{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976036"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976036","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας. Η εμπειρία από τον ελληνικό χώρο, παρακολούθηση ασθενών μετά από διακαθετηριακή σύγκλειση","abstract":"Εισαγωγή: Η παραβαλβιδική ανεπάρκεια αποτελεί μία συχνή επιπλοκή μετά από αντικατάσταση βαλβίδας, που μπορεί να οδηγήσει σε αιμόλυση ή και καρδιακή ανεπάρκεια. Η διακαθετηριακή σύγκλειση έχει αναδειχθεί ως μία ελκυστική εναλλακτική θεραπευτική επιλογή με υποσχόμενα αποτελέσματα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συλλογή της εμπειρίας για τη διακαθετηριακή σύγκλειση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας από τρία μεγάλα επεμβατικά κέντρα στον ελληνικό χώρο και η μελέτη της κλινικής έκβασης των ασθενών αυτών Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν 39 διαδοχικοί ασθενείς με παραβαλβιδική ανεπάρκεια, που αντιμετωπίστηκαν με διακαθετηριακή σύγκλειση. Συλλέχθηκαν επεμβατικά δεδομένα, η ενδονοσοκομειακή καθώς και η μακροπρόθεσμη κλινική έκβαση των ασθενών. Αξιολογήθηκε η τεχνική (επιτυχής εμφύτευση συσκευής) καθώς και η κλινική (βελτίωση του λειτουργικού σταδίου κατά NYHA ή και της βαρύτητας της αιμόλυσης). Αποτελέσματα: Οι συμμετέχοντες υπεβλήθησαν σε διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας στο επίπεδο είτε της αορτικής (12 ασθενείς) είτε της μιτροειδούς βαλβίδας (27 ασθενείς). Η συσκευή Amplatzer Vascular Plug III εμφυτεύθηκε στην πλειοψηφία των ασθενών (συνολικά 45 συσκευές). Μετεπεμβατικά, τόσο η συχνότητα της τουλάχιστον μέτριας παραβαλβιδικής ανεπάρκειας (87,5% προεπεμβατικά έναντι 10,5% κατά την έξοδο από το νοσοκομείο) όσο και το λειτουργικό στάδιο (μέσο στάδιο κατά NYHA 2,8±0,7 προεπεμβατικά έναντι 1,5±0,8 κατά την παρακολούθηση) βελτιώθηκαν στατιστικά σημαντικά. Η συχνότητα τεχνικά επιτυχούς σύγκλεισης στον συνολικό πληθυσμό ανερχόταν σε 89,7% χωρίς διαφορά ανάλογα με το επίπεδο της προσθετικής βαλβίδας (92,6% για τη μιτροειδή και 83,3% για την αορτική βαλβίδα). Κλινικά επιτυχής σύγκλειση διενεργήθηκε στο 82,1% των ασθενών χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά ανάλογα με τη βαλβίδα ή την ένδειξη σύγκλεισης. Σε ένα μέσο64 διάστημα παρακολούθησης 33,5 μηνών, απεβίωσαν 5 ασθενείς, εκ των οποίων ένας περιεπεμβατικά. Συμπεράσματα: Η πολυκεντρική αυτή καταγραφή επιβεβαιώνει ότι η διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας μπορεί να διενεργηθεί με υψηλό ποσοστό τεχνικής και κλινικής επιτυχίας καθώς και με περιορισμένες επιπλοκές, οδηγώντας σε σημαντική μείωση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας και βελτίωση του λειτουργικού σταδίου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η παραβαλβιδική ανεπάρκεια αποτελεί μία συχνή επιπλοκή μετά από αντικατάσταση βαλβίδας, που μπορεί να οδηγήσει σε αιμόλυση ή και καρδιακή ανεπάρκεια. Η διακαθετηριακή σύγκλειση έχει αναδειχθεί ως μία ελκυστική εναλλακτική θεραπευτική επιλογή με υποσχόμενα αποτελέσματα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συλλογή της εμπειρίας για τη διακαθετηριακή σύγκλειση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας από τρία μεγάλα επεμβατικά κέντρα στον ελληνικό χώρο και η μελέτη της κλινικής έκβασης των ασθενών αυτών Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν 39 διαδοχικοί ασθενείς με παραβαλβιδική ανεπάρκεια, που αντιμετωπίστηκαν με διακαθετηριακή σύγκλειση. Συλλέχθηκαν επεμβατικά δεδομένα, η ενδονοσοκομειακή καθώς και η μακροπρόθεσμη κλινική έκβαση των ασθενών. Αξιολογήθηκε η τεχνική (επιτυχής εμφύτευση συσκευής) καθώς και η κλινική (βελτίωση του λειτουργικού σταδίου κατά NYHA ή και της βαρύτητας της αιμόλυσης). Αποτελέσματα: Οι συμμετέχοντες