{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976011"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976011","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση υψηλών δόσεων σπειρολακτόνης και αποσυμφόρησης σε ασθενείς με απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας","abstract":"Η συμφόρηση αποτελεί κύριο κλινικό γνώρισμα της απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας και παρουσιάζεται στο 90% των ασθενών, που νοσηλεύονται για καρδιακή ανεπάρκεια. Τα ενδοφλέβια διουρητικά της αγκύλης αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας. Δεδομένου οτι ο υπεραλδοστερονισμός αποτελεί κύριο μηχανισμό στην παθοφυσιολογία της καρδιακής ανεπάρκειας, ανέκυψε η υπόθεση οτι οι υψηλές δόσεις ανταγωνιστές υποδοχέων αλατοκορτικοειδών μπορούν να αυξήσουν την νατριουρητική δράση των διουρητικών της αγκύλης και να βοηθήσουν περαιτέρω στην αποσυμφόρηση των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας συγχορήγησης υψηλών δόσεων σπειρονολακτόνης (HPODS – high per os doses of spironolactone) στην αποσυμφόρηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Υλικό και Μέθοδος: Συμπεριελήφθησαν στη μελέτη 83 ασθενείς οι οποίοι εισήχθησαν στο καρδιολογικό τμήμα λόγω απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας. Εξ’ αυτών 30 ασθενείς έλαβαν υψηλές από του στόματος δόσεις σπειρονολακτόνης επιπλέον της ενδεδειγμένης από την ευρωπαϊκή καρδιολογική εταιρεία θεραπευτικής αγωγής για καρδιακή ανεπάρκεια και αποτέλεσαν την ομάδα Α. Οι υπόλοιποι 53 ασθενείς, έλαβαν αποκλειστικά θεραπευτική αγωγή βάσει των ευρωπαϊκών οδηγιών και αποτέλεσαν την ομάδα Β Ως υψηλή από του στόματος δόση σπειρονολακτόνης ορίστηκε η χορήγηση >75mg σπειρονολακτόνης ημερησίως. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της ομάδας Α, που έλαβαν υψηλότερες δόσεις σπειρονολακτόνης, αποσυμφορήθηκαν σε στατιστικά σημαντικότερο βαθμό από τους ασθενείς της ομάδας Β, σημειώνοντας μεγαλύτερη συνολική (p=0,005) και ημερήσια διούρηση (p=0,085), συνολική (p=0,001) και ημερήσια απώλεια σωματικού βάρους (p=0,440), ενώ δεν παρατηρήθηκε επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας (p=0,470) ή διαταραχές του καλίου(p =0,160). Συμπέρασμα: Οι υψηλότερες δόσεις σπειρονολακτόνης είναι αποτελεσματικότερες στην αποσυμφόρηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια.","abstract_html":"Η συμφόρηση αποτελεί κύριο κλινικό γνώρισμα της απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας και παρουσιάζεται στο 90% των ασθενών, που νοσηλεύονται για καρδιακή ανεπάρκεια. Τα ενδοφλέβια διουρητικά της αγκύλης αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας. Δεδομένου οτι ο υπεραλδοστερονισμός αποτελεί κύριο μηχανισμό στην παθοφυσιολογία της καρδιακής ανεπάρκειας, ανέκυψε η υπόθεση οτι οι υψηλές δόσεις ανταγωνιστές υποδοχέων αλατοκορτικοειδών μπορούν να αυξήσουν την νατριουρητική δράση των διουρητικών της αγκύλης και να βοηθήσουν περαιτέρω στην αποσυμφόρηση των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας συγχορήγησης υψηλών δόσεων σπειρονολακτόνης (HPODS – high per os doses of spironolactone) στην αποσυμφόρηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Υλικό και Μέθοδος: Συμπεριελήφθησαν στη μελέτη 83 ασθενείς οι οποίοι εισήχθησαν στο καρδιολογικό τμήμα λόγω απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας. Εξ’ αυτών 30 ασθενείς έλαβαν υψηλές από του στόματος δόσεις σπειρονολακτόνης επιπλέον της ενδεδειγμένης από την ευρωπαϊκή καρδιολογική εταιρεία θεραπευτικής αγωγής για καρδιακή ανεπάρκεια και αποτέλεσαν την ομάδα Α. Οι υπόλοιποι 53 ασθενείς, έλαβαν αποκλειστικά θεραπευτική αγωγή βάσει των ευρωπαϊκών οδηγιών και αποτέλεσαν την ομάδα Β Ως υψηλή από του στόματος δόση σπειρονολακτόνης ορίστηκε η χορήγηση &gt;75mg σπειρονολακτόνης ημερησίως. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της ομάδας Α, που έλαβαν υψηλότερες δόσεις σπειρονολακτόνης, αποσυμφορήθηκαν σε στατιστικά σημαντικότερο βαθμό από τους ασθενείς της ομάδας Β, σημειώνοντας μεγαλύτερη συνολική (p=0,005) και ημερήσια διούρηση (p=0,085), συνολική (p=0,001) και ημερήσια απώλεια σωματικού βάρους (p=0,440), ενώ δεν παρατηρήθηκε επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας (p=0,470) ή διαταραχές του καλίου(p =0,160). Συμπέρασμα: Οι υψηλότερες δόσεις σπειρονολακτόνης είναι αποτελεσματικότερες στην αποσυμφόρηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζής Μιχαήλ","Chatzis Michael"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976011"],"render_values":[{"text":"uoadl:2976011","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976011","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976011","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2976011","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζής Μιχαήλ","Chatzis Michael"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976011"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συμφόρηση αποτελεί κύριο κλινικό γνώρισμα της απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας και παρουσιάζεται στο 90% των ασθενών, που νοσηλεύονται για καρδιακή ανεπάρκεια. Τα ενδοφλέβια διουρητικά της αγκύλης αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας. Δεδομένου οτι ο υπεραλδοστερονισμός αποτελεί κύριο μηχανισμό στην παθοφυσιολογία της καρδιακής ανεπάρκειας, ανέκυψε η υπόθεση οτι οι υψηλές δόσεις ανταγωνιστές υποδοχέων αλατοκορτικοειδών μπορούν να αυξήσουν την νατριουρητική δράση των διουρητικών της αγκύλης και να βοηθήσουν περαιτέρω στην αποσυμφόρηση των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας συγχορήγησης υψηλών δόσεων σπειρονολακτόνης (HPODS – high per os doses of spironolactone) στην αποσυμφόρηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Υλικό και Μέθοδος: Συμπεριελήφθησαν στη μελέτη 83 ασθενείς οι οποίοι εισήχθησαν στο καρδιολογικό τμήμα λόγω απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας. Εξ’ αυτών 30 ασθενείς έλαβαν υψηλές από του στόματος δόσεις σπειρονολακτόνης επιπλέον της ενδεδειγμένης από την ευρωπαϊκή καρδιολογική εταιρεία θεραπευτικής αγωγής για καρδιακή ανεπάρκεια και αποτέλεσαν την ομάδα Α. Οι υπόλοιποι 53 ασθενείς, έλαβαν αποκλειστικά θεραπευτική αγωγή βάσει των ευρωπαϊκών οδηγιών και αποτέλεσαν την ομάδα Β Ως υψηλή από του στόματος δόση σπειρονολακτόνης ορίστηκε η χορήγηση >75mg σπειρονολακτόνης ημερησίως. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της ομάδας Α, που έλαβαν υψηλότερες δόσεις σπειρονολακτόνης, αποσυμφορήθηκαν σε στατιστικά σημαντικότερο βαθμό από τους ασθενείς της ομάδας Β, σημειώνοντας μεγαλύτερη συνολική (p=0,005) και ημερήσια διούρηση (p=0,085), συνολική (p=0,001) και ημερήσια απώλεια σωματικού βάρους (p=0,440), ενώ δεν παρατηρήθηκε επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας (p=0,470) ή διαταραχές του καλίου(p =0,160). Συμπέρασμα: Οι υψηλότερες δόσεις σπειρονολακτόνης είναι αποτελεσματικότερες στην αποσυμφόρηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια.","Introduction: Pulmonary and peripheral congestion is a common finding in patients with decompensated heart failure. Intravenous loop diuretics consist the cornerstone of decongestion treatment in this population. Keeping in mind that hyperaldosteronism is a fundamental underlying pathophysiological mechanism in heart failure, we tested the hypothesis that higher doses of mineralcorticosteroid receptors antagonists will enhance the diuretic effect of furosemide. Methods: We enrolled 83 patients admitted in cardiology department due to decompensation of heart failure. 30 of them (control group) received the standard dose of spironolactone, while 53 of them received higher doses of per os spironolactone. We defined higher doses of spironolactone, as doses which exceeded 75mg/day. Results: Group A patients who received greater doses of spironolactone, were decongested in statistically significant greater way than group B patients, with higher total diuresis (p=0,005) and daily diuresis (p=0,085), higher total body weight loss (p=0,085) and daily body weight loss (p=0,440), without statistically significant deterioration of kidney funtion (p=0,470) or higher potassium plasma concetration. Conclusion: Higher