{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976495"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:2976495","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η εψιδίνη ως δείκτης διάγνωσης και παρακολούθησης των νεογνικών λοιμώξεων","abstract":"Εισαγωγή: H πρωτεΐνη εψιδίνη είναι ένας πιθανά χρήσιμος διαγνωστικός δείκτης λοίμωξης, σύμφωνα με μελέτες σε ενήλικες και παιδιά με σήψη. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη διαγνωστική αξία της εψιδίνης στη νεογνική σήψη. Σκοπός: Να διερευνηθεί η διαγνωστική αξία των επιπέδων εψιδίνης ορού στη νεογνική σήψη και να γίνει σύγκριση της εψιδίνης με άλλους βιοδείκτες που χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική πράξη, όπως η CRP ορού. Μεθοδολογία: Πρόκειται για προοπτική μελέτη στην οποία συμπεριελήφθησαν 30 τελειόμηνα νεογνά ηλικίας 4-28 ημερών με σήψη και 15 υγιή νεογνά, ως μάρτυρες. Για τη διάγνωση της σήψης χρησιμοποιήθηκαν τα κριτήρια του International Pediatric Sepsis Consensus Conference (Goldstein, Giroir and Randolph, 2005). Στους ασθενείς ελήφθησαν καλλιέργειες αίματος, ούρων και ΕΝΥ και έγινε αιμοληψία κατά την εισαγωγή [οξεία φάση λοίμωξης - ημέρα 0) για τον εργαστηριακό έλεγχο ρουτίνας και τον προσδιορισμό των επιπέδων εψιδίνης ορού με Elisa (kit Hepcidin-25 ELISA, DRG Instruments GmbH, Marburg, Germany). Τα επίπεδα εψιδίνης ορού επανεξετάστηκαν στους ασθενείς σε δείγμα αίματος που ελήφθη στην αποδρομή της λοίμωξης (ημέρα 7η-10η), ενώ μετρήθηκαν άπαξ στους μάρτυρες. Έγινε σύγκριση των επιπέδων εψιδίνης ορού μεταξύ ασθενών και μαρτύρων, καθώς και μεταξύ των ασθενών στην οξεία φάση και στην αποδρομή της λοίμωξης. Αναζητήθηκε συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης κατά την οξεία φάση με τον αριθμό λευκοκυττάρων, πολυμορφοπυρήνων και αιμοπεταλίων και με τα επίπεδα CRP ορού. Για τον προσδιορισμό της διαγνωστικής αξίας της εψιδίνης χρησιμοποιήθηκε η καμπύλη ROC. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα SPSS 22.0. Αποτελέσματα: Σε 20 από τα 30 νεογνά με σήψη διαπιστώθηκε θετική καλλιέργεια αίματος (n=7) ή ούρων (n=13). Τα επίπεδα της εψιδίνης ορού βρέθηκαν σημαντικά υψηλότερα στην οξεία φάση της σήψης [77,2 (73,5 ─ 79,3) ng/mL] συγκριτικά με τα επίπεδα στην αποδρομή της σήψης [56,6 (44 – 72,9) ng/mL, p<0,001] και τα επίπεδα στους μάρτυρες [56,4 (43,5 ─ 65,8) ng/mL, p<0,001]. Δε διέφεραν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα της εψιδίνης μεταξύ ασθενών στην αποδρομή της σήψης και μαρτύρων. Δεν διέφεραν τα επίπεδα εψιδίνης μεταξύ ασθενών με θετική καλλιέργεια βιολογικού υγρού από αυτά των ασθενών με αρνητική καλλιέργεια βιολογικού υγρού στην οξεία φάση ή στην αποδρομή της σήψης. Διαπιστώθηκε θετική συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης στην οξεία φάση της σήψης με τη CRP ορού. Η ανάλυση ROC για τα επίπεδα της εψιδίνης ανέδειξε σημαντική περιοχή κάτω από την καμπύλη (area under the curve - AUC) για την αναγνώριση ασθενών με σήψη [AUC=0,90 (95%CI 0,77 - 1,00), p<0,001], όχι όμως για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια. Συμπεράσματα: Η εψιδίνη ενδεχομένως θα μπορούσε να συμπεριληφθεί μεταξύ των βιοδεικτών για την αναγνώριση και παρακολούθηση της νεογνικής σήψης, αλλά όχι για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια.","abstract_html":"Εισαγωγή: H πρωτεΐνη εψιδίνη είναι ένας πιθανά χρήσιμος διαγνωστικός δείκτης λοίμωξης, σύμφωνα με μελέτες σε ενήλικες και παιδιά με σήψη. