{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975804"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975804","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο επιπολιτισμός, το μετατραυματικό στρες και η ψυχική ανθεκτικότητα των ασυνόδευτων ανηλίκων.","abstract":"Η ελληνική πραγματικότητα αποτελείται από ένα μωσαϊκό ανθρώπων που προέρχονται από διαφορετικό γλωσσικό, πολιτισμικό και θρησκευτικό υπόβαθρο. Αυτό οφείλεται στις προσφυγικές ροές που φθάνουν στη χώρα τα τελευταία χρόνια, καθώς λειτουργεί ως μεταβατική χώρα στο ταξίδι τους. Ένα μέρος του προσφυγικού πληθυσμού είναι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, οι οποίοι είναι παιδιά που φτάνουν στη χώρα χωρίς τη συνοδεία κατά το νόμο ή το έθιμο υπευθύνων για την επιμέλεια τους, είτε χωρίζονται για διάφορους λόγους από τις οικογένειες τους στα σύνορα. Η συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα είναι εξαιρετικά ευάλωτη και ευαίσθητη. Με γνώμονα, λοιπόν, τις ανάγκες τους η ελληνική κοινωνία θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει το ρόλο της και να επιλέξει τις κατάλληλες μεθόδους ώστε να βοηθήσει ουσιαστικά όλα τα παιδιά και να λαμβάνουν την κατάλληλη υποστήριξη χωρίς διακρίσεις. Η παρούσα εργασία μελέτησε τις αλλαγές που υφίστανται οι ασυνόδευτοι ανήλικοι κατά την προσαρμογή τους στις νέες καταστάσεις καθώς και αν εντοπίζονται συμπτώματα μετατραυματικού στρες και ανάπτυξης. Η έρευνα βασίστηκε σε 10 ημι- δομημένες συνεντεύξεις ασυνόδευτων ανηλίκων που μένουν σε δομή φιλοξενίας ή σε διαμερίσματα ημι-αυτόνομης διαβίωσης στο κέντρο της Αθήνας. Το υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της θεμελιωμένης θεωρίας. Η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξε ένα θεωρητικό μοντέλο που επιβεβαιώνει ότι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι προσαρμόζονται και εναρμονίζονται στις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή τους (βασικές ανάγκες, γλώσσα, θρησκεία, στάσεις προς έσω και έξω ομάδα). Ακόμη, εντοπίζονται συμπτώματα μετατραυματικού στρες σε πιο ήπια ένταση σε σχέση με το παρελθόν, καθώς υπάρχει μετατραυματική ανάπτυξη. Σημαντικός παράγοντας για τη μετατραυματική ανάπτυξη αλλά και την επιπολιτισμική διαδικασία ήταν το νεαρό της ηλικίας τους, η αλληλεπίδραση με τους άλλους, η ανάγκη για αυτό-φροντίδα και η προσήλωση σε κάποιο στόχο. Η σημαντικότητα της οπτικής των ασυνόδευτων έχει αναγνωριστεί στον ερευνητικό χώρο τα τελευταία χρόνια, ωστόσο υπάρχει περιορισμένος αριθμός ερευνών. Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια προσπάθεια ανάδειξης της υποκειμενικής εμπειρίας των ασυνόδευτων ανηλίκων με στόχο την ανάδειξη της ευαλωτότητας τους και τη βελτίωση της θέσης τους στην κοινωνία.","abstract_html":"Η ελληνική πραγματικότητα αποτελείται από ένα μωσαϊκό ανθρώπων που προέρχονται από διαφορετικό γλωσσικό, πολιτισμικό και θρησκευτικό υπόβαθρο. Αυτό οφείλεται στις προσφυγικές ροές που φθάνουν στη χώρα τα τελευταία χρόνια, καθώς λειτουργεί ως μεταβατική χώρα στο ταξίδι τους. Ένα μέρος του προσφυγικού πληθυσμού είναι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, οι οποίοι είναι παιδιά που φτάνουν στη χώρα χωρίς τη συνοδεία κατά το νόμο ή το έθιμο υπευθύνων για την επιμέλεια τους, είτε χωρίζονται για διάφορους λόγους από τις οικογένειες τους στα σύνορα. Η συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα είναι εξαιρετικά ευάλωτη και ευαίσθητη. Με γνώμονα, λοιπόν, τις ανάγκες τους η ελληνική κοινωνία θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει το ρόλο της και να επιλέξει τις κατάλληλες μεθόδους ώστε να βοηθήσει ουσιαστικά όλα τα παιδιά και να λαμβάνουν την κατάλληλη υποστήριξη χωρίς διακρίσεις. Η παρούσα εργασία μελέτησε τις αλλαγές που υφίστανται οι ασυνόδευτοι ανήλικοι κατά την προσαρμογή τους στις νέες καταστάσεις καθώς και αν εντοπίζονται