{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976152"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976152","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρησιμότητα των μεθόδων αλληλούχησης επόμενης γενιάς για τη διερεύνηση του βαρέως πάσχοντος νεογνού","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η εφαρμογή των μεθόδων αλληλούχησης επόμενης γενιάς (NGS) κερδίζει έδαφος στην κλινική πράξη γιατί αυξάνει τα ποσοστά ακριβούς διάγνωσης ποικίλων νοσημάτων, βελτιώνοντας τη θεραπευτική προσέγγιση και συνεπώς την πρόγνωση των ασθενών. Η χρήση τους στη νεογνολογία έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του χρόνου νοσηλείας και του πλήθους επεμβατικών ή μη εργαστηριακών εξετάσεων που διενεργούνται κατά τη διερεύνηση ενός βαρέως πάσχοντος νεογνού. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας ήταν η ανάδειξη της χρησιμότητας των μεθόδων που βασίζονται στην τεχνολογία NGS κατά τη μελέτη νοσημάτων νεογνικής ή πρώιμης βρεφικής περιόδου. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση της τελευταίας πενταετίας στις μηχανές αναζήτησης PubMed, Google και Google Scholar με θέμα την εφαρμογή μεθοδολογίας NGS σε νεογνά που παρουσίαζαν τις ακόλουθες κλινικές οντότητες: συγγενή καρδιακή νόσο (Congenital Heart Disease-CHD), σπασμούς, υποτονία, ενδογενείς διαταραχές μεταβολισμού (Inborn Errors of Metabolism-ΙΕΜ) ή δυσμορφία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η διαγνωστική απόδοση του NGS στη συγγενή καρδιακή νόσο κυμαινόταν από 16-58% και το Clinical Exome Sequencing (CES) ήταν η καταλληλότερη προσέγγιση για τη μεμονωμένη CHD, ανευρίσκοντας νέες συσχετίσεις φαινοτύπων-γονοτύπων. Σε νεογνά με επιληψία η πρώιμη εφαρμογή CES ή Whole Exome Sequencing (WES) αποβαίνει θετική στο 23-80%, ιδίως σε περιπτώσεις διαυλοπάθειας. Το είδος των ανιχνεύσιμων παραλλαγών σε συγκεκριμένα γονίδια καθορίζει την ανταπόκριση στις υπάρχουσες θεραπείες και την πρόγνωση του εκάστοτε επιληπτικού συνδρόμου. Στην επιληπτική εγκεφαλοπάθεια (ΕΕ) παρατηρούνται ποσοστά ανίχνευσης 28-37% σε όλη την παιδική ηλικία και 80% όταν μελετώνται βρέφη μικρότερα των 3 μηνών. Το NGS έχει οδηγήσει σε νέες συσχετίσεις γονιδίων και νευρωνικών οδών με διάφορες μορφές ΕΕ, επιτρέποντας την ακριβή θεραπευτική προσέγγιση και γενετική συμβουλευτική. Τα συνολικά ποσοστά διάγνωσης παθήσεων με νεογνική υποτονία με τη χρήση WES είναι 16-47%, μειώνοντας τη διενέργεια επεμβατικών μεθόδων όπως η βιοψία μυός. Αποδίδει καλύτερα στις συγγενείς μυοπάθειες και τις μυϊκές δυστροφίες (40-70%), ενώ έχει χαμηλά ποσοστά ανίχνευσης παθήσεων περιφερικής υποτονίας ή μεμονωμένης αύξησης CPK. Στις ενδογενείς διαταραχές μεταβολισμού το NGS οδήγησε σε έγκαιρη διάγνωση ακόμη και άτυπων κλινικών περιπτώσεων, που θα είχαν διαλάθει με συμβατικές μεθόδους (έως και 33%), αλλά και στην ανάπτυξη επαναστατικών θεραπειών για τις βλεννοπολυσακχαριδώσεις. Προτείνεται ως έλεγχος πρώτης γραμμής για τις διαταραχές του κύκλου της ουρίας και νοσημάτων με επίμονη υπογλυκαιμία. Η χρήση του ως επιβεβαιωτική μέθοδος σε συνδυασμό με τα συμβατικά ανιχνευτικά προγράμματα νεογνών αυξάνει τον αριθμό των υπό εξέταση νοσημάτων, μειώνει τα ψευδώς θετικά και προλαμβάνει την παγίωση οργανικών βλαβών. Τέλος, το NGS έχει καθιερωθεί από τους κλινικούς γενετιστές ως μέθοδος εκλογής στη διάγνωση σπάνιων μονογονιδιακών γενετικών συνδρόμων με δυσμορφία. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι τεχνικές NGS υπερέχουν ή ενισχύουν τις υπόλοιπες γενετικές μεθόδους αυξάνοντας το ποσοστό γενετικής διάγνωσης, δίνοντας τη δυνατότητα στους θεράποντες να βελτιώσουν την πρόγνωση του ευάλωτου νεογνικού πληθυσμού.