{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975317"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975317","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινική και γενετική διάγνωση καθώς και θεραπευτική αντιμετώπιση της Οζώδους σκλήρυνσης 1 και 2","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η οζώδης σκλήρυνση 1 και 2 είναι μία γενετική αυτοσωμική επικρατητική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη αμαρτωμάτων σε διάφορα όργανα του ανθρωπίνου σώματος, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου, του δέρματος, των νεφρών και των πνευμόνων. Οφείλεται σε μεταλλάξεις ενός εκ των δύο γονιδίων, του ΤSC1 – που κωδικοποιεί την αμαρτίνη – και του TSC2 – που κωδικοποιεί την τουμπερίνη. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανασκόπηση της υπάρχουσας ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας που πραγματεύεται το ευρύ κλινικό φάσμα των κλινικών εκδηλώσεων, τη γενετική διάγνωση – γενετική βλάβη που προκαλείται στα κύτταρα των ιστών και τις διαθέσιμες, μέχρι σήμερα, θεραπευτικές επιλογές της οζώδους σκλήρυνσης. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πρόκειται για μια μελέτη βιβλιογραφικής ανασκόπησης κατά την οποία χρησιμοποιήθηκαν άρθρα από περιοδικά και ιστοσελίδες μέσω μηχανών αναζήτησης από τον παγκόσμιο ιστό, λαμβάνοντας υπόψιν την επιστημονική αρτιότητά τους και το συντελεστή επιρροής (“impact”) του περιοδικού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατίθενται και αναλύονται τα πιο πρόσφατα κλινικά και γενετικά κριτήρια διάγνωσης της οζώδους σκλήρυνσης 1 και 2, όπως αυτά διαμορφώθηκαν και δημοσιεύθηκαν τον Ιούλιο του 2021 από τα μέλη της Διεθνούς Ομάδας Συνεργασίας για την οζώδη σκλήρυνση (International TSC Consensus Group). Στη συνέχεια αναφέρονται οι θεραπευτικές επιλογές και τα διαθέσιμα φαρμακευτικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση της διαταραχής αυτής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το ευρύ φάσμα των κλινικών εκδηλώσεων καθιστά δύσκολη τη διάγνωση της νόσου από τον κλινικό ιατρό. Ωστόσο η εξέλιξη της γενετικής με την ανάδειξη και την κατανόηση των γενετικών βλαβών που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου αυτής έχει προσφέρει μεγάλη βοήθεια τόσο στον τομέα της διάγνωσης όσο και στη θεραπευτική αντιμετώπισή της.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η οζώδης σκλήρυνση 1 και 2 είναι μία γενετική αυτοσωμική επικρατητική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη αμαρτωμάτων σε διάφορα όργανα του ανθρωπίνου σώματος, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου, του δέρματος, των νεφρών και των πνευμόνων. Οφείλεται σε μεταλλάξεις ενός εκ των δύο γονιδίων, του ΤSC1 – που κωδικοποιεί την αμαρτίνη – και του TSC2 – που κωδικοποιεί την τουμπερίνη. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανασκόπηση της υπάρχουσας ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας που πραγματεύεται το ευρύ κλινικό φάσμα των κλινικών εκδηλώσεων, τη γενετική διάγνωση – γενετική βλάβη που προκαλείται στα κύτταρα των ιστών και τις διαθέσιμες, μέχρι σήμερα, θεραπευτικές επιλογές της οζώδους σκλήρυνσης. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πρόκειται για μια μελέτη βιβλιογραφικής ανασκόπησης κατά την οποία χρησιμοποιήθηκαν άρθρα από περιοδικά και ιστοσελίδες μέσω μηχανών αναζήτησης από τον παγκόσμιο ιστό, λαμβάνοντας υπόψιν την επιστημονική αρτιότητά τους και το συντελεστή επιρροής (“impact”) του περιοδικού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατίθενται και αναλύονται τα πιο πρόσφατα κλινικά και γενετικά κριτήρια διάγνωσης της οζώδους σκλήρυνσης 1 και 2, όπως αυτά διαμορφώθηκαν και δημοσιεύθηκαν τον Ιούλιο του 2021 από τα μέλη της Διεθνούς Ομάδας Συνεργασίας για την οζώδη σκλήρυνση (International TSC Consensus Group). Στη συνέχεια αναφέρονται οι θεραπευτικές επιλογές και τα διαθέσιμα φαρμακευτικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση της διαταραχής αυτής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το ευρύ φάσμα των κλινικών εκδηλώσεων καθιστά δύσκολη τη διάγνωση της νόσου από τον κλινικό ιατρό. Ωστόσο η εξέλιξη της γενετικής με την ανάδειξη και την