{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975960"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2975960","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση ηπατικών ενζύμων με την Killip Class και το κλάσμα εξώθησης ασθενών με STEMI υποβληθέντων σε πρωτογενή αγγειοπλαστική","abstract":"Εισαγωγή: Η αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από STEMI παρά την ευρεία πια εφαρμογή της πρωτογενούς αγγειοπλαστικής κάνει επιτακτικότερη την ανάγκη ανεύρεσης εύχρηστων δεικτών για τη διαστρωμάτωση κινδύνου. Δείκτες όπως η Killip Classification και το ΚΕΑΚ βρίσκονται ήδη στην καθημερινή χρήση των κλινικών καρδιολόγων ενώ τα τελευταία χρόνια, ξεκίνησε η αξιολόγηση πληθώρας εργαστηριακών δεικτών μεταξύ των οποίων και τα ηπατικά ένζυμα για την πληρέστερη εκτίμηση της πρόγνωσης των ασθενών με STEMI. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης των επιπέδων των ηπατικών ενζύμων με την ταξινόμηση κατά Killip και το κλάσμα εξώθησης σε ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. Υλικό/Μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας μελέτης αποτέλεσαν 117 ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική και νοσηλεύθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πειραιά «Τζάνειο» από τον Ιανουάριο έως και τον Δεκέμβριο του 2020. Η συλλογή των στοιχείων του δείγματος έγινε από τον ηλεκτρονικό φάκελο των ασθενών και το αρχείο των εργαστηριακών τους εξετάσεων. Για τη συσχέτιση μεταξύ των μεταβλητών εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες x2-test και anova, ανάλογα με το είδος των μεταβλητών. Ως στατιστικά σημαντικό θεωρήθηκε το επίπεδο σημαντικότητας 5% (p<0,05). Αποτελέσματα: Από τους 117 ασθενείς το 84,6% ήταν άνδρες, ηλικιακής κατανομής 39 έως 55 ετών σε ποσοστό 30,8%, 56 έως 65 ετών στο 30,8% και 66 έως 93 ετών στο 38,5%. Σχετικά με τους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, αρτηριακή υπέρταση προϋπήρχε στο 50,4% των ασθενών, σακχαρώδης διαβήτης στο 24,8%, δυσλιπιδαιμία στο 48,7% και κάπνισμα στο 65,8%. Το ένοχο αγγείο στο οποίο συχνότερα οφειλόταν το STEMI ήταν ο πρόσθιος κατιόντας κλάδος (LAD) (54,7%), και ακολούθως η δεξιά στεφανιαία αρτηρία (36,8%) και τέλος η περισπωμένη αρτηρία (8,5%). 45 Αναφορικά με τη σχέση μεταξύ ηπατικών ενζύμων και ταξινόμησης κατά Killip, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση με τις τιμές AST και ALT που ελήφθησαν κατά την άφιξη στα επείγοντα (p<0,001 και p=0,015 αντίστοιχα), αλλά και τις μέγιστες τιμές AST (p=0,001) και ALT (p=0,003). Όσον αφορά στη σχέση των εργαστηριακών τιμών με το ΚΕΑΚ, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση με τις μέγιστες τιμές AST και ALT (p<0.001 και p=0.003 αντίστοιχα). Τέλος, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική σχέση της μέγιστης τιμής ολικής χολερυθρίνης τόσο με την Killip Class (p=0,024) όσο και με το ΚΕΑΚ (p=0,027). Συμπεράσματα: Τα επίπεδα τρανσαμινασών και χολερυθρίνης φαίνεται ότι έχουν προγνωστική αξία για τη διαστρωμάτωση κινδύνου των ασθενών με STEMI. Για το λόγο αυτόν, είναι σημαντική η περαιτέρω αξιολόγησή τους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από STEMI παρά την ευρεία πια εφαρμογή της πρωτογενούς αγγειοπλαστικής κάνει επιτακτικότερη την ανάγκη ανεύρεσης εύχρηστων δεικτών για τη διαστρωμάτωση κινδύνου. Δείκτες όπως η Killip Classification και το ΚΕΑΚ βρίσκονται ήδη στην καθημερινή χρήση των κλινικών καρδιολόγων ενώ τα τελευταία χρόνια, ξεκίνησε η αξιολόγηση πληθώρας εργαστηριακών δεικτών μεταξύ των οποίων και τα ηπατικά ένζυμα για την πληρέστερη εκτίμηση της πρόγνωσης των ασθενών με STEMI. