{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3100165"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3100165","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμβολή της ειδικευμένης γνώσης στη δημόσια πολιτική: Η περίπτωση της κρίσης του κορωνοϊού","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει το φαινόμενο της συμμετοχής των εξειδικευμένων επιστημόνων στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων δημόσιας πολιτικής κατά τη διάρκεια των κρίσεων, με αφορμή την κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού. Η πανδημία της COVID-19 ανέδειξε την επιτακτική ανάγκη για τις κυβερνήσεις των κρατών να απευθυνθούν στους ειδικούς της υγειονομικής κοινότητας, προκειμένου να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν μία τόσο πρωτοφανή και πολυσχιδή κρίση, κατ’ αρχήν υγειονομική. Οι κρίσεις, όπως παρουσιάζονται στο πρώτο μέρος της εργασίας, αποτελούν φαινόμενα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δημιουργούν πολύπλοκες καταστάσεις. Ειδικά η κρίση της πανδημίας, η οποία έχει επηρεάσει όλους τους τομείς των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, φάνηκε εξ αρχής να απαιτεί συστηματική και σοβαρή διαχείριση, την οποία μόνο άτομα με εξειδικευμένη γνώση είναι ικανά να προσφέρουν. Ιδιαίτερα, στην περίπτωση της Ελλάδας, η συνεργασία της κυβέρνησης (που λαμβάνει τις αποφάσεις) με τους ειδικούς (που επεξεργάζονται τα επιστημονικά δεδομένα) φαίνεται ότι αποτέλεσε μία «αλλαγή παραδείγματος» για τη δημόσια πολιτική, αφού η οργανωμένη χρήση της ειδικής γνώσης στην Ελλάδα δεν μπορεί εύκολα να παρατηρηθεί στην άσκηση της δημόσιας πολιτικής στο παρελθόν. Με βάση τα παραπάνω και, αφού καταστούν σαφείς μερικές βασικές έννοιες που σχετίζονται με την επιστημονικά τεκμηριωμένη δημόσια πολιτική (Evidence Based Policy-Making, εξορθολογισμός της δημόσιας πολιτικής) επιχειρείται η ανάλυση του ρόλου των ειδικών στη διαχείριση της κρίσης της πανδημίας ως υγειονομικής κρίσης. Επισημαίνονται τα ευεργετικά στοιχεία που οι επιστήμονες μπορούν να προσφέρουν στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων και η ισορροπημένη σχέση που θα πρέπει να υπάρχει μεταξύ των αποφασιζόντων και των επιστημόνων, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος εκτροπής του συγκεκριμένου συστήματος λήψης αποφάσεων. Επιπροσθέτως, εξέχουσας σημασίας κρίνεται η παράμετρος της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς, ενώ ιδιαίτερα νευραλγικός κρίνεται και ο ρόλος του δημοσίου λόγου και των ΜΜΕ, ως διαύλων διάχυσης των πληροφοριών στους πολίτες που πλήττονται από την κρίση. Η διαχείριση της πανδημίας χωρίς την συμβολή των επιστημόνων θα ήταν εκ των πραγμάτων ανορθολογική. Οι συνεχείς έρευνες, η μελέτη των νέων δεδομένων που μεταβάλλονται τάχιστα κατά την εξέλιξη της κρίσης και οι εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των ειδικών αποτελούν πολύτιμα εργαλεία σε μία τέτοια περίοδο διαρκούς και εξαιρετικά υψηλής αβεβαιότητας. Με βάση, λοιπόν, το παράδειγμα της πανδημίας, επιχειρείται να γίνει κατανοητή η αξία της ορθολογικής προσέγγισης των πραγμάτων από τα θεσμικά όργανα λήψης των αποφάσεων, η οποία, ειδικά σε καταστάσεις κρίσεων, μπορεί να εξασφαλισθεί με την αναντικατάστατη αρωγή της επιστήμης.