{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198214"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198214","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συχνότητα θραύσης και αντιμετώπιση σπασμένων μικροεργαλείων στη μεταπτυχιακή κλινική της Ενδοδοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ: μια κλινική αναδρομική μελέτη","abstract":"Τα εργαλεία νικελίου τιτανίου (NiTi) εισήχθησαν ώστε να βελτιώσουν τη μηχανική επεξεργασία των κεκαμένων ριζικών σωλήνων. Είναι υπερελαστικά και κάμπτονται πολύ περισσότερο από τα εργαλεία από ανοξείδωτο χάλυβα πριν υπερβούν το όριο ελαστικότητάς τους. Παρά την αυξημένη ευκαμψία τους και τις μεταλλουργικές βελτιώσεις στη διαδικασία παραγωγής των εργαλείων NiTi, η θραύση των μικροεργαλείων εξακολουθεί να είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα. Η παρούσα αναδρομική κλινική μελέτη πρώτα αξιολόγησε τη συχνότητα θραύσης των εργαλείων χειρός από ανοξείδωτο χάλυβα και των περιστρεφόμενων εργαλείων NiTi που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κλινική εκπαίδευση των μεταπτυχιακών φοιτητών της Οδοντιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών τη χρονική περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου 2010 και Ιουνίου 2019 και δεύτερον εξέτασε την αντιμετώπιση των θραυσμάτων που είτε έσπασαν από τους φοιτητές είτε παραπέμφθηκαν στην μεταπτυχιακή κλινική για αντιμετώπιση. Εξετάστηκαν ενδελεχώς όλοι οι φάκελοι των ασθενών με τις ακτινογραφίες τους και συλλέχθηκαν μόνο τα περιστατικά με σπασμένο μικροεργαλείο ή σπασμένη εγλυφίδα τα οποία ήταν συνολικά 162. Από τις ακτινογραφίες και τα στοιχεία των φακέλων καταγράφηκαν τα εξής δεδομένα: το είδος του δοντιού, ο ριζικός σωλήνας, το τριτημόριο του ριζικού σωλήνα στο οποίο βρίσκεται το θραύσμα, το είδος της θεραπείας, αν το θραύσμα προϋπήρχε, το είδος του θραύσματος και η αντιμετώπιση του από το μεταπτυχιακό φοιτητή όπου σε περιπτωση αφαίρεσης του καταγράφηκε η τεχνική αφαίρεσης. Όλες οι προσπάθειες αφαίρεσης πραγματοποιήθηκαν με τη βοήθεια οπτικού μικροσκοπίου. Η συνολική συχνότητα θραύσης με βάση τον αριθμό των ριζικών σωλήνων ήταν 0,9% (78/8373) και σε σχέση με τον αριθμό των δοντιών ήταν 2,1% (78/3757). Με βάση το συνολικό αριθμό δοντιών, η συχνότητα θραύσης ήταν μεγαλύτερη στα περιστρεφόμενα εργαλεία 1.7% (62/3757; 95% CI: 1.3% - 2.1%), ακολουθούμενη από τα stainless steel 0.4% (13/3757; 95% CI: 0.2% - 0.6%). Η διαφορά μεταξύ των συχνοτήτων των περιστρεφόμενων εργαλείων και των stainless steel ήταν στατιστικά σημαντική (P<0.001). Η πλειοψηφία των θραυσμάτων εντοπίζονταν στο ακρορριζικό τριτημόριο (60.3%; 95% CI: 48.5 – 71.2). Τα δόντια με τη μεγαλύτερη συχνότητα θραύσης ήταν οι κάτω γομφίοι (44.5%; 95% CI: 33.6 – 56.7) ακολουθούμενοι από τους άνω γομφίους (34.6%; 24.2 – 46.2). Συνολικά, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα θραύσης σε οπίσθια δόντια σε σχέση με τα υπόλοιπα δόντια (94.9%; 95% CI: 87.4 – 98.6)(P < 0.001). Στους κάτω γομφίους όπως επίσης και στους άνω γομφίους παρατηρήθηκε θραύση συχνότερα στον εγγύς παρειακό ριζικό σωλήνα (54.3% και 66.7% των θραύσεων, αντίστοιχα). Η συχνότητα θραύσης ήταν όμοια τόσο στην αρχική θεραπεία, 2.1% (44/2147; 95% CI: 1.5% - 2.7%), όσο και στην επανάληψη, 2.1% (34/1610; 95% CI: 1.5% - 2.9%). Από τα 162 περιστατικά με θραύση εργαλείου που αντιμετωπίστηκαν συνολικά παρέμειναν το 34,6% των εργαλείων ( 56/162 θραύσματα). Το συνολικό