{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198071"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198071","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση του Nd:YAG laser (1064nm) και του διοδικού laser (810nm) στην παραγωγή IL-8 και IL-6 από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από τον λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis","abstract":"Εισαγωγή:Το βακτήριο Porphyromonas gingivalis (P. gingivalis) εμπλέκεται ως σημαντικός αιτιολογικός παράγοντας στην ανάπτυξη και εξέλιξη της περιοδοντίτιδας (Αsai et al. 2005, Socransky et al. 1998). Υπεύθυνος για την έναρξη της φλεγμονώδους απόκρισης στον Ρ. gingivalis είναι ο λιποπολυσακχαρίτης του (LPS). Υπάρχουν πολλά δεδομένα που δείχνουν ότι μη ανοσοποιητικά κύτταρα, όπως οι ανθρώπινες ινοβλάστες των ουλών (hGFs), συμμετέχουν στην ανοσιακή απάντηση του ξενιστή (Seymour et al. 2010). Οι ουλικές ινοβλάστες (hGFs) ανταποκρίνονται στους λιποπολυσακχαρίτες της Escherichia coli (Ε.coli) και του P. gingivalis με την παραγωγή φλεγμονωδών κυτοκινών,όπως η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και η ιντερλευκίνη 8 (IL-8) (Ohno et al. 2008). Η ανοχή στο λιποπολυσακχαρίτη είναι ένας μηχανισμός που αποτρέπει την υπερβολική και παρατεταμένη ανοσιακή απάντηση του ξενιστή, στον λιποπολυσακχαρίτη (LPS) (Fan et al. 2004). Η ομάδα του Ara και των συνεργατών του έδειξαν ότι οι ουλικές ινοβλάστες δεν εμφανίζουν ανοχή στον λιποπολυσακχαρίτη και συνεπώς ο ρόλος τόσο του λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis όσο και των ουλικών ινοβλαστών στην περιοδοντική φλεγμονή είναι κρίσιμος (Ara etal. 2009). Η χρήση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 635 nm μπορεί να μειώσει σημαντικά την παραγωγή IL-6 και IL-8 τις από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί με το λιποπολυσακχαρίτη του P. gingivalis. Ωστόσο, παρά τα δεδομένα για την επίδραση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 635nm, δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για την επίδραση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 810nm αλλά και την επίδραση του Nd:YAG laser (1064nm) σε ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να διαπιστωθεί εάν η χρήση του Nd:YAG laser (1064nm) και της ακτινοβολίας μήκους κύματος 810nm με διοδικό laser,μπορεί να άρει την παραγωγή κυτοκινών IL-6 και IL-8 από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από λιποπολυσακχαρίτη P.gingivalis. Μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινες ουλικές ινοβλάστες της εταιρείας CLS Cell Lines Service GmbH. Οι υπό μελέτη ομάδες ήταν οι εξής: Ομάδα ελέγχου(Control), ουλικές ινοβλάστες ακτινοβολημένες με 810nm (Ir810), ουλικές ινοβλάστες ακτινοβολημένες με 1064nm (Ir1064), ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. gingivalis, ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. gingivalis και δέχθηκαν ακτινοβολία 810 nm (LPS + Ir810), ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. Gingivalis και δέχθηκαν ακτινοβολία 1064 (LPS + Ir1064). Τα κύτταρα στα οποία προστέθηκε ο LPS του P.gingivalis,επωάστηκαν για 24ώρες με 10ng/mL και εν συνεχεία έγινε έκπλυση με PBS. Ακτινοβόληση με διαφορετικά μήκη κύματος: Οι συνθήκες ακτινοβόλησης όπως έχουν τυποποιηθεί από προηγούμενες ερευνητικές εργασίες που έχουν πραγματοποιηθεί στο τμήμα της Περιοδοντολογίας ήταν οι εξής: • Διοδικό laser με μήκος κύματος 810 nm, 0.5W,12J, 96s • Nd:YAG laser με μήκος κύματος 1064nm, 12.24J, 0.5W για 120s. Το υπερκείμενο των κυττάρων θα απομακρυνθεί 24, 48,72 ώρες μετά την ακτινοβόληση. Ζωτικότητα των κυττάρων: Η ζωτικότητα των ινοβλαστών αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία MTT. Μετά την επώαση με τον λιποπολυσακχαρίτη και αφού αφαιρέθηκε το θρεπτικό υλικό, προστέθηκε στα κύτταρα 20mL MTT. Τα κύτταρα επωάστηκαν στους 37ο για 4 ώρες και 30 λεπτά και στη συνέχεια προστέθηκαν 50mL διμεθυλοσουλφοξειδίου. H οπτική πυκνότητα μετρήθηκε στα 570nm. Αξιολόγηση της έκφρασης γονιδίων των IL-6, IL-8: Εικοσιτέσσερις (24), σαρανταοκτώ (48) και εβδομηνταδύο (72) ώρες μετά την ακτινοβόληση, έγινε συλλογή του RNA με τη χρήση RNA kit (TRitidy GRnazol Applichem). Για κάθε δείγμα έγινε σύνθεση cDNA με τη χρήση High Capacity Reverse Transcriptase cDNA Kit (Proto Script II First Strand cDNA Synthesis kit New England Biolabs). Τέλος, πραγματοποιήθηκε Realtime PCR για την ανίχνευση των γονιδίων των ΙL-6,IL-8 (iTaq univer SYBR Green Biorad). Αξιολόγηση της παραγωγής των IL-6, IL-8: Για την αξιολόγηση της ποσότητας έκφρασης των IL-6, IL-8 στο υπερκείμενο των κυτταρικών καλλιεργειών, εικοσιτέσσερις (24), σαρανταοκτώ (48) και εβδομηνταδύο (72) ώρες μετά την ακτινοβόληση έγινε δοκιμασία ELISA (enzyme immunosorbent assay) με τη χρήση ειδικού kit (ELISA kit της εταιρείας DIACLONE) σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Στατιστική επεξεργασία: Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν εις τριπλούν σε τρεις διαφορετικές επαναλήψεις. Τα δεδομένα είναι εκφρασμένα ως μέσες τιμές με τυπικές αποκλίσεις. Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων προσδιορίστηκαν με την ανάλυση της διακύμανσης (ANOVA) χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα SPSS. Η στατιστική σημασία καθορίστηκε ως p<0,05. Αποτελέσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, φαίνεται ότι η LLLT με διοδικό laser 810nm και Nd:YAG laser (1064nm) επηρεάζει θετικά την ζωτικότητα των κυττάρων. Η διέγερση των ουλικών ινοβλαστών με τον LPS οδηγεί σε αύξηση της παραγωγής των εξεταζόμενων ιντερλευκινών. Eπιπρόσθετα, η χρήση του διοδικού laser αλλά και του Nd:YAG laser (1064nm) οδηγεί σε μείωση της παραγωγής της IL-6 και IL-8 στις 24, 48 και 72 ώρες μετά την ακτινοβόληση σε σχέση με την ομάδα των ινοβλαστών που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis και δεν δέθχηκαν ακτινοβολία. Tέλος, όσον αφορά στην έκφραση του γονιδίου της ιντερλευκίνης 6 φάνηκε ότι η ακτινοβόληση των ουλικών ινοβλαστών που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis και ακτινοβολήθηκαν με διοδικό laser (810nm) και Nd:YAG laser (1064nm) είχαν εντονότερη γονιδιακή έκφραση σε σχέση με τα κύτταρα των υπόλοιπων ομάδων ενώ όσον αφορά στην έκφραση του γονιδίου της IL-8 φάνηκε ότι οι ουλικές ινοβλάστες που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis στις 24 ώρες είχαν σημαντικά λιγότερη έκφραση του γονιδίου από τις υπόλοιπες ομάδες. Συμπεράσματα: Από την παρούσα μελέτη προκύπτει ότι η LLLT με τη χρήση διοδικού laser 810nm ή με Nd:YAG laser (1064nm) έχει θετική επίδραση στην μείωση της παραγωγής IL-6, IL-8 από τις ουλικές ινοβλάστες γεγονός που καταδεικνύει την αντιφλεγμονώδη επίδραση της θεραπείας με ακτινοβολία χαμηλής ισχύος. Κλινικά λοιπόν, η LLLT με τη χρήση διοδικού laser 810nm, μπορεί να ωφελήσει στον έλεγχο της φλεγμονής τόσο κατά τη θεραπεία της ουλίτιδας και της περιοδοντίτιδας αλλά και στη φάση διατήρησης του αποτελέσματος, σε περιπτώσεις που παρατηρείται φλεγμονή σε μεμονωμένες περιοχές στη στοματική κοιλότητα. Ωστόσο, επιπρόσθετες μελέτες θα ενισχύσουν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα και πιθανά να συμβάλλουν στην ανάπτυξη συγκεκριμένου πρωτοκόλλου θεραπευτικής αντιμετώπισης.","abstract_html":"Εισαγωγή:Το βακτήριο Porphyromonas gingivalis (P. gingivalis) εμπλέκεται ως σημαντικός αιτιολογικός παράγοντας στην ανάπτυξη και εξέλιξη της περιοδοντίτιδας (Αsai et al. 2005, Socransky et al. 1998). Υπεύθυνος για την έναρξη της φλεγμονώδους απόκρισης στον Ρ. gingivalis είναι ο λιποπολυσακχαρίτης του (LPS). Υπάρχουν πολλά δεδομένα που δείχνουν ότι μη ανοσοποιητικά κύτταρα, όπως οι ανθρώπινες ινοβλάστες των ουλών (hGFs), συμμετέχουν στην ανοσιακή απάντηση του ξενιστή (Seymour et al. 2010). Οι ουλικές ινοβλάστες (hGFs) ανταποκρίνονται στους λιποπολυσακχαρίτες της Escherichia coli (Ε.coli) και του P. gingivalis με την παραγωγή φλεγμονωδών κυτοκινών,όπως η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και η ιντερλευκίνη 8 (IL-8) (Ohno et al. 2008). Η ανοχή στο λιποπολυσακχαρίτη είναι ένας μηχανισμός που