{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974616"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974616","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση του αναδόχου με το ελληνικό δημόσιο στις συμβάσεις παραχώρησης δημοσίων υπηρεσιών","abstract":"Η παραχώρηση ορισμένης δημόσιας υπηρεσίας υπό τη λειτουργική έννοια, με την απομάκρυνση αυτής από τη σφαίρα ευθύνης και εξουσίας του κράτους και τη μεταφορά της στη σφαίρα του ιδιώτη συνιστά έναν διοικητικό θεσμό με νομικές, πολιτικές, ιστορικές και οικονομικές προεκτάσεις. Δεδομένου ότι στην ελληνική έννομη τάξη, η παραχώρηση λαμβάνει χώρα με την υπογραφή σύμβασης μεταξύ του Δημοσίου ή κάποιου φορέα αυτού και του ιδιώτη και ελλείψει ενός νομοθετικού πλαισίου αναφορικά με το στάδιο εκτέλεσης αυτών των συμβάσεων και της -συνηθισμένης σε άλλες περιπτώσεις- έντονης νομολογιακής επεξεργασίας, το όλο φαινόμενο μπορεί να προσεγγιστεί στη βάση της πρακτικής του ελληνικού Δημοσίου κατά την υπογραφή των συμβάσεων. Μέσα από τη μελέτη ορισμένων από τις σημαντικότερες συμβάσεις παραχώρησης, αναδεικνύεται το περίπλοκο σύμπλεγμα των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων μεταξύ του παραχωρησιούχου ιδιώτη και του ελληνικού Δημοσίου. Από το σχήμα αυτό προκύπτει ότι, αφενός, το Δημόσιο απεκδύεται του παροχικού του ρόλου και πλέον λειτουργεί ως εγγυητής - επόπτης της παροχής της υπηρεσίας, ενώ ο ιδιώτης ως πλέον πάροχος υποκαθίσταται στην άσκηση της αρμοδιότητας και ορισμένων εξουσιών στη θέση του κράτους. Τα βασικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των συμβάσεων παραχώρησης είναι: η εξαιρετικά μεγάλη διάρκειά τους, το άμεσα συνυφασμένο με την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος αντικείμενο και το γεγονός ότι ορισμένοι όροι αναπτύσσουν τις έννομες συνέπειές τους στους τρίτους χρήστες, αν και δεν είναι μέρη της σύμβασης. Υπό το πρίσμα αυτό και της αρχής της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας που διέπει τις εν λόγω συμβάσεις, παρατηρείται η διαμόρφωση επιμέρους αρχών που διατρέχουν τις επιμέρους ρυθμίσεις των υπό μελέτη συμβάσεων, όπως η αρχή της διάσωσης της σύμβασης και η αρχή της προσωποπαγούς εκτέλεσης της σύμβασης, και σειράς υποχρεώσεων του παραχωρησίουχου, όπως η υποχρέωση αδιάλειπτης χρηματοδότησης της εκτέλεσης της σύμβασης.","abstract_html":"Η παραχώρηση ορισμένης δημόσιας υπηρεσίας υπό τη λειτουργική έννοια, με την απομάκρυνση αυτής από τη σφαίρα ευθύνης και εξουσίας του κράτους και τη μεταφορά της στη σφαίρα του ιδιώτη συνιστά έναν διοικητικό θεσμό με νομικές, πολιτικές, ιστορικές και οικονομικές προεκτάσεις. Δεδομένου ότι στην ελληνική έννομη τάξη, η παραχώρηση λαμβάνει χώρα με την υπογραφή σύμβασης μεταξύ του Δημοσίου ή κάποιου φορέα αυτού και του ιδιώτη και ελλείψει ενός νομοθετικού πλαισίου αναφορικά με το στάδιο εκτέλεσης αυτών των συμβάσεων και της -συνηθισμένης σε άλλες περιπτώσεις- έντονης νομολογιακής επεξεργασίας, το όλο φαινόμενο μπορεί να προσεγγιστεί στη βάση της πρακτικής του ελληνικού Δημοσίου κατά την υπογραφή των συμβάσεων. Μέσα από τη μελέτη ορισμένων από τις σημαντικότερες συμβάσεις παραχώρησης, αναδεικνύεται το περίπλοκο σύμπλεγμα των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων μεταξύ του παραχωρησιούχου ιδιώτη και του ελληνικού Δημοσίου. Από το σχήμα αυτό προκύπτει ότι, αφενός, το Δημόσιο απεκδύεται του παροχικού του ρόλου και πλέον λειτουργεί ως εγγυητής - επόπτης της παροχής της υπηρεσίας, ενώ ο ιδιώτης ως πλέον πάροχος υποκαθίσταται στην άσκηση της αρμοδιότητας και ορισμένων εξουσιών στη θέση του κράτους. Τα βασικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των συμβάσεων παραχώρησης είναι: η εξαιρετικά μεγάλη διάρκειά τους, το άμεσα συνυφασμένο με την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος αντικείμενο και το γεγονός ότι ορισμένοι όροι αναπτύσσουν τις έννομες συνέπειές τους στους τρίτους χρήστες, αν και δεν είναι μέρη της σύμβασης. Υπό το πρίσμα αυτό και της αρχής της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας που διέπει τις εν λόγω συμβάσεις, παρατηρείται η διαμόρφωση επιμέρους αρχών που διατρέχουν τις επιμέρους ρυθμίσεις των υπό μελέτη συμβάσεων, όπως η αρχή της διάσωσης της σύμβασης και η αρχή της προσωποπαγούς εκτέλεσης της σύμβασης, και σειράς υποχρεώσεων του παραχωρησίουχου, όπως η υποχρέωση αδιάλειπτης χρηματοδότησης της εκτέλεσης της σύμβασης.