υπεβλήθησαν σε διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας στο επίπεδο είτε της αορτικής (12 ασθενείς) είτε της μιτροειδούς βαλβίδας (27 ασθενείς). Η συσκευή Amplatzer Vascular Plug III εμφυτεύθηκε στην πλειοψηφία των ασθενών (συνολικά 45 συσκευές). Μετεπεμβατικά, τόσο η συχνότητα της τουλάχιστον μέτριας παραβαλβιδικής ανεπάρκειας (87,5% προεπεμβατικά έναντι 10,5% κατά την έξοδο από το νοσοκομείο) όσο και το λειτουργικό στάδιο (μέσο στάδιο κατά NYHA 2,8±0,7 προεπεμβατικά έναντι 1,5±0,8 κατά την παρακολούθηση) βελτιώθηκαν στατιστικά σημαντικά. Η συχνότητα τεχνικά επιτυχούς σύγκλεισης στον συνολικό πληθυσμό ανερχόταν σε 89,7% χωρίς διαφορά ανάλογα με το επίπεδο της προσθετικής βαλβίδας (92,6% για τη μιτροειδή και 83,3% για την αορτική βαλβίδα). Κλινικά επιτυχής σύγκλειση διενεργήθηκε στο 82,1% των ασθενών χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά ανάλογα με τη βαλβίδα ή την ένδειξη σύγκλεισης. Σε ένα μέσο64 διάστημα παρακολούθησης 33,5 μηνών, απεβίωσαν 5 ασθενείς, εκ των οποίων ένας περιεπεμβατικά. Συμπεράσματα: Η πολυκεντρική αυτή καταγραφή επιβεβαιώνει ότι η διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας μπορεί να διενεργηθεί με υψηλό ποσοστό τεχνικής και κλινικής επιτυχίας καθώς και με περιορισμένες επιπλοκές, οδηγώντας σε σημαντική μείωση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας και βελτίωση του λειτουργικού σταδίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσιάνος Ευστράτιος","Katsianos Efstratios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976036"],"render_values":[{"text":"uoadl:2976036","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976036","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976036","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2976036","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσιάνος Ευστράτιος","Katsianos Efstratios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976036","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976036"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η παραβαλβιδική ανεπάρκεια αποτελεί μία συχνή επιπλοκή μετά από αντικατάσταση βαλβίδας, που μπορεί να οδηγήσει σε αιμόλυση ή και καρδιακή ανεπάρκεια. Η διακαθετηριακή σύγκλειση έχει αναδειχθεί ως μία ελκυστική εναλλακτική θεραπευτική επιλογή με υποσχόμενα αποτελέσματα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συλλογή της εμπειρίας για τη διακαθετηριακή σύγκλειση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας από τρία μεγάλα επεμβατικά κέντρα στον ελληνικό χώρο και η μελέτη της κλινικής έκβασης των ασθενών αυτών Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν 39 διαδοχικοί ασθενείς με παραβαλβιδική ανεπάρκεια, που αντιμετωπίστηκαν με διακαθετηριακή σύγκλειση. Συλλέχθηκαν επεμβατικά δεδομένα, η ενδονοσοκομειακή καθώς και η μακροπρόθεσμη κλινική έκβαση των ασθενών. Αξιολογήθηκε η τεχνική (επιτυχής εμφύτευση συσκευής) καθώς και η κλινική (βελτίωση του λειτουργικού σταδίου κατά NYHA ή και της βαρύτητας της αιμόλυσης). Αποτελέσματα: Οι συμμετέχοντες υπεβλήθησαν σε διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας στο επίπεδο είτε της αορτικής (12 ασθενείς) είτε της μιτροειδούς βαλβίδας (27 ασθενείς). Η συσκευή Amplatzer Vascular Plug III εμφυτεύθηκε στην πλειοψηφία των ασθενών (συνολικά 45 συσκευές). Μετεπεμβατικά, τόσο η συχνότητα της τουλάχιστον μέτριας παραβαλβιδικής ανεπάρκειας (87,5% προεπεμβατικά έναντι 10,5% κατά την έξοδο από το νοσοκομείο) όσο και το λειτουργικό στάδιο (μέσο στάδιο κατά NYHA 2,8±0,7 προεπεμβατικά έναντι 1,5±0,8 κατά την παρακολούθηση) βελτιώθηκαν στατιστικά σημαντικά. Η συχνότητα τεχνικά επιτυχούς σύγκλεισης στον συνολικό πληθυσμό ανερχόταν σε 89,7% χωρίς διαφορά ανάλογα με το επίπεδο