{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198443"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198443","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση της αιμοδοσίας στα αποθέματα σιδήρου σε συστηματικούς αιμοδότες. Αξιολόγηση φερριτίνης ορού","abstract":"Ο σίδηρος αποτελεί ένα από τα βασικότερα ιχνοστοιχεία και είναι απαραίτητος για τον οργανισμό. Μια από τις σημαντικότερες ιδιότητες του είναι η συμμετοχή του στην οξυγόνωση των ιστών και των οργάνων με το να αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό της αιμοσφαιρίνης και της μυοσφαιρίνης. Επιπλέον συμμετέχει σε πλήθος άλλων βασικών διεργασιών και η έλλειψη του έχει αρνητικά αποτελέσματα για τον οργανισμό. Όταν αυτός βρίσκεται σε περίσσεια, το πλεόνασμα του αποθηκεύεται στη πρωτεΐνη φερριτίνη. Όταν τα επίπεδα του σιδήρου είναι χαμηλά τότε κινητοποιείται ο αποθηκευμένος στη φερριτίνη σίδηρος. Ωστόσο, εάν τα επίπεδα σιδήρου εξακολουθούν να είναι μειωμένα είτε λόγω αυξημένης απώλειας αυτού, είτε λόγω μειωμένης απορρόφησής του τότε εμφανίζεται σιδηροπενική αναιμία. Η εθελοντική αιμοδοσία είναι βασικός πυλώνας του δημόσιου συστήματος υγείας και συγχρόνως συνθέτει ένα πλέγμα αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της κοινωνίας. Η διαδικασία επιλογής των αιμοδοτών αν και αρχικά ήταν εστιασμένη στην εξασφάλιση της υγείας του ασθενή που λάμβανε το αίμα, εδώ και αρκετές δεκαετίες είναι προσανατολισμένη και στην ασφάλεια του δότη. Η αιμοδοσία ως ιατρική πράξη ενέχει κινδύνους όχι μόνο για το δέκτη αλλά και για το δότη αυτής. Επιπλέον, ο εθελοντικός της χαρακτήρας δημιουργεί την επιπρόσθετη υποχρέωση στις υπηρεσίες αιμοδοσίας για τη διασφάλιση της ακεραιότητας του δότη. Στο χρονικό διάστημα της παρούσας μελέτης από τον Ιούνιο του 2021 έως και τον Ιανουάριο του 2022 ελέγχθηκαν στο κέντρο αίματος του Ε.ΚΕ.Α 1.630 εθελοντές αιμοδότες εκ των οποίων το 71,7% (N=1168) ήταν άνδρες και το 28,3% (N=462) γυναίκες, από νοσοκομεία της Αττικής, για τα επίπεδα φερριτίνης με τη μέθοδο της μικροσωματιδιακής ανοσοεξέτασης χημειοφωταύγειας ( CMIA ) του αναλυτή Architect ( ABBOTΤ ). Από τον έλεγχο βρέθηκε πως από τους 1168 άνδρες οι 651, δηλαδή ποσοστό 55,87%, είχαν χαμηλά επίπεδα φερριτίνης στο αίμα τους, δηλαδή τιμές από 15-50ng/ml ή και άδειες αποθήκες με αντίστοιχες τιμές <15ng/ml. Στις 462 γυναίκες που ελέγχθηκαν οι 399, δηλαδή σε ποσοστό 86,36%, είχαν χαμηλά επίπεδα φερριτίνης που αντιστοιχούσαν είτε σε ερυθροποίηση με χαμηλό σίδηρο (15-50ng/ml), είτε σε άδειες αποθήκες σιδήρου (<15ng/ml). Παρατηρήσαμε ότι το φύλο, η αναπαραγωγική ηλικία για τις γυναίκες και ο αριθμός των προηγούμενων αιμοδοσιών αποτελούν τους ισχυρότερους προγνωστικούς δείκτες για εμφάνιση έλλειψης σιδήρου μετά από αιμοδοσία. Ειδικότερα, όσον αφορά το φύλο παρατηρήθηκε ότι από τους άνδρες αιμοδότες το 43,66% είχε φυσιολογικά επίπεδα φερριτίνης (50-300 ng/ml) και μόλις το 13,63% των γυναικών δοτών κυμαίνονταν