αποτρέπει την υπερβολική και παρατεταμένη ανοσιακή απάντηση του ξενιστή, στον λιποπολυσακχαρίτη (LPS) (Fan et al. 2004). Η ομάδα του Ara και των συνεργατών του έδειξαν ότι οι ουλικές ινοβλάστες δεν εμφανίζουν ανοχή στον λιποπολυσακχαρίτη και συνεπώς ο ρόλος τόσο του λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis όσο και των ουλικών ινοβλαστών στην περιοδοντική φλεγμονή είναι κρίσιμος (Ara etal. 2009). Η χρήση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 635 nm μπορεί να μειώσει σημαντικά την παραγωγή IL-6 και IL-8 τις από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί με το λιποπολυσακχαρίτη του P. gingivalis. Ωστόσο, παρά τα δεδομένα για την επίδραση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 635nm, δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για την επίδραση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 810nm αλλά και την επίδραση του Nd:YAG laser (1064nm) σε ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να διαπιστωθεί εάν η χρήση του Nd:YAG laser (1064nm) και της ακτινοβολίας μήκους κύματος 810nm με διοδικό laser,μπορεί να άρει την παραγωγή κυτοκινών IL-6 και IL-8 από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από λιποπολυσακχαρίτη P.gingivalis. Μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινες ουλικές ινοβλάστες της εταιρείας CLS Cell Lines Service GmbH. Οι υπό μελέτη ομάδες ήταν οι εξής: Ομάδα ελέγχου(Control), ουλικές ινοβλάστες ακτινοβολημένες με 810nm (Ir810), ουλικές ινοβλάστες ακτινοβολημένες με 1064nm (Ir1064), ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. gingivalis, ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. gingivalis και δέχθηκαν ακτινοβολία 810 nm (LPS + Ir810), ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. Gingivalis και δέχθηκαν ακτινοβολία 1064 (LPS + Ir1064). Τα κύτταρα στα οποία προστέθηκε ο LPS του P.gingivalis,επωάστηκαν για 24ώρες με 10ng/mL και εν συνεχεία έγινε έκπλυση με PBS. Ακτινοβόληση με διαφορετικά μήκη κύματος: Οι συνθήκες ακτινοβόλησης όπως έχουν τυποποιηθεί από προηγούμενες ερευνητικές εργασίες που έχουν πραγματοποιηθεί στο τμήμα της Περιοδοντολογίας ήταν οι εξής: • Διοδικό laser με μήκος κύματος 810 nm, 0.5W,12J, 96s • Nd:YAG laser με μήκος κύματος 1064nm, 12.24J, 0.5W για 120s. Το υπερκείμενο των κυττάρων θα απομακρυνθεί 24, 48,72 ώρες μετά την ακτινοβόληση. Ζωτικότητα των κυττάρων: Η ζωτικότητα των ινοβλαστών αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία MTT. Μετά την επώαση με τον λιποπολυσακχαρίτη και αφού αφαιρέθηκε το θρεπτικό υλικό, προστέθηκε στα κύτταρα 20mL MTT. Τα κύτταρα επωάστηκαν στους 37ο για 4 ώρες και 30 λεπτά και στη συνέχεια προστέθηκαν 50mL διμεθυλοσουλφοξειδίου. H οπτική πυκνότητα μετρήθηκε στα 570nm. Αξιολόγηση της έκφρασης γονιδίων των IL-6, IL-8: Εικοσιτέσσερις (24), σαρανταοκτώ (48) και εβδομηνταδύο (72) ώρες μετά την ακτινοβόληση, έγινε συλλογή του RNA με τη χρήση RNA kit (TRitidy GRnazol Applichem). Για κάθε δείγμα έγινε σύνθεση cDNA με τη χρήση High Capacity Reverse Transcriptase cDNA Kit (Proto Script II First Strand cDNA Synthesis kit New England Biolabs). Τέλος, πραγματοποιήθηκε Realtime PCR για την ανίχνευση των γονιδίων των ΙL-6,IL-8 (iTaq univer SYBR Green Biorad). Αξιολόγηση της παραγωγής των IL-6, IL-8: Για την αξιολόγηση της ποσότητας έκφρασης των IL-6, IL-8 στο υπερκείμενο των κυτταρικών καλλιεργειών, εικοσιτέσσερις (24), σαρανταοκτώ (48) και εβδομηνταδύο (72) ώρες μετά την ακτινοβόληση έγινε δοκιμασία ELISA (enzyme immunosorbent assay) με τη χρήση ειδικού kit (ELISA kit της εταιρείας DIACLONE) σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Στατιστική επεξεργασία: Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν εις τριπλούν σε τρεις διαφορετικές επαναλήψεις. Τα δεδομένα είναι εκφρασμένα ως μέσες τιμές με τυπικές αποκλίσεις. Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων προσδιορίστηκαν με την ανάλυση της διακύμανσης (ANOVA) χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα SPSS. Η στατιστική σημασία καθορίστηκε ως p&lt;0,05. Αποτελέσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, φαίνεται ότι η LLLT με διοδικό laser 810nm και Nd:YAG laser (1064nm) επηρεάζει θετικά την ζωτικότητα των κυττάρων. Η διέγερση των ουλικών ινοβλαστών με τον LPS οδηγεί σε αύξηση της παραγωγής των εξεταζόμενων ιντερλευκινών. Eπιπρόσθετα, η χρήση του διοδικού laser αλλά και του Nd:YAG laser (1064nm) οδηγεί σε μείωση της παραγωγής της IL-6 και IL-8 στις 24, 48 και 72 ώρες μετά την ακτινοβόληση σε σχέση με την ομάδα των ινοβλαστών που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis και δεν δέθχηκαν ακτινοβολία. Tέλος, όσον αφορά στην έκφραση του γονιδίου της ιντερλευκίνης 6 φάνηκε ότι η ακτινοβόληση των ουλικών ινοβλαστών που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis και ακτινοβολήθηκαν με διοδικό laser (810nm) και Nd:YAG laser (1064nm) είχαν εντονότερη γονιδιακή έκφραση σε σχέση με τα κύτταρα των υπόλοιπων ομάδων ενώ όσον αφορά στην έκφραση του γονιδίου της IL-8 φάνηκε ότι οι ουλικές ινοβλάστες που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis στις 24 ώρες είχαν σημαντικά λιγότερη έκφραση του γονιδίου από τις υπόλοιπες ομάδες. Συμπεράσματα: Από την παρούσα μελέτη προκύπτει ότι η LLLT με τη χρήση διοδικού laser 810nm ή με Nd:YAG laser (1064nm) έχει θετική επίδραση στην μείωση της παραγωγής IL-6, IL-8 από τις ουλικές ινοβλάστες γεγονός που καταδεικνύει την αντιφλεγμονώδη επίδραση της θεραπείας με ακτινοβολία χαμηλής ισχύος. Κλινικά λοιπόν, η LLLT με τη χρήση διοδικού laser 810nm, μπορεί να ωφελήσει στον έλεγχο της φλεγμονής τόσο κατά τη θεραπεία της ουλίτιδας και της περιοδοντίτιδας αλλά και στη φάση διατήρησης του αποτελέσματος, σε περιπτώσεις που παρατηρείται φλεγμονή σε μεμονωμένες περιοχές στη στοματική κοιλότητα. Ωστόσο, επιπρόσθετες μελέτες θα ενισχύσουν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα και πιθανά να συμβάλλουν στην ανάπτυξη συγκεκριμένου πρωτοκόλλου θεραπευτικής αντιμετώπισης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδέλλη Αναστασία","Papadelli Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198071"],"render_values":[{"text":"uoadl:3198071","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198071","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198071","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3198071","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδέλλη Αναστασία","Papadelli Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198071","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198071"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή:Το βακτήριο Porphyromonas gingivalis (P. gingivalis) εμπλέκεται ως σημαντικός αιτιολογικός παράγοντας στην ανάπτυξη και εξέλιξη της περιοδοντίτιδας (Αsai et al. 2005, Socransky et al. 1998). Υπεύθυνος για την έναρξη της φλεγμονώδους απόκρισης στον Ρ. gingivalis είναι ο λιποπολυσακχαρίτης του (LPS). Υπάρχουν πολλά δεδομένα που δείχνουν ότι μη ανοσοποιητικά κύτταρα, όπως οι ανθρώπινες ινοβλάστες των ουλών (hGFs), συμμετέχουν στην ανοσιακή απάντηση του ξενιστή (Seymour et al. 2010). Οι ουλικές ινοβλάστες (hGFs) ανταποκρίνονται στους λιποπολυσακχαρίτες της Escherichia coli (Ε.coli) και του P. gingivalis με την παραγωγή φλεγμονωδών κυτοκινών,όπως η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και η ιντερλευκίνη 8 (IL-8) (Ohno et al. 2008). Η ανοχή στο λιποπολυσακχαρίτη είναι ένας μηχανισμός που αποτρέπει την υπερβολική και παρατεταμένη ανοσιακή απάντηση του ξενιστή, στον λιποπολυσακχαρίτη (LPS) (Fan et al. 2004). Η ομάδα του Ara και των συνεργατών του έδειξαν ότι οι ουλικές ινοβλάστες δεν εμφανίζουν ανοχή στον λιποπολυσακχαρίτη και συνεπώς ο ρόλος τόσο του λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis όσο και των ουλικών ινοβλαστών στην περιοδοντική φλεγμονή είναι κρίσιμος (Ara etal. 2009). Η χρήση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 635 nm μπορεί να μειώσει σημαντικά την παραγωγή IL-6 και IL-8 τις από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί με το