κατανόηση των γενετικών βλαβών που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου αυτής έχει προσφέρει μεγάλη βοήθεια τόσο στον τομέα της διάγνωσης όσο και στη θεραπευτική αντιμετώπισή της.","abstract_has_math":false,"creators":["Βελαλή Κυριακή","Velali Kyriaki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975317"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975317","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975317","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975317","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975317","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βελαλή Κυριακή","Velali Kyriaki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975317","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975317"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η οζώδης σκλήρυνση 1 και 2 είναι μία γενετική αυτοσωμική επικρατητική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη αμαρτωμάτων σε διάφορα όργανα του ανθρωπίνου σώματος, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου, του δέρματος, των νεφρών και των πνευμόνων. Οφείλεται σε μεταλλάξεις ενός εκ των δύο γονιδίων, του ΤSC1 – που κωδικοποιεί την αμαρτίνη – και του TSC2 – που κωδικοποιεί την τουμπερίνη. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανασκόπηση της υπάρχουσας ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας που πραγματεύεται το ευρύ κλινικό φάσμα των κλινικών εκδηλώσεων, τη γενετική διάγνωση – γενετική βλάβη που προκαλείται στα κύτταρα των ιστών και τις διαθέσιμες, μέχρι σήμερα, θεραπευτικές επιλογές της οζώδους σκλήρυνσης. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πρόκειται για μια μελέτη βιβλιογραφικής ανασκόπησης κατά την οποία χρησιμοποιήθηκαν άρθρα από περιοδικά και ιστοσελίδες μέσω μηχανών αναζήτησης από τον παγκόσμιο ιστό, λαμβάνοντας υπόψιν την επιστημονική αρτιότητά τους και το συντελεστή επιρροής (“impact”) του περιοδικού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατίθενται και αναλύονται τα πιο πρόσφατα κλινικά και γενετικά κριτήρια διάγνωσης της οζώδους σκλήρυνσης 1 και 2, όπως αυτά διαμορφώθηκαν και δημοσιεύθηκαν τον Ιούλιο του 2021 από τα μέλη της Διεθνούς Ομάδας Συνεργασίας για την οζώδη σκλήρυνση (International TSC Consensus Group). Στη συνέχεια αναφέρονται οι θεραπευτικές επιλογές και τα διαθέσιμα φαρμακευτικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση της διαταραχής αυτής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το ευρύ φάσμα των κλινικών εκδηλώσεων καθιστά δύσκολη τη διάγνωση της νόσου από τον κλινικό ιατρό. Ωστόσο η εξέλιξη της γενετικής με την ανάδειξη και την κατανόηση των γενετικών βλαβών που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου αυτής έχει προσφέρει μεγάλη βοήθεια τόσο στον τομέα της διάγνωσης όσο και στη θεραπευτική αντιμετώπισή της.","BACKGROUND: Tuberous sclerosis complex (TSC) is a genetic autosomal dominant disorder characterized by development of hamartomas in multiple organ systems, including the brain, skin, heart, kidneys and lungs. TSC is the result of mutations in the TSC1 (encoding hamartin) or TSC2 (encoding tuberin) genes. AIM: The review of the current Greek and foreign literature, which includes the wide clinical range of clinical manifestations, the genetic diagnosis - genetic damage caused to tissue cells and the available, to date, treatment options for TSC. METHODOLOGY: For this literature review, articles from magazines and websites were used, that available through various sources of the Web, while it was taken into account their scientific integrity and the impact factor of the journal. RESULTS: The updated clinical and genetic criteria for the diagnosis of tuberous sclerosis complex are presented and analyzed, as these were formulated and published in July 2021 by members of the International TSC Consensus Group. In addition, the surveillance and management recommendations, followed by the treatment options and available medications for TSC are described. CONCLUSIONS: The wide range of clinical manifestations makes it difficult for the clinician to diagnose the disease. However, the evolution of genetics with the emergence