{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974778"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2974778","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση επιπέδων εργασιακής εξουθένωσης και ψυχικής ανθεκτικότητας σε επαγγελματίες υγείας κατά την διάρκεια της πανδημίας Covid-19","abstract":"Εισαγωγή: Οι ιατροί και οι νοσηλευτές αποτελούν πόλο έλξης για υλοποίηση διαφόρων ερευνών που ως στόχο έχουν να αναδείξουν τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης και ψυχικής ανθεκτικότητας λόγω της δύσκολης και απαιτητικής φύσης της εργασίας τους. Η νόσος Covid-19 είχε μία ανεξέλεγκτη αύξηση στη χρήση των υπηρεσιών υγείας, χαρακτηρίζοντάς την από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως πανδημία (W.H.O., 2020). Αποτέλεσμα της αυξημένης αυτής ζήτησης και χρήσης ήταν η άσκηση μεγάλων πιέσεων στα συστήματα υγείας και κατ’ επέκταση στους επαγγελματίες υγείας. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα έχει σκοπό τη διερεύνηση των επιπέδων ψυχικής ανθεκτικότητας των γιατρών και νοσηλευτών κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 σε ένα νοσοκομείο αναφοράς κι ένα νοσοκομείο μη αναφοράς για Covid-19 καθώς και τη διαπίστωση της διαφοράς των επιπέδων των τριών υποκλιμάκων της επαγγελματικής εξουθένωσης, δηλαδή τη συναισθηματική εξάντληση, την αποπροσωποποίηση και τη μείωση των προσωπικών επιτευγμάτων μεταξύ των δύο αυτών νοσοκομείων. Μέθοδος: Η έρευνα διεξάχθηκε σε δύο δημόσια νοσοκομεία του νομού Αττικής και συγκεκριμένα σε ένα νοσοκομείο της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας το οποίο κηρύχτηκε ως νοσοκομείο αναφοράς για την πανδημία Covid-19 και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής -ΔΑΦΝΙ της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας που δεν κηρύχτηκε ως νοσοκομείο αναφοράς. Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος του συνολικού score της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Αναφοράς (M =68.86, SD=11.45) δεν διέφερε σημαντικά από τον μέσο όρο της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Μη Αναφοράς (M= 68.02, SD =11.52) , F(1, 91)=. 2.412, p=.124. Ο μέσος όρος των μεταβλητών συναισθηματικής εξάντλησης, προσωπικά επιτεύγματα και αποπροσωποποίησης στο Νοσοκομείο Αναφοράς δεν διέφερε σημαντικά από τον μέσο όρο του Νοσοκομείου Μη Αναφοράς. Μόνον η μεταβλητή Δυσαρέσκεια από την εργασία είχε επίδραση στις εξαρτημένες μεταβλητές συναισθηματική εξάντληση F(1,93)= 23.298, p<.001 και αποπροσωποποίηση F(1,93)=18.041, p<.001. ενώ δεν επηρέαζε τη μεταβλητή προσωπικά επιτεύγματα. Συμπεράσματα: Από την έρευνα βρέθηκε πως ο μέσος όρος της Ψυχικής Ανθεκτικότητας των γιατρών και των νοσηλευτών στο Νοσοκομείο Αναφοράς δεν είχε στατιστικά σημαντική διαφορά από τον μέσο όρο της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Μη Αναφοράς του αντίστοιχου προσωπικού. Η συναισθηματική εξάντληση, τα προσωπικά επιτεύγματα και η αποπροσωποποίηση δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού των δύο νοσοκομείων. Ενώ στατιστικά σημαντική κρίνεται η «Δυσαρέσκεια από την Εργασία» των γιατρών και των νοσηλευτών επιδρώντας στη συναισθηματική εξάντληση και στην αποπροσωποποίηση, με καμία επίδραση στην μείωση των επιτευγμάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι ιατροί και οι νοσηλευτές αποτελούν πόλο έλξης για υλοποίηση διαφόρων ερευνών που ως στόχο έχουν να αναδείξουν τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης και ψυχικής ανθεκτικότητας λόγω της δύσκολης και απαιτητικής φύσης της εργασίας τους. Η νόσος Covid-19 είχε μία ανεξέλεγκτη αύξηση στη χρήση των υπηρεσιών υγείας, χαρακτηρίζοντάς την από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως πανδημία (W.H.O., 2020). Αποτέλεσμα της αυξημένης αυτής ζήτησης και χρήσης ήταν η άσκηση μεγάλων πιέσεων στα συστήματα υγείας και κατ’ επέκταση στους επαγγελματίες υγείας. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα έχει σκοπό τη διερεύνηση των επιπέδων ψυχικής ανθεκτικότητας των γιατρών και νοσηλευτών κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 σε ένα νοσοκομείο αναφοράς κι ένα νοσοκομείο μη αναφοράς για Covid-19 καθώς και τη διαπίστωση της διαφοράς των επιπέδων των τριών υποκλιμάκων της επαγγελματικής εξουθένωσης, δηλαδή τη συναισθηματική εξάντληση, την αποπροσωποποίηση και τη μείωση των προσωπικών επιτευγμάτων μεταξύ των δύο αυτών νοσοκομείων. Μέθοδος: Η έρευνα διεξάχθηκε σε δύο δημόσια νοσοκομεία του νομού Αττικής και συγκεκριμένα σε ένα νοσοκομείο της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας το οποίο κηρύχτηκε ως νοσοκομείο αναφοράς για την πανδημία Covid-19 και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής -ΔΑΦΝΙ της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας που δεν κηρύχτηκε ως νοσοκομείο αναφοράς. Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος του συνολικού score της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Αναφοράς (M =68.86, SD=11.45) δεν διέφερε σημαντικά από τον μέσο όρο της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Μη Αναφοράς (M= 68.02, SD =11.52) , F(1, 91)=. 2.412, p=.124. Ο μέσος όρος των μεταβλητών συναισθηματικής εξάντλησης, προσωπικά επιτεύγματα και αποπροσωποποίησης στο Νοσοκομείο Αναφοράς δεν διέφερε σημαντικά από τον μέσο όρο του Νοσοκομείου Μη Αναφοράς. Μόνον η μεταβλητή Δυσαρέσκεια από την εργασία είχε επίδραση στις εξαρτημένες μεταβλητές συναισθηματική εξάντληση F(1,93)= 23.298, p&lt;.001 και αποπροσωποποίηση F(1,93)=18.041, p&lt;.001. ενώ δεν επηρέαζε τη μεταβλητή προσωπικά επιτεύγματα. Συμπεράσματα: Από την έρευνα βρέθηκε πως ο μέσος όρος της Ψυχικής Ανθεκτικότητας των γιατρών και των νοσηλευτών στο Νοσοκομείο Αναφοράς δεν είχε στατιστικά σημαντική διαφορά από τον μέσο όρο της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Μη Αναφοράς του αντίστοιχου προσωπικού. Η συναισθηματική εξάντληση, τα προσωπικά επιτεύγματα και η αποπροσωποποίηση δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού των δύο νοσοκομείων. Ενώ στατιστικά σημαντική κρίνεται η «Δυσαρέσκεια από την Εργασία» των γιατρών και των νοσηλευτών επιδρώντας στη συναισθηματική εξάντληση και στην αποπροσωποποίηση, με καμία επίδραση στην μείωση των επιτευγμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζωρτζίδου Ιωάννα","Tzortzidou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974778"],"render_values":[{"text":"uoadl:2974778","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974778","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974778","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2974778","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζωρτζίδου Ιωάννα","Tzortzidou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2974778","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974778"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι ιατροί και οι νοσηλευτές αποτελούν πόλο έλξης για υλοποίηση διαφόρων ερευνών που ως στόχο έχουν να αναδείξουν τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης και ψυχικής ανθεκτικότητας λόγω της δύσκολης και απαιτητικής φύσης της εργασίας τους. Η νόσος Covid-19 είχε μία ανεξέλεγκτη αύξηση στη χρήση των υπηρεσιών υγείας, χαρακτηρίζοντάς την από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως πανδημία (W.H.O., 2020). Αποτέλεσμα της αυξημένης αυτής ζήτησης και χρήσης ήταν η άσκηση μεγάλων πιέσεων στα συστήματα υγείας και κατ’ επέκταση στους επαγγελματίες υγείας. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα έχει σκοπό τη διερεύνηση των επιπέδων ψυχικής ανθεκτικότητας των γιατρών και νοσηλευτών κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 σε ένα νοσοκομείο αναφοράς κι ένα νοσοκομείο μη αναφοράς για Covid-19 καθώς και τη διαπίστωση της διαφοράς των επιπέδων των τριών υποκλιμάκων της επαγγελματικής εξουθένωσης, δηλαδή τη συναισθηματική εξάντληση, την αποπροσωποποίηση και τη μείωση των προσωπικών επιτευγμάτων μεταξύ των δύο αυτών νοσοκομείων. Μέθοδος: Η έρευνα διεξάχθηκε σε δύο δημόσια νοσοκομεία του νομού Αττικής και συγκεκριμένα σε ένα νοσοκομείο της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας το οποίο κηρύχτηκε ως νοσοκομείο αναφοράς για την πανδημία Covid-19 και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής -ΔΑΦΝΙ της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας που δεν κηρύχτηκε ως νοσοκομείο αναφοράς. Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος του συνολικού score της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Αναφοράς (M =68.86, SD=11.45) δεν διέφερε σημαντικά από τον μέσο όρο της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Μη Αναφοράς (M= 68.02, SD =11.52) , F(1, 91)=. 2.412, p=.124. Ο μέσος όρος των μεταβλητών συναισθηματικής εξάντλησης, προσωπικά επιτεύγματα και αποπροσωποποίησης στο Νοσοκομείο Αναφοράς δεν διέφερε σημαντικά από τον μέσο όρο του Νοσοκομείου Μη Αναφοράς. Μόνον η μεταβλητή Δυσαρέσκεια από την εργασία είχε επίδραση στις εξαρτημένες μεταβλητές συναισθηματική εξάντληση F(1,93)= 23.298, p<.001 και αποπροσωποποίηση F(1,93)=18.041, p<.001. ενώ δεν επηρέαζε τη μεταβλητή προσωπικά επιτεύγματα. Συμπεράσματα: Από την έρευνα βρέθηκε πως ο μέσος όρος της Ψυχικής Ανθεκτικότητας των γιατρών και των νοσηλευτών στο Νοσοκομείο Αναφοράς δεν είχε στατιστικά σημαντική διαφορά από τον μέσο όρο της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Μη Αναφοράς του αντίστοιχου προσωπικού. Η συναισθηματική εξάντληση, τα προσωπικά επιτεύγματα και η αποπροσωποποίηση δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού των δύο νοσοκομείων. Ενώ στατιστικά σημαντική κρίνεται η «Δυσαρέσκεια από την Εργασία» των γιατρών και των νοσηλευτών επιδρώντας στη συναισθηματική εξάντληση και στην αποπροσωποποίηση, με καμία επίδραση στην μείωση των επιτευγμάτων.","Introduction: Doctors and nurses are an attraction pole in terms of conducting various researches aiming at showcasing the levels of workplace burnout and mental durability due to their hard and demanding work. Covid-19 had a rampant rise in healthcare utilization, thereby being declared by the World Health Organization (W.H.O., 2020) as a pandemic. The result of this increased demand and utilization was increased pressure towards the healthcare systems and, as a result, healthcare professionals. Target: This paper aims at investigating the levels of nurses’ and doctors’ mental durability during the Covid-19 pandemic at hospitals of Covid-19 reference as well as non-reference hospitals as well as the ascertainment of the difference of workplace burnout’s three sub-levels, which are emotional burnout, depersonalization and decrease of personal achievements, between those two hospitals. Method: This research was conducted at two public hospitals of Attica, and more specifically at a hospital of 1st Regional Healthcare which was designated as a hospital of Covid-19 reference, and the Attica’s Mental Hospital of 2nd Regional Healthcare which was not designated as a hospital