{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3074545"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3074545","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Aνακάλυψη νέων παθολογικών γονιδίων και μηχανισμών στην παθογένεια χρόνιων φλεγμονωδών παθήσεων","abstract":"Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (ΙΠΙ) είναι μια θανατηφόρος μορφή διάμεσης πνευμονίας αγνώστου αιτιολογίας. Η νόσος χαρακτηρίζεται από αυξημένο πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών του πνεύμονα και αυξημένη εναπόθεση κολλαγόνου που φυσιολογικά παράγεται κατά την επούλωση πληγών. Η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μία φλεγμονώδης νόσος αυτοάνοσης αιτιολογίας. Η νόσος χαρακτηρίζεται από την έντονη φλεγμονή των αρθρώσεων και καταστροφή του προσκείμενου χόνδρου και οστού. Η αυτοταξίνη (ΑΤΧ) είναι μία εκκρινόμενη γλυκοπρωτεΐνη, η οποία μέσω της δραστικότητάς της ως λυσοφωσφολιπάση D (lysoPLD), καταλύει την εξωκυττάρια υδρόλυση της λυσοφωσφατιδυλοχολίνης (LPC) σε λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA). Το LPA είναι ένα δραστικό βιομόριο το οποίο επιτελεί πληθώρα δράσεων σε διάφορους κυτταρικούς τύπους μέσω των έξι τουλάχιστον μεμβρανικών υποδοχέων του οι οποίοι καταλαμβάνουν ευρεία κατανομή και αλληλεπικαλυπτόμενες ιδιότητες. O στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη του άξονα ΑΤΧ/LPA στην παθογένεια της ΙΠΙ και της ΡΑ. Για την μελέτη της ΙΠΙ βασιστήκαμε στο in vivo μοντέλο πνευμονικής ίνωσης, μετά από ενδοτραχειακή χορήγηση μπλεομυκίνης σε ποντικούς. Στη συνέχεια, μελετήσαμε τα επίπεδα έκφρασης των υποδοχέων του LPA αλλά και των λιπιδικών φωσφατασών (LPPs) συμβάλουν στην αποικοδόμησή του. Παρατηρήσαμε μειωμένα επίπεδα των συγκεκριμένων φωσφατασών στο μοντέλο της ίνωσης. Έπειτα, μελετήσαμε ένα διαγονιδιακό knockout ποντίκι ως προς το γονίδιο του υποδοχέα LPA1, σύμφωνα με το μοντέλο της EUCOMM. Μέσω της χρώσης xgal/Lacz εντοπίσαμε την έκφραση του γονιδίου LPA1 στον πνεύμονα, τον όρχι, το παχύ έντερο, το στόμαχο και στον λευκό λιπώδη ιστό. Με την εφαρμογή του μοντέλου της μπλεομυκίνης, στο συγκεκριμένο ποντίκι, διαπιστώσαμε πως το ετερόζυγο knockout του LPA1 δεν ήταν αρκετό για να περιορίσει την ίνωση. Ακόμη, αναφέρουμε μία τάση συσχέτισης μεταξύ των επιπέδων του LPA1 και της ίνωσης στα πειραματόζωά μας, καθώς και την επιβεβαίωση μείωσης των επιπέδων έκφρασης του γονιδίου στα ετερόζυγα knockout ζώα. Για τη ΡΑ, πραγματοποιήθηκαν in vitro πειράματα σε πρωτογενείς αρθρικούς ινοβλάστες από ποντίκια αγρίου τύπου. Διαπιστώσαμε πως το LPA αυξάνει τον 8 πολλαπλασιασμό και το μεταναστευτικό δυναμικό των συγκεκριμένων κυττάρων. Επίσης με χρώσεις ανοσοφθορισμού αποδείξαμε πως το LPA αναδιοργανώνει τον κυτταροσκελετό των συγκεκριμένων κυττάρων και επάγει την δημιουργία δομών που ονομάζονται invadopodia, τα οποία συμβάλουν στην αποικοδόμηση της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας και στη μετακίνηση/μετανάστευση των κυττάρων. Συμπερασματικά θεωρούμε πως ο άξονας ΑΤΧ/LPA είναι πολύ σημαντικός στην παθοφυσιολογία των συγκεκριμένων ασθενειών και αποτελεί έναν πολλά υποσχόμενο φαρμακευτικό στόχο για τη θεραπεία τους.","abstract_html":"Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (ΙΠΙ) είναι μια θανατηφόρος μορφή διάμεσης πνευμονίας αγνώστου αιτιολογίας. Η νόσος χαρακτηρίζεται από αυξημένο πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών του πνεύμονα και αυξημένη εναπόθεση κολλαγόνου που φυσιολογικά παράγεται κατά την επούλωση πληγών. Η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μία