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννακοπούλου Ελένη","Giannakopoulou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:08Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974616"],"render_values":[{"text":"uoadl:2974616","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974616","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974616","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2974616","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννακοπούλου Ελένη","Giannakopoulou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974616"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παραχώρηση ορισμένης δημόσιας υπηρεσίας υπό τη λειτουργική έννοια, με την απομάκρυνση αυτής από τη σφαίρα ευθύνης και εξουσίας του κράτους και τη μεταφορά της στη σφαίρα του ιδιώτη συνιστά έναν διοικητικό θεσμό με νομικές, πολιτικές, ιστορικές και οικονομικές προεκτάσεις. Δεδομένου ότι στην ελληνική έννομη τάξη, η παραχώρηση λαμβάνει χώρα με την υπογραφή σύμβασης μεταξύ του Δημοσίου ή κάποιου φορέα αυτού και του ιδιώτη και ελλείψει ενός νομοθετικού πλαισίου αναφορικά με το στάδιο εκτέλεσης αυτών των συμβάσεων και της -συνηθισμένης σε άλλες περιπτώσεις- έντονης νομολογιακής επεξεργασίας, το όλο φαινόμενο μπορεί να προσεγγιστεί στη βάση της πρακτικής του ελληνικού Δημοσίου κατά την υπογραφή των συμβάσεων. Μέσα από τη μελέτη ορισμένων από τις σημαντικότερες συμβάσεις παραχώρησης, αναδεικνύεται το περίπλοκο σύμπλεγμα των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων μεταξύ του παραχωρησιούχου ιδιώτη και του ελληνικού Δημοσίου. Από το σχήμα αυτό προκύπτει ότι, αφενός, το Δημόσιο απεκδύεται του παροχικού του ρόλου και πλέον λειτουργεί ως εγγυητής - επόπτης της παροχής της υπηρεσίας, ενώ ο ιδιώτης ως πλέον πάροχος υποκαθίσταται στην άσκηση της αρμοδιότητας και ορισμένων εξουσιών στη θέση του κράτους. Τα βασικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των συμβάσεων παραχώρησης είναι: η εξαιρετικά μεγάλη διάρκειά τους, το άμεσα συνυφασμένο με την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος αντικείμενο και το γεγονός ότι ορισμένοι όροι αναπτύσσουν τις έννομες συνέπειές τους στους τρίτους χρήστες, αν και δεν είναι μέρη της σύμβασης. Υπό το πρίσμα αυτό και της αρχής της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας που διέπει τις εν λόγω συμβάσεις, παρατηρείται η διαμόρφωση επιμέρους αρχών που διατρέχουν τις επιμέρους ρυθμίσεις των υπό μελέτη συμβάσεων, όπως η αρχή της διάσωσης της σύμβασης και η αρχή της προσωποπαγούς εκτέλεσης της σύμβασης, και σειράς υποχρεώσεων του παραχωρησίουχου, όπως η υποχρέωση αδιάλειπτης χρηματοδότησης της εκτέλεσης της σύμβασης.","The phenomenon of public services concession should be perceived as an administrative institution with extensions intertwined to law, politics, history and economics. In the Greek legal system, the Greek State proceeds to concessions by drawing up concession agreements with private providers. Due to the lack of an integrated legal framework and a case-law practice concerning the execution of concession contracts, this phenomenon can be approached on the basis of the Greek State’s practice. Following the study of some of the most important concession agreements of the Greek State, the rights and obligations of the parties consist a complex scheme. The State deprives its former competence to provide the conceded service and incorporates a supervisory competence as pertains to the proper provision of the public service by the concessionaire. At the same time, the concessionaire substitutes the State by providing the public service. The concession contracts are basically characterized by their long-term execution, the immediate connection of their object to the public interest and the fact that some provisions concern the users of the public service besides the fact that they are not a contract party."