{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975512"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975512","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γενετικά αίτια των παθήσεων του νεφρικού σπειράματος","abstract":"Εισαγωγή: Μια από τις κυριότερες σπειραματοπάθειες είναι το νεφρωσικό σύνδρομο. Η βλάβη παρατηρείται στo σπείραμα των νεφρώνων, οι οποίοι είναι οι ανατομικές και λειτουργικές μονάδες των νεφρών. Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από μαζική πρωτεϊνουρία και υποαλβουμιναιμία. Το ιδιοπαθές νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια υποκατηγορία της νόσου η οποία αποτελεί την πιο κοινή σπειραματική ασθένεια σε παιδιά. Κατηγοριοποιείται με βάση τα ιστολογικά ευρήματα σε εστιακή σπειραματοσκλήρυνση, νόσο ελάχιστων αλλοιώσεων και σε μεμβρανώδη νεφροπάθεια. Περεταίρω, κατηγοριοποιείται επίσης και με βάση την κλινική αντιμετώπιση σε νεφρωσικό σύνδρομο ανθεκτικό στα στεροειδή, εξαρτώμενο στα στεροειδή, ευαίσθητο στα στεροειδή και νεφρωσικό σύνδρομο με συχνές υποτροπές. Οι βασικές παραλλαγές που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου παρατηρούνται σε γονίδια του θυριδωτού διαφράγματος. Σκοπός: Ο σκοπός της διπλωματικής αυτής είναι η διερεύνηση των γενετικών αιτιών των παθήσεων του νεφρικού σπειράματος, λόγω όμως της ευρύτητας του θέματος αυτού κρίθηκε σκόπιμο να διερευνηθούν τα γενετικά αίτια που οδηγούν στην εμφάνιση του νεφρωσικού συνδρόμου σε παιδική ηλικία και να καταγραφούν τα γονίδια και οι παθογόνες γενετικές παραλλαγές που την προκαλούν. Μεθοδολογία: Πηγή υλικού αποτέλεσε η βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών μελετών για την γενετική διερεύνηση των ασθενών με νεφρωσικό σύνδρομο με βάση τις γονιδιακές παραλλαγές και η σύγκριση αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Τα γενετικά αίτια του νεφρωσικού συνδρόμου οφείλονται κυρίως σε παραλλαγές γονιδίων που σχετίζονται με τη σπειραματική διήθηση όπως το NPHS1, NPHS2, WT1, LAMB2 και PLCE1 και λιγότερο συχνά τα ACTN4 και TRPC6.Οι διαγνωστικοί μέθοδοι που χρησιμοποιούνται γα την ανίχνευση των παραλλαγών αυτών είναι το Sanger Sequencing, Next Generation Sequencing, panel γονιδίων και Whole Exome Sequencing. Συμπεράσματα: Η ταυτοποίηση των παραλλαγών που οφείλονται σε εμφάνιση νεφρωσικού συνδρόμου παρέχει βοήθεια στην κατανόηση της παθοφυσιολογίας της νόσο, στον καθορισμό της ηλικίας έναρξης των συμπτωμάτων, την ανταπόκριση σε θεραπέια και την πορεία της γενετικής διάγνωσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Μια από τις κυριότερες σπειραματοπάθειες είναι το νεφρωσικό σύνδρομο. Η βλάβη παρατηρείται στo σπείραμα των νεφρώνων, οι οποίοι είναι οι ανατομικές και λειτουργικές μονάδες των νεφρών. Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από μαζική πρωτεϊνουρία και υποαλβουμιναιμία. Το ιδιοπαθές νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια υποκατηγορία της νόσου η οποία αποτελεί την πιο κοινή σπειραματική ασθένεια σε παιδιά. Κατηγοριοποιείται με βάση τα ιστολογικά ευρήματα σε εστιακή σπειραματοσκλήρυνση, νόσο ελάχιστων αλλοιώσεων και σε μεμβρανώδη νεφροπάθεια. Περεταίρω, κατηγοριοποιείται επίσης και με βάση την κλινική αντιμετώπιση σε νεφρωσικό σύνδρομο ανθεκτικό στα στεροειδή, εξαρτώμενο στα στεροειδή, ευαίσθητο στα στεροειδή και νεφρωσικό σύνδρομο με συχνές υποτροπές. Οι βασικές παραλλαγές που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου παρατηρούνται σε γονίδια του θυριδωτού διαφράγματος. Σκοπός: Ο σκοπός της διπλωματικής αυτής είναι η διερεύνηση των γενετικών αιτιών των παθήσεων του νεφρικού σπειράματος, λόγω όμως της ευρύτητας του θέματος αυτού