{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3197196"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3197196","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη, Αποανάπτυξη και κλιματική κρίση – Σχέδιο διδασκαλίας για τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τις έννοιες της Βιώσιμης ανάπτυξης","abstract":"Η οικονομική ανάπτυξη συχνά χαρακτηρίζεται ως ο πιο σημαντικός παράγοντας που οδηγεί στην κλιματική αλλαγή. Εμπειρικά, η αιτιώδης αλυσίδα είναι απλή: τα υψηλότερα επίπεδα οικονομικής δραστηριότητας τείνουν να συμβαδίζουν με επιπλέον κατανάλωση ενέργειας. Καθώς τα ορυκτά καύσιμα εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας χρήσης ενέργειας συνδέονται στενά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και, ως εκ τούτου, με την πίεση του κλίματος. Ωστόσο, υπάρχει ευρεία συμφωνία ότι η οικονομική ανάπτυξη στο παρελθόν συνέβαλε στην αλλαγή του κλίματος και έχει διαφανεί ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό σε έναν κόσμο που απειλείται καθημερινά από τα καταστροφικά γεγονότα της κλιματικής κρίσης. Οι διαφορετικές θέσεις οι οποίες εγείρονται επί του θέματος σχετίζονται με την ανθρώπινη ευημερία, την επιθυμία της οικονομικής ανάπτυξης, τα κατάλληλα σημεία παρέμβασης και τις προτιμήσεις σχετικά με τη διακυβέρνηση και τις επιλογές πολιτικής. Οι συχνές εκκλήσεις για πολιτικές αποανάπτυξης (degrowth), συμπεριλαμβανομένης της σκόπιμης μείωσης της οικονομικής παραγωγής ως απαραίτητης προϋπόθεσης για την αποφυγή επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών, επηρεάζουν τη δημόσια συζήτηση και υποστηρίζονται από τους ακαδημαϊκούς διαφόρων κλάδων (Guardian, 2018). Ορισμένοι συγγραφείς ισχυρίστηκαν ότι «η συνέχιση της οικονομικής ανάπτυξης τις επόμενες δύο δεκαετίες είναι ασυμβίβαστη με την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεών μας σχετικά με την κλιματική αλλαγή» (Anderson & Bows-Larkin, 2013). Επιπλέον, σημαντικές δημοσιεύσεις όπως «Ευημερία χωρίς ανάπτυξη» (T. Jackson , 2009), “In Defense of Degrowth” (Kallis, 2018) και “Donut Economics” (Raworth, 2018) είτε υποστηρίζουν σθεναρά είτε έμμεσα τις πολιτικές θέσεις ενάντια στη συνεχιζόμενη οικονομική ανάπτυξη. Οι βασικοί ισχυρισμοί είναι ότι η ανάπτυξη δεν είναι ούτε επιθυμητή (για τη βελτίωση της ευημερίας), ούτε εφικτή (καθώς η ανάπτυξη δεν μπορεί να αποσυνδεθεί πλήρως από τις βιοφυσικές επιπτώσεις).","abstract_html":"Η οικονομική ανάπτυξη συχνά χαρακτηρίζεται ως ο πιο σημαντικός παράγοντας που οδηγεί στην κλιματική αλλαγή. Εμπειρικά, η αιτιώδης αλυσίδα είναι απλή: τα υψηλότερα επίπεδα οικονομικής δραστηριότητας τείνουν να συμβαδίζουν με επιπλέον κατανάλωση ενέργειας. Καθώς τα ορυκτά καύσιμα εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας χρήσης ενέργειας συνδέονται στενά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και, ως εκ τούτου, με την πίεση του κλίματος. Ωστόσο, υπάρχει ευρεία συμφωνία ότι η οικονομική ανάπτυξη στο παρελθόν συνέβαλε στην αλλαγή του κλίματος και έχει διαφανεί ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό σε έναν κόσμο που απειλείται καθημερινά από τα καταστροφικά γεγονότα της κλιματικής κρίσης. Οι διαφορετικές θέσεις οι οποίες εγείρονται επί του θέματος σχετίζονται με την ανθρώπινη ευημερία, την επιθυμία της οικονομικής ανάπτυξης, τα κατάλληλα σημεία παρέμβασης και τις προτιμήσεις σχετικά με τη διακυβέρνηση και τις επιλογές πολιτικής. Οι συχνές εκκλήσεις για πολιτικές αποανάπτυξης (degrowth), συμπεριλαμβανομένης της σκόπιμης μείωσης της οικονομικής παραγωγής ως απαραίτητης προϋπόθεσης για την αποφυγή επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών, επηρεάζουν τη δημόσια συζήτηση και υποστηρίζονται από τους ακαδημαϊκούς διαφόρων κλάδων (Guardian, 2018). Ορισμένοι συγγραφείς ισχυρίστηκαν ότι «η συνέχιση της οικονομικής ανάπτυξης τις επόμενες δύο δεκαετίες είναι ασυμβίβαστη με την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεών μας σχετικά με την κλιματική αλλαγή» (Anderson &amp; Bows-Larkin, 2013). Επιπλέον, σημαντικές δημοσιεύσεις όπως «Ευημερία χωρίς ανάπτυξη» (T. Jackson , 2009), “In Defense of Degrowth” (Kallis, 2018) και “Donut Economics” (Raworth, 2018) είτε υποστηρίζουν σθεναρά είτε έμμεσα τις πολιτικές θέσεις ενάντια στη συνεχιζόμενη οικονομική ανάπτυξη. Οι βασικοί ισχυρισμοί είναι ότι η ανάπτυξη δεν είναι ούτε επιθυμητή (για τη βελτίωση της ευημερίας), ούτε εφικτή (καθώς η ανάπτυξη δεν μπορεί να αποσυνδεθεί πλήρως από τις βιοφυσικές