μέσα στα φυσιολογικά όρια (p<0,0001). Επίσης σε σχέση με την παράμετρο της ηλικίας των γυναικών διαπιστώθηκε ότι από τις γυναίκες για τις οποίες ήταν δυνατή η πρόσβαση σε ηλικιακά δεδομένα, οι 240 βρίσκονταν σε αναπαραγωγική ηλικία ( <50 ετών) δηλαδή σε ποσοστό 61,7 % και οι 149 γυναίκες σε μετεμηνοπαυσιακή ηλικία (>50 ετών) σε ποσοστό 38,3%. Αφού χωρίσαμε τις αιμοδότριες στις δύο ηλικιακές ομάδες, προέκυψε ότι αυτές σε εμμηνόπαυση έχουν περίπου διπλάσια επίπεδα φερριτίνης (p<0,0001). Παρατηρήθηκε ακόμα, πως όσο μεγαλύτερο το πλήθος των αιμοδοσιών τόσο χαμηλότερα και τα επίπεδα φερριτίνης των αιμοδοτών. Για παράδειγμα το πλήθος των αιμοδοτών με ≥7 αιμοδοσίες (Ν=647) αποτελούν το 61,62% του συνόλου ( Ν=1050) αυτών που έχουν χαμηλές ή και άδειες αποθήκες σιδήρου (p<0,0001). Αν και ορισμένες χώρες έχουν εντάξει τη μέτρηση της φερριτίνης στα κριτήρια επιλογής αιμοδοτών πιλοτικά, εντούτοις δεν αποτελεί μέθοδο ρουτίνας. Προτείνεται λοιπόν, πέραν άλλων πιθανών μέτρων που πρέπει να αξιολογηθούν για τη μείωση της επίπτωσης της αιμοδοσίας στα επίπεδα σιδήρου, η εισαγωγή του ελέγχου της φερριτίνης, έστω και σε συγκεκριμένη κατηγορία αιμοδοτών (γυναίκες προεμμηνοπαυσιακής ηλικίας), για την προστασία της υγείας αυτών καθώς και της διατήρησης της δεξαμενής των αιμοδοτών. Επίσης, θα μπορούσε να εισαχθεί ο έλεγχος της φερριτίνης σε τακτικούς αιμοδότες μετά από έναν ικανό αριθμό αιμοδοσιών.","abstract_html":"Ο σίδηρος αποτελεί ένα από τα βασικότερα ιχνοστοιχεία και είναι απαραίτητος για τον οργανισμό. Μια από τις σημαντικότερες ιδιότητες του είναι η συμμετοχή του στην οξυγόνωση των ιστών και των οργάνων με το να αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό της αιμοσφαιρίνης και της μυοσφαιρίνης. Επιπλέον συμμετέχει σε πλήθος άλλων βασικών διεργασιών και η έλλειψη του έχει αρνητικά αποτελέσματα για τον οργανισμό. Όταν αυτός βρίσκεται σε περίσσεια, το πλεόνασμα του αποθηκεύεται στη πρωτεΐνη φερριτίνη. Όταν τα επίπεδα του σιδήρου είναι χαμηλά τότε κινητοποιείται ο αποθηκευμένος στη φερριτίνη σίδηρος. Ωστόσο, εάν τα επίπεδα σιδήρου εξακολουθούν να είναι μειωμένα είτε λόγω αυξημένης απώλειας αυτού, είτε λόγω μειωμένης απορρόφησής του τότε εμφανίζεται σιδηροπενική αναιμία. Η εθελοντική αιμοδοσία είναι βασικός πυλώνας του δημόσιου συστήματος υγείας και συγχρόνως συνθέτει ένα πλέγμα αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της κοινωνίας. Η διαδικασία επιλογής των αιμοδοτών αν και αρχικά ήταν εστιασμένη στην εξασφάλιση της υγείας του ασθενή που λάμβανε το αίμα, εδώ και αρκετές δεκαετίες είναι προσανατολισμένη και στην ασφάλεια του δότη. Η αιμοδοσία ως ιατρική πράξη ενέχει κινδύνους όχι μόνο για το δέκτη αλλά και για το δότη αυτής. Επιπλέον, ο εθελοντικός της χαρακτήρας δημιουργεί την επιπρόσθετη υποχρέωση στις υπηρεσίες αιμοδοσίας για τη διασφάλιση της ακεραιότητας του δότη. Στο χρονικό διάστημα της παρούσας μελέτης από τον Ιούνιο του 2021 έως και τον Ιανουάριο του 2022 ελέγχθηκαν στο κέντρο αίματος του Ε.