{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3056156"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3056156","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Dissecting the Role of the Autophagy-Lysosome Pathway in Multiple System Atrophy Pathogenesis","abstract":"Η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων (ΑΠΣ) είναι μια νευροεκφυλιστική ασθένεια με κυρίαρχο ιστοπαθολογικό χαρακτηριστικό τον σχηματισμό πρωτεϊνικών εγκλείστων στο κυτταρόπλασμα των ολιγοδενδροκυττάρων (γλοιακά κυτταροπλασματικά έγκλειστα), βασικό συστατικό των οποίων είναι οι πρωτεΐνες α-συνουκλεΐνη και TPPP/p25α. Μια σειρά από μελέτες υπογραμμίζουν τον ρόλο της αυτοφαγίας στην συσσώρευση της α-συνουκλεΐνης στις νευρωνικές συνουκλεϊνοπάθειες. Παρ’ όλα αυτά η συμβολή των αυτοφαγικών διαταραχών στην παθογένεση της ΑΠΣ δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Βασικός στόχος της μελέτης αυτής ήταν η ανακάλυψη πιθανών συνδετικών κρίκων μεταξύ του μονοπατιού αυτοφαγίας-λυσοσώματος και της παθολογικής συγκέντρωσης α-συνουκλεΐνης και/ή p25α στις α-συνουκλεϊνοπάθειες. Μια ενδελεχής ανάλυση των πρωτεϊνικών επιπέδων και/ή της ενζυμικής ενεργότητας σημαντικών λυσοσωμικών δεικτών πραγματοποιήθηκε σε εγκεφαλικές περιοχές απομονωμένες από ζώα ηλικίας 3 και 6 μηνών, μοντέλα ολιγοδενροκυτταρικής (PLP-haSyn, ΑΠΣ μοντέλο) ή νευρωνικής (A53T-haSyn, μοντέλο της Πάρκινσον) α-συνουκλεϊνοπάθειας. Η ίδια ανάλυση επαναλήφθηκε σε μονοκύτταρα περιφερικού αίματος προερχόμενα είτε από ασθενείς με ΑΠΣ είτε από υγιείς δότες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μας, αλλαγές στους αυτοφαγικούς δείκτες εντοπίστηκαν και στα δυο μοντέλα α-συνουκλεϊνοπάθειας σε περιοχές που πλήττονται από την υποκείμενη παθολογία, με το ΑΠΣ μοντέλο να εμφανίζει υψηλότερα επίπεδα φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνης σε σύγκριση με το μοντέλο της νόσου Πάρκινσον, σε όλες τις εγκεφαλικές περιοχές που εξετάστηκαν. Επίσης, βάσει των προκαταρκτικών μας αναλύσεων, διαφορές σε δείκτες του λυσοσώματος είναι πιθανό να υπάρχουν και στα μονοκύτταρα περιφερικού αίματος προερχόμενα από ασθενείς με ΑΠΣ. Τέλος, η ολιγοδενδροκυτταρική α-συνουκλεΐνη φαίνεται να αποικοδομείται πρωτίστως μέσω της αυτοφαγίας σε πρωτογενείς καλλιέργειες αποτελούμενες τόσο από νευρικά όσο και από γλοιακά κύτταρα, σε φυσιολογικές και παθολογικές συνθήκες. Για να καθοριστεί πλήρως η σχέση ανάμεσα στις διαταραχές της λυσοσωμικής αποικοδόμησης και της παθογένεσης της ΑΠΣ απαιτούνται συμπληρωματικές έρευνες.","abstract_html":"Η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων (ΑΠΣ) είναι μια νευροεκφυλιστική ασθένεια με κυρίαρχο ιστοπαθολογικό χαρακτηριστικό τον σχηματισμό πρωτεϊνικών εγκλείστων στο κυτταρόπλασμα των ολιγοδενδροκυττάρων (γλοιακά κυτταροπλασματικά έγκλειστα), βασικό συστατικό των οποίων είναι οι πρωτεΐνες α-συνουκλεΐνη και TPPP/p25α. Μια σειρά από μελέτες υπογραμμίζουν τον ρόλο της αυτοφαγίας στην συσσώρευση της α-συνουκλεΐνης στις νευρωνικές συνουκλεϊνοπάθειες. Παρ’ όλα αυτά η συμβολή των αυτοφαγικών διαταραχών στην παθογένεση της ΑΠΣ δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Βασικός στόχος της μελέτης αυτής ήταν η ανακάλυψη πιθανών συνδετικών κρίκων μεταξύ του μονοπατιού αυτοφαγίας-λυσοσώματος και της παθολογικής συγκέντρωσης α-συνουκλεΐνης και/ή p25α στις α-συνουκλεϊνοπάθειες. Μια ενδελεχής ανάλυση των πρωτεϊνικών επιπέδων και/ή της ενζυμικής