λιποπολυσακχαρίτη του P. gingivalis. Ωστόσο, παρά τα δεδομένα για την επίδραση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 635nm, δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για την επίδραση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 810nm αλλά και την επίδραση του Nd:YAG laser (1064nm) σε ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να διαπιστωθεί εάν η χρήση του Nd:YAG laser (1064nm) και της ακτινοβολίας μήκους κύματος 810nm με διοδικό laser,μπορεί να άρει την παραγωγή κυτοκινών IL-6 και IL-8 από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από λιποπολυσακχαρίτη P.gingivalis. Μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινες ουλικές ινοβλάστες της εταιρείας CLS Cell Lines Service GmbH. Οι υπό μελέτη ομάδες ήταν οι εξής: Ομάδα ελέγχου(Control), ουλικές ινοβλάστες ακτινοβολημένες με 810nm (Ir810), ουλικές ινοβλάστες ακτινοβολημένες με 1064nm (Ir1064), ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. gingivalis, ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. gingivalis και δέχθηκαν ακτινοβολία 810 nm (LPS + Ir810), ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. Gingivalis και δέχθηκαν ακτινοβολία 1064 (LPS + Ir1064). Τα κύτταρα στα οποία προστέθηκε ο LPS του P.gingivalis,επωάστηκαν για 24ώρες με 10ng/mL και εν συνεχεία έγινε έκπλυση με PBS. Ακτινοβόληση με διαφορετικά μήκη κύματος: Οι συνθήκες ακτινοβόλησης όπως έχουν τυποποιηθεί από προηγούμενες ερευνητικές εργασίες που έχουν πραγματοποιηθεί στο τμήμα της Περιοδοντολογίας ήταν οι εξής: • Διοδικό laser με μήκος κύματος 810 nm, 0.5W,12J, 96s • Nd:YAG laser με μήκος κύματος 1064nm, 12.24J, 0.5W για 120s. Το υπερκείμενο των κυττάρων θα απομακρυνθεί 24, 48,72 ώρες μετά την ακτινοβόληση. Ζωτικότητα των κυττάρων: Η ζωτικότητα των ινοβλαστών αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία MTT. Μετά την επώαση με τον λιποπολυσακχαρίτη και αφού αφαιρέθηκε το θρεπτικό υλικό, προστέθηκε στα κύτταρα 20mL MTT. Τα κύτταρα επωάστηκαν στους 37ο για 4 ώρες και 30 λεπτά και στη συνέχεια προστέθηκαν 50mL διμεθυλοσουλφοξειδίου. H οπτική πυκνότητα μετρήθηκε στα 570nm. Αξιολόγηση της έκφρασης γονιδίων των IL-6, IL-8: Εικοσιτέσσερις (24), σαρανταοκτώ (48) και εβδομηνταδύο (72) ώρες μετά την ακτινοβόληση, έγινε συλλογή του RNA με τη χρήση RNA kit (TRitidy GRnazol Applichem). Για κάθε δείγμα έγινε σύνθεση cDNA με τη χρήση High Capacity Reverse Transcriptase cDNA Kit (Proto Script II First Strand cDNA Synthesis kit New England Biolabs). Τέλος, πραγματοποιήθηκε Realtime PCR για την ανίχνευση των γονιδίων των ΙL-6,IL-8 (iTaq univer SYBR Green Biorad). Αξιολόγηση της παραγωγής των IL-6, IL-8: Για την αξιολόγηση της ποσότητας έκφρασης των IL-6, IL-8 στο υπερκείμενο των κυτταρικών καλλιεργειών, εικοσιτέσσερις (24), σαρανταοκτώ (48) και εβδομηνταδύο (72) ώρες μετά την ακτινοβόληση έγινε δοκιμασία ELISA (enzyme immunosorbent assay) με τη χρήση ειδικού kit (ELISA kit της εταιρείας DIACLONE) σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Στατιστική επεξεργασία: Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν εις τριπλούν σε τρεις διαφορετικές επαναλήψεις. Τα δεδομένα είναι εκφρασμένα ως μέσες τιμές με τυπικές αποκλίσεις. Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων προσδιορίστηκαν με την ανάλυση της διακύμανσης (ANOVA) χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα SPSS. Η στατιστική σημασία καθορίστηκε ως p<0,05. Αποτελέσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, φαίνεται ότι η LLLT με διοδικό laser 810nm και Nd:YAG laser (1064nm) επηρεάζει θετικά την ζωτικότητα των κυττάρων. Η διέγερση των ουλικών ινοβλαστών με τον LPS οδηγεί σε αύξηση της παραγωγής των εξεταζόμενων ιντερλευκινών. Eπιπρόσθετα, η χρήση του διοδικού laser αλλά και του Nd:YAG laser (1064nm) οδηγεί σε μείωση της παραγωγής της IL-6 και IL-8 στις 24, 48 και 72 ώρες μετά την ακτινοβόληση σε σχέση με την ομάδα των ινοβλαστών που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis και δεν δέθχηκαν ακτινοβολία. Tέλος, όσον