{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3197762"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3197762","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του Γενικού Γραμματέα σε διαπραγματεύσεις στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ","abstract":"Στην παρούσα διατριβή θα εξετάσουμε το ρόλο του Γενικού Γραμματέα σε δύο διεθνείς οργανισμούς, στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ, μέσα από την αναλυτική σκοπιά του ρόλου της προεδρίας σε πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Διερευνούνται οι παράμετροι που καθορίζουν την αποτελεσματικότητα των δύο αυτών θεσμών και την επίδραση που έχουν στις πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Αρχικά, θα κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στην ίδρυση των δύο προαναφερθέντων οργανισμών, η οποία θα βοηθήσει στην κατανόηση των θεσμών που εξετάζονται – και μέσα από τον επίσημο ορισμό αυτών. Στο επόμενο κεφάλαιο, θα εμβαθύνουμε περαιτέρω στο ρόλο του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ: αφού εξιστορήσουμε το πως δημιουργήθηκε ο εν λόγω θεσμός το έτος 1952, θα αναφερθούμε εκτενέστερα στους τέσσερις πρώτους Γενικούς Γραμματείς της Συμμαχίας, προκειμένου να αντιληφθούμε την εξέλιξη του θεσμού αυτού από το πρώτο χρονικό διάστημα έως την περίοδο όπου είχαν αποσαφηνιστεί ο ρόλος και οι παράμετροι του θεσμού, αλλά και πως επέδρασε η προσωπικότητα καθενός εξ' αυτών στα διεθνή γεγονότα. Κατόπιν, θα παρατηρήσουμε πώς τα γεγονότα με τα οποία ενεπλάκη η Συμμαχία στη μεταψυχροπολεμική περίοδο, συνέβαλαν στην εξέλιξη και στην αναδιαμόρφωση του ρόλου της Συμμαχίας και κατ' επέκταση του ρόλου του Γενικού Γραμματέα• η κατάρρευση της πρώην ΕΣΣΔ και η δημιουργία νέων κρατών έφεραν στην επιφάνεια την ανάγκη για τον επαναπροσδιορισμό του Οργανισμού, προκειμένου να αποφευχθεί η περιθωριοποίηση και η διάλυσή του. Από μια αμυντικού χαρακτήρα Συμμαχία, το ΝΑΤΟ αναδιαμορφώθηκε σε Οργανισμό - «προστάτη» της παγκόσμιας ειρήνης και ασφάλειας, ανανέωσε το Στρατηγικό Σχεδιασμό του, τροποποίησε την οργάνωση των θεσμών του κι επαναπροσδιορίστηκαν οι σύγχρονοι κίνδυνοι. Η αναδιαμόρφωση αυτή συνεχίστηκε εμφανέστατα και μετά τα γεγονότα, όπως θα δούμε, της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να προσαρμοστεί η Συμμαχία στις αλλαγές, στις απαιτήσεις και στις προκλήσεις που έκτοτε ολοένα αναδύονται, με τελευταία την πανδημία της νόσου COVID-19. Στο κεφάλαιο που αναφέρεται για το ρόλο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, θα εξετάσουμε τη δράση καθενός εκ των εννέα Γενικών Γραμματέων των Ηνωμένων Εθνών, μέσα από ενδεικτικά περιστατικά κρίσεων που κλήθηκε έκαστος να διαχειριστεί, προκειμένου να γίνει αντιληπτή η δραστηριοποίηση του θεσμού και η επίδρασή που ασκούσε. Το κομβικό σημείο της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης αποτέλεσε ορόσημο και για τον εν λόγω θεσμό, καθώς ο ΟΗΕ όφειλε πλέον να εστιάζει στις ανάγκες για εκδημοκρατισμό, όπου απαιτούνταν, όφειλε να ανανεώσει τον χαρακτήρα των ειρηνευτικών αποστολών του προς αποκατάσταση της παγκόσμιας τάξης, αλλά έγινε επιπλέον κατανοητός ο στόχος για διαφύλαξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ομοίως με την αναδιαμόρφωση που υλοποιούνταν στο ΝΑΤΟ, έτσι και τα Ηνωμένα Έθνη κλήθηκαν να υιοθετήσουν μεταβολές, προκειμένου να είναι ικανά να ανταποκρίνονται κατά το δυνατόν αποτελεσματικότερα στις προκύπτουσες προκλήσεις. Ο ρόλος του Γενικού Γραμματέα στις εν λόγω μεταβολές είναι άκρως καθοριστικός, καθώς οι πρωτοβουλίες του, όπως αναλυτικά περιγράφεται στο κείμενο, αποτελούν το θεμέλιο λίθο για την υλοποίηση κάθε αλλαγής κι εν γένει ενέργειας. Έχοντας αντίληψη επί των εν λόγω θεσμών, θα προσεγγίσουμε ακολούθως την αποτελεσματικότητα και την επίδρασή τους διαχρονικά, αντιλαμβανόμενοι τους παράγοντες που στάθηκαν αρωγοί ή εμπόδια στη δράση τους και θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε την αποτελεσματικότητα μέσα από τους παράγοντες αυτονόμησης της Προεδρίας, με την οποία αυτονόμηση δείχνει να συσχετίζεται, εξετάζοντας συναφώς ορισμένα ενδεικτικά ιστορικά παραδείγματα.","abstract_html":"Στην παρούσα διατριβή θα εξετάσουμε το ρόλο του Γενικού Γραμματέα σε δύο διεθνείς οργανισμούς, στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ, μέσα από την αναλυτική σκοπιά του ρόλου της προεδρίας σε πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Διερευνούνται οι παράμετροι που καθορίζουν την αποτελεσματικότητα των δύο αυτών θεσμών και την επίδραση που έχουν στις πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Αρχικά, θα κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στην ίδρυση των δύο προαναφερθέντων οργανισμών, η οποία θα βοηθήσει στην κατανόηση των θεσμών που εξετάζονται – και μέσα από τον επίσημο ορισμό αυτών. Στο επόμενο κεφάλαιο, θα εμβαθύνουμε περαιτέρω στο ρόλο του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ: αφού εξιστορήσουμε το πως δημιουργήθηκε ο εν λόγω θεσμός το έτος 1952, θα αναφερθούμε εκτενέστερα στους τέσσερις πρώτους Γενικούς Γραμματείς της Συμμαχίας, προκειμένου να αντιληφθούμε την εξέλιξη του θεσμού αυτού από το πρώτο χρονικό διάστημα έως την περίοδο όπου είχαν αποσαφηνιστεί ο ρόλος και οι παράμετροι του θεσμού, αλλά και πως επέδρασε η προσωπικότητα καθενός εξ&#x27; αυτών στα διεθνή γεγονότα. Κατόπιν, θα παρατηρήσουμε πώς τα γεγονότα με τα οποία ενεπλάκη η Συμμαχία στη μεταψυχροπολεμική περίοδο, συνέβαλαν στην εξέλιξη και στην αναδιαμόρφωση του ρόλου της Συμμαχίας και κατ&#x27; επέκταση του ρόλου του Γενικού Γραμματέα• η κατάρρευση της πρώην ΕΣΣΔ και η δημιουργία νέων κρατών έφεραν στην επιφάνεια την ανάγκη για τον επαναπροσδιορισμό του Οργανισμού, προκειμένου να αποφευχθεί η περιθωριοποίηση και η διάλυσή του. Από μια αμυντικού χαρακτήρα Συμμαχία, το ΝΑΤΟ αναδιαμορφώθηκε σε Οργανισμό - «προστάτη» της παγκόσμιας ειρήνης και ασφάλειας, ανανέωσε το Στρατηγικό Σχεδιασμό του, τροποποίησε την οργάνωση των θεσμών του κι επαναπροσδιορίστηκαν οι σύγχρονοι κίνδυνοι. Η αναδιαμόρφωση αυτή συνεχίστηκε εμφανέστατα και μετά τα γεγονότα, όπως θα δούμε, της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να προσαρμοστεί η Συμμαχία στις αλλαγές, στις απαιτήσεις και στις προκλήσεις που έκτοτε ολοένα αναδύονται, με τελευταία την πανδημία της νόσου COVID-19. Στο κεφάλαιο που αναφέρεται για το ρόλο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, θα εξετάσουμε τη δράση καθενός εκ των εννέα Γενικών Γραμματέων των Ηνωμένων Εθνών, μέσα από ενδεικτικά περιστατικά κρίσεων που κλήθηκε έκαστος να διαχειριστεί, προκειμένου να γίνει αντιληπτή η δραστηριοποίηση του θεσμού και η επίδρασή που ασκούσε. Το κομβικό σημείο της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης αποτέλεσε ορόσημο και για τον εν λόγω θεσμό, καθώς ο ΟΗΕ όφειλε πλέον να εστιάζει στις ανάγκες για εκδημοκρατισμό, όπου απαιτούνταν, όφειλε να ανανεώσει τον χαρακτήρα των ειρηνευτικών αποστολών του προς αποκατάσταση της παγκόσμιας τάξης, αλλά έγινε επιπλέον κατανοητός ο στόχος για διαφύλαξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ομοίως με την αναδιαμόρφωση που υλοποιούνταν στο ΝΑΤΟ, έτσι και τα Ηνωμένα Έθνη κλήθηκαν να υιοθετήσουν μεταβολές, προκειμένου να είναι ικανά να ανταποκρίνονται κατά το δυνατόν αποτελεσματικότερα στις προκύπτουσες προκλήσεις. Ο ρόλος του Γενικού Γραμματέα στις εν λόγω μεταβολές είναι άκρως καθοριστικός, καθώς οι πρωτοβουλίες του, όπως αναλυτικά περιγράφεται στο κείμενο, αποτελούν το θεμέλιο λίθο για την υλοποίηση κάθε αλλαγής κι εν γένει ενέργειας. Έχοντας αντίληψη επί των εν λόγω θεσμών, θα προσεγγίσουμε ακολούθως την αποτελεσματικότητα και την επίδρασή τους διαχρονικά, αντιλαμβανόμενοι τους παράγοντες που στάθηκαν αρωγοί ή εμπόδια στη δράση τους και θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε την αποτελεσματικότητα