of reference. Results: The Mean of Mental Durability’s score at the Hospital of reference (M=68.86, SD=11.45) did not substantially differ from its equivalent at the Non-reference Hospital (M=68.02, SD=11.52), F(1,91)=2.412, p=124. The Mean of emotional burnout, personal achievements and depersonalization’s variables of the Hospital of Reference did also not differ from the Non-Reference Hospital’s ones. The only variable that had an impact at the dependent variables of emotional burnout F(1.93)= 23.298, p<001 and depersonalization F(1.93)= 18.041, p<001 was the Work Displeasure variable, whereas this did not affect the variable of personal achievements. Conclusions: From this paper, it was deducted that the Mean of doctors’ and nurses’ Mental Durability at the Hospital of Reference did not have a statistically important deviation from the equivalent Mean of a Non-Reference Hospital’s personnel. Emotional burnout, personal achievements and depersonalization did also not have a statistically important deviation between the staff of those two Hospitals. On the contrary, there is a statistically important deviation on “Work Displeasure” that has an effect on emotional burnout and depersonalization, but does not affect decrease of achievements."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση επιπέδων εργασιακής εξουθένωσης και ψυχικής ανθεκτικότητας σε επαγγελματίες υγείας κατά την διάρκεια της πανδημίας Covid-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζωρτζίδου Ιωάννα","Tzortzidou Ioanna"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι ιατροί και οι νοσηλευτές αποτελούν πόλο έλξης για υλοποίηση διαφόρων ερευνών που ως στόχο έχουν να αναδείξουν τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης και ψυχικής ανθεκτικότητας λόγω της δύσκολης και απαιτητικής φύσης της εργασίας τους. Η νόσος Covid-19 είχε μία ανεξέλεγκτη αύξηση στη χρήση των υπηρεσιών υγείας, χαρακτηρίζοντάς την από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως πανδημία (W.H.O., 2020). Αποτέλεσμα της αυξημένης αυτής ζήτησης και χρήσης ήταν η άσκηση μεγάλων πιέσεων στα συστήματα υγείας και κατ’ επέκταση στους επαγγελματίες υγείας. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα έχει σκοπό τη διερεύνηση των επιπέδων ψυχικής ανθεκτικότητας των γιατρών και νοσηλευτών κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 σε ένα νοσοκομείο αναφοράς κι ένα νοσοκομείο μη αναφοράς για Covid-19 καθώς και τη διαπίστωση της διαφοράς των επιπέδων των τριών υποκλιμάκων της επαγγελματικής εξουθένωσης, δηλαδή τη συναισθηματική εξάντληση, την αποπροσωποποίηση και τη μείωση των προσωπικών επιτευγμάτων μεταξύ των δύο αυτών νοσοκομείων. Μέθοδος: Η έρευνα διεξάχθηκε σε δύο δημόσια νοσοκομεία του νομού Αττικής και συγκεκριμένα σε ένα νοσοκομείο της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας το οποίο κηρύχτηκε ως νοσοκομείο αναφοράς για την πανδημία Covid-19 και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής -ΔΑΦΝΙ της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας που δεν κηρύχτηκε ως νοσοκομείο αναφοράς. Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος του συνολικού score της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Αναφοράς (M =68.86, SD=11.45) δεν διέφερε σημαντικά από τον μέσο όρο της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Μη Αναφοράς (M= 68.02, SD =11.52) , F(1, 91)=. 