{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976195"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976195","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Interactions of nanoparticles and innate immunity system","abstract":"Τις τελευταίες δεκαετίες, η νανοτεχνολογία και η αξιοποίηση των νανοσωματιδίων για κλινική χρήση έχουν διερευνηθεί εκτενώς στην ιατρική και σε διάφορους τομείς των βιολογικών επιστημών. Οι τεχνικές που βασίζονται στη νανοτεχνολογία έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν σημαντικά τη θεραπεία, την πρόληψη και τη διάγνωση ενός ευρέος φάσματος ασθενειών. Τα πλεονεκτήματα των νανοσωματιδιακών συστημάτων, όπως η εξειδικευμένη χορήγηση φαρμάκων, η ανθεκτικότητα in vitro και in vivo και οι λιγότερες παρενέργειες σε σύγκριση με τα παραδοσιακά φάρμακα, τα έχουν καταστήσει τη θεραπεία επόμενης γενιάς για ένα ευρύ φάσμα ασθενειών. Μετά τη χορήγηση, τα νανοσωματίδια αλληλεπιδρούν τόσο με το έμφυτο όσο και με το προσαρμοζόμενο ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλώντας ανοσολογικές αποκρίσεις. Οι φυσικοχημικές ιδιότητες είναι οι κινητήριοι παράγοντες που κάνουν κάθε νανοσωματίδιο να δρα διαφορετικά στον οργανισμό. Οι τοξικολογικές μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι η πρόσληψη νέων νανοσωματιδίων μπορεί να οδηγήσει σε απρόσμενες επιδράσεις λόγω απρόβλεπτων αλληλεπιδράσεων με βιολογικές διεπιφάνειες, οι οποίες αποτελούν τις βασικές ανησυχίες για τη βιοασφάλεια που προκύπτουν από τη χρήση νανοϋλικών. Η παρούσα ανασκόπηση εξετάζει την τρέχουσα κατάσταση των γνώσεων σχετικά με τον τρόπο αλληλεπίδρασης των νανοσωματιδίων (ΝΡs) με τα συστατικά του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος, με έμφαση στους κυτταρικούς και διαλυτούς παράγοντες (συμπλήρωμα), και τον τρόπο με τον οποίο οι φυσικοχημικές και επιφανειακές τους ιδιότητες (συνθετική ταυτότητα) επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους σε διάφορα φυσιολογικά περιβάλλοντα. Η αποκάλυψη της σχέσης δομής-δραστικότητας των νανοσωματιδίων θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω κατανόηση των ανοσοτροποποιητικών επιδράσεών τους και τη βελτίωση της κλινικής αποτελεσματικότητάς τους, ενώ θα ελαχιστοποιηθούν οι ανεπιθύμητες τοξικολογικές επιδράσεις.","abstract_html":"Τις τελευταίες δεκαετίες, η νανοτεχνολογία και η αξιοποίηση των νανοσωματιδίων για κλινική χρήση έχουν διερευνηθεί εκτενώς στην ιατρική και σε διάφορους τομείς των βιολογικών επιστημών. Οι τεχνικές που βασίζονται στη νανοτεχνολογία έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν σημαντικά τη θεραπεία, την πρόληψη και τη διάγνωση ενός ευρέος φάσματος ασθενειών. Τα πλεονεκτήματα των νανοσωματιδιακών συστημάτων, όπως η εξειδικευμένη χορήγηση φαρμάκων, η ανθεκτικότητα in vitro και in vivo και οι λιγότερες παρενέργειες σε σύγκριση με τα παραδοσιακά φάρμακα, τα έχουν καταστήσει τη θεραπεία επόμενης γενιάς για ένα ευρύ φάσμα ασθενειών. Μετά τη χορήγηση, τα νανοσωματίδια αλληλεπιδρούν τόσο με το έμφυτο όσο και με το προσαρμοζόμενο ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλώντας ανοσολογικές αποκρίσεις. Οι φυσικοχημικές ιδιότητες είναι οι κινητήριοι παράγοντες που κάνουν κάθε νανοσωματίδιο να δρα διαφορετικά στον οργανισμό. Οι τοξικολογικές μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι η πρόσληψη νέων νανοσωματιδίων μπορεί να οδηγήσει σε απρόσμενες επιδράσεις λόγω απρόβλεπτων αλληλεπιδράσεων με βιολογικές διεπιφάνειες, οι οποίες αποτελούν τις βασικές ανησυχίες για τη βιοασφάλεια που προκύπτουν από τη χρήση νανοϋλικών. Η παρούσα ανασκόπηση εξετάζει την τρέχουσα κατάσταση των γνώσεων σχετικά με τον τρόπο αλληλεπίδρασης των νανοσωματιδίων (ΝΡs) με τα συστατικά του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος, με έμφαση στους κυτταρικούς και διαλυτούς παράγοντες (συμπλήρωμα), και τον τρόπο με τον οποίο οι φυσικοχημικές και επιφανειακές τους ιδιότητες (συνθετική ταυτότητα) επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους σε διάφορα φυσιολογικά περιβάλλοντα. Η αποκάλυψη της σχέσης δομής-δραστικότητας των νανοσωματιδίων θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω κατανόηση των ανοσοτροποποιητικών επιδράσεών τους και τη βελτίωση της κλινικής αποτελεσματικότητάς τους, ενώ θα ελαχιστοποιηθούν