεγερτικής βελτίωσης της απόδοσης (PAPE), ο συνδυασμός των δύο πρώτων (PAPE-IPC) και τέλος η συνθήκη ελέγχου (CTRL). Αλλαγές στην ταχύτητα κίνησης καταγράφηκαν μέσω γραμμικού μετατροπέα θέσης. Παρατηρήθηκε κύρια επίδραση για την μέγιστη ταχύτητα (ΜΤ) (p&lt;0.05), με την ΜΤ για όλα τα σετ κατά την IPC να είναι υψηλότερη από την CTRL (7.4 %). Για την μέση ταχύτητα το σετ 1, 2 και 3 (p &lt; 0.05) ήταν και για τις τρείς πειραματικές συνθήκες υψηλότερο από την CTRL. Ωστόσο, το σετ 1 ήταν υψηλότερο για την IPC σε σχέση με την PAPE (6.7%,p &lt; 0.01). Κύρια επίδραση βρέθηκε για τον συνολικό όγκο προπόνησης (p &lt; 0.001) ο οποίος ήταν μεγαλύτερος για τα τρία πειραματικά πρωτόκολλα (IPC, PAPE, PAPE-IPC) από την CTRL (8%, 6.6%, 6.9%). Τέλος το δείκτης υποκειμενικής αντίληψης της κόπωσης (RPE) ήταν χαμηλότερος (25.3%, 18%, 17%) κατά την IPC σε σύγκριση με τις υπόλοιπες συνθήκες (CTRL, PAPE, PAPE-IPC) (p &lt; 0.01). Συμπερασματικά, ένας κύκλος IPC είναι ικανός να προκαλέσει αύξηση στην παραγόμενη ταχύτητα με παράλληλη αύξηση του όγκου προπόνησης και χαμηλότερο RPE. Η χρήση αυτής της τεχνικής φαίνεται ικανή να αυξήσει τόσο άμεσα όσο και μακροχρόνια την απόδοση.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαλάγας Ανδρέας","Salagas Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:08Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974511"],"render_values":[{"text":"uoadl:2974511","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974511","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974511","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2974511","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαλάγας Ανδρέας","Salagas Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974511","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974511"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρήση ισχαιμικής προετοιμασίας (IPC) πριν από διαφορετικές δραστηριότητες είναι γνωστό ότι επιφέρει θετικές προσαρμογές στην απόδοση. Ωστόσο, ο μεγάλος χρόνος (40 min) για την ολοκλήρωση της, την καθιστά δύσκολα εφαρμόσιμη στην καθημερινή αθλητική πρακτική. Σκοπός της εργασίας ήταν να εξετάσει την επίδραση μικρής δόσης IPC στην απόδοση, όπως επίσης τις διάφορες και τον συνδυασμό αυτής με άλλες μεθόδους προετοιμασίας. Στην μελέτη συμμετείχαν 12 άνδρες, οι οποίοι εκτέλεσαν 4 σετ διάρκειας 12 s στο 60% 1 μέγιστης επανάληψης (ΜΑΕ) με διάλειμμα 2 min στην άσκηση πιέσεων στήθους. Πριν από την εφαρμογή του κύριου πρωτοκόλλου εκτελέστηκαν σε τυχαία σειρά για κάθε συμμετέχοντα 4 συνθήκες, οι οποίες ήταν η εφαρμογή IPC, μεταδιεγερτικής βελτίωσης της απόδοσης (PAPE), ο συνδυασμός των δύο πρώτων (PAPE-IPC) και τέλος η συνθήκη ελέγχου (CTRL). Αλλαγές στην ταχύτητα κίνησης καταγράφηκαν μέσω γραμμικού μετατροπέα θέσης. Παρατηρήθηκε κύρια επίδραση για την μέγιστη ταχύτητα (ΜΤ) (p<0.05), με την ΜΤ για όλα τα σετ κατά την IPC να είναι υψηλότερη από την CTRL (7.4 %). Για την μέση ταχύτητα το σετ 1, 2 και 3 (p < 0.05) ήταν και για τις τρείς πειραματικές συνθήκες υψηλότερο από την CTRL. Ωστόσο, το σετ 1 ήταν υψηλότερο για την IPC σε σχέση με την PAPE (6.7%,p < 0.01). Κύρια επίδραση βρέθηκε για τον συνολικό όγκο προπόνησης (p < 0.001) ο οποίος ήταν μεγαλύτερος για τα τρία πειραματικά πρωτόκολλα (IPC, PAPE, PAPE-IPC) από την CTRL (8%, 6.6%, 6.9%). Τέλος το δείκτης υποκειμενικής αντίληψης της κόπωσης (RPE) ήταν χαμηλότερος (25.3%, 18%, 17%) κατά την IPC σε σύγκριση με τις υπόλοιπες συνθήκες (CTRL, PAPE, PAPE-IPC) (p < 0.01). Συμπερασματικά, ένας κύκλος IPC είναι ικανός να προκαλέσει αύξηση στην παραγόμενη ταχύτητα με παράλληλη αύξηση του όγκου προπόνησης και χαμηλότερο RPE. Η χρήση αυτής της τεχνικής φαίνεται ικανή να αυξήσει τόσο άμεσα όσο και μακροχρόνια την απόδοση.","Ischemic preconditioning (IPC) before different training modalities is well known that enhance exercise performance. However, the great duration (40 min) of this technique makes it difficult for the coaches and other sport professionals to integrate it during daily practice. The purpose of this study was to investigate the effect of a small dose of IPC in performance, as well as to notice the difference and also the combination with other preconditioning techniques. In this study 12 men were participated, who complete 4 sets of 12 sec duration at 60% of 1 RM with 2 min rest in the bench press exercise. Before the main protocol all participants execute four different conditions, IPC, post activation performance enhancement (PAPE), the combination of the first two (PAPE-IPC) and the control condition (CTRL). Changes on the bar velocity were recorded with linear positioning transducer. Main effect were observed for maximum velocity (MaxV,p < 0.05), overall MaxV where greater for IPC condition than in CTRL (7.4 %). Mean Velocity (MeanV) for set 1 (p <0.05), set 2 (p < 0.05) and set 3 (p < 0.05) was higher for the three experimental conditions. However, set 1 (p < 0.01) (MeanV) was greater for IPC condition in contrast with PAPE (6.7%). Main effect was also found for the training volume (p < 0.001) which was higher for IPC, PAPE, PAPE-IPC conditions compare with CTRL. The RPE was lower (25.3%, 18%, 17%) during IPC in contrast with other conditions (CTRL, PAPE, PAPE-IPC) (p < 0.01). These results suggest that a small dose of IPC could increase bench press performance along with higher training volume and lower RPE. The employment of this training strategy could cause acute and chronic positive adaptations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της ισχαιμικής προετοιμασίας και της μεταδιεγερτικής ενεργοποίησης στην παραγόμενη ταχύτητα κατά την άσκηση πιέσεων στήθους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαλάγας Ανδρέας","Salagas Andreas"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η χρήση ισχαιμικής προετοιμασίας (IPC) πριν από διαφορετικές δραστηριότητες είναι γνωστό ότι επιφέρει θετικές προσαρμογές στην απόδοση. Ωστόσο, ο μεγάλος χρόνος (40 min) για την ολοκλήρωση της, την καθιστά δύσκολα εφαρμόσιμη στην καθημερινή αθλητική πρακτική. Σκοπός της εργασίας ήταν να εξετάσει την επίδραση μικρής δόσης IPC στην απόδοση, όπως επίσης τις διάφορες και τον συνδυασμό αυτής με άλλες μεθόδους προετοιμασίας. Στην μελέτη συμμετείχαν 12 άνδρες, οι οποίοι εκτέλεσαν 4 σετ διάρκειας 12 s στο 60% 1 μέγιστης επανάληψης (ΜΑΕ) με διάλειμμα 2 min στην άσκηση πιέσεων στήθους. Πριν από την εφαρμογή του κύριου πρωτοκόλλου εκτελέστηκαν σε τυχαία σειρά για κάθε συμμετέχοντα 4 συνθήκες, οι οποίες ήταν η εφαρμογή