επιπτώσεις).","abstract_has_math":false,"creators":["Ιωαννίδης Αριστείδης","Ioannidis Aristeidis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:31Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3197196"],"render_values":[{"text":"uoadl:3197196","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197196","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197196","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3197196","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ιωαννίδης Αριστείδης","Ioannidis Aristeidis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3197196","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197196"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η οικονομική ανάπτυξη συχνά χαρακτηρίζεται ως ο πιο σημαντικός παράγοντας που οδηγεί στην κλιματική αλλαγή. Εμπειρικά, η αιτιώδης αλυσίδα είναι απλή: τα υψηλότερα επίπεδα οικονομικής δραστηριότητας τείνουν να συμβαδίζουν με επιπλέον κατανάλωση ενέργειας. Καθώς τα ορυκτά καύσιμα εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας χρήσης ενέργειας συνδέονται στενά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και, ως εκ τούτου, με την πίεση του κλίματος. Ωστόσο, υπάρχει ευρεία συμφωνία ότι η οικονομική ανάπτυξη στο παρελθόν συνέβαλε στην αλλαγή του κλίματος και έχει διαφανεί ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό σε έναν κόσμο που απειλείται καθημερινά από τα καταστροφικά γεγονότα της κλιματικής κρίσης. Οι διαφορετικές θέσεις οι οποίες εγείρονται επί του θέματος σχετίζονται με την ανθρώπινη ευημερία, την επιθυμία της οικονομικής ανάπτυξης, τα κατάλληλα σημεία παρέμβασης και τις προτιμήσεις σχετικά με τη διακυβέρνηση και τις επιλογές πολιτικής. Οι συχνές εκκλήσεις για πολιτικές αποανάπτυξης (degrowth), συμπεριλαμβανομένης της σκόπιμης μείωσης της οικονομικής παραγωγής ως απαραίτητης προϋπόθεσης για την αποφυγή επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών, επηρεάζουν τη δημόσια συζήτηση και υποστηρίζονται από τους ακαδημαϊκούς διαφόρων κλάδων (Guardian, 2018). Ορισμένοι συγγραφείς ισχυρίστηκαν ότι «η συνέχιση της οικονομικής ανάπτυξης τις επόμενες δύο δεκαετίες είναι ασυμβίβαστη με την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεών μας σχετικά με την κλιματική αλλαγή» (Anderson & Bows-Larkin, 2013). Επιπλέον, σημαντικές δημοσιεύσεις όπως «Ευημερία χωρίς ανάπτυξη» (T. Jackson , 2009), “In Defense of Degrowth” (Kallis, 2018) και “Donut Economics” (Raworth, 2018) είτε υποστηρίζουν σθεναρά είτε έμμεσα τις πολιτικές θέσεις ενάντια στη συνεχιζόμενη οικονομική ανάπτυξη. Οι βασικοί ισχυρισμοί είναι ότι η ανάπτυξη δεν είναι ούτε επιθυμητή (για τη βελτίωση της ευημερίας), ούτε εφικτή (καθώς η ανάπτυξη δεν μπορεί να αποσυνδεθεί πλήρως από τις βιοφυσικές επιπτώσεις).","Economic growth is often cited as the most important factor, leading to climate change. Empirically, the causal chain is simple: higher levels of economic activity tend to go hand in hand with extra energy consumption. As fossil fuels still account for most of the world's energy use, they are closely linked to greenhouse gas emissions and, consequently, to climate pressure. However, there is a widespread agreement that economic growth in the past has contributed to climate change and it has become clear that it cannot continue at the same pace in a world threatened daily by the devastating effects of the climate crisis. The different positions that are raised on the subject are related to human well-being, the desire for economic development, the appropriate points of intervention and preferences regarding governance and policy choices. Frequent calls for degrowth policies, including the deliberate reduction of economic development as a prerequisite to avoid dangerous climate change, influence public debate and are supported by academics (Guardian, 2018). Some authors have argued that the continued economic growth over the next two decades is incompatible with our international obligations on climate change\" (Anderson & Bows-Larkin, 2013). In addition, important publications such as \"Prosperity without Growth\" (T Jackson, 2009), \"In Defense of Degrowth\" (Kallis, 2018) and \"Donut Economics\" (Raworth, 2018) either strongly or indirectly support political positions against the continued economic growth. The basic premise is that growth is neither desirable (to improve well-being) nor feasible (as growth cannot be completely detached from biophysical