{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3068297"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3068297","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση των φυτοφαρμάκων στην ανθρώπινη υγεία μέσω του αγροδιατροφικού τομέα","abstract":"Στην πορεία των αιώνων υπήρχε πάντα επείγουσα ανάγκη για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας. Κατά καιρούς συνέβαινε ένα ξέσπασμα μιας θανατηφόρας νόσου που κατέληγε σε πανδημία με πολλά ανθρώπινα θύματα και όχι μόνο, λόγω έλλειψης επιστημονικών γνώσεων ή ιατρικού εξοπλισμού. Συνήθως τα έντομα και τα τρωκτικά αποτελούν τους πιο κρίσιμους παράγοντες μετάδοσης μολυσμάτων. Ο αγροτικός τομέας είναι πάντα εκτεθειμένος σε τέτοιου είδους προσβολές και πολλές φορές έχει πληγεί από παθογόνους οργανισμούς με καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία και τον άνθρωπο. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ολοσχερής καταστροφής των καλλιεργειών, αποδεκατισμού των κοπαδιών ή μόλυνσης του πόσιμου νερού. Αποτέλεσμα τέτοιων καταστροφών είναι η έλλειψη τροφής και νερού που οδηγεί στην εξαθλίωση της ζωής ή σε παθογένειες εξαιτίας της κατανάλωσης μολυσμένης τροφής ή νερού. Υπό τέτοιες συνθήκες οι άνθρωποι είτε αρρωσταίνουν ή πεθαίνουν. Η διατροφή λοιπόν αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη και ευημερία της ανθρωπότητας. Οτιδήποτε αποσταθεροποιήσει την ποιότητα και την ασφάλεια των τροφίμων έχει αντίκτυπο στην ανθρώπινη ζωή. Τέτοιοι παράγοντες αποσταθεροποίησης είναι οι παθογόνοι οργανισμοί ή άλλοι μολυντές που φτάνουν στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της διατροφής αποτελώντας απειλή για τη δημόσια υγεία. Η ανθρωπότητα κατάφερε να ελέγξει τέτοιες απειλές, καταπολεμώντας αυτούς τους βιολογικούς εχθρούς με τη χρήση της επιστήμης της χημείας. Η αλματώδης εξέλιξη της χημείας προέκυψε κατά κύριο λόγο, την περίοδο του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, μετά την ανακάλυψη του DDT (1939), που χρησιμοποιήθηκε για την καταπολέμηση των ειδών Aedes aegypti και Anopheles gambiae φορέων της ελονοσίας και του τύφου, θανατηφόρες ασθένειες που μάστιζαν τότε την Αμερική και Ευρώπη. Για αρκετά χρόνια αργότερα χρησιμοποιήθηκαν τεράστιες ποσότητες DDT, παγκοσμίως, για την καταπολέμηση των εντόμων φορέων των ασθενειών, η εφαρμογή του χημικού γινόταν με ψεκασμό από αέρος ή ψεκασμό εδάφους, ή σε νερό, δάσος ή πόλη. Η παραγωγή των αγροχημικών σκευασμάτων είχε μόλις ξεκινήσει. Οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνται για να ελέγξουν πληθυσμούς οργανισμών όπως παράσιτα και έντομα, που προσβάλλουν την αγροτική παραγωγή, να αυξήσουν τις αποδόσεις των καλλιεργειών και να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αποκαταστήσουν το βιοτικό τους επίπεδο, να μην υποφέρουν από πείνα, να έχουν καθαρό πόσιμο νερό, να καταπολεμήσουν τη φτώχεια και τις ασθένειες. Τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα είναι αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερα εξελικτικής βιομηχανίας που χρησιμοποιεί γνώσεις αιχμής στην βιολογία και στην χημεία για την παραγωγή ενώσεων, πολλές φορές υψηλής τοξικότητας, που έχουν τεράστια εφαρμογή στη γεωργία και τη δημόσια υγεία. Αυτές οι ενώσεις έχουν σχεδιαστεί για την καταπολέμηση εντόμων, παρασίτων, ιών, βακτηρίων κ.λπ. Οι περισσότερες από αυτές έχουν αναπτυχθεί για να διαταράξουν τις φυσιολογικές δραστηριότητες του οργανισμού-στόχου. Η ζήτηση για υψηλότερη γεωργική παραγωγή, χωρίς απώλειες, οδηγεί στη συνεχή εξέλιξη των σκευασμάτων, ενώ οι οργανισμοί στόχοι γίνονται ολοένα και πιο ανθεκτικοί σε αυτά. Αυτή η αντίστροφη αλληλεπίδραση αποτελεί τεράστια απειλή για τη συνύπαρξη φυτικών και ζωικών κοινοτήτων του οικοσυστήματος. Η εκτεταμένη χρήση των αγροχημικών, η ακούσια ή ηθελημένη απόρριψη τους σε φυσικούς χώρους, έχουν διαταράξει το φυσικό περιβάλλον και έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα, όπως συνεχής μείωση του πληθυσμού ορισμένων ειδών, αλλοίωση της σεξουαλικής ανάπτυξης, αναπαραγωγικές ανωμαλίες, περιπτώσεις μαζικού θανάτου σε υδρόβια είδη και άλλα μη φυσιολογικά πρότυπα ανάπτυξης σε διαφορετικά είδη της ζωής. Οι πηγές έκθεσης του ανθρώπου στα φυτοφάρμακα είναι πολλές όμως η έκθεση μέσω της διατροφής συμβαίνει χρονικά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Λόγω της συσσώρευσης τους στην τροφική αλυσίδα και της τοξικότητας τους, αυτή η χημική επιβάρυνσητων τροφίμων προκαλεί μεγάλη ανησυχία. Η αξιολόγηση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα, που επιβάλλεται πλέον να γίνεται στις χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΚΑΝ 396/2005 και ΚΑΝ 1107/2009 – δείχνει επιβάρυνση αυτών. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα φυτοφάρμακα είναι ουσίες που μπορούν να μιμηθούν μια ορμόνη δεσμεύοντας τον υποδοχέα της ή μπορεί να μπλοκάρουν τον υποδοχέα, σε κάθε περίπτωση, η συμμετοχή τους μπορεί να αλλάξει την απόκριση που θα είχε η πραγματική ορμόνη. Η έκθεση σε φυτοφάρμακα μπορεί να προκαλέσει διαταραχή του ενδοκρινικού συστήματος με διάφορους τρόπους. Οι αδένες αναπαραγωγής, το πάγκρεας, τα επινεφρίδια, ο θυρεοειδής και η υπόφυση στον εγκέφαλο εκκρίνουν διαφορετικούς τύπους ορμονών που ρυθμίζουν πολλές διαφορετικές σωματικές λειτουργίες. Τα περισσότερα φυτοφάρμακα, γενικά, αναγνωρίζονται ως ενδοκρινικοί διαταράκτες, κυρίως λόγω της οιστρογονικής τους δράσης. Συμπερασματικά, τα φυτοφάρμακα είναι χημικές ουσίες που διαταράσσουν τις ορμόνες, οι οποίες αναπόφευκτα περνούν στο ανθρώπινο σώμα μέσω του ιστού των τροφίμων, συσσωρεύονται στο σώμα και μπορούν να προκαλέσουν ιδιαίτερες επιπτώσεις στην υγεία, κατά τη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής. Όταν ένας ενδοκρινικός διαταράκτης μεσολαβεί στην ισορροπία των ορμονών, αυτό θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην φυσιολογική ανάπτυξη του οργανισμού με μόνιμες συνέπειες στην υγεία.","abstract_html":"Στην πορεία των αιώνων υπήρχε πάντα επείγουσα ανάγκη για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας. Κατά καιρούς συνέβαινε ένα ξέσπασμα μιας θανατηφόρας νόσου που κατέληγε σε πανδημία με πολλά ανθρώπινα θύματα και όχι μόνο, λόγω έλλειψης επιστημονικών γνώσεων ή ιατρικού εξοπλισμού. Συνήθως τα έντομα και τα τρωκτικά αποτελούν τους πιο κρίσιμους παράγοντες μετάδοσης μολυσμάτων. Ο αγροτικός τομέας είναι πάντα εκτεθειμένος σε τέτοιου είδους προσβολές και πολλές φορές έχει πληγεί από παθογόνους οργανισμούς με καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία και τον άνθρωπο. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ολοσχερής καταστροφής των καλλιεργειών, αποδεκατισμού των κοπαδιών ή μόλυνσης του πόσιμου νερού. Αποτέλεσμα τέτοιων καταστροφών είναι η έλλειψη τροφής και νερού που οδηγεί στην εξαθλίωση της ζωής ή σε παθογένειες εξαιτίας της κατανάλωσης μολυσμένης τροφής ή νερού. Υπό τέτοιες συνθήκες οι άνθρωποι είτε αρρωσταίνουν ή πεθαίνουν. Η διατροφή λοιπόν αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη και ευημερία της ανθρωπότητας. Οτιδήποτε αποσταθεροποιήσει την ποιότητα και την ασφάλεια των τροφίμων έχει αντίκτυπο στην ανθρώπινη ζωή. Τέτοιοι παράγοντες αποσταθεροποίησης είναι οι παθογόνοι οργανισμοί ή άλλοι μολυντές που φτάνουν στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της διατροφής αποτελώντας απειλή για τη δημόσια υγεία. Η ανθρωπότητα κατάφερε να ελέγξει τέτοιες απειλές, καταπολεμώντας αυτούς τους βιολογικούς εχθρούς με τη χρήση της επιστήμης της χημείας. Η αλματώδης εξέλιξη της χημείας προέκυψε κατά κύριο λόγο, την περίοδο του Β &#x27;Παγκοσμίου Πολέμου, μετά την ανακάλυψη του DDT (1939), που χρησιμοποιήθηκε για την καταπολέμηση των ειδών Aedes aegypti και Anopheles gambiae φορέων της ελονοσίας και του τύφου, θανατηφόρες ασθένειες που μάστιζαν τότε την Αμερική και Ευρώπη. Για αρκετά χρόνια αργότερα χρησιμοποιήθηκαν τεράστιες ποσότητες DDT, παγκοσμίως, για την καταπολέμηση των εντόμων φορέων των ασθενειών, η εφαρμογή του χημικού γινόταν με ψεκασμό από αέρος ή ψεκασμό εδάφους, ή σε νερό, δάσος ή πόλη. Η παραγωγή των αγροχημικών σκευασμάτων είχε μόλις ξεκινήσει. Οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνται για να ελέγξουν πληθυσμούς οργανισμών όπως παράσιτα και έντομα, που προσβάλλουν την αγροτική παραγωγή, να αυξήσουν