IPC, μεταδιεγερτικής βελτίωσης της απόδοσης (PAPE), ο συνδυασμός των δύο πρώτων (PAPE-IPC) και τέλος η συνθήκη ελέγχου (CTRL). Αλλαγές στην ταχύτητα κίνησης καταγράφηκαν μέσω γραμμικού μετατροπέα θέσης. Παρατηρήθηκε κύρια επίδραση για την μέγιστη ταχύτητα (ΜΤ) (p<0.05), με την ΜΤ για όλα τα σετ κατά την IPC να είναι υψηλότερη από την CTRL (7.4 %). Για την μέση ταχύτητα το σετ 1, 2 και 3 (p < 0.05) ήταν και για τις τρείς πειραματικές συνθήκες υψηλότερο από την CTRL. Ωστόσο, το σετ 1 ήταν υψηλότερο για την IPC σε σχέση με την PAPE (6.7%,p < 0.01). Κύρια επίδραση βρέθηκε για τον συνολικό όγκο προπόνησης (p < 0.001) ο οποίος ήταν μεγαλύτερος για τα τρία πειραματικά πρωτόκολλα (IPC, PAPE, PAPE-IPC) από την CTRL (8%, 6.6%, 6.9%). Τέλος το δείκτης υποκειμενικής αντίληψης της κόπωσης (RPE) ήταν χαμηλότερος (25.3%, 18%, 17%) κατά την IPC σε σύγκριση με τις υπόλοιπες συνθήκες (CTRL, PAPE, PAPE-IPC) (p < 0.01). Συμπερασματικά, ένας κύκλος IPC είναι ικανός να προκαλέσει αύξηση στην παραγόμενη ταχύτητα με παράλληλη αύξηση του όγκου προπόνησης και χαμηλότερο RPE. Η χρήση αυτής της τεχνικής φαίνεται ικανή να αυξήσει τόσο άμεσα όσο και μακροχρόνια την απόδοση.","Ischemic preconditioning (IPC) before different training modalities is well known that enhance exercise performance. However, the great duration (40 min) of this technique makes it difficult for the coaches and other sport professionals to integrate it during daily practice. The purpose of this study was to investigate the effect of a small dose of IPC in performance, as well as to notice the difference and also the combination with other preconditioning techniques. In this study 12 men were participated, who complete 4 sets of 12 sec duration at 60% of 1 RM with 2 min rest in the bench press exercise. Before the main protocol all participants execute four different conditions, IPC, post activation performance enhancement (PAPE), the combination of the first two (PAPE-IPC) and the control condition (CTRL). Changes on the bar velocity were recorded with linear positioning transducer. Main effect were observed for maximum velocity (MaxV,p < 0.05), overall MaxV where greater for IPC condition than in CTRL (7.4 %). Mean Velocity (MeanV) for set 1 (p <0.05), set 2 (p < 0.05) and set 3 (p < 0.05) was higher for the three experimental conditions. However, set 1 (p < 0.01) (MeanV) was greater for IPC condition in contrast with PAPE (6.7%). Main effect was also found for the training volume (p < 0.001) which was higher for IPC, PAPE, PAPE-IPC conditions compare with CTRL. The RPE was lower (25.3%, 18%, 17%) during IPC in contrast with other conditions (CTRL, PAPE, PAPE-IPC) (p < 0.01). These results suggest that a small dose of IPC could increase bench press performance along with higher training volume and lower RPE. The employment of this training strategy could cause acute and chronic positive adaptations."],"dc:identifier":["uoadl:2974511","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974511"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η επίδραση της ισχαιμικής προετοιμασίας και της μεταδιεγερτικής ενεργοποίησης στην παραγόμενη ταχύτητα κατά την άσκηση πιέσεων στήθους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:08Z"}