{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3100235"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3100235","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απόψεις και εμπειρίες προσφύγων με αναπηρία αναφορικά με την κοινωνική τους ένταξη στη χώρα προέλευσης και στη χώρα υποδοχής: Διερεύνηση των ενταξιακών προκλήσεων με βάση τη διπλή τους ταυτότητα.","abstract":"Ο δυτικός άνθρωπος έχει ιδιαίτερες απόψεις για το πώς αναλύει και αντιλαμβάνεται την σύγχρονη μεταναστευτική εισροή και άφιξή των προσφύγων στη δυτική κοινωνία από τις χώρες της Ανατολής. Τα περισσότερα υποκείμενα της δυτική κοινωνίας τους αντιμετωπίζουν ως οι «εχθρικοί αλλοδαποί» ενώ οι ίδιοι οι πρόσφυγες αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως οι «εχθρικοί αλλοδαποί» που θα αποτελούν τους «αυριανούς πολίτες». Όταν «τεχνικοί λόγοι» συντάσσονται και επιβάλλονται στα σώματα αυτά και τα εμποδίζουν να βγουν στην κοινωνία τότε δεν είναι εύκολο να αποφύγουν κάποιες σκοτεινές σκέψεις γύρω από τη σχέση μεταξύ τεχνικού και πραγματικού (Arendt et. al., 2015). Οι διαφορετικοί άλλοι όπως κάθε φορά ετεροκαθορίζονται σε σχέση με την φυλετική, σεξουαλική, ταξική και εθνοτική διαφοροποίηση τίθενται εκτός της κατηγορίας που αποκαλούμε «άνθρωπος». Οι «άλλοι» αποκτούν περιφερειακό λόγο περί εθνικής ταυτότητας σαν ξένα σώματα «ανίκανα» να παίξουν ένα ρόλο ζωτικής σημασίας για θέματα που απασχολούν το έθνος, όπως είναι το θέμα της μεταναστευτικής πολιτικής. Ενώ οι προσεγγίσεις αυτές εξηγούν την καταπίεση που υφίστανται τα διαφοροποιημένα σώματα, από την άλλη πλευρά το ανάπηρο σώμα φαντάζει σαν μια παγωμένη και συγχυσμένη εικόνα που δεν καταφέρνει να συνομιλήσει όντας αόρατο και σιωπηλό. Οι εδραιωμένες αντιλήψεις του κυρίαρχου ιατρικού λόγου στη σημερινή εποχή (διάγνωση), οι πολιτισμικές πρακτικές του εκπαιδευτικού συστήματος, τα οικονομικοπολιτικά συστήματα και κυρίως τα φυσικά εμπόδια που συναντούν τα ανάπηρα άτομα αποτελούν πολύ σημαντικές παραμέτρους ώστε να διατυπωθεί ένας ολοκληρωμένος λόγος περί αναπηρίας (Τεντομάς στο Πουρκός, 2017). Σκοπός της έρευνας είναι να παρουσιάσει τις εμπειρίες προσφύγων με αναπηρία που κατοικούν στην ελληνική κοινωνία με την υποστήριξη χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων αναφορικά με την κοινωνική τους ένταξη. Επιπρόσθετα, σκοπός αυτής της έρευνας είναι να διερευνήσει τις προκλήσεις της κοινωνικής ένταξης με άξονα τη διπλή ταυτότητα των υποκειμένων ως πρόσφυγες αλλά και ως πρόσφυγες με αναπηρία. Ταυτόχρονα μέσω αυτής της διαδικασίας αναδεικνύονται οι συνθήκες που αντιμετώπιζαν από τη μία στη χώρα προέλευσής τους ως άτομα με αναπηρία και από την άλλη τις αντικειμενικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν στη χώρα υποδοχής αυτή τη φορά ως πρόσφυγες με αναπηρία. Προτιμήθηκαν η ποιοτική έρευνα μέσω της ερμηνευτικής προσέγγισης της αναπηρίας προτεραιοποιώντας το βίωμα των ατόμων με αναπηρία, η ημιδομημένη συνέντευξη και η μέθοδος ανάλυσης περιεχομένου. Ο αριθμός των συμμετεχόντων ήταν εφτά και η εύρεση τους έγινε μέσω της μεθόδου της χιονοστιβάδας αλλά και της βολικής δειγματοληψίας. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι ζούμε σε μια κοινωνία αναπηροφοβική, μη προσβάσιμη στα «μη κανονικά» σώματα τα οποία υφίστανται συνεχώς διακρίσεις και καταπιέσεις οι οποίες εκκινούν από τις πολλαπλές ταυτότητες που φέρουν. Η προσέγγιση των προσφύγων με αναπηρία υπό το πρίσμα του ελλειμματικού μοντέλου επηρεάζει αρνητικά τις ευκαιρίες των συγκεκριμένων υποκειμένων για εργασία, εκπαίδευση, κοινωνικοποίηση, αυτονομία, νομική ορατότητα, ό,τι δηλαδή ορίζει το ενταξιακό όραμα. Ο στιγματισμός που φέρουν τα άτομα αυτά είναι τόσο συμπαγής που η ενταξιακή διαδικασία είναι σχεδόν αδύνατον να οριστεί με λέξεις και τίθεται υπό το βίωμα του κοινωνικού αποκλεισμού.","abstract_html":"Ο δυτικός άνθρωπος έχει ιδιαίτερες απόψεις για το πώς αναλύει και αντιλαμβάνεται την σύγχρονη μεταναστευτική εισροή και άφιξή των προσφύγων στη δυτική κοινωνία από τις χώρες της Ανατολής. Τα περισσότερα υποκείμενα της δυτική κοινωνίας τους αντιμετωπίζουν ως οι «εχθρικοί αλλοδαποί» ενώ οι ίδιοι οι πρόσφυγες αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως οι «εχθρικοί αλλοδαποί» που θα αποτελούν τους «αυριανούς πολίτες». Όταν «τεχνικοί λόγοι» συντάσσονται και επιβάλλονται στα σώματα αυτά και τα εμποδίζουν να βγουν στην κοινωνία τότε δεν είναι εύκολο να αποφύγουν κάποιες σκοτεινές σκέψεις γύρω από τη σχέση μεταξύ τεχνικού και πραγματικού (Arendt et. al., 2015). Οι διαφορετικοί άλλοι όπως κάθε φορά ετεροκαθορίζονται σε σχέση με την φυλετική, σεξουαλική, ταξική και εθνοτική διαφοροποίηση τίθενται εκτός της κατηγορίας που αποκαλούμε «άνθρωπος». Οι «άλλοι» αποκτούν περιφερειακό λόγο περί εθνικής ταυτότητας σαν ξένα σώματα «ανίκανα» να παίξουν ένα ρόλο ζωτικής σημασίας για θέματα που απασχολούν το έθνος, όπως είναι το θέμα της μεταναστευτικής πολιτικής. Ενώ οι προσεγγίσεις αυτές εξηγούν την καταπίεση που υφίστανται τα διαφοροποιημένα σώματα, από την άλλη πλευρά το ανάπηρο σώμα φαντάζει σαν μια παγωμένη και συγχυσμένη εικόνα που δεν καταφέρνει να συνομιλήσει όντας αόρατο και σιωπηλό. Οι εδραιωμένες αντιλήψεις του κυρίαρχου ιατρικού λόγου στη σημερινή εποχή (διάγνωση), οι πολιτισμικές πρακτικές του εκπαιδευτικού συστήματος, τα οικονομικοπολιτικά συστήματα και κυρίως τα φυσικά εμπόδια που συναντούν τα ανάπηρα άτομα αποτελούν πολύ σημαντικές παραμέτρους ώστε να διατυπωθεί ένας ολοκληρωμένος λόγος περί αναπηρίας (Τεντομάς στο Πουρκός, 2017). Σκοπός της έρευνας είναι να παρουσιάσει τις εμπειρίες προσφύγων με αναπηρία που κατοικούν στην ελληνική κοινωνία με την υποστήριξη χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων αναφορικά με την κοινωνική τους ένταξη. Επιπρόσθετα, σκοπός αυτής της έρευνας είναι να διερευνήσει τις προκλήσεις της κοινωνικής ένταξης με άξονα τη διπλή ταυτότητα των υποκειμένων ως πρόσφυγες αλλά και ως πρόσφυγες με αναπηρία. Ταυτόχρονα μέσω αυτής της διαδικασίας αναδεικνύονται οι συνθήκες που αντιμετώπιζαν από τη μία στη χώρα προέλευσής τους ως άτομα με αναπηρία και από την άλλη τις αντικειμενικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν στη χώρα υποδοχής αυτή τη φορά ως πρόσφυγες με αναπηρία. Προτιμήθηκαν η ποιοτική έρευνα μέσω της ερμηνευτικής προσέγγισης της αναπηρίας προτεραιοποιώντας το βίωμα των ατόμων με αναπηρία, η ημιδομημένη συνέντευξη και η μέθοδος ανάλυσης περιεχομένου. Ο αριθμός των συμμετεχόντων ήταν εφτά και η εύρεση τους έγινε μέσω της μεθόδου της χιονοστιβάδας αλλά και της βολικής δειγματοληψίας. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι ζούμε σε μια κοινωνία αναπηροφοβική, μη προσβάσιμη στα «μη κανονικά» σώματα τα οποία υφίστανται συνεχώς διακρίσεις και καταπιέσεις οι οποίες εκκινούν από τις πολλαπλές ταυτότητες που φέρουν. Η προσέγγιση των προσφύγων με αναπηρία υπό το πρίσμα του ελλειμματικού μοντέλου επηρεάζει αρνητικά τις ευκαιρίες των συγκεκριμένων υποκειμένων για εργασία, εκπαίδευση, κοινωνικοποίηση, αυτονομία, νομική ορατότητα, ό,τι δηλαδή ορίζει το ενταξιακό όραμα. Ο στιγματισμός που φέρουν τα άτομα αυτά είναι τόσο συμπαγής που η ενταξιακή διαδικασία είναι σχεδόν αδύνατον να οριστεί με λέξεις και τίθεται υπό το βίωμα του κοινωνικού αποκλεισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιδέρη Παναγιώτα","Sideri Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:26Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3100235"],"render_values":[{"text":"uoadl:3100235","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100235","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100235","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3100235","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιδέρη Παναγιώτα","Sideri Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3100235","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100235"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο δυτικός άνθρωπος έχει ιδιαίτερες απόψεις για το πώς αναλύει και αντιλαμβάνεται την σύγχρονη μεταναστευτική εισροή και άφιξή των προσφύγων στη δυτική κοινωνία από τις χώρες της Ανατολής. Τα περισσότερα υποκείμενα της δυτική κοινωνίας τους αντιμετωπίζουν ως οι «εχθρικοί αλλοδαποί» ενώ οι ίδιοι οι πρόσφυγες αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως οι «εχθρικοί αλλοδαποί» που θα αποτελούν τους «αυριανούς πολίτες». Όταν «τεχνικοί λόγοι» συντάσσονται και επιβάλλονται στα σώματα αυτά και τα εμποδίζουν να βγουν στην κοινωνία τότε δεν είναι εύκολο να αποφύγουν κάποιες σκοτεινές σκέψεις γύρω από τη σχέση μεταξύ τεχνικού και πραγματικού (Arendt et. al., 2015). Οι διαφορετικοί άλλοι όπως κάθε φορά ετεροκαθορίζονται σε σχέση με την φυλετική, σεξουαλική, ταξική και εθνοτική διαφοροποίηση τίθενται εκτός της κατηγορίας που αποκαλούμε «άνθρωπος». Οι «άλλοι» αποκτούν περιφερειακό λόγο περί εθνικής ταυτότητας σαν ξένα σώματα «ανίκανα» να παίξουν ένα ρόλο ζωτικής σημασίας για θέματα που απασχολούν το έθνος, όπως είναι το θέμα της μεταναστευτικής πολιτικής. Ενώ οι προσεγγίσεις αυτές εξηγούν την καταπίεση που υφίστανται τα διαφοροποιημένα σώματα, από την άλλη πλευρά το ανάπηρο σώμα φαντάζει σαν μια παγωμένη και συγχυσμένη εικόνα που δεν καταφέρνει να συνομιλήσει όντας αόρατο και σιωπηλό. Οι εδραιωμένες αντιλήψεις του κυρίαρχου ιατρικού λόγου στη σημερινή εποχή (διάγνωση), οι πολιτισμικές πρακτικές του εκπαιδευτικού συστήματος, τα οικονομικοπολιτικά συστήματα και κυρίως τα φυσικά εμπόδια που συναντούν τα ανάπηρα άτομα αποτελούν πολύ σημαντικές παραμέτρους ώστε να διατυπωθεί ένας ολοκληρωμένος λόγος περί αναπηρίας (Τεντομάς στο Πουρκός, 2017). Σκοπός της έρευνας είναι να παρουσιάσει τις εμπειρίες προσφύγων με αναπηρία που κατοικούν στην ελληνική κοινωνία με την υποστήριξη χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων αναφορικά με την κοινωνική τους ένταξη. Επιπρόσθετα, σκοπός αυτής της έρευνας είναι να διερευνήσει τις προκλήσεις της κοινωνικής ένταξης με άξονα τη διπλή ταυτότητα των υποκειμένων ως πρόσφυγες αλλά και ως πρόσφυγες με αναπηρία. Ταυτόχρονα μέσω αυτής της διαδικασίας αναδεικνύονται οι συνθήκες που αντιμετώπιζαν από τη μία στη χώρα προέλευσής τους ως άτομα με αναπηρία και από την άλλη τις αντικειμενικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν στη χώρα υποδοχής αυτή τη φορά ως πρόσφυγες με αναπηρία. Προτιμήθηκαν η ποιοτική έρευνα μέσω της ερμηνευτικής προσέγγισης της αναπηρίας προτεραιοποιώντας το βίωμα των ατόμων με αναπηρία, η ημιδομημένη συνέντευξη και η μέθοδος ανάλυσης περιεχομένου. Ο αριθμός των συμμετεχόντων ήταν εφτά και η εύρεση τους έγινε μέσω της μεθόδου της χιονοστιβάδας αλλά και της βολικής δειγματοληψίας. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι ζούμε σε μια κοινωνία αναπηροφοβική, μη προσβάσιμη στα «μη κανονικά» σώματα τα οποία υφίστανται συνεχώς διακρίσεις και καταπιέσεις οι οποίες εκκινούν από τις πολλαπλές ταυτότητες που φέρουν. Η προσέγγιση των προσφύγων με αναπηρία υπό το πρίσμα του ελλειμματικού μοντέλου επηρεάζει αρνητικά τις ευκαιρίες των συγκεκριμένων υποκειμένων για εργασία, εκπαίδευση, κοινωνικοποίηση, αυτονομία, νομική ορατότητα, ό,τι δηλαδή ορίζει το ενταξιακό όραμα. Ο στιγματισμός που φέρουν τα άτομα αυτά είναι τόσο συμπαγής που η ενταξιακή διαδικασία είναι σχεδόν αδύνατον να οριστεί με λέξεις και τίθεται υπό το βίωμα του κοινωνικού αποκλεισμού.","People in Western culture have particular views on how they analyse and perceive the modern migratory influx and arrival of refugees into Western society from Eastern countries. Most subjects of Western society see them as the \"hostile aliens\" while the refugees themselves perceive themselves as the \"hostile aliens\" who will be the \"citizens of tomorrow\". When 'technical discourses' are drawn and imposed on these bodies and prevent them from entering society then it is not easy to avoid some dark thoughts around the relationship between the technical and the real (Arendt et. al., 2015). Different others as each time heteronomous in relation to racial, sexual, class and ethnic differentiation are put outside the category we call \"human\". The 'others' are given a peripheral discourse of national identity as foreign bodies 'incapable' of playing a vital role in matters of national concern, such as the issue of immigration policy. While these approaches explain the oppression suffered by differentiated bodies, on the other hand, the disabled body appears as a frozen and confused image that fails to converse by being invisible and silent. The entrenched notions of the dominant medical discourse in today's era (diagnosis), the cultural practices of the educational system, the economic and political systems and most importantly the physical barriers that disabled people encounter are very important parameters in order to formulate a comprehensive discourse on disability (Tendomas in Pourkos, 2017). The aim of this research is to present the experiences of refugees with disabilities residing in Greek society with the support of funded programmes regarding their social inclusion. In addition, the purpose of this research is to explore the challenges of social inclusion, focusing on the dual identity of the subjects as refugees and as refugees with disabilities. At the same time, through this process, the conditions they faced in their country of origin as persons with disabilities on the one hand and the objective conditions they face in the host country this time as refugees with disabilities on the other hand are highlighted. Qualitative research through an interpretive approach to disability prioritizing the experience of persons with disabilities, semi-structured interview and content analysis method were preferred. The number of participants was seven and they were found through the snowball method and convenient sampling. The findings of the research showed that we live in a ableist society, inaccessible to \"non-normative\" bodies who are constantly subjected to discrimination and oppression that originate from the multiple identities they carry. Approaching refugees with disabilities in the light of the deficit model negatively affects the opportunities of these subjects for work, education, socialization, autonomy, legal visibility, what the inclusion vision defines. The stigmatization that these subjects carry is so solid that the inclusion process is almost impossible to define in words and is put under the experience of social exclusion"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απόψεις και εμπειρίες