ποσοστό επιτυχούς αντιμετώπισης είτε με αφαίρεση είτε με προσπέλαση του θραύσματος ήταν 65.4%. Η πλειοψηφία των θραυσμάτων που βρίσκονταν στο αυχενικό τριτημόριο αφαιρέθηκαν (88.0%), στο μέσο τριτημόριο αφαιρέθηκαν τα μισά (55.6%) και στο ακρορριζικό τριτημόριο μόνο ένα στα τέσσερα (24.1%). Οι διαφορές μεταξύ των τριτημορίων σε σχέση με τους τρόπους αντιμετώπισης των σπασμένων εργαλείων ήταν στατιστικά σημαντικές (P < 0.001). Η πλειοψηφία των εργαλείων που αφαιρέθηκαν, αφαιρέθηκαν με υπερήχους (94.4%; 95% CI: 86.4 – 98.5). Κατά την προσπάθεια αφαίρεσης του εργαλείου διάτρηση της ρίζας στην περιοχή αντίστοιχα με το θραύσμα είχαμε σε 7 περιστατικά (7/162) 4,32%. Συμπερασματικά, με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης η συχνότητα θραύσης των περιστρεφόμενων εργαλείων νικελίου τιτανίου είναι μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή των εργαλείων χειρός, ωστόσο η πιθανότητα θραύσης και των δύο παραμένει μικρή. Θραύση μικροεργαλείου είναι πιο πιθανόν να συμβεί στον εγγύς παρειακό ριζικό σωλήνα άνω και κάτω γομφίων και στο ακρορριζικό τριτημόριο των ριζικών σωλήνων. Η αφαίρεση ή προσπέλαση των εργαλείων είναι πιο εύκολη στο αυχενικό τριτημόριο που το θραύσμα είναι ορατό με το οπτικό μικροσκόπιο με την πλειοψηφία των θραυσμάτων να αφαιρούνται, ενώ γίνετα πιο δύσκολη σε ακρορριζικότερα τμήματα του ριζικού σωλήνα.","abstract_html":"Τα εργαλεία νικελίου τιτανίου (NiTi) εισήχθησαν ώστε να βελτιώσουν τη μηχανική επεξεργασία των κεκαμένων ριζικών σωλήνων. Είναι υπερελαστικά και κάμπτονται πολύ περισσότερο από τα εργαλεία από ανοξείδωτο χάλυβα πριν υπερβούν το όριο ελαστικότητάς τους. Παρά την αυξημένη ευκαμψία τους και τις μεταλλουργικές βελτιώσεις στη διαδικασία παραγωγής των εργαλείων NiTi, η θραύση των μικροεργαλείων εξακολουθεί να είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα. Η παρούσα αναδρομική κλινική μελέτη πρώτα αξιολόγησε τη συχνότητα θραύσης των εργαλείων χειρός από ανοξείδωτο χάλυβα και των περιστρεφόμενων εργαλείων NiTi που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κλινική εκπαίδευση των μεταπτυχιακών φοιτητών της Οδοντιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών τη χρονική περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου 2010 και Ιουνίου 2019 και δεύτερον εξέτασε την αντιμετώπιση των θραυσμάτων που είτε έσπασαν από τους φοιτητές είτε παραπέμφθηκαν στην μεταπτυχιακή κλινική για αντιμετώπιση. Εξετάστηκαν ενδελεχώς όλοι οι φάκελοι των ασθενών με τις ακτινογραφίες τους και συλλέχθηκαν μόνο τα περιστατικά με σπασμένο μικροεργαλείο ή σπασμένη εγλυφίδα τα οποία ήταν συνολικά 162. Από τις ακτινογραφίες και τα στοιχεία των φακέλων καταγράφηκαν τα εξής δεδομένα: το είδος του δοντιού, ο ριζικός σωλήνας, το τριτημόριο του ριζικού σωλήνα στο οποίο βρίσκεται το θραύσμα, το είδος της θεραπείας, αν το θραύσμα προϋπήρχε, το είδος του θραύσματος και η αντιμετώπιση του από το μεταπτυχιακό φοιτητή όπου σε περιπτωση αφαίρεσης του καταγράφηκε η τεχνική αφαίρεσης. Όλες οι προσπάθειες αφαίρεσης πραγματοποιήθηκαν με τη βοήθεια οπτικού μικροσκοπίου. Η συνολική συχνότητα θραύσης με βάση τον αριθμό των ριζικών σωλήνων ήταν 0,9% (78/8373) και σε σχέση με τον αριθμό των δοντιών ήταν 2,1% (78/3757). Με βάση το συνολικό αριθμό δοντιών, η συχνότητα θραύσης ήταν μεγαλύτερη στα περιστρεφόμενα εργαλεία 1.7% (62/3757; 95% CI: 1.3% - 2.1%), ακολουθούμενη από τα stainless steel 0.4% (13/3757; 95% CI: 