{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3141630"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3141630","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Ιλαρά στην Ευρώπη","abstract":"Η ιλαρά είναι μία ιογενής λοίμωξη, υψηλής μεταδοτικότητας που χαρακτηρίζεται από εξανθηματικές εκδηλώσεις, υψηλό πυρετό και προκαλείται από τον ιό της ιλαράς MeV. Παγκοσμίως ο ιός της ιλαράς(MeV), παραμένει από τις πρώτες αιτίες θανάτου και νοσηρότητας ανάμεσα στον παιδικό πληθυσμό, ενώ οι πρόσφατες εξάρσεις επιδημιών της ιλαράς, έχουν εμφανιστεί σε βρέφη και σε παιδιά. Η ύπαρξη της ιλαράς, μετράει περισσότερα από 1.000 χρόνια και πριν από το 1950 σχεδόν όλα τα παιδιά νοσούσαν από ιλαρά και ανέπτυσσαν ανοσία από ενεργή νόσο, εκτός και εάν απεβίωναν. Η μετάδοση του ιού της ιλαράς MeV, προκύπτει από άνθρωπο μολυσμένο με MeV διαμέσω των αναπνευστικών σταγονιδίων, οι κλινικές εκδηλώσεις ξεκινούν από την περίοδο επώασης του ιού και η νόσηση διαρκεί συνολικά από 10 έως και 14 ημέρες. Η ιλαρά, είναι μία εύκολα αναγνωρίσιμη νόσος από τους κλινικούς ιατρούς. Η διαφορική διάγνωση της ιλαράς βασίζεται στο ατομικό ιστορικό του ασθενούς και οι επιπλοκές της ιλαράς, μπορεί να επηρεάσουν τα περισσότερα συστήματα των οργάνων. Η διαχείριση των ασθενών με ιλαρά είναι υποστηρικτική και η θεραπεία έχει ως στόχο τη πρόληψη της αφυδάτωσης και τη ρύθμιση των διατροφικών ελλείψεων. Οι αερογενείς προφυλάξεις είναι οι κατάλληλες για την πρόληψη της διασποράς της ιλαράς. Η επιδημιολογία καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την αναπνευστική μετάδοση και από την ανοσία που ακολουθείται μετά την νόσηση ή μετά τον εμβολιασμό. Οι τάσεις του εμβολιασμού στον ευρωπαϊκό χώρο, τα τελευταία χρόνια έχουν μειωθεί σε αριθμό και σύμφωνα με την έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την ιλαρά, παρατηρείται μια δραματική αναβίωση της λοίμωξης από ιλαρά στην Ευρώπη. Η αναζωπύρωση και ο υψηλός κίνδυνος συνεχιζόμενης μετάδοσης στην Ευρώπη, παραμένει όσο υπάρχουν σημαντικά κενά στην ανοσία του πληθυσμού. Η κάλυψη του πληθυσμού με εμβολιασμό κατά της ιλαράς, με μία ή δύο δόσεις εμβολίου ήταν μεγαλύτερη σε αριθμό (n>95%) το 1980 έως και το 2007, ενώ το έτος 2017 σημειώνεται πτώση και μειωμένη συμμετοχή στους εμβολιασμούς(n<95%). Η ηλικιακή κατανομή των κρουσμάτων της ιλαράς, παρουσιάσε μία γενική μετατόπιση και αύξηση στην ηλικία των κρουσμάτων της ιλαράς, ενώ τα τελευταία δέκα χρόνια, παρουσιάζεται μια σημαντική διακύμανση στην ηλικιακή κατανομή λόγω των κενών ανοσίας. Κατά το έτος 2020, παρατηρήθηκε ένα απροσδόκητο διάλειμμα στη δυναμική των επιδημικών κυμμάτων της ιλαράς, αφού ο περιορισμός και ο έλεγχος της πανδημίας Covid-19 επηρέασε τόσο την επιδημιολογική επιτήρηση όσο και την διασπορά του ιού MeV της ιλαράς. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα δεδομένα της αναφοράς του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (2019), αναφέρθηκαν 2.193 κρούσματα ιλαράς και η τελευταία έξαρση επιδημίας της ιλαράς στην Ελλάδα σημειώθηκε το έτος 2017-2018, όπου και διαπιστώθηκε ότι η ιλαρά, εξακολουθεί να είναι ενδημική. Η επιμονή της ιλαράς στο χώρο της Ευρώπης αναδεικνύει, ότι η στρατηγική που προτάθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την εξάλειψη της ιλαράς έως