{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3146505"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3146505","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η διαφοροποιημένη ενοποίηση στην ΕΕ: εργαλείο ενοποίησης ή αποενοποίησης;","abstract":"Η εργασία αυτή πραγματεύεται τον ρόλο της διαφοροποιημένης ενοποίησης, καθώς και το εάν η ίδια αποτελεί ένα εργαλείο ενοποίησης ή αποενοποίησης μέσα στην ΕΕ. Προκειμένου να εξαχθεί ένα συμπέρασμα ως προς τα που η ίδια «γέρνει», θα γίνει μία προσπάθεια ανάλυσης της ΟΝΕ, της Σένγκεν και της πολιτικής άμυνας. Επιλέχθηκαν οι τρεις αυτοί τομείς πολιτικής, καθώς οι κρίσεις, που δημιουργήθηκαν μέσα σε αυτούς, αποτελούν ισχυρά επιχειρήματα ανάδειξης της διαφοροποιημένης ενοποίησης, ως μίας ενοποιητικής ή αποενοποιητικής δύναμης. Αρχικά, όσον αφορά την ΟΝΕ, παρατηρείται πως ήδη πριν την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ (με την οποία τα μη κράτη-μέλη της ευρωζώνης έχασαν μεγάλο μέρος της διαπραγματευτικής τους ισχύος), τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ κατείχαν και κατέχουν μία εξουσιαστική δύναμη, με αποτέλεσμα να υπερισχύουν πολιτικά έναντι των υπολοίπων. Επίσης, η οικονομική κρίση του 2008 ενίσχυσε και έφερε πιο κοντά τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, μεγαλώνοντας το θεσμικό χάσμα με τα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ, και κάνοντας τη διαφοροποιημένη ενοποίηση αποενοποιητική σε αυτόν τον τομέα. Ωστόσο, η κρίση ανέδειξε και τις ηγεμονικές τάσεις ορισμένων κρατών έναντι άλλων μέσα στην ευρωζώνη, γεγονός που κάνει την ενοποίηση μέσω της διαφοροποίησης μία πιο ελκυστική λύση. Σχετικά με τη Σένγκεν, η προσφυγική κρίση ανέδειξε τις δυσκολίες συνεννόησης των κρατών-μελών που ανήκουν στη Συμφωνία, δείχνοντας πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση σε αυτό το κομμάτι αποτελεί εργαλείο μερικής ενοποίησης, λόγω των ισχυρών διαφορών των κρατών ως προς τα συμφέροντά τους. Τέλος, αναφορικά με την ευρωπαϊκή άμυνα, φαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση λειτουργεί ενοποιητικά, αφού η σύμπραξη μεταξύ των κρατών-μελών φαίνεται να ενισχύει την ευρωπαϊκή ταυτότητα, και παράλληλα, να ενδυναμώνει την ελπίδα για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία. Συμπερασματικά, διαφαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση ταλαντεύεται μεταξύ και των δύο εκβάσεων (ενοποιητικής-αποενοποιητικής), αφού μπορεί να αποτελέσει εργαλείο και των δύο κατευθύνσεων, οδηγώντας σε μία αμφίρροπη και αέναη διαμάχη ανάμεσα στους υπερασπιστές των δύο πλευρών.","abstract_html":"Η εργασία αυτή πραγματεύεται τον ρόλο της διαφοροποιημένης ενοποίησης, καθώς και το εάν η ίδια αποτελεί ένα εργαλείο ενοποίησης ή αποενοποίησης μέσα στην ΕΕ. Προκειμένου να εξαχθεί ένα συμπέρασμα ως προς τα που η ίδια «γέρνει», θα γίνει μία προσπάθεια ανάλυσης της ΟΝΕ, της Σένγκεν και της πολιτικής άμυνας. Επιλέχθηκαν οι τρεις αυτοί τομείς πολιτικής, καθώς οι κρίσεις, που δημιουργήθηκαν μέσα σε αυτούς, αποτελούν ισχυρά επιχειρήματα ανάδειξης της διαφοροποιημένης ενοποίησης, ως μίας ενοποιητικής ή αποενοποιητικής δύναμης. Αρχικά, όσον αφορά την ΟΝΕ, παρατηρείται πως ήδη πριν την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ (με την οποία τα μη κράτη-μέλη της ευρωζώνης έχασαν μεγάλο μέρος της διαπραγματευτικής τους ισχύος), τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ κατείχαν και κατέχουν μία εξουσιαστική δύναμη, με αποτέλεσμα να υπερισχύουν πολιτικά έναντι των υπολοίπων. Επίσης, η οικονομική κρίση του 2008 ενίσχυσε και έφερε πιο κοντά τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, μεγαλώνοντας το θεσμικό χάσμα με τα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ, και