φλεγμονώδης νόσος αυτοάνοσης αιτιολογίας. Η νόσος χαρακτηρίζεται από την έντονη φλεγμονή των αρθρώσεων και καταστροφή του προσκείμενου χόνδρου και οστού. Η αυτοταξίνη (ΑΤΧ) είναι μία εκκρινόμενη γλυκοπρωτεΐνη, η οποία μέσω της δραστικότητάς της ως λυσοφωσφολιπάση D (lysoPLD), καταλύει την εξωκυττάρια υδρόλυση της λυσοφωσφατιδυλοχολίνης (LPC) σε λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA). Το LPA είναι ένα δραστικό βιομόριο το οποίο επιτελεί πληθώρα δράσεων σε διάφορους κυτταρικούς τύπους μέσω των έξι τουλάχιστον μεμβρανικών υποδοχέων του οι οποίοι καταλαμβάνουν ευρεία κατανομή και αλληλεπικαλυπτόμενες ιδιότητες. O στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη του άξονα ΑΤΧ/LPA στην παθογένεια της ΙΠΙ και της ΡΑ. Για την μελέτη της ΙΠΙ βασιστήκαμε στο in vivo μοντέλο πνευμονικής ίνωσης, μετά από ενδοτραχειακή χορήγηση μπλεομυκίνης σε ποντικούς. Στη συνέχεια, μελετήσαμε τα επίπεδα έκφρασης των υποδοχέων του LPA αλλά και των λιπιδικών φωσφατασών (LPPs) συμβάλουν στην αποικοδόμησή του. Παρατηρήσαμε μειωμένα επίπεδα των συγκεκριμένων φωσφατασών στο μοντέλο της ίνωσης. Έπειτα, μελετήσαμε ένα διαγονιδιακό knockout ποντίκι ως προς το γονίδιο του υποδοχέα LPA1, σύμφωνα με το μοντέλο της EUCOMM. Μέσω της χρώσης xgal/Lacz εντοπίσαμε την έκφραση του γονιδίου LPA1 στον πνεύμονα, τον όρχι, το παχύ έντερο, το στόμαχο και στον λευκό λιπώδη ιστό. Με την εφαρμογή του μοντέλου της μπλεομυκίνης, στο συγκεκριμένο ποντίκι, διαπιστώσαμε πως το ετερόζυγο knockout του LPA1 δεν ήταν αρκετό για να περιορίσει την ίνωση. Ακόμη, αναφέρουμε μία τάση συσχέτισης μεταξύ των επιπέδων του LPA1 και της ίνωσης στα πειραματόζωά μας, καθώς και την επιβεβαίωση μείωσης των επιπέδων έκφρασης του γονιδίου στα ετερόζυγα knockout ζώα. Για τη ΡΑ, πραγματοποιήθηκαν in vitro πειράματα σε πρωτογενείς αρθρικούς ινοβλάστες από ποντίκια αγρίου τύπου. Διαπιστώσαμε πως το LPA αυξάνει τον 8 πολλαπλασιασμό και το μεταναστευτικό δυναμικό των συγκεκριμένων κυττάρων. Επίσης με χρώσεις ανοσοφθορισμού αποδείξαμε πως το LPA αναδιοργανώνει τον κυτταροσκελετό των συγκεκριμένων κυττάρων και επάγει την δημιουργία δομών που ονομάζονται invadopodia, τα οποία συμβάλουν στην αποικοδόμηση της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας και στη μετακίνηση/μετανάστευση των κυττάρων. Συμπερασματικά θεωρούμε πως ο άξονας ΑΤΧ/LPA είναι πολύ σημαντικός στην παθοφυσιολογία των συγκεκριμένων ασθενειών και αποτελεί έναν πολλά υποσχόμενο φαρμακευτικό στόχο για τη θεραπεία τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Νάστος Δημήτριος","Nastos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:24Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3074545"],"render_values":[{"text":"uoadl:3074545","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3074545","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3074545","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3074545","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νάστος Δημήτριος","Nastos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3074545","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3074545"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (ΙΠΙ) είναι μια θανατηφόρος μορφή διάμεσης πνευμονίας αγνώστου αιτιολογίας. Η νόσος χαρακτηρίζεται από αυξημένο πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών του πνεύμονα και αυξημένη εναπόθεση κολλαγόνου που φυσιολογικά παράγεται κατά την επούλωση πληγών. Η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μία φλεγμονώδης νόσος αυτοάνοσης αιτιολογίας. Η νόσος χαρακτηρίζεται από