{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3197925"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3197925","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αναπαράσταση της κινητικής αναπηρίας σε προτεινόμενα για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση βιβλία παιδικής λογοτεχνίας","abstract":"Η λογοτεχνία αποτελεί ανέκαθεν ένα χρήσιμο παιδαγωγικό εργαλείο που συμβάλει τόσο στην ενίσχυση του προφορικού και του γραπτού λόγου όσο και στην γνωστική, συναισθηματική, κοινωνική ανάπτυξη, στην ενίσχυση της δημιουργικότητας, της φαντασίας και της κριτικής σκέψης. Ειδικότερα, η λογοτεχνία που πραγματεύεται το ζήτημα της αναπηρίας επιβάλλεται να είναι απαλλαγμένη από στερεότυπα που διαστρεβλώνουν και ομογενοποιούν τους ανάπηρους χαρακτήρες, βοηθώντας από τη μία το ανάπηρο αναγνωστικό κοινό να ταυτιστεί και να διαμορφώσει μια θετική αναπηρική ταυτότητα και από την άλλη να ενημερώσει ορθά για τη συνθήκη της αναπηρίας μέσα από την ρεαλιστική απεικόνισή της. Η θεωρητική τεκμηρίωση της μελέτης βασίζεται στη θέση ότι η αναπηρία αποτελεί κοινωνικό κατασκεύασμα, πολιτικό και πολιτισμικό ζήτημα, ενώ οι περιορισμοί που βιώνουν τα ανάπηρα άτομα οφείλονται στην αποτυχία της κοινωνίας να προσαρμοστεί στις ανάγκες τους, καταλήγοντας έτσι στην αναπηροποίησή τους. Στην αναγνώριση του παιδαγωγικού ρόλου της λογοτεχνίας και στην ιδεολογία που μεταφέρει. Τέλος, στην παραδοχή ότι ο τρόπος με τον οποίο αναπαρίσταται η αναπηρία στα λογοτεχνικά κείμενα, καθώς και η γλώσσα που χρησιμοποιείται, μπορούν να συμβάλλουν στην διαμόρφωση στάσεων και αντιλήψεων αναφορικά με αυτό το ζήτημα. Η παρούσα ποιοτική έρευνα ασχολήθηκε με την διερεύνηση των τρόπων, με τους οποίους αναπαρίσταται η κινητική αναπηρία στα παιδικά λογοτεχνικά βιβλία. Ειδικότερα, διερευνήθηκαν εις βάθος το περιεχόμενο, ο σκοπός, οι χαρακτήρες που προβάλλονται και η γλώσσα που χρησιμοποιείται σε 14 παιδικά λογοτεχνικά βιβλία, τα οποία προτείνονται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Υ.ΠΑΙ.Θ) για την ευαισθητοποίηση της μαθητικής κοινότητας της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, αναφορικά με το ζήτημα της κινητικής αναπηρίας. Πιο συγκεκριμένα, αρχικά εξετάζεται κατά πόσο οι δημιουργοί-συγγραφείς εμπεριέχουν στο κείμενό τους τον επιβεβαιωτικό λόγο που υιοθετείται από τα ανάπηρα άτομα, ενώ παράλληλα εντοπίστηκαν τα χαρακτηριστικά (κοινωνικά, πολιτισμικά) που αποδίδουν στους/στις ήρωες/ηρωίδες. Επιπλέον, διερευνήθηκε εάν η αναπαράσταση της αναπηρίας είναι πλαισιωμένη από το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας, και τέλος, εάν η αποδοχή της αναπηρίας πραγματοποιείται μέσα σε ενταξιακά συγκείμενα. Απώτερος σκοπός της έρευνας είναι η ανάδειξη τυχών στερεοτύπων, προκαταλήψεων ή διακρίσεων απέναντι στην (κινητική) αναπηρία. Η ανάλυση των ποιοτικών δεδομένων έγινε με την τεχνική της ανάλυσης περιεχομένου και έδειξε ότι η έννοια της κινητικής αναπηρίας προσεγγίζεται μέσα από το ιατρικό-ατομικό πρίσμα, διαιωνίζοντας τις κυρίαρχες αντιλήψεις και τα στερεότυπα. Τα ερευνώμενα βιβλία προβάλλουν μία απλοποιημένη εκδοχή της σύνθετης καθημερινότητας των κινητικά ανάπηρων ατόμων. Προβάλλοντας μια ομογενοποιημένη κινητικά ανάπηρη φιγούρα, αποτυγχάνουν να αναδείξουν τα ατομικά κοινωνικά χαρακτηριστικά ενός ανάπηρου ατόμου, όπως φύλο, φυλή, τάξη κ.