μέσα από τους παράγοντες αυτονόμησης της Προεδρίας, με την οποία αυτονόμηση δείχνει να συσχετίζεται, εξετάζοντας συναφώς ορισμένα ενδεικτικά ιστορικά παραδείγματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Καπαρέλης Διονύσιος","Kaparelis Dionysios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:34Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3197762"],"render_values":[{"text":"uoadl:3197762","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197762","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197762","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3197762","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καπαρέλης Διονύσιος","Kaparelis Dionysios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3197762","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197762"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διατριβή θα εξετάσουμε το ρόλο του Γενικού Γραμματέα σε δύο διεθνείς οργανισμούς, στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ, μέσα από την αναλυτική σκοπιά του ρόλου της προεδρίας σε πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Διερευνούνται οι παράμετροι που καθορίζουν την αποτελεσματικότητα των δύο αυτών θεσμών και την επίδραση που έχουν στις πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Αρχικά, θα κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στην ίδρυση των δύο προαναφερθέντων οργανισμών, η οποία θα βοηθήσει στην κατανόηση των θεσμών που εξετάζονται – και μέσα από τον επίσημο ορισμό αυτών. Στο επόμενο κεφάλαιο, θα εμβαθύνουμε περαιτέρω στο ρόλο του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ: αφού εξιστορήσουμε το πως δημιουργήθηκε ο εν λόγω θεσμός το έτος 1952, θα αναφερθούμε εκτενέστερα στους τέσσερις πρώτους Γενικούς Γραμματείς της Συμμαχίας, προκειμένου να αντιληφθούμε την εξέλιξη του θεσμού αυτού από το πρώτο χρονικό διάστημα έως την περίοδο όπου είχαν αποσαφηνιστεί ο ρόλος και οι παράμετροι του θεσμού, αλλά και πως επέδρασε η προσωπικότητα καθενός εξ' αυτών στα διεθνή γεγονότα. Κατόπιν, θα παρατηρήσουμε πώς τα γεγονότα με τα οποία ενεπλάκη η Συμμαχία στη μεταψυχροπολεμική περίοδο, συνέβαλαν στην εξέλιξη και στην αναδιαμόρφωση του ρόλου της Συμμαχίας και κατ' επέκταση του ρόλου του Γενικού Γραμματέα• η κατάρρευση της πρώην ΕΣΣΔ και η δημιουργία νέων κρατών έφεραν στην επιφάνεια την ανάγκη για τον επαναπροσδιορισμό του Οργανισμού, προκειμένου να αποφευχθεί η περιθωριοποίηση και η διάλυσή του. Από μια αμυντικού χαρακτήρα Συμμαχία, το ΝΑΤΟ αναδιαμορφώθηκε σε Οργανισμό - «προστάτη» της παγκόσμιας ειρήνης και ασφάλειας, ανανέωσε το Στρατηγικό Σχεδιασμό του, τροποποίησε την οργάνωση των θεσμών του κι επαναπροσδιορίστηκαν οι σύγχρονοι κίνδυνοι. Η αναδιαμόρφωση αυτή συνεχίστηκε εμφανέστατα και μετά τα γεγονότα, όπως θα δούμε, της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να προσαρμοστεί η Συμμαχία στις αλλαγές, στις απαιτήσεις και στις προκλήσεις που έκτοτε ολοένα αναδύονται, με τελευταία την πανδημία της νόσου COVID-19. Στο κεφάλαιο που αναφέρεται για το ρόλο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, θα εξετάσουμε τη δράση καθενός εκ των εννέα Γενικών Γραμματέων των Ηνωμένων Εθνών, μέσα από ενδεικτικά περιστατικά κρίσεων που κλήθηκε έκαστος να διαχειριστεί, προκειμένου να γίνει αντιληπτή η δραστηριοποίηση του θεσμού και η επίδρασή που ασκούσε. Το κομβικό σημείο της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης αποτέλεσε ορόσημο και για τον εν λόγω θεσμό, καθώς ο ΟΗΕ όφειλε πλέον να εστιάζει στις ανάγκες για εκδημοκρατισμό, όπου απαιτούνταν, όφειλε να ανανεώσει τον χαρακτήρα των ειρηνευτικών αποστολών του προς αποκατάσταση της παγκόσμιας τάξης, αλλά έγινε επιπλέον κατανοητός ο στόχος για διαφύλαξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ομοίως με την αναδιαμόρφωση που υλοποιούνταν στο ΝΑΤΟ, έτσι και τα Ηνωμένα Έθνη κλήθηκαν να υιοθετήσουν μεταβολές, προκειμένου