{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976400"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976400","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ναός των Αγίων Θεοδώρων του Μυστρά: αρχιτεκτονική, γλυπτική, ζωγραφική","abstract":"Κοντά στο βορειοανατολικό άκρο της Κάτω Χώρας του Μυστρά κτίζεται ο ναός των Αγίων Θεοδώρων, πρώτο καθολικό της μονής Βροντοχίου, λίγο πρίν το 1296, από τους μοναχούς Δανιήλ και Παχώμιο. Μαζί με τον ναό της Οδηγήτριας συναποτελούν την μονή του Βροντοχίου στον Μυστρά. Με την ίδρυση και των δύο συνδέεται το όνομα μια από τις σημαντικότερες μορφές της νεοσύστατης βυζαντινής πολιτείας, του δραστήριου αρχιμανδρίτη Παχωμίου, που είναι ηγούμενος διαδοχικά της μονής των Αγίων Θεοδώρων και της μονής της Οδηγήτριας και Μέγας Πρωτοσύγκελος Πελοποννήσου. Οι Άγιοι Θεόδωροι προσφέρουν ένα τελευταίο παράδειγμα ηπειρωτικού οκταγωνικού ναού με κάποιες απλουστεύσεις σε σχέση με το απώτερο πρότυπό τους, το καθολικό της μονής του Οσίου Λουκά και συνδέονται με εντόπια συνεργεία. Μεταγενέστερες προσθήκες αποτελούν ο διώροφος αρχικά νάρθηκας στα δυτικά και τα πυργόσχημα παρεκκλήσια στη βόρεια και τη νότια πλευρά του. Αξιοσημείωτος είναι ο διάκοσμος της ανατολικής όψης του μνημείου χωρισμένος σε πέντε οριζόντιες ζώνες με εναλλαγή απλής λιθοδομής με το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας. Ο μαρμάρινος γλυπτός διάκοσμος των Αγίων Θεοδώρων διασώζεται σήμερα αποσπασματικά και κατά πάσα πιθανότητα έχει εκτελεσθεί κατά την περιόδο ανέγερσης του ναού, οπότε μπορεί να χρονολογηθεί γύρω στο 1296. Από τον γλυπτό διάκοσμο του ναού έχουν διασωθεί τμήμα του επιστυλίου του τέμπλου, τμήματα του κοσμήτη του τρούλου, ένας μικρός πρόβολος σε αψίδωμα του νότιου τοίχου και τμήμα από το γείσο στο παράθυρο της νότιας όψης. Καθώς μάλιστα αποτελεί δείγμα από τα παλαιότερα χρονολογημένα γλυπτά του Μυστρά φαίνεται να ακολουθεί τα πρότυπα της τοπικής τεχνοτροπίας του 13ου αιώνα. Από τις τοιχογραφίες στο εσωτερικό μεταξύ των ελαχίστων παραστάσεων που διατηρούνται, διακρίνονται ολόσωμοι στρατιωτικοί άγιοι στην κατώτερη ζώνη, σκηνές από το βίο της Παναγίας στην αμέσως επόμενη και παραστάσεις από το βίο του Χριστού στην υψηλότερη. Το εικονογραφικό πρόγραμμα παρόλο που σώζεται αποσπασματικά αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο που απηχεί τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Παλαιολόγειας αναγέννησης. Οι Άγιοι Θεόδωροι παρόλο που αναφέρονται και περιγράφονται σε οδηγούς και βιβλία περί αρχιτεκτονικής, γλυπτικής και ζωγραφικής δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο συστηματικής μελέτης και έρευνας. Οι ελάχιστες πηγές και τα τεκμήρια για την ιστορία του μνημείου δημιουργούν δυσκολίες σχετικά με την ανασύνθεση της φυσιογνωμίας του όσον αφορά τον τομέα της αρχιτεκτονικης, γλυπτικής και ζωγραφικής της νεοπαγούς πόλης του Μυστρά. Με την ανάλυση και μελέτη του πρωτότυπου αρχιτεκτονικού τύπου, καθώς και της σωζόμενης ζωγραφικής και γλυπτικής διακόσμησης θα μπορέσει να γίνει κατανοητό το φιλόδοξο εγχείρημα του δραστήριου κτήτορα Παχωμίου για ένα θρησκευτικό καθίδρυμα που αποτελεί συνέχεια της τοπικής παράδοσης με αντίκτυπο σε όλο τον ελλαδικό χώρο.","abstract_html":"Κοντά στο βορειοανατολικό άκρο της Κάτω Χώρας του Μυστρά κτίζεται ο ναός των Αγίων Θεοδώρων, πρώτο καθολικό της μονής Βροντοχίου, λίγο πρίν το 1296, από τους μοναχούς Δανιήλ και Παχώμιο. Μαζί με τον ναό της Οδηγήτριας συναποτελούν την μονή του Βροντοχίου στον Μυστρά. Με την ίδρυση και των δύο συνδέεται το όνομα μια από τις σημαντικότερες μορφές της νεοσύστατης βυζαντινής πολιτείας, του δραστήριου αρχιμανδρίτη Παχωμίου, που είναι ηγούμενος διαδοχικά της μονής των Αγίων Θεοδώρων και της μονής της Οδηγήτριας και