α. Ταυτόχρονα, οι κινητικά ανάπηροι χαρακτήρες απεικονίζονται ως αδύναμοι και συνεχώς εξαρτημένοι, ενώ οι φωνές τους φιμώνονται μέσα από τις πρακτικές λόγου και γλώσσας που χρησιμοποιούνται από τους/τις συγγραφείς. Τέλος, με την αναπαραγωγή ενός διακηρυκτικού και επιφανειακού λόγου αναφορικά με την αποδοχή της κινητικής αναπηρίας, τα λογοτεχνικά βιβλία αποτυγχάνουν να συμβάλουν ουσιαστικά στη βαθύτερη κατανόηση της έννοιας της αναπηρίας.","abstract_html":"Η λογοτεχνία αποτελεί ανέκαθεν ένα χρήσιμο παιδαγωγικό εργαλείο που συμβάλει τόσο στην ενίσχυση του προφορικού και του γραπτού λόγου όσο και στην γνωστική, συναισθηματική, κοινωνική ανάπτυξη, στην ενίσχυση της δημιουργικότητας, της φαντασίας και της κριτικής σκέψης. Ειδικότερα, η λογοτεχνία που πραγματεύεται το ζήτημα της αναπηρίας επιβάλλεται να είναι απαλλαγμένη από στερεότυπα που διαστρεβλώνουν και ομογενοποιούν τους ανάπηρους χαρακτήρες, βοηθώντας από τη μία το ανάπηρο αναγνωστικό κοινό να ταυτιστεί και να διαμορφώσει μια θετική αναπηρική ταυτότητα και από την άλλη να ενημερώσει ορθά για τη συνθήκη της αναπηρίας μέσα από την ρεαλιστική απεικόνισή της. Η θεωρητική τεκμηρίωση της μελέτης βασίζεται στη θέση ότι η αναπηρία αποτελεί κοινωνικό κατασκεύασμα, πολιτικό και πολιτισμικό ζήτημα, ενώ οι περιορισμοί που βιώνουν τα ανάπηρα άτομα οφείλονται στην αποτυχία της κοινωνίας να προσαρμοστεί στις ανάγκες τους, καταλήγοντας έτσι στην αναπηροποίησή τους. Στην αναγνώριση του παιδαγωγικού ρόλου της λογοτεχνίας και στην ιδεολογία που μεταφέρει. Τέλος, στην παραδοχή ότι ο τρόπος με τον οποίο αναπαρίσταται η αναπηρία στα λογοτεχνικά κείμενα, καθώς και η γλώσσα που χρησιμοποιείται, μπορούν να συμβάλλουν στην διαμόρφωση στάσεων και αντιλήψεων αναφορικά με αυτό το ζήτημα. Η παρούσα ποιοτική έρευνα ασχολήθηκε με την διερεύνηση των τρόπων, με τους οποίους αναπαρίσταται η κινητική αναπηρία στα παιδικά λογοτεχνικά βιβλία. Ειδικότερα, διερευνήθηκαν εις βάθος το περιεχόμενο, ο σκοπός, οι χαρακτήρες που προβάλλονται και η γλώσσα που χρησιμοποιείται σε 14 παιδικά λογοτεχνικά βιβλία, τα οποία προτείνονται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Υ.ΠΑΙ.Θ) για την ευαισθητοποίηση της μαθητικής κοινότητας της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, αναφορικά με το ζήτημα της κινητικής αναπηρίας. Πιο συγκεκριμένα, αρχικά εξετάζεται κατά πόσο οι δημιουργοί-συγγραφείς εμπεριέχουν στο κείμενό τους τον επιβεβαιωτικό λόγο που υιοθετείται από τα ανάπηρα άτομα, ενώ παράλληλα εντοπίστηκαν τα χαρακτηριστικά (κοινωνικά, πολιτισμικά) που αποδίδουν στους/στις ήρωες/ηρωίδες. Επιπλέον, διερευνήθηκε εάν η αναπαράσταση της αναπηρίας είναι πλαισιωμένη από το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας, και τέλος, εάν η αποδοχή της αναπηρίας πραγματοποιείται μέσα σε ενταξιακά συγκείμενα. Απώτερος σκοπός της έρευνας είναι η ανάδειξη τυχών στερεοτύπων, προκαταλήψεων ή διακρίσεων απέναντι στην (κινητική) αναπηρία. Η ανάλυση των ποιοτικών δεδομένων έγινε με την τεχνική της ανάλυσης περιεχομένου και έδειξε ότι η έννοια της κινητικής αναπηρίας προσεγγίζεται μέσα από το ιατρικό-ατομικό πρίσμα, διαιωνίζοντας τις κυρίαρχες αντιλήψεις και τα στερεότυπα. Τα ερευνώμενα βιβλία προβάλλουν μία απλοποιημένη εκδοχή της σύνθετης καθημερινότητας των κινητικά ανάπηρων ατόμων. Προβάλλοντας μια ομογενοποιημένη κινητικά ανάπηρη φιγούρα, αποτυγχάνουν να αναδείξουν τα ατομικά κοινωνικά χαρακτηριστικά ενός ανάπηρου ατόμου, όπως φύλο, φυλή, τάξη κ.