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση του αναδόχου με το ελληνικό δημόσιο στις συμβάσεις παραχώρησης δημοσίων υπηρεσιών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννακοπούλου Ελένη","Giannakopoulou Eleni"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η παραχώρηση ορισμένης δημόσιας υπηρεσίας υπό τη λειτουργική έννοια, με την απομάκρυνση αυτής από τη σφαίρα ευθύνης και εξουσίας του κράτους και τη μεταφορά της στη σφαίρα του ιδιώτη συνιστά έναν διοικητικό θεσμό με νομικές, πολιτικές, ιστορικές και οικονομικές προεκτάσεις. Δεδομένου ότι στην ελληνική έννομη τάξη, η παραχώρηση λαμβάνει χώρα με την υπογραφή σύμβασης μεταξύ του Δημοσίου ή κάποιου φορέα αυτού και του ιδιώτη και ελλείψει ενός νομοθετικού πλαισίου αναφορικά με το στάδιο εκτέλεσης αυτών των συμβάσεων και της -συνηθισμένης σε άλλες περιπτώσεις- έντονης νομολογιακής επεξεργασίας, το όλο φαινόμενο μπορεί να προσεγγιστεί στη βάση της πρακτικής του ελληνικού Δημοσίου κατά την υπογραφή των συμβάσεων. Μέσα από τη μελέτη ορισμένων από τις σημαντικότερες συμβάσεις παραχώρησης, αναδεικνύεται το περίπλοκο σύμπλεγμα των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων μεταξύ του παραχωρησιούχου ιδιώτη και του ελληνικού Δημοσίου. Από το σχήμα αυτό προκύπτει ότι, αφενός, το Δημόσιο απεκδύεται του παροχικού του ρόλου και πλέον λειτουργεί ως εγγυητής - επόπτης της παροχής της υπηρεσίας, ενώ ο ιδιώτης ως πλέον πάροχος υποκαθίσταται στην άσκηση της αρμοδιότητας και ορισμένων εξουσιών στη θέση του κράτους. Τα βασικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των συμβάσεων παραχώρησης είναι: η εξαιρετικά μεγάλη διάρκειά τους, το άμεσα συνυφασμένο με την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος αντικείμενο και το γεγονός ότι ορισμένοι όροι αναπτύσσουν τις έννομες συνέπειές τους στους τρίτους χρήστες, αν και δεν είναι μέρη της σύμβασης. Υπό το πρίσμα αυτό και της αρχής της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας που διέπει τις εν λόγω συμβάσεις, παρατηρείται η διαμόρφωση επιμέρους αρχών που διατρέχουν τις επιμέρους ρυθμίσεις των υπό μελέτη συμβάσεων, όπως η αρχή της διάσωσης της σύμβασης και η αρχή της προσωποπαγούς εκτέλεσης της σύμβασης, και σειράς υποχρεώσεων του παραχωρησίουχου, όπως η υποχρέωση αδιάλειπτης χρηματοδότησης της εκτέλεσης της σύμβασης.","The phenomenon of public services concession should be perceived as an administrative institution with extensions intertwined to law, politics, history and economics. In the Greek legal system, the Greek State proceeds to concessions by drawing up concession agreements with private providers. Due to the lack of an integrated legal framework and a case-law practice concerning the execution of concession contracts, this phenomenon can be approached on the basis of the Greek State’s practice. Following the study of some of the most important concession agreements of the Greek State, the rights and obligations of the parties consist a complex scheme. The State deprives its former competence to provide the conceded service and incorporates a supervisory competence as pertains to the proper provision of the public service by the concessionaire. At the same time, the concessionaire substitutes the State by providing the public service. The concession contracts are basically characterized by their long-term execution, the immediate connection of their object to the public interest and the fact that some provisions concern the users of the public service besides the fact that they are not a contract party."],"dc:identifier":["uoadl:2974616","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974616"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η σχέση του αναδόχου με το ελληνικό δημόσιο στις συμβάσεις παραχώρησης δημοσίων υπηρεσιών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:08Z"}