τις αποδόσεις των καλλιεργειών και να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αποκαταστήσουν το βιοτικό τους επίπεδο, να μην υποφέρουν από πείνα, να έχουν καθαρό πόσιμο νερό, να καταπολεμήσουν τη φτώχεια και τις ασθένειες. Τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα είναι αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερα εξελικτικής βιομηχανίας που χρησιμοποιεί γνώσεις αιχμής στην βιολογία και στην χημεία για την παραγωγή ενώσεων, πολλές φορές υψηλής τοξικότητας, που έχουν τεράστια εφαρμογή στη γεωργία και τη δημόσια υγεία. Αυτές οι ενώσεις έχουν σχεδιαστεί για την καταπολέμηση εντόμων, παρασίτων, ιών, βακτηρίων κ.λπ. Οι περισσότερες από αυτές έχουν αναπτυχθεί για να διαταράξουν τις φυσιολογικές δραστηριότητες του οργανισμού-στόχου. Η ζήτηση για υψηλότερη γεωργική παραγωγή, χωρίς απώλειες, οδηγεί στη συνεχή εξέλιξη των σκευασμάτων, ενώ οι οργανισμοί στόχοι γίνονται ολοένα και πιο ανθεκτικοί σε αυτά. Αυτή η αντίστροφη αλληλεπίδραση αποτελεί τεράστια απειλή για τη συνύπαρξη φυτικών και ζωικών κοινοτήτων του οικοσυστήματος. Η εκτεταμένη χρήση των αγροχημικών, η ακούσια ή ηθελημένη απόρριψη τους σε φυσικούς χώρους, έχουν διαταράξει το φυσικό περιβάλλον και έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα, όπως συνεχής μείωση του πληθυσμού ορισμένων ειδών, αλλοίωση της σεξουαλικής ανάπτυξης, αναπαραγωγικές ανωμαλίες, περιπτώσεις μαζικού θανάτου σε υδρόβια είδη και άλλα μη φυσιολογικά πρότυπα ανάπτυξης σε διαφορετικά είδη της ζωής. Οι πηγές έκθεσης του ανθρώπου στα φυτοφάρμακα είναι πολλές όμως η έκθεση μέσω της διατροφής συμβαίνει χρονικά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Λόγω της συσσώρευσης τους στην τροφική αλυσίδα και της τοξικότητας τους, αυτή η χημική επιβάρυνσητων τροφίμων προκαλεί μεγάλη ανησυχία. Η αξιολόγηση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα, που επιβάλλεται πλέον να γίνεται στις χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΚΑΝ 396/2005 και ΚΑΝ 1107/2009 – δείχνει επιβάρυνση αυτών. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα φυτοφάρμακα είναι ουσίες που μπορούν να μιμηθούν μια ορμόνη δεσμεύοντας τον υποδοχέα της ή μπορεί να μπλοκάρουν τον υποδοχέα, σε κάθε περίπτωση, η συμμετοχή τους μπορεί να αλλάξει την απόκριση που θα είχε η πραγματική ορμόνη. Η έκθεση σε φυτοφάρμακα μπορεί να προκαλέσει διαταραχή του ενδοκρινικού συστήματος με διάφορους τρόπους. Οι αδένες αναπαραγωγής, το πάγκρεας, τα επινεφρίδια, ο θυρεοειδής και η υπόφυση στον εγκέφαλο εκκρίνουν διαφορετικούς τύπους ορμονών που ρυθμίζουν πολλές διαφορετικές σωματικές λειτουργίες. Τα περισσότερα φυτοφάρμακα, γενικά, αναγνωρίζονται ως ενδοκρινικοί διαταράκτες, κυρίως λόγω της οιστρογονικής τους δράσης. Συμπερασματικά, τα φυτοφάρμακα είναι χημικές ουσίες που διαταράσσουν τις ορμόνες, οι οποίες αναπόφευκτα περνούν στο ανθρώπινο σώμα μέσω του ιστού των τροφίμων, συσσωρεύονται στο σώμα και μπορούν να προκαλέσουν ιδιαίτερες επιπτώσεις στην υγεία, κατά τη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής. Όταν ένας ενδοκρινικός διαταράκτης μεσολαβεί στην ισορροπία των ορμονών, αυτό θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην φυσιολογική ανάπτυξη του οργανισμού με μόνιμες συνέπειες στην υγεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Λεβέντη Γρηγορία","Leventi Grigoria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3068297"],"render_values":[{"text":"uoadl:3068297","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3068297","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3068297","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3068297","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λεβέντη Γρηγορία","Leventi Grigoria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3068297","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3068297"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην πορεία των αιώνων υπήρχε πάντα επείγουσα ανάγκη για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας. Κατά καιρούς συνέβαινε ένα ξέσπασμα μιας θανατηφόρας νόσου που κατέληγε σε πανδημία με πολλά ανθρώπινα θύματα και όχι μόνο, λόγω έλλειψης επιστημονικών γνώσεων ή ιατρικού εξοπλισμού. Συνήθως τα έντομα και τα τρωκτικά αποτελούν τους πιο κρίσιμους παράγοντες μετάδοσης μολυσμάτων. Ο αγροτικός τομέας είναι πάντα εκτεθειμένος σε τέτοιου είδους προσβολές και πολλές φορές έχει πληγεί από παθογόνους οργανισμούς με καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία και τον άνθρωπο. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ολοσχερής καταστροφής των καλλιεργειών, αποδεκατισμού των κοπαδιών ή μόλυνσης του πόσιμου νερού. Αποτέλεσμα τέτοιων καταστροφών είναι η έλλειψη τροφής και νερού που οδηγεί στην εξαθλίωση της ζωής ή σε παθογένειες εξαιτίας της κατανάλωσης μολυσμένης τροφής ή νερού. Υπό τέτοιες συνθήκες οι άνθρωποι είτε αρρωσταίνουν ή πεθαίνουν. Η διατροφή λοιπόν αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη και ευημερία της ανθρωπότητας. Οτιδήποτε αποσταθεροποιήσει την ποιότητα και την ασφάλεια των τροφίμων έχει αντίκτυπο στην ανθρώπινη ζωή. Τέτοιοι παράγοντες αποσταθεροποίησης είναι οι παθογόνοι οργανισμοί ή άλλοι μολυντές που φτάνουν στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της διατροφής αποτελώντας απειλή για τη δημόσια υγεία. Η ανθρωπότητα κατάφερε να ελέγξει τέτοιες απειλές, καταπολεμώντας αυτούς τους βιολογικούς εχθρούς με τη χρήση της επιστήμης της χημείας. Η αλματώδης εξέλιξη της χημείας προέκυψε κατά κύριο λόγο, την περίοδο του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, μετά την ανακάλυψη του DDT (1939), που χρησιμοποιήθηκε για την καταπολέμηση των ειδών Aedes aegypti και Anopheles gambiae φορέων της ελονοσίας και του τύφου, θανατηφόρες ασθένειες που μάστιζαν τότε την Αμερική και Ευρώπη. Για αρκετά χρόνια αργότερα χρησιμοποιήθηκαν τεράστιες ποσότητες DDT, παγκοσμίως, για την καταπολέμηση των εντόμων φορέων των ασθενειών, η εφαρμογή του χημικού γινόταν με ψεκασμό από αέρος ή ψεκασμό εδάφους, ή σε νερό, δάσος ή πόλη. Η παραγωγή των αγροχημικών σκευασμάτων είχε μόλις ξεκινήσει. Οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνται για να ελέγξουν πληθυσμούς οργανισμών όπως παράσιτα και έντομα, που προσβάλλουν την αγροτική παραγωγή, να αυξήσουν τις αποδόσεις των καλλιεργειών και να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αποκαταστήσουν το βιοτικό τους επίπεδο, να μην υποφέρουν από πείνα, να έχουν καθαρό πόσιμο νερό, να καταπολεμήσουν τη φτώχεια και τις ασθένειες. Τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα είναι αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερα εξελικτικής βιομηχανίας που χρησιμοποιεί γνώσεις αιχμής στην βιολογία και στην χημεία για την παραγωγή ενώσεων, πολλές φορές υψηλής τοξικότητας, που έχουν τεράστια εφαρμογή στη γεωργία και τη δημόσια υγεία. Αυτές οι ενώσεις έχουν σχεδιαστεί για την καταπολέμηση εντόμων, παρασίτων, ιών, βακτηρίων κ.λπ. Οι περισσότερες από αυτές έχουν αναπτυχθεί για να διαταράξουν τις φυσιολογικές δραστηριότητες του οργανισμού-στόχου. Η ζήτηση για υψηλότερη γεωργική παραγωγή, χωρίς απώλειες, οδηγεί στη συνεχή εξέλιξη των σκευασμάτων, ενώ οι οργανισμοί στόχοι γίνονται ολοένα και πιο ανθεκτικοί σε αυτά. Αυτή η αντίστροφη αλληλεπίδραση αποτελεί τεράστια απειλή για τη συνύπαρξη φυτικών και ζωικών κοινοτήτων του οικοσυστήματος. Η εκτεταμένη χρήση των αγροχημικών, η ακούσια ή ηθελημένη απόρριψη τους σε φυσικούς χώρους, έχουν διαταράξει το φυσικό περιβάλλον και έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα, όπως συνεχής μείωση του πληθυσμού ορισμένων ειδών, αλλοίωση της σεξουαλικής ανάπτυξης, αναπαραγωγικές ανωμαλίες, περιπτώσεις μαζικού θανάτου σε υδρόβια είδη και άλλα μη φυσιολογικά πρότυπα ανάπτυξης σε διαφορετικά είδη της ζωής. Οι πηγές έκθεσης του ανθρώπου στα φυτοφάρμακα είναι πολλές όμως η έκθεση μέσω της διατροφής συμβαίνει χρονικά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Λόγω της συσσώρευσης τους στην τροφική αλυσίδα και της τοξικότητας τους, αυτή η χημική επιβάρυνσητων τροφίμων προκαλεί μεγάλη ανησυχία. Η αξιολόγηση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα, που επιβάλλεται πλέον να γίνεται στις χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΚΑΝ 396/2005 και ΚΑΝ 1107/2009 – δείχνει επιβάρυνση αυτών. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα φυτοφάρμακα είναι ουσίες που μπορούν να μιμηθούν μια ορμόνη δεσμεύοντας τον υποδοχέα της ή μπορεί να μπλοκάρουν τον υποδοχέα, σε κάθε περίπτωση, η συμμετοχή τους μπορεί να αλλάξει την απόκριση που θα είχε η πραγματική ορμόνη. Η έκθεση σε φυτοφάρμακα μπορεί να προκαλέσει διαταραχή του ενδοκρινικού συστήματος με διάφορους τρόπους. Οι αδένες αναπαραγωγής, το πάγκρεας, τα επινεφρίδια, ο θυρεοειδής και η υπόφυση στον εγκέφαλο εκκρίνουν διαφορετικούς τύπους ορμονών που ρυθμίζουν πολλές διαφορετικές σωματικές λειτουργίες. Τα περισσότερα φυτοφάρμακα, γενικά, αναγνωρίζονται ως ενδοκρινικοί διαταράκτες, κυρίως λόγω της οιστρογονικής τους δράσης. Συμπερασματικά, τα φυτοφάρμακα είναι χημικές ουσίες που διαταράσσουν τις ορμόνες, οι οποίες αναπόφευκτα περνούν στο ανθρώπινο σώμα μέσω του ιστού των τροφίμων, συσσωρεύονται στο σώμα και μπορούν να προκαλέσουν ιδιαίτερες επιπτώσεις στην υγεία, κατά τη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής. Όταν ένας ενδοκρινικός διαταράκτης μεσολαβεί στην ισορροπία των ορμονών, αυτό θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην φυσιολογική ανάπτυξη του οργανισμού με μόνιμες συνέπειες στην υγεία.","Over the centuries there has always been an urgent need to ensure public health. From time to time there was an outbreak of a deadly disease that ended in a pandemic with many human casualties and not only, due to lack of scientific knowledge or medical equipment. Insects and rodents are usually the most critical transmitters of infections. The agricultural sector is always exposed to such infestations and has often been affected by pathogens with catastrophic consequences for the economy and humans. There are many examples of the total destruction of crops, the decimation of herds or the contamination of drinking water. The result of such disasters is a lack of food and water which leads to the impoverishment of life or to pathogens due to the consumption of contaminated food or water. Under such conditions people either get sick or die. Nutrition is therefore a critical factor for the socio-economic development and prosperity of mankind. Anything that destabilizes the quality and safety of food has an impact on human life. Such destabilizing agents are pathogens or other contaminants that enter the human body through food posing a threat to public health. Mankind has managed to control such threats by fighting these biological enemies using the science of chemistry. The rapid evolution of chemistry came about during World War II, following the discovery of DDT (1939), which was used to control malaria and typhoid species Aedes aegypti and Anopheles gambiae, a deadly disease that plagued America and Europe at the time. For several years later huge quantities of DDT were used worldwide to fight insect vectors, the chemical was applied by air spray or soil spray, or in water, forest or city. The production of agrochemicals had just begun. These substances are used to control populations of organisms such as pests and insects, which affect agricultural production, increase crop yields and help people restore their standard of living, not suffer from hunger, have clean drinking water, to fight poverty and disease. Plant protection products are the result of a highly evolving industry that uses cutting-edge knowledge in biology and chemistry to produce compounds, often highly toxic, that have enormous applications in agriculture and public health. These compounds are designed to control insects, pests, viruses, bacteria, etc. Most of them have been developed to disrupt the normal activities of the target organism. The demand for higher agricultural production, without losses, leads to the continuous evolution of the preparations, while the target organisms become more and more resistant to them. This reverse interaction poses a huge threat to the coexistence of plant and animal communities in the ecosystem. The widespread use of agrochemicals, their involuntary or intentional