αφορά στην έκφραση του γονιδίου της ιντερλευκίνης 6 φάνηκε ότι η ακτινοβόληση των ουλικών ινοβλαστών που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis και ακτινοβολήθηκαν με διοδικό laser (810nm) και Nd:YAG laser (1064nm) είχαν εντονότερη γονιδιακή έκφραση σε σχέση με τα κύτταρα των υπόλοιπων ομάδων ενώ όσον αφορά στην έκφραση του γονιδίου της IL-8 φάνηκε ότι οι ουλικές ινοβλάστες που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis στις 24 ώρες είχαν σημαντικά λιγότερη έκφραση του γονιδίου από τις υπόλοιπες ομάδες. Συμπεράσματα: Από την παρούσα μελέτη προκύπτει ότι η LLLT με τη χρήση διοδικού laser 810nm ή με Nd:YAG laser (1064nm) έχει θετική επίδραση στην μείωση της παραγωγής IL-6, IL-8 από τις ουλικές ινοβλάστες γεγονός που καταδεικνύει την αντιφλεγμονώδη επίδραση της θεραπείας με ακτινοβολία χαμηλής ισχύος. Κλινικά λοιπόν, η LLLT με τη χρήση διοδικού laser 810nm, μπορεί να ωφελήσει στον έλεγχο της φλεγμονής τόσο κατά τη θεραπεία της ουλίτιδας και της περιοδοντίτιδας αλλά και στη φάση διατήρησης του αποτελέσματος, σε περιπτώσεις που παρατηρείται φλεγμονή σε μεμονωμένες περιοχές στη στοματική κοιλότητα. Ωστόσο, επιπρόσθετες μελέτες θα ενισχύσουν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα και πιθανά να συμβάλλουν στην ανάπτυξη συγκεκριμένου πρωτοκόλλου θεραπευτικής αντιμετώπισης.","Objective: Human gingival fibroblasts (hGFs) are involved in inflammatory responses to bacteria by recognizing pathogen-associated molecular patterns. In search of host modulation strategies to increase LPS tolerance, Low level laser therapy (LLLT) has been suggested as an alternative treatment that reduces periodontal tissue inflammation. In this study, we investigate whether 810 nm (diode) and 1064 nm (Nd:YAG) laser wavelengths,modulate pro-inflammatory responses to LPS challenges in hGFs. Design: Primary hGFs were challenged with Porphyromonas gingivalis LPS and irradiated with either Diode (810 nm) or with Nd:YAG (1064 nm) lasers. Cell cultures were examined for cell proliferation by MTT assay and IL-6 and IL-8 expression by qPCR at 24, 48 and 72 h. IL-6 and IL-8 protein levels were detected via ELISA. Results: Naive hGF populations irradiated with both Diode 810 nm and Nd:YAG 1064 nm lasers demonstrated cellular proliferation (p < 0.05), but LLLT did not affect cellular viability in LPS-challenged cells. IL-6 and IL-8 gene expression levels revealed significant anti inflammatory effects of irradiation with both examined wavelengths on hGFs challenged with P. gingivalis LPS. Protein levels of these cytokines were increased by LPS challenge. Treatment with LLLT inhibited this increase for both wavelengths evaluated in the study at a statistically significant level particularly for the first 48 h. Conclusions: The present study demonstrates a modulatory effect of LLLT using both 810 nm diode and Nd:YAG 1064 nm lasers in gingival fibroblasts by decreasing the production of IL-6, IL-8 in response to LPS."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση του Nd:YAG laser (1064nm) και του διοδικού laser (810nm) στην παραγωγή IL-8 και IL-6 από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από τον λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδέλλη Αναστασία","Papadelli Anastasia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή:Το βακτήριο Porphyromonas gingivalis (P. gingivalis) εμπλέκεται ως σημαντικός αιτιολογικός παράγοντας στην ανάπτυξη και εξέλιξη της περιοδοντίτιδας (Αsai et al. 2005, Socransky et al. 1998). Υπεύθυνος για την έναρξη της φλεγμονώδους απόκρισης στον Ρ. gingivalis είναι ο λιποπολυσακχαρίτης του (LPS). Υπάρχουν πολλά δεδομένα που δείχνουν ότι μη ανοσοποιητικά κύτταρα, όπως οι ανθρώπινες ινοβλάστες των ουλών (hGFs), συμμετέχουν στην ανοσιακή απάντηση του ξενιστή (Seymour et al. 2010). Οι ουλικές ινοβλάστες (hGFs) ανταποκρίνονται στους λιποπολυσακχαρίτες της Escherichia coli (Ε.coli) και του P. gingivalis με την παραγωγή φλεγμονωδών κυτοκινών,όπως