0.2% - 0.6%). Η διαφορά μεταξύ των συχνοτήτων των περιστρεφόμενων εργαλείων και των stainless steel ήταν στατιστικά σημαντική (P&lt;0.001). Η πλειοψηφία των θραυσμάτων εντοπίζονταν στο ακρορριζικό τριτημόριο (60.3%; 95% CI: 48.5 – 71.2). Τα δόντια με τη μεγαλύτερη συχνότητα θραύσης ήταν οι κάτω γομφίοι (44.5%; 95% CI: 33.6 – 56.7) ακολουθούμενοι από τους άνω γομφίους (34.6%; 24.2 – 46.2). Συνολικά, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα θραύσης σε οπίσθια δόντια σε σχέση με τα υπόλοιπα δόντια (94.9%; 95% CI: 87.4 – 98.6)(P &lt; 0.001). Στους κάτω γομφίους όπως επίσης και στους άνω γομφίους παρατηρήθηκε θραύση συχνότερα στον εγγύς παρειακό ριζικό σωλήνα (54.3% και 66.7% των θραύσεων, αντίστοιχα). Η συχνότητα θραύσης ήταν όμοια τόσο στην αρχική θεραπεία, 2.1% (44/2147; 95% CI: 1.5% - 2.7%), όσο και στην επανάληψη, 2.1% (34/1610; 95% CI: 1.5% - 2.9%). Από τα 162 περιστατικά με θραύση εργαλείου που αντιμετωπίστηκαν συνολικά παρέμειναν το 34,6% των εργαλείων ( 56/162 θραύσματα). Το συνολικό ποσοστό επιτυχούς αντιμετώπισης είτε με αφαίρεση είτε με προσπέλαση του θραύσματος ήταν 65.4%. Η πλειοψηφία των θραυσμάτων που βρίσκονταν στο αυχενικό τριτημόριο αφαιρέθηκαν (88.0%), στο μέσο τριτημόριο αφαιρέθηκαν τα μισά (55.6%) και στο ακρορριζικό τριτημόριο μόνο ένα στα τέσσερα (24.1%). Οι διαφορές μεταξύ των τριτημορίων σε σχέση με τους τρόπους αντιμετώπισης των σπασμένων εργαλείων ήταν στατιστικά σημαντικές (P &lt; 0.001). Η πλειοψηφία των εργαλείων που αφαιρέθηκαν, αφαιρέθηκαν με υπερήχους (94.4%; 95% CI: 86.4 – 98.5). Κατά την προσπάθεια αφαίρεσης του εργαλείου διάτρηση της ρίζας στην περιοχή αντίστοιχα με το θραύσμα είχαμε σε 7 περιστατικά (7/162) 4,32%. Συμπερασματικά, με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης η συχνότητα θραύσης των περιστρεφόμενων εργαλείων νικελίου τιτανίου είναι μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή των εργαλείων χειρός, ωστόσο η πιθανότητα θραύσης και των δύο παραμένει μικρή. Θραύση μικροεργαλείου είναι πιο πιθανόν να συμβεί στον εγγύς παρειακό ριζικό σωλήνα άνω και κάτω γομφίων και στο ακρορριζικό τριτημόριο των ριζικών σωλήνων. Η αφαίρεση ή προσπέλαση των εργαλείων είναι πιο εύκολη στο αυχενικό τριτημόριο που το θραύσμα είναι ορατό με το οπτικό μικροσκόπιο με την πλειοψηφία των θραυσμάτων να αφαιρούνται, ενώ γίνετα πιο δύσκολη σε ακρορριζικότερα τμήματα του ριζικού σωλήνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπυροπούλου Αικατερίνη-Παναγιώτα","Spyropoulou Aikaterini-Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198214"],"render_values":[{"text":"uoadl:3198214","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198214","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198214","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3198214","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπυροπούλου Αικατερίνη-Παναγιώτα","Spyropoulou Aikaterini-Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198214","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198214"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα εργαλεία νικελίου τιτανίου (NiTi) εισήχθησαν ώστε να βελτιώσουν τη μηχανική επεξεργασία των κεκαμένων ριζικών σωλήνων. Είναι υπερελαστικά και κάμπτονται πολύ περισσότερο από τα εργαλεία από ανοξείδωτο χάλυβα πριν υπερβούν το όριο ελαστικότητάς τους. Παρά την αυξημένη ευκαμψία τους και τις μεταλλουργικές βελτιώσεις στη διαδικασία