προσφύγων με αναπηρία αναφορικά με την κοινωνική τους ένταξη στη χώρα προέλευσης και στη χώρα υποδοχής: Διερεύνηση των ενταξιακών προκλήσεων με βάση τη διπλή τους ταυτότητα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιδέρη Παναγιώτα","Sideri Panagiota"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο δυτικός άνθρωπος έχει ιδιαίτερες απόψεις για το πώς αναλύει και αντιλαμβάνεται την σύγχρονη μεταναστευτική εισροή και άφιξή των προσφύγων στη δυτική κοινωνία από τις χώρες της Ανατολής. Τα περισσότερα υποκείμενα της δυτική κοινωνίας τους αντιμετωπίζουν ως οι «εχθρικοί αλλοδαποί» ενώ οι ίδιοι οι πρόσφυγες αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως οι «εχθρικοί αλλοδαποί» που θα αποτελούν τους «αυριανούς πολίτες». Όταν «τεχνικοί λόγοι» συντάσσονται και επιβάλλονται στα σώματα αυτά και τα εμποδίζουν να βγουν στην κοινωνία τότε δεν είναι εύκολο να αποφύγουν κάποιες σκοτεινές σκέψεις γύρω από τη σχέση μεταξύ τεχνικού και πραγματικού (Arendt et. al., 2015). Οι διαφορετικοί άλλοι όπως κάθε φορά ετεροκαθορίζονται σε σχέση με την φυλετική, σεξουαλική, ταξική και εθνοτική διαφοροποίηση τίθενται εκτός της κατηγορίας που αποκαλούμε «άνθρωπος». Οι «άλλοι» αποκτούν περιφερειακό λόγο περί εθνικής ταυτότητας σαν ξένα σώματα «ανίκανα» να παίξουν ένα ρόλο ζωτικής σημασίας για θέματα που απασχολούν το έθνος, όπως είναι το θέμα της μεταναστευτικής πολιτικής. Ενώ οι προσεγγίσεις αυτές εξηγούν την καταπίεση που υφίστανται τα διαφοροποιημένα σώματα, από την άλλη πλευρά το ανάπηρο σώμα φαντάζει σαν μια παγωμένη και συγχυσμένη εικόνα που δεν καταφέρνει να συνομιλήσει όντας αόρατο και σιωπηλό. Οι εδραιωμένες αντιλήψεις του κυρίαρχου ιατρικού λόγου στη σημερινή εποχή (διάγνωση), οι πολιτισμικές πρακτικές του εκπαιδευτικού συστήματος, τα οικονομικοπολιτικά συστήματα και κυρίως τα φυσικά εμπόδια που συναντούν τα ανάπηρα άτομα αποτελούν πολύ σημαντικές παραμέτρους ώστε να διατυπωθεί ένας ολοκληρωμένος λόγος περί αναπηρίας (Τεντομάς στο Πουρκός, 2017). Σκοπός της έρευνας είναι να παρουσιάσει τις εμπειρίες προσφύγων με αναπηρία που κατοικούν στην ελληνική κοινωνία με την υποστήριξη χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων αναφορικά με την κοινωνική τους ένταξη. Επιπρόσθετα, σκοπός αυτής της έρευνας είναι να διερευνήσει τις προκλήσεις της κοινωνικής ένταξης με άξονα τη διπλή ταυτότητα των υποκειμένων ως πρόσφυγες αλλά και ως πρόσφυγες με αναπηρία. Ταυτόχρονα μέσω αυτής της διαδικασίας αναδεικνύονται οι συνθήκες που αντιμετώπιζαν από τη μία στη χώρα προέλευσής τους ως άτομα με αναπηρία και από την άλλη τις αντικειμενικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν στη χώρα υποδοχής αυτή τη φορά ως πρόσφυγες με αναπηρία. Προτιμήθηκαν η ποιοτική έρευνα μέσω της ερμηνευτικής προσέγγισης της αναπηρίας προτεραιοποιώντας το βίωμα των ατόμων με αναπηρία, η ημιδομημένη συνέντευξη και η μέθοδος ανάλυσης περιεχομένου. Ο αριθμός των συμμετεχόντων ήταν εφτά και η εύρεση τους έγινε μέσω της μεθόδου της χιονοστιβάδας αλλά και της βολικής δειγματοληψίας. Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι ζούμε σε μια κοινωνία αναπηροφοβική, μη προσβάσιμη στα «μη κανονικά» σώματα τα οποία υφίστανται συνεχώς διακρίσεις και καταπιέσεις οι οποίες εκκινούν από τις πολλαπλές ταυτότητες που φέρουν. Η προσέγγιση των προσφύγων με αναπηρία υπό το πρίσμα του ελλειμματικού μοντέλου επηρεάζει αρνητικά τις ευκαιρίες των συγκεκριμένων υποκειμένων για εργασία, εκπαίδευση, κοινωνικοποίηση, αυτονομία, νομική ορατότητα, ό,τι δηλαδή ορίζει το ενταξιακό όραμα. Ο στιγματισμός που φέρουν τα άτομα αυτά είναι τόσο συμπαγής που η ενταξιακή διαδικασία είναι