{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975778"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975778","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υψηλή Στρατηγική του Αλεξίου Α' Κομνηνού (1081-1118)","abstract":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την υψηλή στρατηγική του αυτοκράτορα Αλεξίου Α’ Κομνηνού (1081-1118), δηλαδή την αξιοποίηση από πλευράς του όλων των διαθέσιμων μέσων της Βυζαντινής αυτοκρατορίας για την επίτευξη των στόχων του στο περιβάλλον συγκρούσεων και ανταγωνισμών του ύστερου 11ου και πρώιμου 12ου αιώνα. Κυβερνώντας σε μία από τις κρισιμότερες περιόδους της βυζαντινής ιστορίας, ο Αλέξιος Κομνηνός μπόρεσε να αποκρούσει τους εχθρούς του κράτους, να ανακτήσει χαμένα εδάφη και να αναστηλώσει το κύρος της αυτοκρατορίας, εγκαθιδρύοντας μία σταθερή δυναστεία που διήρκεσε 100 χρόνια. Δημιουργείται έτσι το ερώτημα του πως κατόρθωσε τα παραπάνω, αλλά και ποιες αστοχίες μπορεί να υπονόμευσαν το έργο του μακροπρόθεσμα. Καταρχήν, αναλύεται η έννοια της στρατηγικής στην επιστήμη των διεθνών σχέσεων και η στρατηγική παράδοση του Βυζαντίου, όπως εκφράστηκε στα βυζαντινά κείμενα και στην πολιτικοστρατιωτική πρακτική της αυτοκρατορίας. Την εισαγωγή συμπληρώνει η έκθεση του γεωγραφικού-γεωπολιτικού περιβάλλοντος του Βυζαντίου της εποχής του Αλεξίου Κομνηνού, για την αναγνώριση των βασικών θεάτρων επιχειρήσεων. Η εξιστόρηση της κρίσης του Βυζαντίου τον 11ο αιώνα συνιστά το υπόβαθρο για τη δράση του Αλεξίου Κομνηνού και ορίζει τις δυνατότητες, τους περιορισμούς και της προκλήσεις της βασιλείας του. Η μελέτη ακολουθεί την άνοδο του Αλεξίου στην εξουσία και τους πολιτικούς αγώνες του ανά μέτωπο και αντίπαλο, περιλαμβάνοντας τις νορμανδικές εισβολές, τις επιδρομές των νομαδικών λαών στα Βαλκάνια, τη διέλευση της Α’ Σταυροφορίας και τον πόλεμο με τους Τούρκους στη Μικρά Ασία. Σε κάθε κεφάλαιο, ύστερα από την έκθεση των πολιτικοστρατιωτικών γεγονότων και των μέσων που χρησιμοποίησε ο αυτοκράτορας έναντι κάθε απειλής, η πολιτική του αναλύεται βάσει των κριτηρίων των στρατηγικών σπουδών. Παρουσιάζονται οι ενέργειες σε κάθε κλάδο της υψηλής στρατηγικής, το πρότυπο σχέσεων που αναπτύχθηκαν με τις ξένες δυνάμεις, και αξιολογείται η επιτυχία τους. Καθώς η στρατιωτική στρατηγική, η διπλωματία και η διεθνής νομιμοποίηση ανακύπτουν μέσα από τη γενική πολιτική ιστορία, ειδικό κεφάλαιο αφιερώνεται στους άλλους κλάδους της υψηλής στρατηγικής. Η εσωτερική πολιτική και τα μέσα εδραίωσης του καθεστώτος των Κομνηνών, η ιδεολογική και θρησκευτική βάση της εξουσίας, και οι οικονομικές συνθήκες οι οποίες επέτρεψαν στον Αλέξιο να προχωρήσει στο έργο του, εξετάζονται ως η αφανής αλλά θεμελιώδης βάση της αυτοκρατορικής στρατηγικής.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την υψηλή στρατηγική του αυτοκράτορα Αλεξίου Α’ Κομνηνού (1081-1118), δηλαδή την αξιοποίηση από πλευράς του όλων των διαθέσιμων μέσων της Βυζαντινής αυτοκρατορίας για την επίτευξη των στόχων του στο περιβάλλον συγκρούσεων και ανταγωνισμών του ύστερου 11ου και πρώιμου 12ου αιώνα. Κυβερνώντας σε μία από τις κρισιμότερες περιόδους της βυζαντινής ιστορίας, ο Αλέξιος Κομνηνός μπόρεσε να αποκρούσει τους εχθρούς του κράτους, να ανακτήσει χαμένα εδάφη και να αναστηλώσει το κύρος της αυτοκρατορίας, εγκαθιδρύοντας μία σταθερή δυναστεία που διήρκεσε 100 χρόνια. Δημιουργείται έτσι το ερώτημα του πως κατόρθωσε τα παραπάνω, αλλά και ποιες αστοχίες μπορεί να υπονόμευσαν το έργο του μακροπρόθεσμα. Καταρχήν, αναλύεται η έννοια της στρατηγικής στην επιστήμη των διεθνών σχέσεων και η στρατηγική παράδοση του Βυζαντίου, όπως εκφράστηκε στα βυζαντινά κείμενα και στην πολιτικοστρατιωτική πρακτική της αυτοκρατορίας. Την εισαγωγή συμπληρώνει η έκθεση του γεωγραφικού-γεωπολιτικού περιβάλλοντος του Βυζαντίου της εποχής του Αλεξίου Κομνηνού, για την αναγνώριση των βασικών θεάτρων επιχειρήσεων. Η εξιστόρηση της κρίσης του Βυζαντίου τον 11ο αιώνα συνιστά το υπόβαθρο για τη δράση του Αλεξίου Κομνηνού