παραγωγής των εργαλείων NiTi, η θραύση των μικροεργαλείων εξακολουθεί να είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα. Η παρούσα αναδρομική κλινική μελέτη πρώτα αξιολόγησε τη συχνότητα θραύσης των εργαλείων χειρός από ανοξείδωτο χάλυβα και των περιστρεφόμενων εργαλείων NiTi που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κλινική εκπαίδευση των μεταπτυχιακών φοιτητών της Οδοντιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών τη χρονική περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου 2010 και Ιουνίου 2019 και δεύτερον εξέτασε την αντιμετώπιση των θραυσμάτων που είτε έσπασαν από τους φοιτητές είτε παραπέμφθηκαν στην μεταπτυχιακή κλινική για αντιμετώπιση. Εξετάστηκαν ενδελεχώς όλοι οι φάκελοι των ασθενών με τις ακτινογραφίες τους και συλλέχθηκαν μόνο τα περιστατικά με σπασμένο μικροεργαλείο ή σπασμένη εγλυφίδα τα οποία ήταν συνολικά 162. Από τις ακτινογραφίες και τα στοιχεία των φακέλων καταγράφηκαν τα εξής δεδομένα: το είδος του δοντιού, ο ριζικός σωλήνας, το τριτημόριο του ριζικού σωλήνα στο οποίο βρίσκεται το θραύσμα, το είδος της θεραπείας, αν το θραύσμα προϋπήρχε, το είδος του θραύσματος και η αντιμετώπιση του από το μεταπτυχιακό φοιτητή όπου σε περιπτωση αφαίρεσης του καταγράφηκε η τεχνική αφαίρεσης. Όλες οι προσπάθειες αφαίρεσης πραγματοποιήθηκαν με τη βοήθεια οπτικού μικροσκοπίου. Η συνολική συχνότητα θραύσης με βάση τον αριθμό των ριζικών σωλήνων ήταν 0,9% (78/8373) και σε σχέση με τον αριθμό των δοντιών ήταν 2,1% (78/3757). Με βάση το συνολικό αριθμό δοντιών, η συχνότητα θραύσης ήταν μεγαλύτερη στα περιστρεφόμενα εργαλεία 1.7% (62/3757; 95% CI: 1.3% - 2.1%), ακολουθούμενη από τα stainless steel 0.4% (13/3757; 95% CI: 0.2% - 0.6%). Η διαφορά μεταξύ των συχνοτήτων των περιστρεφόμενων εργαλείων και των stainless steel ήταν στατιστικά σημαντική (P<0.001). Η πλειοψηφία των θραυσμάτων εντοπίζονταν στο ακρορριζικό τριτημόριο (60.3%; 95% CI: 48.5 – 71.2). Τα δόντια με τη μεγαλύτερη συχνότητα θραύσης ήταν οι κάτω γομφίοι (44.5%; 95% CI: 33.6 – 56.7) ακολουθούμενοι από τους άνω γομφίους (34.6%; 24.2 – 46.2). Συνολικά, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα θραύσης σε οπίσθια δόντια σε σχέση με τα υπόλοιπα δόντια (94.9%; 95% CI: 87.4 – 98.6)(P < 0.001). Στους κάτω γομφίους όπως επίσης και στους άνω γομφίους παρατηρήθηκε θραύση συχνότερα στον εγγύς παρειακό ριζικό σωλήνα (54.3% και 66.7% των θραύσεων, αντίστοιχα). Η συχνότητα θραύσης ήταν όμοια τόσο στην αρχική θεραπεία, 2.1% (44/2147; 95% CI: 1.5% - 2.7%), όσο και στην επανάληψη, 2.1% (34/1610; 95% CI: 1.5% - 2.9%). Από τα 162 περιστατικά με θραύση εργαλείου που αντιμετωπίστηκαν συνολικά παρέμειναν το 34,6% των εργαλείων ( 56/162 θραύσματα). Το συνολικό ποσοστό επιτυχούς αντιμετώπισης είτε με αφαίρεση είτε με προσπέλαση του θραύσματος ήταν 65.4%. Η πλειοψηφία των θραυσμάτων που βρίσκονταν στο αυχενικό τριτημόριο αφαιρέθηκαν (88.0%), στο μέσο τριτημόριο αφαιρέθηκαν τα μισά (55.6%) και στο ακρορριζικό τριτημόριο μόνο ένα στα τέσσερα (24.1%). Οι διαφορές μεταξύ των τριτημορίων σε σχέση με τους τρόπους αντιμετώπισης των σπασμένων εργαλείων ήταν στατιστικά σημαντικές (P < 0.001). Η πλειοψηφία των εργαλείων που αφαιρέθηκαν, αφαιρέθηκαν με υπερήχους (94.4%; 95% CI: 86.4 – 98.5). Κατά την προσπάθεια αφαίρεσης του εργαλείου διάτρηση της ρίζας στην περιοχή αντίστοιχα με το θραύσμα είχαμε σε 7 περιστατικά (7/162) 4,32%. Συμπερασματικά, με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης η συχνότητα θραύσης των περιστρεφόμενων εργαλείων νικελίου τιτανίου είναι μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή των εργαλείων χειρός, ωστόσο η πιθανότητα θραύσης και των δύο παραμένει μικρή. Θραύση μικροεργαλείου είναι πιο πιθανόν να συμβεί στον εγγύς παρειακό ριζικό σωλήνα άνω και κάτω γομφίων και στο ακρορριζικό τριτημόριο των ριζικών σωλήνων. Η αφαίρεση ή προσπέλαση των εργαλείων είναι πιο εύκολη στο αυχενικό τριτημόριο που το θραύσμα είναι ορατό με το οπτικό μικροσκόπιο με την πλειοψηφία των θραυσμάτων να αφαιρούνται, ενώ γίνετα πιο δύσκολη σε ακρορριζικότερα τμήματα του ριζικού σωλήνα.","Nickel-titanium (NiTi) endodontic instruments were introduced to facilitate instrumentation of curved canals. Ni-Ti instruments are superelastic and more flexible than stainless-steel (SS) instruments before exceeding their elastic limit. Despite this increased flexibility and metallurgical advancements in the nickel-titanium file manufacturing process, file separation remains a concern. This retrospective clinical study firstly assessed the fracture incidence of hand SS and rotary NiTi Instrument when used by students in the Εndodontic graduate program at the University of Athens Dental School between October 2010 and June 2019 and secondly investigated the management of broken instruments which either had broken from the residents or had been referred. All patients' records with their X-rays were thoroughly examined and only the cases with a broken instrument or a broken bur were collected, which were a total of 162. The following data were recorded from the X-rays and data of patients’ records: the type of tooth, the root canal, the third of the root canal in which the fragment was located, the type of treatment, if the fragment pre-existed, the type of the fragment and its management by the postgraduate student in case of removal and the removal technique was recorded. All removal attempts were performed using an operating microscope. The overall incidence of fractured files in relation to the number of instrumented canals was 0.9% (78/8373) and in relation to the number of teeth was 2.1% (78/3757) . The incidence of rotary NiTi fractures based on the number of teeth was higher 1.7% (62/3757; 95% CI: 1.3% - 2.1%), than stainless steel 0.4% (13/3757; 95% CI: 0.2% - 0.6%). The difference in the incidence of fracture between the rotary NiTi and the SS hand instruments was statistically significant (P<0.001). The majority of fragments were located in the apical third (60.3%; 95% CI: 48.5 – 71.2). The teeth with the highest fracture rate were the lower molars with 44.5% followed by the upper molars with 34.6%. Overall, a statistically significant higher incidence was observed in posterior teeth than in other teeth (94.9%; 95% CI: 87.4 - 98.6) (P <0.001). The root canal that had more frequent instruments fractures may the mesiobuccal root canal of mandibular and maxillary molar with 54.3% and 66.7% of the fractures, respectively. Fracture rate was similar in initial treatment, 2.1% (44/2147; 95% CI: 1.5% - 2.7%), and in retreatment cases, 2.1% (34/1610; 95% CI: 1.5% - 2.9%). Of the 162 cases of broken instruments 34.6% of the fragments could not be bypassed or removed (56/162). The overall success rate either by removal of the fragment or bypassing the fragment was 65.4%. The majority of the fragments