Μέγας Πρωτοσύγκελος Πελοποννήσου. Οι Άγιοι Θεόδωροι προσφέρουν ένα τελευταίο παράδειγμα ηπειρωτικού οκταγωνικού ναού με κάποιες απλουστεύσεις σε σχέση με το απώτερο πρότυπό τους, το καθολικό της μονής του Οσίου Λουκά και συνδέονται με εντόπια συνεργεία. Μεταγενέστερες προσθήκες αποτελούν ο διώροφος αρχικά νάρθηκας στα δυτικά και τα πυργόσχημα παρεκκλήσια στη βόρεια και τη νότια πλευρά του. Αξιοσημείωτος είναι ο διάκοσμος της ανατολικής όψης του μνημείου χωρισμένος σε πέντε οριζόντιες ζώνες με εναλλαγή απλής λιθοδομής με το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας. Ο μαρμάρινος γλυπτός διάκοσμος των Αγίων Θεοδώρων διασώζεται σήμερα αποσπασματικά και κατά πάσα πιθανότητα έχει εκτελεσθεί κατά την περιόδο ανέγερσης του ναού, οπότε μπορεί να χρονολογηθεί γύρω στο 1296. Από τον γλυπτό διάκοσμο του ναού έχουν διασωθεί τμήμα του επιστυλίου του τέμπλου, τμήματα του κοσμήτη του τρούλου, ένας μικρός πρόβολος σε αψίδωμα του νότιου τοίχου και τμήμα από το γείσο στο παράθυρο της νότιας όψης. Καθώς μάλιστα αποτελεί δείγμα από τα παλαιότερα χρονολογημένα γλυπτά του Μυστρά φαίνεται να ακολουθεί τα πρότυπα της τοπικής τεχνοτροπίας του 13ου αιώνα. Από τις τοιχογραφίες στο εσωτερικό μεταξύ των ελαχίστων παραστάσεων που διατηρούνται, διακρίνονται ολόσωμοι στρατιωτικοί άγιοι στην κατώτερη ζώνη, σκηνές από το βίο της Παναγίας στην αμέσως επόμενη και παραστάσεις από το βίο του Χριστού στην υψηλότερη. Το εικονογραφικό πρόγραμμα παρόλο που σώζεται αποσπασματικά αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο που απηχεί τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Παλαιολόγειας αναγέννησης. Οι Άγιοι Θεόδωροι παρόλο που αναφέρονται και περιγράφονται σε οδηγούς και βιβλία περί αρχιτεκτονικής, γλυπτικής και ζωγραφικής δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο συστηματικής μελέτης και έρευνας. Οι ελάχιστες πηγές και τα τεκμήρια για την ιστορία του μνημείου δημιουργούν δυσκολίες σχετικά με την ανασύνθεση της φυσιογνωμίας του όσον αφορά τον τομέα της αρχιτεκτονικης, γλυπτικής και ζωγραφικής της νεοπαγούς πόλης του Μυστρά. Με την ανάλυση και μελέτη του πρωτότυπου αρχιτεκτονικού τύπου, καθώς και της σωζόμενης ζωγραφικής και γλυπτικής διακόσμησης θα μπορέσει να γίνει κατανοητό το φιλόδοξο εγχείρημα του δραστήριου κτήτορα Παχωμίου για ένα θρησκευτικό καθίδρυμα που αποτελεί συνέχεια της τοπικής παράδοσης με αντίκτυπο σε όλο τον ελλαδικό χώρο.","abstract_has_math":false,"creators":["Δελή Γεωργία","Deli Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:20Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976400"],"render_values":[{"text":"uoadl:2976400","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976400","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976400","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2976400","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δελή Γεωργία","Deli Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976400"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κοντά στο βορειοανατολικό άκρο της Κάτω Χώρας του Μυστρά κτίζεται ο ναός των Αγίων Θεοδώρων, πρώτο καθολικό της μονής Βροντοχίου, λίγο πρίν το 1296, από τους μοναχούς Δανιήλ και Παχώμιο. Μαζί με τον ναό της Οδηγήτριας συναποτελούν την μονή του Βροντοχίου στον Μυστρά. Με την ίδρυση και των δύο συνδέεται το όνομα μια από τις σημαντικότερες μορφές της νεοσύστατης βυζαντινής πολιτείας, του δραστήριου αρχιμανδρίτη Παχωμίου, που είναι ηγούμενος διαδοχικά της μονής των Αγίων Θεοδώρων και της μονής της Οδηγήτριας και Μέγας Πρωτοσύγκελος Πελοποννήσου. Οι Άγιοι Θεόδωροι προσφέρουν ένα τελευταίο παράδειγμα ηπειρωτικού οκταγωνικού ναού με κάποιες απλουστεύσεις σε σχέση με το απώτερο πρότυπό τους, το καθολικό της μονής του