{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975117"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975117","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της υψηλής έντασης άσκησης στην λειτουργεία του ανοσοποιητικού συστήματος","abstract":"Το ανοσοποιητικό σύστημα ενός οργανισμού συνίσταται σε μια οργανωμένη δυναμική αλληλεπίδραση κυττάρων, μορίων και βιολογικών μηχανισμών που κατέχουν εξειδικευμένους ρόλους στην αντιμετώπιση μιας μόλυνσης, ενός ιού ή μιας φλεγμονής. Ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η επίδραση της άσκησης και ειδικότερα της άσκησης υψηλής έντασης στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει το ρόλο της υψηλής έντασης άσκησης στο ανοσοποιητικό σύστημα. Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση των σχετικών επιστημονικών μελετών που δημοσιεύτηκαν το χρονικό διάστημα από το 1980 εως και το 2021, και ειδικότερα αναφορικά με την επίδραση της άσκησης υψηλής έντασης σε παράγοντες/δείκτες του ανοσοποιητικού όπως: Ουδετερόφιλα (ANC), Κυτταροκίνες (Cytokines), Τ-λεμφοκύτταρα (T-cells), Β-λεμφοκύτταρα (B-cells), ΝΚ-κύτταρα (NK-cells), Λευκοκύτταρα (WBCS), Λεμφοκύτταρα (LYM), Μονοπύρηνα (PBMC), Αντισώματα (IgA). . Αποκλείστηκαν μελέτες οι οποίες ήταν δημοσιευμένες σε γλώσσες εκτός της αγγλικής και ελληνικής, που πραγματοποιήθηκαν σε ζωα, που αφορούσαν χαμηλής έως μέτριας έντασης άσκηση, που δεν διευκρίνιζαν το είδος της άσκησης ή την έντασή της, και που συμπεριλάμβαναν στο δείγμα τους άτομα υπό φαρμακευτική αγωγή. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση ανέδειξε ότι η συμμετοχή σε μια μεμονωμένη συνεδρία μέτριας έως έντονης άσκησης είναι σπάνιο να οδηγήσει σε εμφάνιση λοίμωξης. Οι σχετικές μελέτες συμφωνούν ότι η περίοδος αποκατάστασης μετά από μία συνεδρία άσκησης χαρακτηρίζεται από αύξηση του αριθμού των ουδετερόφιλων στη συστηματική κυκλοφορία. Ο αριθμός των ουδετερόφιλων (και ο συνολικός αριθμός των λευκοκυττάρων) συνεχίζει να αυξάνεται για ορισμένο χρονικό διάστημα μετά από την ολοκλήρωση της άσκησης (έως και έξι ώρες μετά τη διακοπή της), ιδιαίτερα εάν η άσκηση είναι παρατεταμένη (≥2 ώρες). Επιπρόσθετα, έχει παρατηρηθεί καθυστερημένη μονοκυττάρωση μέχρι και δύο ώρες μετά το πέρας της άσκησης μεγάλης διάρκειας, αλλά ο αριθμός των μονοκυττάρων επιστρέφει συνήθως στο επίπεδο ηρεμίας εντός έξι ωρών μετά τη διακοπή της άσκησης. Σε αντίθεση με τα ουδετερόφιλα, οι αποκρίσεις δεν είναι τόσο σαφείς όσον αφορά τα Τ- και Β-λεμφοκύτταρα, τις κυτταροκίνες, τα Νκ-κύτταρα, τις λοιπές κατηγορίες των λεμφοκυττάρων και των αντισωμάτων, καθώς οι σχετικές μελέτες παρουσιάζουν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Εάν παρατηρηθούν συμπτώματα λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού μετά από μια συνεδρία έντονης άσκησης, τις περισσότερες φορές αυτά δεν οφείλονται σε κάποια μόλυνση αλλά είναι πιθανότερο να σχετίζονται με μειωμένες σωματικές, διατροφικές και ψυχολογικές εφεδρείες του ατόμου. Λέξεις Κλειδιά: Διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης, ανοσοποιητικό σύστημα, έντονη άσκηση, λοίμωξη.","abstract_html":"Το ανοσοποιητικό σύστημα ενός οργανισμού συνίσταται σε μια οργανωμένη δυναμική αλληλεπίδραση κυττάρων, μορίων και βιολογικών μηχανισμών που κατέχουν εξειδικευμένους ρόλους στην αντιμετώπιση μιας μόλυνσης, ενός ιού ή μιας φλεγμονής. Ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η επίδραση της άσκησης και ειδικότερα της άσκησης υψηλής έντασης στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει το ρόλο της υψηλής έντασης άσκησης στο ανοσοποιητικό σύστημα. Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση των σχετικών επιστημονικών μελετών που δημοσιεύτηκαν το χρονικό διάστημα από το 1980 εως και το 2021, και ειδικότερα αναφορικά με την επίδραση της άσκησης υψηλής έντασης σε παράγοντες/δείκτες του ανοσοποιητικού όπως: Ουδετερόφιλα (ANC), Κυτταροκίνες (Cytokines), Τ-λεμφοκύτταρα (T-cells), Β-λεμφοκύτταρα (B-cells), ΝΚ-κύτταρα (NK-cells), Λευκοκύτταρα (WBCS), Λεμφοκύτταρα (LYM), Μονοπύρηνα (PBMC), Αντισώματα (IgA). . Αποκλείστηκαν μελέτες οι οποίες ήταν δημοσιευμένες σε γλώσσες εκτός της αγγλικής και ελληνικής, που πραγματοποιήθηκαν σε ζωα, που αφορούσαν χαμηλής έως μέτριας έντασης άσκηση, που δεν διευκρίνιζαν το είδος της άσκησης ή την έντασή της, και που συμπεριλάμβαναν στο δείγμα τους άτομα υπό φαρμακευτική αγωγή. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση ανέδειξε ότι η συμμετοχή σε μια μεμονωμένη συνεδρία μέτριας έως έντονης άσκησης είναι σπάνιο να οδηγήσει σε εμφάνιση λοίμωξης. Οι σχετικές μελέτες συμφωνούν ότι η περίοδος αποκατάστασης μετά από μία συνεδρία άσκησης χαρακτηρίζεται από αύξηση του αριθμού των ουδετερόφιλων στη συστηματική κυκλοφορία. Ο αριθμός των ουδετερόφιλων (και ο συνολικός αριθμός των λευκοκυττάρων) συνεχίζει να αυξάνεται για ορισμένο χρονικό διάστημα μετά από την ολοκλήρωση της άσκησης (έως και έξι ώρες μετά τη διακοπή της), ιδιαίτερα εάν η άσκηση είναι παρατεταμένη (≥2 ώρες). Επιπρόσθετα, έχει παρατηρηθεί καθυστερημένη μονοκυττάρωση μέχρι και δύο ώρες μετά το πέρας της άσκησης μεγάλης διάρκειας, αλλά ο αριθμός των μονοκυττάρων επιστρέφει συνήθως στο επίπεδο ηρεμίας εντός έξι ωρών μετά τη διακοπή της άσκησης. Σε αντίθεση με τα ουδετερόφιλα, οι αποκρίσεις δεν είναι τόσο σαφείς όσον αφορά τα Τ- και Β-λεμφοκύτταρα, τις κυτταροκίνες, τα Νκ-κύτταρα, τις λοιπές κατηγορίες των λεμφοκυττάρων και των αντισωμάτων, καθώς οι σχετικές μελέτες παρουσιάζουν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Εάν παρατηρηθούν συμπτώματα λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού μετά από μια συνεδρία έντονης άσκησης, τις περισσότερες φορές αυτά δεν οφείλονται σε κάποια μόλυνση αλλά είναι πιθανότερο να σχετίζονται με μειωμένες σωματικές, διατροφικές και ψυχολογικές εφεδρείες του ατόμου. Λέξεις Κλειδιά: Διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης, ανοσοποιητικό σύστημα, έντονη άσκηση, λοίμωξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Χρυσοσπάθης Παναγιώτης-Κωνσταντίνος","Chrysospathis Panagiotis-Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975117"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975117","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975117","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975117","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975117","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χρυσοσπάθης Παναγιώτης-Κωνσταντίνος","Chrysospathis Panagiotis-Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975117","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975117"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ανοσοποιητικό σύστημα ενός οργανισμού συνίσταται σε μια οργανωμένη δυναμική αλληλεπίδραση κυττάρων, μορίων και βιολογικών μηχανισμών που κατέχουν εξειδικευμένους ρόλους στην αντιμετώπιση μιας μόλυνσης, ενός ιού ή μιας φλεγμονής. Ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η επίδραση της άσκησης και ειδικότερα της άσκησης υψηλής έντασης στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει το ρόλο της υψηλής έντασης άσκησης στο ανοσοποιητικό σύστημα. Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση των σχετικών επιστημονικών μελετών που δημοσιεύτηκαν το χρονικό διάστημα από το 1980 εως και το 2021, και ειδικότερα αναφορικά με την επίδραση της άσκησης υψηλής έντασης σε παράγοντες/δείκτες του ανοσοποιητικού όπως: Ουδετερόφιλα (ANC), Κυτταροκίνες (Cytokines), Τ-λεμφοκύτταρα (T-cells), Β-λεμφοκύτταρα (B-cells), ΝΚ-κύτταρα (NK-cells), Λευκοκύτταρα (WBCS), Λεμφοκύτταρα (LYM), Μονοπύρηνα (PBMC), Αντισώματα (IgA). . Αποκλείστηκαν μελέτες οι οποίες ήταν δημοσιευμένες σε γλώσσες εκτός της αγγλικής και ελληνικής, που πραγματοποιήθηκαν σε ζωα, που αφορούσαν χαμηλής έως μέτριας έντασης άσκηση, που δεν διευκρίνιζαν το είδος της άσκησης ή την έντασή της, και που συμπεριλάμβαναν στο δείγμα τους άτομα υπό φαρμακευτική αγωγή. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση ανέδειξε ότι η συμμετοχή σε μια μεμονωμένη συνεδρία μέτριας έως έντονης άσκησης είναι σπάνιο να οδηγήσει σε εμφάνιση λοίμωξης. Οι σχετικές μελέτες συμφωνούν ότι η περίοδος αποκατάστασης μετά από μία συνεδρία άσκησης χαρακτηρίζεται από αύξηση του αριθμού των ουδετερόφιλων στη συστηματική κυκλοφορία. Ο αριθμός των ουδετερόφιλων (και ο συνολικός αριθμός των λευκοκυττάρων) συνεχίζει να αυξάνεται για ορισμένο χρονικό διάστημα μετά από την ολοκλήρωση της άσκησης (έως και έξι ώρες μετά τη διακοπή της), ιδιαίτερα εάν η άσκηση είναι παρατεταμένη (≥2 ώρες). Επιπρόσθετα, έχει παρατηρηθεί καθυστερημένη μονοκυττάρωση μέχρι και δύο ώρες μετά το πέρας της άσκησης μεγάλης διάρκειας, αλλά ο αριθμός των μονοκυττάρων επιστρέφει συνήθως στο επίπεδο ηρεμίας εντός έξι ωρών μετά τη διακοπή της άσκησης. Σε αντίθεση με τα ουδετερόφιλα, οι αποκρίσεις δεν είναι τόσο σαφείς όσον αφορά τα Τ- και Β-λεμφοκύτταρα, τις κυτταροκίνες, τα Νκ-κύτταρα, τις λοιπές κατηγορίες των λεμφοκυττάρων και των αντισωμάτων, καθώς οι σχετικές μελέτες παρουσιάζουν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Εάν παρατηρηθούν συμπτώματα λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού μετά από μια συνεδρία έντονης άσκησης, τις περισσότερες φορές αυτά δεν οφείλονται σε κάποια μόλυνση αλλά είναι πιθανότερο να σχετίζονται με μειωμένες σωματικές, διατροφικές και ψυχολογικές εφεδρείες του ατόμου. Λέξεις Κλειδιά: Διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης, ανοσοποιητικό σύστημα, έντονη άσκηση, λοίμωξη.","An organism's immune system consists of a dynamic interaction of cells, molecules and biological mechanisms that also play organized roles in the treatment of an infection, a virus or an inflammation. It is of particular interest the effect of exercise and in particular of high-intensity exercise on the functioning of the immune system. The purpose of this study was to investigate the role of high-intensity exercise in the immune system. A literature review of the relevant studies published from 1980 to 2021 was carried out, particularly regarding the effect of high-intensity exercise on immune factors / indicators such as: Neutrophils (ANC), Cytokines, T- lymphocytes (T-cells), B-cells (B-cells), NK-cells (NK-cells), Leukocytes (WBCS), Lymphocytes (LYM), Mononuclear (PBMC), Antibodies (IgA). Studies published in languages ​​other than English and Greek, or performed on animals, involved low- to moderate-intensity exercise, did not specify the type or intensity of exercise, or included individuals on medication were excluded. The present