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει το φαινόμενο της συμμετοχής των εξειδικευμένων επιστημόνων στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων δημόσιας πολιτικής κατά τη διάρκεια των κρίσεων, με αφορμή την κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού. Η πανδημία της COVID-19 ανέδειξε την επιτακτική ανάγκη για τις κυβερνήσεις των κρατών να απευθυνθούν στους ειδικούς της υγειονομικής κοινότητας, προκειμένου να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν μία τόσο πρωτοφανή και πολυσχιδή κρίση, κατ’ αρχήν υγειονομική. Οι κρίσεις, όπως παρουσιάζονται στο πρώτο μέρος της εργασίας, αποτελούν φαινόμενα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δημιουργούν πολύπλοκες καταστάσεις. Ειδικά η κρίση της πανδημίας, η οποία έχει επηρεάσει όλους τους τομείς των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, φάνηκε εξ αρχής να απαιτεί συστηματική και σοβαρή διαχείριση, την οποία μόνο άτομα με εξειδικευμένη γνώση είναι ικανά να προσφέρουν. Ιδιαίτερα, στην περίπτωση της Ελλάδας, η συνεργασία της κυβέρνησης (που λαμβάνει τις αποφάσεις) με τους ειδικούς (που επεξεργάζονται τα επιστημονικά δεδομένα) φαίνεται ότι αποτέλεσε μία «αλλαγή παραδείγματος» για τη δημόσια πολιτική, αφού η οργανωμένη χρήση της ειδικής γνώσης στην Ελλάδα δεν μπορεί εύκολα να παρατηρηθεί στην άσκηση της δημόσιας πολιτικής στο παρελθόν. Με βάση τα παραπάνω και, αφού καταστούν σαφείς μερικές βασικές έννοιες που σχετίζονται με την επιστημονικά τεκμηριωμένη δημόσια πολιτική (Evidence Based Policy-Making, εξορθολογισμός της δημόσιας πολιτικής) επιχειρείται η ανάλυση του ρόλου των ειδικών στη διαχείριση της κρίσης της πανδημίας ως υγειονομικής κρίσης. Επισημαίνονται τα ευεργετικά στοιχεία που οι επιστήμονες μπορούν να προσφέρουν στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων και η ισορροπημένη σχέση που θα πρέπει να υπάρχει μεταξύ των αποφασιζόντων και των επιστημόνων, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος εκτροπής του συγκεκριμένου συστήματος λήψης αποφάσεων. Επιπροσθέτως, εξέχουσας σημασίας κρίνεται η παράμετρος της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς, ενώ ιδιαίτερα νευραλγικός κρίνεται και ο ρόλος του δημοσίου λόγου και των ΜΜΕ, ως διαύλων διάχυσης των πληροφοριών στους πολίτες που πλήττονται από την κρίση. Η διαχείριση της πανδημίας χωρίς την συμβολή των επιστημόνων θα ήταν εκ των πραγμάτων ανορθολογική. Οι συνεχείς έρευνες, η μελέτη των νέων δεδομένων που μεταβάλλονται τάχιστα κατά την εξέλιξη της κρίσης και οι εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των ειδικών αποτελούν πολύτιμα εργαλεία σε μία τέτοια περίοδο διαρκούς και εξαιρετικά υψηλής αβεβαιότητας. Με βάση, λοιπόν, το παράδειγμα της πανδημίας, επιχειρείται να γίνει κατανοητή η αξία της ορθολογικής προσέγγισης των πραγμάτων από τα θεσμικά όργανα λήψης των αποφάσεων, η οποία, ειδικά σε καταστάσεις κρίσεων, μπορεί να εξασφαλισθεί με την αναντικατάστατη αρωγή της επιστήμης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοντοσώρος Σπυρίδων","Kontosoros Spiridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:26Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3100165"],"render_values":[{"text":"uoadl:3100165","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100165","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100165","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3100165","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοντοσώρος Σπυρίδων","Kontosoros Spiridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3100165","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100165"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει το φαινόμενο της συμμετοχής των εξειδικευμένων επιστημόνων στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων δημόσιας πολιτικής κατά τη διάρκεια των κρίσεων, με αφορμή την κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού. Η πανδημία της COVID-19 ανέδειξε την επιτακτική ανάγκη για τις κυβερνήσεις των κρατών να απευθυνθούν στους ειδικούς της υγειονομικής κοινότητας, προκειμένου να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν μία τόσο πρωτοφανή και πολυσχιδή κρίση, κατ’ αρχήν υγειονομική. Οι κρίσεις, όπως παρουσιάζονται στο πρώτο μέρος της