την έντονη φλεγμονή των αρθρώσεων και καταστροφή του προσκείμενου χόνδρου και οστού. Η αυτοταξίνη (ΑΤΧ) είναι μία εκκρινόμενη γλυκοπρωτεΐνη, η οποία μέσω της δραστικότητάς της ως λυσοφωσφολιπάση D (lysoPLD), καταλύει την εξωκυττάρια υδρόλυση της λυσοφωσφατιδυλοχολίνης (LPC) σε λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA). Το LPA είναι ένα δραστικό βιομόριο το οποίο επιτελεί πληθώρα δράσεων σε διάφορους κυτταρικούς τύπους μέσω των έξι τουλάχιστον μεμβρανικών υποδοχέων του οι οποίοι καταλαμβάνουν ευρεία κατανομή και αλληλεπικαλυπτόμενες ιδιότητες. O στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη του άξονα ΑΤΧ/LPA στην παθογένεια της ΙΠΙ και της ΡΑ. Για την μελέτη της ΙΠΙ βασιστήκαμε στο in vivo μοντέλο πνευμονικής ίνωσης, μετά από ενδοτραχειακή χορήγηση μπλεομυκίνης σε ποντικούς. Στη συνέχεια, μελετήσαμε τα επίπεδα έκφρασης των υποδοχέων του LPA αλλά και των λιπιδικών φωσφατασών (LPPs) συμβάλουν στην αποικοδόμησή του. Παρατηρήσαμε μειωμένα επίπεδα των συγκεκριμένων φωσφατασών στο μοντέλο της ίνωσης. Έπειτα, μελετήσαμε ένα διαγονιδιακό knockout ποντίκι ως προς το γονίδιο του υποδοχέα LPA1, σύμφωνα με το μοντέλο της EUCOMM. Μέσω της χρώσης xgal/Lacz εντοπίσαμε την έκφραση του γονιδίου LPA1 στον πνεύμονα, τον όρχι, το παχύ έντερο, το στόμαχο και στον λευκό λιπώδη ιστό. Με την εφαρμογή του μοντέλου της μπλεομυκίνης, στο συγκεκριμένο ποντίκι, διαπιστώσαμε πως το ετερόζυγο knockout του LPA1 δεν ήταν αρκετό για να περιορίσει την ίνωση. Ακόμη, αναφέρουμε μία τάση συσχέτισης μεταξύ των επιπέδων του LPA1 και της ίνωσης στα πειραματόζωά μας, καθώς και την επιβεβαίωση μείωσης των επιπέδων έκφρασης του γονιδίου στα ετερόζυγα knockout ζώα. Για τη ΡΑ, πραγματοποιήθηκαν in vitro πειράματα σε πρωτογενείς αρθρικούς ινοβλάστες από ποντίκια αγρίου τύπου. Διαπιστώσαμε πως το LPA αυξάνει τον 8 πολλαπλασιασμό και το μεταναστευτικό δυναμικό των συγκεκριμένων κυττάρων. Επίσης με χρώσεις ανοσοφθορισμού αποδείξαμε πως το LPA αναδιοργανώνει τον κυτταροσκελετό των συγκεκριμένων κυττάρων και επάγει την δημιουργία δομών που ονομάζονται invadopodia, τα οποία συμβάλουν στην αποικοδόμηση της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας και στη μετακίνηση/μετανάστευση των κυττάρων. Συμπερασματικά θεωρούμε πως ο άξονας ΑΤΧ/LPA είναι πολύ σημαντικός στην παθοφυσιολογία των συγκεκριμένων ασθενειών και αποτελεί έναν πολλά υποσχόμενο φαρμακευτικό στόχο για τη θεραπεία τους.","Idiopathic pulmonary fibrosis (IPF) is a fatal form of interstitial pneumonia of unknown etiology. The disease is characterized by increased proliferation of lung fibroblasts and increased collagen deposition in the lung, which is normally produced in response to wound healing. Rheumatoid arthritis (RA) is an inflammatory disease of autoimmune nature. RA is characterized by severe inflammation of the joints with articular cartilage and bone erosions. ATX is a secreted lysophospholipase D (lysoPLD) glycoprotein catalyzing the extracellular hydrolysis of lysophoshatidylcholine (LPC) to lysophosphatidic acid (LPA). LPA is a small bioactive molecule that LPA signals through at least six cognate receptors that exhibit widespread, but differential, cell and tissue distribution, as well as overlapping specificities. The aim of this study is to investigate the role of the ΑΤΧ/LPA axis in the pathogenesis of IPF and RA. In order to study IPF pathophysiology, we used the bleomycin pulmonary fibrosis model in our lab mice. We studied the expression levels of LPA receptors and the ones of Lipid phosphate phosphatases (LPPS), which