{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975087"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975087","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των επιδημιολογικών και κλινικών χαρακτηριστικών ασθενών με επαναλαμβανόμενες απόπειρες αυτοκτονίας που αξιολογήθηκαν από την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής","abstract":"Εισαγωγή: Ο αυξημένος αριθμός αποπειρών αυτοκτονίας, αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονίας. Οπότε, η μελέτη των χαρακτηριστικών των επαναλαμβανόμενων αποπειρών αυτοκτονίας μπορεί να είναι χρήσιμη για την πρόληψη περισσότερων μελλοντικών αποπειρών αυτοκτονίας και τη μείωση της θνησιμότητας από αυτοκτονία στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση δείγματος ασθενών που έχουν προβεί σε πολλαπλές απόπειρες αυτοκτονίας σε σύγκριση με ασθενείς που έχουν ιστορικό μίας πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας. Επίσης, οι απόπειρες αυτοκτονίας χωρίς ιστορικό προηγούμενων αποπειρών, αλλά με ενδεχόμενη σύνδεση κληρονομικότητας από το οικογενειακό ιστορικό, με ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής πριν τα 18 έτη ή/και την παρουσία ψυχοπαθολογίας. Υλικό και μέθοδος: Η μελέτη αναφέρεται σε δείγμα 282 ασθενών ηλικίας 15-85 ετών που νοσηλεύονταν στο ΠΓΝ «Αττικόν» λόγω πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας και αξιολογήθηκαν από τη μονάδα της Διασυνδετικής Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής της μετά από σχετικό αίτημα κατά τη χρονική περίοδο 2015-2018. Αποτελέσματα: Σχετικά με το φύλο δεν διαπιστώνεται σημαντική διαφορά στο ποσοστό ανδρών και γυναικών με παρουσία ψυχοπαθολογίας, μεθόδου αυτοκαταστροφής ή ιστορικού πολλαπλών αποπειρών αν και οι γυναίκες δείχνουν να πραγματοποιούν περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας από τους άντρες. Διαπιστώνεται μια οριακή σχέση μεταξύ ψυχοπιεστικών γεγονότων και ιστορικού αποπειρών. Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας και ιδιαίτερα μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και σχιζοφρένειας φαίνεται ότι αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τη διενέργεια απόπειρας αυτοκτονίας καθώς μία τουλάχιστον αναγνωρισμένη νόσο στο διαθέσιμο ιστορικό είχε το 55,4% των ασθενών (95% ΔΕ 49,5-61,2). Υψηλότερη σε συχνότητα βρέθηκε η κατάθλιψη (16,3% [95% ΔΕ 12,3-21,0]) και η σχιζοφρένεια (9,1% [95% ΔΕ 6,1-12,9]). Από τη συσχέτιση του ιστορικού επαναλαμβανόμενων αποπειρών με τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών και την ύπαρξη ψυχοπιεστικών γεγονότων πριν τα 18 έτη, δεν βρεθηκαν σημαντικές συσχετίσεις, ενδεικτικά, ωστόσο, οι γυναίκες έναντι των ανδρών είχαν μη σημαντικά μικρότερο κίνδυνο ή odds ratio (OR) απόπειρας στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,69, p>0,05), για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας αντιστοιχούσε μη σημαντική μείωση του κινδύνου (του odds κατά 0,01) για απόπειρα στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,99, p>0,05), ενώ αντίθετα οι έχοντες/έχουσες ψυχοπιεστικά γεγονότα πριν τα 18 έτη βρέθηκαν με οριακά μη σημαντικά αυξημένο κίνδυνο κατά 3,77 για απόπειρα στο παρελθόν (OR=3,77, p=0,082). Συμπεράσματα: Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας φαίνεται ότι αποτελεί το σημαντικότερο προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τις επαναλαμβανόμενες απόπειρες αυτοκτονίας ενώ τα ψυχοπιεστικά γεγονότα δείχνουν να είναι στατιστικώς οριακά σημαντικά στο επίπεδο της τάσης για τις επαναλλαμβανόμενες απόπειρες.