το 2020 δεν ήταν επαρκής και η νέα στρατηγική του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την εξάλειψη της ιλαράς, έχει αναθεωρηθεί και εφαρμόζεται με στόχο αποτελεσμάτων έως και το 2030.","abstract_html":"Η ιλαρά είναι μία ιογενής λοίμωξη, υψηλής μεταδοτικότητας που χαρακτηρίζεται από εξανθηματικές εκδηλώσεις, υψηλό πυρετό και προκαλείται από τον ιό της ιλαράς MeV. Παγκοσμίως ο ιός της ιλαράς(MeV), παραμένει από τις πρώτες αιτίες θανάτου και νοσηρότητας ανάμεσα στον παιδικό πληθυσμό, ενώ οι πρόσφατες εξάρσεις επιδημιών της ιλαράς, έχουν εμφανιστεί σε βρέφη και σε παιδιά. Η ύπαρξη της ιλαράς, μετράει περισσότερα από 1.000 χρόνια και πριν από το 1950 σχεδόν όλα τα παιδιά νοσούσαν από ιλαρά και ανέπτυσσαν ανοσία από ενεργή νόσο, εκτός και εάν απεβίωναν. Η μετάδοση του ιού της ιλαράς MeV, προκύπτει από άνθρωπο μολυσμένο με MeV διαμέσω των αναπνευστικών σταγονιδίων, οι κλινικές εκδηλώσεις ξεκινούν από την περίοδο επώασης του ιού και η νόσηση διαρκεί συνολικά από 10 έως και 14 ημέρες. Η ιλαρά, είναι μία εύκολα αναγνωρίσιμη νόσος από τους κλινικούς ιατρούς. Η διαφορική διάγνωση της ιλαράς βασίζεται στο ατομικό ιστορικό του ασθενούς και οι επιπλοκές της ιλαράς, μπορεί να επηρεάσουν τα περισσότερα συστήματα των οργάνων. Η διαχείριση των ασθενών με ιλαρά είναι υποστηρικτική και η θεραπεία έχει ως στόχο τη πρόληψη της αφυδάτωσης και τη ρύθμιση των διατροφικών ελλείψεων. Οι αερογενείς προφυλάξεις είναι οι κατάλληλες για την πρόληψη της διασποράς της ιλαράς. Η επιδημιολογία καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την αναπνευστική μετάδοση και από την ανοσία που ακολουθείται μετά την νόσηση ή μετά τον εμβολιασμό. Οι τάσεις του εμβολιασμού στον ευρωπαϊκό χώρο, τα τελευταία χρόνια έχουν μειωθεί σε αριθμό και σύμφωνα με την έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την ιλαρά, παρατηρείται μια δραματική αναβίωση της λοίμωξης από ιλαρά στην Ευρώπη. Η αναζωπύρωση και ο υψηλός κίνδυνος συνεχιζόμενης μετάδοσης στην Ευρώπη, παραμένει όσο υπάρχουν σημαντικά κενά στην ανοσία του πληθυσμού. Η κάλυψη του πληθυσμού με εμβολιασμό κατά της ιλαράς, με μία ή δύο δόσεις εμβολίου ήταν μεγαλύτερη σε αριθμό (n&gt;95%) το 1980 έως και το 2007, ενώ το έτος 2017 σημειώνεται πτώση και μειωμένη συμμετοχή στους εμβολιασμούς(n&lt;95%). Η ηλικιακή κατανομή των κρουσμάτων της ιλαράς, παρουσιάσε μία γενική μετατόπιση και αύξηση στην ηλικία των κρουσμάτων της ιλαράς, ενώ τα τελευταία δέκα χρόνια, παρουσιάζεται μια σημαντική διακύμανση στην ηλικιακή κατανομή λόγω των κενών ανοσίας. Κατά το έτος 2020, παρατηρήθηκε ένα απροσδόκητο διάλειμμα στη δυναμική των επιδημικών κυμμάτων της ιλαράς, αφού ο περιορισμός και ο έλεγχος της πανδημίας Covid-19 επηρέασε τόσο την επιδημιολογική επιτήρηση όσο και την διασπορά του ιού MeV της ιλαράς. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα δεδομένα της αναφοράς του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (2019), αναφέρθηκαν 2.193 κρούσματα ιλαράς και η τελευταία έξαρση επιδημίας της ιλαράς στην Ελλάδα σημειώθηκε το έτος 2017-2018, όπου και διαπιστώθηκε ότι η ιλαρά, εξακολουθεί να είναι ενδημική. Η επιμονή της ιλαράς στο χώρο της Ευρώπης αναδεικνύει, ότι η στρατηγική που προτάθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την εξάλειψη της ιλαράς έως το 2020 δεν ήταν επαρκής και η νέα στρατηγική του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την εξάλειψη της ιλαράς, έχει αναθεωρηθεί και εφαρμόζεται με στόχο αποτελεσμάτων έως και το 2030.