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η εφαρμογή των μεθόδων αλληλούχησης επόμενης γενιάς (NGS) κερδίζει έδαφος στην κλινική πράξη γιατί αυξάνει τα ποσοστά ακριβούς διάγνωσης ποικίλων νοσημάτων, βελτιώνοντας τη θεραπευτική προσέγγιση και συνεπώς την πρόγνωση των ασθενών. Η χρήση τους στη νεογνολογία έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του χρόνου νοσηλείας και του πλήθους επεμβατικών ή μη εργαστηριακών εξετάσεων που διενεργούνται κατά τη διερεύνηση ενός βαρέως πάσχοντος νεογνού. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας ήταν η ανάδειξη της χρησιμότητας των μεθόδων που βασίζονται στην τεχνολογία NGS κατά τη μελέτη νοσημάτων νεογνικής ή πρώιμης βρεφικής περιόδου. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση της τελευταίας πενταετίας στις μηχανές αναζήτησης PubMed, Google και Google Scholar με θέμα την εφαρμογή μεθοδολογίας NGS σε νεογνά που παρουσίαζαν τις ακόλουθες κλινικές οντότητες: συγγενή καρδιακή νόσο (Congenital Heart Disease-CHD), σπασμούς, υποτονία, ενδογενείς διαταραχές μεταβολισμού (Inborn Errors of Metabolism-ΙΕΜ) ή δυσμορφία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η διαγνωστική απόδοση του NGS στη συγγενή καρδιακή νόσο κυμαινόταν από 16-58% και το Clinical Exome Sequencing (CES) ήταν η καταλληλότερη προσέγγιση για τη μεμονωμένη CHD, ανευρίσκοντας νέες συσχετίσεις φαινοτύπων-γονοτύπων. Σε νεογνά με επιληψία η πρώιμη εφαρμογή CES ή Whole Exome Sequencing (WES) αποβαίνει θετική στο 23-80%, ιδίως σε περιπτώσεις διαυλοπάθειας. Το είδος των ανιχνεύσιμων παραλλαγών σε συγκεκριμένα γονίδια καθορίζει την ανταπόκριση στις υπάρχουσες θεραπείες και την πρόγνωση του εκάστοτε επιληπτικού συνδρόμου. Στην επιληπτική εγκεφαλοπάθεια (ΕΕ) παρατηρούνται ποσοστά ανίχνευσης 28-37% σε όλη την παιδική ηλικία και 80% όταν μελετώνται βρέφη μικρότερα των 3 μηνών. Το NGS έχει οδηγήσει σε νέες συσχετίσεις γονιδίων και νευρωνικών οδών με διάφορες μορφές ΕΕ, επιτρέποντας την ακριβή θεραπευτική προσέγγιση και γενετική συμβουλευτική. Τα συνολικά ποσοστά διάγνωσης παθήσεων με νεογνική υποτονία με τη χρήση WES είναι 16-47%, μειώνοντας τη διενέργεια επεμβατικών μεθόδων όπως η βιοψία μυός. Αποδίδει καλύτερα στις συγγενείς μυοπάθειες και τις μυϊκές δυστροφίες (40-70%), ενώ έχει χαμηλά ποσοστά ανίχνευσης παθήσεων περιφερικής υποτονίας ή μεμονωμένης αύξησης CPK. Στις ενδογενείς διαταραχές μεταβολισμού το NGS οδήγησε σε έγκαιρη διάγνωση ακόμη και άτυπων κλινικών περιπτώσεων, που θα είχαν διαλάθει με συμβατικές μεθόδους (έως και 33%), αλλά και στην ανάπτυξη επαναστατικών θεραπειών για τις βλεννοπολυσακχαριδώσεις. Προτείνεται ως έλεγχος πρώτης γραμμής για τις διαταραχές του κύκλου της ουρίας και νοσημάτων με επίμονη υπογλυκαιμία. Η χρήση του ως επιβεβαιωτική μέθοδος σε συνδυασμό με τα συμβατικά ανιχνευτικά προγράμματα νεογνών αυξάνει τον αριθμό των υπό εξέταση νοσημάτων, μειώνει τα ψευδώς θετικά και προλαμβάνει την παγίωση οργανικών βλαβών. Τέλος, το NGS έχει καθιερωθεί από τους κλινικούς γενετιστές ως μέθοδος εκλογής στη διάγνωση σπάνιων μονογονιδιακών γενετικών συνδρόμων με δυσμορφία. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι τεχνικές NGS υπερέχουν ή ενισχύουν τις υπόλοιπες γενετικές μεθόδους αυξάνοντας το ποσοστό γενετικής διάγνωσης, δίνοντας τη δυνατότητα στους θεράποντες να βελτιώσουν την πρόγνωση του ευάλωτου νεογνικού πληθυσμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσεντεμίδου Ευλαμπία","Tsentemidou Evlampia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976152"],"render_values":[{"text":"uoadl:2976152","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976152","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976152","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2976152","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσεντεμίδου Ευλαμπία","Tsentemidou Evlampia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976152","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976152"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η εφαρμογή των μεθόδων αλληλούχησης επόμενης γενιάς (NGS) κερδίζει έδαφος στην κλινική πράξη γιατί αυξάνει τα ποσοστά ακριβούς διάγνωσης ποικίλων νοσημάτων, βελτιώνοντας τη θεραπευτική προσέγγιση και συνεπώς την πρόγνωση των ασθενών. Η χρήση τους στη νεογνολογία έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του χρόνου νοσηλείας και του πλήθους επεμβατικών ή μη εργαστηριακών εξετάσεων που διενεργούνται κατά τη διερεύνηση ενός βαρέως πάσχοντος νεογνού. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας ήταν η ανάδειξη της χρησιμότητας των μεθόδων που βασίζονται στην τεχνολογία NGS κατά τη μελέτη νοσημάτων νεογνικής ή πρώιμης βρεφικής περιόδου. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση της τελευταίας πενταετίας στις μηχανές αναζήτησης PubMed, Google και Google Scholar με θέμα την εφαρμογή μεθοδολογίας NGS σε νεογνά που παρουσίαζαν τις ακόλουθες κλινικές οντότητες: συγγενή καρδιακή νόσο (Congenital Heart Disease-CHD), σπασμούς, υποτονία, ενδογενείς διαταραχές μεταβολισμού (Inborn Errors of Metabolism-ΙΕΜ) ή δυσμορφία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η διαγνωστική απόδοση του NGS στη συγγενή καρδιακή νόσο κυμαινόταν από 16-58% και το Clinical Exome Sequencing (CES) ήταν η καταλληλότερη προσέγγιση για τη μεμονωμένη CHD, ανευρίσκοντας νέες συσχετίσεις φαινοτύπων-γονοτύπων. Σε νεογνά με επιληψία η πρώιμη εφαρμογή CES ή Whole Exome Sequencing (WES) αποβαίνει θετική στο 23-80%, ιδίως σε περιπτώσεις διαυλοπάθειας. Το είδος των ανιχνεύσιμων παραλλαγών σε συγκεκριμένα γονίδια καθορίζει την ανταπόκριση στις υπάρχουσες θεραπείες και την πρόγνωση του εκάστοτε επιληπτικού συνδρόμου. Στην επιληπτική εγκεφαλοπάθεια (ΕΕ) παρατηρούνται ποσοστά ανίχνευσης 28-37% σε όλη την παιδική ηλικία και 80% όταν μελετώνται βρέφη μικρότερα των 3 μηνών. Το NGS έχει οδηγήσει σε νέες συσχετίσεις γονιδίων και νευρωνικών οδών με διάφορες μορφές ΕΕ, επιτρέποντας την ακριβή θεραπευτική προσέγγιση και γενετική συμβουλευτική. Τα συνολικά ποσοστά διάγνωσης παθήσεων με νεογνική υποτονία με τη χρήση WES είναι 16-47%, μειώνοντας τη διενέργεια επεμβατικών μεθόδων όπως η βιοψία μυός. Αποδίδει καλύτερα στις συγγενείς μυοπάθειες και τις μυϊκές δυστροφίες (40-70%), ενώ έχει χαμηλά ποσοστά ανίχνευσης παθήσεων περιφερικής υποτονίας ή μεμονωμένης αύξησης CPK. Στις ενδογενείς διαταραχές μεταβολισμού το NGS οδήγησε σε έγκαιρη διάγνωση ακόμη και άτυπων κλινικών περιπτώσεων, που θα είχαν διαλάθει με συμβατικές μεθόδους (έως και 33%), αλλά και στην ανάπτυξη επαναστατικών θεραπειών για τις βλεννοπολυσακχαριδώσεις. Προτείνεται ως έλεγχος πρώτης γραμμής για τις διαταραχές του κύκλου της ουρίας και νοσημάτων με επίμονη υπογλυκαιμία. Η χρήση του ως επιβεβαιωτική μέθοδος σε συνδυασμό με τα συμβατικά ανιχνευτικά προγράμματα νεογνών αυξάνει τον αριθμό των υπό εξέταση νοσημάτων, μειώνει τα ψευδώς θετικά και προλαμβάνει την παγίωση οργανικών βλαβών. Τέλος, το NGS έχει καθιερωθεί από τους κλινικούς γενετιστές ως μέθοδος εκλογής στη διάγνωση σπάνιων μονογονιδιακών γενετικών συνδρόμων με δυσμορφία. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι τεχνικές NGS υπερέχουν ή ενισχύουν τις υπόλοιπες γενετικές μεθόδους αυξάνοντας το ποσοστό γενετικής διάγνωσης, δίνοντας τη δυνατότητα στους θεράποντες να βελτιώσουν την πρόγνωση του ευάλωτου νεογνικού πληθυσμού.","BACKGROUND: The application of next generation sequencing (NGS) methods is gaining ground in clinical practice because it increases the rates of accurate diagnosis of various diseases, improving the therapeutic approach and therefore the prognosis of patients. Their use in neonatology has the effect of reducing the time of hospitalization and number of invasive or non-invasive laboratory tests performed during the investigation of a seriously ill newborn. AIM: The purpose of this research paper was to highlight the utility of NGS technology-based methods in the study of neonatal or early infant diseases. METHODOLOGY: A review of recent literature published in the last five years was performed using PubMed, Google and Google Scholar search engines, focusing on the application of NGS methodology for genetic analysis in neonates with the following clinical entities: congenital heart disease (CHD), seizures, hypotonia, inborn errors of metabolism (IEMs), dysmorphic features. RESULTS: The diagnostic yield of NGS in neonates with congenital heart disease ranged from 16-58% and clinical exome sequencing (CES) was the most appropriate approach for individual CHD, revealing new phenotype-genotype correlations. In neonates with epilepsy, early application of CES or whole exome sequencing (WES) found a positive diagnosis in 23-80% of cases, especially in cases of channelopathies. The type of variants detected in specific genes may determine the response to existing treatments and prognosis of each epileptic syndrome. In epileptic encephalopathy (EE) detection rates of 28-37% are observed throughout childhood and 80% when study population consists of infants younger than 3 months. NGS has led to new associations of genes and neural pathways with various EE syndromes, enabling an accurate therapeutic approach and genetic counseling. The overall rates of diagnosis of diseases with neonatal hypotonia using WES are 16-47%, reducing the performance of invasive methods such as muscle biopsy. NGS performs better in congenital myopathies and muscular dystrophies (40-70%), while it has lower rates of detection in cases with peripheral hypotonia or individual CPK increase. In IEMs, NGS has led to early diagnosis of atypical clinical cases, which would have been missed by conventional methods (up to 33%), but also to the development of revolutionary therapies for muccopolysaccharidoses. NGS is proposed as a first line test for urea cycle disorders and diseases with persistent hypoglycemia. Its use as a confirmatory method in combination with conventional newborn screening programs increases the range of examined diseases, reduces the false positive results and prevents the consolidation of lesions. Finally, NGS has been established by clinical geneticists as the method of choice in the diagnosis of rare monogenic genetic syndromes with dysmorphic features. CONCLUSIONS: NGS techniques outperform or enhance other genetic methods by increasing the rate of genetic diagnosis, enabling clinicians to improve the prognosis of the vulnerable neonatal