ΚΕ.Α 1.630 εθελοντές αιμοδότες εκ των οποίων το 71,7% (N=1168) ήταν άνδρες και το 28,3% (N=462) γυναίκες, από νοσοκομεία της Αττικής, για τα επίπεδα φερριτίνης με τη μέθοδο της μικροσωματιδιακής ανοσοεξέτασης χημειοφωταύγειας ( CMIA ) του αναλυτή Architect ( ABBOTΤ ). Από τον έλεγχο βρέθηκε πως από τους 1168 άνδρες οι 651, δηλαδή ποσοστό 55,87%, είχαν χαμηλά επίπεδα φερριτίνης στο αίμα τους, δηλαδή τιμές από 15-50ng/ml ή και άδειες αποθήκες με αντίστοιχες τιμές &lt;15ng/ml. Στις 462 γυναίκες που ελέγχθηκαν οι 399, δηλαδή σε ποσοστό 86,36%, είχαν χαμηλά επίπεδα φερριτίνης που αντιστοιχούσαν είτε σε ερυθροποίηση με χαμηλό σίδηρο (15-50ng/ml), είτε σε άδειες αποθήκες σιδήρου (&lt;15ng/ml). Παρατηρήσαμε ότι το φύλο, η αναπαραγωγική ηλικία για τις γυναίκες και ο αριθμός των προηγούμενων αιμοδοσιών αποτελούν τους ισχυρότερους προγνωστικούς δείκτες για εμφάνιση έλλειψης σιδήρου μετά από αιμοδοσία. Ειδικότερα, όσον αφορά το φύλο παρατηρήθηκε ότι από τους άνδρες αιμοδότες το 43,66% είχε φυσιολογικά επίπεδα φερριτίνης (50-300 ng/ml) και μόλις το 13,63% των γυναικών δοτών κυμαίνονταν μέσα στα φυσιολογικά όρια (p&lt;0,0001). Επίσης σε σχέση με την παράμετρο της ηλικίας των γυναικών διαπιστώθηκε ότι από τις γυναίκες για τις οποίες ήταν δυνατή η πρόσβαση σε ηλικιακά δεδομένα, οι 240 βρίσκονταν σε αναπαραγωγική ηλικία ( &lt;50 ετών) δηλαδή σε ποσοστό 61,7 % και οι 149 γυναίκες σε μετεμηνοπαυσιακή ηλικία (&gt;50 ετών) σε ποσοστό 38,3%. Αφού χωρίσαμε τις αιμοδότριες στις δύο ηλικιακές ομάδες, προέκυψε ότι αυτές σε εμμηνόπαυση έχουν περίπου διπλάσια επίπεδα φερριτίνης (p&lt;0,0001). Παρατηρήθηκε ακόμα, πως όσο μεγαλύτερο το πλήθος των αιμοδοσιών τόσο χαμηλότερα και τα επίπεδα φερριτίνης των αιμοδοτών. Για παράδειγμα το πλήθος των αιμοδοτών με ≥7 αιμοδοσίες (Ν=647) αποτελούν το 61,62% του συνόλου ( Ν=1050) αυτών που έχουν χαμηλές ή και άδειες αποθήκες σιδήρου (p&lt;0,0001). Αν και ορισμένες χώρες έχουν εντάξει τη μέτρηση της φερριτίνης στα κριτήρια επιλογής αιμοδοτών πιλοτικά, εντούτοις δεν αποτελεί μέθοδο ρουτίνας. Προτείνεται λοιπόν, πέραν άλλων πιθανών μέτρων που πρέπει να αξιολογηθούν για τη μείωση της επίπτωσης της αιμοδοσίας στα επίπεδα σιδήρου, η εισαγωγή του ελέγχου της φερριτίνης, έστω και σε συγκεκριμένη κατηγορία αιμοδοτών (γυναίκες προεμμηνοπαυσιακής ηλικίας), για την προστασία της υγείας αυτών καθώς και της διατήρησης της δεξαμενής των αιμοδοτών. Επίσης, θα μπορούσε να εισαχθεί ο έλεγχος της φερριτίνης σε τακτικούς αιμοδότες μετά από έναν ικανό αριθμό αιμοδοσιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καστανιώτης Γεώργιος","Kastaniotis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198443"],"render_values":[{"text":"uoadl:3198443","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198443","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198443","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3198443","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καστανιώτης