α. Ταυτόχρονα, οι κινητικά ανάπηροι χαρακτήρες απεικονίζονται ως αδύναμοι και συνεχώς εξαρτημένοι, ενώ οι φωνές τους φιμώνονται μέσα από τις πρακτικές λόγου και γλώσσας που χρησιμοποιούνται από τους/τις συγγραφείς. Τέλος, με την αναπαραγωγή ενός διακηρυκτικού και επιφανειακού λόγου αναφορικά με την αποδοχή της κινητικής αναπηρίας, τα λογοτεχνικά βιβλία αποτυγχάνουν να συμβάλουν ουσιαστικά στη βαθύτερη κατανόηση της έννοιας της αναπηρίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαντζελίδου Πασχαλία","Giantzelidou Paschalia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:34Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3197925"],"render_values":[{"text":"uoadl:3197925","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197925","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197925","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3197925","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαντζελίδου Πασχαλία","Giantzelidou Paschalia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3197925","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197925"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λογοτεχνία αποτελεί ανέκαθεν ένα χρήσιμο παιδαγωγικό εργαλείο που συμβάλει τόσο στην ενίσχυση του προφορικού και του γραπτού λόγου όσο και στην γνωστική, συναισθηματική, κοινωνική ανάπτυξη, στην ενίσχυση της δημιουργικότητας, της φαντασίας και της κριτικής σκέψης. Ειδικότερα, η λογοτεχνία που πραγματεύεται το ζήτημα της αναπηρίας επιβάλλεται να είναι απαλλαγμένη από στερεότυπα που διαστρεβλώνουν και ομογενοποιούν τους ανάπηρους χαρακτήρες, βοηθώντας από τη μία το ανάπηρο αναγνωστικό κοινό να ταυτιστεί και να διαμορφώσει μια θετική αναπηρική ταυτότητα και από την άλλη να ενημερώσει ορθά για τη συνθήκη της αναπηρίας μέσα από την ρεαλιστική απεικόνισή της. Η θεωρητική τεκμηρίωση της μελέτης βασίζεται στη θέση ότι η αναπηρία αποτελεί κοινωνικό κατασκεύασμα, πολιτικό και πολιτισμικό ζήτημα, ενώ οι περιορισμοί που βιώνουν τα ανάπηρα άτομα οφείλονται στην αποτυχία της κοινωνίας να προσαρμοστεί στις ανάγκες τους, καταλήγοντας έτσι στην αναπηροποίησή τους. Στην αναγνώριση του παιδαγωγικού ρόλου της λογοτεχνίας και στην ιδεολογία που μεταφέρει. Τέλος, στην παραδοχή ότι ο τρόπος με τον οποίο αναπαρίσταται η αναπηρία στα λογοτεχνικά κείμενα, καθώς και η γλώσσα που χρησιμοποιείται, μπορούν να συμβάλλουν στην διαμόρφωση στάσεων και αντιλήψεων αναφορικά με αυτό το ζήτημα. Η παρούσα ποιοτική έρευνα ασχολήθηκε με την διερεύνηση των τρόπων, με τους οποίους αναπαρίσταται η κινητική αναπηρία στα παιδικά λογοτεχνικά βιβλία. Ειδικότερα, διερευνήθηκαν εις βάθος το περιεχόμενο, ο σκοπός, οι χαρακτήρες που προβάλλονται και η γλώσσα που χρησιμοποιείται σε 14 παιδικά λογοτεχνικά βιβλία, τα οποία προτείνονται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Υ.ΠΑΙ.Θ) για την ευαισθητοποίηση της μαθητικής κοινότητας της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, αναφορικά με το ζήτημα της κινητικής αναπηρίας. Πιο συγκεκριμένα, αρχικά εξετάζεται κατά πόσο οι δημιουργοί-συγγραφείς εμπεριέχουν στο κείμενό τους τον επιβεβαιωτικό λόγο που υιοθετείται από τα ανάπηρα άτομα, ενώ παράλληλα εντοπίστηκαν τα χαρακτηριστικά (κοινωνικά, πολιτισμικά) που αποδίδουν στους/στις ήρωες/ηρωίδες. Επιπλέον, διερευνήθηκε εάν η αναπαράσταση της αναπηρίας είναι πλαισιωμένη από το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας, και τέλος, εάν η αποδοχή της αναπηρίας πραγματοποιείται μέσα σε ενταξιακά συγκείμενα. Απώτερος σκοπός της έρευνας είναι η ανάδειξη τυχών στερεοτύπων, προκαταλήψεων ή διακρίσεων απέναντι στην (κινητική) αναπηρία. Η ανάλυση των ποιοτικών δεδομένων έγινε με την τεχνική της ανάλυσης περιεχομένου και έδειξε ότι η έννοια της κινητικής αναπηρίας προσεγγίζεται μέσα από το ιατρικό-ατομικό πρίσμα, διαιωνίζοντας τις κυρίαρχες αντιλήψεις και τα στερεότυπα. Τα ερευνώμενα βιβλία προβάλλουν μία απλοποιημένη εκδοχή της σύνθετης καθημερινότητας των κινητικά ανάπηρων ατόμων. Προβάλλοντας μια ομογενοποιημένη κινητικά ανάπηρη φιγούρα, αποτυγχάνουν να αναδείξουν τα ατομικά κοινωνικά χαρακτηριστικά ενός ανάπηρου ατόμου, όπως φύλο, φυλή, τάξη κ.