literature review has shown that participation in a single session of moderate to vigorous exercise is rare to lead to infection. According to the relevant studies, the recovery period after an exercise session is characterized by an increase in the number of neutrophils in the systemic circulation. The number of the neutrophils (and the total leukocyte number) continues to increase after exercise (up to six hours after its cessation), especially if exercise is prolonged (≥2 hours). In addition, delayed monocytosis has been observed up to two hours after the end of the long-term exercise, but the monocyte number usually returns to the resting level within six hours after the cessation of exercise. In contrast to neutrophils, the responses are less clear with respect to T- and B-lymphocytes, cytokines, N-cells, other lymphocyte classes, and antibodies, as related studies show conflicting results. If symptoms of an upper respiratory infection are observed after an intense exercise session, most of the time they are mostly not due to an infection but are more likely to be associated with reduced physical, nutritional and psychological reserves of the individual. Key words: High intensity, interval training, immune system, intense exercise, infection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της υψηλής έντασης άσκησης στην λειτουργεία του ανοσοποιητικού συστήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χρυσοσπάθης Παναγιώτης-Κωνσταντίνος","Chrysospathis Panagiotis-Konstantinos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Το ανοσοποιητικό σύστημα ενός οργανισμού συνίσταται σε μια οργανωμένη δυναμική αλληλεπίδραση κυττάρων, μορίων και βιολογικών μηχανισμών που κατέχουν εξειδικευμένους ρόλους στην αντιμετώπιση μιας μόλυνσης, ενός ιού ή μιας φλεγμονής. Ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η επίδραση της άσκησης και ειδικότερα της άσκησης υψηλής έντασης στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει το ρόλο της υψηλής έντασης άσκησης στο ανοσοποιητικό σύστημα. Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση των σχετικών επιστημονικών μελετών που δημοσιεύτηκαν το χρονικό διάστημα από το 1980 εως και το 2021, και ειδικότερα αναφορικά με την επίδραση της άσκησης υψηλής έντασης σε παράγοντες/δείκτες του ανοσοποιητικού όπως: Ουδετερόφιλα (ANC), Κυτταροκίνες (Cytokines), Τ-λεμφοκύτταρα (T-cells), Β-λεμφοκύτταρα (B-cells), ΝΚ-κύτταρα (NK-cells), Λευκοκύτταρα (WBCS), Λεμφοκύτταρα (LYM), Μονοπύρηνα (PBMC), Αντισώματα (IgA). . Αποκλείστηκαν μελέτες οι οποίες ήταν δημοσιευμένες σε γλώσσες εκτός της αγγλικής και ελληνικής, που πραγματοποιήθηκαν σε ζωα, που αφορούσαν χαμηλής έως μέτριας έντασης άσκηση, που δεν διευκρίνιζαν το είδος της άσκησης ή την έντασή της, και που συμπεριλάμβαναν στο δείγμα τους άτομα υπό φαρμακευτική αγωγή. Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση ανέδειξε ότι η συμμετοχή σε μια μεμονωμένη συνεδρία μέτριας έως έντονης άσκησης είναι σπάνιο να οδηγήσει σε εμφάνιση λοίμωξης. Οι σχετικές μελέτες συμφωνούν ότι η περίοδος αποκατάστασης μετά από μία συνεδρία άσκησης χαρακτηρίζεται από αύξηση του αριθμού των ουδετερόφιλων στη συστηματική κυκλοφορία. Ο αριθμός των ουδετερόφιλων (και ο συνολικός αριθμός των λευκοκυττάρων) συνεχίζει να αυξάνεται για ορισμένο χρονικό διάστημα μετά από την ολοκλήρωση της άσκησης (έως και έξι ώρες μετά τη διακοπή της), ιδιαίτερα εάν η άσκηση είναι παρατεταμένη (≥2 ώρες). Επιπρόσθετα, έχει παρατηρηθεί καθυστερημένη μονοκυττάρωση