συμπτώματα μετατραυματικού στρες και ανάπτυξης. Η έρευνα βασίστηκε σε 10 ημι- δομημένες συνεντεύξεις ασυνόδευτων ανηλίκων που μένουν σε δομή φιλοξενίας ή σε διαμερίσματα ημι-αυτόνομης διαβίωσης στο κέντρο της Αθήνας. Το υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της θεμελιωμένης θεωρίας. Η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξε ένα θεωρητικό μοντέλο που επιβεβαιώνει ότι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι προσαρμόζονται και εναρμονίζονται στις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή τους (βασικές ανάγκες, γλώσσα, θρησκεία, στάσεις προς έσω και έξω ομάδα). Ακόμη, εντοπίζονται συμπτώματα μετατραυματικού στρες σε πιο ήπια ένταση σε σχέση με το παρελθόν, καθώς υπάρχει μετατραυματική ανάπτυξη. Σημαντικός παράγοντας για τη μετατραυματική ανάπτυξη αλλά και την επιπολιτισμική διαδικασία ήταν το νεαρό της ηλικίας τους, η αλληλεπίδραση με τους άλλους, η ανάγκη για αυτό-φροντίδα και η προσήλωση σε κάποιο στόχο. Η σημαντικότητα της οπτικής των ασυνόδευτων έχει αναγνωριστεί στον ερευνητικό χώρο τα τελευταία χρόνια, ωστόσο υπάρχει περιορισμένος αριθμός ερευνών. Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια προσπάθεια ανάδειξης της υποκειμενικής εμπειρίας των ασυνόδευτων ανηλίκων με στόχο την ανάδειξη της ευαλωτότητας τους και τη βελτίωση της θέσης τους στην κοινωνία.","abstract_has_math":false,"creators":["Ράπτη Ευθυμία","Rapti Efthymia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975804"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975804","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975804","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975804","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975804","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ράπτη Ευθυμία","Rapti Efthymia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975804","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975804"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ελληνική πραγματικότητα αποτελείται από ένα μωσαϊκό ανθρώπων που προέρχονται από διαφορετικό γλωσσικό, πολιτισμικό και θρησκευτικό υπόβαθρο. Αυτό οφείλεται στις προσφυγικές ροές που φθάνουν στη χώρα τα τελευταία χρόνια, καθώς λειτουργεί ως μεταβατική χώρα στο ταξίδι τους. Ένα μέρος του προσφυγικού πληθυσμού είναι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, οι οποίοι είναι παιδιά που φτάνουν στη χώρα χωρίς τη συνοδεία κατά το νόμο ή το έθιμο υπευθύνων για την επιμέλεια τους, είτε χωρίζονται για διάφορους λόγους από τις οικογένειες τους στα σύνορα. Η συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα είναι εξαιρετικά ευάλωτη και ευαίσθητη. Με γνώμονα, λοιπόν, τις ανάγκες τους η ελληνική κοινωνία θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει το ρόλο της και να επιλέξει τις κατάλληλες μεθόδους ώστε να βοηθήσει ουσιαστικά όλα τα παιδιά και να λαμβάνουν την κατάλληλη υποστήριξη χωρίς διακρίσεις. Η παρούσα εργασία μελέτησε τις αλλαγές που υφίστανται οι ασυνόδευτοι ανήλικοι κατά την προσαρμογή τους στις νέες καταστάσεις καθώς και αν εντοπίζονται συμπτώματα μετατραυματικού στρες και ανάπτυξης. Η έρευνα βασίστηκε σε 10 ημι- δομημένες συνεντεύξεις ασυνόδευτων ανηλίκων που μένουν σε δομή φιλοξενίας ή σε διαμερίσματα ημι-αυτόνομης διαβίωσης στο κέντρο της Αθήνας. Το υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της θεμελιωμένης θεωρίας. Η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξε ένα θεωρητικό μοντέλο που επιβεβαιώνει ότι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι προσαρμόζονται και εναρμονίζονται στις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή τους (βασικές ανάγκες, γλώσσα, θρησκεία, στάσεις προς έσω και έξω ομάδα). Ακόμη, εντοπίζονται συμπτώματα μετατραυματικού στρες σε πιο ήπια ένταση σε σχέση με το παρελθόν, καθώς υπάρχει μετατραυματική ανάπτυξη. Σημαντικός παράγοντας για τη μετατραυματική ανάπτυξη αλλά και την επιπολιτισμική διαδικασία ήταν το νεαρό της ηλικίας τους, η αλληλεπίδραση με τους άλλους, η ανάγκη για αυτό-φροντίδα και η προσήλωση σε κάποιο στόχο. Η σημαντικότητα της οπτικής των ασυνόδευτων έχει αναγνωριστεί στον ερευνητικό χώρο τα τελευταία χρόνια, ωστόσο υπάρχει περιορισμένος αριθμός ερευνών. Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια προσπάθεια ανάδειξης της υποκειμενικής εμπειρίας των ασυνόδευτων ανηλίκων με στόχο την ανάδειξη της ευαλωτότητας τους και τη βελτίωση της θέσης τους στην κοινωνία.","Greek reality consists of a mosaic of people coming from different linguistic, cultural, and religious backgrounds. This is due to the refugee flows that have arrived in the country in recent years, as it functions as a transitional country in their journey. Part of the refugee population is unaccompanied minors, who are children who arrive in the country unaccompanied by law or custom or are separated for various reasons from their families at the border. This population group is extremely vulnerable and sensitive. Therefore, based on their needs, Greek society should redefine its role and choose the appropriate methods to substantially help all children and receive proper support without discriminations. This study examined the changes that unaccompanied minors undergo as they adapt to new situations and whether symptoms of post-traumatic stress and growth are identified. The research was based on 10 semi-structured interviews of unaccompanied minors living in a shelter or semi-autonomous living apartments in the center of Athens. Data analysis was performed with grounded theory. Results reveal a theoretical model that confirms that unaccompanied minors adapt, harmonize, and integrate into the changes that occur in their lives (basic needs, language, religion, attitudes towards the inside and outside the group). Also, symptoms of post-traumatic stress are found to be milder in intensity than in the past, as there is post-traumatic growth. An important factor for the post-traumatic growth and the acculturation process was the young age and the interaction with others, the need for selfcare and the commitment to a goal. The importance of unaccompanied perspective has been acknowledged during the last decades by the professional community, however there is a limited number of studies. The present study brings to the foreground the subjective experience of unaccompanied minors with the aim of highlighting their vulnerability and improving their position in society."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο επιπολιτισμός, το μετατραυματικό στρες και η ψυχική ανθεκτικότητα των ασυνόδευτων ανηλίκων."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ράπτη Ευθυμία","Rapti Efthymia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η ελληνική πραγματικότητα αποτελείται από ένα μωσαϊκό ανθρώπων που προέρχονται από διαφορετικό γλωσσικό, πολιτισμικό και θρησκευτικό υπόβαθρο. Αυτό οφείλεται στις προσφυγικές ροές που φθάνουν στη χώρα τα τελευταία χρόνια, καθώς λειτουργεί ως μεταβατική χώρα στο ταξίδι τους. Ένα μέρος του προσφυγικού πληθυσμού είναι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, οι οποίοι είναι παιδιά που φτάνουν στη χώρα χωρίς τη συνοδεία κατά το νόμο ή το έθιμο υπευθύνων για την επιμέλεια τους, είτε χωρίζονται για διάφορους λόγους από τις οικογένειες τους στα σύνορα. Η συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα είναι εξαιρετικά ευάλωτη και ευαίσθητη. Με γνώμονα, λοιπόν, τις ανάγκες τους η ελληνική κοινωνία θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει το ρόλο της και να επιλέξει τις κατάλληλες μεθόδους ώστε να βοηθήσει ουσιαστικά όλα τα παιδιά και να λαμβάνουν την κατάλληλη υποστήριξη χωρίς