{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3100192"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3100192","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μουσειολογική και Μουσειογραφική Προσέγγιση Περιοδικής Έκθεσης στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών, με θέμα \"Το Καστρί και η Μεγάλη Ανασκαφή\"","abstract":"Στην παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Διατμηματικού Προγράμματος Μουσειακών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ερευνάται μια αθέατη περίοδος της ιστορίας των Δελφών με σκοπό τη μουσειολογική και μουσειογραφική προσέγγιση περιοδικής έκθεσης στο Μουσείο των Δελφών. Η περίοδος αυτή αφορά τη λεγόμενη Μεγάλη Ανασκαφή (La GrandeFouille),1892-1903 και τη σχέση του σύγχρονού της χωριού «Καστρί» με αυτή. Σκοπός είναι, μέσω της μελέτης δευτερογενών καθώς και πρωτογενών πηγών, να γίνει μία ανάλυση των προκλήσεων που συνάντησε η ομάδα των ειδικών κατά τη Μεγάλη Ανασκαφή και τα σύνθετα κοινωνικά, πολιτικά και οργανωτικά προβλήματα που αντιμετωπίστηκαν σε συνδυασμό με την απαλλοτρίωση ενός μικρού χωριού προκειμένου να υλοποιηθεί η Ανασκαφή. Η σημασία της μελέτης έγκειται στο γεγονός πως, τα δεδομένα της Μεγάλης Ανασκαφής, είχαν και έχουν επίδραση στη σύγχρονη ζωή των Δελφών και τη λειτουργία του Μουσείου των Δελφών σήμερα. Επίσης, η μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη για μία περιοδική έκθεση που θα παρεμβάλλεται της μόνιμης, αποτελεί επιστημονική πρόκληση. Η Μεγάλη Ανασκαφή αποτέλεσε ένα έργο που ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, σε μία περίοδο προκλήσεων για την Ελλάδα.Στην περιοχή της Φωκίδας στα τέλη του 19ου αιώνα επικρατούσε φτώχεια, ενώ η περιοχή των σημερινών Δελφών ήταν, ουσιαστικά, υποβαθμισμένη, τα σπίτια αποτελούσαν πρόχειρες κατασκευές ιδιαίτερα ταλαιπωρημένες από φυσικές καταστροφές.Οι επιστημονικές ομάδες που κατέφθασαν στην περιοχή κάνουν αναφορές για ρωγμές στην εκκλησία του χωριού και για το γεγονός πως, στα καλύβια του, στοιβάζονταν όλα τα μέλη των οικογενειών, συχνά, χωρίς να υπάρχει ο απαραίτητος χώρος για όλα τα πρόσωπα. Η Γαλλική Σχολή των Αθηνών έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το Καστρί και την ανακάλυψη του Ναού του Απόλλωνα και του Ιερού που ήταν γνωστό ότι βρίσκεται σε αυτή τη θέση μέσα από τις ιστορικές πηγές και τη μυθολογία. Το χαμένο ιερό προσέλκυσε διεθνές ενδιαφέρον, κάτι το οποίο αποδίδεται σε μια ευρύτερη τάση στροφής προς την αρχαία ελληνική τέχνη, γραμματεία και παράδοση. Το γεγονός αυτό συνδέεται στενά και με την ύπαρξη φιλελληνικού κινήματος στην Ευρώπη , με τους ρομαντικούς λόγιους να στηρίζουν τον απελευθερωτικό αγώνα. Τάση που διατηρήθηκε και μεταγενέστερα ανάμεσα στους ευρωπαίους. Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα της παρέμβασης των ξένων δυνάμεων παρέμενε ένα θέμα που απασχολούσε την πολιτεία. Αυτό συνέβαινε διότι αναδύονταν ζητήματα εθνικού συμφέροντος και εθνικής κυριαρχίας. Επιπλέον, ανασταλτικό παράγοντα για τη Μεγάλη Ανασκαφή αποτελούσε το γεγονός πως το χωριό Καστρί έπρεπε να κατεδαφιστεί εξ ολοκλήρου και να μεταφερθεί σε μία νέα τοποθεσία. Οι κάτοικοι του χωριού θα είχαν δικαίωμα να μεταφέρουν τα υπάρχοντά τους και όποιο στοιχείο του εξωτερικού περιβόλου των οικιών τους επιθυμούσαν, εκτός κι αν αυτά αποτελούσαν αρχαία κειμήλια. Ταυτόχρονα, όμως δήλωναν πως παραιτούνταν από κάθε είδους αξίωση που αφορούσε τον τόπο κατοικίας τους ,το Καστρί. Αυτό έφερε στο προσκήνιο συζητήσεις για τα δικαιώματα των κατοίκων και το ζήτημα της αποζημίωσης αυτών, δεδομένου πως το ελληνικό κράτος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα που περιλάμβαναν το αυξημένο εξωτερικό χρέος και την εξάρτηση από τις ξένες δυνάμεις, όπως και αλλεπάλληλες εσωτερικές και εξωτερικές κρίσεις. Τελικά η Γαλλική Κυβέρνηση, δαπάνησε ένα μεγάλο ποσό τόσο για την ανασκαφή που ξεκίνησε το 1892 και διήρκεσε έντεκα (11) χρόνια. Στις αρχές του 1903, έγιναν οι τελικές εργασίες και εγκαινιάστηκε το Μουσείο των Δελφών. Η συλλογή του περιλάμβανε (και περιλαμβάνει μέχρι σήμερα) εκθέματα που καλύπτουν δεκατρείς αιώνες ιστορίας των Δελφών. Τα ευρήματα στον αρχαιολογικό χώρο παρουσιάζονται με φυσικό και οργανικό τρόπο γύρω από το Ιερό. Τα μνημεία που συμπεριλαμβάνονται στην συλλογή του Μουσείου είναι υψηλής ιστορικής και πολιτιστικής αξίας. Τα συμπεράσματα στο πρώτο μέρος της εργασίας είναι τα εξής: α) Η ύπαρξη ενός ολόκληρου χωριού, πάνω από τα καταχωμένα αρχαία και η κατεδάφισή του, αποτελεί από μόνη της ιστορικό γεγονός που θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο από την συνολική ιστορία του τόπου. (β) η Μεγάλη Ανασκαφή αποτέλεσε μέσο για την ανάδειξη μίας ευρύτερης προσπάθειας των Ελλήνων για την αναβίωση της αρχαίας ελληνικής παράδοσης και σχετιζόταν άμεσα με τη στροφή προς το φιλελληνισμό που ξεκίνησε πριν την ελληνική επανάσταση. (γ) Υπήρξαν σημαντικά προβλήματα στη διαχείριση των αδειοδοτήσεων και την εκκίνηση των ανασκαφών με τα κυριότερα να αφορούν στην μετατόπιση του υφιστάμενου χωριού, στο αυξημένο κόστος των έργων, ιδίως λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του ελληνικού κράτους, τη διστακτικότητα του ελληνικού κράτους να αποδεχθεί την ξένη παρέμβαση, και, συνεπαγωγικά, τη χρήση της πολιτιστικής διπλωματίας (μία από τις πρώτες εμφανείς προσπάθειες αξιοποίησής της) από τους Γάλλους για να κατορθώσουν να λάβουν