{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975723"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975723","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The Pragmatics of History and Fantasy in Jeanette Winterson’s \"The Daylight Gate\"","abstract":"Στόχος της παρούσας διατριβής είναι να διερευνήσει πώς η μετάφραση διαμορφώνει την ταυτότητα ενός ιστορικού προσώπου (της μάγισσας) για το ελληνικό κοινό. Το διήγημα της Jeanette Winterson, «Η πύλη του Φωτός», λειτουργεί ως κείμενο-πηγή για τη μελέτη της δίκης μαγισσών του 17ου αιώνα στο Λάνκαστερ και του μισογυνισμού που ενυπάρχει σε μια πατριαρχική κοινωνία. Αναμειγνύοντας την ιστορία με τη μυθοπλασία, το μεταμοντέρνο διήγημα της Winterson επιδιώκει να φέρει την αφανή, ιστορική φιγούρα της μάγισσας από την περιφέρεια στο κέντρο (Lazăr, 2014). Η θεωρία του Hutcheon (2010) για την ιστοριογραφική μεταμυθοπλασία, που έχει τις ρίζες της στη μεταμοντέρνα γραφή, εξηγεί πώς η Winterson αντλεί τόσο από την ιστορία όσο και από τη μυθοπλασία, δημιουργώντας έτσι ένα αυτοαναστοχαστικό διήγημα. Μια ιστορική επισκόπηση της μαγείας και του κυνηγιού μαγισσών στην Ευρώπη διαφωτίζει περαιτέρω την κατανόηση της πολύπλοκης, κατασκευασμένης ταυτότητας των μαγισσών και την προβολή υποθέσεων πάνω τους από αδαείς άνδρες. Ποιοτικά δεδομένα από το διήγημα αναλύονται, χρησιμοποιώντας πραγματολογικές θεωρίες για τη δημιουργία νοήματος, προκειμένου να δείξουν πως η κατασκευή των ταυτοτήτων επιτυγχάνεται μέσω του λόγου. Το πλαίσιο των υπονοημάτων του Grice (1975) αναλύει τα υπονοήματα των ανδρικών εκφράσεων σχετικά με τις κατηγορούμενες μάγισσες, προκειμένου να αποτυπωθούν οι μισογυνιστικές συνδηλώσεις που κρύβονται πίσω από όσα λέγονται. Η θεωρία συνάφειας των Sperber και Wilson (2006) φωτίζει περαιτέρω τα υπονοήματα στο κείμενο, σχετικά με τον θεσμοθετημένο μισογυνισμό και το μίσος κατά των μαγισσών. Οι στρατηγικές αγένειας του Culpeper (1996) χρησιμοποιούνται επίσης για την ανάλυση της επιθετικής γλώσσας που χρησιμοποιούν οι ανδρικοί χαρακτήρες εναντίον των μαγισσών, καθώς και των στρατηγικών που χρησιμοποιούν οι μάγισσες όταν απαντούν στους κατήγορούς τους. Η διανομή ενός ερωτηματολογίου επιδιώκει να επιβεβαιώσει (ή όχι) την υπόθεση ότι το ελληνικό κοινό θα εκτιμούσε την αποσαφήνιση των συμπερασμάτων και την ενίσχυση της αγένειας. Η διαίσθηση των αναγνωστών επιβεβαιώνει την αρχική υπόθεση, ενώ τα αποτελέσματα της μελέτης αποδίδονται στην αλλαγή της στάσης της ελληνικής κοινωνίας όσον αφορά τις γυναίκες, μέσω της αυξημένης κοινωνικής ευαισθητοποίησης για τη θέση της γυναίκας. Οι στάσεις αυτές ενδεχομένως υποθάλπονται από την άνοδο του φεμινισμού και την έξαρση των γυναικοκτονιών στη χώρα, ιδιαίτερα μετά την εμφάνιση του COVID-19. Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των μετα-αφηγήσεων για την αποκατάσταση των ιστορικών προσώπων καθώς και τη σημασία των πραγματολογικών συμπερασμάτων και της ανάλυσης λόγου στη μεταφραστική πρακτική. Η ενσωμάτωση λογοτεχνικών κειμένων στα προγράμματα σπουδών μετάφρασης μπορεί να αποβεί εποικοδομητική για τη μελέτη της κατασκευής της ταυτότητας φύλου μέσω του λόγου.","abstract_html":"Στόχος της παρούσας διατριβής είναι να διερευνήσει πώς η μετάφραση διαμορφώνει την ταυτότητα ενός ιστορικού προσώπου (της μάγισσας) για το ελληνικό κοινό. Το διήγημα της Jeanette Winterson, «Η πύλη του Φωτός», λειτουργεί ως κείμενο-πηγή για τη μελέτη της δίκης μαγισσών του 17ου αιώνα στο Λάνκαστερ και του μισογυνισμού που ενυπάρχει σε μια πατριαρχική κοινωνία. Αναμειγνύοντας την ιστορία με τη μυθοπλασία, το μεταμοντέρνο διήγημα της Winterson επιδιώκει να φέρει την αφανή, ιστορική φιγούρα της μάγισσας