σχεδόν αδύνατον να οριστεί με λέξεις και τίθεται υπό το βίωμα του κοινωνικού αποκλεισμού.","People in Western culture have particular views on how they analyse and perceive the modern migratory influx and arrival of refugees into Western society from Eastern countries. Most subjects of Western society see them as the \"hostile aliens\" while the refugees themselves perceive themselves as the \"hostile aliens\" who will be the \"citizens of tomorrow\". When 'technical discourses' are drawn and imposed on these bodies and prevent them from entering society then it is not easy to avoid some dark thoughts around the relationship between the technical and the real (Arendt et. al., 2015). Different others as each time heteronomous in relation to racial, sexual, class and ethnic differentiation are put outside the category we call \"human\". The 'others' are given a peripheral discourse of national identity as foreign bodies 'incapable' of playing a vital role in matters of national concern, such as the issue of immigration policy. While these approaches explain the oppression suffered by differentiated bodies, on the other hand, the disabled body appears as a frozen and confused image that fails to converse by being invisible and silent. The entrenched notions of the dominant medical discourse in today's era (diagnosis), the cultural practices of the educational system, the economic and political systems and most importantly the physical barriers that disabled people encounter are very important parameters in order to formulate a comprehensive discourse on disability (Tendomas in Pourkos, 2017). The aim of this research is to present the experiences of refugees with disabilities residing in Greek society with the support of funded programmes regarding their social inclusion. In addition, the purpose of this research is to explore the challenges of social inclusion, focusing on the dual identity of the subjects as refugees and as refugees with disabilities. At the same time, through this process, the conditions they faced in their country of origin as persons with disabilities on the one hand and the objective conditions they face in the host country this time as refugees with disabilities on the other hand are highlighted. Qualitative research through an interpretive approach to disability prioritizing the experience of persons with disabilities, semi-structured interview and content analysis method were preferred. The number of participants was seven and they were found through the snowball method and convenient sampling. The findings of the research showed that we live in a ableist society, inaccessible to \"non-normative\" bodies who are constantly subjected to discrimination and oppression that originate from the multiple identities they carry. Approaching refugees with disabilities in the light of the deficit model negatively affects the opportunities of these subjects for work, education, socialization, autonomy, legal visibility, what the inclusion vision defines. The stigmatization that these subjects carry is so solid that the inclusion process is almost impossible to define in words and is put under the experience of social exclusion"],"dc:identifier":["uoadl:3100235","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3100235"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Απόψεις και εμπειρίες προσφύγων με αναπηρία αναφορικά με την κοινωνική τους ένταξη στη χώρα προέλευσης και στη χώρα υποδοχής: Διερεύνηση των ενταξιακών προκλήσεων με βάση τη διπλή τους ταυτότητα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:26Z"}