της προσθετικής βαλβίδας (92,6% για τη μιτροειδή και 83,3% για την αορτική βαλβίδα). Κλινικά επιτυχής σύγκλειση διενεργήθηκε στο 82,1% των ασθενών χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά ανάλογα με τη βαλβίδα ή την ένδειξη σύγκλεισης. Σε ένα μέσο64 διάστημα παρακολούθησης 33,5 μηνών, απεβίωσαν 5 ασθενείς, εκ των οποίων ένας περιεπεμβατικά. Συμπεράσματα: Η πολυκεντρική αυτή καταγραφή επιβεβαιώνει ότι η διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας μπορεί να διενεργηθεί με υψηλό ποσοστό τεχνικής και κλινικής επιτυχίας καθώς και με περιορισμένες επιπλοκές, οδηγώντας σε σημαντική μείωση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας και βελτίωση του λειτουργικού σταδίου.","Background: Paravalvular regurgitation is a common complication after valve replacement, which can lead to hemolysis and or heart failure. Transcatheter PVL closure has emerged as an attractive alternative therapy with promising results. Aim: Our study aimed to collect the experience of three Greek expert centers in transcatheter PVL closure, as well as to investigate the clinical outcome of the patients who underwent this procedure. Materlal and methods: Consecutive patients treated percutaneously were retrospectively studied. Data regarding inhospital and long-term outcomes as well as procedural characteristics were collected and assessed. Clinical (defined as NYHA class and or hemolysis improvement) and technical success (defined as successful deployment of closure device) were evaluated. Results: Totally, 39 patients were included in our study. Among them 12 patients underwent aortic PVL closure, while 27 patients underwent mitral PVL closure. The most used device was Amplatzer Vascular Plug III (45 devices implanted). Postprocedurally, the rate of at least moderate PVL was statistically significantly reduced (87.5% preprocedurally vs. 10.5% at discharge). Functional status was statistically improved as well as ((mean NYHA class 2.8±0.7 on admission vs 1.5±0.8 at follow up). PVL closure was clinically successful in 82.1% of patients without statistical difference regarding the affected valve and the initial closure indication. Five deaths, including one periprocedural were documented during a mean follow-up interval of 33.5 months. Conclusions: This multicenter study underlies that transcatheter PVL closure is a safe and effective procedure with high rates of clinical and technical success with limited complications, which can lead to reduction of PVL severity and improvement of patient´s symptoms."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας. Η εμπειρία από τον ελληνικό χώρο, παρακολούθηση ασθενών μετά από διακαθετηριακή σύγκλειση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσιάνος Ευστράτιος","Katsianos Efstratios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η παραβαλβιδική ανεπάρκεια αποτελεί μία συχνή επιπλοκή μετά από αντικατάσταση βαλβίδας, που μπορεί να οδηγήσει σε αιμόλυση ή και καρδιακή ανεπάρκεια. Η διακαθετηριακή σύγκλειση έχει αναδειχθεί ως μία ελκυστική εναλλακτική θεραπευτική επιλογή με υποσχόμενα αποτελέσματα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συλλογή της εμπειρίας για τη διακαθετηριακή σύγκλειση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας από τρία μεγάλα επεμβατικά κέντρα στον ελληνικό χώρο και η μελέτη της κλινικής έκβασης των ασθενών αυτών Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη το δείγμα της οποίας αποτέλεσαν 39 διαδοχικοί ασθενείς με παραβαλβιδική ανεπάρκεια, που αντιμετωπίστηκαν με διακαθετηριακή σύγκλειση. Συλλέχθηκαν επεμβατικά δεδομένα, η ενδονοσοκομειακή καθώς και η μακροπρόθεσμη κλινική έκβαση των ασθενών. Αξιολογήθηκε η τεχνική (επιτυχής