{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975023"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975023","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εργαστηριακή διερεύνηση παιδιών με σύνδρομο Williams","abstract":"Το σύνδρομο Williams (ΣW) είναι μια πολύ γνωστή νευροαναπτυξιακή διαταραχή που έχει επιπολασμό 1 / 7500-20000 ζωντανών γεννήσεων και προκύπτει κυρίως από ένα de novo έλλειμμα στην περιοχή 7q11.23 με μήκος 1,5 -1,8 Mb. Η αναδρομική μελέτη των ανήλικων ασθενών που παραπέμφθηκαν και εκτιμήθηκαν με κλινική εικόνα πιθανού ΣW από τις κλινικές γενετικής του Εργαστηρίου Ιατρικής Γενετικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με έδρα το Χωρέμειο Ερευνητικό Εργαστήριο στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» μεταξύ των ετών 2009-2016 καθώς και η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για το συγκεκριμένο σύνδρομο είναι το θέμα της μεταπτυχιακής μου εργασίας. Σκοπός είναι ο προσδιορισμός των πιο κοινών φαινοτυπικών γνωρισμάτων του συνδρόμου στον ελληνικό πληθυσμό αλλά και ο καθορισμός των αποτελεσματικότερων γενετικών εργαστηριακών τεχνικών που χρησιμοποιούνται ευρέως για την επιβεβαίωση της κλινικής διάγνωσης παιδιών με σύνδρομο Williams. Έγινε σύγκριση των διαθέσιμων μέχρι σήμερα μοριακών κυτταρογενετικών τεχνικών και της εργαστηριακής ανάλυσης του DNA και συμπερασματικά η χρήση της τεχνικής του φθορίζοντα in-situ υβριδισμού (FISH) είναι, έως σήμερα, ο χρυσός κανόνας για τη διάγνωση του ΣW. Η μοριακή τεχνική MLPΑ θεωρείται πολύ αξιόπιστη με χαμηλό κόστος και ισάξια αποτελεσματικότητα σε σύγκριση με την ανάλυση χρωμοσωμικών μικροσυστοιχιών (chromosomal microarray analysis- CMA). Νέες μέθοδοι που χρησιμοποιούν μονονουκλεοτιδικές αλλαγές είναι τώρα διαθέσιμες για ευρεία χρήση ως δείκτες μικροδορυφορικών αλληλουχιών και βοηθούν να προσδιοριστεί τόσο το μέγεθος όσο και τη γονική προέλευση του ελλείματος στο ΣW, το οποίο είναι εξίσου σημαντικό για την περαιτέρω ανάπτυξη της ήδη υπάρχουσας γνώσης για αυτό το γενετικά σύνθετο σύνδρομο. Τα κοινά φαινοτυπικά χαρακτηριστικά των ασθενών που διαγνώστηκαν με ΣW στο εργαστήριο είναι τρία: το χαρακτηριστικό προσωπείο του συνδρόμου (elfin face), η νοητική καθυστέρηση και η συγγενής καρδιοπάθεια, ευρήματα που συμβαδίζουν με την διεθνή βιβλιογραφία. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει γενετική εξέταση που να προβλέπει τη σοβαρότητα του φαινοτύπου του συνδρόμου Williams σε έναν συγκεκριμένο ασθενή. Περισσότερες μελέτες πρέπει να επικεντρωθούν σε έναν συσχετισμό φαινοτύπου-γονότυπου και να αποκαλύψουν πιθανές υποκείμενες επιγενετικές επιδράσεις που δεν έχουν αποδοθεί προς το παρόν στο μηχανισμό πρόκλησης του συνδρόμου.","abstract_html":"Το σύνδρομο Williams (ΣW) είναι μια πολύ γνωστή νευροαναπτυξιακή διαταραχή που έχει επιπολασμό 1 / 7500-20000 ζωντανών γεννήσεων και προκύπτει κυρίως από ένα de novo έλλειμμα στην περιοχή 7q11.23 με μήκος 1,5 -1,8 Mb. Η αναδρομική μελέτη των ανήλικων ασθενών που παραπέμφθηκαν και εκτιμήθηκαν με κλινική εικόνα πιθανού ΣW από τις κλινικές γενετικής του Εργαστηρίου Ιατρικής Γενετικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με έδρα το Χωρέμειο Ερευνητικό Εργαστήριο στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» μεταξύ των ετών 2009-2016 καθώς και η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για το συγκεκριμένο σύνδρομο είναι το θέμα της μεταπτυχιακής μου εργασίας. Σκοπός είναι ο προσδιορισμός των πιο κοινών φαινοτυπικών γνωρισμάτων του συνδρόμου στον ελληνικό πληθυσμό αλλά και ο καθορισμός των αποτελεσματικότερων γενετικών εργαστηριακών τεχνικών που χρησιμοποιούνται ευρέως για την επιβεβαίωση της κλινικής διάγνωσης παιδιών με σύνδρομο Williams. Έγινε σύγκριση των διαθέσιμων μέχρι σήμερα μοριακών κυτταρογενετικών τεχνικών και της εργαστηριακής ανάλυσης του DNA και συμπερασματικά