να είναι ικανά να ανταποκρίνονται κατά το δυνατόν αποτελεσματικότερα στις προκύπτουσες προκλήσεις. Ο ρόλος του Γενικού Γραμματέα στις εν λόγω μεταβολές είναι άκρως καθοριστικός, καθώς οι πρωτοβουλίες του, όπως αναλυτικά περιγράφεται στο κείμενο, αποτελούν το θεμέλιο λίθο για την υλοποίηση κάθε αλλαγής κι εν γένει ενέργειας. Έχοντας αντίληψη επί των εν λόγω θεσμών, θα προσεγγίσουμε ακολούθως την αποτελεσματικότητα και την επίδρασή τους διαχρονικά, αντιλαμβανόμενοι τους παράγοντες που στάθηκαν αρωγοί ή εμπόδια στη δράση τους και θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε την αποτελεσματικότητα μέσα από τους παράγοντες αυτονόμησης της Προεδρίας, με την οποία αυτονόμηση δείχνει να συσχετίζεται, εξετάζοντας συναφώς ορισμένα ενδεικτικά ιστορικά παραδείγματα.","In this dissertation we will examine the role of the Secretary General in two international organizations, NATO and the UN, through the detailed perspective of the presidency’s role in multilateral negotiations. The parameters that determine the effectiveness of these two institutions and the impact they have on multilateral negotiations are investigated. First, we will take a brief look of the establishment of the two aforementioned organizations, which will help to understand the institutions under consideration - and through their formal definition. In the next chapter, we will go deeper into the role of NATO Secretary General: after recounting how this institution was created in 1952, we will refer in more detail to the first four General Secretaries of the Alliance, in order to understand the evolution of this institution from the first period to the period when the role and parameters of the institution were clarified, but also how the personality of each of them affected the international events. Then, we will observe how the events with which the Alliance was involved in the post-Cold War period, contributed to the development and reshaping of the Alliance's role and consequently the role of the Secretary General; the collapse of the former USSR and the creation of new states brought to the surface the need to redefine the Agency in order to avoid its marginalization and dissolution. From a defensive Alliance, NATO was transformed into an Organization - \"protector\" of world peace and security, renewed its Strategic Planning, changed the organization of its institutions and redefined modern threats. This reshaping continued very clearly after the events of September 11, 2001 in New York, in order for the Alliance to adopt the changes, demands and challenges that emerged ever since, most recently the COVID-19 pandemic. In the chapter referring on the role of the Secretary-General of the United Nations, we will examine the actions of each of the nine Secretaries-General of the United Nations, through indicative cases of crises each called upon to manage, in order to be perceived the activation of the institution and its impact practiced. The focal point of the collapse of the Soviet Union was also a milestone for this institution, as the UN now had to focus on the needs of democratization, where needed, had to renew the character of its peacekeeping missions to the restoration of the world order, but the goal of conservation of the human rights was further understood. Similar to the NATO reshuffle, the United Nations has been called upon to adopt changes in order to be able to respond as effectively as possible to the challenges that arise. The role of the Secretary General in these changes is extremely crucial, as his initiatives, as described in detail in the text, are the cornerstone for the implementation of any change and action in general. Having a perception of these institutions, we will then approach their effectiveness and impact over time, realizing the factors that helped or hindered their action and we will try to explore the effectiveness through the factors of the autonomy of Presidency, which shows that autonomy; seems to be related examining some indicative historical examples in this regard."