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο αυξημένος αριθμός αποπειρών αυτοκτονίας, αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονίας. Οπότε, η μελέτη των χαρακτηριστικών των επαναλαμβανόμενων αποπειρών αυτοκτονίας μπορεί να είναι χρήσιμη για την πρόληψη περισσότερων μελλοντικών αποπειρών αυτοκτονίας και τη μείωση της θνησιμότητας από αυτοκτονία στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση δείγματος ασθενών που έχουν προβεί σε πολλαπλές απόπειρες αυτοκτονίας σε σύγκριση με ασθενείς που έχουν ιστορικό μίας πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας. Επίσης, οι απόπειρες αυτοκτονίας χωρίς ιστορικό προηγούμενων αποπειρών, αλλά με ενδεχόμενη σύνδεση κληρονομικότητας από το οικογενειακό ιστορικό, με ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής πριν τα 18 έτη ή/και την παρουσία ψυχοπαθολογίας. Υλικό και μέθοδος: Η μελέτη αναφέρεται σε δείγμα 282 ασθενών ηλικίας 15-85 ετών που νοσηλεύονταν στο ΠΓΝ «Αττικόν» λόγω πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας και αξιολογήθηκαν από τη μονάδα της Διασυνδετικής Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής της μετά από σχετικό αίτημα κατά τη χρονική περίοδο 2015-2018. Αποτελέσματα: Σχετικά με το φύλο δεν διαπιστώνεται σημαντική διαφορά στο ποσοστό ανδρών και γυναικών με παρουσία ψυχοπαθολογίας, μεθόδου αυτοκαταστροφής ή ιστορικού πολλαπλών αποπειρών αν και οι γυναίκες δείχνουν να πραγματοποιούν περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας από τους άντρες. Διαπιστώνεται μια οριακή σχέση μεταξύ ψυχοπιεστικών γεγονότων και ιστορικού αποπειρών. Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας και ιδιαίτερα μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και σχιζοφρένειας φαίνεται ότι αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τη διενέργεια απόπειρας αυτοκτονίας καθώς μία τουλάχιστον αναγνωρισμένη νόσο στο διαθέσιμο ιστορικό είχε το 55,4% των ασθενών (95% ΔΕ 49,5-61,2). Υψηλότερη σε συχνότητα βρέθηκε η κατάθλιψη (16,3% [95% ΔΕ 12,3-21,0]) και η σχιζοφρένεια (9,1% [95% ΔΕ 6,1-12,9]). Από τη συσχέτιση του ιστορικού επαναλαμβανόμενων αποπειρών με τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών και την ύπαρξη ψυχοπιεστικών γεγονότων πριν τα 18 έτη, δεν βρεθηκαν σημαντικές συσχετίσεις, ενδεικτικά, ωστόσο, οι γυναίκες έναντι των ανδρών είχαν μη σημαντικά μικρότερο κίνδυνο ή odds ratio (OR) απόπειρας στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,69, p&gt;0,05), για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας αντιστοιχούσε μη σημαντική μείωση του κινδύνου (του odds κατά 0,01) για απόπειρα στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,99, p&gt;0,05), ενώ αντίθετα οι έχοντες/έχουσες ψυχοπιεστικά γεγονότα πριν τα 18 έτη βρέθηκαν με οριακά μη σημαντικά αυξημένο κίνδυνο κατά 3,77 για απόπειρα στο παρελθόν (OR=3,77, p=0,082). Συμπεράσματα: Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας φαίνεται ότι αποτελεί το σημαντικότερο προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τις επαναλαμβανόμενες απόπειρες αυτοκτονίας ενώ τα ψυχοπιεστικά γεγονότα δείχνουν να είναι στατιστικώς οριακά σημαντικά στο επίπεδο της τάσης για τις επαναλλαμβανόμενες απόπειρες.","abstract_has_math":false,"creators":["Ανδρεολάτου Μαρία","Andreolatou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975087"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975087","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975087","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975087","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975087","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ανδρεολάτου