μέχρι και δύο ώρες μετά το πέρας της άσκησης μεγάλης διάρκειας, αλλά ο αριθμός των μονοκυττάρων επιστρέφει συνήθως στο επίπεδο ηρεμίας εντός έξι ωρών μετά τη διακοπή της άσκησης. Σε αντίθεση με τα ουδετερόφιλα, οι αποκρίσεις δεν είναι τόσο σαφείς όσον αφορά τα Τ- και Β-λεμφοκύτταρα, τις κυτταροκίνες, τα Νκ-κύτταρα, τις λοιπές κατηγορίες των λεμφοκυττάρων και των αντισωμάτων, καθώς οι σχετικές μελέτες παρουσιάζουν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Εάν παρατηρηθούν συμπτώματα λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού μετά από μια συνεδρία έντονης άσκησης, τις περισσότερες φορές αυτά δεν οφείλονται σε κάποια μόλυνση αλλά είναι πιθανότερο να σχετίζονται με μειωμένες σωματικές, διατροφικές και ψυχολογικές εφεδρείες του ατόμου. Λέξεις Κλειδιά: Διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης, ανοσοποιητικό σύστημα, έντονη άσκηση, λοίμωξη.","An organism's immune system consists of a dynamic interaction of cells, molecules and biological mechanisms that also play organized roles in the treatment of an infection, a virus or an inflammation. It is of particular interest the effect of exercise and in particular of high-intensity exercise on the functioning of the immune system. The purpose of this study was to investigate the role of high-intensity exercise in the immune system. A literature review of the relevant studies published from 1980 to 2021 was carried out, particularly regarding the effect of high-intensity exercise on immune factors / indicators such as: Neutrophils (ANC), Cytokines, T- lymphocytes (T-cells), B-cells (B-cells), NK-cells (NK-cells), Leukocytes (WBCS), Lymphocytes (LYM), Mononuclear (PBMC), Antibodies (IgA). Studies published in languages ​​other than English and Greek, or performed on animals, involved low- to moderate-intensity exercise, did not specify the type or intensity of exercise, or included individuals on medication were excluded. The present literature review has shown that participation in a single session of moderate to vigorous exercise is rare to lead to infection. According to the relevant studies, the recovery period after an exercise session is characterized by an increase in the number of neutrophils in the systemic circulation. The number of the neutrophils (and the total leukocyte number) continues to increase after exercise (up to six hours after its cessation), especially if exercise is prolonged (≥2 hours). In addition, delayed monocytosis has been observed up to two hours after the end of the long-term exercise, but the monocyte number usually returns to the resting level within six hours after the cessation of exercise. In contrast to neutrophils, the responses are less clear with respect to T- and B-lymphocytes, cytokines, N-cells, other lymphocyte classes, and antibodies, as related studies show conflicting results. If symptoms of an upper respiratory infection are observed after an intense exercise session, most of the time they are mostly not due to an infection but are more likely to be associated with reduced physical, nutritional and psychological reserves of the individual. Key words: High intensity, interval training, immune system, intense exercise, infection."],"dc:identifier":["uoadl:2975117","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975117"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της υψηλής έντασης άσκησης στην λειτουργεία του ανοσοποιητικού συστήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:13Z"}