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης των επιπέδων των ηπατικών ενζύμων με την ταξινόμηση κατά Killip και το κλάσμα εξώθησης σε ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. Υλικό/Μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας μελέτης αποτέλεσαν 117 ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική και νοσηλεύθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πειραιά «Τζάνειο» από τον Ιανουάριο έως και τον Δεκέμβριο του 2020. Η συλλογή των στοιχείων του δείγματος έγινε από τον ηλεκτρονικό φάκελο των ασθενών και το αρχείο των εργαστηριακών τους εξετάσεων. Για τη συσχέτιση μεταξύ των μεταβλητών εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες x2-test και anova, ανάλογα με το είδος των μεταβλητών. Ως στατιστικά σημαντικό θεωρήθηκε το επίπεδο σημαντικότητας 5% (p&lt;0,05). Αποτελέσματα: Από τους 117 ασθενείς το 84,6% ήταν άνδρες, ηλικιακής κατανομής 39 έως 55 ετών σε ποσοστό 30,8%, 56 έως 65 ετών στο 30,8% και 66 έως 93 ετών στο 38,5%. Σχετικά με τους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, αρτηριακή υπέρταση προϋπήρχε στο 50,4% των ασθενών, σακχαρώδης διαβήτης στο 24,8%, δυσλιπιδαιμία στο 48,7% και κάπνισμα στο 65,8%. Το ένοχο αγγείο στο οποίο συχνότερα οφειλόταν το STEMI ήταν ο πρόσθιος κατιόντας κλάδος (LAD) (54,7%), και ακολούθως η δεξιά στεφανιαία αρτηρία (36,8%) και τέλος η περισπωμένη αρτηρία (8,5%). 45 Αναφορικά με τη σχέση μεταξύ ηπατικών ενζύμων και ταξινόμησης κατά Killip, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση με τις τιμές AST και ALT που ελήφθησαν κατά την άφιξη στα επείγοντα (p&lt;0,001 και p=0,015 αντίστοιχα), αλλά και τις μέγιστες τιμές AST (p=0,001) και ALT (p=0,003). Όσον αφορά στη σχέση των εργαστηριακών τιμών με το ΚΕΑΚ, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση με τις μέγιστες τιμές AST και ALT (p&lt;0.001 και p=0.003 αντίστοιχα). Τέλος, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική σχέση της μέγιστης τιμής ολικής χολερυθρίνης τόσο με την Killip Class (p=0,024) όσο και με το ΚΕΑΚ (p=0,027). Συμπεράσματα: Τα επίπεδα τρανσαμινασών και χολερυθρίνης φαίνεται ότι έχουν προγνωστική αξία για τη διαστρωμάτωση κινδύνου των ασθενών με STEMI. Για το λόγο αυτόν, είναι σημαντική η περαιτέρω αξιολόγησή τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρακώστα Μαρία","Karakosta Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975960"],"render_values":[{"text":"uoadl:2975960","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975960","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975960","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2975960","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρακώστα Μαρία","Karakosta Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2975960","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975960"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από STEMI παρά την ευρεία πια εφαρμογή της πρωτογενούς αγγειοπλαστικής κάνει επιτακτικότερη την ανάγκη ανεύρεσης εύχρηστων δεικτών για τη διαστρωμάτωση κινδύνου. Δείκτες όπως η Killip Classification και το ΚΕΑΚ βρίσκονται ήδη στην καθημερινή χρήση των κλινικών καρδιολόγων ενώ τα τελευταία χρόνια, ξεκίνησε η αξιολόγηση πληθώρας εργαστηριακών δεικτών μεταξύ των οποίων και τα ηπατικά ένζυμα για την πληρέστερη εκτίμηση της πρόγνωσης των ασθενών με STEMI. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης των επιπέδων των ηπατικών ενζύμων με την ταξινόμηση κατά Killip και το κλάσμα εξώθησης σε ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. Υλικό/Μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας μελέτης αποτέλεσαν 117 ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική και νοσηλεύθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πειραιά «Τζάνειο» από τον Ιανουάριο έως και τον Δεκέμβριο του 2020. Η συλλογή των στοιχείων του δείγματος έγινε από τον ηλεκτρονικό φάκελο των ασθενών και το αρχείο των εργαστηριακών τους εξετάσεων. Για τη συσχέτιση μεταξύ των μεταβλητών εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες x2-test και anova, ανάλογα με το είδος των μεταβλητών. Ως στατιστικά σημαντικό θεωρήθηκε το επίπεδο σημαντικότητας 5% (p<0,05). Αποτελέσματα: Από τους 117 ασθενείς το 84,6% ήταν άνδρες, ηλικιακής κατανομής 39 έως 55 ετών σε ποσοστό 30,8%, 56 έως 65 ετών στο 30,8% και 66 έως 93 ετών στο 38,5%. Σχετικά με τους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, αρτηριακή υπέρταση προϋπήρχε στο 50,4% των ασθενών, σακχαρώδης διαβήτης στο 24,8%, δυσλιπιδαιμία στο 48,7% και κάπνισμα στο 65,8%. Το ένοχο αγγείο στο οποίο συχνότερα οφειλόταν το STEMI ήταν ο πρόσθιος κατιόντας κλάδος (LAD) (54,7%), και ακολούθως η δεξιά στεφανιαία αρτηρία (36,8%) και τέλος η περισπωμένη αρτηρία (8,5%). 