{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974699"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974699","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δικαστήρια θεραπείας από τα ναρκωτικά. Μία αναλυτική και κριτική επισκόπηση.","abstract":"Σκοπός της εκπονούμενης διπλωματικής εργασίας είναι η αναλυτική και κριτική επισκόπηση του μοντέλου των Δικαστηρίων Θεραπείας από τα Ναρκωτικά (“Drug Treatment Courts”) υπό το πρίσμα της διεθνούς εμπειρίας. Πρόκειται για έναν καινοτόμο θεσμό εναλλακτικής ποινικής μεταχείρισης των εξαρτημένων δραστών, οι οποίοι κατά κανόνα ανακυκλώνονται εντός του ποινικού και σωφρονιστικού συστήματος, δοθέντος ότι η επιβολή ποινικών κυρώσεων και ο εγκλεισμός δεν περιστέλλουν το φαύλο κύκλο «ναρκωτικά-έγκλημα», τουναντίον τον ενδυναμώνουν. Στηριζόμενα στις αρχές της θεραπευτικής δικαιοσύνης περί μεγιστοποίησης των θεραπευτικών συνεπειών που επιφέρει το δίκαιο στις ζωές των πολιτών και υιοθετώντας το ιατρικό μοντέλο της εξάρτησης, τα ειδικά αυτά θεραπευτικά δικαστήρια επιδιώκουν να μεταρρυθμίσουν τον τρόπο που ο επίσημος κοινωνικός έλεγχος ανταποκρίνεται στη μη βίαιη παραβατικότητα των εξαρτημένων δραστών, αντιμετωπίζοντας στοχευμένα τη γενεσιουργό αιτία των εν λόγω εγκληματικών συμπεριφορών, ήτοι τη διαταραχή της εξάρτησης από τα ναρκωτικά. Εν συντομία, το υπό μελέτη δικαστηριακό μοντέλο μεταβάλλει τον πρωτεύοντα σκοπό της ποινικής δίκης, από την απόδοση μομφής και τιμωρίας για μία παρελθοντική πράξη στην πρόληψη μίας μελλοντικής υποτροπής και στην επανενσωμάτωση των εξαρτημένων στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Προς τούτο, οι δράστες που παραπέμπονται στο πρόγραμμα ενός θεραπευτικού δικαστηρίου απολαμβάνουν εξατομικευμένες και ολιστικές υπηρεσίες θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης, ενώ ταυτόχρονα το δικαστήριο διασφαλίζει την παραμονή και τη συμμόρφωση προς τους όρους του προγράμματος μέσω της εντατικής εποπτείας του δικαστή, ο οποίος παρακολουθεί στενά τη θεραπευτική τους πορεία και επιστρατεύει ένα ιδιαίτερο σύστημα ποινών και επιβραβεύσεων, με σκοπό την ενίσχυση της κινητοποίησης και της υπευθυνότητάς τους για αληθινή συμπεριφορική αλλαγή και απεμπλοκή από τον εγκληματικό τρόπο σκέψης και δράσης. Στο πλαίσιο της αναλυτικής επισκόπησης, σκιαγραφείται η βασική ταυτότητα των θεραπευτικών δικαστηρίων και διαφωτίζονται οι ουσιώδεις διαφορές από τα παραδοσιακά ποινικά δικαστήρια. Επιπλέον, αναδεικνύεται η ιστορική και εξελικτική πορεία των θεραπευτικών δικαστηρίων, καθώς και η σημαίνουσα θεωρία της θεραπευτικής δικαιοσύνης, από την οποία αντλούν τη νομιμοποίησή τους. Στη συνεχεία, παρουσιάζεται μία κατά το δυνατόν συστηματοποιημένη καταγραφή της κεντρικής δομής και των κυριότερων διαδικασιών ενός τυπικού θεραπευτικού δικαστηρίου, με έμφαση στο αμερικανικό μοντέλο. Μέσα από την επισκόπηση της κριτικής επιχειρηματολογίας επιχειρείται η ανάδειξη καίριων προβληματισμών και αδυναμιών του υπό διερεύνηση μοντέλου. Άλλωστε, έτσι προάγεται ο γόνιμος και εποικοδομητικός δημόσιος διάλογος, καθόσον οποιαδήποτε κοινωνικοπολιτική συζήτηση περί της υιοθέτησής τους στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να παραβλέψει τις τυχόν δυσμενείς συνέπειες ούτε να προβεί σε έναν άκριτο μιμητισμό εν είδει «λύσης ανάγκης». Τέλος, επισυνάπτεται παράρτημα με τις καταγεγραμμένες βέλτιστες πρακτικές των θεραπευτικών δικαστηρίων.","abstract_html":"Σκοπός της εκπονούμενης διπλωματικής εργασίας είναι η αναλυτική και κριτική επισκόπηση του μοντέλου των Δικαστηρίων Θεραπείας από τα Ναρκωτικά (“Drug Treatment Courts”) υπό το πρίσμα της διεθνούς εμπειρίας. Πρόκειται για έναν καινοτόμο θεσμό εναλλακτικής ποινικής μεταχείρισης των εξαρτημένων δραστών, οι οποίοι κατά κανόνα ανακυκλώνονται εντός του ποινικού και σωφρονιστικού συστήματος, δοθέντος ότι η επιβολή ποινικών κυρώσεων και ο εγκλεισμός δεν περιστέλλουν το φαύλο κύκλο «ναρκωτικά-έγκλημα», τουναντίον τον ενδυναμώνουν. Στηριζόμενα στις αρχές της θεραπευτικής δικαιοσύνης περί μεγιστοποίησης των θεραπευτικών συνεπειών που επιφέρει το δίκαιο στις ζωές των πολιτών και υιοθετώντας το ιατρικό μοντέλο της εξάρτησης, τα ειδικά αυτά θεραπευτικά δικαστήρια επιδιώκουν να μεταρρυθμίσουν τον τρόπο που ο επίσημος κοινωνικός έλεγχος ανταποκρίνεται στη μη βίαιη παραβατικότητα των εξαρτημένων δραστών, αντιμετωπίζοντας στοχευμένα τη γενεσιουργό αιτία των εν λόγω εγκληματικών συμπεριφορών, ήτοι τη διαταραχή της εξάρτησης από τα ναρκωτικά. Εν συντομία, το υπό μελέτη δικαστηριακό μοντέλο μεταβάλλει τον πρωτεύοντα σκοπό της ποινικής δίκης, από την απόδοση μομφής και τιμωρίας για μία παρελθοντική πράξη στην πρόληψη μίας μελλοντικής υποτροπής και στην επανενσωμάτωση των εξαρτημένων στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Προς τούτο, οι δράστες που παραπέμπονται στο πρόγραμμα ενός θεραπευτικού δικαστηρίου απολαμβάνουν εξατομικευμένες και ολιστικές υπηρεσίες θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης, ενώ ταυτόχρονα το δικαστήριο διασφαλίζει την παραμονή και τη συμμόρφωση προς τους όρους του προγράμματος μέσω της εντατικής εποπτείας του δικαστή, ο οποίος παρακολουθεί στενά τη θεραπευτική τους πορεία και επιστρατεύει ένα ιδιαίτερο σύστημα ποινών και επιβραβεύσεων, με σκοπό την ενίσχυση της κινητοποίησης και της υπευθυνότητάς τους για αληθινή συμπεριφορική αλλαγή και απεμπλοκή από τον εγκληματικό τρόπο σκέψης και δράσης. Στο πλαίσιο της αναλυτικής επισκόπησης, σκιαγραφείται η βασική ταυτότητα των θεραπευτικών δικαστηρίων και διαφωτίζονται οι ουσιώδεις διαφορές από τα παραδοσιακά ποινικά δικαστήρια. Επιπλέον, αναδεικνύεται η ιστορική και εξελικτική πορεία των θεραπευτικών δικαστηρίων, καθώς και η σημαίνουσα θεωρία της θεραπευτικής δικαιοσύνης, από την οποία αντλούν τη νομιμοποίησή τους. Στη συνεχεία, παρουσιάζεται μία κατά το δυνατόν συστηματοποιημένη καταγραφή της κεντρικής δομής και των κυριότερων διαδικασιών ενός τυπικού θεραπευτικού δικαστηρίου, με έμφαση στο αμερικανικό μοντέλο. Μέσα από την επισκόπηση της κριτικής επιχειρηματολογίας επιχειρείται η ανάδειξη καίριων προβληματισμών και αδυναμιών του υπό διερεύνηση μοντέλου. Άλλωστε, έτσι προάγεται ο γόνιμος και εποικοδομητικός δημόσιος διάλογος, καθόσον οποιαδήποτε κοινωνικοπολιτική συζήτηση περί της υιοθέτησής τους στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να παραβλέψει τις τυχόν δυσμενείς συνέπειες ούτε να προβεί σε έναν άκριτο μιμητισμό εν είδει «λύσης ανάγκης». Τέλος, επισυνάπτεται παράρτημα με τις καταγεγραμμένες βέλτιστες πρακτικές των θεραπευτικών δικαστηρίων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπορμπαντωνάκης Γεώργιος","Bormpantonakis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:08Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974699"],"render_values":[{"text":"uoadl:2974699","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974699","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974699","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2974699","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπορμπαντωνάκης Γεώργιος","Bormpantonakis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974699","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974699"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της εκπονούμενης διπλωματικής εργασίας είναι η αναλυτική και κριτική επισκόπηση του μοντέλου των Δικαστηρίων Θεραπείας από τα Ναρκωτικά (“Drug Treatment Courts”) υπό το πρίσμα της διεθνούς εμπειρίας. Πρόκειται για έναν καινοτόμο θεσμό εναλλακτικής ποινικής μεταχείρισης των εξαρτημένων δραστών, οι οποίοι κατά κανόνα ανακυκλώνονται εντός του ποινικού και σωφρονιστικού συστήματος, δοθέντος ότι η επιβολή ποινικών κυρώσεων και ο εγκλεισμός δεν περιστέλλουν το φαύλο κύκλο «ναρκωτικά-έγκλημα», τουναντίον τον ενδυναμώνουν. Στηριζόμενα στις αρχές της θεραπευτικής