{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198190"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198190","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προγνωστικοί παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση οξείας νεφρικής ανεπάρκειας σε καρδιοχειρουργημένους ασθενείς.","abstract":"Εισαγωγή: Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια που σχετίζεται με την καρδιοχειρουργική(ΟΝΑ-ΣΚΕ) είναι η πιο κοινή κλινικά σημαντική επιπλοκή σε ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοιχτής καρδιάς και σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα και νοσηρότητα. Σε ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας, το ΟΝΑ-ΣΚΕ είναι ο δεύτερος πιο κοινός τύπος ΟΝΑ μετά τη σηπτική ΟΝΑ. Οι παράγοντες κινδύνου για οξεία νεφρική βλάβη είναι κοινοί μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση και εξηγούν εν μέρει γιατί η οξεία νεφρική βλάβη εμφανίζεται σε έως και 30 % των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των προγνωστικών παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση οξείας νεφρικής ανεπάρκειας στους καρδιοχειρουργημένους ασθενείς. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 250 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση και νοσηλεύτηκαν στην Ανάνηψη Καρδιοχειρουργημένων Ασθενών (ΑΚΑ), του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», από τον Ιανουάριο 2020 έως τον Δεκέμβριο του 2021.Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών. Για την ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 22.0 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες McNemar test, χ2 test, το Fisher's exact test ,Student’s t-test και το μη παραμετρικό κριτήριο Mann- Whitney. Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε σε <0,05. Αποτελέσματα: Από τους 250 που συμμετείχαν στην μελέτη, 71 εμφάνισαν ΟΝΑ. Και στους 71 ασθενείς με ΟΝΑ έγινε χρήση θεραπείας νεφρικής υποκατάστασης (RRT). Το μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος 79,2% ήταν άνδρες. Το 48% των ασθενών ήταν υπέρβαροι ενώ το 15,6% παχύσαρκοι. Υπέρταση εμφάνισε το 93,2% ενώ περιφερειακή αποφρακτική αρτηριοπάθεια το 52,8%. Το 37,2% έπασχε από Σακχαρώδη Διαβήτη. Σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη τριών αγγείων (CABG) υποβλήθηκε το 56%, το 30,4% υπεβλήθηκε σε αντικατάσταση αορτής (AVR) και το 14,4% σε αντικατάσταση μιτροειδούς βαλβίδας (MVR). Όλοι οι συμμετέχοντες παρουσίασαν φυσιολογική τιμή κρεατίνης όρου πριν από το χειρουργείο ενώ μετά το χειρουργείο το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά και έγινε ίσο με 70,8% (p<0,001). Φυσιολογικές τιμές στον δείκτη της ούριας ορού πριν από το χειρουργείο παρουσίασε το 99,2% ενώ μετά το χειρουργείο το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά και έγινε ίσο με 72% (p<0,001). Όλοι οι ασθενείς είχαν επηρεασμένη διούρηση. Τα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας ήταν σημαντικά υψηλότερα στους ασθενείς με παθολογική κρεατινίνη και ουρία μετά το χειρουργείο. Συγκεκριμένα, στο 71,6% έγινε διούρηση με χορήγηση fourosemide και στο υπόλοιπο 28,4% διούρηση με συνεχή αιμοδιήθηση (RRT). Το 28,4% των ασθενών είχε οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Σημαντικά υψηλότερα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας και υψηλή συσχέτιση βρέθηκαν στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (AVR) p=0,001, Αορτοστεφανιαία Παράκαμψη (CABG) p=<0,001, η Αντικατάσταση Ανιούσης Αορτής p=0,004, Επαναλαμβανόμενη Επέμβαση (REDO) p=0,001+. Ακόμα, σημαντικά υψηλότερα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας βρέθηκαν στους ασθενείς που έπασχαν από Υπέρταση p=0,047 ή από Περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια p=0,035. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά υψηλότερο χρόνο εξωσωματικής CBP p=<0,001. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά περισσότερες ώρες χορήγησης Norepinephrine, Vasopressin και Dobutamine σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν. Vasopressin p = <0,001 Dobutamine p =0,031 Epinephrine p = <0,001+. Επιπροσθέτως, βρέθηκε να υπάρχει μεγάλη συσχέτιση με τις ώρες χορήγησης αγγειοσυσπαστικών και ινότροπων με την ΟΝΑ. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά περισσότερες ώρες χορήγησης Norepinephrine, Vasopressin και Dobutamine σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν. Μεγάλη συσχέτιση βρέθηκε με την Norepinephrine p=<0,001, την Vasopressin p= 0,010, και την Dobutamine p= 0,002. Αντίθετα, η Epinephrine p=0,436 και η Amiodarone p=0,711 δεν έχουν συσχέτιση με την ΟΝΑ. Επιπλέον, έγινε συσχέτιση της οξείας νεφρικής ανεπάρκειας με τις μετεγχειρητικές τιμές κρεατινίνης και ουρίας. Προκύπτει μεγάλη συσχέτιση με την Κρεατινίνη ορού μετά χ/ου p =<0,001 και με την Ουρία ορού μετά χ/ου p =<0,001. Υψηλή συσχέτιση βρέθηκε σχετικά με την οξεία νεφρική ανεπάρκεια και τη φαρμακευτική αγωγή των ασθενών. Vasopressin p = <0,001 Dobutamine p =0,031 Epinephrine p = <0,001+. Αντίθετα η Amiodarone p =0,733+ βρέθηκε να μην έχει συσχέτιση με την ΟΝΑ. Ακόμη, παρατηρήθηκε πως οι μεταγγίσεις και το είδος μετάγγισης έχουν υψηλή συσχέτιση με την ΟΝΑ. Μετάγγιση διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά p=<0,001, μετάγγιση με Αιμοπετάλια (PLT) p=0,032 και μετάγγιση με πλάσμα (FFP) p=<0,001. Τέλος, βρέθηκε υψηλή συσχέτιση της ΟΝΑ με την διούρηση. Το ποσοστό οξείας νεφρικής ανεπάρκειας ήταν σημαντικά υψηλότερο στους ασθενείς που έγινε διούρηση με συνεχή αιμοδιήθηση p=<0,001. Συμπεράσματα: Αυτή η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η οξεία νεφρική ανεπάρκεια είναι μία από τις κύριες επιπλοκές της καρδιοχειρουργικής, προσδιορίζει τους παράγοντες κινδύνου και προτείνει ότι η βελτιστοποίηση της καρδιακής παροχής και η μείωση του χρόνου CPB θα μπορούσαν να βελτιώσουν την έκβαση των ασθενών με υψηλό κίνδυνο οξείας νεφρικής ανεπάρκειας. Η πρώιμη ανίχνευση της ΟΝΑ θα μπορούσε να οδηγήσει σε έγκαιρες παρεμβάσεις, ώστε να αποφευχθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις της στη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα στους καρδιοχειρουργημένους ασθενείς. Η παθογένεια της ΟΝΑ είναι πολυπαραγοντική. Αιμοδυναμικοί, φλεγμονώδεις και νεφροτοξικοί παράγοντες είναι υπεύθυνοι και αλληλοεπικαλύπτονται οδηγώντας σε νεφρική βλάβη. Η έγκαιρη παρέμβαση απαιτεί έγκαιρη αναγνώριση πιθανής και πραγματικής νεφρικής βλάβης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια που σχετίζεται με την καρδιοχειρουργική(ΟΝΑ-ΣΚΕ) είναι η πιο κοινή κλινικά σημαντική επιπλοκή σε ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοιχτής καρδιάς και σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα και νοσηρότητα. Σε ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας, το ΟΝΑ-ΣΚΕ είναι ο δεύτερος πιο κοινός τύπος ΟΝΑ μετά τη σηπτική ΟΝΑ. Οι παράγοντες κινδύνου για οξεία νεφρική βλάβη είναι κοινοί μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση και εξηγούν εν μέρει γιατί η οξεία νεφρική βλάβη εμφανίζεται σε έως και 30 % των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των προγνωστικών παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση οξείας νεφρικής ανεπάρκειας στους καρδιοχειρουργημένους ασθενείς. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 250 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση και νοσηλεύτηκαν στην Ανάνηψη Καρδιοχειρουργημένων Ασθενών (ΑΚΑ), του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», από τον Ιανουάριο 2020 έως τον Δεκέμβριο του 2021.Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών. Για την ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 22.0 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες McNemar test, χ2 test, το Fisher&#x27;s exact test ,Student’s t-test και το μη παραμετρικό κριτήριο Mann- Whitney. Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε σε &lt;0,05. Αποτελέσματα: Από τους 250 που συμμετείχαν στην μελέτη, 71 εμφάνισαν ΟΝΑ. Και στους 71 ασθενείς με ΟΝΑ έγινε χρήση θεραπείας νεφρικής υποκατάστασης (RRT). Το μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος 79,2% ήταν άνδρες. Το 48% των ασθενών ήταν υπέρβαροι ενώ το 15,6% παχύσαρκοι. Υπέρταση εμφάνισε το 93,2% ενώ περιφερειακή αποφρακτική αρτηριοπάθεια το 52,8%. Το 37,2% έπασχε από Σακχαρώδη Διαβήτη. Σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη τριών αγγείων (CABG) υποβλήθηκε το 56%, το 30,4% υπεβλήθηκε σε αντικατάσταση αορτής (AVR) και το 14,4% σε αντικατάσταση μιτροειδούς βαλβίδας (MVR). Όλοι οι συμμετέχοντες παρουσίασαν φυσιολογική τιμή κρεατίνης όρου πριν από το χειρουργείο ενώ μετά το χειρουργείο