Οσίου Λουκά και συνδέονται με εντόπια συνεργεία. Μεταγενέστερες προσθήκες αποτελούν ο διώροφος αρχικά νάρθηκας στα δυτικά και τα πυργόσχημα παρεκκλήσια στη βόρεια και τη νότια πλευρά του. Αξιοσημείωτος είναι ο διάκοσμος της ανατολικής όψης του μνημείου χωρισμένος σε πέντε οριζόντιες ζώνες με εναλλαγή απλής λιθοδομής με το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας. Ο μαρμάρινος γλυπτός διάκοσμος των Αγίων Θεοδώρων διασώζεται σήμερα αποσπασματικά και κατά πάσα πιθανότητα έχει εκτελεσθεί κατά την περιόδο ανέγερσης του ναού, οπότε μπορεί να χρονολογηθεί γύρω στο 1296. Από τον γλυπτό διάκοσμο του ναού έχουν διασωθεί τμήμα του επιστυλίου του τέμπλου, τμήματα του κοσμήτη του τρούλου, ένας μικρός πρόβολος σε αψίδωμα του νότιου τοίχου και τμήμα από το γείσο στο παράθυρο της νότιας όψης. Καθώς μάλιστα αποτελεί δείγμα από τα παλαιότερα χρονολογημένα γλυπτά του Μυστρά φαίνεται να ακολουθεί τα πρότυπα της τοπικής τεχνοτροπίας του 13ου αιώνα. Από τις τοιχογραφίες στο εσωτερικό μεταξύ των ελαχίστων παραστάσεων που διατηρούνται, διακρίνονται ολόσωμοι στρατιωτικοί άγιοι στην κατώτερη ζώνη, σκηνές από το βίο της Παναγίας στην αμέσως επόμενη και παραστάσεις από το βίο του Χριστού στην υψηλότερη. Το εικονογραφικό πρόγραμμα παρόλο που σώζεται αποσπασματικά αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο που απηχεί τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Παλαιολόγειας αναγέννησης. Οι Άγιοι Θεόδωροι παρόλο που αναφέρονται και περιγράφονται σε οδηγούς και βιβλία περί αρχιτεκτονικής, γλυπτικής και ζωγραφικής δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο συστηματικής μελέτης και έρευνας. Οι ελάχιστες πηγές και τα τεκμήρια για την ιστορία του μνημείου δημιουργούν δυσκολίες σχετικά με την ανασύνθεση της φυσιογνωμίας του όσον αφορά τον τομέα της αρχιτεκτονικης, γλυπτικής και ζωγραφικής της νεοπαγούς πόλης του Μυστρά. Με την ανάλυση και μελέτη του πρωτότυπου αρχιτεκτονικού τύπου, καθώς και της σωζόμενης ζωγραφικής και γλυπτικής διακόσμησης θα μπορέσει να γίνει κατανοητό το φιλόδοξο εγχείρημα του δραστήριου κτήτορα Παχωμίου για ένα θρησκευτικό καθίδρυμα που αποτελεί συνέχεια της τοπικής παράδοσης με αντίκτυπο σε όλο τον ελλαδικό χώρο.","Near the northeastern side of Kato Chora of Mystras, the church of Agios Theodoros was built, the first katholikon of the monastery of Vrontochi, shortly before 1296, by the monks Daniel and Pachomius. Together with the temple of Hodegetria, they constitute the monastery of Vrontochio in Mystras. The founding of both is associated with the name of one of the most important figures of the newly formed Byzantine state, the dynamic archimandrite Pachomios, who is successor abbot of the monastery of Agios Theodoros and the monastery of Hodegetria and the Great Protosyggelos of the Peloponnese. Agioi Theodoroi offer a last example of a continental octagonal church with some simplifications in relation to their ultimate model, the katholikon of the monastery of Saint Luke and are connected with local workshops. Later additions are the two-storey initially narthex on the west and the tower-shaped chapels on its north and south sides. Remarkable is the decoration of the eastern side of the monument divided into five horizontal zones by alternating simple stone construction with the brick-enclosed masonry syste The marble sculpture of Agios Theodoros is preserved in fragments today and was probably executed during the construction period of the church, so it can be dated around 1296. From the sculptural decoration of the church part of the epistle of the iconostasis, parts of the temple, a small cantilever in the arch of the south wall and part of the cornice in the window of the south side. In