εργασίας, αποτελούν φαινόμενα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δημιουργούν πολύπλοκες καταστάσεις. Ειδικά η κρίση της πανδημίας, η οποία έχει επηρεάσει όλους τους τομείς των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, φάνηκε εξ αρχής να απαιτεί συστηματική και σοβαρή διαχείριση, την οποία μόνο άτομα με εξειδικευμένη γνώση είναι ικανά να προσφέρουν. Ιδιαίτερα, στην περίπτωση της Ελλάδας, η συνεργασία της κυβέρνησης (που λαμβάνει τις αποφάσεις) με τους ειδικούς (που επεξεργάζονται τα επιστημονικά δεδομένα) φαίνεται ότι αποτέλεσε μία «αλλαγή παραδείγματος» για τη δημόσια πολιτική, αφού η οργανωμένη χρήση της ειδικής γνώσης στην Ελλάδα δεν μπορεί εύκολα να παρατηρηθεί στην άσκηση της δημόσιας πολιτικής στο παρελθόν. Με βάση τα παραπάνω και, αφού καταστούν σαφείς μερικές βασικές έννοιες που σχετίζονται με την επιστημονικά τεκμηριωμένη δημόσια πολιτική (Evidence Based Policy-Making, εξορθολογισμός της δημόσιας πολιτικής) επιχειρείται η ανάλυση του ρόλου των ειδικών στη διαχείριση της κρίσης της πανδημίας ως υγειονομικής κρίσης. Επισημαίνονται τα ευεργετικά στοιχεία που οι επιστήμονες μπορούν να προσφέρουν στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων και η ισορροπημένη σχέση που θα πρέπει να υπάρχει μεταξύ των αποφασιζόντων και των επιστημόνων, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος εκτροπής του συγκεκριμένου συστήματος λήψης αποφάσεων. Επιπροσθέτως, εξέχουσας σημασίας κρίνεται η παράμετρος της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς, ενώ ιδιαίτερα νευραλγικός κρίνεται και ο ρόλος του δημοσίου λόγου και των ΜΜΕ, ως διαύλων διάχυσης των πληροφοριών στους πολίτες που πλήττονται από την κρίση. Η διαχείριση της πανδημίας χωρίς την συμβολή των επιστημόνων θα ήταν εκ των πραγμάτων ανορθολογική. Οι συνεχείς έρευνες, η μελέτη των νέων δεδομένων που μεταβάλλονται τάχιστα κατά την εξέλιξη της κρίσης και οι εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των ειδικών αποτελούν πολύτιμα εργαλεία σε μία τέτοια περίοδο διαρκούς και εξαιρετικά υψηλής αβεβαιότητας. Με βάση, λοιπόν, το παράδειγμα της πανδημίας, επιχειρείται να γίνει κατανοητή η αξία της ορθολογικής προσέγγισης των πραγμάτων από τα θεσμικά όργανα λήψης των αποφάσεων, η οποία, ειδικά σε καταστάσεις κρίσεων, μπορεί να εξασφαλισθεί με την αναντικατάστατη αρωγή της επιστήμης.","This paper examines the phenomenon of the participation of specialised scientists in the decision-making procedures regarding public policies in times of crises, particularly after the triggering event of the COVID-19 pandemic crisis. COVID-19 pandemic brought out the imperative need for all the governments to appeal to the experts of the medical community so as to effectively face such an unprecedented and manifold crisis, which first and foremost is referred to as a health-care one. Crises, as presented in the first section of this paper, constitute phenomena with particular characteristics which, in most cases, create complicated situations. Especially the pandemic crisis, which has impacted a wide range of human activities, since its beginning appears to require systematic and responsible management. This can only be achieved when people with specialised knowledge are capable of offering their services. More specifically, in the case of Greece, the co-operation between the Government (which makes the decisions) and the experts (who process the scientific data) seems to be a ‘paradigm shift’, since the systematic use of expertise in Greece could not be easily noted in the past, when it comes to public policy-making. Considering the aforementioned and after clarifying certain critical meanings, which are related to the Evidence Based Policy-Making (rationalization of the