η χρήση της τεχνικής του φθορίζοντα in-situ υβριδισμού (FISH) είναι, έως σήμερα, ο χρυσός κανόνας για τη διάγνωση του ΣW. Η μοριακή τεχνική MLPΑ θεωρείται πολύ αξιόπιστη με χαμηλό κόστος και ισάξια αποτελεσματικότητα σε σύγκριση με την ανάλυση χρωμοσωμικών μικροσυστοιχιών (chromosomal microarray analysis- CMA). Νέες μέθοδοι που χρησιμοποιούν μονονουκλεοτιδικές αλλαγές είναι τώρα διαθέσιμες για ευρεία χρήση ως δείκτες μικροδορυφορικών αλληλουχιών και βοηθούν να προσδιοριστεί τόσο το μέγεθος όσο και τη γονική προέλευση του ελλείματος στο ΣW, το οποίο είναι εξίσου σημαντικό για την περαιτέρω ανάπτυξη της ήδη υπάρχουσας γνώσης για αυτό το γενετικά σύνθετο σύνδρομο. Τα κοινά φαινοτυπικά χαρακτηριστικά των ασθενών που διαγνώστηκαν με ΣW στο εργαστήριο είναι τρία: το χαρακτηριστικό προσωπείο του συνδρόμου (elfin face), η νοητική καθυστέρηση και η συγγενής καρδιοπάθεια, ευρήματα που συμβαδίζουν με την διεθνή βιβλιογραφία. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει γενετική εξέταση που να προβλέπει τη σοβαρότητα του φαινοτύπου του συνδρόμου Williams σε έναν συγκεκριμένο ασθενή. Περισσότερες μελέτες πρέπει να επικεντρωθούν σε έναν συσχετισμό φαινοτύπου-γονότυπου και να αποκαλύψουν πιθανές υποκείμενες επιγενετικές επιδράσεις που δεν έχουν αποδοθεί προς το παρόν στο μηχανισμό πρόκλησης του συνδρόμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουτσογιάννη Μαρία","Koutsogianni Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:10Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975023"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975023","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975023","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975023","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975023","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουτσογιάννη Μαρία","Koutsogianni Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975023"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σύνδρομο Williams (ΣW) είναι μια πολύ γνωστή νευροαναπτυξιακή διαταραχή που έχει επιπολασμό 1 / 7500-20000 ζωντανών γεννήσεων και προκύπτει κυρίως από ένα de novo έλλειμμα στην περιοχή 7q11.23 με μήκος 1,5 -1,8 Mb. Η αναδρομική μελέτη των ανήλικων ασθενών που παραπέμφθηκαν και εκτιμήθηκαν με κλινική εικόνα πιθανού ΣW από τις κλινικές γενετικής του Εργαστηρίου Ιατρικής Γενετικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με έδρα το Χωρέμειο Ερευνητικό Εργαστήριο στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» μεταξύ των ετών 2009-2016 καθώς και η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για το συγκεκριμένο σύνδρομο είναι το θέμα της μεταπτυχιακής μου εργασίας. Σκοπός είναι ο προσδιορισμός των πιο κοινών φαινοτυπικών γνωρισμάτων του συνδρόμου στον ελληνικό πληθυσμό αλλά και ο καθορισμός των αποτελεσματικότερων γενετικών εργαστηριακών τεχνικών που χρησιμοποιούνται ευρέως για την επιβεβαίωση της κλινικής διάγνωσης παιδιών με σύνδρομο Williams. Έγινε σύγκριση των διαθέσιμων μέχρι σήμερα μοριακών κυτταρογενετικών τεχνικών και της εργαστηριακής ανάλυσης του DNA και συμπερασματικά η χρήση της τεχνικής του φθορίζοντα in-situ υβριδισμού (FISH) είναι, έως σήμερα, ο χρυσός κανόνας για τη διάγνωση του ΣW. Η μοριακή τεχνική MLPΑ θεωρείται πολύ αξιόπιστη με χαμηλό κόστος και ισάξια αποτελεσματικότητα σε σύγκριση με την ανάλυση χρωμοσωμικών μικροσυστοιχιών (chromosomal microarray analysis- CMA). Νέες μέθοδοι που χρησιμοποιούν μονονουκλεοτιδικές αλλαγές είναι τώρα διαθέσιμες για ευρεία χρήση ως δείκτες μικροδορυφορικών αλληλουχιών και βοηθούν να προσδιοριστεί τόσο το μέγεθος όσο και τη γονική προέλευση του ελλείματος στο ΣW, το οποίο είναι εξίσου σημαντικό για την περαιτέρω ανάπτυξη της ήδη υπάρχουσας γνώσης για αυτό το γενετικά σύνθετο σύνδρομο. Τα κοινά φαινοτυπικά χαρακτηριστικά των ασθενών που διαγνώστηκαν με ΣW στο εργαστήριο είναι τρία: το χαρακτηριστικό προσωπείο του συνδρόμου (elfin face), η νοητική καθυστέρηση και η συγγενής καρδιοπάθεια, ευρήματα που συμβαδίζουν με την διεθνή βιβλιογραφία. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει γενετική εξέταση που να προβλέπει τη σοβαρότητα του φαινοτύπου του συνδρόμου Williams σε έναν συγκεκριμένο ασθενή. Περισσότερες μελέτες πρέπει να επικεντρωθούν σε έναν συσχετισμό φαινοτύπου-γονότυπου και να αποκαλύψουν πιθανές υποκείμενες επιγενετικές επιδράσεις που δεν έχουν αποδοθεί προς το παρόν στο μηχανισμό πρόκλησης του συνδρόμου.","Williams syndrome (WS) is a well-known neurodevelopmental disorder that has a prevalence of 1/7500–20000 live births and results principally from a de novo deletion in 7q11.23 with a length of 1.5 -1.8 Mb. Thε retrospective data collection and analysis of the children that were referred and examined by the clinical geneticists with possible phenotype of WS in the Medical Genetics Laboratory of the University of Athens, based at the Choremio Research Laboratory of Aghia Sophia Children’s hospital between 2009-2016 as well as the literature review of WS is my master’s thesis project. It aims to determine the most common phenotypic characteristics of the syndrome in the Greek population and define the effectiveness of the existing laboratory investigations used to confirm the clinical diagnosis of children with WS. Through comparing the available to date molecular cytogenetic techniques and DNA analysis laboratory testing, I would conclude that fluorescence in situ hybridisation (FISH) is the gold standard method used for the WS diagnosis. Multiplex ligation-dependent probe amplification (MLPA) is found to be very reliable and cost effective compared to array based comparative genomic hybridization (aCGH). New methods using nucleotide polymorphisms are now available to be used broadly as microsatellite markers and will help us determine both the size and parental origin of the deletion in WS, which is equally important in elaborating further our already existing knowledge of this genetically complex syndrome. The common characteristics of the patients diagnosed with WS through our laboratory are three: the elfin face, mental retardation and congenital cardiac defects, findings that are in line with the existing literature. Currently, there is no genetic test that predicts the severity of the Williams syndrome phenotype in a given patient. More studies need to be focused towards a phenotype -genotype correlation and reveal possible underlying epigenetic effects that are not currently linked with the syndrome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εργαστηριακή διερεύνηση παιδιών με σύνδρομο Williams"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουτσογιάννη Μαρία","Koutsogianni Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Το σύνδρομο Williams (ΣW) είναι μια πολύ γνωστή νευροαναπτυξιακή διαταραχή που έχει επιπολασμό 1 / 7500-20000 ζωντανών γεννήσεων και προκύπτει κυρίως από ένα de novo έλλειμμα στην περιοχή 7q11.23 με μήκος 1,5 -1,8 Mb. Η αναδρομική μελέτη των ανήλικων ασθενών που παραπέμφθηκαν και εκτιμήθηκαν με κλινική εικόνα πιθανού ΣW από τις κλινικές γενετικής του Εργαστηρίου Ιατρικής Γενετικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με έδρα το Χωρέμειο Ερευνητικό Εργαστήριο στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία» μεταξύ των ετών 2009-2016 καθώς και η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας για το συγκεκριμένο σύνδρομο είναι το θέμα της μεταπτυχιακής μου εργασίας. Σκοπός είναι ο προσδιορισμός των πιο κοινών φαινοτυπικών γνωρισμάτων του συνδρόμου στον ελληνικό πληθυσμό αλλά και ο καθορισμός των αποτελεσματικότερων γενετικών εργαστηριακών τεχνικών που χρησιμοποιούνται ευρέως για την επιβεβαίωση