και ορίζει τις δυνατότητες, τους περιορισμούς και της προκλήσεις της βασιλείας του. Η μελέτη ακολουθεί την άνοδο του Αλεξίου στην εξουσία και τους πολιτικούς αγώνες του ανά μέτωπο και αντίπαλο, περιλαμβάνοντας τις νορμανδικές εισβολές, τις επιδρομές των νομαδικών λαών στα Βαλκάνια, τη διέλευση της Α’ Σταυροφορίας και τον πόλεμο με τους Τούρκους στη Μικρά Ασία. Σε κάθε κεφάλαιο, ύστερα από την έκθεση των πολιτικοστρατιωτικών γεγονότων και των μέσων που χρησιμοποίησε ο αυτοκράτορας έναντι κάθε απειλής, η πολιτική του αναλύεται βάσει των κριτηρίων των στρατηγικών σπουδών. Παρουσιάζονται οι ενέργειες σε κάθε κλάδο της υψηλής στρατηγικής, το πρότυπο σχέσεων που αναπτύχθηκαν με τις ξένες δυνάμεις, και αξιολογείται η επιτυχία τους. Καθώς η στρατιωτική στρατηγική, η διπλωματία και η διεθνής νομιμοποίηση ανακύπτουν μέσα από τη γενική πολιτική ιστορία, ειδικό κεφάλαιο αφιερώνεται στους άλλους κλάδους της υψηλής στρατηγικής. Η εσωτερική πολιτική και τα μέσα εδραίωσης του καθεστώτος των Κομνηνών, η ιδεολογική και θρησκευτική βάση της εξουσίας, και οι οικονομικές συνθήκες οι οποίες επέτρεψαν στον Αλέξιο να προχωρήσει στο έργο του, εξετάζονται ως η αφανής αλλά θεμελιώδης βάση της αυτοκρατορικής στρατηγικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Νοβακόπουλος Μάριος","Novakopoulos Marios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975778"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975778","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975778","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975778","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975778","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νοβακόπουλος Μάριος","Novakopoulos Marios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975778","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975778"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την υψηλή στρατηγική του αυτοκράτορα Αλεξίου Α’ Κομνηνού (1081-1118), δηλαδή την αξιοποίηση από πλευράς του όλων των διαθέσιμων μέσων της Βυζαντινής αυτοκρατορίας για την επίτευξη των στόχων του στο περιβάλλον συγκρούσεων και ανταγωνισμών του ύστερου 11ου και πρώιμου 12ου αιώνα. Κυβερνώντας σε μία από τις κρισιμότερες περιόδους της βυζαντινής ιστορίας, ο Αλέξιος Κομνηνός μπόρεσε να αποκρούσει τους εχθρούς του κράτους, να ανακτήσει χαμένα εδάφη και να αναστηλώσει το κύρος της αυτοκρατορίας, εγκαθιδρύοντας μία σταθερή δυναστεία που διήρκεσε 100 χρόνια. Δημιουργείται έτσι το ερώτημα του πως κατόρθωσε τα παραπάνω, αλλά και ποιες αστοχίες μπορεί να υπονόμευσαν το έργο του μακροπρόθεσμα. Καταρχήν, αναλύεται η έννοια της στρατηγικής στην επιστήμη των διεθνών σχέσεων και η στρατηγική παράδοση του Βυζαντίου, όπως εκφράστηκε στα βυζαντινά κείμενα και στην πολιτικοστρατιωτική πρακτική της αυτοκρατορίας. Την εισαγωγή συμπληρώνει η έκθεση του γεωγραφικού-γεωπολιτικού περιβάλλοντος του Βυζαντίου της εποχής του Αλεξίου Κομνηνού, για την αναγνώριση των βασικών θεάτρων επιχειρήσεων. Η εξιστόρηση της κρίσης του Βυζαντίου τον 11ο αιώνα συνιστά το υπόβαθρο για τη δράση του Αλεξίου Κομνηνού και ορίζει τις δυνατότητες, τους περιορισμούς και της προκλήσεις της βασιλείας του. Η μελέτη ακολουθεί την άνοδο του Αλεξίου στην εξουσία και τους πολιτικούς αγώνες του ανά μέτωπο και αντίπαλο, περιλαμβάνοντας τις νορμανδικές εισβολές, τις επιδρομές των νομαδικών λαών στα Βαλκάνια, τη διέλευση της Α’ Σταυροφορίας και τον πόλεμο με τους Τούρκους στη Μικρά Ασία. Σε κάθε κεφάλαιο, ύστερα από την έκθεση των πολιτικοστρατιωτικών γεγονότων και των μέσων που χρησιμοποίησε ο αυτοκράτορας έναντι κάθε απειλής, η πολιτική του αναλύεται βάσει των κριτηρίων των στρατηγικών σπουδών. Παρουσιάζονται οι ενέργειες σε κάθε κλάδο της υψηλής στρατηγικής, το πρότυπο σχέσεων που αναπτύχθηκαν με τις ξένες δυνάμεις, και αξιολογείται η επιτυχία τους. Καθώς η στρατιωτική στρατηγική, η διπλωματία και η διεθνής νομιμοποίηση ανακύπτουν μέσα από τη γενική πολιτική ιστορία, ειδικό