οι ανεπιθύμητες τοξικολογικές επιδράσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Πετρόπουλος Νεκτάριος","Petropoulos Nektarios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976195"],"render_values":[{"text":"uoadl:2976195","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976195","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976195","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2976195","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πετρόπουλος Νεκτάριος","Petropoulos Nektarios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976195","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976195"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τις τελευταίες δεκαετίες, η νανοτεχνολογία και η αξιοποίηση των νανοσωματιδίων για κλινική χρήση έχουν διερευνηθεί εκτενώς στην ιατρική και σε διάφορους τομείς των βιολογικών επιστημών. Οι τεχνικές που βασίζονται στη νανοτεχνολογία έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν σημαντικά τη θεραπεία, την πρόληψη και τη διάγνωση ενός ευρέος φάσματος ασθενειών. Τα πλεονεκτήματα των νανοσωματιδιακών συστημάτων, όπως η εξειδικευμένη χορήγηση φαρμάκων, η ανθεκτικότητα in vitro και in vivo και οι λιγότερες παρενέργειες σε σύγκριση με τα παραδοσιακά φάρμακα, τα έχουν καταστήσει τη θεραπεία επόμενης γενιάς για ένα ευρύ φάσμα ασθενειών. Μετά τη χορήγηση, τα νανοσωματίδια αλληλεπιδρούν τόσο με το έμφυτο όσο και με το προσαρμοζόμενο ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλώντας ανοσολογικές αποκρίσεις. Οι φυσικοχημικές ιδιότητες είναι οι κινητήριοι παράγοντες που κάνουν κάθε νανοσωματίδιο να δρα διαφορετικά στον οργανισμό. Οι τοξικολογικές μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι η πρόσληψη νέων νανοσωματιδίων μπορεί να οδηγήσει σε απρόσμενες επιδράσεις λόγω απρόβλεπτων αλληλεπιδράσεων με βιολογικές διεπιφάνειες, οι οποίες αποτελούν τις βασικές ανησυχίες για τη βιοασφάλεια που προκύπτουν από τη χρήση νανοϋλικών. Η παρούσα ανασκόπηση εξετάζει την τρέχουσα κατάσταση των γνώσεων σχετικά με τον τρόπο αλληλεπίδρασης των νανοσωματιδίων (ΝΡs) με τα συστατικά του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος, με έμφαση στους κυτταρικούς και διαλυτούς παράγοντες (συμπλήρωμα), και τον τρόπο με τον οποίο οι φυσικοχημικές και επιφανειακές τους ιδιότητες (συνθετική ταυτότητα) επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους σε διάφορα φυσιολογικά περιβάλλοντα. Η αποκάλυψη της σχέσης δομής-δραστικότητας των νανοσωματιδίων θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω κατανόηση των ανοσοτροποποιητικών επιδράσεών τους και τη βελτίωση της κλινικής αποτελεσματικότητάς τους, ενώ θα ελαχιστοποιηθούν οι ανεπιθύμητες τοξικολογικές επιδράσεις.","In recent decades, nanotechnology and the exploitation of nanoparticles for clinical use have been extensively investigated in medicine and various fields of biological sciences. Nanotechnology-based techniques have the potential to significantly improve the treatment, prevention, and diagnosis of a wide range of diseases. The advantages of nanoparticulate systems, such as site-specific drug delivery, in vitro and in vivo durability, and fewer side effects compared to traditional medications, have made them the next-generation therapy for disease treatment. Following administration, nanoparticles interact with both the innate and adaptive immune systems, eliciting immune responses. The physicochemical properties are the driving factors that make each nanoparticle act differently in the organism. Toxicological studies have revealed that the uptake of novel nanoparticles may result in unexpected effects due to unpredicted interactions with biological interfaces that have been the underlying biosafety concerns raised by the use of nanomaterials. This review examines the current state of knowledge on how nanoparticles (NPs) interact with innate immune system components, with a focus on cell and soluble factors (complement), and how their physicochemical and surface properties (synthetic identity) influence their behavior in various physiological environments. Uncovering the structure–activity relationship of NPs would result in the further understanding of their immunomodulatory effects and improvement of their clinical efficacy, while undesired toxicological effects would be minimized."