Γεώργιος","Kastaniotis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198443","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198443"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σίδηρος αποτελεί ένα από τα βασικότερα ιχνοστοιχεία και είναι απαραίτητος για τον οργανισμό. Μια από τις σημαντικότερες ιδιότητες του είναι η συμμετοχή του στην οξυγόνωση των ιστών και των οργάνων με το να αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό της αιμοσφαιρίνης και της μυοσφαιρίνης. Επιπλέον συμμετέχει σε πλήθος άλλων βασικών διεργασιών και η έλλειψη του έχει αρνητικά αποτελέσματα για τον οργανισμό. Όταν αυτός βρίσκεται σε περίσσεια, το πλεόνασμα του αποθηκεύεται στη πρωτεΐνη φερριτίνη. Όταν τα επίπεδα του σιδήρου είναι χαμηλά τότε κινητοποιείται ο αποθηκευμένος στη φερριτίνη σίδηρος. Ωστόσο, εάν τα επίπεδα σιδήρου εξακολουθούν να είναι μειωμένα είτε λόγω αυξημένης απώλειας αυτού, είτε λόγω μειωμένης απορρόφησής του τότε εμφανίζεται σιδηροπενική αναιμία. Η εθελοντική αιμοδοσία είναι βασικός πυλώνας του δημόσιου συστήματος υγείας και συγχρόνως συνθέτει ένα πλέγμα αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της κοινωνίας. Η διαδικασία επιλογής των αιμοδοτών αν και αρχικά ήταν εστιασμένη στην εξασφάλιση της υγείας του ασθενή που λάμβανε το αίμα, εδώ και αρκετές δεκαετίες είναι προσανατολισμένη και στην ασφάλεια του δότη. Η αιμοδοσία ως ιατρική πράξη ενέχει κινδύνους όχι μόνο για το δέκτη αλλά και για το δότη αυτής. Επιπλέον, ο εθελοντικός της χαρακτήρας δημιουργεί την επιπρόσθετη υποχρέωση στις υπηρεσίες αιμοδοσίας για τη διασφάλιση της ακεραιότητας του δότη. Στο χρονικό διάστημα της παρούσας μελέτης από τον Ιούνιο του 2021 έως και τον Ιανουάριο του 2022 ελέγχθηκαν στο κέντρο αίματος του Ε.ΚΕ.Α 1.630 εθελοντές αιμοδότες εκ των οποίων το 71,7% (N=1168) ήταν άνδρες και το 28,3% (N=462) γυναίκες, από νοσοκομεία της Αττικής, για τα επίπεδα φερριτίνης με τη μέθοδο της μικροσωματιδιακής ανοσοεξέτασης χημειοφωταύγειας ( CMIA ) του αναλυτή Architect ( ABBOTΤ ). Από τον έλεγχο βρέθηκε πως από τους 1168 άνδρες οι 651, δηλαδή ποσοστό 55,87%, είχαν χαμηλά επίπεδα φερριτίνης στο αίμα τους, δηλαδή τιμές από 15-50ng/ml ή και άδειες αποθήκες με αντίστοιχες τιμές <15ng/ml. Στις 462 γυναίκες που ελέγχθηκαν οι 399, δηλαδή σε ποσοστό 86,36%, είχαν χαμηλά επίπεδα φερριτίνης που αντιστοιχούσαν είτε σε ερυθροποίηση με χαμηλό σίδηρο (15-50ng/ml), είτε σε άδειες αποθήκες σιδήρου (<15ng/ml). Παρατηρήσαμε ότι το φύλο, η αναπαραγωγική ηλικία για τις γυναίκες και ο αριθμός των προηγούμενων αιμοδοσιών αποτελούν τους ισχυρότερους προγνωστικούς δείκτες για εμφάνιση έλλειψης σιδήρου μετά από αιμοδοσία. Ειδικότερα, όσον αφορά το φύλο παρατηρήθηκε ότι από τους άνδρες αιμοδότες το 43,66% είχε φυσιολογικά επίπεδα φερριτίνης (50-300 ng/ml) και μόλις το 13,63% των γυναικών δοτών κυμαίνονταν μέσα στα φυσιολογικά