located in the cervical third were removed (88.0%), half in the middle third (55.6%), and only one in four (24.1%) in the apical third. The differences between the root canal thirds in relation to the management of separated instruments were statistically significant (P <0.001). Almost all of the instruments were removed by using ultrasonics (94.4%; 95% CI: 86.4 - 98.5). In seven cases, perforation of root wall happened in the area corresponding to the instrument (7/162) 4,32%. Conclusively, based on the results of the present study, the fracture incidence of rotary nickel-titanium instruments is higher than that of stainless steel hand instruments, however the probability of instrument fracture remains low. Instrument fracture is more likely to occur in the mesiobuccal root canal of upper and lower molars and in the apical third of root canals. Removing or bypassing the fragments is easier in the cervical third where the fragment is visible in the optical microscope with the majority of the fragments being removed, while it becomes more difficult when the fragment is located in a more apical region of the root canal."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συχνότητα θραύσης και αντιμετώπιση σπασμένων μικροεργαλείων στη μεταπτυχιακή κλινική της Ενδοδοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ: μια κλινική αναδρομική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπυροπούλου Αικατερίνη-Παναγιώτα","Spyropoulou Aikaterini-Panagiota"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τα εργαλεία νικελίου τιτανίου (NiTi) εισήχθησαν ώστε να βελτιώσουν τη μηχανική επεξεργασία των κεκαμένων ριζικών σωλήνων. Είναι υπερελαστικά και κάμπτονται πολύ περισσότερο από τα εργαλεία από ανοξείδωτο χάλυβα πριν υπερβούν το όριο ελαστικότητάς τους. Παρά την αυξημένη ευκαμψία τους και τις μεταλλουργικές βελτιώσεις στη διαδικασία παραγωγής των εργαλείων NiTi, η θραύση των μικροεργαλείων εξακολουθεί να είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα. Η παρούσα αναδρομική κλινική μελέτη πρώτα αξιολόγησε τη συχνότητα θραύσης των εργαλείων χειρός από ανοξείδωτο χάλυβα και των περιστρεφόμενων εργαλείων NiTi που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κλινική εκπαίδευση των μεταπτυχιακών φοιτητών της Οδοντιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών τη χρονική περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου 2010 και Ιουνίου 2019 και δεύτερον εξέτασε την αντιμετώπιση των θραυσμάτων που είτε έσπασαν από τους φοιτητές είτε παραπέμφθηκαν στην μεταπτυχιακή κλινική για αντιμετώπιση. Εξετάστηκαν ενδελεχώς όλοι οι φάκελοι των ασθενών με τις ακτινογραφίες τους και συλλέχθηκαν μόνο τα περιστατικά με σπασμένο μικροεργαλείο ή σπασμένη εγλυφίδα τα οποία ήταν συνολικά 162. Από τις ακτινογραφίες και τα στοιχεία των φακέλων καταγράφηκαν τα εξής δεδομένα: το είδος του δοντιού, ο ριζικός σωλήνας, το τριτημόριο του ριζικού σωλήνα στο οποίο βρίσκεται το θραύσμα, το είδος της θεραπείας, αν το θραύσμα προϋπήρχε, το είδος του θραύσματος και η αντιμετώπιση του από το μεταπτυχιακό φοιτητή όπου σε περιπτωση αφαίρεσης του καταγράφηκε η τεχνική αφαίρεσης. Όλες οι προσπάθειες αφαίρεσης πραγματοποιήθηκαν με τη βοήθεια οπτικού μικροσκοπίου. Η συνολική συχνότητα θραύσης με βάση τον αριθμό των ριζικών σωλήνων ήταν 0,9% (78/8373) και σε σχέση με τον αριθμό των δοντιών ήταν 2,1% (78/3757). Με βάση το συνολικό αριθμό δοντιών, η