fact, as it is a sample of the oldest sculptures of Mystras, it seems to follow the standards of the local style of the 13th century. From the frescoes inside, among the few representations that are preserved, there are full-length military saints in the lower zone, scenes from the life of the Virgin Mary in the next one and representations from the life of Christ in the higher one. The iconographic program, although preserved in fragments, is a single whole that reflects the features of the Palaeologian Renaissance. Agioi Theodoroi, although mentioned and described in guides and books on architecture, sculpture and painting, have not been the subject of systematic study and research. The minimal sources and evidence for the history of the monument create difficulties regarding the reconstruction of its physiognomy in the field of architecture, sculpture and painting of the new city of Mystras. With the analysis and study of the original architectural type, as well as the surviving painting and sculptural decoration, it will be possible to understand the ambitious project of the active owner Pachomios for a religious institution that is a continuation of the local tradition with impact throughout Greece."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ναός των Αγίων Θεοδώρων του Μυστρά: αρχιτεκτονική, γλυπτική, ζωγραφική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δελή Γεωργία","Deli Georgia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Κοντά στο βορειοανατολικό άκρο της Κάτω Χώρας του Μυστρά κτίζεται ο ναός των Αγίων Θεοδώρων, πρώτο καθολικό της μονής Βροντοχίου, λίγο πρίν το 1296, από τους μοναχούς Δανιήλ και Παχώμιο. Μαζί με τον ναό της Οδηγήτριας συναποτελούν την μονή του Βροντοχίου στον Μυστρά. Με την ίδρυση και των δύο συνδέεται το όνομα μια από τις σημαντικότερες μορφές της νεοσύστατης βυζαντινής πολιτείας, του δραστήριου αρχιμανδρίτη Παχωμίου, που είναι ηγούμενος διαδοχικά της μονής των Αγίων Θεοδώρων και της μονής της Οδηγήτριας και Μέγας Πρωτοσύγκελος Πελοποννήσου. Οι Άγιοι Θεόδωροι προσφέρουν ένα τελευταίο παράδειγμα ηπειρωτικού οκταγωνικού ναού με κάποιες απλουστεύσεις σε σχέση με το απώτερο πρότυπό τους, το καθολικό της μονής του Οσίου Λουκά και συνδέονται με εντόπια συνεργεία. Μεταγενέστερες προσθήκες αποτελούν ο διώροφος αρχικά νάρθηκας στα δυτικά και τα πυργόσχημα παρεκκλήσια στη βόρεια και τη νότια πλευρά του. Αξιοσημείωτος είναι ο διάκοσμος της ανατολικής όψης του μνημείου χωρισμένος σε πέντε οριζόντιες ζώνες με εναλλαγή απλής λιθοδομής με το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας. Ο μαρμάρινος γλυπτός διάκοσμος των Αγίων Θεοδώρων διασώζεται σήμερα αποσπασματικά και κατά πάσα πιθανότητα έχει εκτελεσθεί κατά την περιόδο ανέγερσης του ναού, οπότε μπορεί να χρονολογηθεί γύρω στο 1296. Από τον γλυπτό διάκοσμο του ναού έχουν διασωθεί τμήμα του επιστυλίου του τέμπλου, τμήματα του κοσμήτη του τρούλου, ένας μικρός πρόβολος σε αψίδωμα του νότιου τοίχου και τμήμα από το γείσο στο παράθυρο της νότιας όψης. Καθώς μάλιστα αποτελεί δείγμα από τα παλαιότερα χρονολογημένα γλυπτά του Μυστρά φαίνεται να ακολουθεί τα πρότυπα της τοπικής τεχνοτροπίας του 13ου αιώνα. Από τις τοιχογραφίες στο εσωτερικό μεταξύ των ελαχίστων παραστάσεων που διατηρούνται, διακρίνονται ολόσωμοι στρατιωτικοί άγιοι στην κατώτερη ζώνη, σκηνές από το βίο της Παναγίας στην αμέσως επόμενη και παραστάσεις από το βίο του Χριστού στην υψηλότερη. Το εικονογραφικό πρόγραμμα παρόλο που σώζεται αποσπασματικά αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο που απηχεί τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Παλαιολόγειας αναγέννησης. Οι Άγιοι Θεόδωροι παρόλο που αναφέρονται και περιγράφονται σε οδηγούς και βιβλία περί