{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3197570"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3197570","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Αντιμετώπιση Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανημάτων/Μηχανισμών και Πολιτική Προστασία» «Counter Improvised Explosive Devices and Civil Protection»","abstract":"Το όπλο των Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανημάτων/Μηχανισμών – Improvised Explosive Devices (AEM/M – IED) από την εποχή που ανακαλύφθηκε η πυρίτιδα αποτελεί μία πραγματικότητα. Αρχικά η παρουσίαση του φαινομένου τοποθετώντας το στην σωστή διάσταση ορίζοντάς το συνιστά την έναρξη της διαδικασίας κατανόησης του προβλήματος στη σωστή βάση. Η σωρευμένη εμπειρία που έχει αποκτηθεί από το 2000 και μετά σε διάφορες περιοχές επιχειρήσεων, σε συνδυασμό με την ιστορία χρήσης των IEDs σε διάφορες μορφές, με διάφορες μεθόδους και τρόπους τα τελευταία 400 χρόνια συντελεί στην εξαγωγή του λογικού συμπεράσματος ότι το πρόβλημα αυτό υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Η ένταση του φαινομένου μόνο είναι αυτή που διαφοροποιείται κατά την πάροδο του χρόνου αλλά και γεωγραφικά ανάλογων των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επικρατούν. Σε μία ευνομούμενη και οργανωμένη κοινωνία οι νόμοι και οι θεσμοί αποτελούν το κανονιστικό πλαίσιο στο οποίο η κάθε Πολιτεία φροντίζει για τους πολίτες της. Έτσι και η χώρα μας έχει νομοθετήσει και έχει καθορίσει τους κανόνες που αφορούν στην διαχείριση του κινδύνου από διάφορες εκρηκτικές ύλες, ουσίες ή ακόμα και εν δυνάμει εκρηκτικούς κινδύνους. Παράλληλα η Πολιτεία έχει οργανώσει και τις αρμόδιες κατά περίπτωση υπηρεσίες οι οποίες είναι οι καθ’ ύλη αρμόδιες να ενεργήσουν σε καιρό ειρήνης, κρίσης ή πολέμου. Οι ικανότητες που απαιτούνται έχουν ή θα πρέπει να έχουν αναγνωριστεί και οι δυνατότητες που αυτές θα πρέπει να αναπτύξουν έχουν επίσης καθορισθεί και υποδειχτεί σε σχέση πάντα με το επίπεδο της απειλής που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν. Όλα τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερο νόημα και ενδιαφέρον κατά την εξέταση του πιο θλιβερού περιστατικού πολλαπλής τρομοκρατικής επίθεσης σε καιρό ειρήνης στην πρωτεύουσα μίας δυτικής ευρωπαϊκής χώρας όπως η Ισπανία. Η Μαδρίτη τον Μάρτιο του 2004 δοκιμάστηκε όπως ποτέ άλλοτε. Τι και αν η Ισπανία είχε χρόνια εμπειρίας στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας με την ΕΤΑ. Οι χρήση των αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανημάτων μηχανισμών (IEDs) θα δοκιμάσει κρατικές και πολιτειακές δομές όπως ποτέ άλλοτε. Ο φόρος αίματος και γενικότερα οι απώλειες υγεία σε καιρό ειρήνης ήταν τεράστιες. Το μνημείο στον σταθμό της ATTOCHA στέκει εκεί επιβλητικό προκειμένου να μην ξεχαστούν τα θύματα και να μην επέλθει η λήθη σε ό,τι μπορεί να φαντάζει απίθανο αλλά εντούτοις εγκυμονεί πραγματικό κίνδυνο. Ορμώμενοι από την παρουσίαση και την ανάλυση της επίθεσης στην πρωτεύουσα της Ισπανίας κρίθηκε δόκιμο να διερευνηθεί και παρουσιαστεί αντίστοιχα ο τρόπος με τον οποίο το Βασίλειο της Ισπανίας και η Πολιτική Προστασία (Proteccion Civil Espana) έχει οργανώσει και αναπτύξει τις στρατιωτικές τους δυνατότητες. Η παρουσίαση της UME (Unidad Militar de Emergencias) της ειδικής διακλαδικής υπηρεσίας των ενόπλων δυνάμεών της με αποστολή την αντιμετώπιση καταστροφών και κρίσεων. Ο τρόπος με τον οποίο συστάθηκε, οργανώθηκε και λειτουργεί ίσως αποτελέσει έναν οδηγό με τον οποίο μπορεί να υπάρξει σύμπλευση εφόσον μπορέσουν να υιοθετηθούν οι καλές πρακτικές φέρνοντας ένα ήδη δοκιμασμένο τρόπο ενεργείας στα μέτρα και τις ανάγκες της ελληνικής πραγματικότητας. Οφείλουμε να εξετάσουμε στην συνέχεια το που βρισκόμαστε σήμερα. Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος. Είναι ρεαλιστική η μελέτη του φαινομένου και πόσο επηρέασε τις δραστηριότητες της κοινωνίας το τελευταίο διάστημα. Πρέπει να αναγνωρίσουμε τους κινδύνους σε βάθος, να αναλύσουμε τους τύπους των επιθέσεων και το είδος των θυμάτων. Τελικά η χρήση του όπλου των IEDs αποδεικνύεται πως δεν είναι αποκλειστικότητα των θερμών περιοχών επιχειρήσεων, ούτε είναι ένα καθαρά στρατιωτικό πρόβλημα που πρέπει να απασχολεί του κατά τόπους στρατιωτικούς διοικητές που διεξάγουν επιχειρήσεις. Συμπερασματικά μπορούμε να αναλύσουμε, όχι στην έκταση που απαιτείται, ότι το φαινόμενο της χρήσης των IED υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει όπως υπάρχει ως μέσο διεξαγωγής πολέμου σήμερα για όσο θα υπάρχει και το φαινόμενο του πόλεμου. Διαφοροποιήσεις πάντα θα παρατηρούνται σε ένταση και φονικότητα. Αυτές εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες και επηρεάζονται τόσο από τις κοινωνικές συνθήκες, τις διαμορφωμένες πολιτικές και προβλέψιμες ή απρόβλεπτες καταστάσεις όπως η κλιματική αλλαγή και οι ενδεχόμενες μεταναστευτικές ροές που μπορεί να προκαλέσει. Ο φονταμεταλισμός και η ριζοσπαστικοποίηση σε τέτοιες συνθήκες βρίσκουν ανέκαθεν πρόσφορο έδαφος με την χρήση των IEDs να αποτελεί πάντα μία επιλογή. Και αφού πλέον το φαινόμενο έχει οριστεί και έχει αποδειχτεί ότι αποτελεί κίνδυνο η ελληνική Πολιτεία οφείλει να εκμεταλλευτεί τις υπάρχουσες δομές. Οφείλει να αναγνωρίσει το επίπεδο της απειλής και να αξιοποιήσει τα διατιθέμενα μέσα και το ανθρώπινο δυναμικό προκειμένου να οργανωθεί και να θωρακιστεί ενάντια στην διακινδύνευση που πηγάζει από τον κίνδυνο αυτό. Η αρχή όμως πρέπει να γίνει από το θεσμικό πλαίσιο, πρέπει να θεσπίσει διαδικασίες και να ξεκαθαρίσει αρμοδιότητες χωρίς όμως αυτό να γίνεται εις βάρος της αγαστής και αμοιβαίας συνεργασίας. Η αποστολή της Πολιτείας είναι κοινή για όλους και αυτή δεν είναι άλλη από διασφάλιση της ελευθερίας και της προστασίας της ανθρώπινης ζωής, της περιουσίας, του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η αγαστή συνεργασία (προληπτική και επιχειρησιακή) και ο διαμοιρασμός των εμπειριών αλλά κυρίως η εφαρμογή διαδικασιών διδαγμάτων μόνο να οδηγήσει στην βελτίωση του συνόλου των δυνατοτήτων και διαδικασιών στην αντιμετώπιση οποιασδήποτε πρόκλησης, κινδύνου και εν τέλει διαχείρισης κρίσης.","abstract_html":"Το όπλο των Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανημάτων/Μηχανισμών – Improvised Explosive Devices (AEM/M – IED) από την εποχή που ανακαλύφθηκε η πυρίτιδα αποτελεί μία πραγματικότητα. Αρχικά η παρουσίαση του φαινομένου τοποθετώντας το στην σωστή διάσταση ορίζοντάς το συνιστά την έναρξη της διαδικασίας κατανόησης του προβλήματος στη σωστή βάση. Η σωρευμένη εμπειρία που έχει αποκτηθεί από το 2000 και μετά σε διάφορες περιοχές επιχειρήσεων, σε συνδυασμό με την ιστορία χρήσης των IEDs σε διάφορες μορφές, με διάφορες μεθόδους και τρόπους τα τελευταία 400 χρόνια συντελεί στην εξαγωγή του λογικού συμπεράσματος ότι το πρόβλημα αυτό υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Η ένταση του φαινομένου μόνο είναι αυτή που διαφοροποιείται κατά την πάροδο του χρόνου αλλά και γεωγραφικά ανάλογων των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επικρατούν. Σε μία ευνομούμενη και οργανωμένη κοινωνία οι νόμοι και οι θεσμοί αποτελούν το κανονιστικό πλαίσιο στο οποίο η κάθε Πολιτεία φροντίζει για τους πολίτες της. Έτσι και η χώρα μας έχει νομοθετήσει και έχει καθορίσει τους κανόνες που αφορούν στην διαχείριση του κινδύνου από διάφορες εκρηκτικές ύλες, ουσίες ή ακόμα και εν δυνάμει εκρηκτικούς κινδύνους. Παράλληλα η Πολιτεία έχει οργανώσει και τις αρμόδιες κατά περίπτωση υπηρεσίες οι οποίες είναι οι καθ’ ύλη αρμόδιες να ενεργήσουν σε καιρό ειρήνης, κρίσης ή πολέμου. Οι ικανότητες που απαιτούνται έχουν ή θα πρέπει να έχουν αναγνωριστεί και οι δυνατότητες που αυτές θα πρέπει να αναπτύξουν έχουν επίσης καθορισθεί και υποδειχτεί σε σχέση πάντα με το επίπεδο της απειλής που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν. Όλα τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερο νόημα και ενδιαφέρον κατά την εξέταση του πιο θλιβερού περιστατικού πολλαπλής τρομοκρατικής επίθεσης σε καιρό ειρήνης στην πρωτεύουσα μίας δυτικής ευρωπαϊκής χώρας όπως η Ισπανία. Η Μαδρίτη τον Μάρτιο του 2004 δοκιμάστηκε όπως ποτέ άλλοτε. Τι και αν η Ισπανία είχε χρόνια εμπειρίας στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας με την ΕΤΑ. Οι χρήση των αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανημάτων μηχανισμών (IEDs) θα δοκιμάσει κρατικές και πολιτειακές δομές όπως ποτέ άλλοτε. Ο φόρος αίματος και γενικότερα οι απώλειες υγεία σε καιρό ειρήνης ήταν τεράστιες. Το μνημείο στον σταθμό της ATTOCHA στέκει εκεί επιβλητικό προκειμένου να μην ξεχαστούν τα θύματα και να μην επέλθει η λήθη σε ό,τι μπορεί να φαντάζει απίθανο αλλά εντούτοις εγκυμονεί πραγματικό κίνδυνο. Ορμώμενοι από την παρουσίαση και την ανάλυση της επίθεσης στην πρωτεύουσα της Ισπανίας κρίθηκε δόκιμο να διερευνηθεί και παρουσιαστεί αντίστοιχα ο τρόπος με τον οποίο το Βασίλειο της Ισπανίας και η Πολιτική Προστασία (Proteccion Civil Espana) έχει οργανώσει και αναπτύξει τις στρατιωτικές τους δυνατότητες. Η παρουσίαση της UME (Unidad Militar de Emergencias) της ειδικής διακλαδικής υπηρεσίας των ενόπλων δυνάμεών της με αποστολή την αντιμετώπιση καταστροφών και κρίσεων. Ο τρόπος με τον οποίο συστάθηκε, οργανώθηκε και λειτουργεί ίσως αποτελέσει έναν οδηγό με τον οποίο μπορεί να υπάρξει σύμπλευση εφόσον μπορέσουν να υιοθετηθούν οι καλές πρακτικές φέρνοντας ένα ήδη δοκιμασμένο τρόπο ενεργείας στα μέτρα και τις ανάγκες της ελληνικής πραγματικότητας. Οφείλουμε να εξετάσουμε στην συνέχεια το που βρισκόμαστε σήμερα. Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος. Είναι ρεαλιστική η μελέτη του φαινομένου και πόσο επηρέασε τις δραστηριότητες της κοινωνίας το τελευταίο διάστημα. Πρέπει να αναγνωρίσουμε τους κινδύνους σε βάθος, να αναλύσουμε τους τύπους των επιθέσεων και το είδος των θυμάτων. Τελικά η χρήση του όπλου των IEDs αποδεικνύεται πως δεν είναι αποκλειστικότητα των θερμών περιοχών επιχειρήσεων, ούτε είναι ένα καθαρά στρατιωτικό πρόβλημα που πρέπει να απασχολεί του κατά τόπους στρατιωτικούς διοικητές που διεξάγουν επιχειρήσεις. Συμπερασματικά μπορούμε να αναλύσουμε, όχι στην έκταση που απαιτείται, ότι το φαινόμενο της χρήσης των IED υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει όπως υπάρχει ως μέσο διεξαγωγής πολέμου σήμερα για όσο θα υπάρχει και το φαινόμενο του πόλεμου. Διαφοροποιήσεις πάντα θα παρατηρούνται σε ένταση και φονικότητα. Αυτές εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες και επηρεάζονται τόσο από τις κοινωνικές συνθήκες, τις διαμορφωμένες πολιτικές και προβλέψιμες ή απρόβλεπτες καταστάσεις όπως η κλιματική αλλαγή και οι ενδεχόμενες μεταναστευτικές ροές που μπορεί να προκαλέσει. Ο φονταμεταλισμός και η ριζοσπαστικοποίηση σε τέτοιες συνθήκες βρίσκουν ανέκαθεν πρόσφορο έδαφος με την χρήση των IEDs να αποτελεί πάντα μία επιλογή. Και αφού πλέον το φαινόμενο έχει οριστεί και έχει αποδειχτεί ότι αποτελεί κίνδυνο η ελληνική Πολιτεία οφείλει να εκμεταλλευτεί τις υπάρχουσες δομές. Οφείλει να αναγνωρίσει το επίπεδο της απειλής και να αξιοποιήσει τα διατιθέμενα μέσα και το ανθρώπινο δυναμικό προκειμένου να οργανωθεί και να θωρακιστεί ενάντια στην διακινδύνευση που πηγάζει από τον κίνδυνο αυτό. Η αρχή όμως πρέπει να γίνει από το θεσμικό πλαίσιο, πρέπει να θεσπίσει διαδικασίες και να ξεκαθαρίσει αρμοδιότητες χωρίς όμως αυτό να γίνεται εις βάρος της αγαστής και αμοιβαίας συνεργασίας. Η αποστολή της Πολιτείας είναι κοινή για όλους και αυτή δεν είναι άλλη από διασφάλιση της ελευθερίας και της προστασίας της ανθρώπινης ζωής, της περιουσίας, του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η αγαστή συνεργασία (προληπτική και επιχειρησιακή) και ο διαμοιρασμός των εμπειριών αλλά κυρίως η εφαρμογή διαδικασιών διδαγμάτων μόνο να οδηγήσει στην βελτίωση του συνόλου των δυνατοτήτων και διαδικασιών στην αντιμετώπιση οποιασδήποτε πρόκλησης, κινδύνου και εν τέλει διαχείρισης κρίσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοδωράκης Νικόλαος","Theodorakis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:33Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3197570"],"render_values":[{"text":"uoadl:3197570","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197570","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197570","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3197570","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοδωράκης Νικόλαος","Theodorakis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3197570","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197570"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το όπλο των Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανημάτων/Μηχανισμών – Improvised Explosive Devices (AEM/M – IED) από την εποχή που ανακαλύφθηκε η πυρίτιδα αποτελεί μία πραγματικότητα. Αρχικά η παρουσίαση του φαινομένου τοποθετώντας το στην σωστή διάσταση ορίζοντάς το συνιστά την έναρξη της διαδικασίας κατανόησης του προβλήματος στη σωστή βάση. Η σωρευμένη εμπειρία που έχει αποκτηθεί από το 2000 και μετά σε διάφορες περιοχές επιχειρήσεων, σε συνδυασμό με την ιστορία χρήσης των IEDs σε διάφορες μορφές, με διάφορες μεθόδους και τρόπους τα τελευταία 400 χρόνια συντελεί στην εξαγωγή του λογικού συμπεράσματος ότι το πρόβλημα αυτό υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Η ένταση του φαινομένου μόνο είναι αυτή που διαφοροποιείται κατά την πάροδο του χρόνου αλλά και γεωγραφικά ανάλογων των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επικρατούν. Σε μία ευνομούμενη και οργανωμένη κοινωνία οι νόμοι και οι θεσμοί αποτελούν το κανονιστικό πλαίσιο στο οποίο η κάθε Πολιτεία φροντίζει για τους πολίτες της. Έτσι και η χώρα μας έχει νομοθετήσει και έχει καθορίσει τους κανόνες που αφορούν στην διαχείριση του κινδύνου από διάφορες εκρηκτικές ύλες, ουσίες ή ακόμα και εν δυνάμει εκρηκτικούς κινδύνους. Παράλληλα η Πολιτεία έχει οργανώσει και