dumping in natural areas, have disturbed the natural environment and phenomena have been observed, such as a continuous decrease in the population of some species, sexual development, reproductive disorders, mass deaths and other aquatic species. abnormal growth patterns in different species of life. There are many sources of human exposure to pesticides, but dietary exposure occurs throughout life. Due to their accumulation in the food chain and their toxicity, this chemical burden on food is a matter of great concern. The evaluation of pesticide residues in food, which must now be done in the countries of the European Union - REG 396/2005 and REG 1107/2009 - shows a burden on them. Studies have shown that pesticides are substances that can mimic a hormone by binding to its receptor or can block the receptor, in any case, their involvement may change the response that the actual hormone would have. Exposure to pesticides can disrupt the endocrine system in a number of ways. The reproductive glands, the pancreas, the adrenal glands, the thyroid and the pituitary gland in the brain secrete different types of hormones that regulate many different bodily functions. Most pesticides are generally recognized as endocrine disruptors, mainly due to their estrogenic action. In conclusion, pesticides are chemicals that disrupt hormones, which inevitably pass into the human body through food tissue, accumulate in the body and can have particular health effects during a human life. When an endocrine disruptor interferes with the balance of hormones, this could adversely affect the normal development of the body with lasting health consequences."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση των φυτοφαρμάκων στην ανθρώπινη υγεία μέσω του αγροδιατροφικού τομέα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λεβέντη Γρηγορία","Leventi Grigoria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στην πορεία των αιώνων υπήρχε πάντα επείγουσα ανάγκη για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας. Κατά καιρούς συνέβαινε ένα ξέσπασμα μιας θανατηφόρας νόσου που κατέληγε σε πανδημία με πολλά ανθρώπινα θύματα και όχι μόνο, λόγω έλλειψης επιστημονικών γνώσεων ή ιατρικού εξοπλισμού. Συνήθως τα έντομα και τα τρωκτικά αποτελούν τους πιο κρίσιμους παράγοντες μετάδοσης μολυσμάτων. Ο αγροτικός τομέας είναι πάντα εκτεθειμένος σε τέτοιου είδους προσβολές και πολλές φορές έχει πληγεί από παθογόνους οργανισμούς με καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία και τον άνθρωπο. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ολοσχερής καταστροφής των καλλιεργειών, αποδεκατισμού των κοπαδιών ή μόλυνσης του πόσιμου νερού. Αποτέλεσμα τέτοιων καταστροφών είναι η έλλειψη τροφής και νερού που οδηγεί στην εξαθλίωση της ζωής ή σε παθογένειες εξαιτίας της κατανάλωσης μολυσμένης τροφής ή νερού. Υπό τέτοιες συνθήκες οι άνθρωποι είτε αρρωσταίνουν ή πεθαίνουν. Η διατροφή λοιπόν αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη και ευημερία της ανθρωπότητας. Οτιδήποτε αποσταθεροποιήσει την ποιότητα και την ασφάλεια των τροφίμων έχει αντίκτυπο στην ανθρώπινη ζωή. Τέτοιοι παράγοντες αποσταθεροποίησης είναι οι παθογόνοι οργανισμοί ή άλλοι μολυντές που φτάνουν στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω της διατροφής αποτελώντας απειλή για τη δημόσια υγεία. Η ανθρωπότητα κατάφερε να ελέγξει τέτοιες απειλές, καταπολεμώντας αυτούς τους βιολογικούς εχθρούς με τη χρήση της επιστήμης της χημείας. Η αλματώδης εξέλιξη της χημείας προέκυψε κατά κύριο λόγο, την περίοδο του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, μετά την ανακάλυψη του DDT (1939), που χρησιμοποιήθηκε για την καταπολέμηση των ειδών Aedes aegypti και Anopheles gambiae φορέων της ελονοσίας και του τύφου, θανατηφόρες ασθένειες που μάστιζαν τότε την Αμερική και Ευρώπη. Για αρκετά χρόνια αργότερα χρησιμοποιήθηκαν τεράστιες ποσότητες DDT, παγκοσμίως, για την καταπολέμηση των εντόμων φορέων των ασθενειών, η εφαρμογή του χημικού γινόταν με ψεκασμό από αέρος ή ψεκασμό εδάφους, ή σε νερό, δάσος ή πόλη. Η παραγωγή των αγροχημικών σκευασμάτων είχε