κάνοντας τη διαφοροποιημένη ενοποίηση αποενοποιητική σε αυτόν τον τομέα. Ωστόσο, η κρίση ανέδειξε και τις ηγεμονικές τάσεις ορισμένων κρατών έναντι άλλων μέσα στην ευρωζώνη, γεγονός που κάνει την ενοποίηση μέσω της διαφοροποίησης μία πιο ελκυστική λύση. Σχετικά με τη Σένγκεν, η προσφυγική κρίση ανέδειξε τις δυσκολίες συνεννόησης των κρατών-μελών που ανήκουν στη Συμφωνία, δείχνοντας πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση σε αυτό το κομμάτι αποτελεί εργαλείο μερικής ενοποίησης, λόγω των ισχυρών διαφορών των κρατών ως προς τα συμφέροντά τους. Τέλος, αναφορικά με την ευρωπαϊκή άμυνα, φαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση λειτουργεί ενοποιητικά, αφού η σύμπραξη μεταξύ των κρατών-μελών φαίνεται να ενισχύει την ευρωπαϊκή ταυτότητα, και παράλληλα, να ενδυναμώνει την ελπίδα για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία. Συμπερασματικά, διαφαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση ταλαντεύεται μεταξύ και των δύο εκβάσεων (ενοποιητικής-αποενοποιητικής), αφού μπορεί να αποτελέσει εργαλείο και των δύο κατευθύνσεων, οδηγώντας σε μία αμφίρροπη και αέναη διαμάχη ανάμεσα στους υπερασπιστές των δύο πλευρών.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιάσκα Χριστίνα-Ιωάννα","Liaska Christina-Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:27Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3146505"],"render_values":[{"text":"uoadl:3146505","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3146505","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3146505","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3146505","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιάσκα Χριστίνα-Ιωάννα","Liaska Christina-Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3146505","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3146505"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία αυτή πραγματεύεται τον ρόλο της διαφοροποιημένης ενοποίησης, καθώς και το εάν η ίδια αποτελεί ένα εργαλείο ενοποίησης ή αποενοποίησης μέσα στην ΕΕ. Προκειμένου να εξαχθεί ένα συμπέρασμα ως προς τα που η ίδια «γέρνει», θα γίνει μία προσπάθεια ανάλυσης της ΟΝΕ, της Σένγκεν και της πολιτικής άμυνας. Επιλέχθηκαν οι τρεις αυτοί τομείς πολιτικής, καθώς οι κρίσεις, που δημιουργήθηκαν μέσα σε αυτούς, αποτελούν ισχυρά επιχειρήματα ανάδειξης της διαφοροποιημένης ενοποίησης, ως μίας ενοποιητικής ή αποενοποιητικής δύναμης. Αρχικά, όσον αφορά την ΟΝΕ, παρατηρείται πως ήδη πριν την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ (με την οποία τα μη κράτη-μέλη της ευρωζώνης έχασαν μεγάλο μέρος της διαπραγματευτικής τους ισχύος), τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ κατείχαν και κατέχουν μία εξουσιαστική δύναμη, με αποτέλεσμα να υπερισχύουν πολιτικά έναντι των υπολοίπων. Επίσης, η οικονομική κρίση του 2008 ενίσχυσε και έφερε πιο κοντά τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, μεγαλώνοντας το θεσμικό χάσμα με τα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ, και κάνοντας τη διαφοροποιημένη ενοποίηση αποενοποιητική σε αυτόν τον τομέα. Ωστόσο, η κρίση ανέδειξε και τις ηγεμονικές τάσεις ορισμένων κρατών έναντι άλλων μέσα στην ευρωζώνη, γεγονός που κάνει την ενοποίηση μέσω της διαφοροποίησης μία πιο ελκυστική λύση. Σχετικά με τη Σένγκεν, η προσφυγική κρίση ανέδειξε τις δυσκολίες συνεννόησης των κρατών-μελών που ανήκουν στη Συμφωνία, δείχνοντας πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση σε αυτό το κομμάτι αποτελεί εργαλείο μερικής ενοποίησης, λόγω των ισχυρών διαφορών των κρατών ως προς τα συμφέροντά τους. Τέλος, αναφορικά με την ευρωπαϊκή άμυνα, φαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση λειτουργεί ενοποιητικά, αφού