τις αρμόδιες κατά περίπτωση υπηρεσίες οι οποίες είναι οι καθ’ ύλη αρμόδιες να ενεργήσουν σε καιρό ειρήνης, κρίσης ή πολέμου. Οι ικανότητες που απαιτούνται έχουν ή θα πρέπει να έχουν αναγνωριστεί και οι δυνατότητες που αυτές θα πρέπει να αναπτύξουν έχουν επίσης καθορισθεί και υποδειχτεί σε σχέση πάντα με το επίπεδο της απειλής που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν. Όλα τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερο νόημα και ενδιαφέρον κατά την εξέταση του πιο θλιβερού περιστατικού πολλαπλής τρομοκρατικής επίθεσης σε καιρό ειρήνης στην πρωτεύουσα μίας δυτικής ευρωπαϊκής χώρας όπως η Ισπανία. Η Μαδρίτη τον Μάρτιο του 2004 δοκιμάστηκε όπως ποτέ άλλοτε. Τι και αν η Ισπανία είχε χρόνια εμπειρίας στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας με την ΕΤΑ. Οι χρήση των αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανημάτων μηχανισμών (IEDs) θα δοκιμάσει κρατικές και πολιτειακές δομές όπως ποτέ άλλοτε. Ο φόρος αίματος και γενικότερα οι απώλειες υγεία σε καιρό ειρήνης ήταν τεράστιες. Το μνημείο στον σταθμό της ATTOCHA στέκει εκεί επιβλητικό προκειμένου να μην ξεχαστούν τα θύματα και να μην επέλθει η λήθη σε ό,τι μπορεί να φαντάζει απίθανο αλλά εντούτοις εγκυμονεί πραγματικό κίνδυνο. Ορμώμενοι από την παρουσίαση και την ανάλυση της επίθεσης στην πρωτεύουσα της Ισπανίας κρίθηκε δόκιμο να διερευνηθεί και παρουσιαστεί αντίστοιχα ο τρόπος με τον οποίο το Βασίλειο της Ισπανίας και η Πολιτική Προστασία (Proteccion Civil Espana) έχει οργανώσει και αναπτύξει τις στρατιωτικές τους δυνατότητες. Η παρουσίαση της UME (Unidad Militar de Emergencias) της ειδικής διακλαδικής υπηρεσίας των ενόπλων δυνάμεών της με αποστολή την αντιμετώπιση καταστροφών και κρίσεων. Ο τρόπος με τον οποίο συστάθηκε, οργανώθηκε και λειτουργεί ίσως αποτελέσει έναν οδηγό με τον οποίο μπορεί να υπάρξει σύμπλευση εφόσον μπορέσουν να υιοθετηθούν οι καλές πρακτικές φέρνοντας ένα ήδη δοκιμασμένο τρόπο ενεργείας στα μέτρα και τις ανάγκες της ελληνικής πραγματικότητας. Οφείλουμε να εξετάσουμε στην συνέχεια το που βρισκόμαστε σήμερα. Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος. Είναι ρεαλιστική η μελέτη του φαινομένου και πόσο επηρέασε τις δραστηριότητες της κοινωνίας το τελευταίο διάστημα. Πρέπει να αναγνωρίσουμε τους κινδύνους σε βάθος, να αναλύσουμε τους τύπους των επιθέσεων και το είδος των θυμάτων. Τελικά η χρήση του όπλου των IEDs αποδεικνύεται πως δεν είναι αποκλειστικότητα των θερμών περιοχών επιχειρήσεων, ούτε είναι ένα καθαρά στρατιωτικό πρόβλημα που πρέπει να απασχολεί του κατά τόπους στρατιωτικούς διοικητές που διεξάγουν επιχειρήσεις. Συμπερασματικά μπορούμε να αναλύσουμε, όχι στην έκταση που απαιτείται, ότι το φαινόμενο της χρήσης των IED υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει όπως υπάρχει ως μέσο διεξαγωγής πολέμου σήμερα για όσο θα υπάρχει και το φαινόμενο του πόλεμου. Διαφοροποιήσεις πάντα θα παρατηρούνται σε ένταση και φονικότητα. Αυτές εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες και επηρεάζονται τόσο από τις κοινωνικές συνθήκες, τις διαμορφωμένες πολιτικές και προβλέψιμες ή απρόβλεπτες καταστάσεις όπως η κλιματική αλλαγή και οι ενδεχόμενες μεταναστευτικές ροές που μπορεί να προκαλέσει. Ο φονταμεταλισμός και η ριζοσπαστικοποίηση σε τέτοιες συνθήκες βρίσκουν ανέκαθεν πρόσφορο έδαφος με την χρήση των IEDs να αποτελεί πάντα μία επιλογή. Και αφού πλέον το φαινόμενο έχει οριστεί και έχει αποδειχτεί ότι αποτελεί κίνδυνο η ελληνική Πολιτεία οφείλει να εκμεταλλευτεί τις υπάρχουσες δομές. Οφείλει να αναγνωρίσει το επίπεδο της απειλής και να αξιοποιήσει τα διατιθέμενα μέσα και το ανθρώπινο δυναμικό προκειμένου να οργανωθεί και να θωρακιστεί ενάντια στην διακινδύνευση που πηγάζει από τον κίνδυνο αυτό. Η αρχή όμως πρέπει να γίνει από το θεσμικό πλαίσιο, πρέπει να θεσπίσει διαδικασίες και να ξεκαθαρίσει αρμοδιότητες χωρίς όμως αυτό να γίνεται εις βάρος της αγαστής και αμοιβαίας συνεργασίας. Η αποστολή της Πολιτείας είναι κοινή για όλους και αυτή δεν είναι άλλη από διασφάλιση της ελευθερίας και της προστασίας της ανθρώπινης ζωής, της περιουσίας, του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η αγαστή συνεργασία (προληπτική και επιχειρησιακή) και ο διαμοιρασμός των εμπειριών αλλά κυρίως η εφαρμογή διαδικασιών διδαγμάτων μόνο να οδηγήσει στην βελτίωση του συνόλου των δυνατοτήτων και διαδικασιών στην αντιμετώπιση οποιασδήποτε πρόκλησης, κινδύνου και εν τέλει διαχείρισης κρίσης.","From the time gunpowder had been discovered, the weapon of Improvised Explosive Device (IED) is a reality. Initially, the usage of this kind of weapon has to be