μόλις ξεκινήσει. Οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνται για να ελέγξουν πληθυσμούς οργανισμών όπως παράσιτα και έντομα, που προσβάλλουν την αγροτική παραγωγή, να αυξήσουν τις αποδόσεις των καλλιεργειών και να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αποκαταστήσουν το βιοτικό τους επίπεδο, να μην υποφέρουν από πείνα, να έχουν καθαρό πόσιμο νερό, να καταπολεμήσουν τη φτώχεια και τις ασθένειες. Τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα είναι αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερα εξελικτικής βιομηχανίας που χρησιμοποιεί γνώσεις αιχμής στην βιολογία και στην χημεία για την παραγωγή ενώσεων, πολλές φορές υψηλής τοξικότητας, που έχουν τεράστια εφαρμογή στη γεωργία και τη δημόσια υγεία. Αυτές οι ενώσεις έχουν σχεδιαστεί για την καταπολέμηση εντόμων, παρασίτων, ιών, βακτηρίων κ.λπ. Οι περισσότερες από αυτές έχουν αναπτυχθεί για να διαταράξουν τις φυσιολογικές δραστηριότητες του οργανισμού-στόχου. Η ζήτηση για υψηλότερη γεωργική παραγωγή, χωρίς απώλειες, οδηγεί στη συνεχή εξέλιξη των σκευασμάτων, ενώ οι οργανισμοί στόχοι γίνονται ολοένα και πιο ανθεκτικοί σε αυτά. Αυτή η αντίστροφη αλληλεπίδραση αποτελεί τεράστια απειλή για τη συνύπαρξη φυτικών και ζωικών κοινοτήτων του οικοσυστήματος. Η εκτεταμένη χρήση των αγροχημικών, η ακούσια ή ηθελημένη απόρριψη τους σε φυσικούς χώρους, έχουν διαταράξει το φυσικό περιβάλλον και έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα, όπως συνεχής μείωση του πληθυσμού ορισμένων ειδών, αλλοίωση της σεξουαλικής ανάπτυξης, αναπαραγωγικές ανωμαλίες, περιπτώσεις μαζικού θανάτου σε υδρόβια είδη και άλλα μη φυσιολογικά πρότυπα ανάπτυξης σε διαφορετικά είδη της ζωής. Οι πηγές έκθεσης του ανθρώπου στα φυτοφάρμακα είναι πολλές όμως η έκθεση μέσω της διατροφής συμβαίνει χρονικά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Λόγω της συσσώρευσης τους στην τροφική αλυσίδα και της τοξικότητας τους, αυτή η χημική επιβάρυνσητων τροφίμων προκαλεί μεγάλη ανησυχία. Η αξιολόγηση των υπολειμμάτων φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα, που επιβάλλεται πλέον να γίνεται στις χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΚΑΝ 396/2005 και ΚΑΝ 1107/2009 – δείχνει επιβάρυνση αυτών. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα φυτοφάρμακα είναι ουσίες που μπορούν να μιμηθούν μια ορμόνη δεσμεύοντας τον υποδοχέα της ή μπορεί να μπλοκάρουν τον υποδοχέα, σε κάθε περίπτωση, η συμμετοχή τους μπορεί να αλλάξει την απόκριση που θα είχε η πραγματική ορμόνη. Η έκθεση σε φυτοφάρμακα μπορεί να προκαλέσει διαταραχή του ενδοκρινικού συστήματος με διάφορους τρόπους. Οι αδένες αναπαραγωγής, το πάγκρεας, τα επινεφρίδια, ο θυρεοειδής και η υπόφυση στον εγκέφαλο εκκρίνουν διαφορετικούς τύπους ορμονών που ρυθμίζουν πολλές διαφορετικές σωματικές λειτουργίες. Τα περισσότερα φυτοφάρμακα, γενικά, αναγνωρίζονται ως ενδοκρινικοί διαταράκτες, κυρίως λόγω της οιστρογονικής τους δράσης. Συμπερασματικά, τα φυτοφάρμακα είναι χημικές ουσίες που διαταράσσουν τις ορμόνες, οι οποίες αναπόφευκτα περνούν στο ανθρώπινο σώμα μέσω του ιστού των τροφίμων, συσσωρεύονται στο σώμα και μπορούν να προκαλέσουν ιδιαίτερες επιπτώσεις στην υγεία, κατά τη διάρκεια μιας ανθρώπινης ζωής. Όταν ένας ενδοκρινικός διαταράκτης μεσολαβεί στην ισορροπία των ορμονών, αυτό θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην φυσιολογική ανάπτυξη του οργανισμού με μόνιμες συνέπειες στην υγεία.","Over the centuries there has always been an urgent need to ensure public health. From time to time there was an outbreak of a deadly disease that ended in a pandemic with many human casualties and not only, due to lack of scientific knowledge or medical equipment. Insects and rodents are usually the most critical transmitters of infections. The agricultural sector is always exposed to such infestations and has often been affected by pathogens with catastrophic consequences for the economy and humans. There are many examples of the total destruction of crops, the decimation of herds or the contamination of drinking water. The result of such disasters is a lack of food and