Public Policy), there is an attempt to analyse the role of the experts in the crisis management of this pandemic. The beneficial elements the scientists can contribute towards decisionmaking are also highlighted, as well as the proper balance that should be established between the decision-makers and the scientists, so as to restrict the danger of diversion concerning the decision-making system. Furthermore, the parameter of citizens’ trust towards the Institutions is of crucial importance. Especially the role of public speech and that of Mass Media- as channels of information dissemination to suffering citizens due to the crisis- is considered particularly neuralgic. The pandemic crisis management without the contribution of the scientists wouldipso facto- be irrational. Constant research and study of new data which change rapidly as the crisis is in progress as well as the detailed propositions of the scientists are valuable tools in such a period when everything is highly uncertain. Taking, thus, into consideration the case of the pandemic, it is attempted to make comprehensible the value of rational approach on the part of the Institutions which make decisions. As a matter of fact, precisely that can be secured by the irreplaceable contribution of science."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμβολή της ειδικευμένης γνώσης στη δημόσια πολιτική: Η περίπτωση της κρίσης του κορωνοϊού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοντοσώρος Σπυρίδων","Kontosoros Spiridon"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει το φαινόμενο της συμμετοχής των εξειδικευμένων επιστημόνων στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων δημόσιας πολιτικής κατά τη διάρκεια των κρίσεων, με αφορμή την κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού. Η πανδημία της COVID-19 ανέδειξε την επιτακτική ανάγκη για τις κυβερνήσεις των κρατών να απευθυνθούν στους ειδικούς της υγειονομικής κοινότητας, προκειμένου να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν μία τόσο πρωτοφανή και πολυσχιδή κρίση, κατ’ αρχήν υγειονομική. Οι κρίσεις, όπως παρουσιάζονται στο πρώτο μέρος της εργασίας, αποτελούν φαινόμενα με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, δημιουργούν πολύπλοκες καταστάσεις. Ειδικά η κρίση της πανδημίας, η οποία έχει επηρεάσει όλους τους τομείς των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, φάνηκε εξ αρχής να απαιτεί συστηματική και σοβαρή διαχείριση, την οποία μόνο άτομα με εξειδικευμένη γνώση είναι ικανά να προσφέρουν. Ιδιαίτερα, στην περίπτωση της Ελλάδας, η συνεργασία της κυβέρνησης (που λαμβάνει τις αποφάσεις) με τους ειδικούς (που επεξεργάζονται τα επιστημονικά δεδομένα) φαίνεται ότι αποτέλεσε μία «αλλαγή παραδείγματος» για τη δημόσια πολιτική, αφού η οργανωμένη χρήση της ειδικής γνώσης στην Ελλάδα δεν μπορεί εύκολα να παρατηρηθεί στην άσκηση της δημόσιας πολιτικής στο παρελθόν. Με βάση τα παραπάνω και, αφού καταστούν σαφείς μερικές βασικές έννοιες που σχετίζονται με την επιστημονικά τεκμηριωμένη δημόσια πολιτική (Evidence Based Policy-Making, εξορθολογισμός της δημόσιας πολιτικής) επιχειρείται η ανάλυση του ρόλου των ειδικών στη διαχείριση της κρίσης της πανδημίας ως υγειονομικής κρίσης. Επισημαίνονται τα ευεργετικά στοιχεία που οι επιστήμονες μπορούν να προσφέρουν στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων και η ισορροπημένη σχέση που θα πρέπει να υπάρχει μεταξύ των αποφασιζόντων και των επιστημόνων, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος εκτροπής του συγκεκριμένου συστήματος λήψης αποφάσεων. Επιπροσθέτως, εξέχουσας σημασίας κρίνεται η παράμετρος της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς, ενώ ιδιαίτερα νευραλγικός κρίνεται και ο ρόλος του δημοσίου