presented in a correct way by defining it. This is the beginning of the process of understanding the problem in a proper way. The accumulated experience gained since 2000 in various areas of operations, combined with the historical use of IEDs in various forms, in deferent methods and ways, over the last 400 years contributes to the logical conclusion that this problem existed, it is a reality and there will be a problem whether we neglect it or not. The intensity of the phenomenon is the major characteristic that varies over time, but simultaneously, there is a geographically analogous to the prevailing socio-political conditions in every area of interest. In a benevolent and organized society, laws and institutions are the regulatory framework in which each State cares for its citizens. Thus, our country has legislated and defined the rules regarding the management of the risk from various explosives, substances or even potentially explosive hazards. Nevertheless there is a lot of room for improvement and more over enough space for adjustments to and with, new technologies that are under development. At the same time, the State has organized the competent services on a case-by-case basis, which are responsible for acting in times of peace, crisis or war. The skills required have or should have been identified. The capabilities should be developed , identified and indicated always in relation to the level of threat that they will be called upon to face. All of the above acquires special meaning and interest when examining the saddest incident of multiple terrorist attacks in peacetime in the capital of a Western European country such as Spain. Madrid was tested in March 2004 like never before. Even if Spain had years of experience in the war on terror against ETA, this terrorist attack against the European way of life was devastating. The use of improvised explosive devices (IEDs) tested the state itself and its structures like never before. The blood tax and the losses in peacetime were enormous. The monument at the ATTOCHA station stands there imposing in order not to forget the victims and not to forget what may seem unlikely but nevertheless carries a real danger. Driven by the presentation and analysis of the attack in the Spanish capital, it was deemed tempting to investigate and present respectively the way in which the Kingdom of Spain and the Civil Protection (Proteccion Civil Espana) have organized and developed their military capabilities. We have a tendency to consider that military capabilities deploy in war time. This thought is maybe the worst that we can have. Military mentality and structure, discipline, internal values and bonds between its members create a Unit which can act as one, immediately and effectively under a precise frame and hierarchy. The presentation of the UME (Unidad Militar de Emergencias) of the special interdisciplinary service of Spanish armed forces with a mission to deal with disasters and crises is a great example of a specific military unit, with specialized equipment an high level of professionalism. UME is the perfect example and a lesson identified that we could potentially use as a “road map” adjusted to our national capacities and threats we might deal with. The way in which UME is set up, organized and operated may be a guide were can be convergence if good practices can be adopted, bringing an already tried way of acting to the measures and needs of the Greek reality. We must then look at where we are today. The danger is real. It is realistic to study the phenomenon and how it has affected the activities of society lately. We need to identify the dangers in depth, analyze the type of attacks and the type of victims. Ultimately, the use of IEDs proves to be not exclusive to hot areas of operations, nor is it a purely military problem that should concern local military commanders conducting operation. In conclusion, we can analyze, not to the extent required, that the phenomenon of the use of IEDs has existed, exists and will exist since it exists as a mean of waging war today, for as long as the phenomenon of war exists. Differences will always be observed in intensity and lethality. These depend on many factors and are influenced by social conditions, policies and predictable or unpredictable situations such as climate change and the potential migration flows it may cause. Fundamentalism and radicalization in such conditions, have always found fertile ground with the use of IEDs, always an option. And since the phenomenon has now