{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198168"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198168","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The role of selective SATB1 knockout in somatostatin-expressing interneurons on endogenous network activity and the transition to epilepsy","abstract":"Οι ενδονευρώνες σοματοστατίνης συνιστούν τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα ανασταλτικών νευρώνων στο νεοφλοιό. Στοχεύουν κυρίως στους κορυφαίους δενδρίτες των πυραμιδικών κυττάρων και εμπλέκονται τόσο στην προσθιοδρομική όσο και στην οπισθοδρομική αναστολή. Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιούμε ένα διαγονιδιακό ποντίκι, στο οποίο ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 διαγράφεται επιλεκτικά στους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, το οποίο οδηγεί σε μείωση του αριθμού τους στον σωματοαισθητικό φλοιό, καθώς και σε ηλεκτροφυσιολογικές αλλαγές στους επιζώντες ενδονευρώνες. Ο στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε το αποτέλεσμα της επιλεκτικής διαγραφής του SATB1: (1) στην ενδογενή φλοιϊκή δικτυακή δραστηριότητα (αυθόρμητα επαναλαμβανόμενα Up/Down states) και (2) στην μετάβαση από τη φυσιολογία σε επιληπτικόμορφες εκφορτίσεις. Διενεργώντας καταγραφές του τοπικού δυναμικού πεδίου (Local field potential, LFP) στον σωματοαισθητικό φλοιό φετών εγκεφάλου που αυθόρμητα παράγουν Up και Down states, καταδεικνύουμε πως η μείωση των ενδονευρώνων σοματοστατίνης οδηγεί σε αξιοσημείωτες αλλαγές στη διεγερσιμότητα του δικτύου, το οποίο αντανακλάται ως μια αύξηση στη συχνότητα των Up states και στα υψηλότερα των τοπικών νευρωνικών εκφορτίσεων (multi-unit activity). Η επιληπτικόμορφη δραστηριότητα προκλήθηκε με δυο διακριτά και ευρέως χρησιμοποιούμενα in vitro πρωτόκολλα: το μοντέλου του \"χαμηλού Μαγνησίου\" και το μοντέλο της \"4-Αμινοπυριδίνης\" (4-AP). Στο πρώτο, οι φέτες από μεταλλαγμένα ζώα χρειάστηκαν σημαντικά λιγότερο χρόνο για την γένεση σταθερών επιληπτικόμορφων γεγονότων ( στη μορφή τονικο-κλονικών κρίσεων), σε συμφωνία με ένα φαινότυπο αυξημένης διεγερσιμότητας. Αντιθέτως, όταν η επιληψία προκλήθηκε με 4-AP, οι μεταλλαγμένες φέτες είχαν μεγαλύτερη αντίσταση σε σχέση με τις υγιείς. Συμπεραίνουμε πως όταν ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 λείπει από τους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, έχουμε μια αποκλίνουσα ρύθμιση της ενδογενούς δραστηριότητας αλλά η μετάβαση στην επιληψία επηρεάζεται διαφορετικά ανάλογα με την υποβόσκουσα παθοφυσιολογία του φλοιϊκού δικτύου.","abstract_html":"Οι ενδονευρώνες σοματοστατίνης συνιστούν τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα ανασταλτικών νευρώνων στο νεοφλοιό. Στοχεύουν κυρίως στους κορυφαίους δενδρίτες των πυραμιδικών κυττάρων και εμπλέκονται τόσο στην προσθιοδρομική όσο και στην οπισθοδρομική αναστολή. Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιούμε ένα διαγονιδιακό ποντίκι, στο οποίο ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 διαγράφεται επιλεκτικά στους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, το οποίο οδηγεί σε μείωση του αριθμού τους στον σωματοαισθητικό φλοιό, καθώς και σε ηλεκτροφυσιολογικές αλλαγές στους επιζώντες ενδονευρώνες. Ο στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε το αποτέλεσμα της επιλεκτικής διαγραφής του SATB1: (1) στην ενδογενή φλοιϊκή δικτυακή δραστηριότητα (αυθόρμητα επαναλαμβανόμενα Up/Down states) και (2) στην μετάβαση από τη φυσιολογία σε επιληπτικόμορφες εκφορτίσεις. Διενεργώντας καταγραφές του τοπικού