το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά και έγινε ίσο με 70,8% (p&lt;0,001). Φυσιολογικές τιμές στον δείκτη της ούριας ορού πριν από το χειρουργείο παρουσίασε το 99,2% ενώ μετά το χειρουργείο το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά και έγινε ίσο με 72% (p&lt;0,001). Όλοι οι ασθενείς είχαν επηρεασμένη διούρηση. Τα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας ήταν σημαντικά υψηλότερα στους ασθενείς με παθολογική κρεατινίνη και ουρία μετά το χειρουργείο. Συγκεκριμένα, στο 71,6% έγινε διούρηση με χορήγηση fourosemide και στο υπόλοιπο 28,4% διούρηση με συνεχή αιμοδιήθηση (RRT). Το 28,4% των ασθενών είχε οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Σημαντικά υψηλότερα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας και υψηλή συσχέτιση βρέθηκαν στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (AVR) p=0,001, Αορτοστεφανιαία Παράκαμψη (CABG) p=&lt;0,001, η Αντικατάσταση Ανιούσης Αορτής p=0,004, Επαναλαμβανόμενη Επέμβαση (REDO) p=0,001+. Ακόμα, σημαντικά υψηλότερα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας βρέθηκαν στους ασθενείς που έπασχαν από Υπέρταση p=0,047 ή από Περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια p=0,035. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά υψηλότερο χρόνο εξωσωματικής CBP p=&lt;0,001. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά περισσότερες ώρες χορήγησης Norepinephrine, Vasopressin και Dobutamine σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν. Vasopressin p = &lt;0,001 Dobutamine p =0,031 Epinephrine p = &lt;0,001+. Επιπροσθέτως, βρέθηκε να υπάρχει μεγάλη συσχέτιση με τις ώρες χορήγησης αγγειοσυσπαστικών και ινότροπων με την ΟΝΑ. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά περισσότερες ώρες χορήγησης Norepinephrine, Vasopressin και Dobutamine σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν. Μεγάλη συσχέτιση βρέθηκε με την Norepinephrine p=&lt;0,001, την Vasopressin p= 0,010, και την Dobutamine p= 0,002. Αντίθετα, η Epinephrine p=0,436 και η Amiodarone p=0,711 δεν έχουν συσχέτιση με την ΟΝΑ. Επιπλέον, έγινε συσχέτιση της οξείας νεφρικής ανεπάρκειας με τις μετεγχειρητικές τιμές κρεατινίνης και ουρίας. Προκύπτει μεγάλη συσχέτιση με την Κρεατινίνη ορού μετά χ/ου p =&lt;0,001 και με την Ουρία ορού μετά χ/ου p =&lt;0,001. Υψηλή συσχέτιση βρέθηκε σχετικά με την οξεία νεφρική ανεπάρκεια και τη φαρμακευτική αγωγή των ασθενών. Vasopressin p = &lt;0,001 Dobutamine p =0,031 Epinephrine p = &lt;0,001+. Αντίθετα η Amiodarone p =0,733+ βρέθηκε να μην έχει συσχέτιση με την ΟΝΑ. Ακόμη, παρατηρήθηκε πως οι μεταγγίσεις και το είδος μετάγγισης έχουν υψηλή συσχέτιση με την ΟΝΑ. Μετάγγιση διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά p=&lt;0,001, μετάγγιση με Αιμοπετάλια (PLT) p=0,032 και μετάγγιση με πλάσμα (FFP) p=&lt;0,001. Τέλος, βρέθηκε υψηλή συσχέτιση της ΟΝΑ με την διούρηση. Το ποσοστό οξείας νεφρικής ανεπάρκειας ήταν σημαντικά υψηλότερο στους ασθενείς που έγινε διούρηση με συνεχή αιμοδιήθηση p=&lt;0,001. Συμπεράσματα: Αυτή η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η οξεία νεφρική ανεπάρκεια είναι μία από τις κύριες επιπλοκές της καρδιοχειρουργικής, προσδιορίζει τους παράγοντες κινδύνου και προτείνει ότι η βελτιστοποίηση της καρδιακής παροχής και η μείωση του χρόνου CPB θα μπορούσαν να βελτιώσουν την έκβαση των ασθενών με υψηλό κίνδυνο οξείας νεφρικής ανεπάρκειας. Η πρώιμη ανίχνευση της ΟΝΑ θα μπορούσε να οδηγήσει σε έγκαιρες παρεμβάσεις, ώστε να αποφευχθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις της στη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα στους καρδιοχειρουργημένους ασθενείς. Η παθογένεια της ΟΝΑ είναι πολυπαραγοντική. Αιμοδυναμικοί, φλεγμονώδεις και νεφροτοξικοί παράγοντες είναι υπεύθυνοι και αλληλοεπικαλύπτονται οδηγώντας σε νεφρική βλάβη. Η έγκαιρη παρέμβαση απαιτεί έγκαιρη αναγνώριση πιθανής και πραγματικής νεφρικής βλάβης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιριμώκου Παρασκευή","Tsirimokou Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198190"],"render_values":[{"text":"uoadl:3198190","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198190","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198190","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3198190","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιριμώκου Παρασκευή","Tsirimokou Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198190","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198190"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια που σχετίζεται με την καρδιοχειρουργική(ΟΝΑ-ΣΚΕ) είναι η πιο κοινή κλινικά σημαντική επιπλοκή σε ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοιχτής καρδιάς και σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα και νοσηρότητα. Σε ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας, το ΟΝΑ-ΣΚΕ είναι ο δεύτερος πιο κοινός τύπος ΟΝΑ μετά τη σηπτική ΟΝΑ. Οι παράγοντες κινδύνου για οξεία νεφρική βλάβη είναι κοινοί μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση και εξηγούν εν μέρει γιατί η οξεία νεφρική βλάβη εμφανίζεται σε έως και 30 % των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των προγνωστικών παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση οξείας νεφρικής ανεπάρκειας στους καρδιοχειρουργημένους ασθενείς. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 250 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση και νοσηλεύτηκαν στην Ανάνηψη Καρδιοχειρουργημένων Ασθενών (ΑΚΑ), του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», από τον Ιανουάριο 2020 έως τον Δεκέμβριο του 2021.Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών. Για την ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 22.0 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες McNemar test, χ2 test, το Fisher's exact test ,Student’s t-test και το μη παραμετρικό κριτήριο Mann- Whitney. Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε σε <0,05. Αποτελέσματα: Από τους 250 που συμμετείχαν στην μελέτη, 71 εμφάνισαν ΟΝΑ. Και στους 71 ασθενείς με ΟΝΑ έγινε χρήση θεραπείας νεφρικής υποκατάστασης (RRT). Το μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος 79,2% ήταν άνδρες. Το 48% των ασθενών ήταν υπέρβαροι ενώ το 15,6% παχύσαρκοι. Υπέρταση εμφάνισε το 93,2% ενώ περιφερειακή αποφρακτική αρτηριοπάθεια το 52,8%. Το 37,2% έπασχε από Σακχαρώδη Διαβήτη. Σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη τριών αγγείων (CABG) υποβλήθηκε το 56%, το 30,4% υπεβλήθηκε σε αντικατάσταση αορτής (AVR) και το 14,4% σε αντικατάσταση μιτροειδούς βαλβίδας (MVR). Όλοι οι συμμετέχοντες παρουσίασαν φυσιολογική τιμή κρεατίνης όρου πριν από το χειρουργείο ενώ μετά το χειρουργείο το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά και έγινε ίσο με 70,8% (p<0,001). Φυσιολογικές τιμές στον δείκτη της ούριας ορού πριν από το χειρουργείο παρουσίασε το 99,2% ενώ μετά το χειρουργείο το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά και έγινε ίσο με 72% (p<0,001). Όλοι οι ασθενείς είχαν επηρεασμένη διούρηση. Τα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας ήταν σημαντικά υψηλότερα στους ασθενείς με παθολογική κρεατινίνη και ουρία μετά το χειρουργείο. Συγκεκριμένα, στο 71,6% έγινε διούρηση με χορήγηση fourosemide και στο υπόλοιπο 28,4% διούρηση με συνεχή αιμοδιήθηση (RRT). Το 28,4% των ασθενών είχε οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Σημαντικά υψηλότερα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας και υψηλή συσχέτιση βρέθηκαν στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (AVR) p=0,001, Αορτοστεφανιαία Παράκαμψη (CABG) p=<0,001, η Αντικατάσταση Ανιούσης Αορτής p=0,004, Επαναλαμβανόμενη Επέμβαση (REDO) p=0,001+. Ακόμα, σημαντικά υψηλότερα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας βρέθηκαν στους ασθενείς που έπασχαν από Υπέρταση p=0,047 ή από Περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια p=0,035. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά υψηλότερο χρόνο εξωσωματικής CBP p=<0,001. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά περισσότερες ώρες χορήγησης Norepinephrine, Vasopressin και Dobutamine σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν. Vasopressin p = <0,001 Dobutamine p =0,031 Epinephrine p = <0,001+. Επιπροσθέτως, βρέθηκε να υπάρχει μεγάλη συσχέτιση με τις ώρες χορήγησης αγγειοσυσπαστικών και ινότροπων με την ΟΝΑ. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά περισσότερες ώρες χορήγησης Norepinephrine, Vasopressin και Dobutamine σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν. Μεγάλη συσχέτιση βρέθηκε με την Norepinephrine p=<0,001, την Vasopressin p= 0,010, και την Dobutamine p= 0,002. Αντίθετα, η Epinephrine p=0,436 και η Amiodarone p=0,711 δεν έχουν συσχέτιση με την ΟΝΑ. Επιπλέον, έγινε συσχέτιση της οξείας νεφρικής ανεπάρκειας με τις μετεγχειρητικές τιμές κρεατινίνης και ουρίας. Προκύπτει μεγάλη συσχέτιση με την Κρεατινίνη ορού μετά χ/ου p =<0,001 και με την Ουρία ορού μετά χ/ου p =<0,001. Υψηλή συσχέτιση βρέθηκε σχετικά με την οξεία νεφρική ανεπάρκεια και τη φαρμακευτική αγωγή των ασθενών. Vasopressin p = <0,001 Dobutamine p =0,031 Epinephrine p = <0,001+. Αντίθετα η Amiodarone p =0,733+ βρέθηκε να μην έχει συσχέτιση με την ΟΝΑ. Ακόμη, παρατηρήθηκε πως οι μεταγγίσεις και το είδος μετάγγισης έχουν υψηλή συσχέτιση με την ΟΝΑ. Μετάγγιση διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά p=<0,001, μετάγγιση με Αιμοπετάλια (PLT) p=0,032 και μετάγγιση με πλάσμα (FFP) p=<0,001. Τέλος, βρέθηκε υψηλή συσχέτιση της ΟΝΑ με την διούρηση. Το ποσοστό οξείας νεφρικής ανεπάρκειας ήταν σημαντικά υψηλότερο στους ασθενείς που έγινε διούρηση με συνεχή αιμοδιήθηση p=<0,001. Συμπεράσματα: Αυτή η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η οξεία νεφρική ανεπάρκεια είναι μία από τις κύριες επιπλοκές της καρδιοχειρουργικής, προσδιορίζει τους παράγοντες κινδύνου και προτείνει ότι η βελτιστοποίηση της καρδιακής παροχής και η μείωση του χρόνου CPB θα μπορούσαν να βελτιώσουν την έκβαση των ασθενών με υψηλό κίνδυνο οξείας νεφρικής ανεπάρκειας. Η πρώιμη ανίχνευση της ΟΝΑ θα μπορούσε να οδηγήσει σε έγκαιρες παρεμβάσεις, ώστε να αποφευχθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις της στη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα στους καρδιοχειρουργημένους ασθενείς. Η παθογένεια της ΟΝΑ είναι πολυπαραγοντική. Αιμοδυναμικοί, φλεγμονώδεις και νεφροτοξικοί παράγοντες είναι υπεύθυνοι και αλληλοεπικαλύπτονται οδηγώντας σε νεφρική βλάβη. Η έγκαιρη παρέμβαση απαιτεί έγκαιρη αναγνώριση πιθανής και πραγματικής νεφρικής βλάβης.","Introduction: Acute kidney Injury associated with cardiac surgery is the most common, clinically significant complication in adult patients undergoing open heart surgery and is associated with increased mortality and morbidity. Is the second most common type AKI after septic induced AKI in ICU patients post cardiac surgery. Risk factors for Acute kidney Injury (AKI) are common among patients undergoing cardiac surgery and partly explain why acute renal failure occurs in up to 30% of patients. Aim: The aim of this study was to investigate the prognostic risk factors for the development of Acute kidney Injury in patients that underwent cardiac surgery. Material and Method: The participants of the study consisted of 250 patients who underwent cardiac surgery. The study was contacted in the Cardiac Surgery Rehabilitation (AKA), of the General Hospital of Athens \"THE EVANGELISMOS\", from January 2020 to January 2020. Data were collected from patients' medical records, direct observations and analysed by SPSS 22.0. For the analysis and the statistical tests McNemar test, χ2 test, Fisher's exact test, Student's t-test and the non-parametric Mann-Whitney criterion were applied. The significance level was set at <0.05. Results: Out of the 250 participants, 71 developed AKI. Renal replacement therapy (RRT) was used in all 71 patients. The largest percentage of the sample 79.2% were men. 48% of patients were overweight while 15.6% were obese. From hypertension suffered 93.2%, with peripheral arterial disease 52.8%. 37.2% suffered from Diabetes. 56% underwent coronary artery bypass grafting (CABG), 56.4% underwent aortic replacement (AVR) and 14.4% underwent mitral valve replacement (MVR). All participants presented a normal serum creatine value before surgery while after surgery this percentage decreased significantly to 70.8% (p <0.001). Normal values of Urea before surgery were99.2% and after surgery 72% (p <0.001). Renal function was affected for all the participants and the rate of AKI was significantly higher in patients with abnormal creatinine and urea after surgery. Furosemide was used in 71.6% and the 28.4% was treated with hemofiltration (RRT), 28.4% of patients had AKI. Significantly higher rates of AKI were found in patients undergoing Aortic Valve Replacement (AVR) p = 0.001, Coronary Artery Bypass grafting (CABG) p = <0.001, Ascending Aortic Replacement p = 0.004, REDO 0.001+, in patients suffering from Hypertension p = 0.047 or Peripheral Artery Disease p = 0.035. Patients with AKI had significantly higher extracorporeal CBP time p = <0.001 and use of Norepinephrine, Vasopressin and Dobutamine for longer time Vasopressin p = <0.001 Dobutamine p = 0.031 Epinephrine p = <0.001+. Patients with AKI were administered significantly longer hours of Norepinephrine, Vasopressin and Dobutamine than those who did not. A high correlation was found with Norepinephrine p = <0.001, Vasopressin p = 0.010, and Dobutamine p = 0.002. Epinephrine p = 0.436 and Amiodarone p = 0.711 had no correlation with AKI but it was associated with postoperative creatinine and urea levels, serum creatinine after p / <p 0.001 and urea after p / <p 0.001 Patients with AKI and medication, Vasopressin p = <0.001 Dobutamine p = 0.031 Epinephrine p = <0.001+ were highly associated but not with Amiodarone p = 0.733. Furthermore, transfusions and the type of transfusion have been highly associated with AKI. Intraoperative and postoperative transfusion p = <0.001, Platelet transfusion (PLT) p = 0.032 and plasma transfusion (FFP) p = <0.001. Finally, the rate of AKI was significantly higher in patients who underwent hemofiltration (RRT) p = <0.001. Conclusion: In this study AKI is identified as one of the major complications post adult cardiac surgery, the risk factors are identified and optimization of cardiac output (CO) and significant reduction in CPB time can improve the outcomes for patients at high risk for development of AKI. The pathogenesis of AKI is multifactorial, hemodynamic, inflammatory, and nephrotoxic factors are responsible and early intervention require early recognition. Early detection of AKI risk factors can lead to early interventions and avoid its adverse effects on morbidity and mortality in patients that underwent cardiac surgery."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προγνωστικοί παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση οξείας νεφρικής ανεπάρκειας σε καρδιοχειρουργημένους ασθενείς."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιριμώκου Παρασκευή","Tsirimokou Paraskevi"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια που σχετίζεται με την καρδιοχειρουργική(ΟΝΑ-ΣΚΕ) είναι η πιο κοινή κλινικά σημαντική επιπλοκή σε ενήλικες ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση ανοιχτής καρδιάς και σχετίζεται με αυξημένη θνησιμότητα και νοσηρότητα. Σε ασθενείς σε μονάδες εντατικής θεραπείας, το ΟΝΑ-ΣΚΕ είναι ο δεύτερος πιο κοινός τύπος ΟΝΑ μετά τη σηπτική ΟΝΑ. Οι παράγοντες κινδύνου για οξεία νεφρική βλάβη είναι κοινοί μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση και εξηγούν εν μέρει γιατί η οξεία νεφρική βλάβη εμφανίζεται σε έως και 30 % των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση των προγνωστικών παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση οξείας νεφρικής ανεπάρκειας στους καρδιοχειρουργημένους ασθενείς. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 250 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση και νοσηλεύτηκαν στην Ανάνηψη Καρδιοχειρουργημένων Ασθενών (ΑΚΑ), του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», από τον Ιανουάριο 2020 έως τον Δεκέμβριο του 2021.Τα στοιχεία συλλέχθηκαν από τους φακέλους των ασθενών. Για την ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 22.0 και εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες McNemar test, χ2 test, το Fisher's exact test ,Student’s t-test και το μη παραμετρικό κριτήριο Mann- Whitney. Το επίπεδο σημαντικότητας τέθηκε σε <0,05. Αποτελέσματα: Από τους 250 που συμμετείχαν στην μελέτη, 71 εμφάνισαν ΟΝΑ. Και στους 71 ασθενείς με ΟΝΑ έγινε χρήση θεραπείας νεφρικής υποκατάστασης (RRT). Το μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος 79,2% ήταν άνδρες. Το 48% των ασθενών ήταν υπέρβαροι ενώ το 15,6% παχύσαρκοι. Υπέρταση εμφάνισε το 93,2% ενώ περιφερειακή αποφρακτική αρτηριοπάθεια το 52,8%. Το 37,2% έπασχε από Σακχαρώδη Διαβήτη. Σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη τριών αγγείων (CABG) υποβλήθηκε το 56%, το 30,4% υπεβλήθηκε σε αντικατάσταση αορτής (AVR) και το 14,4% σε αντικατάσταση μιτροειδούς βαλβίδας (MVR). Όλοι οι συμμετέχοντες