κρίθηκε σκόπιμο να διερευνηθούν τα γενετικά αίτια που οδηγούν στην εμφάνιση του νεφρωσικού συνδρόμου σε παιδική ηλικία και να καταγραφούν τα γονίδια και οι παθογόνες γενετικές παραλλαγές που την προκαλούν. Μεθοδολογία: Πηγή υλικού αποτέλεσε η βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών μελετών για την γενετική διερεύνηση των ασθενών με νεφρωσικό σύνδρομο με βάση τις γονιδιακές παραλλαγές και η σύγκριση αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Τα γενετικά αίτια του νεφρωσικού συνδρόμου οφείλονται κυρίως σε παραλλαγές γονιδίων που σχετίζονται με τη σπειραματική διήθηση όπως το NPHS1, NPHS2, WT1, LAMB2 και PLCE1 και λιγότερο συχνά τα ACTN4 και TRPC6.Οι διαγνωστικοί μέθοδοι που χρησιμοποιούνται γα την ανίχνευση των παραλλαγών αυτών είναι το Sanger Sequencing, Next Generation Sequencing, panel γονιδίων και Whole Exome Sequencing. Συμπεράσματα: Η ταυτοποίηση των παραλλαγών που οφείλονται σε εμφάνιση νεφρωσικού συνδρόμου παρέχει βοήθεια στην κατανόηση της παθοφυσιολογίας της νόσο, στον καθορισμό της ηλικίας έναρξης των συμπτωμάτων, την ανταπόκριση σε θεραπέια και την πορεία της γενετικής διάγνωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μυλωνά Αθηνά","Mylona Athina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975512"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975512","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975512","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975512","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975512","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μυλωνά Αθηνά","Mylona Athina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975512","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975512"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Μια από τις κυριότερες σπειραματοπάθειες είναι το νεφρωσικό σύνδρομο. Η βλάβη παρατηρείται στo σπείραμα των νεφρώνων, οι οποίοι είναι οι ανατομικές και λειτουργικές μονάδες των νεφρών. Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από μαζική πρωτεϊνουρία και υποαλβουμιναιμία. Το ιδιοπαθές νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια υποκατηγορία της νόσου η οποία αποτελεί την πιο κοινή σπειραματική ασθένεια σε παιδιά. Κατηγοριοποιείται με βάση τα ιστολογικά ευρήματα σε εστιακή σπειραματοσκλήρυνση, νόσο ελάχιστων αλλοιώσεων και σε μεμβρανώδη νεφροπάθεια. Περεταίρω, κατηγοριοποιείται επίσης και με βάση την κλινική αντιμετώπιση σε νεφρωσικό σύνδρομο ανθεκτικό στα στεροειδή, εξαρτώμενο στα στεροειδή, ευαίσθητο στα στεροειδή και νεφρωσικό σύνδρομο με συχνές υποτροπές. Οι βασικές παραλλαγές που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου παρατηρούνται σε γονίδια του θυριδωτού διαφράγματος. Σκοπός: Ο σκοπός της διπλωματικής αυτής είναι η διερεύνηση των γενετικών αιτιών των παθήσεων του νεφρικού σπειράματος, λόγω όμως της ευρύτητας του θέματος αυτού κρίθηκε σκόπιμο να διερευνηθούν τα γενετικά αίτια που οδηγούν στην εμφάνιση του νεφρωσικού συνδρόμου σε παιδική ηλικία και να καταγραφούν τα γονίδια και οι παθογόνες γενετικές παραλλαγές που την προκαλούν. Μεθοδολογία: Πηγή υλικού αποτέλεσε η βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών μελετών για την γενετική διερεύνηση των ασθενών με νεφρωσικό σύνδρομο με βάση τις γονιδιακές παραλλαγές και η σύγκριση αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Τα γενετικά αίτια του νεφρωσικού συνδρόμου οφείλονται κυρίως σε παραλλαγές γονιδίων που σχετίζονται με τη σπειραματική διήθηση όπως το NPHS1, NPHS2, WT1, LAMB2 και PLCE1 και λιγότερο συχνά τα ACTN4 και TRPC6.