όρια (p<0,0001). Επίσης σε σχέση με την παράμετρο της ηλικίας των γυναικών διαπιστώθηκε ότι από τις γυναίκες για τις οποίες ήταν δυνατή η πρόσβαση σε ηλικιακά δεδομένα, οι 240 βρίσκονταν σε αναπαραγωγική ηλικία ( <50 ετών) δηλαδή σε ποσοστό 61,7 % και οι 149 γυναίκες σε μετεμηνοπαυσιακή ηλικία (>50 ετών) σε ποσοστό 38,3%. Αφού χωρίσαμε τις αιμοδότριες στις δύο ηλικιακές ομάδες, προέκυψε ότι αυτές σε εμμηνόπαυση έχουν περίπου διπλάσια επίπεδα φερριτίνης (p<0,0001). Παρατηρήθηκε ακόμα, πως όσο μεγαλύτερο το πλήθος των αιμοδοσιών τόσο χαμηλότερα και τα επίπεδα φερριτίνης των αιμοδοτών. Για παράδειγμα το πλήθος των αιμοδοτών με ≥7 αιμοδοσίες (Ν=647) αποτελούν το 61,62% του συνόλου ( Ν=1050) αυτών που έχουν χαμηλές ή και άδειες αποθήκες σιδήρου (p<0,0001). Αν και ορισμένες χώρες έχουν εντάξει τη μέτρηση της φερριτίνης στα κριτήρια επιλογής αιμοδοτών πιλοτικά, εντούτοις δεν αποτελεί μέθοδο ρουτίνας. Προτείνεται λοιπόν, πέραν άλλων πιθανών μέτρων που πρέπει να αξιολογηθούν για τη μείωση της επίπτωσης της αιμοδοσίας στα επίπεδα σιδήρου, η εισαγωγή του ελέγχου της φερριτίνης, έστω και σε συγκεκριμένη κατηγορία αιμοδοτών (γυναίκες προεμμηνοπαυσιακής ηλικίας), για την προστασία της υγείας αυτών καθώς και της διατήρησης της δεξαμενής των αιμοδοτών. Επίσης, θα μπορούσε να εισαχθεί ο έλεγχος της φερριτίνης σε τακτικούς αιμοδότες μετά από έναν ικανό αριθμό αιμοδοσιών.","Iron is one of the most important trace elements and is essential for the body. One of its most important properties is its participation in the oxygenation of tissues and organs by being an integral component of hemoglobin and myoglobin. In addition, it participates in a number of other basic processes and its lack has negative effects on the body. When it is in excess, its excess is stored in the protein ferritin. When iron levels are low then ferritin-stored iron is mobilized. However, if iron levels remain low either due to increased loss or due to decreased absorption then iron deficiency anemia occurs. Voluntary blood donation is a key pillar of the public health system and at the same time composes a grid of solidarity between members of society. The process of selecting blood donors, although initially focused on ensuring the health of the patient receiving the blood, has for several decades been oriented towards the safety of the donor. Blood donation as a medical procedure involves risks not only for the recipient but also for the donor. In addition, its voluntary nature creates the additional obligation in blood donation services to ensure the integrity of the donor. During the period of the present study from June 2021 to January 2022, 1,630 volunteer blood donors were tested in the blood center of EKEA, of which 71.7% were men and 28.3% women, from hospitals of Attica, for ferritin levels by the method of microparticulate immunoassay (CMIA) of the Architect analyzer (ABBOTT). The examination