effects)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη, Αποανάπτυξη και κλιματική κρίση – Σχέδιο διδασκαλίας για τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τις έννοιες της Βιώσιμης ανάπτυξης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ιωαννίδης Αριστείδης","Ioannidis Aristeidis"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η οικονομική ανάπτυξη συχνά χαρακτηρίζεται ως ο πιο σημαντικός παράγοντας που οδηγεί στην κλιματική αλλαγή. Εμπειρικά, η αιτιώδης αλυσίδα είναι απλή: τα υψηλότερα επίπεδα οικονομικής δραστηριότητας τείνουν να συμβαδίζουν με επιπλέον κατανάλωση ενέργειας. Καθώς τα ορυκτά καύσιμα εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας χρήσης ενέργειας συνδέονται στενά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και, ως εκ τούτου, με την πίεση του κλίματος. Ωστόσο, υπάρχει ευρεία συμφωνία ότι η οικονομική ανάπτυξη στο παρελθόν συνέβαλε στην αλλαγή του κλίματος και έχει διαφανεί ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό σε έναν κόσμο που απειλείται καθημερινά από τα καταστροφικά γεγονότα της κλιματικής κρίσης. Οι διαφορετικές θέσεις οι οποίες εγείρονται επί του θέματος σχετίζονται με την ανθρώπινη ευημερία, την επιθυμία της οικονομικής ανάπτυξης, τα κατάλληλα σημεία παρέμβασης και τις προτιμήσεις σχετικά με τη διακυβέρνηση και τις επιλογές πολιτικής. Οι συχνές εκκλήσεις για πολιτικές αποανάπτυξης (degrowth), συμπεριλαμβανομένης της σκόπιμης μείωσης της οικονομικής παραγωγής ως απαραίτητης προϋπόθεσης για την αποφυγή επικίνδυνων κλιματικών αλλαγών, επηρεάζουν τη δημόσια συζήτηση και υποστηρίζονται από τους ακαδημαϊκούς διαφόρων κλάδων (Guardian, 2018). Ορισμένοι συγγραφείς ισχυρίστηκαν ότι «η συνέχιση της οικονομικής ανάπτυξης τις επόμενες δύο δεκαετίες είναι ασυμβίβαστη με την εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεών μας σχετικά με την κλιματική αλλαγή» (Anderson & Bows-Larkin, 2013). Επιπλέον, σημαντικές δημοσιεύσεις όπως «Ευημερία χωρίς ανάπτυξη» (T. Jackson , 2009), “In Defense of Degrowth” (Kallis, 2018) και “Donut Economics” (Raworth, 2018) είτε υποστηρίζουν σθεναρά είτε έμμεσα τις πολιτικές θέσεις ενάντια στη συνεχιζόμενη οικονομική ανάπτυξη. Οι βασικοί ισχυρισμοί είναι ότι η ανάπτυξη δεν είναι ούτε επιθυμητή (για τη βελτίωση της ευημερίας), ούτε εφικτή (καθώς η ανάπτυξη δεν μπορεί να αποσυνδεθεί πλήρως από τις βιοφυσικές επιπτώσεις).","Economic growth is often cited as the most important factor, leading to climate change. Empirically, the causal chain is simple: higher levels of economic activity tend to go hand in hand with extra energy consumption. As fossil fuels still account for most of the world's energy use, they are closely linked to greenhouse gas emissions and, consequently, to climate pressure. However, there is a widespread agreement that economic growth in the past has contributed to climate change and it has become clear that it cannot continue at the same pace in a world threatened daily by the devastating effects of the climate crisis. The different positions that are raised on the subject are related to human well-being, the desire for economic development, the appropriate points of intervention and preferences regarding governance and policy choices. Frequent calls for degrowth policies, including the deliberate reduction of economic development as a prerequisite to avoid dangerous climate change, influence public debate and are supported by academics (Guardian, 2018). Some authors have argued that the continued economic growth over the next two decades is incompatible with our international obligations on climate change\" (Anderson & Bows-Larkin, 2013). In addition, important publications such as \"Prosperity without Growth\" (T Jackson, 2009), \"In Defense of Degrowth\" (Kallis, 2018) and \"Donut Economics\" (Raworth, 2018) either strongly or indirectly support political positions against the continued economic growth. The basic premise is that growth is neither desirable (to improve well-being) nor feasible (as growth cannot be completely detached from biophysical effects)."],"dc:identifier":["uoadl:3197196","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197196"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανάπτυξη, Αποανάπτυξη και κλιματική κρίση – Σχέδιο διδασκαλίας για τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τις έννοιες της Βιώσιμης ανάπτυξης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:31Z"}