catalyze the dephosphorylation of many lipid substrates, including LPA. We report decreased mRNA expression of LPPs in fibrotic lungs. Also we implemented the bleomycin model in an heterozygous knockout mouse of LPA1, that was created according to EUCOMM model. With xgal/Lacz staining we located LPA1 expression in various organs including lung, testis, large intestine, stomach and white adipose tissue. We report that the heterozygous deletion of LPA1 wasn’t enough to attenuate lung fibrosis upon bleomycin. Finally, we proved the deletion of LPA1 in lung tissue using real time PCR and found a correlation between LPA1 mRNA expression and lung fibrosis in our experimental animals. For the study of RA, we performed in vitro experiments in primary fibroblast like synoviocytes (FLSs) isolated from wild type (wt) mice. We showed that LPA induces the proliferation and migration of FLSs. Using immunofluorescence staining we report that LPA rearrange FLSs cytoskeleton and induces actin rich 10 protrusions, called invadopodia, which degrade extracellular matrix (ECM) components, driving cell movement and migration. In summary, we believe that ATX/LPA axis is crucial in the pathogenesis of IPF and RA and is a promising therapeutic target foe these two diseases."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Aνακάλυψη νέων παθολογικών γονιδίων και μηχανισμών στην παθογένεια χρόνιων φλεγμονωδών παθήσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νάστος Δημήτριος","Nastos Dimitrios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (ΙΠΙ) είναι μια θανατηφόρος μορφή διάμεσης πνευμονίας αγνώστου αιτιολογίας. Η νόσος χαρακτηρίζεται από αυξημένο πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών του πνεύμονα και αυξημένη εναπόθεση κολλαγόνου που φυσιολογικά παράγεται κατά την επούλωση πληγών. Η Ρευματοειδής Αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μία φλεγμονώδης νόσος αυτοάνοσης αιτιολογίας. Η νόσος χαρακτηρίζεται από την έντονη φλεγμονή των αρθρώσεων και καταστροφή του προσκείμενου χόνδρου και οστού. Η αυτοταξίνη (ΑΤΧ) είναι μία εκκρινόμενη γλυκοπρωτεΐνη, η οποία μέσω της δραστικότητάς της ως λυσοφωσφολιπάση D (lysoPLD), καταλύει την εξωκυττάρια υδρόλυση της λυσοφωσφατιδυλοχολίνης (LPC) σε λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA). Το LPA είναι ένα δραστικό βιομόριο το οποίο επιτελεί πληθώρα δράσεων σε διάφορους κυτταρικούς τύπους μέσω των έξι τουλάχιστον μεμβρανικών υποδοχέων του οι οποίοι καταλαμβάνουν ευρεία κατανομή και αλληλεπικαλυπτόμενες ιδιότητες. O στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη του άξονα ΑΤΧ/LPA στην παθογένεια της ΙΠΙ και της ΡΑ. Για την μελέτη της ΙΠΙ βασιστήκαμε στο in vivo μοντέλο πνευμονικής ίνωσης, μετά από ενδοτραχειακή χορήγηση μπλεομυκίνης σε ποντικούς. Στη συνέχεια, μελετήσαμε τα επίπεδα έκφρασης των υποδοχέων του LPA αλλά και των λιπιδικών φωσφατασών (LPPs) συμβάλουν στην αποικοδόμησή του. Παρατηρήσαμε μειωμένα επίπεδα των συγκεκριμένων φωσφατασών στο μοντέλο της ίνωσης. Έπειτα, μελετήσαμε ένα διαγονιδιακό knockout ποντίκι ως προς το γονίδιο του υποδοχέα LPA1, σύμφωνα με το μοντέλο της EUCOMM. Μέσω της χρώσης xgal/Lacz εντοπίσαμε την έκφραση του γονιδίου LPA1 στον πνεύμονα, τον όρχι, το παχύ έντερο, το στόμαχο και στον λευκό λιπώδη ιστό. Με την εφαρμογή του μοντέλου της μπλεομυκίνης, στο συγκεκριμένο ποντίκι, διαπιστώσαμε πως το ετερόζυγο knockout του LPA1 δεν ήταν αρκετό για να περιορίσει την ίνωση. Ακόμη, αναφέρουμε μία τάση συσχέτισης μεταξύ των επιπέδων του LPA1 και της ίνωσης στα πειραματόζωά