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουρούνη Αθηνά-Καλομοίρα","Kourouni Athina-Kalomoira"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3141630"],"render_values":[{"text":"uoadl:3141630","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3141630","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3141630","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3141630","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουρούνη Αθηνά-Καλομοίρα","Kourouni Athina-Kalomoira"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3141630","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3141630"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ιλαρά είναι μία ιογενής λοίμωξη, υψηλής μεταδοτικότητας που χαρακτηρίζεται από εξανθηματικές εκδηλώσεις, υψηλό πυρετό και προκαλείται από τον ιό της ιλαράς MeV. Παγκοσμίως ο ιός της ιλαράς(MeV), παραμένει από τις πρώτες αιτίες θανάτου και νοσηρότητας ανάμεσα στον παιδικό πληθυσμό, ενώ οι πρόσφατες εξάρσεις επιδημιών της ιλαράς, έχουν εμφανιστεί σε βρέφη και σε παιδιά. Η ύπαρξη της ιλαράς, μετράει περισσότερα από 1.000 χρόνια και πριν από το 1950 σχεδόν όλα τα παιδιά νοσούσαν από ιλαρά και ανέπτυσσαν ανοσία από ενεργή νόσο, εκτός και εάν απεβίωναν. Η μετάδοση του ιού της ιλαράς MeV, προκύπτει από άνθρωπο μολυσμένο με MeV διαμέσω των αναπνευστικών σταγονιδίων, οι κλινικές εκδηλώσεις ξεκινούν από την περίοδο επώασης του ιού και η νόσηση διαρκεί συνολικά από 10 έως και 14 ημέρες. Η ιλαρά, είναι μία εύκολα αναγνωρίσιμη νόσος από τους κλινικούς ιατρούς. Η διαφορική διάγνωση της ιλαράς βασίζεται στο ατομικό ιστορικό του ασθενούς και οι επιπλοκές της ιλαράς, μπορεί να επηρεάσουν τα περισσότερα συστήματα των οργάνων. Η διαχείριση των ασθενών με ιλαρά είναι υποστηρικτική και η θεραπεία έχει ως στόχο τη πρόληψη της αφυδάτωσης και τη ρύθμιση των διατροφικών ελλείψεων. Οι αερογενείς προφυλάξεις είναι οι κατάλληλες για την πρόληψη της διασποράς της ιλαράς. Η επιδημιολογία καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την αναπνευστική μετάδοση και από την ανοσία που ακολουθείται μετά την νόσηση ή μετά τον εμβολιασμό. Οι τάσεις του εμβολιασμού στον ευρωπαϊκό χώρο, τα τελευταία χρόνια έχουν μειωθεί σε αριθμό και σύμφωνα με την έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την ιλαρά, παρατηρείται μια δραματική αναβίωση της λοίμωξης από ιλαρά στην Ευρώπη. Η αναζωπύρωση και ο υψηλός κίνδυνος συνεχιζόμενης μετάδοσης στην Ευρώπη, παραμένει όσο υπάρχουν σημαντικά κενά στην ανοσία του πληθυσμού. Η κάλυψη του πληθυσμού με εμβολιασμό κατά της ιλαράς, με μία ή δύο δόσεις εμβολίου ήταν μεγαλύτερη σε αριθμό (n>95%) το 1980 έως και το 2007, ενώ το έτος 2017 σημειώνεται πτώση και μειωμένη συμμετοχή στους εμβολιασμούς(n<95%). Η ηλικιακή κατανομή των κρουσμάτων της ιλαράς, παρουσιάσε μία γενική μετατόπιση και αύξηση στην ηλικία των κρουσμάτων της ιλαράς, ενώ τα τελευταία δέκα χρόνια, παρουσιάζεται μια σημαντική διακύμανση στην ηλικιακή κατανομή λόγω των κενών ανοσίας. Κατά το έτος 2020, παρατηρήθηκε ένα απροσδόκητο διάλειμμα στη δυναμική των επιδημικών κυμμάτων της ιλαράς, αφού ο περιορισμός και ο έλεγχος της πανδημίας Covid-19 επηρέασε τόσο την επιδημιολογική επιτήρηση όσο και την διασπορά του ιού MeV της ιλαράς. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα δεδομένα της αναφοράς του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (2019), αναφέρθηκαν 2.193 κρούσματα ιλαράς και η τελευταία έξαρση επιδημίας της ιλαράς στην Ελλάδα σημειώθηκε το έτος 2017-2018, όπου και διαπιστώθηκε ότι η ιλαρά, εξακολουθεί να είναι ενδημική. Η επιμονή της ιλαράς στο χώρο της Ευρώπης αναδεικνύει, ότι η στρατηγική που προτάθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την εξάλειψη της ιλαράς έως το 2020 δεν ήταν επαρκής και η νέα στρατηγική του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την εξάλειψη της ιλαράς, έχει αναθεωρηθεί και εφαρμόζεται με στόχο αποτελεσμάτων έως και το 2030.","Measles is a highly contagious viral infection, characterized by rash and high fever and is caused by MeV virus of measles. Globally MeV virus remains one of the leading causes of death among infants and children. The virus of measles has been endemic for more than 1,000 years and before 1950, almost all children had measles and developed immunity to an active disease, unless they’ve died. Transmission of MeV virus, occur from a person infected by MeV virus through respiratory droplets and symptoms begin during the incubation period of the virus and the contagious disease last from 10 to 14 days. Measles can be an easily identifiable illness from the clinicians. Differential diagnosis of measles is based on patient's medical history and complications can affect many organ systems of the body. The management of patients with measles is mainly supportive and the treatment aims to prevent dehydration and regulation of nutritional deficiencies while aero genic precautions are indicated for the prevention of the spread of MeV virus. Epidemiology of measles is determined by respiratory transmission and the immunity followed by the disease or the vaccination. In Europe the trends of vaccination appear to decline in recent years. According to the report of the World Health Organization for measles, there is a dramatic revival of the virus in Europe. The resurgence of measles and the high risk of continued transmission in Europe remain, as long as there are significant gaps in population's immunity. The coverage of population with measles vaccine, with one or two doses of MCV1 and MCV2 was more than n> 95% from 1980 to 2007, while in 2017 vaccinations rapidly reduced (n<95%) to one dose or no dose at all. Generally, there has been a shift on the age distribution of measles because of the serous immunity gaps. In 2020 there was an unexpected break in the dynamic of measles virus epidemic as Covid-19 epidemic occurred and both epidemiological surveillance as also the spread of measles were affected. In Greece, according to the data of the most recent report of World Health Organization (2019), there were 2,193 cases of measles. The last outbreak of measles in Greece was in 2017 to 2018 where it was found that measles is still endemic, but on the elimination level. To conclude, persistence of measles in Europe indicates that the strategy that was proposed by World Health Organization in order to eradicate measles by 2020 was not sufficient and the strategy was re-examined in order to eliminate measles with a set of result goal on the year 2030."