παρουσίασαν φυσιολογική τιμή κρεατίνης όρου πριν από το χειρουργείο ενώ μετά το χειρουργείο το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά και έγινε ίσο με 70,8% (p<0,001). Φυσιολογικές τιμές στον δείκτη της ούριας ορού πριν από το χειρουργείο παρουσίασε το 99,2% ενώ μετά το χειρουργείο το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά και έγινε ίσο με 72% (p<0,001). Όλοι οι ασθενείς είχαν επηρεασμένη διούρηση. Τα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας ήταν σημαντικά υψηλότερα στους ασθενείς με παθολογική κρεατινίνη και ουρία μετά το χειρουργείο. Συγκεκριμένα, στο 71,6% έγινε διούρηση με χορήγηση fourosemide και στο υπόλοιπο 28,4% διούρηση με συνεχή αιμοδιήθηση (RRT). Το 28,4% των ασθενών είχε οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Σημαντικά υψηλότερα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας και υψηλή συσχέτιση βρέθηκαν στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (AVR) p=0,001, Αορτοστεφανιαία Παράκαμψη (CABG) p=<0,001, η Αντικατάσταση Ανιούσης Αορτής p=0,004, Επαναλαμβανόμενη Επέμβαση (REDO) p=0,001+. Ακόμα, σημαντικά υψηλότερα ποσοστά οξείας νεφρικής ανεπάρκειας βρέθηκαν στους ασθενείς που έπασχαν από Υπέρταση p=0,047 ή από Περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια p=0,035. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά υψηλότερο χρόνο εξωσωματικής CBP p=<0,001. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά περισσότερες ώρες χορήγησης Norepinephrine, Vasopressin και Dobutamine σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν. Vasopressin p = <0,001 Dobutamine p =0,031 Epinephrine p = <0,001+. Επιπροσθέτως, βρέθηκε να υπάρχει μεγάλη συσχέτιση με τις ώρες χορήγησης αγγειοσυσπαστικών και ινότροπων με την ΟΝΑ. Οι ασθενείς με οξεία νεφρική ανεπάρκεια είχαν σημαντικά περισσότερες ώρες χορήγησης Norepinephrine, Vasopressin και Dobutamine σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν. Μεγάλη συσχέτιση βρέθηκε με την Norepinephrine p=<0,001, την Vasopressin p= 0,010, και την Dobutamine p= 0,002. Αντίθετα, η Epinephrine p=0,436 και η Amiodarone p=0,711 δεν έχουν συσχέτιση με την ΟΝΑ. Επιπλέον, έγινε συσχέτιση της οξείας νεφρικής ανεπάρκειας με τις μετεγχειρητικές τιμές κρεατινίνης και ουρίας. Προκύπτει μεγάλη συσχέτιση με την Κρεατινίνη ορού μετά χ/ου p =<0,001 και με την Ουρία ορού μετά χ/ου p =<0,001. Υψηλή συσχέτιση βρέθηκε σχετικά με την οξεία νεφρική ανεπάρκεια και τη φαρμακευτική αγωγή των ασθενών. Vasopressin p = <0,001 Dobutamine p =0,031 Epinephrine p = <0,001+. Αντίθετα η Amiodarone p =0,733+ βρέθηκε να μην έχει συσχέτιση με την ΟΝΑ. Ακόμη, παρατηρήθηκε πως οι μεταγγίσεις και το είδος μετάγγισης έχουν υψηλή συσχέτιση με την ΟΝΑ. Μετάγγιση διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά p=<0,001, μετάγγιση με Αιμοπετάλια (PLT) p=0,032 και μετάγγιση με πλάσμα (FFP) p=<0,001. Τέλος, βρέθηκε υψηλή συσχέτιση της ΟΝΑ με την διούρηση. Το ποσοστό οξείας νεφρικής ανεπάρκειας ήταν σημαντικά υψηλότερο στους ασθενείς που έγινε διούρηση με συνεχή αιμοδιήθηση p=<0,001. Συμπεράσματα: Αυτή η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η οξεία νεφρική ανεπάρκεια είναι μία από τις κύριες επιπλοκές της καρδιοχειρουργικής, προσδιορίζει τους παράγοντες κινδύνου και προτείνει ότι η βελτιστοποίηση της καρδιακής παροχής και η μείωση του χρόνου CPB θα μπορούσαν να βελτιώσουν την έκβαση των ασθενών με υψηλό κίνδυνο οξείας νεφρικής ανεπάρκειας. Η πρώιμη ανίχνευση της ΟΝΑ θα μπορούσε να οδηγήσει σε έγκαιρες παρεμβάσεις, ώστε να αποφευχθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις της στη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα στους καρδιοχειρουργημένους ασθενείς. Η παθογένεια της ΟΝΑ είναι πολυπαραγοντική. Αιμοδυναμικοί, φλεγμονώδεις και νεφροτοξικοί παράγοντες είναι υπεύθυνοι και αλληλοεπικαλύπτονται οδηγώντας σε νεφρική βλάβη. Η έγκαιρη παρέμβαση απαιτεί έγκαιρη αναγνώριση πιθανής και πραγματικής νεφρικής βλάβης.","Introduction: Acute kidney Injury associated with cardiac surgery is the most common, clinically significant complication in adult patients undergoing open heart surgery and is associated with increased mortality and morbidity. Is the second most common type AKI after septic induced AKI in ICU patients post cardiac surgery. Risk factors for Acute kidney