α. Ταυτόχρονα, οι κινητικά ανάπηροι χαρακτήρες απεικονίζονται ως αδύναμοι και συνεχώς εξαρτημένοι, ενώ οι φωνές τους φιμώνονται μέσα από τις πρακτικές λόγου και γλώσσας που χρησιμοποιούνται από τους/τις συγγραφείς. Τέλος, με την αναπαραγωγή ενός διακηρυκτικού και επιφανειακού λόγου αναφορικά με την αποδοχή της κινητικής αναπηρίας, τα λογοτεχνικά βιβλία αποτυγχάνουν να συμβάλουν ουσιαστικά στη βαθύτερη κατανόηση της έννοιας της αναπηρίας.","Literature has always been a useful pedagogical tool that contributes to the improvement of oral and written speech as well as to cognitive, emotional, social development, to the enhancement of creativity, imagination and critical thinking. In particular, the literature dealing with the issue of disability must be free from stereotypes that distort and homogenize the disabled characters, helping disabled readers to identify and form a positive disability identity, as well as correctly inform about the condition of disability through its realistic representation. The study is based on the presuppositions that disability is a social construct, cultural and political issue, while the limitations experienced by disabled people are due to the failure of society to adapt to their needs, entailing to their disabling. On the recognition of the pedagogical role of literature and in the ideology it conveys. Finally, the recognition that the way in which disability is represented in literary texts, as well as the language that is used, can contribute to the formation of attitudes and perceptions regarding this issue. The current qualitative research explores the forms adopted in children’s literary books to represent physical disability. For this, an in-depth analysis was carried out of the content, the purpose, the characters displayed and the language used in fourteen (14) children’s literary books proposed by the Ministry of Education and Religious Affairs, in order to raise awareness within the primary school students, regarding the issue of physical disability. Specifically, it is first examined whether the authors align with the affirmative speech often adopted by disabled people, while at the same time social and cultural characteristics which are typically attributed to the heroes/heroines were identified. Furthermore, it is investigated whether disability is framed within the social model of disability and if the acceptance of disability occurs within an inclusive context. Our ultimate purpose is to highlight any stereotypes, prejudices or discrimination against physical disability. The analysis of qualitative data was done with the technique of content analysis and indicates that disability is predominantly approached via the medical-individual lens, thus perpetuating the prevailing perceptions and stereotypes. The researched books typically present an over-simplified version of the highly-complex everyday life of disabled people. By illustrating rather homogeneous disabled characters, they fail to sufficiently depict the individual social characteristics of a disabled person, such as gender, race, class, etc. Along similar lines, disabled people are portrayed as rather weak and constantly in need of help, while it is increasingly difficult for them to be heard via the speech or language practices used by the authors. Finally, by reproducing a declarative and superficial discourse as to the acceptance of physical disability, the literary books fail to contribute towards a deeper understanding of the disability context."