found that out of 1165 men, 651(55,87%) had low levels of ferritin (15-50ng/ml or <15ng/ml) in their blood. On the other hand, of the 462 women tested, 399 (86,3%) had low ferritin levels that corresponded to either low iron erythrocytes (15-50ng/ml) or empty iron stores (<15ng/ml). We have observed that gender, reproductive age for women, the number of previous blood donations are the strongest prognostic indicators for the occurrence of iron deficiency after blood donation. Specifically, in terms of gender, it was observed that 43.66% of male blood donors had normal ferritin levels (50-300 ng / ml) and only 13.63% of female donors were within normal limits (p<0,0001). Also in relation to the age parameter of women, it was found that of the women for whom access to age data was possible, 240 were of reproductive age (<50 years), thus in a percentage of 61.7% and 149 women in postmenopausal age (> 50 years) at a rate of 38.3%. Of these, the lowest ferritin levels occurred in women of childbearing potential. After dividing the blood donors into two age groups then those at menopause have about twice the ferritin levels (p<0,0001). It was also observed that the higher the number of blood donations, the lower the ferritin levels of the blood donors. For example, the number of blood donors with ≥7 blood donations (N = 647) constitute 61.62% of the total (N = 1050) of those who have low or empty iron stores (p<0,0001). Although some countries have included the measurement of ferritin in the criteria for selecting blood donors on a pilot basis, it is not a routine method. It is therefore proposed, in addition to other possible measures to be evaluated to reduce the impact of blood donation on iron levels, the introduction of ferritin control, even in a specific category of blood donors (premenopausal women), to protect their health and maintenance of the blood donor tank. Ferritin testing could also be intoduced into regular blood donors after a sufficient number of blood donations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση της αιμοδοσίας στα αποθέματα σιδήρου σε συστηματικούς αιμοδότες. Αξιολόγηση φερριτίνης ορού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καστανιώτης Γεώργιος","Kastaniotis Georgios"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο σίδηρος αποτελεί ένα από τα βασικότερα ιχνοστοιχεία και είναι απαραίτητος για τον οργανισμό. Μια από τις σημαντικότερες ιδιότητες του είναι η συμμετοχή του στην οξυγόνωση των ιστών και των οργάνων με το να αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό της αιμοσφαιρίνης και της μυοσφαιρίνης. Επιπλέον συμμετέχει σε πλήθος άλλων βασικών διεργασιών και η έλλειψη του έχει αρνητικά αποτελέσματα για τον οργανισμό. Όταν αυτός βρίσκεται σε περίσσεια, το πλεόνασμα του αποθηκεύεται στη πρωτεΐνη φερριτίνη. Όταν τα επίπεδα του σιδήρου είναι χαμηλά τότε κινητοποιείται ο αποθηκευμένος στη φερριτίνη