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του Γενικού Γραμματέα σε διαπραγματεύσεις στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καπαρέλης Διονύσιος","Kaparelis Dionysios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Στην παρούσα διατριβή θα εξετάσουμε το ρόλο του Γενικού Γραμματέα σε δύο διεθνείς οργανισμούς, στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ, μέσα από την αναλυτική σκοπιά του ρόλου της προεδρίας σε πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Διερευνούνται οι παράμετροι που καθορίζουν την αποτελεσματικότητα των δύο αυτών θεσμών και την επίδραση που έχουν στις πολυμερείς διαπραγματεύσεις. Αρχικά, θα κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στην ίδρυση των δύο προαναφερθέντων οργανισμών, η οποία θα βοηθήσει στην κατανόηση των θεσμών που εξετάζονται – και μέσα από τον επίσημο ορισμό αυτών. Στο επόμενο κεφάλαιο, θα εμβαθύνουμε περαιτέρω στο ρόλο του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ: αφού εξιστορήσουμε το πως δημιουργήθηκε ο εν λόγω θεσμός το έτος 1952, θα αναφερθούμε εκτενέστερα στους τέσσερις πρώτους Γενικούς Γραμματείς της Συμμαχίας, προκειμένου να αντιληφθούμε την εξέλιξη του θεσμού αυτού από το πρώτο χρονικό διάστημα έως την περίοδο όπου είχαν αποσαφηνιστεί ο ρόλος και οι παράμετροι του θεσμού, αλλά και πως επέδρασε η προσωπικότητα καθενός εξ' αυτών στα διεθνή γεγονότα. Κατόπιν, θα παρατηρήσουμε πώς τα γεγονότα με τα οποία ενεπλάκη η Συμμαχία στη μεταψυχροπολεμική περίοδο, συνέβαλαν στην εξέλιξη και στην αναδιαμόρφωση του ρόλου της Συμμαχίας και κατ' επέκταση του ρόλου του Γενικού Γραμματέα• η κατάρρευση της πρώην ΕΣΣΔ και η δημιουργία νέων κρατών έφεραν στην επιφάνεια την ανάγκη για τον επαναπροσδιορισμό του Οργανισμού, προκειμένου να αποφευχθεί η περιθωριοποίηση και η διάλυσή του. Από μια αμυντικού χαρακτήρα Συμμαχία, το ΝΑΤΟ αναδιαμορφώθηκε σε Οργανισμό - «προστάτη» της παγκόσμιας ειρήνης και ασφάλειας, ανανέωσε το Στρατηγικό Σχεδιασμό του, τροποποίησε την οργάνωση των θεσμών του κι επαναπροσδιορίστηκαν οι σύγχρονοι κίνδυνοι. Η αναδιαμόρφωση αυτή συνεχίστηκε εμφανέστατα και μετά τα γεγονότα, όπως θα δούμε, της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να προσαρμοστεί η Συμμαχία στις αλλαγές, στις απαιτήσεις και στις προκλήσεις που έκτοτε ολοένα αναδύονται, με τελευταία την πανδημία της νόσου COVID-19. Στο κεφάλαιο που αναφέρεται για το ρόλο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, θα εξετάσουμε τη δράση καθενός εκ των εννέα Γενικών Γραμματέων των Ηνωμένων Εθνών, μέσα από ενδεικτικά περιστατικά κρίσεων που κλήθηκε έκαστος να διαχειριστεί, προκειμένου να γίνει αντιληπτή η δραστηριοποίηση του θεσμού και η επίδρασή που ασκούσε. Το κομβικό σημείο της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης αποτέλεσε ορόσημο και για τον εν λόγω θεσμό, καθώς ο ΟΗΕ όφειλε πλέον να εστιάζει στις ανάγκες για εκδημοκρατισμό, όπου απαιτούνταν, όφειλε να ανανεώσει τον χαρακτήρα των ειρηνευτικών αποστολών του προς αποκατάσταση της παγκόσμιας τάξης, αλλά έγινε επιπλέον κατανοητός ο στόχος για διαφύλαξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ομοίως με την αναδιαμόρφωση που υλοποιούνταν στο ΝΑΤΟ, έτσι και τα Ηνωμένα Έθνη κλήθηκαν να υιοθετήσουν μεταβολές, προκειμένου να είναι ικανά να ανταποκρίνονται κατά το δυνατόν αποτελεσματικότερα στις προκύπτουσες προκλήσεις. Ο ρόλος του Γενικού Γραμματέα στις εν λόγω μεταβολές είναι άκρως καθοριστικός, καθώς οι πρωτοβουλίες του, όπως αναλυτικά περιγράφεται στο κείμενο, αποτελούν το θεμέλιο λίθο για την υλοποίηση κάθε αλλαγής κι εν γένει ενέργειας. Έχοντας αντίληψη επί των εν λόγω θεσμών, θα προσεγγίσουμε ακολούθως την αποτελεσματικότητα και την επίδρασή τους