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη διαγνωστική αξία της εψιδίνης στη νεογνική σήψη. Σκοπός: Να διερευνηθεί η διαγνωστική αξία των επιπέδων εψιδίνης ορού στη νεογνική σήψη και να γίνει σύγκριση της εψιδίνης με άλλους βιοδείκτες που χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική πράξη, όπως η CRP ορού. Μεθοδολογία: Πρόκειται για προοπτική μελέτη στην οποία συμπεριελήφθησαν 30 τελειόμηνα νεογνά ηλικίας 4-28 ημερών με σήψη και 15 υγιή νεογνά, ως μάρτυρες. Για τη διάγνωση της σήψης χρησιμοποιήθηκαν τα κριτήρια του International Pediatric Sepsis Consensus Conference (Goldstein, Giroir and Randolph, 2005). Στους ασθενείς ελήφθησαν καλλιέργειες αίματος, ούρων και ΕΝΥ και έγινε αιμοληψία κατά την εισαγωγή [οξεία φάση λοίμωξης - ημέρα 0) για τον εργαστηριακό έλεγχο ρουτίνας και τον προσδιορισμό των επιπέδων εψιδίνης ορού με Elisa (kit Hepcidin-25 ELISA, DRG Instruments GmbH, Marburg, Germany). Τα επίπεδα εψιδίνης ορού επανεξετάστηκαν στους ασθενείς σε δείγμα αίματος που ελήφθη στην αποδρομή της λοίμωξης (ημέρα 7η-10η), ενώ μετρήθηκαν άπαξ στους μάρτυρες. Έγινε σύγκριση των επιπέδων εψιδίνης ορού μεταξύ ασθενών και μαρτύρων, καθώς και μεταξύ των ασθενών στην οξεία φάση και στην αποδρομή της λοίμωξης. Αναζητήθηκε συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης κατά την οξεία φάση με τον αριθμό λευκοκυττάρων, πολυμορφοπυρήνων και αιμοπεταλίων και με τα επίπεδα CRP ορού. Για τον προσδιορισμό της διαγνωστικής αξίας της εψιδίνης χρησιμοποιήθηκε η καμπύλη ROC. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα SPSS 22.0. Αποτελέσματα: Σε 20 από τα 30 νεογνά με σήψη διαπιστώθηκε θετική καλλιέργεια αίματος (n=7) ή ούρων (n=13). Τα επίπεδα της εψιδίνης ορού βρέθηκαν σημαντικά υψηλότερα στην οξεία φάση της σήψης [77,2 (73,5 ─ 79,3) ng/mL] συγκριτικά με τα επίπεδα στην αποδρομή της σήψης [56,6 (44 – 72,9) ng/mL, p&lt;0,001] και τα επίπεδα στους μάρτυρες [56,4 (43,5 ─ 65,8) ng/mL, p&lt;0,001]. Δε διέφεραν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα της εψιδίνης μεταξύ ασθενών στην αποδρομή της σήψης και μαρτύρων. Δεν διέφεραν τα επίπεδα εψιδίνης μεταξύ ασθενών με θετική καλλιέργεια βιολογικού υγρού από αυτά των ασθενών με αρνητική καλλιέργεια βιολογικού υγρού στην οξεία φάση ή στην αποδρομή της σήψης. Διαπιστώθηκε θετική συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης στην οξεία φάση της σήψης με τη CRP ορού. Η ανάλυση ROC για τα επίπεδα της εψιδίνης ανέδειξε σημαντική περιοχή κάτω από την καμπύλη (area under the curve - AUC) για την αναγνώριση ασθενών με σήψη [AUC=0,90 (95%CI 0,77 - 1,00), p&lt;0,001], όχι όμως για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια. Συμπεράσματα: Η εψιδίνη ενδεχομένως θα μπορούσε να συμπεριληφθεί μεταξύ των βιοδεικτών για την αναγνώριση και παρακολούθηση της νεογνικής σήψης, αλλά όχι για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριλλίδη Δήμητρα","Kyrillidi Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976495"],"render_values":[{"text":"uoadl:2976495","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976495","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976495","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A2976495","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριλλίδη Δήμητρα","Kyrillidi Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:2976495","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976495"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: H πρωτεΐνη εψιδίνη είναι ένας πιθανά χρήσιμος διαγνωστικός δείκτης λοίμωξης, σύμφωνα με μελέτες σε ενήλικες και παιδιά με σήψη. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη διαγνωστική αξία της εψιδίνης στη νεογνική σήψη. Σκοπός: Να διερευνηθεί η διαγνωστική αξία των επιπέδων εψιδίνης ορού στη νεογνική σήψη και να γίνει σύγκριση της εψιδίνης με άλλους βιοδείκτες που χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική πράξη, όπως η CRP ορού. Μεθοδολογία: Πρόκειται για προοπτική μελέτη στην οποία συμπεριελήφθησαν 30 τελειόμηνα νεογνά ηλικίας 4-28 ημερών με σήψη και 15 υγιή νεογνά, ως μάρτυρες. Για τη διάγνωση της σήψης χρησιμοποιήθηκαν τα κριτήρια του International Pediatric Sepsis Consensus Conference (Goldstein, Giroir and Randolph, 2005). Στους ασθενείς ελήφθησαν καλλιέργειες αίματος, ούρων και ΕΝΥ και έγινε αιμοληψία κατά την εισαγωγή [οξεία φάση λοίμωξης - ημέρα 0) για τον εργαστηριακό έλεγχο ρουτίνας και τον προσδιορισμό των επιπέδων εψιδίνης ορού με Elisa (kit Hepcidin-25 ELISA, DRG Instruments GmbH, Marburg, Germany). Τα επίπεδα εψιδίνης ορού επανεξετάστηκαν στους ασθενείς σε δείγμα αίματος που ελήφθη στην αποδρομή της λοίμωξης (ημέρα 7η-10η), ενώ μετρήθηκαν άπαξ στους μάρτυρες. Έγινε σύγκριση των επιπέδων εψιδίνης ορού μεταξύ ασθενών και μαρτύρων, καθώς και μεταξύ των ασθενών στην οξεία φάση και στην αποδρομή της λοίμωξης. Αναζητήθηκε συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης κατά την οξεία φάση με τον αριθμό λευκοκυττάρων, πολυμορφοπυρήνων και αιμοπεταλίων και με τα επίπεδα CRP ορού. Για τον προσδιορισμό της διαγνωστικής αξίας της εψιδίνης χρησιμοποιήθηκε η καμπύλη ROC. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα SPSS 22.0. Αποτελέσματα: Σε 20 από τα 30 νεογνά με σήψη διαπιστώθηκε θετική καλλιέργεια αίματος (n=7) ή ούρων (n=13). Τα επίπεδα της εψιδίνης ορού βρέθηκαν σημαντικά υψηλότερα στην οξεία φάση της σήψης [77,2 (73,5 ─ 79,3) ng/mL] συγκριτικά με τα επίπεδα στην αποδρομή της σήψης [56,6 (44 – 72,9) ng/mL, p<0,001] και τα επίπεδα στους μάρτυρες [56,4 (43,5 ─ 65,8) ng/mL, p<0,001]. Δε διέφεραν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα της εψιδίνης μεταξύ ασθενών στην αποδρομή της σήψης και μαρτύρων. Δεν διέφεραν τα επίπεδα εψιδίνης μεταξύ ασθενών με θετική καλλιέργεια βιολογικού υγρού από αυτά των ασθενών με αρνητική καλλιέργεια βιολογικού υγρού στην οξεία φάση ή στην αποδρομή της σήψης. Διαπιστώθηκε θετική συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης στην οξεία φάση της σήψης με τη CRP ορού. Η ανάλυση ROC για τα επίπεδα της εψιδίνης ανέδειξε σημαντική περιοχή κάτω από την καμπύλη (area under the curve - AUC) για την αναγνώριση ασθενών με σήψη [AUC=0,90 (95%CI 0,77 - 1,00), p<0,001], όχι όμως για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια. Συμπεράσματα: Η εψιδίνη ενδεχομένως θα μπορούσε να συμπεριληφθεί μεταξύ των βιοδεικτών για την αναγνώριση και παρακολούθηση της νεογνικής σήψης, αλλά όχι για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια.","Background: The protein hepcidin might be a useful biomarker for infection according to studies in adults and children with sepsis. The current research explores the diagnostic value of hepcidin in neonatal sepsis. Objective: To determine the diagnostic value of serum hepcidin in neonatal sepsis and to compare hepcidin with other biomarkers, currently used in clinical practice, such as serum CRP. Methods: Thirty full-term neonates aged 4 to 28 days with sepsis and 15 healthy neonates, as controls, were prospectively studied. Sepsis was diagnosed using the International Pediatric Sepsis Consensus Conference criteria (Goldstein, Giroir and Randolph, 2005). Blood, urine and cerebrospinal fluid (CSF) samples were obtained from septic neonates on admission (acute phase of sepsis - day 0) for routine laboratory tests (i.e. full blood count, serum CRP) and cultures, and also for measurement of serum hepcidn levels with Elisa (kit Hepcidin-25 ELISA, DRG Instruments GmbH, Marburg, Germany). Serum hepcidin levels were also determined in all patients at recovery (day 7-10), and once in controls. Serum hepcidin levels were compared between patients and controls, and also between the acute phase of sepsis and recovery. Correlations between hepcidin levels at enrollment and several markers of sepsis (WBC, ANC, platelet count, and serum CRP levels) were assessed. ROC analysis was used to evaluate the diagnostic value of hepcidin. Statistical analysis was conducted using SPSS Statistics 22.0 software. Results: In 20/30 septic neonates blood (n=7) or urine cultures (n=13) were positive. Serum hepcidin levels were significantly higher at the acute phase of sepsis [77.2 (73.5 ─ 79.3) ng/mL] than levels at recovery [56.6 (44 – 72.9) ng/mL, p<0.001] and levels in controls [56.4 (43.5 ─ 65.8) ng/mL, p<0.001]. Serum hepcidin levels did not differ significantly between patients at recovery and controls. Serum hepcidin levels did not differ significantly between patients with positive cultures and patients with negative cultures at the acute phase of sepsis or at recovery. Positive correlation between serum hepcidin levels and CRP levels at enrollment were also observed. In ROC analysis, hepcidin levels at enrollment resulted in significant areas under the curve (AUC) to identify patients with sepsis [AUC=0.90 (95%CI 0.77 - 1.00), p<0.001], but did not discriminate culture positive and culture negative sepsis. Conclusions: Serum hepcidin might be included among biomarkers for the diagnosis and monitoring of neonatal sepsis, but cannot discriminate culture positive and culture negative sepsis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η εψιδίνη ως δείκτης διάγνωσης και παρακολούθησης των νεογνικών λοιμώξεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριλλίδη Δήμητρα","Kyrillidi Dimitra"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: H πρωτεΐνη εψιδίνη είναι ένας πιθανά χρήσιμος διαγνωστικός δείκτης λοίμωξης, σύμφωνα με μελέτες σε ενήλικες και παιδιά με σήψη. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη διαγνωστική αξία της εψιδίνης στη νεογνική σήψη. Σκοπός: Να διερευνηθεί η διαγνωστική αξία των επιπέδων εψιδίνης ορού στη νεογνική σήψη και να γίνει σύγκριση της εψιδίνης με άλλους βιοδείκτες που χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική πράξη, όπως η CRP ορού. Μεθοδολογία: Πρόκειται για προοπτική μελέτη στην οποία συμπεριελήφθησαν 30 τελειόμηνα νεογνά ηλικίας 4-28 ημερών με σήψη και 15 υγιή νεογνά, ως μάρτυρες. Για τη διάγνωση της σήψης χρησιμοποιήθηκαν τα κριτήρια του International Pediatric Sepsis Consensus Conference (Goldstein, Giroir and Randolph, 2005). Στους ασθενείς ελήφθησαν καλλιέργειες αίματος, ούρων και ΕΝΥ και έγινε αιμοληψία κατά την εισαγωγή [οξεία φάση λοίμωξης - ημέρα 0) για τον εργαστηριακό έλεγχο ρουτίνας και τον προσδιορισμό των επιπέδων εψιδίνης ορού με Elisa (kit Hepcidin-25 ELISA, DRG Instruments GmbH, Marburg, Germany). Τα επίπεδα εψιδίνης ορού επανεξετάστηκαν στους ασθενείς σε δείγμα αίματος που ελήφθη στην αποδρομή της λοίμωξης (ημέρα 7η-10η), ενώ μετρήθηκαν άπαξ στους μάρτυρες. Έγινε σύγκριση των επιπέδων εψιδίνης ορού μεταξύ ασθενών και μαρτύρων, καθώς και μεταξύ των ασθενών στην οξεία φάση και στην αποδρομή της λοίμωξης. Αναζητήθηκε συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης κατά την οξεία φάση με τον αριθμό λευκοκυττάρων, πολυμορφοπυρήνων και αιμοπεταλίων και με τα επίπεδα CRP ορού. Για τον προσδιορισμό της διαγνωστικής αξίας της εψιδίνης χρησιμοποιήθηκε η καμπύλη ROC. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα SPSS 22.0. Αποτελέσματα: Σε 20 από τα 30 νεογνά με σήψη διαπιστώθηκε θετική καλλιέργεια αίματος (n=7) ή ούρων (n=13). Τα επίπεδα της εψιδίνης ορού βρέθηκαν σημαντικά υψηλότερα στην οξεία φάση της σήψης [77,2 (73,5 ─ 79,3) ng/mL] συγκριτικά με τα επίπεδα στην αποδρομή της σήψης [56,6 (44 – 72,9) ng/mL, p<0,001] και τα επίπεδα στους μάρτυρες [56,4 (43,5 ─ 65,8) ng/mL, p<0,001]. Δε διέφεραν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα της εψιδίνης μεταξύ ασθενών στην αποδρομή της σήψης και μαρτύρων. Δεν διέφεραν τα επίπεδα εψιδίνης μεταξύ ασθενών με θετική καλλιέργεια βιολογικού υγρού από αυτά των ασθενών με αρνητική καλλιέργεια βιολογικού υγρού στην οξεία φάση ή στην αποδρομή της σήψης. Διαπιστώθηκε θετική συσχέτιση των επιπέδων εψιδίνης στην οξεία φάση της σήψης με τη CRP ορού. Η ανάλυση ROC για τα επίπεδα της εψιδίνης ανέδειξε σημαντική περιοχή κάτω από την καμπύλη (area under the curve - AUC) για την αναγνώριση ασθενών με σήψη [AUC=0,90 (95%CI 0,77 - 1,00), p<0,001], όχι όμως για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια. Συμπεράσματα: Η εψιδίνη ενδεχομένως θα μπορούσε να συμπεριληφθεί μεταξύ των βιοδεικτών για την αναγνώριση και παρακολούθηση της νεογνικής σήψης, αλλά όχι για τη διάκριση μεταξύ σήψης με θετική και αρνητική καλλιέργεια.","Background: The protein hepcidin might be a useful biomarker for infection according to studies in adults and children with sepsis. The current research explores the diagnostic value of hepcidin in neonatal sepsis. Objective: To determine the diagnostic value of serum hepcidin in neonatal sepsis and to compare hepcidin with other biomarkers, currently used in clinical practice, such as serum CRP. Methods: Thirty full-term neonates aged 4 to 28 days with sepsis and 15 healthy neonates, as controls, were prospectively studied. Sepsis was diagnosed using the International Pediatric Sepsis Consensus Conference criteria (Goldstein, Giroir and Randolph, 2005). Blood, urine and cerebrospinal fluid (CSF) samples were obtained from septic neonates on admission (acute phase of sepsis - day 0) for routine laboratory tests (i.e. full blood count, serum CRP) and cultures, and also for measurement of serum hepcidn levels with Elisa (kit Hepcidin-25 ELISA, DRG Instruments GmbH, Marburg, Germany). Serum hepcidin levels were also determined in all patients at recovery (day 7-10), and once in controls. Serum hepcidin levels were compared between patients and controls, and also between the acute phase of sepsis and recovery. Correlations between hepcidin levels at enrollment and several markers of sepsis (WBC, ANC, platelet count, and serum CRP levels) were assessed. ROC analysis was used to evaluate the diagnostic value of hepcidin. Statistical analysis was conducted using SPSS Statistics 22.0 software. Results: In 20/30 septic neonates blood (n=7) or urine cultures (n=13) were positive. Serum hepcidin levels were significantly higher at the acute phase of sepsis [77.2 (73.5 ─ 79.3) ng/mL] than levels at recovery [56.6 (44 – 72.9) ng/mL, p<0.001] and levels in controls [56.4 (43.5 ─ 65.8) ng/mL, p<0.001]. Serum hepcidin levels did not differ significantly between patients at recovery and controls. Serum hepcidin levels did not differ significantly between patients with positive cultures and patients with negative cultures at the acute phase of sepsis or at recovery. Positive correlation between serum hepcidin levels and CRP levels at enrollment were also observed. In ROC analysis, hepcidin levels at enrollment resulted in significant areas under the curve (AUC) to identify patients with sepsis [AUC=0.90 (95%CI 0.77 - 1.00), p<0.001], but did not discriminate culture positive and culture negative sepsis. Conclusions: Serum hepcidin might be included among biomarkers for the diagnosis and monitoring of neonatal sepsis, but cannot discriminate culture positive and culture negative sepsis."],"dc:identifier":["uoadl:2976495","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976495"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η εψιδίνη ως δείκτης διάγνωσης και παρακολούθησης των νεογνικών λοιμώξεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:22Z"}