45 Αναφορικά με τη σχέση μεταξύ ηπατικών ενζύμων και ταξινόμησης κατά Killip, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση με τις τιμές AST και ALT που ελήφθησαν κατά την άφιξη στα επείγοντα (p<0,001 και p=0,015 αντίστοιχα), αλλά και τις μέγιστες τιμές AST (p=0,001) και ALT (p=0,003). Όσον αφορά στη σχέση των εργαστηριακών τιμών με το ΚΕΑΚ, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση με τις μέγιστες τιμές AST και ALT (p<0.001 και p=0.003 αντίστοιχα). Τέλος, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική σχέση της μέγιστης τιμής ολικής χολερυθρίνης τόσο με την Killip Class (p=0,024) όσο και με το ΚΕΑΚ (p=0,027). Συμπεράσματα: Τα επίπεδα τρανσαμινασών και χολερυθρίνης φαίνεται ότι έχουν προγνωστική αξία για τη διαστρωμάτωση κινδύνου των ασθενών με STEMI. Για το λόγο αυτόν, είναι σημαντική η περαιτέρω αξιολόγησή τους.","Introduction: Even though primary percutaneous coronary intervention (pPCI) is now broadly performed in STEMI patients, mortality and morbidity remains high. As a result, there is a great need of novel indices for better risk stratification in these patients. Purpose: The purpose of this study is the investigation of possible correlation between liver enzymes (transaminases, γ-GT, ALP, total and direct bilirubin), Killip Classification and left ventricular ejection fraction (LVEF) in patients with STEMI who underwent pPCI. Material and Methods: The sample of this study constituted of 117 patients with STEMI who underwent pPCI and were hospitalized in Tzaneio General Hospital of Piraeus from January 2020 until December 2020. The evidence was collected by the patients’ electronic files. For the examination of the association between the variables chi-square test and one-way anova were performed. A p value of <0.05 was considered statistically significant. Results: Of the 117 patients enrolled in the study, 84.6% were men. As for their age distribution, 30.8% were 39 – 55 years old, 30.8% were 56 – 65 years old and 38.5% were 66 – 93 years old. 50.4% of the patients were diagnosed with arterial hypertension, 24.8% with diabetes mellitus, 48.7% with dyslipidemia and 65.8% were smokers. In 54.7% of the cases the culprit lesion was located on the left anterior descendant artery, 36.8% on the right coronary artery and 8.5% on the left circumferential artery. A statistically significant association between Killip Classification and maximum AST and ALT levels (p=0.001 and p=0.003) and AST and ALT levels at the time of presentation (p<0.001 and p=0.015) was found. Also, there was a statistically significant association between LVEF and maximum AST (P<0.001) and ALT levels (p<0.001 and p=0.003). Lastly a statistically significant association was also found between total bilirubin levels and Killip Classification (p=0.024) and LVEF (p=0.027). 47 Conclusion: Transaminases and bilirubin levels seem to have prognostic value in risk stratification of STEMI patients and this value should be further evaluated."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση ηπατικών ενζύμων με την Killip Class και το κλάσμα εξώθησης ασθενών με STEMI υποβληθέντων σε πρωτογενή αγγειοπλαστική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρακώστα Μαρία","Karakosta Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από STEMI παρά την ευρεία πια εφαρμογή της πρωτογενούς αγγειοπλαστικής κάνει επιτακτικότερη την ανάγκη ανεύρεσης εύχρηστων δεικτών για τη διαστρωμάτωση κινδύνου. Δείκτες όπως η Killip Classification και το ΚΕΑΚ βρίσκονται ήδη στην καθημερινή χρήση των κλινικών καρδιολόγων ενώ τα τελευταία χρόνια, ξεκίνησε η αξιολόγηση πληθώρας εργαστηριακών δεικτών μεταξύ των οποίων και τα ηπατικά ένζυμα για την πληρέστερη εκτίμηση της πρόγνωσης των ασθενών με STEMI. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης των επιπέδων των ηπατικών ενζύμων με την ταξινόμηση κατά Killip και το κλάσμα εξώθησης σε ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική. Υλικό/Μέθοδος: Το δείγμα της παρούσας μελέτης αποτέλεσαν 117 ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν σε πρωτογενή αγγειοπλαστική και νοσηλεύθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πειραιά «Τζάνειο» από τον Ιανουάριο έως και τον Δεκέμβριο του 2020. Η συλλογή των στοιχείων του δείγματος έγινε από τον ηλεκτρονικό φάκελο των ασθενών και το αρχείο των εργαστηριακών τους εξετάσεων. Για τη συσχέτιση μεταξύ των μεταβλητών εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες x2-test και anova, ανάλογα με το είδος των μεταβλητών. Ως στατιστικά σημαντικό θεωρήθηκε το επίπεδο σημαντικότητας 5% (p<0,05). Αποτελέσματα: Από τους 117 ασθενείς το 84,6% ήταν άνδρες, ηλικιακής κατανομής 39 έως 55 ετών σε ποσοστό 30,8%, 56 έως 65 ετών στο 30,8% και 66 έως 93 ετών στο 38,5%. Σχετικά με τους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, αρτηριακή υπέρταση προϋπήρχε στο 50,4% των ασθενών, σακχαρώδης διαβήτης στο 24,8%, δυσλιπιδαιμία στο 48,7% και κάπνισμα στο 65,8%. Το ένοχο αγγείο στο οποίο συχνότερα οφειλόταν το STEMI ήταν ο πρόσθιος κατιόντας κλάδος (LAD) (54,7%), και ακολούθως η δεξιά στεφανιαία αρτηρία (36,8%) και τέλος η περισπωμένη αρτηρία (8,5%). 45 Αναφορικά με τη σχέση μεταξύ ηπατικών ενζύμων και ταξινόμησης κατά Killip, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση με τις τιμές AST και ALT που ελήφθησαν κατά την άφιξη στα επείγοντα (p<0,001 και p=0,015 αντίστοιχα), αλλά και τις μέγιστες τιμές AST (p=0,001) και ALT (p=0,003). Όσον αφορά στη σχέση των εργαστηριακών τιμών με το ΚΕΑΚ, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση με τις μέγιστες τιμές AST και ALT (p<0.001 και p=0.003 αντίστοιχα). Τέλος, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική σχέση της μέγιστης τιμής ολικής χολερυθρίνης τόσο με την Killip Class (p=0,024) όσο και με το ΚΕΑΚ (p=0,027). Συμπεράσματα: Τα επίπεδα τρανσαμινασών και χολερυθρίνης φαίνεται ότι έχουν προγνωστική αξία για τη διαστρωμάτωση κινδύνου των ασθενών με STEMI. Για το λόγο αυτόν, είναι σημαντική η περαιτέρω αξιολόγησή τους.","Introduction: Even though primary percutaneous coronary intervention (pPCI) is now broadly performed in STEMI patients, mortality and morbidity remains high. As a result, there is a great need of novel indices for better risk stratification in these patients. Purpose: The purpose of this study is the investigation of possible correlation between liver enzymes (transaminases, γ-GT, ALP, total and direct bilirubin), Killip Classification and left ventricular ejection fraction (LVEF) in patients with STEMI who underwent pPCI. Material and Methods: The sample of this study constituted of 117 patients with STEMI who underwent pPCI and were hospitalized in Tzaneio General Hospital of Piraeus from January 2020 until December 2020. The evidence was collected by the patients’ electronic files. For the examination of the association between the variables chi-square test and one-way anova were performed. A p value of <0.05 was considered statistically significant. Results: Of the 117 patients enrolled in the study, 84.6% were men. As for their age distribution, 30.8% were 39 – 55 years old, 30.8% were 56 – 65 years old and 38.5% were 66 – 93 years old. 50.4% of the patients were diagnosed with arterial hypertension, 24.8% with diabetes mellitus, 48.7% with dyslipidemia and 65.8% were smokers. In 54.7% of the cases the culprit lesion was located on the left anterior descendant artery, 36.8% on the right coronary artery and 8.5% on the left circumferential artery. A statistically significant association between Killip Classification and maximum AST and ALT levels (p=0.001 and p=0.003) and AST and ALT levels at the time of presentation (p<0.001 and p=0.015) was found. Also, there was a statistically significant association between LVEF and maximum AST (P<0.001) and ALT levels (p<0.001 and p=0.003). Lastly a statistically significant association was also found between total bilirubin levels and Killip Classification (p=0.024) and LVEF (p=0.027). 47 Conclusion: Transaminases and bilirubin levels seem to have prognostic value in risk stratification of STEMI patients and this value should be further evaluated."],"dc:identifier":["uoadl:2975960","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2975960"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση ηπατικών ενζύμων με την Killip Class και το κλάσμα εξώθησης ασθενών με STEMI υποβληθέντων σε πρωτογενή αγγειοπλαστική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z"}