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Ιλαρά στην Ευρώπη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουρούνη Αθηνά-Καλομοίρα","Kourouni Athina-Kalomoira"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η ιλαρά είναι μία ιογενής λοίμωξη, υψηλής μεταδοτικότητας που χαρακτηρίζεται από εξανθηματικές εκδηλώσεις, υψηλό πυρετό και προκαλείται από τον ιό της ιλαράς MeV. Παγκοσμίως ο ιός της ιλαράς(MeV), παραμένει από τις πρώτες αιτίες θανάτου και νοσηρότητας ανάμεσα στον παιδικό πληθυσμό, ενώ οι πρόσφατες εξάρσεις επιδημιών της ιλαράς, έχουν εμφανιστεί σε βρέφη και σε παιδιά. Η ύπαρξη της ιλαράς, μετράει περισσότερα από 1.000 χρόνια και πριν από το 1950 σχεδόν όλα τα παιδιά νοσούσαν από ιλαρά και ανέπτυσσαν ανοσία από ενεργή νόσο, εκτός και εάν απεβίωναν. Η μετάδοση του ιού της ιλαράς MeV, προκύπτει από άνθρωπο μολυσμένο με MeV διαμέσω των αναπνευστικών σταγονιδίων, οι κλινικές εκδηλώσεις ξεκινούν από την περίοδο επώασης του ιού και η νόσηση διαρκεί συνολικά από 10 έως και 14 ημέρες. Η ιλαρά, είναι μία εύκολα αναγνωρίσιμη νόσος από τους κλινικούς ιατρούς. Η διαφορική διάγνωση της ιλαράς βασίζεται στο ατομικό ιστορικό του ασθενούς και οι επιπλοκές της ιλαράς, μπορεί να επηρεάσουν τα περισσότερα συστήματα των οργάνων. Η διαχείριση των ασθενών με ιλαρά είναι υποστηρικτική και η θεραπεία έχει ως στόχο τη πρόληψη της αφυδάτωσης και τη ρύθμιση των διατροφικών ελλείψεων. Οι αερογενείς προφυλάξεις είναι οι κατάλληλες για την πρόληψη της διασποράς της ιλαράς. Η επιδημιολογία καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την αναπνευστική μετάδοση και από την ανοσία που ακολουθείται μετά την νόσηση ή μετά τον εμβολιασμό. Οι τάσεις του εμβολιασμού στον ευρωπαϊκό χώρο, τα τελευταία χρόνια έχουν μειωθεί σε αριθμό και σύμφωνα με την έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την ιλαρά, παρατηρείται μια δραματική αναβίωση της λοίμωξης από ιλαρά στην Ευρώπη. Η αναζωπύρωση και ο υψηλός κίνδυνος συνεχιζόμενης μετάδοσης στην Ευρώπη, παραμένει όσο υπάρχουν σημαντικά κενά στην ανοσία του πληθυσμού. Η κάλυψη του πληθυσμού με εμβολιασμό κατά της ιλαράς, με μία ή δύο δόσεις εμβολίου ήταν μεγαλύτερη σε αριθμό (n>95%) το 1980 έως και το 2007, ενώ το έτος 2017 σημειώνεται πτώση και μειωμένη συμμετοχή στους εμβολιασμούς(n<95%). Η ηλικιακή κατανομή των κρουσμάτων της ιλαράς, παρουσιάσε μία γενική μετατόπιση και αύξηση στην ηλικία των κρουσμάτων της ιλαράς, ενώ τα τελευταία δέκα χρόνια, παρουσιάζεται μια σημαντική διακύμανση στην ηλικιακή κατανομή λόγω των κενών ανοσίας. Κατά το έτος 2020, παρατηρήθηκε ένα απροσδόκητο διάλειμμα στη δυναμική των επιδημικών κυμμάτων της ιλαράς, αφού ο περιορισμός και ο έλεγχος της πανδημίας Covid-19 επηρέασε τόσο την επιδημιολογική επιτήρηση όσο και την διασπορά του ιού MeV της ιλαράς. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα δεδομένα της αναφοράς του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (2019), αναφέρθηκαν 2.193 κρούσματα ιλαράς και η τελευταία έξαρση επιδημίας της ιλαράς στην Ελλάδα σημειώθηκε το έτος 2017-2018, όπου και διαπιστώθηκε ότι η ιλαρά, εξακολουθεί να είναι ενδημική. Η επιμονή της ιλαράς στο χώρο της Ευρώπης αναδεικνύει, ότι η στρατηγική που προτάθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την εξάλειψη της ιλαράς έως το 2020 δεν ήταν επαρκής και η νέα στρατηγική του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την εξάλειψη της ιλαράς, έχει αναθεωρηθεί και εφαρμόζεται με στόχο αποτελεσμάτων έως και το 2030.","Measles is a highly contagious viral infection, characterized by rash and high fever and is caused by MeV virus of measles. Globally MeV virus remains one of the leading causes of death among infants and children. The virus of measles has been endemic for more than 1,000 years and before 1950, almost all children had measles and developed immunity to an active disease, unless they’ve died. Transmission of MeV virus, occur from a person infected by MeV virus through respiratory droplets and symptoms begin during the incubation period of the virus and the contagious disease last from 10 to 14 days. Measles can be an easily identifiable illness from the clinicians. Differential diagnosis of measles is based on patient's medical history and complications can affect many organ systems of the body. The management of patients with measles is mainly supportive and the treatment aims to prevent dehydration and regulation of nutritional deficiencies while aero genic precautions are indicated for the prevention of the spread of MeV virus. Epidemiology of measles is determined by respiratory transmission and the immunity followed by the disease or the vaccination. In Europe the trends of vaccination appear to decline in recent years. According to the report of the World Health Organization for measles, there is a dramatic revival of the virus in Europe. The resurgence of measles and the high risk of continued transmission in Europe remain, as long as there are significant gaps in population's immunity. The coverage of population with measles vaccine, with one or two doses of MCV1 and MCV2 was more than n> 95% from 1980 to 2007, while in 2017 vaccinations rapidly reduced (n<95%) to one dose or no dose at all. Generally, there has been a shift on the age distribution of measles because of the serous immunity gaps. In 2020 there was an unexpected break in the dynamic of measles virus epidemic as Covid-19 epidemic occurred and both epidemiological surveillance as also the spread of measles were affected. In Greece, according to the data of the most recent report of World Health Organization (2019), there were 2,193 cases of measles. The last outbreak of measles in Greece was in 2017 to 2018 where it was found that measles is still endemic, but on the elimination level. To conclude, persistence of measles in Europe indicates that the strategy that was proposed by World Health Organization in order to eradicate measles by 2020 was not sufficient and the strategy was re-examined in order to eliminate measles with a set of result goal on the year 2030."],"dc:identifier":["uoadl:3141630","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3141630"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η Ιλαρά στην Ευρώπη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:27Z"}