μας, καθώς και την επιβεβαίωση μείωσης των επιπέδων έκφρασης του γονιδίου στα ετερόζυγα knockout ζώα. Για τη ΡΑ, πραγματοποιήθηκαν in vitro πειράματα σε πρωτογενείς αρθρικούς ινοβλάστες από ποντίκια αγρίου τύπου. Διαπιστώσαμε πως το LPA αυξάνει τον 8 πολλαπλασιασμό και το μεταναστευτικό δυναμικό των συγκεκριμένων κυττάρων. Επίσης με χρώσεις ανοσοφθορισμού αποδείξαμε πως το LPA αναδιοργανώνει τον κυτταροσκελετό των συγκεκριμένων κυττάρων και επάγει την δημιουργία δομών που ονομάζονται invadopodia, τα οποία συμβάλουν στην αποικοδόμηση της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας και στη μετακίνηση/μετανάστευση των κυττάρων. Συμπερασματικά θεωρούμε πως ο άξονας ΑΤΧ/LPA είναι πολύ σημαντικός στην παθοφυσιολογία των συγκεκριμένων ασθενειών και αποτελεί έναν πολλά υποσχόμενο φαρμακευτικό στόχο για τη θεραπεία τους.","Idiopathic pulmonary fibrosis (IPF) is a fatal form of interstitial pneumonia of unknown etiology. The disease is characterized by increased proliferation of lung fibroblasts and increased collagen deposition in the lung, which is normally produced in response to wound healing. Rheumatoid arthritis (RA) is an inflammatory disease of autoimmune nature. RA is characterized by severe inflammation of the joints with articular cartilage and bone erosions. ATX is a secreted lysophospholipase D (lysoPLD) glycoprotein catalyzing the extracellular hydrolysis of lysophoshatidylcholine (LPC) to lysophosphatidic acid (LPA). LPA is a small bioactive molecule that LPA signals through at least six cognate receptors that exhibit widespread, but differential, cell and tissue distribution, as well as overlapping specificities. The aim of this study is to investigate the role of the ΑΤΧ/LPA axis in the pathogenesis of IPF and RA. In order to study IPF pathophysiology, we used the bleomycin pulmonary fibrosis model in our lab mice. We studied the expression levels of LPA receptors and the ones of Lipid phosphate phosphatases (LPPS), which catalyze the dephosphorylation of many lipid substrates, including LPA. We report decreased mRNA expression of LPPs in fibrotic lungs. Also we implemented the bleomycin model in an heterozygous knockout mouse of LPA1, that was created according to EUCOMM model. With xgal/Lacz staining we located LPA1 expression in various organs including lung, testis, large intestine, stomach and white adipose tissue. We report that the heterozygous deletion of LPA1 wasn’t enough to attenuate lung fibrosis upon bleomycin. Finally, we proved the deletion of LPA1 in lung tissue using real time PCR and found a correlation between LPA1 mRNA expression and lung fibrosis in our experimental animals. For the study of RA, we performed in vitro experiments in primary fibroblast like synoviocytes (FLSs) isolated from wild type (wt) mice. We showed that LPA induces the proliferation and migration of FLSs. Using immunofluorescence staining we report that LPA rearrange FLSs cytoskeleton and induces actin rich 10 protrusions, called invadopodia, which degrade extracellular matrix (ECM) components, driving cell movement and migration. In summary, we believe that ATX/LPA axis is crucial in the pathogenesis of IPF and RA and is a promising therapeutic target foe these two diseases."],"dc:identifier":["uoadl:3074545","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3074545"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Aνακάλυψη νέων παθολογικών γονιδίων και μηχανισμών στην παθογένεια χρόνιων φλεγμονωδών παθήσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:24Z"}