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αναπαράσταση της κινητικής αναπηρίας σε προτεινόμενα για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση βιβλία παιδικής λογοτεχνίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαντζελίδου Πασχαλία","Giantzelidou Paschalia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η λογοτεχνία αποτελεί ανέκαθεν ένα χρήσιμο παιδαγωγικό εργαλείο που συμβάλει τόσο στην ενίσχυση του προφορικού και του γραπτού λόγου όσο και στην γνωστική, συναισθηματική, κοινωνική ανάπτυξη, στην ενίσχυση της δημιουργικότητας, της φαντασίας και της κριτικής σκέψης. Ειδικότερα, η λογοτεχνία που πραγματεύεται το ζήτημα της αναπηρίας επιβάλλεται να είναι απαλλαγμένη από στερεότυπα που διαστρεβλώνουν και ομογενοποιούν τους ανάπηρους χαρακτήρες, βοηθώντας από τη μία το ανάπηρο αναγνωστικό κοινό να ταυτιστεί και να διαμορφώσει μια θετική αναπηρική ταυτότητα και από την άλλη να ενημερώσει ορθά για τη συνθήκη της αναπηρίας μέσα από την ρεαλιστική απεικόνισή της. Η θεωρητική τεκμηρίωση της μελέτης βασίζεται στη θέση ότι η αναπηρία αποτελεί κοινωνικό κατασκεύασμα, πολιτικό και πολιτισμικό ζήτημα, ενώ οι περιορισμοί που βιώνουν τα ανάπηρα άτομα οφείλονται στην αποτυχία της κοινωνίας να προσαρμοστεί στις ανάγκες τους, καταλήγοντας έτσι στην αναπηροποίησή τους. Στην αναγνώριση του παιδαγωγικού ρόλου της λογοτεχνίας και στην ιδεολογία που μεταφέρει. Τέλος, στην παραδοχή ότι ο τρόπος με τον οποίο αναπαρίσταται η αναπηρία στα λογοτεχνικά κείμενα, καθώς και η γλώσσα που χρησιμοποιείται, μπορούν να συμβάλλουν στην διαμόρφωση στάσεων και αντιλήψεων αναφορικά με αυτό το ζήτημα. Η παρούσα ποιοτική έρευνα ασχολήθηκε με την διερεύνηση των τρόπων, με τους οποίους αναπαρίσταται η κινητική αναπηρία στα παιδικά λογοτεχνικά βιβλία. Ειδικότερα, διερευνήθηκαν εις βάθος το περιεχόμενο, ο σκοπός, οι χαρακτήρες που προβάλλονται και η γλώσσα που χρησιμοποιείται σε 14 παιδικά λογοτεχνικά βιβλία, τα οποία προτείνονται από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (Υ.ΠΑΙ.Θ) για την ευαισθητοποίηση της μαθητικής κοινότητας της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, αναφορικά με το ζήτημα της κινητικής αναπηρίας. Πιο συγκεκριμένα, αρχικά εξετάζεται κατά πόσο οι δημιουργοί-συγγραφείς εμπεριέχουν στο κείμενό τους τον επιβεβαιωτικό λόγο που υιοθετείται από τα ανάπηρα άτομα, ενώ παράλληλα εντοπίστηκαν τα χαρακτηριστικά (κοινωνικά, πολιτισμικά) που αποδίδουν στους/στις ήρωες/ηρωίδες. Επιπλέον, διερευνήθηκε εάν η αναπαράσταση της αναπηρίας είναι πλαισιωμένη από το κοινωνικό μοντέλο της αναπηρίας, και τέλος, εάν η αποδοχή της αναπηρίας πραγματοποιείται μέσα σε ενταξιακά συγκείμενα. Απώτερος σκοπός της έρευνας είναι η ανάδειξη τυχών στερεοτύπων, προκαταλήψεων ή διακρίσεων απέναντι στην (κινητική) αναπηρία. Η ανάλυση των ποιοτικών δεδομένων έγινε με την τεχνική της ανάλυσης περιεχομένου και έδειξε ότι η έννοια της κινητικής αναπηρίας προσεγγίζεται μέσα από το ιατρικό-ατομικό πρίσμα, διαιωνίζοντας τις κυρίαρχες αντιλήψεις και τα στερεότυπα. Τα ερευνώμενα βιβλία προβάλλουν μία απλοποιημένη εκδοχή της σύνθετης καθημερινότητας των κινητικά ανάπηρων ατόμων. Προβάλλοντας μια ομογενοποιημένη κινητικά ανάπηρη φιγούρα, αποτυγχάνουν να αναδείξουν τα ατομικά κοινωνικά χαρακτηριστικά ενός ανάπηρου ατόμου, όπως φύλο, φυλή, τάξη κ.