Μαρία","Andreolatou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975087"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο αυξημένος αριθμός αποπειρών αυτοκτονίας, αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονίας. Οπότε, η μελέτη των χαρακτηριστικών των επαναλαμβανόμενων αποπειρών αυτοκτονίας μπορεί να είναι χρήσιμη για την πρόληψη περισσότερων μελλοντικών αποπειρών αυτοκτονίας και τη μείωση της θνησιμότητας από αυτοκτονία στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση δείγματος ασθενών που έχουν προβεί σε πολλαπλές απόπειρες αυτοκτονίας σε σύγκριση με ασθενείς που έχουν ιστορικό μίας πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας. Επίσης, οι απόπειρες αυτοκτονίας χωρίς ιστορικό προηγούμενων αποπειρών, αλλά με ενδεχόμενη σύνδεση κληρονομικότητας από το οικογενειακό ιστορικό, με ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής πριν τα 18 έτη ή/και την παρουσία ψυχοπαθολογίας. Υλικό και μέθοδος: Η μελέτη αναφέρεται σε δείγμα 282 ασθενών ηλικίας 15-85 ετών που νοσηλεύονταν στο ΠΓΝ «Αττικόν» λόγω πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας και αξιολογήθηκαν από τη μονάδα της Διασυνδετικής Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής της μετά από σχετικό αίτημα κατά τη χρονική περίοδο 2015-2018. Αποτελέσματα: Σχετικά με το φύλο δεν διαπιστώνεται σημαντική διαφορά στο ποσοστό ανδρών και γυναικών με παρουσία ψυχοπαθολογίας, μεθόδου αυτοκαταστροφής ή ιστορικού πολλαπλών αποπειρών αν και οι γυναίκες δείχνουν να πραγματοποιούν περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας από τους άντρες. Διαπιστώνεται μια οριακή σχέση μεταξύ ψυχοπιεστικών γεγονότων και ιστορικού αποπειρών. Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας και ιδιαίτερα μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και σχιζοφρένειας φαίνεται ότι αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τη διενέργεια απόπειρας αυτοκτονίας καθώς μία τουλάχιστον αναγνωρισμένη νόσο στο διαθέσιμο ιστορικό είχε το 55,4% των ασθενών (95% ΔΕ 49,5-61,2). Υψηλότερη σε συχνότητα βρέθηκε η κατάθλιψη (16,3% [95% ΔΕ 12,3-21,0]) και η σχιζοφρένεια (9,1% [95% ΔΕ 6,1-12,9]). Από τη συσχέτιση του ιστορικού επαναλαμβανόμενων αποπειρών με τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών και την ύπαρξη ψυχοπιεστικών γεγονότων πριν τα 18 έτη, δεν βρεθηκαν σημαντικές συσχετίσεις, ενδεικτικά, ωστόσο, οι γυναίκες έναντι των ανδρών είχαν μη σημαντικά μικρότερο κίνδυνο ή odds ratio (OR) απόπειρας στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,69, p>0,05), για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας αντιστοιχούσε μη σημαντική μείωση του κινδύνου (του odds κατά 0,01) για απόπειρα στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,99, p>0,05), ενώ αντίθετα οι έχοντες/έχουσες ψυχοπιεστικά γεγονότα πριν τα 18 έτη βρέθηκαν με οριακά μη σημαντικά αυξημένο κίνδυνο κατά 3,77 για απόπειρα στο παρελθόν (OR=3,77, p=0,082). Συμπεράσματα: Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας φαίνεται ότι αποτελεί το σημαντικότερο προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τις επαναλαμβανόμενες απόπειρες αυτοκτονίας ενώ τα ψυχοπιεστικά γεγονότα δείχνουν να είναι στατιστικώς οριακά σημαντικά στο επίπεδο της τάσης για τις επαναλλαμβανόμενες απόπειρες.","Introduction: Multiple attempts require specialized research because they have different backgrounds and causes. There is a close relationship between attempted suicide and completed suicide, and an attempter is more likely than someone who has never attempted suicide to die of suicide in the future. With increased number of suicide