τις απαραίτητες άδειες. Παράλληλα, διαπιστώθηκε πως, με τη δημιουργία του Μουσείου των Δελφών, αναδείχθηκε ο Η συμβολή του ελληνικού Κράτους στη δημιουργία ενός αυστηρού θεσμικού πλαισίου για την προστασία των αρχαιοτήτων. Ταυτόχρονα, επισημαίνεται πως ενισχύθηκε η τοπική οικονομία, προβλήθηκε η τοπική κουλτούρα και ο τοπικός πληθυσμός ενθαρρύνθηκε να ασχοληθεί με ζητήματα που αφορούσαν στον πολιτισμό και την ιστορία τους. Δεδομένης της φτώχειας και της εξαθλίωσης των κατοίκων την περίοδο αυτή, η τόνωση του αισθήματος του ανήκειν και η υπενθύμιση του μεγαλείου των αρχαίων προγόνων, λειτούργησε ιδιαίτερα θετικά. Τα εγκαίνια στο κτίριο του Μουσείου των Δελφών και η ολοκλήρωση των έργων για την συλλογή, την οργάνωση και την προβολή των θησαυρών των Δελφών αποτέλεσε μία μεγάλη νίκη για την ελληνική πολιτεία. Σήμερα, το κτίριο αυτό έχει επεκταθεί και ανασχεδιαστεί και με την εφαρμογή των αρχών της μουσειογραφίας,έχουν αναδιοργανωθεί δημιουργικά οι συλλογές του . Ο επισκέπτης καλείται να πραγματοποιήσει, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ένα πέρασμα στο χρόνο. Τα εκθέματα είναι οργανωμένα με τέτοιο τρόπο, ωστε υπάρχει μία γραμμικότητα, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης, καθώς η σύγχρονη μουσειογραφία ωθεί προς μία πιο δυναμική και με πολλαπλές αναγνώσεις αναπαράσταση των χώρων και των εκθεμάτων. Τα αποτελέσματα της μελέτης εντάσσονται επιλεκτικά στον μουσειολογικό και μουσειογραφικό σχεδιασμό έκθεσης, πληροφοριακού κυρίως υλικού, που θα παρεμβάλλεται αντιστικτικά αλλά και συμπληρωματικά της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου, προσδίδοντάς της μία δεύτερη ανάγνωση που θα καθιστά κατανοητή από τον επισκέπτη τη σταδιακή μετεξέλιξη του τοπίου από έναν ασήμαντο οικισμό σε ένα σπουδαίο πολιτιστικό τοπίο της Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.","abstract_html":"Στην παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Διατμηματικού Προγράμματος Μουσειακών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ερευνάται μια αθέατη περίοδος της ιστορίας των Δελφών με σκοπό τη μουσειολογική και μουσειογραφική προσέγγιση περιοδικής έκθεσης στο Μουσείο των Δελφών. Η περίοδος αυτή αφορά τη λεγόμενη Μεγάλη Ανασκαφή (La GrandeFouille),1892-1903 και τη σχέση του σύγχρονού της χωριού «Καστρί» με αυτή. Σκοπός είναι, μέσω της μελέτης δευτερογενών καθώς και πρωτογενών πηγών, να γίνει μία ανάλυση των προκλήσεων που συνάντησε η ομάδα των ειδικών κατά τη Μεγάλη Ανασκαφή και τα σύνθετα κοινωνικά, πολιτικά και οργανωτικά προβλήματα που αντιμετωπίστηκαν σε συνδυασμό με την απαλλοτρίωση ενός μικρού χωριού προκειμένου να υλοποιηθεί η Ανασκαφή. Η σημασία της μελέτης έγκειται στο γεγονός πως, τα δεδομένα της Μεγάλης Ανασκαφής, είχαν και έχουν επίδραση στη σύγχρονη ζωή των Δελφών και τη λειτουργία του Μουσείου των Δελφών σήμερα. Επίσης, η μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη για μία περιοδική έκθεση που θα παρεμβάλλεται της μόνιμης, αποτελεί επιστημονική πρόκληση. Η Μεγάλη Ανασκαφή αποτέλεσε ένα έργο που ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, σε μία περίοδο προκλήσεων για την Ελλάδα.Στην περιοχή της Φωκίδας στα τέλη του 19ου αιώνα επικρατούσε φτώχεια, ενώ η περιοχή των σημερινών Δελφών ήταν, ουσιαστικά, υποβαθμισμένη, τα σπίτια αποτελούσαν πρόχειρες κατασκευές ιδιαίτερα ταλαιπωρημένες από φυσικές καταστροφές.Οι επιστημονικές ομάδες που κατέφθασαν στην περιοχή κάνουν αναφορές για ρωγμές στην εκκλησία του χωριού και για το γεγονός πως, στα καλύβια του, στοιβάζονταν όλα τα μέλη των οικογενειών, συχνά, χωρίς να υπάρχει ο απαραίτητος χώρος για όλα τα πρόσωπα. Η Γαλλική Σχολή των Αθηνών έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το Καστρί και την ανακάλυψη του Ναού του Απόλλωνα και του Ιερού που ήταν γνωστό ότι βρίσκεται σε αυτή τη θέση μέσα από τις ιστορικές πηγές και τη μυθολογία. Το χαμένο ιερό προσέλκυσε διεθνές ενδιαφέρον, κάτι το οποίο αποδίδεται σε μια ευρύτερη τάση στροφής προς την αρχαία ελληνική τέχνη, γραμματεία και παράδοση. Το γεγονός αυτό συνδέεται στενά και με την ύπαρξη φιλελληνικού κινήματος στην Ευρώπη , με τους ρομαντικούς λόγιους να στηρίζουν τον απελευθερωτικό αγώνα. Τάση που διατηρήθηκε και μεταγενέστερα ανάμεσα στους ευρωπαίους. Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα της παρέμβασης των ξένων δυνάμεων παρέμενε ένα θέμα που απασχολούσε την πολιτεία. Αυτό συνέβαινε διότι αναδύονταν ζητήματα εθνικού συμφέροντος και εθνικής κυριαρχίας. Επιπλέον, ανασταλτικό παράγοντα για τη Μεγάλη Ανασκαφή αποτελούσε το γεγονός πως το χωριό Καστρί έπρεπε να κατεδαφιστεί εξ ολοκλήρου και να μεταφερθεί σε μία νέα τοποθεσία. Οι κάτοικοι του χωριού θα είχαν δικαίωμα να μεταφέρουν τα υπάρχοντά τους και όποιο στοιχείο του εξωτερικού περιβόλου των οικιών τους επιθυμούσαν, εκτός κι αν αυτά αποτελούσαν αρχαία κειμήλια. Ταυτόχρονα, όμως δήλωναν πως παραιτούνταν από κάθε είδους αξίωση που αφορούσε τον τόπο κατοικίας τους ,το Καστρί. Αυτό έφερε στο προσκήνιο συζητήσεις για τα δικαιώματα των κατοίκων και το ζήτημα της αποζημίωσης αυτών, δεδομένου πως το ελληνικό κράτος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα που περιλάμβαναν το αυξημένο εξωτερικό χρέος και την εξάρτηση από τις ξένες δυνάμεις, όπως και αλλεπάλληλες εσωτερικές και εξωτερικές κρίσεις. Τελικά η Γαλλική Κυβέρνηση, δαπάνησε ένα μεγάλο ποσό τόσο για την ανασκαφή