συχνότητα θραύσης ήταν μεγαλύτερη στα περιστρεφόμενα εργαλεία 1.7% (62/3757; 95% CI: 1.3% - 2.1%), ακολουθούμενη από τα stainless steel 0.4% (13/3757; 95% CI: 0.2% - 0.6%). Η διαφορά μεταξύ των συχνοτήτων των περιστρεφόμενων εργαλείων και των stainless steel ήταν στατιστικά σημαντική (P<0.001). Η πλειοψηφία των θραυσμάτων εντοπίζονταν στο ακρορριζικό τριτημόριο (60.3%; 95% CI: 48.5 – 71.2). Τα δόντια με τη μεγαλύτερη συχνότητα θραύσης ήταν οι κάτω γομφίοι (44.5%; 95% CI: 33.6 – 56.7) ακολουθούμενοι από τους άνω γομφίους (34.6%; 24.2 – 46.2). Συνολικά, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα θραύσης σε οπίσθια δόντια σε σχέση με τα υπόλοιπα δόντια (94.9%; 95% CI: 87.4 – 98.6)(P < 0.001). Στους κάτω γομφίους όπως επίσης και στους άνω γομφίους παρατηρήθηκε θραύση συχνότερα στον εγγύς παρειακό ριζικό σωλήνα (54.3% και 66.7% των θραύσεων, αντίστοιχα). Η συχνότητα θραύσης ήταν όμοια τόσο στην αρχική θεραπεία, 2.1% (44/2147; 95% CI: 1.5% - 2.7%), όσο και στην επανάληψη, 2.1% (34/1610; 95% CI: 1.5% - 2.9%). Από τα 162 περιστατικά με θραύση εργαλείου που αντιμετωπίστηκαν συνολικά παρέμειναν το 34,6% των εργαλείων ( 56/162 θραύσματα). Το συνολικό ποσοστό επιτυχούς αντιμετώπισης είτε με αφαίρεση είτε με προσπέλαση του θραύσματος ήταν 65.4%. Η πλειοψηφία των θραυσμάτων που βρίσκονταν στο αυχενικό τριτημόριο αφαιρέθηκαν (88.0%), στο μέσο τριτημόριο αφαιρέθηκαν τα μισά (55.6%) και στο ακρορριζικό τριτημόριο μόνο ένα στα τέσσερα (24.1%). Οι διαφορές μεταξύ των τριτημορίων σε σχέση με τους τρόπους αντιμετώπισης των σπασμένων εργαλείων ήταν στατιστικά σημαντικές (P < 0.001). Η πλειοψηφία των εργαλείων που αφαιρέθηκαν, αφαιρέθηκαν με υπερήχους (94.4%; 95% CI: 86.4 – 98.5). Κατά την προσπάθεια αφαίρεσης του εργαλείου διάτρηση της ρίζας στην περιοχή αντίστοιχα με το θραύσμα είχαμε σε 7 περιστατικά (7/162) 4,32%. Συμπερασματικά, με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης η συχνότητα θραύσης των περιστρεφόμενων εργαλείων νικελίου τιτανίου είναι μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή των εργαλείων χειρός, ωστόσο η πιθανότητα θραύσης και των δύο παραμένει μικρή. Θραύση μικροεργαλείου είναι πιο πιθανόν να συμβεί στον εγγύς παρειακό ριζικό σωλήνα άνω και κάτω γομφίων και στο ακρορριζικό τριτημόριο των ριζικών σωλήνων. Η αφαίρεση ή προσπέλαση των εργαλείων είναι πιο εύκολη στο αυχενικό τριτημόριο που το θραύσμα είναι ορατό με το οπτικό μικροσκόπιο με την πλειοψηφία των θραυσμάτων να αφαιρούνται, ενώ γίνετα πιο δύσκολη σε ακρορριζικότερα τμήματα του ριζικού σωλήνα.","Nickel-titanium (NiTi) endodontic instruments were introduced to facilitate instrumentation of curved canals. Ni-Ti instruments are superelastic and more flexible than stainless-steel (SS) instruments before exceeding their elastic limit. Despite this increased flexibility and metallurgical advancements in the nickel-titanium file manufacturing process, file separation remains a concern. This retrospective clinical study firstly assessed the fracture incidence of hand SS and rotary NiTi Instrument when used by students in the Εndodontic graduate program at the University of Athens Dental School between October 2010 and June 2019 and secondly investigated the management of broken instruments which either had broken from the residents or had been referred. All patients' records with their X-rays were thoroughly examined and only the cases with a broken instrument