{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975748"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975748","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Translating pain: How pain is translated in theater plays","abstract":"Τα θεατρικά έργα για αιώνες αποτελούν αναπόσπαστο πολιτιστικό στοιχείο του δυτικού πολιτισμού. Όταν ένα θεατρικό έργο πρόκειται να παιχτεί σε ένα διαφορετικό πολιτιστικό περιβάλλον, η μετάφρασή του στη γλώσσα στόχο και τον πολιτισμό στόχο αποτελεί αναπόδραστη προϋπόθεση για να ανέβει το έργο. Εξ ορισμού, το δράμα ασχολείται με τον ανθρώπινο πόνο. Από τότε που δημιουργήθηκε το θέατρο στην Αρχαία Ελλάδα, οι χαρακτήρες ενός έργου δείχνουν μια σειρά από ισχυρά συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένης της δυσφορίας, που μπορεί να παραπέμπουν σε ζητήματα ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη. Όλα αυτοί οι χαρακτήρες υφίστανται συχνά, και σε διαφορετικό βαθμό, σωματικό ή/και συναισθηματικό πόνο. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι γίνεται με όλες αυτές τις εκδηλώσεις πόνου, όταν μεταφράζεται ένα δράμα; Αυτό είναι το πρωταρχικό ερώτημα που από το οποίο εφορμά τούτη η έρευνα. Εικάζουμε ότι οι άνθρωποι οι οποίοι καταπιάνονται με τη μετάφραση τραγωδιών με σκοπό την προσαρμογή της ιστορίας/πλοκής στις ανάγκες μιας θεατρικής παραγωγής επιλέγουν να «οικειοποιήσουν μεταφραστικά» το κείμενο, επομένως και την έννοια του πόνου. Η θεατρική μετάφραση αποτελεί ένα πεδίο μελέτης που δεν έχει παράξει σημαντική έρευνα, και παρόλο που το συναίσθημα έχει ερευνηθεί εκτενώς στο πεδίο της γλωσσολογίας, τα πορίσματα των ερευνών αυτών δεν έχουν ενσωματωθεί επαρκώς στις μεταφραστικές μελέτες. Ο πόνος και η μετάφρασή του παραμένει ένα θέμα που μπορεί να προσφέρει χρήσιμες γνώσεις στη διαπολιτισμική ανάλυση της έννοιας του πόνου και των ποικίλων εκδηλώσεών του. Προκειμένου να ελέγξουμε την υπόθεσή μας, επιλέξαμε να πραγματοποιήσουμε ποιοτική έρευνα, χρησιμοποιώντας μεταφράσεις θεατρικών έργων και συγκεκριμένα τραγωδιών. Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, η «μεταφραστική οικειοποίηση» αποτελεί την κατεξοχήν μεταφραστική προσέγγιση που χρησιμοποιούν οι μεταφραστές όταν μεταφράζουν-αποδίδουν εκφράσεις πόνου προκειμένου αυτές να εκφραστούν επί στκηνής. Η σημασία αυτού του έργου έγκειται στην προσπάθειά του να ρίξει φως στο σχετικά νέο, και ως εκ τούτου ανεπαρκώς διερευνημένο, πεδίο των σπουδών θεατρικής μετάφρασης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη μετάφραση συναισθημάτων για το θέατρο. Στόχος της μελέτης αυτής είναι να συμβάλει στην έναρξη κριτικού διαλόγου και να εμπνεύσει ερευνητικά μελλοντικές μελέτες.","abstract_html":"Τα θεατρικά έργα για αιώνες αποτελούν αναπόσπαστο πολιτιστικό στοιχείο του δυτικού πολιτισμού. Όταν ένα θεατρικό έργο πρόκειται να παιχτεί σε ένα διαφορετικό πολιτιστικό περιβάλλον, η μετάφρασή του στη γλώσσα στόχο και τον πολιτισμό στόχο αποτελεί αναπόδραστη προϋπόθεση για να ανέβει το έργο. Εξ ορισμού, το δράμα ασχολείται με τον ανθρώπινο πόνο. Από τότε που δημιουργήθηκε το θέατρο στην Αρχαία Ελλάδα, οι χαρακτήρες ενός έργου δείχνουν μια σειρά από ισχυρά συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένης της δυσφορίας, που μπορεί να παραπέμπουν σε ζητήματα ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη. Όλα αυτοί οι χαρακτήρες υφίστανται συχνά, και σε διαφορετικό βαθμό, σωματικό ή/και συναισθηματικό πόνο. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι γίνεται με όλες αυτές τις εκδηλώσεις πόνου, όταν μεταφράζεται ένα δράμα; Αυτό είναι το πρωταρχικό ερώτημα που από το οποίο εφορμά τούτη η έρευνα. Εικάζουμε ότι οι άνθρωποι οι οποίοι καταπιάνονται με τη μετάφραση τραγωδιών με σκοπό την προσαρμογή της ιστορίας/πλοκής στις ανάγκες μιας θεατρικής παραγωγής επιλέγουν να «οικειοποιήσουν μεταφραστικά» το κείμενο, επομένως και την έννοια του πόνου. Η θεατρική μετάφραση αποτελεί ένα πεδίο μελέτης που δεν έχει παράξει σημαντική έρευνα, και παρόλο που το συναίσθημα έχει ερευνηθεί εκτενώς στο πεδίο της γλωσσολογίας, τα πορίσματα των ερευνών αυτών δεν έχουν ενσωματωθεί επαρκώς στις μεταφραστικές μελέτες. Ο πόνος και η μετάφρασή του παραμένει ένα θέμα που μπορεί να προσφέρει χρήσιμες γνώσεις στη διαπολιτισμική ανάλυση της έννοιας του πόνου και των ποικίλων εκδηλώσεών του. Προκειμένου να ελέγξουμε την υπόθεσή μας, επιλέξαμε να πραγματοποιήσουμε ποιοτική έρευνα, χρησιμοποιώντας μεταφράσεις θεατρικών έργων και συγκεκριμένα τραγωδιών. Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, η «μεταφραστική οικειοποίηση» αποτελεί την κατεξοχήν μεταφραστική προσέγγιση που χρησιμοποιούν οι μεταφραστές όταν μεταφράζουν-αποδίδουν εκφράσεις πόνου προκειμένου αυτές να εκφραστούν επί στκηνής. Η σημασία αυτού του έργου έγκειται στην προσπάθειά του να ρίξει φως στο σχετικά νέο, και ως εκ τούτου ανεπαρκώς διερευνημένο, πεδίο των σπουδών θεατρικής μετάφρασης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη μετάφραση συναισθημάτων για το θέατρο. Στόχος της μελέτης αυτής είναι να συμβάλει στην έναρξη κριτικού διαλόγου και να εμπνεύσει ερευνητικά μελλοντικές μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραντζής Κωνσταντίνος","Karantzis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975748"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975748","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975748","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975748","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975748","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραντζής Κωνσταντίνος","Karantzis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975748","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975748"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα θεατρικά έργα για αιώνες αποτελούν αναπόσπαστο πολιτιστικό στοιχείο του δυτικού πολιτισμού. Όταν ένα θεατρικό έργο πρόκειται να παιχτεί σε ένα διαφορετικό πολιτιστικό περιβάλλον, η μετάφρασή του στη γλώσσα στόχο και τον πολιτισμό στόχο αποτελεί αναπόδραστη προϋπόθεση για να ανέβει το έργο. Εξ ορισμού, το δράμα ασχολείται με τον ανθρώπινο πόνο. Από τότε που δημιουργήθηκε το θέατρο στην Αρχαία Ελλάδα, οι χαρακτήρες ενός έργου δείχνουν μια σειρά από ισχυρά συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένης της δυσφορίας, που μπορεί να παραπέμπουν σε ζητήματα ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη. Όλα αυτοί οι χαρακτήρες υφίστανται συχνά, και σε διαφορετικό βαθμό, σωματικό ή/και συναισθηματικό πόνο. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι γίνεται με όλες αυτές τις εκδηλώσεις πόνου, όταν μεταφράζεται ένα δράμα; Αυτό είναι το πρωταρχικό ερώτημα που από το οποίο εφορμά τούτη η έρευνα. Εικάζουμε ότι οι άνθρωποι οι οποίοι καταπιάνονται με τη μετάφραση τραγωδιών με σκοπό την προσαρμογή της ιστορίας/πλοκής στις ανάγκες μιας θεατρικής παραγωγής επιλέγουν να «οικειοποιήσουν μεταφραστικά» το κείμενο, επομένως και την έννοια του πόνου. Η θεατρική μετάφραση αποτελεί ένα πεδίο μελέτης που δεν έχει παράξει σημαντική έρευνα, και παρόλο που το συναίσθημα έχει ερευνηθεί εκτενώς στο πεδίο της γλωσσολογίας, τα πορίσματα των ερευνών αυτών δεν έχουν ενσωματωθεί επαρκώς στις μεταφραστικές μελέτες. Ο πόνος και η μετάφρασή του παραμένει ένα θέμα που μπορεί να προσφέρει χρήσιμες γνώσεις στη διαπολιτισμική ανάλυση της έννοιας του πόνου και των ποικίλων εκδηλώσεών του. Προκειμένου να ελέγξουμε την υπόθεσή μας, επιλέξαμε να πραγματοποιήσουμε ποιοτική έρευνα, χρησιμοποιώντας μεταφράσεις θεατρικών έργων και συγκεκριμένα τραγωδιών. Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, η «μεταφραστική οικειοποίηση» αποτελεί την κατεξοχήν μεταφραστική προσέγγιση που χρησιμοποιούν οι μεταφραστές όταν μεταφράζουν-αποδίδουν εκφράσεις πόνου προκειμένου αυτές να εκφραστούν επί στκηνής. Η σημασία αυτού του έργου έγκειται στην προσπάθειά του να ρίξει φως στο σχετικά νέο, και ως εκ τούτου ανεπαρκώς διερευνημένο, πεδίο των σπουδών θεατρικής μετάφρασης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη μετάφραση συναισθημάτων για το θέατρο. Στόχος της μελέτης αυτής είναι να συμβάλει στην έναρξη κριτικού διαλόγου και να εμπνεύσει ερευνητικά μελλοντικές μελέτες.","For centuries, theatrical plays have been an integral cultural component of Western civilization. When a theatrical play is to be performed in a different cultural setting, it has to be translated it in the receiving country’s language. By definition, drama is about human suffering. Ever since theater was conceived, back in Ancient Greece, the characters in a play showed a range of powerful emotions, including distress, which may allude to mental health issues, such as depression. All these individuals are frequently, and to varying degrees, in physical and/or emotional pain. A question arising is what happens to all these manifestations of pain, when a drama is translated with a view to be performed on stage? This is the primary question that motivates this research. We hypothesize that people tasked with translating tragedies for the purpose of adapting the story to the needs of a theatrical production choose to domesticate the text, and, therefore, the concept of pain. Theater translation has been a relatively an under-researched field, and although emotion has been extensively researched in linguistics, it has not been integrated into translation studies;,it remains a topic that can provide useful insights in the cross-cultural analysis of the concept of pain and its varied manifestations. In order to test our hypothesis, we propose a qualitative research using translations of theater plays, specifically tragedies. According to our findings, domestication is the translation approach used by the translators when translating expressions of pain. The significance of this work lies in its attempt to shed some light on the relatively new, and thus under-researched, field of theater translation studies, particularly when it comes to translating emotions for theater. It also hopes to contribute to initiating a critical and interesting academic discussion in this area of research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Translating pain: How pain is translated in theater plays"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραντζής Κωνσταντίνος","Karantzis Konstantinos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τα θεατρικά έργα για αιώνες αποτελούν αναπόσπαστο πολιτιστικό στοιχείο του δυτικού πολιτισμού. Όταν ένα θεατρικό έργο πρόκειται να παιχτεί σε ένα διαφορετικό πολιτιστικό περιβάλλον, η μετάφρασή του στη γλώσσα στόχο και τον πολιτισμό στόχο αποτελεί αναπόδραστη προϋπόθεση για να ανέβει το έργο. Εξ ορισμού, το δράμα ασχολείται με τον ανθρώπινο πόνο. Από τότε που δημιουργήθηκε το θέατρο στην Αρχαία Ελλάδα, οι χαρακτήρες ενός έργου δείχνουν μια σειρά από ισχυρά συναισθήματα, συμπεριλαμβανομένης της δυσφορίας, που μπορεί να παραπέμπουν σε ζητήματα ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη. Όλα αυτοί οι χαρακτήρες υφίστανται συχνά, και σε διαφορετικό βαθμό, σωματικό ή/και συναισθηματικό πόνο. Το ερώτημα που τίθεται είναι τι γίνεται με όλες αυτές τις εκδηλώσεις πόνου, όταν μεταφράζεται ένα δράμα; Αυτό είναι