που ξεκίνησε το 1892 και διήρκεσε έντεκα (11) χρόνια. Στις αρχές του 1903, έγιναν οι τελικές εργασίες και εγκαινιάστηκε το Μουσείο των Δελφών. Η συλλογή του περιλάμβανε (και περιλαμβάνει μέχρι σήμερα) εκθέματα που καλύπτουν δεκατρείς αιώνες ιστορίας των Δελφών. Τα ευρήματα στον αρχαιολογικό χώρο παρουσιάζονται με φυσικό και οργανικό τρόπο γύρω από το Ιερό. Τα μνημεία που συμπεριλαμβάνονται στην συλλογή του Μουσείου είναι υψηλής ιστορικής και πολιτιστικής αξίας. Τα συμπεράσματα στο πρώτο μέρος της εργασίας είναι τα εξής: α) Η ύπαρξη ενός ολόκληρου χωριού, πάνω από τα καταχωμένα αρχαία και η κατεδάφισή του, αποτελεί από μόνη της ιστορικό γεγονός που θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο από την συνολική ιστορία του τόπου. (β) η Μεγάλη Ανασκαφή αποτέλεσε μέσο για την ανάδειξη μίας ευρύτερης προσπάθειας των Ελλήνων για την αναβίωση της αρχαίας ελληνικής παράδοσης και σχετιζόταν άμεσα με τη στροφή προς το φιλελληνισμό που ξεκίνησε πριν την ελληνική επανάσταση. (γ) Υπήρξαν σημαντικά προβλήματα στη διαχείριση των αδειοδοτήσεων και την εκκίνηση των ανασκαφών με τα κυριότερα να αφορούν στην μετατόπιση του υφιστάμενου χωριού, στο αυξημένο κόστος των έργων, ιδίως λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του ελληνικού κράτους, τη διστακτικότητα του ελληνικού κράτους να αποδεχθεί την ξένη παρέμβαση, και, συνεπαγωγικά, τη χρήση της πολιτιστικής διπλωματίας (μία από τις πρώτες εμφανείς προσπάθειες αξιοποίησής της) από τους Γάλλους για να κατορθώσουν να λάβουν τις απαραίτητες άδειες. Παράλληλα, διαπιστώθηκε πως, με τη δημιουργία του Μουσείου των Δελφών, αναδείχθηκε ο Η συμβολή του ελληνικού Κράτους στη δημιουργία ενός αυστηρού θεσμικού πλαισίου για την προστασία των αρχαιοτήτων. Ταυτόχρονα, επισημαίνεται πως ενισχύθηκε η τοπική οικονομία, προβλήθηκε η τοπική κουλτούρα και ο τοπικός πληθυσμός ενθαρρύνθηκε να ασχοληθεί με ζητήματα που αφορούσαν στον πολιτισμό και την ιστορία τους. Δεδομένης της φτώχειας και της εξαθλίωσης των κατοίκων την περίοδο αυτή, η τόνωση του αισθήματος του ανήκειν και η υπενθύμιση του μεγαλείου των αρχαίων προγόνων, λειτούργησε ιδιαίτερα θετικά. Τα εγκαίνια στο κτίριο του Μουσείου των Δελφών και η ολοκλήρωση των έργων για την συλλογή, την οργάνωση και την προβολή των θησαυρών των Δελφών αποτέλεσε μία μεγάλη νίκη για την ελληνική πολιτεία. Σήμερα, το κτίριο αυτό έχει επεκταθεί και ανασχεδιαστεί και με την εφαρμογή των αρχών της μουσειογραφίας,έχουν αναδιοργανωθεί δημιουργικά οι συλλογές του . Ο επισκέπτης καλείται να πραγματοποιήσει, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ένα πέρασμα στο χρόνο. Τα εκθέματα είναι οργανωμένα με τέτοιο τρόπο, ωστε υπάρχει μία γραμμικότητα, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης, καθώς η σύγχρονη μουσειογραφία ωθεί προς μία πιο δυναμική και με πολλαπλές αναγνώσεις αναπαράσταση των χώρων και των εκθεμάτων. Τα αποτελέσματα της μελέτης εντάσσονται επιλεκτικά στον μουσειολογικό και μουσειογραφικό σχεδιασμό έκθεσης, πληροφοριακού κυρίως υλικού, που θα παρεμβάλλεται αντιστικτικά αλλά και συμπληρωματικά της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου, προσδίδοντάς της μία δεύτερη ανάγνωση που θα καθιστά κατανοητή από τον επισκέπτη τη σταδιακή μετεξέλιξη του τοπίου από έναν ασήμαντο οικισμό σε ένα σπουδαίο πολιτιστικό τοπίο της Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαρίδη Ευσταθία","Paparidi Efstathia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:26Z","subjects":["Γενικά έργα","General works"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3100192"],"render_values":[{"text":"uoadl:3100192","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100192","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100192","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3100192","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαρίδη Ευσταθία","Paparidi Efstathia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γενικά έργα","General works"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3100192","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100192"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Διατμηματικού Προγράμματος Μουσειακών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ερευνάται μια αθέατη περίοδος της ιστορίας των Δελφών με σκοπό τη μουσειολογική και μουσειογραφική προσέγγιση περιοδικής έκθεσης στο Μουσείο των Δελφών. Η περίοδος αυτή αφορά τη λεγόμενη Μεγάλη Ανασκαφή (La GrandeFouille),1892-1903 και τη σχέση του σύγχρονού της χωριού «Καστρί» με αυτή. Σκοπός είναι, μέσω της μελέτης δευτερογενών καθώς και πρωτογενών πηγών, να γίνει μία ανάλυση των προκλήσεων που συνάντησε η ομάδα των ειδικών κατά τη Μεγάλη Ανασκαφή και τα σύνθετα κοινωνικά, πολιτικά και οργανωτικά προβλήματα που αντιμετωπίστηκαν σε συνδυασμό με την απαλλοτρίωση ενός μικρού χωριού προκειμένου να υλοποιηθεί η Ανασκαφή. Η σημασία της μελέτης έγκειται στο γεγονός πως, τα δεδομένα της Μεγάλης Ανασκαφής, είχαν και έχουν επίδραση στη σύγχρονη ζωή των Δελφών και τη λειτουργία του Μουσείου των Δελφών σήμερα. Επίσης, η μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη για μία περιοδική έκθεση που θα παρεμβάλλεται της μόνιμης, αποτελεί επιστημονική πρόκληση. Η Μεγάλη Ανασκαφή αποτέλεσε ένα έργο που ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, σε μία περίοδο προκλήσεων για την Ελλάδα.