or a broken bur were collected, which were a total of 162. The following data were recorded from the X-rays and data of patients’ records: the type of tooth, the root canal, the third of the root canal in which the fragment was located, the type of treatment, if the fragment pre-existed, the type of the fragment and its management by the postgraduate student in case of removal and the removal technique was recorded. All removal attempts were performed using an operating microscope. The overall incidence of fractured files in relation to the number of instrumented canals was 0.9% (78/8373) and in relation to the number of teeth was 2.1% (78/3757) . The incidence of rotary NiTi fractures based on the number of teeth was higher 1.7% (62/3757; 95% CI: 1.3% - 2.1%), than stainless steel 0.4% (13/3757; 95% CI: 0.2% - 0.6%). The difference in the incidence of fracture between the rotary NiTi and the SS hand instruments was statistically significant (P<0.001). The majority of fragments were located in the apical third (60.3%; 95% CI: 48.5 – 71.2). The teeth with the highest fracture rate were the lower molars with 44.5% followed by the upper molars with 34.6%. Overall, a statistically significant higher incidence was observed in posterior teeth than in other teeth (94.9%; 95% CI: 87.4 - 98.6) (P <0.001). The root canal that had more frequent instruments fractures may the mesiobuccal root canal of mandibular and maxillary molar with 54.3% and 66.7% of the fractures, respectively. Fracture rate was similar in initial treatment, 2.1% (44/2147; 95% CI: 1.5% - 2.7%), and in retreatment cases, 2.1% (34/1610; 95% CI: 1.5% - 2.9%). Of the 162 cases of broken instruments 34.6% of the fragments could not be bypassed or removed (56/162). The overall success rate either by removal of the fragment or bypassing the fragment was 65.4%. The majority of the fragments located in the cervical third were removed (88.0%), half in the middle third (55.6%), and only one in four (24.1%) in the apical third. The differences between the root canal thirds in relation to the management of separated instruments were statistically significant (P <0.001). Almost all of the instruments were removed by using ultrasonics (94.4%; 95% CI: 86.4 - 98.5). In seven cases, perforation of root wall happened in the area corresponding to the instrument (7/162) 4,32%. Conclusively, based on the results of the present study, the fracture incidence of rotary nickel-titanium instruments is higher than that of stainless steel hand instruments, however the probability of instrument fracture remains low. Instrument fracture is more likely to occur in the mesiobuccal root canal of upper and lower molars and in the apical third of root canals. Removing or bypassing the fragments is easier in the cervical third where the fragment is visible in the optical microscope with the majority of the fragments being removed, while it becomes more difficult when the fragment is located in a more apical region of the root canal."],"dc:identifier":["uoadl:3198214","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198214"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συχνότητα θραύσης και αντιμετώπιση σπασμένων μικροεργαλείων στη μεταπτυχιακή κλινική της Ενδοδοντολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ: μια κλινική αναδρομική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:39Z"}