δυναμικού πεδίου (Local field potential, LFP) στον σωματοαισθητικό φλοιό φετών εγκεφάλου που αυθόρμητα παράγουν Up και Down states, καταδεικνύουμε πως η μείωση των ενδονευρώνων σοματοστατίνης οδηγεί σε αξιοσημείωτες αλλαγές στη διεγερσιμότητα του δικτύου, το οποίο αντανακλάται ως μια αύξηση στη συχνότητα των Up states και στα υψηλότερα των τοπικών νευρωνικών εκφορτίσεων (multi-unit activity). Η επιληπτικόμορφη δραστηριότητα προκλήθηκε με δυο διακριτά και ευρέως χρησιμοποιούμενα in vitro πρωτόκολλα: το μοντέλου του &quot;χαμηλού Μαγνησίου&quot; και το μοντέλο της &quot;4-Αμινοπυριδίνης&quot; (4-AP). Στο πρώτο, οι φέτες από μεταλλαγμένα ζώα χρειάστηκαν σημαντικά λιγότερο χρόνο για την γένεση σταθερών επιληπτικόμορφων γεγονότων ( στη μορφή τονικο-κλονικών κρίσεων), σε συμφωνία με ένα φαινότυπο αυξημένης διεγερσιμότητας. Αντιθέτως, όταν η επιληψία προκλήθηκε με 4-AP, οι μεταλλαγμένες φέτες είχαν μεγαλύτερη αντίσταση σε σχέση με τις υγιείς. Συμπεραίνουμε πως όταν ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 λείπει από τους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, έχουμε μια αποκλίνουσα ρύθμιση της ενδογενούς δραστηριότητας αλλά η μετάβαση στην επιληψία επηρεάζεται διαφορετικά ανάλογα με την υποβόσκουσα παθοφυσιολογία του φλοιϊκού δικτύου.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλόπουλος Νίκος","Vasilopoulos Nikos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:39Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198168"],"render_values":[{"text":"uoadl:3198168","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198168","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198168","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3198168","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλόπουλος Νίκος","Vasilopoulos Nikos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198168","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198168"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ενδονευρώνες σοματοστατίνης συνιστούν τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα ανασταλτικών νευρώνων στο νεοφλοιό. Στοχεύουν κυρίως στους κορυφαίους δενδρίτες των πυραμιδικών κυττάρων και εμπλέκονται τόσο στην προσθιοδρομική όσο και στην οπισθοδρομική αναστολή. Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιούμε ένα διαγονιδιακό ποντίκι, στο οποίο ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 διαγράφεται επιλεκτικά στους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, το οποίο οδηγεί σε μείωση του αριθμού τους στον σωματοαισθητικό φλοιό, καθώς και σε ηλεκτροφυσιολογικές αλλαγές στους επιζώντες ενδονευρώνες. Ο στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε το αποτέλεσμα της επιλεκτικής διαγραφής του SATB1: (1) στην ενδογενή φλοιϊκή δικτυακή δραστηριότητα (αυθόρμητα επαναλαμβανόμενα Up/Down states) και (2) στην μετάβαση από τη φυσιολογία σε επιληπτικόμορφες εκφορτίσεις. Διενεργώντας καταγραφές του τοπικού δυναμικού πεδίου (Local field potential, LFP) στον σωματοαισθητικό φλοιό φετών εγκεφάλου που αυθόρμητα παράγουν Up και Down states, καταδεικνύουμε πως η μείωση των ενδονευρώνων σοματοστατίνης οδηγεί σε αξιοσημείωτες αλλαγές στη διεγερσιμότητα του δικτύου, το οποίο αντανακλάται ως μια αύξηση στη συχνότητα των Up states και στα υψηλότερα των τοπικών νευρωνικών εκφορτίσεων (multi-unit activity). Η επιληπτικόμορφη δραστηριότητα προκλήθηκε με δυο διακριτά και ευρέως χρησιμοποιούμενα in vitro πρωτόκολλα: το μοντέλου του \"χαμηλού Μαγνησίου\" και το μοντέλο της \"4-Αμινοπυριδίνης\" (4-AP). Στο