Στην περιοχή της Φωκίδας στα τέλη του 19ου αιώνα επικρατούσε φτώχεια, ενώ η περιοχή των σημερινών Δελφών ήταν, ουσιαστικά, υποβαθμισμένη, τα σπίτια αποτελούσαν πρόχειρες κατασκευές ιδιαίτερα ταλαιπωρημένες από φυσικές καταστροφές.Οι επιστημονικές ομάδες που κατέφθασαν στην περιοχή κάνουν αναφορές για ρωγμές στην εκκλησία του χωριού και για το γεγονός πως, στα καλύβια του, στοιβάζονταν όλα τα μέλη των οικογενειών, συχνά, χωρίς να υπάρχει ο απαραίτητος χώρος για όλα τα πρόσωπα. Η Γαλλική Σχολή των Αθηνών έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το Καστρί και την ανακάλυψη του Ναού του Απόλλωνα και του Ιερού που ήταν γνωστό ότι βρίσκεται σε αυτή τη θέση μέσα από τις ιστορικές πηγές και τη μυθολογία. Το χαμένο ιερό προσέλκυσε διεθνές ενδιαφέρον, κάτι το οποίο αποδίδεται σε μια ευρύτερη τάση στροφής προς την αρχαία ελληνική τέχνη, γραμματεία και παράδοση. Το γεγονός αυτό συνδέεται στενά και με την ύπαρξη φιλελληνικού κινήματος στην Ευρώπη , με τους ρομαντικούς λόγιους να στηρίζουν τον απελευθερωτικό αγώνα. Τάση που διατηρήθηκε και μεταγενέστερα ανάμεσα στους ευρωπαίους. Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα της παρέμβασης των ξένων δυνάμεων παρέμενε ένα θέμα που απασχολούσε την πολιτεία. Αυτό συνέβαινε διότι αναδύονταν ζητήματα εθνικού συμφέροντος και εθνικής κυριαρχίας. Επιπλέον, ανασταλτικό παράγοντα για τη Μεγάλη Ανασκαφή αποτελούσε το γεγονός πως το χωριό Καστρί έπρεπε να κατεδαφιστεί εξ ολοκλήρου και να μεταφερθεί σε μία νέα τοποθεσία. Οι κάτοικοι του χωριού θα είχαν δικαίωμα να μεταφέρουν τα υπάρχοντά τους και όποιο στοιχείο του εξωτερικού περιβόλου των οικιών τους επιθυμούσαν, εκτός κι αν αυτά αποτελούσαν αρχαία κειμήλια. Ταυτόχρονα, όμως δήλωναν πως παραιτούνταν από κάθε είδους αξίωση που αφορούσε τον τόπο κατοικίας τους ,το Καστρί. Αυτό έφερε στο προσκήνιο συζητήσεις για τα δικαιώματα των κατοίκων και το ζήτημα της αποζημίωσης αυτών, δεδομένου πως το ελληνικό κράτος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα που περιλάμβαναν το αυξημένο εξωτερικό χρέος και την εξάρτηση από τις ξένες δυνάμεις, όπως και αλλεπάλληλες εσωτερικές και εξωτερικές κρίσεις. Τελικά η Γαλλική Κυβέρνηση, δαπάνησε ένα μεγάλο ποσό τόσο για την ανασκαφή που ξεκίνησε το 1892 και διήρκεσε έντεκα (11) χρόνια. Στις αρχές του 1903, έγιναν οι τελικές εργασίες και εγκαινιάστηκε το Μουσείο των Δελφών. Η συλλογή του περιλάμβανε (και περιλαμβάνει μέχρι σήμερα) εκθέματα που καλύπτουν δεκατρείς αιώνες ιστορίας των Δελφών. Τα ευρήματα στον αρχαιολογικό χώρο παρουσιάζονται με φυσικό και οργανικό τρόπο γύρω από το Ιερό. Τα μνημεία που συμπεριλαμβάνονται στην συλλογή του Μουσείου είναι υψηλής ιστορικής και πολιτιστικής αξίας. Τα συμπεράσματα στο πρώτο μέρος της εργασίας είναι τα εξής: α) Η ύπαρξη ενός ολόκληρου χωριού, πάνω από τα καταχωμένα αρχαία και η κατεδάφισή του, αποτελεί από μόνη της ιστορικό γεγονός που θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο από την συνολική ιστορία του τόπου. (β) η Μεγάλη Ανασκαφή αποτέλεσε μέσο για την ανάδειξη μίας ευρύτερης προσπάθειας των Ελλήνων για την αναβίωση της αρχαίας ελληνικής παράδοσης και σχετιζόταν άμεσα με τη στροφή προς το φιλελληνισμό που ξεκίνησε πριν την ελληνική επανάσταση. (γ) Υπήρξαν σημαντικά προβλήματα στη διαχείριση των αδειοδοτήσεων και την εκκίνηση των ανασκαφών με τα κυριότερα να αφορούν στην μετατόπιση του υφιστάμενου χωριού, στο αυξημένο κόστος των έργων, ιδίως λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του ελληνικού κράτους, τη διστακτικότητα του ελληνικού κράτους να αποδεχθεί την ξένη παρέμβαση, και, συνεπαγωγικά, τη χρήση της πολιτιστικής διπλωματίας (μία από τις πρώτες εμφανείς προσπάθειες αξιοποίησής της) από τους Γάλλους για να κατορθώσουν να λάβουν τις απαραίτητες άδειες. Παράλληλα, διαπιστώθηκε πως, με τη δημιουργία του Μουσείου των Δελφών, αναδείχθηκε ο Η συμβολή του ελληνικού Κράτους στη δημιουργία ενός αυστηρού θεσμικού πλαισίου για την προστασία των αρχαιοτήτων. Ταυτόχρονα, επισημαίνεται πως ενισχύθηκε η τοπική οικονομία, προβλήθηκε η τοπική κουλτούρα και ο τοπικός πληθυσμός ενθαρρύνθηκε να ασχοληθεί με ζητήματα που αφορούσαν στον πολιτισμό και την ιστορία τους. Δεδομένης της φτώχειας και της εξαθλίωσης των κατοίκων την περίοδο αυτή, η τόνωση του αισθήματος του ανήκειν και η υπενθύμιση του μεγαλείου των αρχαίων προγόνων, λειτούργησε ιδιαίτερα θετικά. Τα εγκαίνια στο κτίριο του Μουσείου των Δελφών και η ολοκλήρωση των έργων για την συλλογή, την οργάνωση και την προβολή των θησαυρών των Δελφών αποτέλεσε μία μεγάλη νίκη για την ελληνική πολιτεία. Σήμερα, το κτίριο αυτό έχει επεκταθεί και ανασχεδιαστεί και με την εφαρμογή των αρχών της μουσειογραφίας,έχουν αναδιοργανωθεί δημιουργικά οι συλλογές του . Ο επισκέπτης καλείται να πραγματοποιήσει, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ένα πέρασμα στο χρόνο. Τα εκθέματα είναι οργανωμένα με τέτοιο τρόπο, ωστε υπάρχει μία γραμμικότητα, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης, καθώς η σύγχρονη μουσειογραφία ωθεί προς μία πιο δυναμική και με πολλαπλές αναγνώσεις αναπαράσταση των χώρων και των εκθεμάτων. Τα αποτελέσματα της μελέτης εντάσσονται επιλεκτικά στον μουσειολογικό και μουσειογραφικό σχεδιασμό έκθεσης, πληροφοριακού κυρίως υλικού, που θα παρεμβάλλεται αντιστικτικά αλλά και συμπληρωματικά της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου, προσδίδοντάς