ενεργότητας σημαντικών λυσοσωμικών δεικτών πραγματοποιήθηκε σε εγκεφαλικές περιοχές απομονωμένες από ζώα ηλικίας 3 και 6 μηνών, μοντέλα ολιγοδενροκυτταρικής (PLP-haSyn, ΑΠΣ μοντέλο) ή νευρωνικής (A53T-haSyn, μοντέλο της Πάρκινσον) α-συνουκλεϊνοπάθειας. Η ίδια ανάλυση επαναλήφθηκε σε μονοκύτταρα περιφερικού αίματος προερχόμενα είτε από ασθενείς με ΑΠΣ είτε από υγιείς δότες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μας, αλλαγές στους αυτοφαγικούς δείκτες εντοπίστηκαν και στα δυο μοντέλα α-συνουκλεϊνοπάθειας σε περιοχές που πλήττονται από την υποκείμενη παθολογία, με το ΑΠΣ μοντέλο να εμφανίζει υψηλότερα επίπεδα φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνης σε σύγκριση με το μοντέλο της νόσου Πάρκινσον, σε όλες τις εγκεφαλικές περιοχές που εξετάστηκαν. Επίσης, βάσει των προκαταρκτικών μας αναλύσεων, διαφορές σε δείκτες του λυσοσώματος είναι πιθανό να υπάρχουν και στα μονοκύτταρα περιφερικού αίματος προερχόμενα από ασθενείς με ΑΠΣ. Τέλος, η ολιγοδενδροκυτταρική α-συνουκλεΐνη φαίνεται να αποικοδομείται πρωτίστως μέσω της αυτοφαγίας σε πρωτογενείς καλλιέργειες αποτελούμενες τόσο από νευρικά όσο και από γλοιακά κύτταρα, σε φυσιολογικές και παθολογικές συνθήκες. Για να καθοριστεί πλήρως η σχέση ανάμεσα στις διαταραχές της λυσοσωμικής αποικοδόμησης και της παθογένεσης της ΑΠΣ απαιτούνται συμπληρωματικές έρευνες.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρβανιτάκη Φαίδρα","Arvanitaki Faidra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:22Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3056156"],"render_values":[{"text":"uoadl:3056156","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3056156","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3056156","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3056156","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρβανιτάκη Φαίδρα","Arvanitaki Faidra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3056156","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3056156"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων (ΑΠΣ) είναι μια νευροεκφυλιστική ασθένεια με κυρίαρχο ιστοπαθολογικό χαρακτηριστικό τον σχηματισμό πρωτεϊνικών εγκλείστων στο κυτταρόπλασμα των ολιγοδενδροκυττάρων (γλοιακά κυτταροπλασματικά έγκλειστα), βασικό συστατικό των οποίων είναι οι πρωτεΐνες α-συνουκλεΐνη και TPPP/p25α. Μια σειρά από μελέτες υπογραμμίζουν τον ρόλο της αυτοφαγίας στην συσσώρευση της α-συνουκλεΐνης στις νευρωνικές συνουκλεϊνοπάθειες. Παρ’ όλα αυτά η συμβολή των αυτοφαγικών διαταραχών στην παθογένεση της ΑΠΣ δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Βασικός στόχος της μελέτης αυτής ήταν η ανακάλυψη πιθανών συνδετικών κρίκων μεταξύ του μονοπατιού αυτοφαγίας-λυσοσώματος και της παθολογικής συγκέντρωσης α-συνουκλεΐνης και/ή p25α στις α-συνουκλεϊνοπάθειες. Μια ενδελεχής ανάλυση των πρωτεϊνικών επιπέδων και/ή της ενζυμικής ενεργότητας σημαντικών λυσοσωμικών δεικτών πραγματοποιήθηκε σε εγκεφαλικές περιοχές απομονωμένες από ζώα ηλικίας 3 και 6 μηνών, μοντέλα ολιγοδενροκυτταρικής (PLP-haSyn, ΑΠΣ μοντέλο) ή νευρωνικής (A53T-haSyn, μοντέλο της Πάρκινσον) α-συνουκλεϊνοπάθειας. Η ίδια ανάλυση επαναλήφθηκε σε μονοκύτταρα περιφερικού αίματος προερχόμενα είτε από ασθενείς με ΑΠΣ είτε από υγιείς δότες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μας, αλλαγές στους αυτοφαγικούς δείκτες εντοπίστηκαν και στα δυο μοντέλα α-συνουκλεϊνοπάθειας σε περιοχές