πρώτο, οι φέτες από μεταλλαγμένα ζώα χρειάστηκαν σημαντικά λιγότερο χρόνο για την γένεση σταθερών επιληπτικόμορφων γεγονότων ( στη μορφή τονικο-κλονικών κρίσεων), σε συμφωνία με ένα φαινότυπο αυξημένης διεγερσιμότητας. Αντιθέτως, όταν η επιληψία προκλήθηκε με 4-AP, οι μεταλλαγμένες φέτες είχαν μεγαλύτερη αντίσταση σε σχέση με τις υγιείς. Συμπεραίνουμε πως όταν ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 λείπει από τους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, έχουμε μια αποκλίνουσα ρύθμιση της ενδογενούς δραστηριότητας αλλά η μετάβαση στην επιληψία επηρεάζεται διαφορετικά ανάλογα με την υποβόσκουσα παθοφυσιολογία του φλοιϊκού δικτύου.","Somatostatin expressing (SST) interneurons are the second most abundant group of inhibitory neurons in the neocortex. They mainly target the apical dendrites of excitatory pyramidal cells and are implicated in feedforward and feedback inhibition. Here we use a conditional knockout mouse, in which the transcription factor satb1 is selectively deleted in SST-interneurons leading to the reduction of their number across the somatosensory barrel field, as well as electrophysiological changes in the surviving population. Our goal was to investigate the effect of satb1 deletion from SST-interneurons on (i) the endogenous cortical network activity (spontaneously recurring Up/Down states), and (ii) the transition to epileptiform discharges. By conducting LFP recordings from the barrel field in acute brain slices that spontaneously produce Up and Down states, we demonstrate that reduced numbers of SST-interneurons lead to significant changes in network excitability, reflected in increased Up state occurrence and higher levels of multiunit activity. Epileptiform activity was induced through two distinct and widely used in vitro protocols: the low magnesium and the 4-AP model. In the former, slices from mutant animals manifested shorter latency for the expression of stable epileptiform activity (in the form of seizure-like events), in agreement with an increased excitability phenotype. In contrast, when epilepsy was induced by 4-AP, mutant slices were more resistant compared to control. We conclude that mice lacking Satb1 expression in SST-interneurons are characterized by aberrant regulation of endogenous network activity, but the transition to epilepsy is differentially affected depending on the pathophysiology of the underlying cortical network."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The role of selective SATB1 knockout in somatostatin-expressing interneurons on endogenous network activity and the transition to epilepsy"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλόπουλος Νίκος","Vasilopoulos Nikos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Οι ενδονευρώνες σοματοστατίνης συνιστούν τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα ανασταλτικών νευρώνων στο νεοφλοιό. Στοχεύουν κυρίως στους κορυφαίους δενδρίτες των πυραμιδικών κυττάρων και εμπλέκονται τόσο στην προσθιοδρομική όσο και στην οπισθοδρομική αναστολή. Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιούμε ένα διαγονιδιακό ποντίκι, στο οποίο ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 διαγράφεται επιλεκτικά στους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, το οποίο οδηγεί σε μείωση του αριθμού τους στον σωματοαισθητικό φλοιό, καθώς και σε ηλεκτροφυσιολογικές αλλαγές στους επιζώντες ενδονευρώνες. Ο στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε το αποτέλεσμα της επιλεκτικής διαγραφής του SATB1: (1) στην ενδογενή φλοιϊκή δικτυακή δραστηριότητα (αυθόρμητα επαναλαμβανόμενα Up/Down states) και (2) στην μετάβαση από τη φυσιολογία σε επιληπτικόμορφες εκφορτίσεις. Διενεργώντας καταγραφές του τοπικού δυναμικού πεδίου (Local field potential, LFP) στον σωματοαισθητικό φλοιό φετών εγκεφάλου που αυθόρμητα παράγουν Up και Down states, καταδεικνύουμε πως η μείωση των ενδονευρώνων σοματοστατίνης οδηγεί σε αξιοσημείωτες αλλαγές στη διεγερσιμότητα του δικτύου, το οποίο αντανακλάται ως μια αύξηση στη συχνότητα των Up states και στα υψηλότερα των τοπικών νευρωνικών εκφορτίσεων (multi-unit activity). Η επιληπτικόμορφη δραστηριότητα προκλήθηκε με δυο διακριτά και ευρέως χρησιμοποιούμενα in vitro πρωτόκολλα: το μοντέλου του \"χαμηλού Μαγνησίου\" και το μοντέλο της \"4-Αμινοπυριδίνης\" (4-AP). Στο πρώτο, οι φέτες από μεταλλαγμένα ζώα χρειάστηκαν σημαντικά λιγότερο χρόνο για την γένεση σταθερών επιληπτικόμορφων γεγονότων ( στη μορφή τονικο-κλονικών κρίσεων), σε συμφωνία με ένα φαινότυπο αυξημένης διεγερσιμότητας. Αντιθέτως, όταν η επιληψία προκλήθηκε με 4-AP, οι μεταλλαγμένες φέτες είχαν μεγαλύτερη αντίσταση σε σχέση με τις υγιείς. Συμπεραίνουμε πως όταν ο μεταγραφικός παράγοντας SATB1 λείπει από τους ενδονευρώνες σοματοστατίνης, έχουμε μια αποκλίνουσα ρύθμιση της ενδογενούς δραστηριότητας αλλά η μετάβαση στην επιληψία επηρεάζεται διαφορετικά ανάλογα με την υποβόσκουσα παθοφυσιολογία του φλοιϊκού δικτύου.","Somatostatin expressing (SST) interneurons are the second most abundant group of inhibitory neurons in the neocortex. They mainly target the apical dendrites of excitatory pyramidal cells and are implicated in feedforward and feedback inhibition. Here we use a conditional knockout mouse, in which the transcription factor satb1 is selectively deleted in SST-interneurons leading to the reduction of their number across the somatosensory barrel field, as well as electrophysiological changes in the surviving population. Our goal was to investigate the effect of satb1 deletion from SST-interneurons on (i) the endogenous cortical network activity (spontaneously recurring Up/Down states), and (ii) the transition to epileptiform discharges. By conducting LFP recordings from the barrel field in acute brain slices that spontaneously produce Up and Down states, we demonstrate that reduced numbers of SST-interneurons lead to significant changes in network excitability, reflected in increased Up state occurrence and higher levels of multiunit activity. Epileptiform activity was induced through two distinct and widely used in vitro protocols: the low magnesium and the 4-AP model. In the former, slices from mutant animals manifested shorter latency for the expression of stable epileptiform activity (in the form of seizure-like events), in agreement with an increased excitability phenotype. In contrast, when epilepsy was induced by 4-AP, mutant slices were more resistant compared to control. We conclude that mice lacking Satb1 expression in SST-interneurons are characterized by aberrant regulation of endogenous network activity, but the transition to epilepsy is differentially affected depending on the pathophysiology of the underlying cortical network."],"dc:identifier":["uoadl:3198168","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198168"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["The role of selective SATB1 knockout in somatostatin-expressing interneurons on endogenous network activity and the transition to epilepsy"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:39Z"}