Οι διαγνωστικοί μέθοδοι που χρησιμοποιούνται γα την ανίχνευση των παραλλαγών αυτών είναι το Sanger Sequencing, Next Generation Sequencing, panel γονιδίων και Whole Exome Sequencing. Συμπεράσματα: Η ταυτοποίηση των παραλλαγών που οφείλονται σε εμφάνιση νεφρωσικού συνδρόμου παρέχει βοήθεια στην κατανόηση της παθοφυσιολογίας της νόσο, στον καθορισμό της ηλικίας έναρξης των συμπτωμάτων, την ανταπόκριση σε θεραπέια και την πορεία της γενετικής διάγνωσης.","Backgound: One of the main glomerulopathies than can occur is nephrotic syndrome. Damage occurs in the glomerulus of the nephron, which is the anatomical and functional unit of the kidney. Nephrotic syndrome is a disease characterized by massive proteinuria and hypoalbuminaemia. Idiopathic nephrotic syndrome is a subcategory of the disease, appearing to be the most common glomeruli infection in children. It is categorized based on histological classification to focal segmental glomerulosclerosis, minimal change disease and membranous nephropathy. Furthermore it is also categorized based on clinical classification to steroid resistant, steroid dependent, steroid sensitive and nephrotic syndrome with frequent relapses. The mutations that mainly take place in the appearance of the disease are located in the glomerular slit diaphragm. Aim: The main goal of this dissertation is to investigate the inquiry of the genetic causes that lead to the emergence of diseases of the renal glomerulus, although due to the subject range it was considered appropriate to analyse the genetic causes that lead to nephrotic syndrome in childhood and the registration of the pathogenic genetic mutations that are causing the disease. Methodology: The source of subject matter included literature review from scientific studies including genetic analysis of patients with nephrotic syndrome, based on genetic mutations and result comparison. Results: Genetic causes of nephrotic syndrome are mainly due to mutations in genes which are associated with the glomerular slit diaphragm such as NPHS1, NPHS2, WT1, LMB2 and PLCE1 and less often ACTN4 and TRPC6. The diagnostic methods used for the detection of these mutations are Sanger Sequencing, Next Generation Sequencing, gene panels and Whole Exome Sequencing Conclusion: Identification of the mutations causative of the emergence of nephrotic syndrome is helpful for the understanding of the pathophysiology of the disease, determination of age of onset, response to treatment and the overall course of genetic diagnosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γενετικά αίτια των παθήσεων του νεφρικού σπειράματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μυλωνά Αθηνά","Mylona Athina"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Μια από τις κυριότερες σπειραματοπάθειες είναι το νεφρωσικό σύνδρομο. Η βλάβη παρατηρείται στo σπείραμα των νεφρώνων, οι οποίοι είναι οι ανατομικές και λειτουργικές μονάδες των νεφρών. Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από μαζική πρωτεϊνουρία και υποαλβουμιναιμία. Το ιδιοπαθές νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια υποκατηγορία της νόσου η οποία αποτελεί την πιο κοινή σπειραματική ασθένεια σε παιδιά. Κατηγοριοποιείται με βάση τα ιστολογικά ευρήματα σε εστιακή σπειραματοσκλήρυνση, νόσο ελάχιστων αλλοιώσεων και σε μεμβρανώδη νεφροπάθεια. Περεταίρω, κατηγοριοποιείται επίσης και με βάση την κλινική αντιμετώπιση σε νεφρωσικό σύνδρομο ανθεκτικό στα στεροειδή, εξαρτώμενο στα στεροειδή, ευαίσθητο στα στεροειδή και νεφρωσικό σύνδρομο με συχνές υποτροπές. Οι βασικές παραλλαγές που οδηγούν στην εμφάνιση της νόσου παρατηρούνται σε γονίδια του θυριδωτού διαφράγματος. Σκοπός: Ο σκοπός