water which leads to the impoverishment of life or to pathogens due to the consumption of contaminated food or water. Under such conditions people either get sick or die. Nutrition is therefore a critical factor for the socio-economic development and prosperity of mankind. Anything that destabilizes the quality and safety of food has an impact on human life. Such destabilizing agents are pathogens or other contaminants that enter the human body through food posing a threat to public health. Mankind has managed to control such threats by fighting these biological enemies using the science of chemistry. The rapid evolution of chemistry came about during World War II, following the discovery of DDT (1939), which was used to control malaria and typhoid species Aedes aegypti and Anopheles gambiae, a deadly disease that plagued America and Europe at the time. For several years later huge quantities of DDT were used worldwide to fight insect vectors, the chemical was applied by air spray or soil spray, or in water, forest or city. The production of agrochemicals had just begun. These substances are used to control populations of organisms such as pests and insects, which affect agricultural production, increase crop yields and help people restore their standard of living, not suffer from hunger, have clean drinking water, to fight poverty and disease. Plant protection products are the result of a highly evolving industry that uses cutting-edge knowledge in biology and chemistry to produce compounds, often highly toxic, that have enormous applications in agriculture and public health. These compounds are designed to control insects, pests, viruses, bacteria, etc. Most of them have been developed to disrupt the normal activities of the target organism. The demand for higher agricultural production, without losses, leads to the continuous evolution of the preparations, while the target organisms become more and more resistant to them. This reverse interaction poses a huge threat to the coexistence of plant and animal communities in the ecosystem. The widespread use of agrochemicals, their involuntary or intentional dumping in natural areas, have disturbed the natural environment and phenomena have been observed, such as a continuous decrease in the population of some species, sexual development, reproductive disorders, mass deaths and other aquatic species. abnormal growth patterns in different species of life. There are many sources of human exposure to pesticides, but dietary exposure occurs throughout life. Due to their accumulation in the food chain and their toxicity, this chemical burden on food is a matter of great concern. The evaluation of pesticide residues in food, which must now be done in the countries of the European Union - REG 396/2005 and REG 1107/2009 - shows a burden on them. Studies have shown that pesticides are substances that can mimic a hormone by binding to its receptor or can block the receptor, in any case, their involvement may change the response that the actual hormone would have. Exposure to pesticides can disrupt the endocrine system in a number of ways. The reproductive glands, the pancreas, the adrenal glands, the thyroid and the pituitary gland in the brain secrete different types of hormones that regulate many different bodily functions. Most pesticides are generally recognized as endocrine disruptors, mainly due to their estrogenic action. In conclusion, pesticides are chemicals that disrupt hormones, which inevitably pass into the human body through food tissue, accumulate in the body and can have particular health effects during a human life. When an endocrine disruptor interferes with the balance of hormones, this could adversely affect the normal development of the body with lasting health consequences."],"dc:identifier":["uoadl:3068297","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3068297"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση των φυτοφαρμάκων στην ανθρώπινη υγεία μέσω του αγροδιατροφικού τομέα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:24Z"}