δικαιοσύνης περί μεγιστοποίησης των θεραπευτικών συνεπειών που επιφέρει το δίκαιο στις ζωές των πολιτών και υιοθετώντας το ιατρικό μοντέλο της εξάρτησης, τα ειδικά αυτά θεραπευτικά δικαστήρια επιδιώκουν να μεταρρυθμίσουν τον τρόπο που ο επίσημος κοινωνικός έλεγχος ανταποκρίνεται στη μη βίαιη παραβατικότητα των εξαρτημένων δραστών, αντιμετωπίζοντας στοχευμένα τη γενεσιουργό αιτία των εν λόγω εγκληματικών συμπεριφορών, ήτοι τη διαταραχή της εξάρτησης από τα ναρκωτικά. Εν συντομία, το υπό μελέτη δικαστηριακό μοντέλο μεταβάλλει τον πρωτεύοντα σκοπό της ποινικής δίκης, από την απόδοση μομφής και τιμωρίας για μία παρελθοντική πράξη στην πρόληψη μίας μελλοντικής υποτροπής και στην επανενσωμάτωση των εξαρτημένων στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Προς τούτο, οι δράστες που παραπέμπονται στο πρόγραμμα ενός θεραπευτικού δικαστηρίου απολαμβάνουν εξατομικευμένες και ολιστικές υπηρεσίες θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης, ενώ ταυτόχρονα το δικαστήριο διασφαλίζει την παραμονή και τη συμμόρφωση προς τους όρους του προγράμματος μέσω της εντατικής εποπτείας του δικαστή, ο οποίος παρακολουθεί στενά τη θεραπευτική τους πορεία και επιστρατεύει ένα ιδιαίτερο σύστημα ποινών και επιβραβεύσεων, με σκοπό την ενίσχυση της κινητοποίησης και της υπευθυνότητάς τους για αληθινή συμπεριφορική αλλαγή και απεμπλοκή από τον εγκληματικό τρόπο σκέψης και δράσης. Στο πλαίσιο της αναλυτικής επισκόπησης, σκιαγραφείται η βασική ταυτότητα των θεραπευτικών δικαστηρίων και διαφωτίζονται οι ουσιώδεις διαφορές από τα παραδοσιακά ποινικά δικαστήρια. Επιπλέον, αναδεικνύεται η ιστορική και εξελικτική πορεία των θεραπευτικών δικαστηρίων, καθώς και η σημαίνουσα θεωρία της θεραπευτικής δικαιοσύνης, από την οποία αντλούν τη νομιμοποίησή τους. Στη συνεχεία, παρουσιάζεται μία κατά το δυνατόν συστηματοποιημένη καταγραφή της κεντρικής δομής και των κυριότερων διαδικασιών ενός τυπικού θεραπευτικού δικαστηρίου, με έμφαση στο αμερικανικό μοντέλο. Μέσα από την επισκόπηση της κριτικής επιχειρηματολογίας επιχειρείται η ανάδειξη καίριων προβληματισμών και αδυναμιών του υπό διερεύνηση μοντέλου. Άλλωστε, έτσι προάγεται ο γόνιμος και εποικοδομητικός δημόσιος διάλογος, καθόσον οποιαδήποτε κοινωνικοπολιτική συζήτηση περί της υιοθέτησής τους στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να παραβλέψει τις τυχόν δυσμενείς συνέπειες ούτε να προβεί σε έναν άκριτο μιμητισμό εν είδει «λύσης ανάγκης». Τέλος, επισυνάπτεται παράρτημα με τις καταγεγραμμένες βέλτιστες πρακτικές των θεραπευτικών δικαστηρίων.","The purpose of the thesis is to conduct an analytical and critical overview of the Drug Treatment Courts model in the light of international experience. It is an innovative institution that provides an alternative criminal treatment for drug addicted offenders, who are usually recycled within the penal and penitentiary system, given that the imposition of criminal sanctions and incarceration do not break the vicious cycle of “drugs-crime”, instead they reinforce it. Based on the principles of therapeutic jurisprudence regarding the maximization of the therapeutic effects of the law on the lives of citizens and by adopting the disease model of addiction, these special therapeutic courts seek to reform the way in which formal social control responds to nonviolent crime committed by addicted offenders, by targeting the root cause of these criminal behaviours, namely the substance use disorder. In summary, the examined court model shifts the primary purpose of criminal proceedings, from reprimanding and punishing a past act to preventing future recidivism and reintegrating addicted offenders into the social fabric. To this end, offenders, who are referred to a drug treatment court program, enjoy individualized and holistic treatment and social reintegration services, while at the same time the therapeutic court ensures their