το πρωταρχικό ερώτημα που από το οποίο εφορμά τούτη η έρευνα. Εικάζουμε ότι οι άνθρωποι οι οποίοι καταπιάνονται με τη μετάφραση τραγωδιών με σκοπό την προσαρμογή της ιστορίας/πλοκής στις ανάγκες μιας θεατρικής παραγωγής επιλέγουν να «οικειοποιήσουν μεταφραστικά» το κείμενο, επομένως και την έννοια του πόνου. Η θεατρική μετάφραση αποτελεί ένα πεδίο μελέτης που δεν έχει παράξει σημαντική έρευνα, και παρόλο που το συναίσθημα έχει ερευνηθεί εκτενώς στο πεδίο της γλωσσολογίας, τα πορίσματα των ερευνών αυτών δεν έχουν ενσωματωθεί επαρκώς στις μεταφραστικές μελέτες. Ο πόνος και η μετάφρασή του παραμένει ένα θέμα που μπορεί να προσφέρει χρήσιμες γνώσεις στη διαπολιτισμική ανάλυση της έννοιας του πόνου και των ποικίλων εκδηλώσεών του. Προκειμένου να ελέγξουμε την υπόθεσή μας, επιλέξαμε να πραγματοποιήσουμε ποιοτική έρευνα, χρησιμοποιώντας μεταφράσεις θεατρικών έργων και συγκεκριμένα τραγωδιών. Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, η «μεταφραστική οικειοποίηση» αποτελεί την κατεξοχήν μεταφραστική προσέγγιση που χρησιμοποιούν οι μεταφραστές όταν μεταφράζουν-αποδίδουν εκφράσεις πόνου προκειμένου αυτές να εκφραστούν επί στκηνής. Η σημασία αυτού του έργου έγκειται στην προσπάθειά του να ρίξει φως στο σχετικά νέο, και ως εκ τούτου ανεπαρκώς διερευνημένο, πεδίο των σπουδών θεατρικής μετάφρασης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη μετάφραση συναισθημάτων για το θέατρο. Στόχος της μελέτης αυτής είναι να συμβάλει στην έναρξη κριτικού διαλόγου και να εμπνεύσει ερευνητικά μελλοντικές μελέτες.","For centuries, theatrical plays have been an integral cultural component of Western civilization. When a theatrical play is to be performed in a different cultural setting, it has to be translated it in the receiving country’s language. By definition, drama is about human suffering. Ever since theater was conceived, back in Ancient Greece, the characters in a play showed a range of powerful emotions, including distress, which may allude to mental health issues, such as depression. All these individuals are frequently, and to varying degrees, in physical and/or emotional pain. A question arising is what happens to all these manifestations of pain, when a drama is translated with a view to be performed on stage? This is the primary question that motivates this research. We hypothesize that people tasked with translating tragedies for the purpose of adapting the story to the needs of a theatrical production choose to domesticate the text, and, therefore, the concept of pain. Theater translation has been a relatively an under-researched field, and although emotion has been extensively researched in linguistics, it has not been integrated into translation studies;,it remains a topic that can provide useful insights in the cross-cultural analysis of the concept of pain and its varied manifestations. In order to test our hypothesis, we propose a qualitative research using translations of theater plays, specifically tragedies. According to our findings, domestication is the translation approach used by the translators when translating expressions of pain. The significance of this work lies in its attempt to shed some light on the relatively new, and thus under-researched, field of theater translation studies, particularly when it comes to translating emotions for theater. It also hopes to contribute to initiating a critical and interesting academic discussion in this area of research."],"dc:identifier":["uoadl:2975748","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975748"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Translating pain: How pain is translated in theater plays"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z"}