από την περιφέρεια στο κέντρο (Lazăr, 2014). Η θεωρία του Hutcheon (2010) για την ιστοριογραφική μεταμυθοπλασία, που έχει τις ρίζες της στη μεταμοντέρνα γραφή, εξηγεί πώς η Winterson αντλεί τόσο από την ιστορία όσο και από τη μυθοπλασία, δημιουργώντας έτσι ένα αυτοαναστοχαστικό διήγημα. Μια ιστορική επισκόπηση της μαγείας και του κυνηγιού μαγισσών στην Ευρώπη διαφωτίζει περαιτέρω την κατανόηση της πολύπλοκης, κατασκευασμένης ταυτότητας των μαγισσών και την προβολή υποθέσεων πάνω τους από αδαείς άνδρες. Ποιοτικά δεδομένα από το διήγημα αναλύονται, χρησιμοποιώντας πραγματολογικές θεωρίες για τη δημιουργία νοήματος, προκειμένου να δείξουν πως η κατασκευή των ταυτοτήτων επιτυγχάνεται μέσω του λόγου. Το πλαίσιο των υπονοημάτων του Grice (1975) αναλύει τα υπονοήματα των ανδρικών εκφράσεων σχετικά με τις κατηγορούμενες μάγισσες, προκειμένου να αποτυπωθούν οι μισογυνιστικές συνδηλώσεις που κρύβονται πίσω από όσα λέγονται. Η θεωρία συνάφειας των Sperber και Wilson (2006) φωτίζει περαιτέρω τα υπονοήματα στο κείμενο, σχετικά με τον θεσμοθετημένο μισογυνισμό και το μίσος κατά των μαγισσών. Οι στρατηγικές αγένειας του Culpeper (1996) χρησιμοποιούνται επίσης για την ανάλυση της επιθετικής γλώσσας που χρησιμοποιούν οι ανδρικοί χαρακτήρες εναντίον των μαγισσών, καθώς και των στρατηγικών που χρησιμοποιούν οι μάγισσες όταν απαντούν στους κατήγορούς τους. Η διανομή ενός ερωτηματολογίου επιδιώκει να επιβεβαιώσει (ή όχι) την υπόθεση ότι το ελληνικό κοινό θα εκτιμούσε την αποσαφήνιση των συμπερασμάτων και την ενίσχυση της αγένειας. Η διαίσθηση των αναγνωστών επιβεβαιώνει την αρχική υπόθεση, ενώ τα αποτελέσματα της μελέτης αποδίδονται στην αλλαγή της στάσης της ελληνικής κοινωνίας όσον αφορά τις γυναίκες, μέσω της αυξημένης κοινωνικής ευαισθητοποίησης για τη θέση της γυναίκας. Οι στάσεις αυτές ενδεχομένως υποθάλπονται από την άνοδο του φεμινισμού και την έξαρση των γυναικοκτονιών στη χώρα, ιδιαίτερα μετά την εμφάνιση του COVID-19. Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των μετα-αφηγήσεων για την αποκατάσταση των ιστορικών προσώπων καθώς και τη σημασία των πραγματολογικών συμπερασμάτων και της ανάλυσης λόγου στη μεταφραστική πρακτική. Η ενσωμάτωση λογοτεχνικών κειμένων στα προγράμματα σπουδών μετάφρασης μπορεί να αποβεί εποικοδομητική για τη μελέτη της κατασκευής της ταυτότητας φύλου μέσω του λόγου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριάκου Κωνσταντίνα","Kyriakou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:15Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975723"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975723","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975723","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975723","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975723","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριάκου Κωνσταντίνα","Kyriakou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975723"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος της παρούσας διατριβής είναι να διερευνήσει πώς η μετάφραση διαμορφώνει την ταυτότητα ενός ιστορικού προσώπου (της μάγισσας) για το ελληνικό κοινό. Το διήγημα της Jeanette Winterson, «Η πύλη του Φωτός», λειτουργεί ως κείμενο-πηγή για τη μελέτη της δίκης μαγισσών του 17ου αιώνα στο Λάνκαστερ και του μισογυνισμού που ενυπάρχει σε μια πατριαρχική κοινωνία. Αναμειγνύοντας την ιστορία με τη μυθοπλασία, το μεταμοντέρνο διήγημα της Winterson επιδιώκει να φέρει την αφανή, ιστορική φιγούρα της μάγισσας από την περιφέρεια στο κέντρο (Lazăr, 2014). Η θεωρία του Hutcheon (2010) για την ιστοριογραφική μεταμυθοπλασία, που έχει τις ρίζες της στη μεταμοντέρνα