retention and compliance with the terms of the program through intensive supervision by the judge, who closely monitors their therapeutic progress and employs a special system of sanctions and rewards, in order to strengthen their motivation and responsibility for true behavioural change and desistance from crime. As part of the analytical overview, the basic identity of the therapeutic courts is outlined and the essential differences from the traditional criminal courts are clarified. In addition, the historical and evolutionary course of the therapeutic courts is highlighted, as well as the fundamental theory of therapeutic jurisprudence, from which their legitimacy derives. Furthermore, a reasonably systematized account of the central structure and the main procedures of a typical drug treatment court is presented, with an emphasis on the American model. Through the overview of the critical argumentation, an attempt is made to highlight the key concerns and weaknesses of the investigated court model. After all, this is how fruitful and constructive public discourse is promoted, as any socio-political debate on their adoption in Greece should neither overlook any adverse consequences nor engage in an unconsidered imitation as a \"solution of necessity\". Finally, an appendix with the recorded best practices of the therapeutic courts is attached."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δικαστήρια θεραπείας από τα ναρκωτικά. Μία αναλυτική και κριτική επισκόπηση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπορμπαντωνάκης Γεώργιος","Bormpantonakis Georgios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σκοπός της εκπονούμενης διπλωματικής εργασίας είναι η αναλυτική και κριτική επισκόπηση του μοντέλου των Δικαστηρίων Θεραπείας από τα Ναρκωτικά (“Drug Treatment Courts”) υπό το πρίσμα της διεθνούς εμπειρίας. Πρόκειται για έναν καινοτόμο θεσμό εναλλακτικής ποινικής μεταχείρισης των εξαρτημένων δραστών, οι οποίοι κατά κανόνα ανακυκλώνονται εντός του ποινικού και σωφρονιστικού συστήματος, δοθέντος ότι η επιβολή ποινικών κυρώσεων και ο εγκλεισμός δεν περιστέλλουν το φαύλο κύκλο «ναρκωτικά-έγκλημα», τουναντίον τον ενδυναμώνουν. Στηριζόμενα στις αρχές της θεραπευτικής δικαιοσύνης περί μεγιστοποίησης των θεραπευτικών συνεπειών που επιφέρει το δίκαιο στις ζωές των πολιτών και υιοθετώντας το ιατρικό μοντέλο της εξάρτησης, τα ειδικά αυτά θεραπευτικά δικαστήρια επιδιώκουν να μεταρρυθμίσουν τον τρόπο που ο επίσημος κοινωνικός έλεγχος ανταποκρίνεται στη μη βίαιη παραβατικότητα των εξαρτημένων δραστών, αντιμετωπίζοντας στοχευμένα τη γενεσιουργό αιτία των εν λόγω εγκληματικών συμπεριφορών, ήτοι τη διαταραχή της εξάρτησης από τα ναρκωτικά. Εν συντομία, το υπό μελέτη δικαστηριακό μοντέλο μεταβάλλει τον πρωτεύοντα σκοπό της ποινικής δίκης, από την απόδοση μομφής και τιμωρίας για μία παρελθοντική πράξη στην πρόληψη μίας μελλοντικής υποτροπής και στην επανενσωμάτωση των εξαρτημένων στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Προς τούτο, οι δράστες που παραπέμπονται στο πρόγραμμα ενός θεραπευτικού δικαστηρίου απολαμβάνουν εξατομικευμένες και ολιστικές υπηρεσίες θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης, ενώ ταυτόχρονα το δικαστήριο διασφαλίζει την παραμονή και τη συμμόρφωση προς τους όρους του προγράμματος μέσω της εντατικής εποπτείας του δικαστή, ο οποίος παρακολουθεί στενά τη θεραπευτική τους πορεία και επιστρατεύει ένα ιδιαίτερο σύστημα ποινών και επιβραβεύσεων, με σκοπό την ενίσχυση της κινητοποίησης και της υπευθυνότητάς τους για αληθινή συμπεριφορική αλλαγή και απεμπλοκή από τον εγκληματικό τρόπο σκέψης και δράσης. Στο πλαίσιο της αναλυτικής επισκόπησης, σκιαγραφείται η βασική ταυτότητα των θεραπευτικών δικαστηρίων και διαφωτίζονται οι ουσιώδεις διαφορές από τα παραδοσιακά ποινικά δικαστήρια. Επιπλέον, αναδεικνύεται η ιστορική και εξελικτική πορεία των θεραπευτικών