της μία δεύτερη ανάγνωση που θα καθιστά κατανοητή από τον επισκέπτη τη σταδιακή μετεξέλιξη του τοπίου από έναν ασήμαντο οικισμό σε ένα σπουδαίο πολιτιστικό τοπίο της Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.","This study aims to highlight an invisible side of the history of the archaeological site of Delphi. The purpose is, through the study of primary as well as secondary sources, to make an analysis of the challenges encountered by the team of experts during the Great Excavation and the complex social, political and organizational problems that were faced. The importance of the study lies in the fact that the data of the Great Excavation, had and still have an impact on the modern life of Delphi, the brand of the city of Fokida and the operation of the Museum of Delphi today. Also, by understanding the problems of the museographic study based on a specific case study, one can draw general conclusions about the challenges of researchers in these fields. The Great Excavation was a project that began in the late 19th century and was completed in the early 20th century, in a period of challenges for Greece. The area of ​​Fokida, at the end of the 19th century, was characterized by poverty, while the area of ​​today's Delphi was, in fact, degraded, the houses were very poor and damaged by natural disasters. The scientific teams that arrived in the area report cracks in the church of the village and the fact that, in its huts, all the members of the families were stacked, often, without the necessary space for all these persons. The French School of Athens showed great interest in Kastri and the discovery of the Temple of Apollo and the Sanctuary. The lost sanctuary attracted international interest, which is attributed to a wider trend towards ancient Greek art, literature and tradition. This fact is closely connected with a turn towards philhellenism, with the romantic scholars supporting the Greek struggle (Revolution) of 1821, a trend that was maintained later among the Europeans. For Greece, however, the issue of the intervention of foreign forces remained an issue that concerned the state. This was because there were issues of national interest and national sovereignty. In addition, a deterrent to the Great Excavation was the fact that the village of Kastri had to be completely demolished and relocated to a new location. The inhabitants of the village would have the right to transfer their belongings and any element of the outer enclosure of their houses they wished, unless they concerned ancient relics. At the same time, however. they stated that they renounced any claim in the area that was Kastri. This brought to the fore discussions about the rights of the inhabitants and the issue of their compensation, especially since the Greek state presented serious problems that included the increased external debt and dependence on foreign powers, as well as successive internal and external crises. At the beginning of 1903, the final works were done and the Museum of Delphi was inaugurated. His collection included (and still includes) exhibits covering thirteen centuries of Delphi history. Furthermore, the team that undertook the museographic study and the exhibition made sure that the exhibits were presented in a natural and organic way in the area and around the Sanctuary. The monuments included in the Museum's collection are of incalculable historical and cultural value. Regarding the findings of the work as a whole, one concludes that the main conclusions are the following: (a) The Great Excavation was a sample of a broader effort to revive the ancient Greek tradition and is directly related to the turn to philhellenism that began from the Greek revolution, (b) The archaeologists who undertook the Great Excavation seem to have focused particularly on discovering what gave \"magical\" powers to Pythia (they found cracks but not mechanisms) and whether the Oracle ultimately misled the visitor, (c) there have been significant problems in the management of licensing and the start of excavations, the main ones concerning what would happen to the residents, the increased cost of the works, especially due to the poor financial situation of the Greek state, the reluctance of the Greek state to accept foreign intervention, and, consequently, the use of cultural diplomacy (one of the first obvious attempts to exploit it) by the French in order to obtain the necessary permits. These issues highlight both the complexity of such projects and the difficulties of excavations in general. Also, regarding the modern role of Delphi, it is proved based on relevant research on the importance of museology and museums and based on the data of reports that specifically concern Delphi, that the focus on the ancient Greek tradition allows the strengthening of the role of the national identity of the Greeks. It is not possible, after all, to ignore the fact that the Great Excavation took place at a very difficult time for Hellenism, in which tensions with the Turks continued and the need for the liberation of island and central Greece in order to preserve the kingdom arose. of Otto. At the same time, it was found that, with the creation of the Museum of Delphi, the role of the Greek government emerged, which pushed the creation of