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Interactions of nanoparticles and innate immunity system"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πετρόπουλος Νεκτάριος","Petropoulos Nektarios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τις τελευταίες δεκαετίες, η νανοτεχνολογία και η αξιοποίηση των νανοσωματιδίων για κλινική χρήση έχουν διερευνηθεί εκτενώς στην ιατρική και σε διάφορους τομείς των βιολογικών επιστημών. Οι τεχνικές που βασίζονται στη νανοτεχνολογία έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν σημαντικά τη θεραπεία, την πρόληψη και τη διάγνωση ενός ευρέος φάσματος ασθενειών. Τα πλεονεκτήματα των νανοσωματιδιακών συστημάτων, όπως η εξειδικευμένη χορήγηση φαρμάκων, η ανθεκτικότητα in vitro και in vivo και οι λιγότερες παρενέργειες σε σύγκριση με τα παραδοσιακά φάρμακα, τα έχουν καταστήσει τη θεραπεία επόμενης γενιάς για ένα ευρύ φάσμα ασθενειών. Μετά τη χορήγηση, τα νανοσωματίδια αλληλεπιδρούν τόσο με το έμφυτο όσο και με το προσαρμοζόμενο ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλώντας ανοσολογικές αποκρίσεις. Οι φυσικοχημικές ιδιότητες είναι οι κινητήριοι παράγοντες που κάνουν κάθε νανοσωματίδιο να δρα διαφορετικά στον οργανισμό. Οι τοξικολογικές μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι η πρόσληψη νέων νανοσωματιδίων μπορεί να οδηγήσει σε απρόσμενες επιδράσεις λόγω απρόβλεπτων αλληλεπιδράσεων με βιολογικές διεπιφάνειες, οι οποίες αποτελούν τις βασικές ανησυχίες για τη βιοασφάλεια που προκύπτουν από τη χρήση νανοϋλικών. Η παρούσα ανασκόπηση εξετάζει την τρέχουσα κατάσταση των γνώσεων σχετικά με τον τρόπο αλληλεπίδρασης των νανοσωματιδίων (ΝΡs) με τα συστατικά του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος, με έμφαση στους κυτταρικούς και διαλυτούς παράγοντες (συμπλήρωμα), και τον τρόπο με τον οποίο οι φυσικοχημικές και επιφανειακές τους ιδιότητες (συνθετική ταυτότητα) επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους σε διάφορα φυσιολογικά περιβάλλοντα. Η αποκάλυψη της σχέσης δομής-δραστικότητας των νανοσωματιδίων θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω κατανόηση των ανοσοτροποποιητικών επιδράσεών τους και τη βελτίωση της κλινικής αποτελεσματικότητάς τους, ενώ θα ελαχιστοποιηθούν οι ανεπιθύμητες τοξικολογικές επιδράσεις.","In recent decades, nanotechnology and the exploitation of nanoparticles for clinical use have been extensively investigated in medicine and various fields of biological sciences. Nanotechnology-based techniques have the potential to significantly improve the treatment, prevention, and diagnosis of a wide range of diseases. The advantages of nanoparticulate systems, such as site-specific drug delivery, in vitro and in vivo durability, and fewer side effects compared to traditional medications, have made them the next-generation therapy for disease treatment. Following administration, nanoparticles interact with both the innate and adaptive immune systems, eliciting immune responses. The physicochemical properties are the driving factors that make each nanoparticle act differently in the organism. Toxicological studies have revealed that the uptake of novel nanoparticles may result in unexpected effects due to unpredicted interactions with biological interfaces that have been the underlying biosafety concerns raised by the use of nanomaterials. This review examines the current state of knowledge on how nanoparticles (NPs) interact with innate immune system components, with a focus on cell and soluble factors (complement), and how their physicochemical and surface properties (synthetic identity) influence their behavior in various physiological environments. Uncovering the structure–activity relationship of NPs would result in the further understanding of their immunomodulatory effects and improvement of their clinical efficacy, while undesired toxicological effects would be minimized."],"dc:identifier":["uoadl:2976195","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976195"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Interactions of nanoparticles and innate immunity system"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:20Z"}