and understanding of the molecular mechanisms that cause TSC has led to the investigation of a more successful management and treatment for TSC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινική και γενετική διάγνωση καθώς και θεραπευτική αντιμετώπιση της Οζώδους σκλήρυνσης 1 και 2"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βελαλή Κυριακή","Velali Kyriaki"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η οζώδης σκλήρυνση 1 και 2 είναι μία γενετική αυτοσωμική επικρατητική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη αμαρτωμάτων σε διάφορα όργανα του ανθρωπίνου σώματος, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου, του δέρματος, των νεφρών και των πνευμόνων. Οφείλεται σε μεταλλάξεις ενός εκ των δύο γονιδίων, του ΤSC1 – που κωδικοποιεί την αμαρτίνη – και του TSC2 – που κωδικοποιεί την τουμπερίνη. ΣΚΟΠΟΣ: Η ανασκόπηση της υπάρχουσας ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας που πραγματεύεται το ευρύ κλινικό φάσμα των κλινικών εκδηλώσεων, τη γενετική διάγνωση – γενετική βλάβη που προκαλείται στα κύτταρα των ιστών και τις διαθέσιμες, μέχρι σήμερα, θεραπευτικές επιλογές της οζώδους σκλήρυνσης. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πρόκειται για μια μελέτη βιβλιογραφικής ανασκόπησης κατά την οποία χρησιμοποιήθηκαν άρθρα από περιοδικά και ιστοσελίδες μέσω μηχανών αναζήτησης από τον παγκόσμιο ιστό, λαμβάνοντας υπόψιν την επιστημονική αρτιότητά τους και το συντελεστή επιρροής (“impact”) του περιοδικού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατίθενται και αναλύονται τα πιο πρόσφατα κλινικά και γενετικά κριτήρια διάγνωσης της οζώδους σκλήρυνσης 1 και 2, όπως αυτά διαμορφώθηκαν και δημοσιεύθηκαν τον Ιούλιο του 2021 από τα μέλη της Διεθνούς Ομάδας Συνεργασίας για την οζώδη σκλήρυνση (International TSC Consensus Group). Στη συνέχεια αναφέρονται οι θεραπευτικές επιλογές και τα διαθέσιμα φαρμακευτικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση της διαταραχής αυτής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το ευρύ φάσμα των κλινικών εκδηλώσεων καθιστά δύσκολη τη διάγνωση της νόσου από τον κλινικό ιατρό. Ωστόσο η εξέλιξη της γενετικής με την ανάδειξη και την κατανόηση των γενετικών βλαβών που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου αυτής έχει προσφέρει μεγάλη βοήθεια τόσο στον τομέα της διάγνωσης όσο και στη θεραπευτική αντιμετώπισή της.","BACKGROUND: Tuberous sclerosis complex (TSC) is a genetic autosomal dominant disorder characterized by development of hamartomas in multiple organ systems, including the brain, skin, heart, kidneys and lungs. TSC is the result of mutations in the TSC1 (encoding hamartin) or TSC2 (encoding tuberin) genes. AIM: The review of the current Greek and foreign literature, which includes the wide clinical range of clinical manifestations, the genetic diagnosis - genetic damage caused to tissue cells and the available, to date, treatment options for TSC. METHODOLOGY: For this literature review, articles from magazines and websites were used, that available through various sources of the Web, while it was taken into account their scientific integrity and the impact factor of the journal. RESULTS: The updated clinical and genetic criteria for the diagnosis of tuberous sclerosis complex are presented and analyzed, as these were formulated and published in July 2021 by members of the International TSC Consensus Group. In addition, the surveillance and management recommendations, followed by the treatment options and available medications for TSC are described. CONCLUSIONS: The wide range of clinical manifestations makes it difficult for the clinician to diagnose the disease. However, the evolution of genetics with the emergence and understanding of the molecular mechanisms that cause TSC has led to the investigation of a more successful management and treatment for TSC."],"dc:identifier":["uoadl:2975317","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975317"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινική και γενετική διάγνωση καθώς και θεραπευτική αντιμετώπιση της Οζώδους σκλήρυνσης 1 και 2"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:13Z"}