που πλήττονται από την υποκείμενη παθολογία, με το ΑΠΣ μοντέλο να εμφανίζει υψηλότερα επίπεδα φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνης σε σύγκριση με το μοντέλο της νόσου Πάρκινσον, σε όλες τις εγκεφαλικές περιοχές που εξετάστηκαν. Επίσης, βάσει των προκαταρκτικών μας αναλύσεων, διαφορές σε δείκτες του λυσοσώματος είναι πιθανό να υπάρχουν και στα μονοκύτταρα περιφερικού αίματος προερχόμενα από ασθενείς με ΑΠΣ. Τέλος, η ολιγοδενδροκυτταρική α-συνουκλεΐνη φαίνεται να αποικοδομείται πρωτίστως μέσω της αυτοφαγίας σε πρωτογενείς καλλιέργειες αποτελούμενες τόσο από νευρικά όσο και από γλοιακά κύτταρα, σε φυσιολογικές και παθολογικές συνθήκες. Για να καθοριστεί πλήρως η σχέση ανάμεσα στις διαταραχές της λυσοσωμικής αποικοδόμησης και της παθογένεσης της ΑΠΣ απαιτούνται συμπληρωματικές έρευνες.","The pathological hallmark of multiple system atrophy (MSA) is the presence of glial-cytoplasmic-inclusions within oligodendrocytes, mainly composed of αSynuclein and TPPP/p25α. Numerous studies highlight the role of impaired autophagy in αSynuclein aggregation in neuronal alpha-synucleinopathies; however, the contribution of autophagy perturbations on MSA pathogenesis remains understudied. Herein, we aimed to uncover potential links between alterations in the autophagy-lysosome-pathway (ALP) and the accumulation of αSynuclein and/or p25α in alpha-synucleinopathies. A comprehensive analysis of the protein levels and/or activity of key lysosomal indices was performed in brain regions of 3 and 6-months-old oligodendroglial (PLP-haSyn, MSA-model) and neuronal (A53T-haSyn, PD-model) alpha-synucleinopathy mouse models. A similar preliminary analysis was performed in Peripheral-Blood-Mononuclear-Cells (PBMCs) derived from MSA patients and controls. Our findings demonstrate that ALP alterations are present in both alpha-synucleinopathy models in areas harboring αSynuclein-related pathology, with MSA-model exhibiting higher phosphorylated pSer129-αSynuclein levels compared to the PD-model, in all areas tested. Our exploratory analysis suggests that differences in ALP indices may also exist in MSA-derived PBMCs. Finally, we found that the oligodendroglial αSynuclein was degraded mainly via the ALP in mixed neuron-glial cultures, under physiological and pathological conditions. Further investigation is needed to determine the relationship -if any- between MSA pathogenesis and ALP alterations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Dissecting the Role of the Autophagy-Lysosome Pathway in Multiple System Atrophy Pathogenesis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρβανιτάκη Φαίδρα","Arvanitaki Faidra"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η Ατροφία Πολλαπλών Συστημάτων (ΑΠΣ) είναι μια νευροεκφυλιστική ασθένεια με κυρίαρχο ιστοπαθολογικό χαρακτηριστικό τον σχηματισμό πρωτεϊνικών εγκλείστων στο κυτταρόπλασμα των ολιγοδενδροκυττάρων (γλοιακά κυτταροπλασματικά έγκλειστα), βασικό συστατικό των οποίων είναι οι πρωτεΐνες α-συνουκλεΐνη και TPPP/p25α. Μια σειρά από μελέτες υπογραμμίζουν τον ρόλο της αυτοφαγίας στην συσσώρευση της α-συνουκλεΐνης στις νευρωνικές συνουκλεϊνοπάθειες. Παρ’ όλα αυτά η συμβολή των αυτοφαγικών διαταραχών στην παθογένεση της ΑΠΣ δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Βασικός στόχος της μελέτης αυτής ήταν η ανακάλυψη πιθανών συνδετικών κρίκων μεταξύ του μονοπατιού αυτοφαγίας-λυσοσώματος