δικαστηρίων, καθώς και η σημαίνουσα θεωρία της θεραπευτικής δικαιοσύνης, από την οποία αντλούν τη νομιμοποίησή τους. Στη συνεχεία, παρουσιάζεται μία κατά το δυνατόν συστηματοποιημένη καταγραφή της κεντρικής δομής και των κυριότερων διαδικασιών ενός τυπικού θεραπευτικού δικαστηρίου, με έμφαση στο αμερικανικό μοντέλο. Μέσα από την επισκόπηση της κριτικής επιχειρηματολογίας επιχειρείται η ανάδειξη καίριων προβληματισμών και αδυναμιών του υπό διερεύνηση μοντέλου. Άλλωστε, έτσι προάγεται ο γόνιμος και εποικοδομητικός δημόσιος διάλογος, καθόσον οποιαδήποτε κοινωνικοπολιτική συζήτηση περί της υιοθέτησής τους στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να παραβλέψει τις τυχόν δυσμενείς συνέπειες ούτε να προβεί σε έναν άκριτο μιμητισμό εν είδει «λύσης ανάγκης». Τέλος, επισυνάπτεται παράρτημα με τις καταγεγραμμένες βέλτιστες πρακτικές των θεραπευτικών δικαστηρίων.","The purpose of the thesis is to conduct an analytical and critical overview of the Drug Treatment Courts model in the light of international experience. It is an innovative institution that provides an alternative criminal treatment for drug addicted offenders, who are usually recycled within the penal and penitentiary system, given that the imposition of criminal sanctions and incarceration do not break the vicious cycle of “drugs-crime”, instead they reinforce it. Based on the principles of therapeutic jurisprudence regarding the maximization of the therapeutic effects of the law on the lives of citizens and by adopting the disease model of addiction, these special therapeutic courts seek to reform the way in which formal social control responds to nonviolent crime committed by addicted offenders, by targeting the root cause of these criminal behaviours, namely the substance use disorder. In summary, the examined court model shifts the primary purpose of criminal proceedings, from reprimanding and punishing a past act to preventing future recidivism and reintegrating addicted offenders into the social fabric. To this end, offenders, who are referred to a drug treatment court program, enjoy individualized and holistic treatment and social reintegration services, while at the same time the therapeutic court ensures their retention and compliance with the terms of the program through intensive supervision by the judge, who closely monitors their therapeutic progress and employs a special system of sanctions and rewards, in order to strengthen their motivation and responsibility for true behavioural change and desistance from crime. As part of the analytical overview, the basic identity of the therapeutic courts is outlined and the essential differences from the traditional criminal courts are clarified. In addition, the historical and evolutionary course of the therapeutic courts is highlighted, as well as the fundamental theory of therapeutic jurisprudence, from which their legitimacy derives. Furthermore, a reasonably systematized account of the central structure and the main procedures of a typical drug treatment court is presented, with an emphasis on the American model. Through the overview of the critical argumentation, an attempt is made to highlight the key concerns and weaknesses of the investigated court model. After all, this is how fruitful and constructive public discourse is promoted, as any socio-political debate on their adoption in Greece should neither overlook any adverse consequences nor engage in an unconsidered imitation as a \"solution of necessity\". Finally, an appendix with the recorded best practices of the therapeutic courts is attached."],"dc:identifier":["uoadl:2974699","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974699"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Δικαστήρια θεραπείας από τα ναρκωτικά. Μία αναλυτική και κριτική επισκόπηση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:08Z"}