a strict institutional framework for the protection of antiquities. At the same time, it is pointed out that the local economy was strengthened, the local culture was promoted and the local population was encouraged to deal with issues related to their culture and history. Given the poverty and misery of the inhabitants during this period, the stimulation of the feeling of belonging and the reminder of the greatness of the ancient ancestors, worked particularly positively. The inauguration of the Delphi Museum building and the completion of works for the collection, organization and display of Delphi treasures was a great victory for the Greek state. Today, this building has been renovated and the collections have been reorganized, however, applying the principles of museography, it retains its original character and \"fits\" into the surrounding area. The visitor is invited to make, during his visit, a passage in time. The exhibits are organized in such a way that there is a linearity, something that could be revised, as modern museography pushes towards a more dynamic and multi-reading representation of spaces and exhibits. The results of the study are being used for the the museological and museographic approach of an exhibition, mainly based on information material, photography, and audiovisual material, which will be inserted opposite and complementary to the permanent exhibition of the Museum, giving it a second reading. In this way the visitor will be encouraged to learn for the gradual transfer of the landscape from an insignificant settlement. in a great cultural landscape of European interest."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μουσειολογική και Μουσειογραφική Προσέγγιση Περιοδικής Έκθεσης στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών, με θέμα \"Το Καστρί και η Μεγάλη Ανασκαφή\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαρίδη Ευσταθία","Paparidi Efstathia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στην παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία του Διατμηματικού Προγράμματος Μουσειακών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ερευνάται μια αθέατη περίοδος της ιστορίας των Δελφών με σκοπό τη μουσειολογική και μουσειογραφική προσέγγιση περιοδικής έκθεσης στο Μουσείο των Δελφών. Η περίοδος αυτή αφορά τη λεγόμενη Μεγάλη Ανασκαφή (La GrandeFouille),1892-1903 και τη σχέση του σύγχρονού της χωριού «Καστρί» με αυτή. Σκοπός είναι, μέσω της μελέτης δευτερογενών καθώς και πρωτογενών πηγών, να γίνει μία ανάλυση των προκλήσεων που συνάντησε η ομάδα των ειδικών κατά τη Μεγάλη Ανασκαφή και τα σύνθετα κοινωνικά, πολιτικά και οργανωτικά προβλήματα που αντιμετωπίστηκαν σε συνδυασμό με την απαλλοτρίωση ενός μικρού χωριού προκειμένου να υλοποιηθεί η Ανασκαφή. Η σημασία της μελέτης έγκειται στο γεγονός πως, τα δεδομένα της Μεγάλης Ανασκαφής, είχαν και έχουν επίδραση στη σύγχρονη ζωή των Δελφών και τη λειτουργία του Μουσείου των Δελφών σήμερα. Επίσης, η μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη για μία περιοδική έκθεση που θα παρεμβάλλεται της μόνιμης, αποτελεί επιστημονική πρόκληση. Η Μεγάλη Ανασκαφή αποτέλεσε ένα έργο που ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, σε μία περίοδο προκλήσεων για την Ελλάδα.Στην περιοχή της Φωκίδας στα τέλη του 19ου αιώνα επικρατούσε φτώχεια, ενώ η περιοχή των σημερινών Δελφών ήταν, ουσιαστικά, υποβαθμισμένη, τα σπίτια αποτελούσαν πρόχειρες κατασκευές ιδιαίτερα ταλαιπωρημένες από φυσικές καταστροφές.Οι επιστημονικές ομάδες που κατέφθασαν στην περιοχή κάνουν αναφορές για ρωγμές στην εκκλησία του χωριού και για το γεγονός πως, στα καλύβια του, στοιβάζονταν όλα τα μέλη των οικογενειών, συχνά, χωρίς να υπάρχει ο απαραίτητος χώρος για όλα τα πρόσωπα. Η Γαλλική Σχολή των Αθηνών έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το Καστρί και την ανακάλυψη του Ναού του Απόλλωνα και του Ιερού που ήταν γνωστό ότι βρίσκεται σε αυτή τη θέση μέσα από τις ιστορικές πηγές και τη μυθολογία. Το χαμένο ιερό προσέλκυσε διεθνές ενδιαφέρον, κάτι το οποίο αποδίδεται σε μια ευρύτερη τάση στροφής προς την αρχαία ελληνική τέχνη, γραμματεία και παράδοση. Το γεγονός αυτό συνδέεται στενά και με την ύπαρξη φιλελληνικού κινήματος στην Ευρώπη , με τους ρομαντικούς λόγιους να στηρίζουν τον απελευθερωτικό αγώνα. Τάση που διατηρήθηκε και μεταγενέστερα ανάμεσα στους ευρωπαίους. Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα της παρέμβασης των ξένων δυνάμεων παρέμενε ένα θέμα που απασχολούσε την πολιτεία. Αυτό συνέβαινε διότι αναδύονταν ζητήματα εθνικού συμφέροντος και εθνικής κυριαρχίας. Επιπλέον, ανασταλτικό παράγοντα για τη Μεγάλη Ανασκαφή αποτελούσε το γεγονός πως το χωριό Καστρί έπρεπε να κατεδαφιστεί εξ ολοκλήρου και να μεταφερθεί σε μία νέα τοποθεσία. Οι κάτοικοι του χωριού θα είχαν δικαίωμα να μεταφέρουν τα υπάρχοντά τους και όποιο στοιχείο του εξωτερικού περιβόλου των οικιών τους επιθυμούσαν, εκτός κι αν αυτά αποτελούσαν αρχαία κειμήλια. Ταυτόχρονα, όμως δήλωναν πως παραιτούνταν από κάθε είδους αξίωση που αφορούσε τον τόπο κατοικίας τους ,το Καστρί. Αυτό έφερε στο προσκήνιο συζητήσεις για τα δικαιώματα των κατοίκων και το ζήτημα της αποζημίωσης αυτών, δεδομένου πως το ελληνικό κράτος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα που περιλάμβαναν το αυξημένο εξωτερικό χρέος και την εξάρτηση από τις ξένες