της διπλωματικής αυτής είναι η διερεύνηση των γενετικών αιτιών των παθήσεων του νεφρικού σπειράματος, λόγω όμως της ευρύτητας του θέματος αυτού κρίθηκε σκόπιμο να διερευνηθούν τα γενετικά αίτια που οδηγούν στην εμφάνιση του νεφρωσικού συνδρόμου σε παιδική ηλικία και να καταγραφούν τα γονίδια και οι παθογόνες γενετικές παραλλαγές που την προκαλούν. Μεθοδολογία: Πηγή υλικού αποτέλεσε η βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών μελετών για την γενετική διερεύνηση των ασθενών με νεφρωσικό σύνδρομο με βάση τις γονιδιακές παραλλαγές και η σύγκριση αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα: Τα γενετικά αίτια του νεφρωσικού συνδρόμου οφείλονται κυρίως σε παραλλαγές γονιδίων που σχετίζονται με τη σπειραματική διήθηση όπως το NPHS1, NPHS2, WT1, LAMB2 και PLCE1 και λιγότερο συχνά τα ACTN4 και TRPC6.Οι διαγνωστικοί μέθοδοι που χρησιμοποιούνται γα την ανίχνευση των παραλλαγών αυτών είναι το Sanger Sequencing, Next Generation Sequencing, panel γονιδίων και Whole Exome Sequencing. Συμπεράσματα: Η ταυτοποίηση των παραλλαγών που οφείλονται σε εμφάνιση νεφρωσικού συνδρόμου παρέχει βοήθεια στην κατανόηση της παθοφυσιολογίας της νόσο, στον καθορισμό της ηλικίας έναρξης των συμπτωμάτων, την ανταπόκριση σε θεραπέια και την πορεία της γενετικής διάγνωσης.","Backgound: One of the main glomerulopathies than can occur is nephrotic syndrome. Damage occurs in the glomerulus of the nephron, which is the anatomical and functional unit of the kidney. Nephrotic syndrome is a disease characterized by massive proteinuria and hypoalbuminaemia. Idiopathic nephrotic syndrome is a subcategory of the disease, appearing to be the most common glomeruli infection in children. It is categorized based on histological classification to focal segmental glomerulosclerosis, minimal change disease and membranous nephropathy. Furthermore it is also categorized based on clinical classification to steroid resistant, steroid dependent, steroid sensitive and nephrotic syndrome with frequent relapses. The mutations that mainly take place in the appearance of the disease are located in the glomerular slit diaphragm. Aim: The main goal of this dissertation is to investigate the inquiry of the genetic causes that lead to the emergence of diseases of the renal glomerulus, although due to the subject range it was considered appropriate to analyse the genetic causes that lead to nephrotic syndrome in childhood and the registration of the pathogenic genetic mutations that are causing the disease. Methodology: The source of subject matter included literature review from scientific studies including genetic analysis of patients with nephrotic syndrome, based on genetic mutations and result comparison. Results: Genetic causes of nephrotic syndrome are mainly due to mutations in genes which are associated with the glomerular slit diaphragm such as NPHS1, NPHS2, WT1, LMB2 and PLCE1 and less often ACTN4 and TRPC6. The diagnostic methods used for the detection of these mutations are Sanger Sequencing, Next Generation Sequencing, gene panels and Whole Exome Sequencing Conclusion: Identification of the mutations causative of the emergence of nephrotic syndrome is helpful for the understanding of the pathophysiology of the disease, determination of age of onset, response to treatment and the overall course of genetic diagnosis."],"dc:identifier":["uoadl:2975512","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975512"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Γενετικά αίτια των παθήσεων του νεφρικού σπειράματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:15Z"}