2.412, p=.124. Ο μέσος όρος των μεταβλητών συναισθηματικής εξάντλησης, προσωπικά επιτεύγματα και αποπροσωποποίησης στο Νοσοκομείο Αναφοράς δεν διέφερε σημαντικά από τον μέσο όρο του Νοσοκομείου Μη Αναφοράς. Μόνον η μεταβλητή Δυσαρέσκεια από την εργασία είχε επίδραση στις εξαρτημένες μεταβλητές συναισθηματική εξάντληση F(1,93)= 23.298, p<.001 και αποπροσωποποίηση F(1,93)=18.041, p<.001. ενώ δεν επηρέαζε τη μεταβλητή προσωπικά επιτεύγματα. Συμπεράσματα: Από την έρευνα βρέθηκε πως ο μέσος όρος της Ψυχικής Ανθεκτικότητας των γιατρών και των νοσηλευτών στο Νοσοκομείο Αναφοράς δεν είχε στατιστικά σημαντική διαφορά από τον μέσο όρο της Ψυχικής Ανθεκτικότητας στο Νοσοκομείο Μη Αναφοράς του αντίστοιχου προσωπικού. Η συναισθηματική εξάντληση, τα προσωπικά επιτεύγματα και η αποπροσωποποίηση δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού των δύο νοσοκομείων. Ενώ στατιστικά σημαντική κρίνεται η «Δυσαρέσκεια από την Εργασία» των γιατρών και των νοσηλευτών επιδρώντας στη συναισθηματική εξάντληση και στην αποπροσωποποίηση, με καμία επίδραση στην μείωση των επιτευγμάτων.","Introduction: Doctors and nurses are an attraction pole in terms of conducting various researches aiming at showcasing the levels of workplace burnout and mental durability due to their hard and demanding work. Covid-19 had a rampant rise in healthcare utilization, thereby being declared by the World Health Organization (W.H.O., 2020) as a pandemic. The result of this increased demand and utilization was increased pressure towards the healthcare systems and, as a result, healthcare professionals. Target: This paper aims at investigating the levels of nurses’ and doctors’ mental durability during the Covid-19 pandemic at hospitals of Covid-19 reference as well as non-reference hospitals as well as the ascertainment of the difference of workplace burnout’s three sub-levels, which are emotional burnout, depersonalization and decrease of personal achievements, between those two hospitals. Method: This research was conducted at two public hospitals of Attica, and more specifically at a hospital of 1st Regional Healthcare which was designated as a hospital of Covid-19 reference, and the Attica’s Mental Hospital of 2nd Regional Healthcare which was not designated as a hospital of reference. Results: The Mean of Mental Durability’s score at the Hospital of reference (M=68.86, SD=11.45) did not substantially differ from its equivalent at the Non-reference Hospital (M=68.02, SD=11.52), F(1,91)=2.412, p=124. The Mean of emotional burnout, personal achievements and depersonalization’s variables of the Hospital of Reference did also not differ from the Non-Reference Hospital’s ones. The only variable that had an impact at the dependent variables of emotional burnout F(1.93)= 23.298, p<001 and depersonalization F(1.93)= 18.041, p<001 was the Work Displeasure variable, whereas this did not affect the variable of personal achievements. Conclusions: From this paper, it was deducted that the Mean of doctors’ and nurses’ Mental Durability at the Hospital of Reference did not have a statistically important deviation from the equivalent Mean of a Non-Reference Hospital’s personnel. Emotional burnout, personal achievements and depersonalization did also not have a statistically important deviation between the staff of those two Hospitals. On the contrary, there is a statistically important deviation on “Work Displeasure” that has an effect on emotional burnout and depersonalization, but does not affect decrease of achievements."],"dc:identifier":["uoadl:2974778","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2974778"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση επιπέδων εργασιακής εξουθένωσης και ψυχικής ανθεκτικότητας σε επαγγελματίες υγείας κατά την διάρκεια της πανδημίας Covid-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:08Z"}