δυνάμεις, όπως και αλλεπάλληλες εσωτερικές και εξωτερικές κρίσεις. Τελικά η Γαλλική Κυβέρνηση, δαπάνησε ένα μεγάλο ποσό τόσο για την ανασκαφή που ξεκίνησε το 1892 και διήρκεσε έντεκα (11) χρόνια. Στις αρχές του 1903, έγιναν οι τελικές εργασίες και εγκαινιάστηκε το Μουσείο των Δελφών. Η συλλογή του περιλάμβανε (και περιλαμβάνει μέχρι σήμερα) εκθέματα που καλύπτουν δεκατρείς αιώνες ιστορίας των Δελφών. Τα ευρήματα στον αρχαιολογικό χώρο παρουσιάζονται με φυσικό και οργανικό τρόπο γύρω από το Ιερό. Τα μνημεία που συμπεριλαμβάνονται στην συλλογή του Μουσείου είναι υψηλής ιστορικής και πολιτιστικής αξίας. Τα συμπεράσματα στο πρώτο μέρος της εργασίας είναι τα εξής: α) Η ύπαρξη ενός ολόκληρου χωριού, πάνω από τα καταχωμένα αρχαία και η κατεδάφισή του, αποτελεί από μόνη της ιστορικό γεγονός που θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο από την συνολική ιστορία του τόπου. (β) η Μεγάλη Ανασκαφή αποτέλεσε μέσο για την ανάδειξη μίας ευρύτερης προσπάθειας των Ελλήνων για την αναβίωση της αρχαίας ελληνικής παράδοσης και σχετιζόταν άμεσα με τη στροφή προς το φιλελληνισμό που ξεκίνησε πριν την ελληνική επανάσταση. (γ) Υπήρξαν σημαντικά προβλήματα στη διαχείριση των αδειοδοτήσεων και την εκκίνηση των ανασκαφών με τα κυριότερα να αφορούν στην μετατόπιση του υφιστάμενου χωριού, στο αυξημένο κόστος των έργων, ιδίως λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του ελληνικού κράτους, τη διστακτικότητα του ελληνικού κράτους να αποδεχθεί την ξένη παρέμβαση, και, συνεπαγωγικά, τη χρήση της πολιτιστικής διπλωματίας (μία από τις πρώτες εμφανείς προσπάθειες αξιοποίησής της) από τους Γάλλους για να κατορθώσουν να λάβουν τις απαραίτητες άδειες. Παράλληλα, διαπιστώθηκε πως, με τη δημιουργία του Μουσείου των Δελφών, αναδείχθηκε ο Η συμβολή του ελληνικού Κράτους στη δημιουργία ενός αυστηρού θεσμικού πλαισίου για την προστασία των αρχαιοτήτων. Ταυτόχρονα, επισημαίνεται πως ενισχύθηκε η τοπική οικονομία, προβλήθηκε η τοπική κουλτούρα και ο τοπικός πληθυσμός ενθαρρύνθηκε να ασχοληθεί με ζητήματα που αφορούσαν στον πολιτισμό και την ιστορία τους. Δεδομένης της φτώχειας και της εξαθλίωσης των κατοίκων την περίοδο αυτή, η τόνωση του αισθήματος του ανήκειν και η υπενθύμιση του μεγαλείου των αρχαίων προγόνων, λειτούργησε ιδιαίτερα θετικά. Τα εγκαίνια στο κτίριο του Μουσείου των Δελφών και η ολοκλήρωση των έργων για την συλλογή, την οργάνωση και την προβολή των θησαυρών των Δελφών αποτέλεσε μία μεγάλη νίκη για την ελληνική πολιτεία. Σήμερα, το κτίριο αυτό έχει επεκταθεί και ανασχεδιαστεί και με την εφαρμογή των αρχών της μουσειογραφίας,έχουν αναδιοργανωθεί δημιουργικά οι συλλογές του . Ο επισκέπτης καλείται να πραγματοποιήσει, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ένα πέρασμα στο χρόνο. Τα εκθέματα είναι οργανωμένα με τέτοιο τρόπο, ωστε υπάρχει μία γραμμικότητα, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αναθεώρησης, καθώς η σύγχρονη μουσειογραφία ωθεί προς μία πιο δυναμική και με πολλαπλές αναγνώσεις αναπαράσταση των χώρων και των εκθεμάτων. Τα αποτελέσματα της μελέτης εντάσσονται επιλεκτικά στον μουσειολογικό και μουσειογραφικό σχεδιασμό έκθεσης, πληροφοριακού κυρίως υλικού, που θα παρεμβάλλεται αντιστικτικά αλλά και συμπληρωματικά της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου, προσδίδοντάς της μία δεύτερη ανάγνωση που θα καθιστά κατανοητή από τον επισκέπτη τη σταδιακή μετεξέλιξη του τοπίου από έναν ασήμαντο οικισμό σε ένα σπουδαίο πολιτιστικό τοπίο της Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.","This study aims to highlight an invisible side of the history of the archaeological site of Delphi. The purpose is, through the study of primary as well as secondary sources, to make an analysis of the challenges encountered by the team of experts during the Great Excavation and the complex social, political and organizational problems that were faced. The importance of the study lies in the fact that the data of the Great Excavation, had and still have an impact on the modern life of Delphi, the brand of the city of Fokida and the operation of the Museum of Delphi today. Also, by understanding the problems of the museographic study based on a specific case study, one can draw general conclusions about the challenges of researchers in these fields. The Great Excavation was a project that began in the late 19th century and was completed in the early 20th century, in a period of challenges for Greece. The area of ​​Fokida, at the end of the 19th century, was characterized by poverty, while the area of ​​today's Delphi was, in fact, degraded, the houses were very poor and damaged by natural disasters. The scientific teams that arrived in the area report cracks in the church of the village and the fact that, in its huts, all the members of the families were stacked, often, without the necessary space for all these persons. The French School of Athens showed great interest in Kastri and the discovery of the Temple of Apollo and the Sanctuary. The lost sanctuary attracted international interest, which is attributed to a wider trend towards ancient Greek art, literature and tradition. This fact is closely connected with a turn towards philhellenism, with the romantic scholars supporting the Greek struggle (Revolution) of 1821, a trend that was maintained later among the Europeans. For Greece, however, the