population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρησιμότητα των μεθόδων αλληλούχησης επόμενης γενιάς για τη διερεύνηση του βαρέως πάσχοντος νεογνού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσεντεμίδου Ευλαμπία","Tsentemidou Evlampia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η εφαρμογή των μεθόδων αλληλούχησης επόμενης γενιάς (NGS) κερδίζει έδαφος στην κλινική πράξη γιατί αυξάνει τα ποσοστά ακριβούς διάγνωσης ποικίλων νοσημάτων, βελτιώνοντας τη θεραπευτική προσέγγιση και συνεπώς την πρόγνωση των ασθενών. Η χρήση τους στη νεογνολογία έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του χρόνου νοσηλείας και του πλήθους επεμβατικών ή μη εργαστηριακών εξετάσεων που διενεργούνται κατά τη διερεύνηση ενός βαρέως πάσχοντος νεογνού. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας ήταν η ανάδειξη της χρησιμότητας των μεθόδων που βασίζονται στην τεχνολογία NGS κατά τη μελέτη νοσημάτων νεογνικής ή πρώιμης βρεφικής περιόδου. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση της τελευταίας πενταετίας στις μηχανές αναζήτησης PubMed, Google και Google Scholar με θέμα την εφαρμογή μεθοδολογίας NGS σε νεογνά που παρουσίαζαν τις ακόλουθες κλινικές οντότητες: συγγενή καρδιακή νόσο (Congenital Heart Disease-CHD), σπασμούς, υποτονία, ενδογενείς διαταραχές μεταβολισμού (Inborn Errors of Metabolism-ΙΕΜ) ή δυσμορφία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η διαγνωστική απόδοση του NGS στη συγγενή καρδιακή νόσο κυμαινόταν από 16-58% και το Clinical Exome Sequencing (CES) ήταν η καταλληλότερη προσέγγιση για τη μεμονωμένη CHD, ανευρίσκοντας νέες συσχετίσεις φαινοτύπων-γονοτύπων. Σε νεογνά με επιληψία η πρώιμη εφαρμογή CES ή Whole Exome Sequencing (WES) αποβαίνει θετική στο 23-80%, ιδίως σε περιπτώσεις διαυλοπάθειας. Το είδος των ανιχνεύσιμων παραλλαγών σε συγκεκριμένα γονίδια καθορίζει την ανταπόκριση στις υπάρχουσες θεραπείες και την πρόγνωση του εκάστοτε επιληπτικού συνδρόμου. Στην επιληπτική εγκεφαλοπάθεια (ΕΕ) παρατηρούνται ποσοστά ανίχνευσης 28-37% σε όλη την παιδική ηλικία και 80% όταν μελετώνται βρέφη μικρότερα των 3 μηνών. Το NGS έχει οδηγήσει σε νέες συσχετίσεις γονιδίων και νευρωνικών οδών με διάφορες μορφές ΕΕ, επιτρέποντας την ακριβή θεραπευτική προσέγγιση και γενετική συμβουλευτική. Τα συνολικά ποσοστά διάγνωσης παθήσεων με νεογνική υποτονία με τη χρήση WES είναι 16-47%, μειώνοντας τη διενέργεια επεμβατικών μεθόδων όπως η βιοψία μυός. Αποδίδει καλύτερα στις συγγενείς μυοπάθειες και τις μυϊκές δυστροφίες (40-70%), ενώ έχει χαμηλά ποσοστά ανίχνευσης παθήσεων περιφερικής υποτονίας ή μεμονωμένης αύξησης CPK. Στις ενδογενείς διαταραχές μεταβολισμού το NGS οδήγησε σε έγκαιρη διάγνωση ακόμη και άτυπων κλινικών περιπτώσεων, που θα είχαν διαλάθει με συμβατικές μεθόδους (έως και 33%), αλλά και στην ανάπτυξη επαναστατικών θεραπειών για τις βλεννοπολυσακχαριδώσεις. Προτείνεται ως έλεγχος πρώτης γραμμής για τις διαταραχές του κύκλου της ουρίας και νοσημάτων με επίμονη υπογλυκαιμία. Η χρήση του ως επιβεβαιωτική μέθοδος σε συνδυασμό με τα συμβατικά ανιχνευτικά προγράμματα νεογνών αυξάνει τον αριθμό των υπό εξέταση νοσημάτων, μειώνει τα ψευδώς θετικά και προλαμβάνει την παγίωση οργανικών βλαβών. Τέλος, το NGS έχει καθιερωθεί από τους κλινικούς γενετιστές ως μέθοδος εκλογής στη διάγνωση σπάνιων μονογονιδιακών γενετικών συνδρόμων με δυσμορφία. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι τεχνικές NGS υπερέχουν ή ενισχύουν τις υπόλοιπες γενετικές μεθόδους αυξάνοντας το ποσοστό γενετικής διάγνωσης, δίνοντας τη δυνατότητα στους θεράποντες να βελτιώσουν την πρόγνωση του ευάλωτου νεογνικού πληθυσμού.","BACKGROUND: The application of next generation sequencing (NGS) methods is gaining ground in clinical practice because it increases the rates of accurate diagnosis of various diseases, improving the therapeutic approach and therefore the prognosis of patients. Their use in neonatology has the effect of reducing the time of hospitalization and number of invasive or non-invasive laboratory tests performed during the investigation of a seriously ill newborn. AIM: The purpose of this research paper was to highlight the utility of NGS technology-based methods in the study of neonatal or early infant diseases. METHODOLOGY: A review of recent literature published in the last five years was performed using PubMed, Google and Google Scholar search engines, focusing on the application of NGS methodology for genetic analysis in neonates with the following clinical entities: congenital heart disease (CHD), seizures, hypotonia, inborn errors of metabolism (IEMs), dysmorphic features. RESULTS: The diagnostic yield of NGS in neonates with congenital heart disease ranged from 16-58% and clinical exome sequencing (CES) was the most appropriate approach for individual CHD, revealing new phenotype-genotype correlations. In neonates with epilepsy, early application of CES or whole exome sequencing (WES) found a positive diagnosis in 23-80% of cases, especially in cases of channelopathies. The type of variants detected in specific genes may determine the response to existing treatments and prognosis of each epileptic syndrome. In epileptic encephalopathy (EE) detection rates of 28-37% are observed throughout childhood and 80% when study population consists of infants younger than 3 months. NGS has led to new associations of genes and neural pathways with various EE syndromes, enabling an accurate therapeutic approach and genetic counseling. The overall rates of diagnosis of diseases with neonatal hypotonia using WES are 16-47%, reducing the performance of invasive methods such as muscle biopsy. NGS performs better in congenital myopathies and muscular dystrophies (40-70%), while it has lower rates of detection in cases with peripheral hypotonia or individual CPK increase. In IEMs, NGS has led to early diagnosis of atypical clinical cases, which would have been missed by conventional methods (up to 33%), but also to the development of revolutionary therapies for muccopolysaccharidoses. NGS is proposed as a first line test for urea cycle disorders and diseases with persistent hypoglycemia. Its use as a confirmatory method in combination with conventional newborn screening programs increases the range of examined diseases, reduces the false positive results and prevents the consolidation of lesions. Finally, NGS has been established by clinical geneticists as the method of choice in the diagnosis of rare monogenic genetic syndromes with dysmorphic features. CONCLUSIONS: NGS techniques outperform or enhance other genetic methods by increasing the rate of genetic diagnosis, enabling clinicians to improve the prognosis of the vulnerable neonatal population."],"dc:identifier":["uoadl:2976152","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976152"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η χρησιμότητα των μεθόδων αλληλούχησης επόμενης γενιάς για τη διερεύνηση του βαρέως πάσχοντος νεογνού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:20Z"}