γραφή, εξηγεί πώς η Winterson αντλεί τόσο από την ιστορία όσο και από τη μυθοπλασία, δημιουργώντας έτσι ένα αυτοαναστοχαστικό διήγημα. Μια ιστορική επισκόπηση της μαγείας και του κυνηγιού μαγισσών στην Ευρώπη διαφωτίζει περαιτέρω την κατανόηση της πολύπλοκης, κατασκευασμένης ταυτότητας των μαγισσών και την προβολή υποθέσεων πάνω τους από αδαείς άνδρες. Ποιοτικά δεδομένα από το διήγημα αναλύονται, χρησιμοποιώντας πραγματολογικές θεωρίες για τη δημιουργία νοήματος, προκειμένου να δείξουν πως η κατασκευή των ταυτοτήτων επιτυγχάνεται μέσω του λόγου. Το πλαίσιο των υπονοημάτων του Grice (1975) αναλύει τα υπονοήματα των ανδρικών εκφράσεων σχετικά με τις κατηγορούμενες μάγισσες, προκειμένου να αποτυπωθούν οι μισογυνιστικές συνδηλώσεις που κρύβονται πίσω από όσα λέγονται. Η θεωρία συνάφειας των Sperber και Wilson (2006) φωτίζει περαιτέρω τα υπονοήματα στο κείμενο, σχετικά με τον θεσμοθετημένο μισογυνισμό και το μίσος κατά των μαγισσών. Οι στρατηγικές αγένειας του Culpeper (1996) χρησιμοποιούνται επίσης για την ανάλυση της επιθετικής γλώσσας που χρησιμοποιούν οι ανδρικοί χαρακτήρες εναντίον των μαγισσών, καθώς και των στρατηγικών που χρησιμοποιούν οι μάγισσες όταν απαντούν στους κατήγορούς τους. Η διανομή ενός ερωτηματολογίου επιδιώκει να επιβεβαιώσει (ή όχι) την υπόθεση ότι το ελληνικό κοινό θα εκτιμούσε την αποσαφήνιση των συμπερασμάτων και την ενίσχυση της αγένειας. Η διαίσθηση των αναγνωστών επιβεβαιώνει την αρχική υπόθεση, ενώ τα αποτελέσματα της μελέτης αποδίδονται στην αλλαγή της στάσης της ελληνικής κοινωνίας όσον αφορά τις γυναίκες, μέσω της αυξημένης κοινωνικής ευαισθητοποίησης για τη θέση της γυναίκας. Οι στάσεις αυτές ενδεχομένως υποθάλπονται από την άνοδο του φεμινισμού και την έξαρση των γυναικοκτονιών στη χώρα, ιδιαίτερα μετά την εμφάνιση του COVID-19. Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των μετα-αφηγήσεων για την αποκατάσταση των ιστορικών προσώπων καθώς και τη σημασία των πραγματολογικών συμπερασμάτων και της ανάλυσης λόγου στη μεταφραστική πρακτική. Η ενσωμάτωση λογοτεχνικών κειμένων στα προγράμματα σπουδών μετάφρασης μπορεί να αποβεί εποικοδομητική για τη μελέτη της κατασκευής της ταυτότητας φύλου μέσω του λόγου.","The aim of this dissertation is to investigate how translation shapes the identity of a historical figure (the witch) for a Greek audience. Jeanette Winterson’s novella, The Daylight Gate, functions as the source text for studying the 17th century Lancaster witch trials and the misogyny inherent in a patriarchal society. Blending history with fiction, Winterson’s postmodernist novella seeks to bring the inconspicuous, historical figure of the witch from the periphery to the center (Lazăr, 2014). Rooted in postmodernist writing, Hutcheon’s (2010) theory on historiographic metafiction explains how Winterson draws both on history and fiction, thus creating a self-reflexive novella. A historical overview of witchcraft and witch hunts in Europe further elucidates our understanding of the complex identity construction of the witches and the projection of assumptions on them by ignorant men. Qualitative data from the novella are analyzed, using pragmatic theories of meaning-making to suggest that the construction of identities is achieved through discourse. Grice’s (1975) framework of implicatures is used to analyze the hidden meanings of male utterances regarding the accused witches, in order to flesh out misogynistic connotations that underlie what is clearly stated. Sperber and Wilson’s (2006) relevance theory further illuminates implied meanings in the text regarding institutionalized misogyny and hatred against witches. Culpeper’s (1996) impoliteness strategies are also employed for analyzing the abusive language used by male characters against the witches, as well as the strategies employed by witches when responding to their accusers. The production of a Greek translation intends to foreground misogynistic inferences and offensive language of the source text. The distribution of a questionnaire seeks to confirm (or not) the hypothesis that a Greek audience would appreciate foregrounding inferences and enhancing impoliteness. Readers’ intuition confirms the initial hypothesis, while the study’s results are attributed to the changing attitudes of Greek society regarding women, through raised social awareness on female positions. These attitudes are possibly harbored by the rise of feminism and the upsurge of femicides in the country, particularly after the emergence of COVID-19. The study highlights the importance of metanarratives in redeeming historical figures, as well as the significance of pragmatic inferencing and discourse analysis in translation practice. Incorporating literary texts in translation curriculums can prove to be beneficial for the study of gender identity construction through discourse."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The Pragmatics of History and Fantasy in Jeanette Winterson’s \"The Daylight Gate\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριάκου Κωνσταντίνα","Kyriakou Konstantina"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στόχος της παρούσας διατριβής είναι να διερευνήσει πώς η μετάφραση διαμορφώνει την ταυτότητα ενός ιστορικού προσώπου (της μάγισσας) για το ελληνικό κοινό. Το διήγημα της Jeanette Winterson, «Η πύλη του Φωτός», λειτουργεί ως κείμενο-πηγή για τη μελέτη της δίκης μαγισσών του 17ου αιώνα στο Λάνκαστερ και του μισογυνισμού που ενυπάρχει σε μια πατριαρχική κοινωνία. Αναμειγνύοντας την ιστορία με τη μυθοπλασία, το μεταμοντέρνο διήγημα της Winterson επιδιώκει να φέρει την αφανή, ιστορική φιγούρα της μάγισσας από την περιφέρεια στο κέντρο (Lazăr, 2014). Η θεωρία του Hutcheon (2010) για την ιστοριογραφική μεταμυθοπλασία, που έχει τις ρίζες της στη μεταμοντέρνα γραφή, εξηγεί πώς η Winterson αντλεί τόσο από την ιστορία όσο και από τη μυθοπλασία, δημιουργώντας έτσι ένα αυτοαναστοχαστικό διήγημα. Μια ιστορική επισκόπηση της μαγείας και του κυνηγιού μαγισσών στην Ευρώπη διαφωτίζει περαιτέρω την κατανόηση της πολύπλοκης, κατασκευασμένης ταυτότητας των μαγισσών και την προβολή υποθέσεων πάνω τους από αδαείς άνδρες. Ποιοτικά δεδομένα από το διήγημα αναλύονται, χρησιμοποιώντας πραγματολογικές θεωρίες για τη δημιουργία νοήματος, προκειμένου να δείξουν πως η κατασκευή των ταυτοτήτων επιτυγχάνεται μέσω του λόγου. Το πλαίσιο των υπονοημάτων του Grice (1975) αναλύει τα υπονοήματα των ανδρικών εκφράσεων σχετικά με τις κατηγορούμενες μάγισσες, προκειμένου να αποτυπωθούν οι μισογυνιστικές συνδηλώσεις που κρύβονται πίσω από όσα λέγονται. Η θεωρία συνάφειας των Sperber και Wilson (2006) φωτίζει περαιτέρω τα υπονοήματα στο κείμενο, σχετικά με τον θεσμοθετημένο μισογυνισμό και το μίσος κατά των μαγισσών. Οι στρατηγικές αγένειας του Culpeper (1996) χρησιμοποιούνται επίσης για την ανάλυση της επιθετικής γλώσσας που χρησιμοποιούν οι ανδρικοί χαρακτήρες εναντίον των μαγισσών, καθώς και των στρατηγικών που χρησιμοποιούν οι μάγισσες όταν απαντούν στους κατήγορούς τους. Η διανομή ενός ερωτηματολογίου επιδιώκει να επιβεβαιώσει (ή όχι) την υπόθεση ότι το ελληνικό κοινό θα εκτιμούσε την αποσαφήνιση των συμπερασμάτων και την ενίσχυση της αγένειας. Η διαίσθηση των αναγνωστών επιβεβαιώνει την αρχική υπόθεση, ενώ τα αποτελέσματα της μελέτης αποδίδονται στην