διαχρονικά, αντιλαμβανόμενοι τους παράγοντες που στάθηκαν αρωγοί ή εμπόδια στη δράση τους και θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε την αποτελεσματικότητα μέσα από τους παράγοντες αυτονόμησης της Προεδρίας, με την οποία αυτονόμηση δείχνει να συσχετίζεται, εξετάζοντας συναφώς ορισμένα ενδεικτικά ιστορικά παραδείγματα.","In this dissertation we will examine the role of the Secretary General in two international organizations, NATO and the UN, through the detailed perspective of the presidency’s role in multilateral negotiations. The parameters that determine the effectiveness of these two institutions and the impact they have on multilateral negotiations are investigated. First, we will take a brief look of the establishment of the two aforementioned organizations, which will help to understand the institutions under consideration - and through their formal definition. In the next chapter, we will go deeper into the role of NATO Secretary General: after recounting how this institution was created in 1952, we will refer in more detail to the first four General Secretaries of the Alliance, in order to understand the evolution of this institution from the first period to the period when the role and parameters of the institution were clarified, but also how the personality of each of them affected the international events. Then, we will observe how the events with which the Alliance was involved in the post-Cold War period, contributed to the development and reshaping of the Alliance's role and consequently the role of the Secretary General; the collapse of the former USSR and the creation of new states brought to the surface the need to redefine the Agency in order to avoid its marginalization and dissolution. From a defensive Alliance, NATO was transformed into an Organization - \"protector\" of world peace and security, renewed its Strategic Planning, changed the organization of its institutions and redefined modern threats. This reshaping continued very clearly after the events of September 11, 2001 in New York, in order for the Alliance to adopt the changes, demands and challenges that emerged ever since, most recently the COVID-19 pandemic. In the chapter referring on the role of the Secretary-General of the United Nations, we will examine the actions of each of the nine Secretaries-General of the United Nations, through indicative cases of crises each called upon to manage, in order to be perceived the activation of the institution and its impact practiced. The focal point of the collapse of the Soviet Union was also a milestone for this institution, as the UN now had to focus on the needs of democratization, where needed, had to renew the character of its peacekeeping missions to the restoration of the world order, but the goal of conservation of the human rights was further understood. Similar to the NATO reshuffle, the United Nations has been called upon to adopt changes in order to be able to respond as effectively as possible to the challenges that arise. The role of the Secretary General in these changes is extremely crucial, as his initiatives, as described in detail in the text, are the cornerstone for the implementation of any change and action in general. Having a perception of these institutions, we will then approach their effectiveness and impact over time, realizing the factors that helped or hindered their action and we will try to explore the effectiveness through the factors of the autonomy of Presidency, which shows that autonomy; seems to be related examining some indicative historical examples in this regard."],"dc:identifier":["uoadl:3197762","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197762"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ο ρόλος του Γενικού Γραμματέα σε διαπραγματεύσεις στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:34Z"}