εμφύτευση συσκευής) καθώς και η κλινική (βελτίωση του λειτουργικού σταδίου κατά NYHA ή και της βαρύτητας της αιμόλυσης). Αποτελέσματα: Οι συμμετέχοντες υπεβλήθησαν σε διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας στο επίπεδο είτε της αορτικής (12 ασθενείς) είτε της μιτροειδούς βαλβίδας (27 ασθενείς). Η συσκευή Amplatzer Vascular Plug III εμφυτεύθηκε στην πλειοψηφία των ασθενών (συνολικά 45 συσκευές). Μετεπεμβατικά, τόσο η συχνότητα της τουλάχιστον μέτριας παραβαλβιδικής ανεπάρκειας (87,5% προεπεμβατικά έναντι 10,5% κατά την έξοδο από το νοσοκομείο) όσο και το λειτουργικό στάδιο (μέσο στάδιο κατά NYHA 2,8±0,7 προεπεμβατικά έναντι 1,5±0,8 κατά την παρακολούθηση) βελτιώθηκαν στατιστικά σημαντικά. Η συχνότητα τεχνικά επιτυχούς σύγκλεισης στον συνολικό πληθυσμό ανερχόταν σε 89,7% χωρίς διαφορά ανάλογα με το επίπεδο της προσθετικής βαλβίδας (92,6% για τη μιτροειδή και 83,3% για την αορτική βαλβίδα). Κλινικά επιτυχής σύγκλειση διενεργήθηκε στο 82,1% των ασθενών χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά ανάλογα με τη βαλβίδα ή την ένδειξη σύγκλεισης. Σε ένα μέσο64 διάστημα παρακολούθησης 33,5 μηνών, απεβίωσαν 5 ασθενείς, εκ των οποίων ένας περιεπεμβατικά. Συμπεράσματα: Η πολυκεντρική αυτή καταγραφή επιβεβαιώνει ότι η διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας μπορεί να διενεργηθεί με υψηλό ποσοστό τεχνικής και κλινικής επιτυχίας καθώς και με περιορισμένες επιπλοκές, οδηγώντας σε σημαντική μείωση της παραβαλβιδικής ανεπάρκειας και βελτίωση του λειτουργικού σταδίου.","Background: Paravalvular regurgitation is a common complication after valve replacement, which can lead to hemolysis and or heart failure. Transcatheter PVL closure has emerged as an attractive alternative therapy with promising results. Aim: Our study aimed to collect the experience of three Greek expert centers in transcatheter PVL closure, as well as to investigate the clinical outcome of the patients who underwent this procedure. Materlal and methods: Consecutive patients treated percutaneously were retrospectively studied. Data regarding inhospital and long-term outcomes as well as procedural characteristics were collected and assessed. Clinical (defined as NYHA class and or hemolysis improvement) and technical success (defined as successful deployment of closure device) were evaluated. Results: Totally, 39 patients were included in our study. Among them 12 patients underwent aortic PVL closure, while 27 patients underwent mitral PVL closure. The most used device was Amplatzer Vascular Plug III (45 devices implanted). Postprocedurally, the rate of at least moderate PVL was statistically significantly reduced (87.5% preprocedurally vs. 10.5% at discharge). Functional status was statistically improved as well as ((mean NYHA class 2.8±0.7 on admission vs 1.5±0.8 at follow up). PVL closure was clinically successful in 82.1% of patients without statistical difference regarding the affected valve and the initial closure indication. Five deaths, including one periprocedural were documented during a mean follow-up interval of 33.5 months. Conclusions: This multicenter study underlies that transcatheter PVL closure is a safe and effective procedure with high rates of clinical and technical success with limited complications, which can lead to reduction of PVL severity and improvement of patient´s symptoms."],"dc:identifier":["uoadl:2976036","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976036"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διακαθετηριακή σύγκλειση παραβαλβιδικής ανεπάρκειας. Η εμπειρία από τον ελληνικό χώρο, παρακολούθηση ασθενών μετά από διακαθετηριακή σύγκλειση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:20Z"}