been defined and has proven to be a danger, the Greek State must take advantage of the existing structures. It must recognize the level of threat and utilize the available means and human resources in order to organize and shield itself against the danger that arises in our neighbourhood. Nevertheless, the beginning must start from the institutional framework. The State must establish procedures and clarify responsibilities, but without doing so to the detriment of good and mutual cooperation. The generic mission of the State is common to all its functions this is nothing more than guaranteeing the freedom and protection of human life, property, environment and cultural heritage in order to offer the optimum conditions to its members for prosperity. Good cooperation (preventive, proactive and operational), the sharing of experiences but mainly the application of learning procedures leads to the improvement. This improvement leads to better procedures in tactical and operational level. Better coordination between different authorities, optimization in the use of capacities according to their capabilities. Last but not least, dealing under any threat we can minimize the jeopardy facing any challenge, risks, and ultimately crisis management with minimum human losses."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Αντιμετώπιση Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανημάτων/Μηχανισμών και Πολιτική Προστασία» «Counter Improvised Explosive Devices and Civil Protection»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοδωράκης Νικόλαος","Theodorakis Nikolaos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Το όπλο των Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανημάτων/Μηχανισμών – Improvised Explosive Devices (AEM/M – IED) από την εποχή που ανακαλύφθηκε η πυρίτιδα αποτελεί μία πραγματικότητα. Αρχικά η παρουσίαση του φαινομένου τοποθετώντας το στην σωστή διάσταση ορίζοντάς το συνιστά την έναρξη της διαδικασίας κατανόησης του προβλήματος στη σωστή βάση. Η σωρευμένη εμπειρία που έχει αποκτηθεί από το 2000 και μετά σε διάφορες περιοχές επιχειρήσεων, σε συνδυασμό με την ιστορία χρήσης των IEDs σε διάφορες μορφές, με διάφορες μεθόδους και τρόπους τα τελευταία 400 χρόνια συντελεί στην εξαγωγή του λογικού συμπεράσματος ότι το πρόβλημα αυτό υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Η ένταση του φαινομένου μόνο είναι αυτή που διαφοροποιείται κατά την πάροδο του χρόνου αλλά και γεωγραφικά ανάλογων των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που επικρατούν. Σε μία ευνομούμενη και οργανωμένη κοινωνία οι νόμοι και οι θεσμοί αποτελούν το κανονιστικό πλαίσιο στο οποίο η κάθε Πολιτεία φροντίζει για τους πολίτες της. Έτσι και η χώρα μας έχει νομοθετήσει και έχει καθορίσει τους κανόνες που αφορούν στην διαχείριση του κινδύνου από διάφορες εκρηκτικές ύλες, ουσίες ή ακόμα και εν δυνάμει εκρηκτικούς κινδύνους. Παράλληλα η Πολιτεία έχει οργανώσει και τις αρμόδιες κατά περίπτωση υπηρεσίες οι οποίες είναι οι καθ’ ύλη αρμόδιες να ενεργήσουν σε καιρό ειρήνης, κρίσης ή πολέμου. Οι ικανότητες που απαιτούνται έχουν ή θα πρέπει να έχουν αναγνωριστεί και οι δυνατότητες που αυτές θα πρέπει να αναπτύξουν έχουν επίσης καθορισθεί και υποδειχτεί σε σχέση πάντα με το επίπεδο της απειλής που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν. Όλα τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερο νόημα και ενδιαφέρον κατά την εξέταση του πιο θλιβερού περιστατικού πολλαπλής τρομοκρατικής επίθεσης σε καιρό ειρήνης στην πρωτεύουσα μίας δυτικής ευρωπαϊκής χώρας όπως η Ισπανία. Η Μαδρίτη τον Μάρτιο του 2004 δοκιμάστηκε όπως ποτέ άλλοτε. Τι και αν η Ισπανία είχε χρόνια εμπειρίας στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας με την ΕΤΑ. Οι χρήση των αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανημάτων μηχανισμών (IEDs) θα δοκιμάσει κρατικές και πολιτειακές δομές όπως ποτέ άλλοτε. Ο φόρος αίματος και γενικότερα οι απώλειες υγεία σε καιρό ειρήνης ήταν τεράστιες. Το μνημείο στον σταθμό της ATTOCHA στέκει εκεί επιβλητικό προκειμένου να μην ξεχαστούν τα θύματα και να μην επέλθει η λήθη σε ό,τι μπορεί να φαντάζει απίθανο αλλά εντούτοις εγκυμονεί πραγματικό κίνδυνο. Ορμώμενοι από την παρουσίαση και την ανάλυση της επίθεσης στην πρωτεύουσα της Ισπανίας κρίθηκε δόκιμο να διερευνηθεί και παρουσιαστεί αντίστοιχα ο τρόπος με τον οποίο το Βασίλειο της Ισπανίας και η Πολιτική Προστασία (Proteccion Civil Espana) έχει οργανώσει και αναπτύξει τις στρατιωτικές τους δυνατότητες. Η παρουσίαση της UME (Unidad Militar de Emergencias) της ειδικής διακλαδικής υπηρεσίας