λόγου και των ΜΜΕ, ως διαύλων διάχυσης των πληροφοριών στους πολίτες που πλήττονται από την κρίση. Η διαχείριση της πανδημίας χωρίς την συμβολή των επιστημόνων θα ήταν εκ των πραγμάτων ανορθολογική. Οι συνεχείς έρευνες, η μελέτη των νέων δεδομένων που μεταβάλλονται τάχιστα κατά την εξέλιξη της κρίσης και οι εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των ειδικών αποτελούν πολύτιμα εργαλεία σε μία τέτοια περίοδο διαρκούς και εξαιρετικά υψηλής αβεβαιότητας. Με βάση, λοιπόν, το παράδειγμα της πανδημίας, επιχειρείται να γίνει κατανοητή η αξία της ορθολογικής προσέγγισης των πραγμάτων από τα θεσμικά όργανα λήψης των αποφάσεων, η οποία, ειδικά σε καταστάσεις κρίσεων, μπορεί να εξασφαλισθεί με την αναντικατάστατη αρωγή της επιστήμης.","This paper examines the phenomenon of the participation of specialised scientists in the decision-making procedures regarding public policies in times of crises, particularly after the triggering event of the COVID-19 pandemic crisis. COVID-19 pandemic brought out the imperative need for all the governments to appeal to the experts of the medical community so as to effectively face such an unprecedented and manifold crisis, which first and foremost is referred to as a health-care one. Crises, as presented in the first section of this paper, constitute phenomena with particular characteristics which, in most cases, create complicated situations. Especially the pandemic crisis, which has impacted a wide range of human activities, since its beginning appears to require systematic and responsible management. This can only be achieved when people with specialised knowledge are capable of offering their services. More specifically, in the case of Greece, the co-operation between the Government (which makes the decisions) and the experts (who process the scientific data) seems to be a ‘paradigm shift’, since the systematic use of expertise in Greece could not be easily noted in the past, when it comes to public policy-making. Considering the aforementioned and after clarifying certain critical meanings, which are related to the Evidence Based Policy-Making (rationalization of the Public Policy), there is an attempt to analyse the role of the experts in the crisis management of this pandemic. The beneficial elements the scientists can contribute towards decisionmaking are also highlighted, as well as the proper balance that should be established between the decision-makers and the scientists, so as to restrict the danger of diversion concerning the decision-making system. Furthermore, the parameter of citizens’ trust towards the Institutions is of crucial importance. Especially the role of public speech and that of Mass Media- as channels of information dissemination to suffering citizens due to the crisis- is considered particularly neuralgic. The pandemic crisis management without the contribution of the scientists wouldipso facto- be irrational. Constant research and study of new data which change rapidly as the crisis is in progress as well as the detailed propositions of the scientists are valuable tools in such a period when everything is highly uncertain. Taking, thus, into consideration the case of the pandemic, it is attempted to make comprehensible the value of rational approach on the part of the Institutions which make decisions. As a matter of fact, precisely that can be secured by the irreplaceable contribution of science."],"dc:identifier":["uoadl:3100165","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100165"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η συμβολή της ειδικευμένης γνώσης στη δημόσια πολιτική: Η περίπτωση της κρίσης του κορωνοϊού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:26Z"}