doses of spironolactone on top of the standard ESC guided treatment resulted in faster and better decongestion of patients with decompensated heart failure"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση υψηλών δόσεων σπειρολακτόνης και αποσυμφόρησης σε ασθενείς με απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζής Μιχαήλ","Chatzis Michael"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η συμφόρηση αποτελεί κύριο κλινικό γνώρισμα της απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας και παρουσιάζεται στο 90% των ασθενών, που νοσηλεύονται για καρδιακή ανεπάρκεια. Τα ενδοφλέβια διουρητικά της αγκύλης αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας. Δεδομένου οτι ο υπεραλδοστερονισμός αποτελεί κύριο μηχανισμό στην παθοφυσιολογία της καρδιακής ανεπάρκειας, ανέκυψε η υπόθεση οτι οι υψηλές δόσεις ανταγωνιστές υποδοχέων αλατοκορτικοειδών μπορούν να αυξήσουν την νατριουρητική δράση των διουρητικών της αγκύλης και να βοηθήσουν περαιτέρω στην αποσυμφόρηση των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας συγχορήγησης υψηλών δόσεων σπειρονολακτόνης (HPODS – high per os doses of spironolactone) στην αποσυμφόρηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Υλικό και Μέθοδος: Συμπεριελήφθησαν στη μελέτη 83 ασθενείς οι οποίοι εισήχθησαν στο καρδιολογικό τμήμα λόγω απορρύθμισης καρδιακής ανεπάρκειας. Εξ’ αυτών 30 ασθενείς έλαβαν υψηλές από του στόματος δόσεις σπειρονολακτόνης επιπλέον της ενδεδειγμένης από την ευρωπαϊκή καρδιολογική εταιρεία θεραπευτικής αγωγής για καρδιακή ανεπάρκεια και αποτέλεσαν την ομάδα Α. Οι υπόλοιποι 53 ασθενείς, έλαβαν αποκλειστικά θεραπευτική αγωγή βάσει των ευρωπαϊκών οδηγιών και αποτέλεσαν την ομάδα Β Ως υψηλή από του στόματος δόση σπειρονολακτόνης ορίστηκε η χορήγηση >75mg σπειρονολακτόνης ημερησίως. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της ομάδας Α, που έλαβαν υψηλότερες δόσεις σπειρονολακτόνης, αποσυμφορήθηκαν σε στατιστικά σημαντικότερο βαθμό από τους ασθενείς της ομάδας Β, σημειώνοντας μεγαλύτερη συνολική (p=0,005) και ημερήσια διούρηση (p=0,085), συνολική (p=0,001) και ημερήσια απώλεια σωματικού βάρους (p=0,440), ενώ δεν παρατηρήθηκε επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας (p=0,470) ή διαταραχές του καλίου(p =0,160). Συμπέρασμα: Οι υψηλότερες δόσεις σπειρονολακτόνης είναι αποτελεσματικότερες στην αποσυμφόρηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια.","Introduction: Pulmonary and peripheral congestion is a common finding in patients with decompensated heart failure. Intravenous loop diuretics consist the cornerstone of decongestion treatment in this population. Keeping in mind that hyperaldosteronism is a fundamental underlying pathophysiological mechanism in heart failure, we tested the hypothesis that higher doses of mineralcorticosteroid receptors antagonists will enhance the diuretic effect of furosemide. Methods: We enrolled 83 patients admitted in cardiology department due to decompensation of heart failure. 30 of them (control group) received the standard dose of spironolactone, while 53 of them received higher doses of per os spironolactone. We defined higher doses of spironolactone, as doses which exceeded 75mg/day. Results: Group A patients who received greater doses of spironolactone, were decongested in statistically significant greater way than group B patients, with higher total diuresis (p=0,005) and daily diuresis (p=0,085), higher total body weight loss (p=0,085) and daily body weight loss (p=0,440), without statistically significant deterioration of kidney funtion (p=0,470) or higher potassium plasma concetration. Conclusion: Higher doses of spironolactone on top of the standard ESC guided treatment resulted in faster and better decongestion of patients with decompensated heart failure"],"dc:identifier":["uoadl:2976011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976011"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση υψηλών δόσεων σπειρολακτόνης και αποσυμφόρησης σε ασθενείς με απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:19Z"}