διακρίσεις. Η παρούσα εργασία μελέτησε τις αλλαγές που υφίστανται οι ασυνόδευτοι ανήλικοι κατά την προσαρμογή τους στις νέες καταστάσεις καθώς και αν εντοπίζονται συμπτώματα μετατραυματικού στρες και ανάπτυξης. Η έρευνα βασίστηκε σε 10 ημι- δομημένες συνεντεύξεις ασυνόδευτων ανηλίκων που μένουν σε δομή φιλοξενίας ή σε διαμερίσματα ημι-αυτόνομης διαβίωσης στο κέντρο της Αθήνας. Το υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της θεμελιωμένης θεωρίας. Η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξε ένα θεωρητικό μοντέλο που επιβεβαιώνει ότι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι προσαρμόζονται και εναρμονίζονται στις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή τους (βασικές ανάγκες, γλώσσα, θρησκεία, στάσεις προς έσω και έξω ομάδα). Ακόμη, εντοπίζονται συμπτώματα μετατραυματικού στρες σε πιο ήπια ένταση σε σχέση με το παρελθόν, καθώς υπάρχει μετατραυματική ανάπτυξη. Σημαντικός παράγοντας για τη μετατραυματική ανάπτυξη αλλά και την επιπολιτισμική διαδικασία ήταν το νεαρό της ηλικίας τους, η αλληλεπίδραση με τους άλλους, η ανάγκη για αυτό-φροντίδα και η προσήλωση σε κάποιο στόχο. Η σημαντικότητα της οπτικής των ασυνόδευτων έχει αναγνωριστεί στον ερευνητικό χώρο τα τελευταία χρόνια, ωστόσο υπάρχει περιορισμένος αριθμός ερευνών. Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια προσπάθεια ανάδειξης της υποκειμενικής εμπειρίας των ασυνόδευτων ανηλίκων με στόχο την ανάδειξη της ευαλωτότητας τους και τη βελτίωση της θέσης τους στην κοινωνία.","Greek reality consists of a mosaic of people coming from different linguistic, cultural, and religious backgrounds. This is due to the refugee flows that have arrived in the country in recent years, as it functions as a transitional country in their journey. Part of the refugee population is unaccompanied minors, who are children who arrive in the country unaccompanied by law or custom or are separated for various reasons from their families at the border. This population group is extremely vulnerable and sensitive. Therefore, based on their needs, Greek society should redefine its role and choose the appropriate methods to substantially help all children and receive proper support without discriminations. This study examined the changes that unaccompanied minors undergo as they adapt to new situations and whether symptoms of post-traumatic stress and growth are identified. The research was based on 10 semi-structured interviews of unaccompanied minors living in a shelter or semi-autonomous living apartments in the center of Athens. Data analysis was performed with grounded theory. Results reveal a theoretical model that confirms that unaccompanied minors adapt, harmonize, and integrate into the changes that occur in their lives (basic needs, language, religion, attitudes towards the inside and outside the group). Also, symptoms of post-traumatic stress are found to be milder in intensity than in the past, as there is post-traumatic growth. An important factor for the post-traumatic growth and the acculturation process was the young age and the interaction with others, the need for selfcare and the commitment to a goal. The importance of unaccompanied perspective has been acknowledged during the last decades by the professional community, however there is a limited number of studies. The present study brings to the foreground the subjective experience of unaccompanied minors with the aim of highlighting their vulnerability and improving their position in society."],"dc:identifier":["uoadl:2975804","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975804"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Ο επιπολιτισμός, το μετατραυματικό στρες και η ψυχική ανθεκτικότητα των ασυνόδευτων ανηλίκων."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z"}