αρχιτεκτονικής, γλυπτικής και ζωγραφικής δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο συστηματικής μελέτης και έρευνας. Οι ελάχιστες πηγές και τα τεκμήρια για την ιστορία του μνημείου δημιουργούν δυσκολίες σχετικά με την ανασύνθεση της φυσιογνωμίας του όσον αφορά τον τομέα της αρχιτεκτονικης, γλυπτικής και ζωγραφικής της νεοπαγούς πόλης του Μυστρά. Με την ανάλυση και μελέτη του πρωτότυπου αρχιτεκτονικού τύπου, καθώς και της σωζόμενης ζωγραφικής και γλυπτικής διακόσμησης θα μπορέσει να γίνει κατανοητό το φιλόδοξο εγχείρημα του δραστήριου κτήτορα Παχωμίου για ένα θρησκευτικό καθίδρυμα που αποτελεί συνέχεια της τοπικής παράδοσης με αντίκτυπο σε όλο τον ελλαδικό χώρο.","Near the northeastern side of Kato Chora of Mystras, the church of Agios Theodoros was built, the first katholikon of the monastery of Vrontochi, shortly before 1296, by the monks Daniel and Pachomius. Together with the temple of Hodegetria, they constitute the monastery of Vrontochio in Mystras. The founding of both is associated with the name of one of the most important figures of the newly formed Byzantine state, the dynamic archimandrite Pachomios, who is successor abbot of the monastery of Agios Theodoros and the monastery of Hodegetria and the Great Protosyggelos of the Peloponnese. Agioi Theodoroi offer a last example of a continental octagonal church with some simplifications in relation to their ultimate model, the katholikon of the monastery of Saint Luke and are connected with local workshops. Later additions are the two-storey initially narthex on the west and the tower-shaped chapels on its north and south sides. Remarkable is the decoration of the eastern side of the monument divided into five horizontal zones by alternating simple stone construction with the brick-enclosed masonry syste The marble sculpture of Agios Theodoros is preserved in fragments today and was probably executed during the construction period of the church, so it can be dated around 1296. From the sculptural decoration of the church part of the epistle of the iconostasis, parts of the temple, a small cantilever in the arch of the south wall and part of the cornice in the window of the south side. In fact, as it is a sample of the oldest sculptures of Mystras, it seems to follow the standards of the local style of the 13th century. From the frescoes inside, among the few representations that are preserved, there are full-length military saints in the lower zone, scenes from the life of the Virgin Mary in the next one and representations from the life of Christ in the higher one. The iconographic program, although preserved in fragments, is a single whole that reflects the features of the Palaeologian Renaissance. Agioi Theodoroi, although mentioned and described in guides and books on architecture, sculpture and painting, have not been the subject of systematic study and research. The minimal sources and evidence for the history of the monument create difficulties regarding the reconstruction of its physiognomy in the field of architecture, sculpture and painting of the new city of Mystras. With the analysis and study of the original architectural type, as well as the surviving painting and sculptural decoration, it will be possible to understand the ambitious project of the active owner Pachomios for a religious institution that is a continuation of the local tradition with impact throughout Greece."],"dc:identifier":["uoadl:2976400","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976400"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Ο ναός των Αγίων Θεοδώρων του Μυστρά: αρχιτεκτονική, γλυπτική, ζωγραφική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:20Z"}