α. Ταυτόχρονα, οι κινητικά ανάπηροι χαρακτήρες απεικονίζονται ως αδύναμοι και συνεχώς εξαρτημένοι, ενώ οι φωνές τους φιμώνονται μέσα από τις πρακτικές λόγου και γλώσσας που χρησιμοποιούνται από τους/τις συγγραφείς. Τέλος, με την αναπαραγωγή ενός διακηρυκτικού και επιφανειακού λόγου αναφορικά με την αποδοχή της κινητικής αναπηρίας, τα λογοτεχνικά βιβλία αποτυγχάνουν να συμβάλουν ουσιαστικά στη βαθύτερη κατανόηση της έννοιας της αναπηρίας.","Literature has always been a useful pedagogical tool that contributes to the improvement of oral and written speech as well as to cognitive, emotional, social development, to the enhancement of creativity, imagination and critical thinking. In particular, the literature dealing with the issue of disability must be free from stereotypes that distort and homogenize the disabled characters, helping disabled readers to identify and form a positive disability identity, as well as correctly inform about the condition of disability through its realistic representation. The study is based on the presuppositions that disability is a social construct, cultural and political issue, while the limitations experienced by disabled people are due to the failure of society to adapt to their needs, entailing to their disabling. On the recognition of the pedagogical role of literature and in the ideology it conveys. Finally, the recognition that the way in which disability is represented in literary texts, as well as the language that is used, can contribute to the formation of attitudes and perceptions regarding this issue. The current qualitative research explores the forms adopted in children’s literary books to represent physical disability. For this, an in-depth analysis was carried out of the content, the purpose, the characters displayed and the language used in fourteen (14) children’s literary books proposed by the Ministry of Education and Religious Affairs, in order to raise awareness within the primary school students, regarding the issue of physical disability. Specifically, it is first examined whether the authors align with the affirmative speech often adopted by disabled people, while at the same time social and cultural characteristics which are typically attributed to the heroes/heroines were identified. Furthermore, it is investigated whether disability is framed within the social model of disability and if the acceptance of disability occurs within an inclusive context. Our ultimate purpose is to highlight any stereotypes, prejudices or discrimination against physical disability. The analysis of qualitative data was done with the technique of content analysis and indicates that disability is predominantly approached via the medical-individual lens, thus perpetuating the prevailing perceptions and stereotypes. The researched books typically present an over-simplified version of the highly-complex everyday life of disabled people. By illustrating rather homogeneous disabled characters, they fail to sufficiently depict the individual social characteristics of a disabled person, such as gender, race, class, etc. Along similar lines, disabled people are portrayed as rather weak and constantly in need of help, while it is increasingly difficult for them to be heard via the speech or language practices used by the authors. Finally, by reproducing a declarative and superficial discourse as to the acceptance of physical disability, the literary books fail to contribute towards a deeper understanding of the disability context."],"dc:identifier":["uoadl:3197925","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3197925"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η αναπαράσταση της κινητικής αναπηρίας σε προτεινόμενα για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση βιβλία παιδικής λογοτεχνίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:34Z"}