η σύμπραξη μεταξύ των κρατών-μελών φαίνεται να ενισχύει την ευρωπαϊκή ταυτότητα, και παράλληλα, να ενδυναμώνει την ελπίδα για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία. Συμπερασματικά, διαφαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση ταλαντεύεται μεταξύ και των δύο εκβάσεων (ενοποιητικής-αποενοποιητικής), αφού μπορεί να αποτελέσει εργαλείο και των δύο κατευθύνσεων, οδηγώντας σε μία αμφίρροπη και αέναη διαμάχη ανάμεσα στους υπερασπιστές των δύο πλευρών.","This paper addresses the role of differentiated integration, as well as whether it is a tool of integration or disintegration within the EU. In order to draw a conclusion as to what it is, an attempt will be made to analyse the EMU, the Schengen Agreement, and the defense policy. These three policy areas have been chosen, as the crises that have arisen within them are strong arguments for the emergence of differentiated integration, as an integrative or disintegrative force. First of all, with regard to EMU, it is observed that even before the United Kingdom's exit from the EU (with which the non-eurozone countries lost much of their bargaining power), eurozone member states possessed and still do possess authoritarian power, and thus prevail politically over the rest. The 2008 financial crisis also strengthened and brought the eurozone member states closer together, widening the institutional gap with the rest of the EU, and making differentiated integration disintegrative in this area. However, the crisis has also highlighted the hegemonic tendencies of some countries towards others within the eurozone, which makes integration through differentiation a more attractive solution. As far as Schengen is concerned, the refugee crisis highlighted the difficulties of communication of the member states belonging to the Agreement, showing that the differentiated integration in this area is a tool of partial integration, due to the strong differences of states in their interests. Finally, with regard to european defense, it seems that differentiated integration works in an integrative way, as the partnership between the Member States seems to strengthen european identity, while at the same time strengthening the hope for european strategic autonomy. In conclusion, it seems that the differentiated integration oscillates between the two outcomes (integration-disintegration), since it can be a tool of both directions, leading to an ambiguous and perpetual conflict between the defenders of both sides."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η διαφοροποιημένη ενοποίηση στην ΕΕ: εργαλείο ενοποίησης ή αποενοποίησης;"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιάσκα Χριστίνα-Ιωάννα","Liaska Christina-Ioanna"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η εργασία αυτή πραγματεύεται τον ρόλο της διαφοροποιημένης ενοποίησης, καθώς και το εάν η ίδια αποτελεί ένα εργαλείο ενοποίησης ή αποενοποίησης μέσα στην ΕΕ. Προκειμένου να εξαχθεί ένα συμπέρασμα ως προς τα που η ίδια «γέρνει», θα γίνει μία προσπάθεια ανάλυσης της ΟΝΕ, της Σένγκεν και της πολιτικής άμυνας. Επιλέχθηκαν οι τρεις αυτοί τομείς πολιτικής, καθώς οι κρίσεις, που δημιουργήθηκαν μέσα σε αυτούς, αποτελούν ισχυρά επιχειρήματα ανάδειξης της διαφοροποιημένης ενοποίησης, ως μίας ενοποιητικής ή αποενοποιητικής δύναμης. Αρχικά, όσον αφορά την ΟΝΕ, παρατηρείται πως ήδη πριν την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ (με την οποία τα μη κράτη-μέλη της ευρωζώνης έχασαν μεγάλο μέρος της διαπραγματευτικής τους ισχύος), τα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ κατείχαν και κατέχουν μία εξουσιαστική δύναμη, με αποτέλεσμα να υπερισχύουν πολιτικά έναντι των