των ενόπλων δυνάμεών της με αποστολή την αντιμετώπιση καταστροφών και κρίσεων. Ο τρόπος με τον οποίο συστάθηκε, οργανώθηκε και λειτουργεί ίσως αποτελέσει έναν οδηγό με τον οποίο μπορεί να υπάρξει σύμπλευση εφόσον μπορέσουν να υιοθετηθούν οι καλές πρακτικές φέρνοντας ένα ήδη δοκιμασμένο τρόπο ενεργείας στα μέτρα και τις ανάγκες της ελληνικής πραγματικότητας. Οφείλουμε να εξετάσουμε στην συνέχεια το που βρισκόμαστε σήμερα. Είναι υπαρκτός ο κίνδυνος. Είναι ρεαλιστική η μελέτη του φαινομένου και πόσο επηρέασε τις δραστηριότητες της κοινωνίας το τελευταίο διάστημα. Πρέπει να αναγνωρίσουμε τους κινδύνους σε βάθος, να αναλύσουμε τους τύπους των επιθέσεων και το είδος των θυμάτων. Τελικά η χρήση του όπλου των IEDs αποδεικνύεται πως δεν είναι αποκλειστικότητα των θερμών περιοχών επιχειρήσεων, ούτε είναι ένα καθαρά στρατιωτικό πρόβλημα που πρέπει να απασχολεί του κατά τόπους στρατιωτικούς διοικητές που διεξάγουν επιχειρήσεις. Συμπερασματικά μπορούμε να αναλύσουμε, όχι στην έκταση που απαιτείται, ότι το φαινόμενο της χρήσης των IED υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει όπως υπάρχει ως μέσο διεξαγωγής πολέμου σήμερα για όσο θα υπάρχει και το φαινόμενο του πόλεμου. Διαφοροποιήσεις πάντα θα παρατηρούνται σε ένταση και φονικότητα. Αυτές εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες και επηρεάζονται τόσο από τις κοινωνικές συνθήκες, τις διαμορφωμένες πολιτικές και προβλέψιμες ή απρόβλεπτες καταστάσεις όπως η κλιματική αλλαγή και οι ενδεχόμενες μεταναστευτικές ροές που μπορεί να προκαλέσει. Ο φονταμεταλισμός και η ριζοσπαστικοποίηση σε τέτοιες συνθήκες βρίσκουν ανέκαθεν πρόσφορο έδαφος με την χρήση των IEDs να αποτελεί πάντα μία επιλογή. Και αφού πλέον το φαινόμενο έχει οριστεί και έχει αποδειχτεί ότι αποτελεί κίνδυνο η ελληνική Πολιτεία οφείλει να εκμεταλλευτεί τις υπάρχουσες δομές. Οφείλει να αναγνωρίσει το επίπεδο της απειλής και να αξιοποιήσει τα διατιθέμενα μέσα και το ανθρώπινο δυναμικό προκειμένου να οργανωθεί και να θωρακιστεί ενάντια στην διακινδύνευση που πηγάζει από τον κίνδυνο αυτό. Η αρχή όμως πρέπει να γίνει από το θεσμικό πλαίσιο, πρέπει να θεσπίσει διαδικασίες και να ξεκαθαρίσει αρμοδιότητες χωρίς όμως αυτό να γίνεται εις βάρος της αγαστής και αμοιβαίας συνεργασίας. Η αποστολή της Πολιτείας είναι κοινή για όλους και αυτή δεν είναι άλλη από διασφάλιση της ελευθερίας και της προστασίας της ανθρώπινης ζωής, της περιουσίας, του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η αγαστή συνεργασία (προληπτική και επιχειρησιακή) και ο διαμοιρασμός των εμπειριών αλλά κυρίως η εφαρμογή διαδικασιών διδαγμάτων μόνο να οδηγήσει στην βελτίωση του συνόλου των δυνατοτήτων και διαδικασιών στην αντιμετώπιση οποιασδήποτε πρόκλησης, κινδύνου και εν τέλει διαχείρισης κρίσης.","From the time gunpowder had been discovered, the weapon of Improvised Explosive Device (IED) is a reality. Initially, the usage of this kind of weapon has to be presented in a correct way by defining it. This is the beginning of the process of understanding the problem in a proper way. The accumulated experience gained since 2000 in various areas of operations, combined with the historical use of IEDs in various forms, in deferent methods and ways, over the last 400 years contributes to the logical conclusion that this problem existed, it is a reality and there will be a problem whether we neglect it or not. The intensity of the phenomenon is the major characteristic that varies over time, but simultaneously, there is a geographically analogous to the prevailing socio-political conditions in every area of interest. In a benevolent and organized society, laws and institutions are the regulatory framework in which each State cares for its citizens. Thus, our country has legislated and defined the rules regarding the management of the risk from various explosives, substances or even potentially explosive hazards. Nevertheless there is a lot of room for improvement and more over enough space for adjustments to and with, new technologies that are under development. At the same time, the State has organized the competent services on a case-by-case basis, which are responsible for acting in times of peace, crisis or war. The skills required have or should have been identified. The capabilities should be developed , identified and indicated always in relation to the level of threat that they will be called upon to face. All of the above acquires special meaning and interest when examining the saddest incident of multiple terrorist attacks in peacetime in the capital of a Western European country such