attempts, the risk of reattempting suicide resulting in death increases. Purpose: To investigate a sample of patients who have made a recent suicide attempt with a history of previous attempts. Also, suicide attempts without a history of previous attempts, but with a possible inheritance link from the family history, with stressful events before the age of 18 and / or the presence of psychopathology. Material and method: The study refers to a sample of 282 patients aged 15-85 years who were hospitalized at the PTN \"Attikon\" due to a recent suicide attempt and were evaluated by the unit of the Liaison Counseling Psychiatry following a request during the period 2015-2018. Results: Regarding gender, there is no significant difference in the percentage of men and women with the presence of psychopathology, method of self-destruction or history of attempts, although women seem to make more suicide attempts than men. There is a marginal relationship between stressful events and a history of attempts. The presence of psychopathology and especially major depressive disorder and schizophrenia seems to be an important prognostic risk factor for suicide attempt as at least one recognized disease in the available history had 55.4% of patients (95% DE 49.5-61.2). Depression (16.3% [95% DE 12.3-21.0]) and schizophrenia (9.1% [95% DE 6.1-12.9]) were found to be higher in frequency. Conclusions: The presence of psychopathology seems to be the most important prognostic risk factor for recurrent suicide attempts while stressful events appear to have a marginal relationship."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των επιδημιολογικών και κλινικών χαρακτηριστικών ασθενών με επαναλαμβανόμενες απόπειρες αυτοκτονίας που αξιολογήθηκαν από την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ανδρεολάτου Μαρία","Andreolatou Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο αυξημένος αριθμός αποπειρών αυτοκτονίας, αυξάνει τον κίνδυνο αυτοκτονίας. Οπότε, η μελέτη των χαρακτηριστικών των επαναλαμβανόμενων αποπειρών αυτοκτονίας μπορεί να είναι χρήσιμη για την πρόληψη περισσότερων μελλοντικών αποπειρών αυτοκτονίας και τη μείωση της θνησιμότητας από αυτοκτονία στο μέλλον. Σκοπός: Η διερεύνηση δείγματος ασθενών που έχουν προβεί σε πολλαπλές απόπειρες αυτοκτονίας σε σύγκριση με ασθενείς που έχουν ιστορικό μίας πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας. Επίσης, οι απόπειρες αυτοκτονίας χωρίς ιστορικό προηγούμενων αποπειρών, αλλά με ενδεχόμενη σύνδεση κληρονομικότητας από το οικογενειακό ιστορικό, με ψυχοπιεστικά γεγονότα ζωής πριν τα 18 έτη ή/και την παρουσία ψυχοπαθολογίας. Υλικό και μέθοδος: Η μελέτη αναφέρεται σε δείγμα 282 ασθενών ηλικίας 15-85 ετών που νοσηλεύονταν στο ΠΓΝ «Αττικόν» λόγω πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας και αξιολογήθηκαν από τη μονάδα της Διασυνδετικής Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής της μετά από σχετικό αίτημα κατά τη χρονική περίοδο 2015-2018. Αποτελέσματα: Σχετικά με το φύλο δεν διαπιστώνεται σημαντική διαφορά στο ποσοστό ανδρών και γυναικών με παρουσία ψυχοπαθολογίας, μεθόδου αυτοκαταστροφής ή ιστορικού πολλαπλών αποπειρών αν και οι γυναίκες δείχνουν να πραγματοποιούν περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας από τους άντρες. Διαπιστώνεται μια οριακή σχέση μεταξύ ψυχοπιεστικών γεγονότων και ιστορικού αποπειρών. Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας και ιδιαίτερα μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής και σχιζοφρένειας φαίνεται ότι αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τη διενέργεια απόπειρας αυτοκτονίας καθώς μία τουλάχιστον αναγνωρισμένη νόσο στο διαθέσιμο ιστορικό είχε το 55,4% των ασθενών (95% ΔΕ 49,5-61,2). Υψηλότερη σε συχνότητα βρέθηκε η κατάθλιψη (16,3% [95% ΔΕ 12,3-21,0]) και η σχιζοφρένεια (9,1% [95% ΔΕ 6,1-12,9]). Από τη συσχέτιση του ιστορικού επαναλαμβανόμενων αποπειρών με τα βασικά χαρακτηριστικά των ασθενών και την ύπαρξη ψυχοπιεστικών γεγονότων πριν τα 18 έτη, δεν βρεθηκαν σημαντικές συσχετίσεις, ενδεικτικά, ωστόσο, οι γυναίκες έναντι των ανδρών είχαν μη σημαντικά μικρότερο κίνδυνο ή odds ratio (OR) απόπειρας στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,69, p>0,05), για κάθε έτος αύξησης της ηλικίας αντιστοιχούσε μη σημαντική μείωση του κινδύνου (του odds κατά 0,01) για απόπειρα στο παρελθόν έναντι εκείνων που δεν είχαν ιστορικό (OR=0,99, p>0,05), ενώ αντίθετα οι έχοντες/έχουσες ψυχοπιεστικά γεγονότα πριν τα 18 έτη βρέθηκαν με οριακά μη σημαντικά αυξημένο κίνδυνο κατά 3,77 για απόπειρα στο παρελθόν (OR=3,77, p=0,082). Συμπεράσματα: Η ύπαρξη ψυχοπαθολογίας φαίνεται ότι αποτελεί το σημαντικότερο προγνωστικό παράγοντα κινδύνου για τις επαναλαμβανόμενες απόπειρες αυτοκτονίας ενώ τα ψυχοπιεστικά γεγονότα δείχνουν να είναι στατιστικώς οριακά σημαντικά στο επίπεδο της τάσης για τις επαναλλαμβανόμενες απόπειρες.","Introduction: Multiple attempts require specialized research because they have different backgrounds and causes. There is a close relationship between attempted suicide and completed suicide, and an attempter is more likely than someone who has never attempted suicide to die of suicide in the future. With increased number of suicide attempts, the risk of reattempting suicide resulting in death increases. Purpose: To investigate a sample of patients who have made a recent suicide attempt with a history of previous attempts. Also, suicide attempts without a history of previous attempts, but with a possible inheritance link from the family history, with stressful events before the age of 18 and / or the presence of psychopathology. Material and method: The study refers to a sample of 282 patients aged 15-85 years who were hospitalized at the PTN \"Attikon\" due to a recent suicide attempt and were evaluated by the unit of the Liaison Counseling Psychiatry following a request during the period 2015-2018. Results: Regarding gender, there is no significant difference in the percentage of men and women with the presence of psychopathology, method of self-destruction or history of attempts, although women seem to make more suicide attempts than men. There is a marginal relationship between stressful events and a history of attempts. The presence of psychopathology and especially major depressive disorder and schizophrenia seems to be an important prognostic risk factor for suicide attempt as at least one recognized disease in the available history had 55.4% of patients (95% DE 49.5-61.2). Depression (16.3% [95% DE 12.3-21.0]) and schizophrenia (9.1% [95% DE 6.1-12.9]) were found to be higher in frequency. Conclusions: The presence of psychopathology seems to be the most important prognostic risk factor for recurrent suicide attempts while stressful events appear to have a marginal relationship."],"dc:identifier":["uoadl:2975087","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975087"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη των επιδημιολογικών και κλινικών χαρακτηριστικών ασθενών με επαναλαμβανόμενες απόπειρες αυτοκτονίας που αξιολογήθηκαν από την ομάδα της Διασυνδετικής –Συμβουλευτικής Ψυχιατρικής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:13Z"}