Injury (AKI) are common among patients undergoing cardiac surgery and partly explain why acute renal failure occurs in up to 30% of patients. Aim: The aim of this study was to investigate the prognostic risk factors for the development of Acute kidney Injury in patients that underwent cardiac surgery. Material and Method: The participants of the study consisted of 250 patients who underwent cardiac surgery. The study was contacted in the Cardiac Surgery Rehabilitation (AKA), of the General Hospital of Athens \"THE EVANGELISMOS\", from January 2020 to January 2020. Data were collected from patients' medical records, direct observations and analysed by SPSS 22.0. For the analysis and the statistical tests McNemar test, χ2 test, Fisher's exact test, Student's t-test and the non-parametric Mann-Whitney criterion were applied. The significance level was set at <0.05. Results: Out of the 250 participants, 71 developed AKI. Renal replacement therapy (RRT) was used in all 71 patients. The largest percentage of the sample 79.2% were men. 48% of patients were overweight while 15.6% were obese. From hypertension suffered 93.2%, with peripheral arterial disease 52.8%. 37.2% suffered from Diabetes. 56% underwent coronary artery bypass grafting (CABG), 56.4% underwent aortic replacement (AVR) and 14.4% underwent mitral valve replacement (MVR). All participants presented a normal serum creatine value before surgery while after surgery this percentage decreased significantly to 70.8% (p <0.001). Normal values of Urea before surgery were99.2% and after surgery 72% (p <0.001). Renal function was affected for all the participants and the rate of AKI was significantly higher in patients with abnormal creatinine and urea after surgery. Furosemide was used in 71.6% and the 28.4% was treated with hemofiltration (RRT), 28.4% of patients had AKI. Significantly higher rates of AKI were found in patients undergoing Aortic Valve Replacement (AVR) p = 0.001, Coronary Artery Bypass grafting (CABG) p = <0.001, Ascending Aortic Replacement p = 0.004, REDO 0.001+, in patients suffering from Hypertension p = 0.047 or Peripheral Artery Disease p = 0.035. Patients with AKI had significantly higher extracorporeal CBP time p = <0.001 and use of Norepinephrine, Vasopressin and Dobutamine for longer time Vasopressin p = <0.001 Dobutamine p = 0.031 Epinephrine p = <0.001+. Patients with AKI were administered significantly longer hours of Norepinephrine, Vasopressin and Dobutamine than those who did not. A high correlation was found with Norepinephrine p = <0.001, Vasopressin p = 0.010, and Dobutamine p = 0.002. Epinephrine p = 0.436 and Amiodarone p = 0.711 had no correlation with AKI but it was associated with postoperative creatinine and urea levels, serum creatinine after p / <p 0.001 and urea after p / <p 0.001 Patients with AKI and medication, Vasopressin p = <0.001 Dobutamine p = 0.031 Epinephrine p = <0.001+ were highly associated but not with Amiodarone p = 0.733. Furthermore, transfusions and the type of transfusion have been highly associated with AKI. Intraoperative and postoperative transfusion p = <0.001, Platelet transfusion (PLT) p = 0.032 and plasma transfusion (FFP) p = <0.001. Finally, the rate of AKI was significantly higher in patients who underwent hemofiltration (RRT) p = <0.001. Conclusion: In this study AKI is identified as one of the major complications post adult cardiac surgery, the risk factors are identified and optimization of cardiac output (CO) and significant reduction in CPB time can improve the outcomes for patients at high risk for development of AKI. The pathogenesis of AKI is multifactorial, hemodynamic, inflammatory, and nephrotoxic factors are responsible and early intervention require early recognition. Early detection of AKI risk factors can lead to early interventions and avoid its adverse effects on morbidity and mortality in patients that underwent cardiac surgery."],"dc:identifier":["uoadl:3198190","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198190"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προγνωστικοί παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση οξείας νεφρικής ανεπάρκειας σε καρδιοχειρουργημένους ασθενείς."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:39Z"}