issue of the intervention of foreign forces remained an issue that concerned the state. This was because there were issues of national interest and national sovereignty. In addition, a deterrent to the Great Excavation was the fact that the village of Kastri had to be completely demolished and relocated to a new location. The inhabitants of the village would have the right to transfer their belongings and any element of the outer enclosure of their houses they wished, unless they concerned ancient relics. At the same time, however. they stated that they renounced any claim in the area that was Kastri. This brought to the fore discussions about the rights of the inhabitants and the issue of their compensation, especially since the Greek state presented serious problems that included the increased external debt and dependence on foreign powers, as well as successive internal and external crises. At the beginning of 1903, the final works were done and the Museum of Delphi was inaugurated. His collection included (and still includes) exhibits covering thirteen centuries of Delphi history. Furthermore, the team that undertook the museographic study and the exhibition made sure that the exhibits were presented in a natural and organic way in the area and around the Sanctuary. The monuments included in the Museum's collection are of incalculable historical and cultural value. Regarding the findings of the work as a whole, one concludes that the main conclusions are the following: (a) The Great Excavation was a sample of a broader effort to revive the ancient Greek tradition and is directly related to the turn to philhellenism that began from the Greek revolution, (b) The archaeologists who undertook the Great Excavation seem to have focused particularly on discovering what gave \"magical\" powers to Pythia (they found cracks but not mechanisms) and whether the Oracle ultimately misled the visitor, (c) there have been significant problems in the management of licensing and the start of excavations, the main ones concerning what would happen to the residents, the increased cost of the works, especially due to the poor financial situation of the Greek state, the reluctance of the Greek state to accept foreign intervention, and, consequently, the use of cultural diplomacy (one of the first obvious attempts to exploit it) by the French in order to obtain the necessary permits. These issues highlight both the complexity of such projects and the difficulties of excavations in general. Also, regarding the modern role of Delphi, it is proved based on relevant research on the importance of museology and museums and based on the data of reports that specifically concern Delphi, that the focus on the ancient Greek tradition allows the strengthening of the role of the national identity of the Greeks. It is not possible, after all, to ignore the fact that the Great Excavation took place at a very difficult time for Hellenism, in which tensions with the Turks continued and the need for the liberation of island and central Greece in order to preserve the kingdom arose. of Otto. At the same time, it was found that, with the creation of the Museum of Delphi, the role of the Greek government emerged, which pushed the creation of a strict institutional framework for the protection of antiquities. At the same time, it is pointed out that the local economy was strengthened, the local culture was promoted and the local population was encouraged to deal with issues related to their culture and history. Given the poverty and misery of the inhabitants during this period, the stimulation of the feeling of belonging and the reminder of the greatness of the ancient ancestors, worked particularly positively. The inauguration of the Delphi Museum building and the completion of works for the collection, organization and display of Delphi treasures was a great victory for the Greek state. Today, this building has been renovated and the collections have been reorganized, however, applying the principles of museography, it retains its original character and \"fits\" into the surrounding area. The visitor is invited to make, during his visit, a passage in time. The exhibits are organized in such a way that there is a linearity, something that could be revised, as modern museography pushes towards a more dynamic and multi-reading representation of spaces and exhibits. The results of the study are being used for the the museological and museographic approach of an exhibition, mainly based on information material, photography, and audiovisual material, which will be inserted opposite and complementary to the permanent exhibition of the Museum, giving it a second reading. In this way the visitor will be encouraged to learn for the gradual transfer of the landscape from an insignificant settlement. in a great cultural landscape of European interest."],"dc:identifier":["uoadl:3100192","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100192"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γενικά έργα","General works"],"dc:title":["Μουσειολογική και Μουσειογραφική Προσέγγιση Περιοδικής Έκθεσης στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών, με θέμα \"Το Καστρί και η Μεγάλη Ανασκαφή\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:26Z"}