αλλαγή της στάσης της ελληνικής κοινωνίας όσον αφορά τις γυναίκες, μέσω της αυξημένης κοινωνικής ευαισθητοποίησης για τη θέση της γυναίκας. Οι στάσεις αυτές ενδεχομένως υποθάλπονται από την άνοδο του φεμινισμού και την έξαρση των γυναικοκτονιών στη χώρα, ιδιαίτερα μετά την εμφάνιση του COVID-19. Η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των μετα-αφηγήσεων για την αποκατάσταση των ιστορικών προσώπων καθώς και τη σημασία των πραγματολογικών συμπερασμάτων και της ανάλυσης λόγου στη μεταφραστική πρακτική. Η ενσωμάτωση λογοτεχνικών κειμένων στα προγράμματα σπουδών μετάφρασης μπορεί να αποβεί εποικοδομητική για τη μελέτη της κατασκευής της ταυτότητας φύλου μέσω του λόγου.","The aim of this dissertation is to investigate how translation shapes the identity of a historical figure (the witch) for a Greek audience. Jeanette Winterson’s novella, The Daylight Gate, functions as the source text for studying the 17th century Lancaster witch trials and the misogyny inherent in a patriarchal society. Blending history with fiction, Winterson’s postmodernist novella seeks to bring the inconspicuous, historical figure of the witch from the periphery to the center (Lazăr, 2014). Rooted in postmodernist writing, Hutcheon’s (2010) theory on historiographic metafiction explains how Winterson draws both on history and fiction, thus creating a self-reflexive novella. A historical overview of witchcraft and witch hunts in Europe further elucidates our understanding of the complex identity construction of the witches and the projection of assumptions on them by ignorant men. Qualitative data from the novella are analyzed, using pragmatic theories of meaning-making to suggest that the construction of identities is achieved through discourse. Grice’s (1975) framework of implicatures is used to analyze the hidden meanings of male utterances regarding the accused witches, in order to flesh out misogynistic connotations that underlie what is clearly stated. Sperber and Wilson’s (2006) relevance theory further illuminates implied meanings in the text regarding institutionalized misogyny and hatred against witches. Culpeper’s (1996) impoliteness strategies are also employed for analyzing the abusive language used by male characters against the witches, as well as the strategies employed by witches when responding to their accusers. The production of a Greek translation intends to foreground misogynistic inferences and offensive language of the source text. The distribution of a questionnaire seeks to confirm (or not) the hypothesis that a Greek audience would appreciate foregrounding inferences and enhancing impoliteness. Readers’ intuition confirms the initial hypothesis, while the study’s results are attributed to the changing attitudes of Greek society regarding women, through raised social awareness on female positions. These attitudes are possibly harbored by the rise of feminism and the upsurge of femicides in the country, particularly after the emergence of COVID-19. The study highlights the importance of metanarratives in redeeming historical figures, as well as the significance of pragmatic inferencing and discourse analysis in translation practice. Incorporating literary texts in translation curriculums can prove to be beneficial for the study of gender identity construction through discourse."],"dc:identifier":["uoadl:2975723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975723"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["The Pragmatics of History and Fantasy in Jeanette Winterson’s \"The Daylight Gate\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:15Z"}