υπολοίπων. Επίσης, η οικονομική κρίση του 2008 ενίσχυσε και έφερε πιο κοντά τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης, μεγαλώνοντας το θεσμικό χάσμα με τα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ, και κάνοντας τη διαφοροποιημένη ενοποίηση αποενοποιητική σε αυτόν τον τομέα. Ωστόσο, η κρίση ανέδειξε και τις ηγεμονικές τάσεις ορισμένων κρατών έναντι άλλων μέσα στην ευρωζώνη, γεγονός που κάνει την ενοποίηση μέσω της διαφοροποίησης μία πιο ελκυστική λύση. Σχετικά με τη Σένγκεν, η προσφυγική κρίση ανέδειξε τις δυσκολίες συνεννόησης των κρατών-μελών που ανήκουν στη Συμφωνία, δείχνοντας πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση σε αυτό το κομμάτι αποτελεί εργαλείο μερικής ενοποίησης, λόγω των ισχυρών διαφορών των κρατών ως προς τα συμφέροντά τους. Τέλος, αναφορικά με την ευρωπαϊκή άμυνα, φαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση λειτουργεί ενοποιητικά, αφού η σύμπραξη μεταξύ των κρατών-μελών φαίνεται να ενισχύει την ευρωπαϊκή ταυτότητα, και παράλληλα, να ενδυναμώνει την ελπίδα για την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία. Συμπερασματικά, διαφαίνεται πως η διαφοροποιημένη ενοποίηση ταλαντεύεται μεταξύ και των δύο εκβάσεων (ενοποιητικής-αποενοποιητικής), αφού μπορεί να αποτελέσει εργαλείο και των δύο κατευθύνσεων, οδηγώντας σε μία αμφίρροπη και αέναη διαμάχη ανάμεσα στους υπερασπιστές των δύο πλευρών.","This paper addresses the role of differentiated integration, as well as whether it is a tool of integration or disintegration within the EU. In order to draw a conclusion as to what it is, an attempt will be made to analyse the EMU, the Schengen Agreement, and the defense policy. These three policy areas have been chosen, as the crises that have arisen within them are strong arguments for the emergence of differentiated integration, as an integrative or disintegrative force. First of all, with regard to EMU, it is observed that even before the United Kingdom's exit from the EU (with which the non-eurozone countries lost much of their bargaining power), eurozone member states possessed and still do possess authoritarian power, and thus prevail politically over the rest. The 2008 financial crisis also strengthened and brought the eurozone member states closer together, widening the institutional gap with the rest of the EU, and making differentiated integration disintegrative in this area. However, the crisis has also highlighted the hegemonic tendencies of some countries towards others within the eurozone, which makes integration through differentiation a more attractive solution. As far as Schengen is concerned, the refugee crisis highlighted the difficulties of communication of the member states belonging to the Agreement, showing that the differentiated integration in this area is a tool of partial integration, due to the strong differences of states in their interests. Finally, with regard to european defense, it seems that differentiated integration works in an integrative way, as the partnership between the Member States seems to strengthen european identity, while at the same time strengthening the hope for european strategic autonomy. In conclusion, it seems that the differentiated integration oscillates between the two outcomes (integration-disintegration), since it can be a tool of both directions, leading to an ambiguous and perpetual conflict between the defenders of both sides."],"dc:identifier":["uoadl:3146505","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3146505"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Η διαφοροποιημένη ενοποίηση στην ΕΕ: εργαλείο ενοποίησης ή αποενοποίησης;"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:27Z"}