κεφάλαιο αφιερώνεται στους άλλους κλάδους της υψηλής στρατηγικής. Η εσωτερική πολιτική και τα μέσα εδραίωσης του καθεστώτος των Κομνηνών, η ιδεολογική και θρησκευτική βάση της εξουσίας, και οι οικονομικές συνθήκες οι οποίες επέτρεψαν στον Αλέξιο να προχωρήσει στο έργο του, εξετάζονται ως η αφανής αλλά θεμελιώδης βάση της αυτοκρατορικής στρατηγικής.","The thesis at hand studies the grand strategy of Byzantine emperor Alexios I Komnenos (1081-1118), which is the utilization by his side of all means available to the Byzantine Empire for the accomplishment of its goals in the environment of late 11th – early 12th century antagonism and strife. Ruling during one of the most critical periods of Byzantine history, Alexios Komnenos managed to repell the enemies of the state, reclaim lost territory and restore the Empire’s prestige, establishing a stable dynasty that would last for 100 years. Thus arises the question, about how did he achieve all the above, but also what mistakes might have subverted his work in the long term. Firstly, the meaning of strategy in the science of international relations is analysed, along with Byzantium’s strategic tradition as expressed in byzantine texts and in the Empire’s political and military practice. The introduction is complemented by the exposition of the geographic-geopolitical environment of Byzantium in the times of Alexios Komnenos, allowing the recognition of the basic thatres of operations. The narration of Byzantium’s 11th century crisis constitutes the context for the activity of Alexios Komnenos and demarcates the capabilities, limitations and challenges of his reign. The thesis follows the rise of Alexios to power and his political struggles by front and opponent, including the Norman invasions, the raids of nomadic peoples in the Balkans, the passage of the First Crusade and the war with the Turks in Asia Minor. In each chapter, after the exposition of political and military events and the means used by the emperor against each threat, his policy is analysed according to the criteria of strategic studies. His actions on each branch of grand strategy and the model of relationship developed with foreign powers are presented, while their success is rated. As military strategy, diplomacy and international legitimacy arise through general political history, a special chapter is devoted to the other branches of grand strategy. Domestic policy and the means of securing the Komneni regime, the ideological and religious basis of authority, and the economic conditions that allowed Alexios to proceed with his, as examined as the unseen yet fundamental basis of imperial strategy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υψηλή Στρατηγική του Αλεξίου Α' Κομνηνού (1081-1118)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νοβακόπουλος Μάριος","Novakopoulos Marios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την υψηλή στρατηγική του αυτοκράτορα Αλεξίου Α’ Κομνηνού (1081-1118), δηλαδή την αξιοποίηση από πλευράς του όλων των διαθέσιμων μέσων της Βυζαντινής αυτοκρατορίας για την επίτευξη των στόχων του στο περιβάλλον συγκρούσεων και ανταγωνισμών του ύστερου 11ου και πρώιμου 12ου αιώνα. Κυβερνώντας σε μία από τις κρισιμότερες περιόδους της βυζαντινής ιστορίας, ο Αλέξιος Κομνηνός μπόρεσε να αποκρούσει τους εχθρούς του κράτους, να ανακτήσει χαμένα εδάφη και να αναστηλώσει το κύρος της αυτοκρατορίας, εγκαθιδρύοντας μία σταθερή δυναστεία που διήρκεσε 100 χρόνια. Δημιουργείται έτσι το ερώτημα του πως κατόρθωσε τα παραπάνω, αλλά και ποιες αστοχίες μπορεί να υπονόμευσαν το έργο του μακροπρόθεσμα. Καταρχήν, αναλύεται η έννοια της στρατηγικής στην επιστήμη των διεθνών σχέσεων και η στρατηγική παράδοση του Βυζαντίου, όπως εκφράστηκε στα βυζαντινά κείμενα και στην πολιτικοστρατιωτική πρακτική της αυτοκρατορίας. Την εισαγωγή συμπληρώνει η έκθεση του γεωγραφικού-γεωπολιτικού περιβάλλοντος του Βυζαντίου της εποχής του Αλεξίου Κομνηνού, για