και της παθολογικής συγκέντρωσης α-συνουκλεΐνης και/ή p25α στις α-συνουκλεϊνοπάθειες. Μια ενδελεχής ανάλυση των πρωτεϊνικών επιπέδων και/ή της ενζυμικής ενεργότητας σημαντικών λυσοσωμικών δεικτών πραγματοποιήθηκε σε εγκεφαλικές περιοχές απομονωμένες από ζώα ηλικίας 3 και 6 μηνών, μοντέλα ολιγοδενροκυτταρικής (PLP-haSyn, ΑΠΣ μοντέλο) ή νευρωνικής (A53T-haSyn, μοντέλο της Πάρκινσον) α-συνουκλεϊνοπάθειας. Η ίδια ανάλυση επαναλήφθηκε σε μονοκύτταρα περιφερικού αίματος προερχόμενα είτε από ασθενείς με ΑΠΣ είτε από υγιείς δότες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μας, αλλαγές στους αυτοφαγικούς δείκτες εντοπίστηκαν και στα δυο μοντέλα α-συνουκλεϊνοπάθειας σε περιοχές που πλήττονται από την υποκείμενη παθολογία, με το ΑΠΣ μοντέλο να εμφανίζει υψηλότερα επίπεδα φωσφορυλιωμένη α-συνουκλεΐνης σε σύγκριση με το μοντέλο της νόσου Πάρκινσον, σε όλες τις εγκεφαλικές περιοχές που εξετάστηκαν. Επίσης, βάσει των προκαταρκτικών μας αναλύσεων, διαφορές σε δείκτες του λυσοσώματος είναι πιθανό να υπάρχουν και στα μονοκύτταρα περιφερικού αίματος προερχόμενα από ασθενείς με ΑΠΣ. Τέλος, η ολιγοδενδροκυτταρική α-συνουκλεΐνη φαίνεται να αποικοδομείται πρωτίστως μέσω της αυτοφαγίας σε πρωτογενείς καλλιέργειες αποτελούμενες τόσο από νευρικά όσο και από γλοιακά κύτταρα, σε φυσιολογικές και παθολογικές συνθήκες. Για να καθοριστεί πλήρως η σχέση ανάμεσα στις διαταραχές της λυσοσωμικής αποικοδόμησης και της παθογένεσης της ΑΠΣ απαιτούνται συμπληρωματικές έρευνες.","The pathological hallmark of multiple system atrophy (MSA) is the presence of glial-cytoplasmic-inclusions within oligodendrocytes, mainly composed of αSynuclein and TPPP/p25α. Numerous studies highlight the role of impaired autophagy in αSynuclein aggregation in neuronal alpha-synucleinopathies; however, the contribution of autophagy perturbations on MSA pathogenesis remains understudied. Herein, we aimed to uncover potential links between alterations in the autophagy-lysosome-pathway (ALP) and the accumulation of αSynuclein and/or p25α in alpha-synucleinopathies. A comprehensive analysis of the protein levels and/or activity of key lysosomal indices was performed in brain regions of 3 and 6-months-old oligodendroglial (PLP-haSyn, MSA-model) and neuronal (A53T-haSyn, PD-model) alpha-synucleinopathy mouse models. A similar preliminary analysis was performed in Peripheral-Blood-Mononuclear-Cells (PBMCs) derived from MSA patients and controls. Our findings demonstrate that ALP alterations are present in both alpha-synucleinopathy models in areas harboring αSynuclein-related pathology, with MSA-model exhibiting higher phosphorylated pSer129-αSynuclein levels compared to the PD-model, in all areas tested. Our exploratory analysis suggests that differences in ALP indices may also exist in MSA-derived PBMCs. Finally, we found that the oligodendroglial αSynuclein was degraded mainly via the ALP in mixed neuron-glial cultures, under physiological and pathological conditions. Further investigation is needed to determine the relationship -if any- between MSA pathogenesis and ALP alterations."],"dc:identifier":["uoadl:3056156","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3056156"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Dissecting the Role of the Autophagy-Lysosome Pathway in Multiple System Atrophy Pathogenesis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:22Z"}