η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και η ιντερλευκίνη 8 (IL-8) (Ohno et al. 2008). Η ανοχή στο λιποπολυσακχαρίτη είναι ένας μηχανισμός που αποτρέπει την υπερβολική και παρατεταμένη ανοσιακή απάντηση του ξενιστή, στον λιποπολυσακχαρίτη (LPS) (Fan et al. 2004). Η ομάδα του Ara και των συνεργατών του έδειξαν ότι οι ουλικές ινοβλάστες δεν εμφανίζουν ανοχή στον λιποπολυσακχαρίτη και συνεπώς ο ρόλος τόσο του λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis όσο και των ουλικών ινοβλαστών στην περιοδοντική φλεγμονή είναι κρίσιμος (Ara etal. 2009). Η χρήση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 635 nm μπορεί να μειώσει σημαντικά την παραγωγή IL-6 και IL-8 τις από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί με το λιποπολυσακχαρίτη του P. gingivalis. Ωστόσο, παρά τα δεδομένα για την επίδραση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 635nm, δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για την επίδραση της ακτινοβολίας μήκους κύματος 810nm αλλά και την επίδραση του Nd:YAG laser (1064nm) σε ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να διαπιστωθεί εάν η χρήση του Nd:YAG laser (1064nm) και της ακτινοβολίας μήκους κύματος 810nm με διοδικό laser,μπορεί να άρει την παραγωγή κυτοκινών IL-6 και IL-8 από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από λιποπολυσακχαρίτη P.gingivalis. Μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινες ουλικές ινοβλάστες της εταιρείας CLS Cell Lines Service GmbH. Οι υπό μελέτη ομάδες ήταν οι εξής: Ομάδα ελέγχου(Control), ουλικές ινοβλάστες ακτινοβολημένες με 810nm (Ir810), ουλικές ινοβλάστες ακτινοβολημένες με 1064nm (Ir1064), ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. gingivalis, ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. gingivalis και δέχθηκαν ακτινοβολία 810 nm (LPS + Ir810), ουλικές ινοβλάστες υπό διέγερση με LPS Ρ. Gingivalis και δέχθηκαν ακτινοβολία 1064 (LPS + Ir1064). Τα κύτταρα στα οποία προστέθηκε ο LPS του P.gingivalis,επωάστηκαν για 24ώρες με 10ng/mL και εν συνεχεία έγινε έκπλυση με PBS. Ακτινοβόληση με διαφορετικά μήκη κύματος: Οι συνθήκες ακτινοβόλησης όπως έχουν τυποποιηθεί από προηγούμενες ερευνητικές εργασίες που έχουν πραγματοποιηθεί στο τμήμα της Περιοδοντολογίας ήταν οι εξής: • Διοδικό laser με μήκος κύματος 810 nm, 0.5W,12J, 96s • Nd:YAG laser με μήκος κύματος 1064nm, 12.24J, 0.5W για 120s. Το υπερκείμενο των κυττάρων θα απομακρυνθεί 24, 48,72 ώρες μετά την ακτινοβόληση. Ζωτικότητα των κυττάρων: Η ζωτικότητα των ινοβλαστών αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία MTT. Μετά την επώαση με τον λιποπολυσακχαρίτη και αφού αφαιρέθηκε το θρεπτικό υλικό, προστέθηκε στα κύτταρα 20mL MTT. Τα κύτταρα επωάστηκαν στους 37ο για 4 ώρες και 30 λεπτά και στη συνέχεια προστέθηκαν 50mL διμεθυλοσουλφοξειδίου. H οπτική πυκνότητα μετρήθηκε στα 570nm. Αξιολόγηση της έκφρασης γονιδίων των IL-6, IL-8: Εικοσιτέσσερις (24), σαρανταοκτώ (48) και εβδομηνταδύο (72) ώρες μετά την ακτινοβόληση, έγινε συλλογή του RNA με τη χρήση RNA kit (TRitidy GRnazol Applichem). Για κάθε δείγμα έγινε σύνθεση cDNA με τη χρήση High Capacity Reverse Transcriptase cDNA Kit (Proto Script II First Strand cDNA Synthesis kit New England Biolabs). Τέλος, πραγματοποιήθηκε Realtime PCR για την ανίχνευση των γονιδίων των ΙL-6,IL-8 (iTaq univer SYBR Green Biorad). Αξιολόγηση της παραγωγής των IL-6, IL-8: Για την αξιολόγηση της ποσότητας έκφρασης των IL-6, IL-8 στο υπερκείμενο των κυτταρικών καλλιεργειών, εικοσιτέσσερις (24), σαρανταοκτώ (48) και εβδομηνταδύο (72) ώρες μετά την ακτινοβόληση έγινε δοκιμασία ELISA (enzyme immunosorbent assay) με τη χρήση ειδικού kit (ELISA kit της εταιρείας DIACLONE) σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Στατιστική επεξεργασία: Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν εις τριπλούν σε τρεις διαφορετικές επαναλήψεις. Τα δεδομένα είναι εκφρασμένα ως μέσες τιμές με τυπικές αποκλίσεις. Οι διαφορές μεταξύ των ομάδων προσδιορίστηκαν με την ανάλυση της διακύμανσης (ANOVA) χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα SPSS. Η στατιστική σημασία καθορίστηκε ως p<0,05. Αποτελέσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, φαίνεται ότι η LLLT με διοδικό laser 810nm και Nd:YAG laser (1064nm) επηρεάζει θετικά την ζωτικότητα των κυττάρων. Η διέγερση των ουλικών ινοβλαστών με τον LPS οδηγεί σε αύξηση της παραγωγής των εξεταζόμενων ιντερλευκινών. Eπιπρόσθετα, η χρήση του διοδικού laser αλλά και του Nd:YAG laser (1064nm) οδηγεί σε μείωση της παραγωγής της IL-6 και IL-8 στις 24, 48 και 72 ώρες μετά την ακτινοβόληση σε σχέση με την ομάδα των ινοβλαστών που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis και δεν δέθχηκαν ακτινοβολία. Tέλος, όσον αφορά στην έκφραση του γονιδίου της ιντερλευκίνης 6 φάνηκε ότι η ακτινοβόληση των ουλικών ινοβλαστών που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis και ακτινοβολήθηκαν με διοδικό laser (810nm) και Nd:YAG laser (1064nm) είχαν εντονότερη γονιδιακή έκφραση σε σχέση με τα κύτταρα των υπόλοιπων ομάδων ενώ όσον αφορά στην έκφραση του γονιδίου της IL-8 φάνηκε ότι οι ουλικές ινοβλάστες που επωάστηκαν με τον LPS του P. gingivalis στις 24 ώρες είχαν σημαντικά λιγότερη έκφραση του γονιδίου από τις υπόλοιπες ομάδες. Συμπεράσματα: Από την παρούσα μελέτη προκύπτει ότι η LLLT με τη χρήση διοδικού laser 810nm ή με Nd:YAG laser (1064nm) έχει θετική επίδραση στην μείωση της παραγωγής IL-6, IL-8 από τις ουλικές ινοβλάστες γεγονός που καταδεικνύει την αντιφλεγμονώδη επίδραση της θεραπείας με ακτινοβολία χαμηλής ισχύος. Κλινικά λοιπόν, η LLLT με τη χρήση διοδικού laser 810nm, μπορεί να ωφελήσει στον έλεγχο της φλεγμονής τόσο κατά τη θεραπεία της ουλίτιδας και της περιοδοντίτιδας αλλά και στη φάση διατήρησης του αποτελέσματος, σε περιπτώσεις που παρατηρείται φλεγμονή σε μεμονωμένες περιοχές στη στοματική κοιλότητα. Ωστόσο, επιπρόσθετες μελέτες θα ενισχύσουν τα συγκεκριμένα αποτελέσματα και πιθανά να συμβάλλουν στην ανάπτυξη συγκεκριμένου πρωτοκόλλου θεραπευτικής αντιμετώπισης.","Objective: Human gingival fibroblasts (hGFs) are involved in inflammatory responses to bacteria by recognizing pathogen-associated molecular patterns. In search of host modulation strategies to increase LPS tolerance, Low level laser therapy (LLLT) has been suggested as an alternative treatment that reduces periodontal tissue inflammation. In this study, we investigate whether 810 nm (diode) and 1064 nm (Nd:YAG) laser wavelengths,modulate pro-inflammatory responses to LPS challenges in hGFs. Design: Primary hGFs were challenged with Porphyromonas gingivalis LPS and irradiated with either Diode (810 nm) or with Nd:YAG (1064 nm) lasers. Cell cultures were examined for cell proliferation by MTT assay and IL-6 and IL-8 expression by qPCR at 24, 48 and 72 h. IL-6 and IL-8 protein levels were detected via ELISA. Results: Naive hGF populations irradiated with both Diode 810 nm and Nd:YAG 1064 nm lasers demonstrated cellular proliferation (p < 0.05), but LLLT did not affect cellular viability in LPS-challenged cells. IL-6 and IL-8 gene expression levels revealed significant anti inflammatory effects of irradiation with both examined wavelengths on hGFs challenged with P. gingivalis LPS. Protein levels of these cytokines were increased by LPS challenge. Treatment with LLLT inhibited this increase for both wavelengths evaluated in the study at a statistically significant level particularly for the first 48 h. Conclusions: The present study demonstrates a modulatory effect of LLLT using both 810 nm diode and Nd:YAG 1064 nm lasers in gingival fibroblasts by decreasing the production of IL-6, IL-8 in response to LPS."],"dc:identifier":["uoadl:3198071","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198071"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση του Nd:YAG laser (1064nm) και του διοδικού laser (810nm) στην παραγωγή IL-8 και IL-6 από ουλικές ινοβλάστες που έχουν διεγερθεί από τον λιποπολυσακχαρίτη του P.gingivalis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:39Z"}