την αναγνώριση των βασικών θεάτρων επιχειρήσεων. Η εξιστόρηση της κρίσης του Βυζαντίου τον 11ο αιώνα συνιστά το υπόβαθρο για τη δράση του Αλεξίου Κομνηνού και ορίζει τις δυνατότητες, τους περιορισμούς και της προκλήσεις της βασιλείας του. Η μελέτη ακολουθεί την άνοδο του Αλεξίου στην εξουσία και τους πολιτικούς αγώνες του ανά μέτωπο και αντίπαλο, περιλαμβάνοντας τις νορμανδικές εισβολές, τις επιδρομές των νομαδικών λαών στα Βαλκάνια, τη διέλευση της Α’ Σταυροφορίας και τον πόλεμο με τους Τούρκους στη Μικρά Ασία. Σε κάθε κεφάλαιο, ύστερα από την έκθεση των πολιτικοστρατιωτικών γεγονότων και των μέσων που χρησιμοποίησε ο αυτοκράτορας έναντι κάθε απειλής, η πολιτική του αναλύεται βάσει των κριτηρίων των στρατηγικών σπουδών. Παρουσιάζονται οι ενέργειες σε κάθε κλάδο της υψηλής στρατηγικής, το πρότυπο σχέσεων που αναπτύχθηκαν με τις ξένες δυνάμεις, και αξιολογείται η επιτυχία τους. Καθώς η στρατιωτική στρατηγική, η διπλωματία και η διεθνής νομιμοποίηση ανακύπτουν μέσα από τη γενική πολιτική ιστορία, ειδικό κεφάλαιο αφιερώνεται στους άλλους κλάδους της υψηλής στρατηγικής. Η εσωτερική πολιτική και τα μέσα εδραίωσης του καθεστώτος των Κομνηνών, η ιδεολογική και θρησκευτική βάση της εξουσίας, και οι οικονομικές συνθήκες οι οποίες επέτρεψαν στον Αλέξιο να προχωρήσει στο έργο του, εξετάζονται ως η αφανής αλλά θεμελιώδης βάση της αυτοκρατορικής στρατηγικής.","The thesis at hand studies the grand strategy of Byzantine emperor Alexios I Komnenos (1081-1118), which is the utilization by his side of all means available to the Byzantine Empire for the accomplishment of its goals in the environment of late 11th – early 12th century antagonism and strife. Ruling during one of the most critical periods of Byzantine history, Alexios Komnenos managed to repell the enemies of the state, reclaim lost territory and restore the Empire’s prestige, establishing a stable dynasty that would last for 100 years. Thus arises the question, about how did he achieve all the above, but also what mistakes might have subverted his work in the long term. Firstly, the meaning of strategy in the science of international relations is analysed, along with Byzantium’s strategic tradition as expressed in byzantine texts and in the Empire’s political and military practice. The introduction is complemented by the exposition of the geographic-geopolitical environment of Byzantium in the times of Alexios Komnenos, allowing the recognition of the basic thatres of operations. The narration of Byzantium’s 11th century crisis constitutes the context for the activity of Alexios Komnenos and demarcates the capabilities, limitations and challenges of his reign. The thesis follows the rise of Alexios to power and his political struggles by front and opponent, including the Norman invasions, the raids of nomadic peoples in the Balkans, the passage of the First Crusade and the war with the Turks in Asia Minor. In each chapter, after the exposition of political and military events and the means used by the emperor against each threat, his policy is analysed according to the criteria of strategic studies. His actions on each branch of grand strategy and the model of relationship developed with foreign powers are presented, while their success is rated. As military strategy, diplomacy and international legitimacy arise through general political history, a special chapter is devoted to the other branches of grand strategy. Domestic policy and the means of securing the Komneni regime, the ideological and religious basis of authority, and the economic conditions that allowed Alexios to proceed with his, as examined as the unseen yet fundamental basis of imperial strategy."],"dc:identifier":["uoadl:2975778","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975778"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Υψηλή Στρατηγική του Αλεξίου Α' Κομνηνού (1081-1118)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z"}