της κλινικής διάγνωσης παιδιών με σύνδρομο Williams. Έγινε σύγκριση των διαθέσιμων μέχρι σήμερα μοριακών κυτταρογενετικών τεχνικών και της εργαστηριακής ανάλυσης του DNA και συμπερασματικά η χρήση της τεχνικής του φθορίζοντα in-situ υβριδισμού (FISH) είναι, έως σήμερα, ο χρυσός κανόνας για τη διάγνωση του ΣW. Η μοριακή τεχνική MLPΑ θεωρείται πολύ αξιόπιστη με χαμηλό κόστος και ισάξια αποτελεσματικότητα σε σύγκριση με την ανάλυση χρωμοσωμικών μικροσυστοιχιών (chromosomal microarray analysis- CMA). Νέες μέθοδοι που χρησιμοποιούν μονονουκλεοτιδικές αλλαγές είναι τώρα διαθέσιμες για ευρεία χρήση ως δείκτες μικροδορυφορικών αλληλουχιών και βοηθούν να προσδιοριστεί τόσο το μέγεθος όσο και τη γονική προέλευση του ελλείματος στο ΣW, το οποίο είναι εξίσου σημαντικό για την περαιτέρω ανάπτυξη της ήδη υπάρχουσας γνώσης για αυτό το γενετικά σύνθετο σύνδρομο. Τα κοινά φαινοτυπικά χαρακτηριστικά των ασθενών που διαγνώστηκαν με ΣW στο εργαστήριο είναι τρία: το χαρακτηριστικό προσωπείο του συνδρόμου (elfin face), η νοητική καθυστέρηση και η συγγενής καρδιοπάθεια, ευρήματα που συμβαδίζουν με την διεθνή βιβλιογραφία. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει γενετική εξέταση που να προβλέπει τη σοβαρότητα του φαινοτύπου του συνδρόμου Williams σε έναν συγκεκριμένο ασθενή. Περισσότερες μελέτες πρέπει να επικεντρωθούν σε έναν συσχετισμό φαινοτύπου-γονότυπου και να αποκαλύψουν πιθανές υποκείμενες επιγενετικές επιδράσεις που δεν έχουν αποδοθεί προς το παρόν στο μηχανισμό πρόκλησης του συνδρόμου.","Williams syndrome (WS) is a well-known neurodevelopmental disorder that has a prevalence of 1/7500–20000 live births and results principally from a de novo deletion in 7q11.23 with a length of 1.5 -1.8 Mb. Thε retrospective data collection and analysis of the children that were referred and examined by the clinical geneticists with possible phenotype of WS in the Medical Genetics Laboratory of the University of Athens, based at the Choremio Research Laboratory of Aghia Sophia Children’s hospital between 2009-2016 as well as the literature review of WS is my master’s thesis project. It aims to determine the most common phenotypic characteristics of the syndrome in the Greek population and define the effectiveness of the existing laboratory investigations used to confirm the clinical diagnosis of children with WS. Through comparing the available to date molecular cytogenetic techniques and DNA analysis laboratory testing, I would conclude that fluorescence in situ hybridisation (FISH) is the gold standard method used for the WS diagnosis. Multiplex ligation-dependent probe amplification (MLPA) is found to be very reliable and cost effective compared to array based comparative genomic hybridization (aCGH). New methods using nucleotide polymorphisms are now available to be used broadly as microsatellite markers and will help us determine both the size and parental origin of the deletion in WS, which is equally important in elaborating further our already existing knowledge of this genetically complex syndrome. The common characteristics of the patients diagnosed with WS through our laboratory are three: the elfin face, mental retardation and congenital cardiac defects, findings that are in line with the existing literature. Currently, there is no genetic test that predicts the severity of the Williams syndrome phenotype in a given patient. More studies need to be focused towards a phenotype -genotype correlation and reveal possible underlying epigenetic effects that are not currently linked with the syndrome."],"dc:identifier":["uoadl:2975023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975023"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εργαστηριακή διερεύνηση παιδιών με σύνδρομο Williams"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:10Z"}