as Spain. Madrid was tested in March 2004 like never before. Even if Spain had years of experience in the war on terror against ETA, this terrorist attack against the European way of life was devastating. The use of improvised explosive devices (IEDs) tested the state itself and its structures like never before. The blood tax and the losses in peacetime were enormous. The monument at the ATTOCHA station stands there imposing in order not to forget the victims and not to forget what may seem unlikely but nevertheless carries a real danger. Driven by the presentation and analysis of the attack in the Spanish capital, it was deemed tempting to investigate and present respectively the way in which the Kingdom of Spain and the Civil Protection (Proteccion Civil Espana) have organized and developed their military capabilities. We have a tendency to consider that military capabilities deploy in war time. This thought is maybe the worst that we can have. Military mentality and structure, discipline, internal values and bonds between its members create a Unit which can act as one, immediately and effectively under a precise frame and hierarchy. The presentation of the UME (Unidad Militar de Emergencias) of the special interdisciplinary service of Spanish armed forces with a mission to deal with disasters and crises is a great example of a specific military unit, with specialized equipment an high level of professionalism. UME is the perfect example and a lesson identified that we could potentially use as a “road map” adjusted to our national capacities and threats we might deal with. The way in which UME is set up, organized and operated may be a guide were can be convergence if good practices can be adopted, bringing an already tried way of acting to the measures and needs of the Greek reality. We must then look at where we are today. The danger is real. It is realistic to study the phenomenon and how it has affected the activities of society lately. We need to identify the dangers in depth, analyze the type of attacks and the type of victims. Ultimately, the use of IEDs proves to be not exclusive to hot areas of operations, nor is it a purely military problem that should concern local military commanders conducting operation. In conclusion, we can analyze, not to the extent required, that the phenomenon of the use of IEDs has existed, exists and will exist since it exists as a mean of waging war today, for as long as the phenomenon of war exists. Differences will always be observed in intensity and lethality. These depend on many factors and are influenced by social conditions, policies and predictable or unpredictable situations such as climate change and the potential migration flows it may cause. Fundamentalism and radicalization in such conditions, have always found fertile ground with the use of IEDs, always an option. And since the phenomenon has now been defined and has proven to be a danger, the Greek State must take advantage of the existing structures. It must recognize the level of threat and utilize the available means and human resources in order to organize and shield itself against the danger that arises in our neighbourhood. Nevertheless, the beginning must start from the institutional framework. The State must establish procedures and clarify responsibilities, but without doing so to the detriment of good and mutual cooperation. The generic mission of the State is common to all its functions this is nothing more than guaranteeing the freedom and protection of human life, property, environment and cultural heritage in order to offer the optimum conditions to its members for prosperity. Good cooperation (preventive, proactive and operational), the sharing of experiences but mainly the application of learning procedures leads to the improvement. This improvement leads to better procedures in tactical and operational level. Better coordination between different authorities, optimization in the use of capacities according to their capabilities. Last but not least, dealing under any threat we can minimize the jeopardy facing any challenge, risks, and ultimately crisis management with minimum human losses."],"dc:identifier":["uoadl:3197570","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197570"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Αντιμετώπιση Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανημάτων/Μηχανισμών και Πολιτική Προστασία» «Counter Improvised Explosive Devices and Civil Protection»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:33Z"}