σίδηρος. Ωστόσο, εάν τα επίπεδα σιδήρου εξακολουθούν να είναι μειωμένα είτε λόγω αυξημένης απώλειας αυτού, είτε λόγω μειωμένης απορρόφησής του τότε εμφανίζεται σιδηροπενική αναιμία. Η εθελοντική αιμοδοσία είναι βασικός πυλώνας του δημόσιου συστήματος υγείας και συγχρόνως συνθέτει ένα πλέγμα αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της κοινωνίας. Η διαδικασία επιλογής των αιμοδοτών αν και αρχικά ήταν εστιασμένη στην εξασφάλιση της υγείας του ασθενή που λάμβανε το αίμα, εδώ και αρκετές δεκαετίες είναι προσανατολισμένη και στην ασφάλεια του δότη. Η αιμοδοσία ως ιατρική πράξη ενέχει κινδύνους όχι μόνο για το δέκτη αλλά και για το δότη αυτής. Επιπλέον, ο εθελοντικός της χαρακτήρας δημιουργεί την επιπρόσθετη υποχρέωση στις υπηρεσίες αιμοδοσίας για τη διασφάλιση της ακεραιότητας του δότη. Στο χρονικό διάστημα της παρούσας μελέτης από τον Ιούνιο του 2021 έως και τον Ιανουάριο του 2022 ελέγχθηκαν στο κέντρο αίματος του Ε.ΚΕ.Α 1.630 εθελοντές αιμοδότες εκ των οποίων το 71,7% (N=1168) ήταν άνδρες και το 28,3% (N=462) γυναίκες, από νοσοκομεία της Αττικής, για τα επίπεδα φερριτίνης με τη μέθοδο της μικροσωματιδιακής ανοσοεξέτασης χημειοφωταύγειας ( CMIA ) του αναλυτή Architect ( ABBOTΤ ). Από τον έλεγχο βρέθηκε πως από τους 1168 άνδρες οι 651, δηλαδή ποσοστό 55,87%, είχαν χαμηλά επίπεδα φερριτίνης στο αίμα τους, δηλαδή τιμές από 15-50ng/ml ή και άδειες αποθήκες με αντίστοιχες τιμές <15ng/ml. Στις 462 γυναίκες που ελέγχθηκαν οι 399, δηλαδή σε ποσοστό 86,36%, είχαν χαμηλά επίπεδα φερριτίνης που αντιστοιχούσαν είτε σε ερυθροποίηση με χαμηλό σίδηρο (15-50ng/ml), είτε σε άδειες αποθήκες σιδήρου (<15ng/ml). Παρατηρήσαμε ότι το φύλο, η αναπαραγωγική ηλικία για τις γυναίκες και ο αριθμός των προηγούμενων αιμοδοσιών αποτελούν τους ισχυρότερους προγνωστικούς δείκτες για εμφάνιση έλλειψης σιδήρου μετά από αιμοδοσία. Ειδικότερα, όσον αφορά το φύλο παρατηρήθηκε ότι από τους άνδρες αιμοδότες το 43,66% είχε φυσιολογικά επίπεδα φερριτίνης (50-300 ng/ml) και μόλις το 13,63% των γυναικών δοτών κυμαίνονταν μέσα στα φυσιολογικά όρια (p<0,0001). Επίσης σε σχέση με την παράμετρο της ηλικίας των γυναικών διαπιστώθηκε ότι από τις γυναίκες για τις οποίες ήταν δυνατή η πρόσβαση σε ηλικιακά δεδομένα, οι 240 βρίσκονταν σε αναπαραγωγική ηλικία ( <50 ετών) δηλαδή σε ποσοστό 61,7 % και οι 149 γυναίκες σε μετεμηνοπαυσιακή ηλικία (>50 ετών) σε ποσοστό 38,3%. Αφού χωρίσαμε τις αιμοδότριες στις δύο ηλικιακές ομάδες, προέκυψε ότι αυτές σε εμμηνόπαυση έχουν περίπου διπλάσια επίπεδα φερριτίνης (p<0,0001). Παρατηρήθηκε ακόμα, πως όσο μεγαλύτερο το πλήθος των αιμοδοσιών τόσο χαμηλότερα και τα επίπεδα φερριτίνης των αιμοδοτών. Για παράδειγμα το πλήθος των αιμοδοτών με ≥7 αιμοδοσίες (Ν=647) αποτελούν το 61,62% του συνόλου ( Ν=1050) αυτών που έχουν χαμηλές ή και άδειες αποθήκες σιδήρου (p<0,0001). Αν και ορισμένες χώρες έχουν εντάξει τη μέτρηση της φερριτίνης στα κριτήρια επιλογής αιμοδοτών πιλοτικά, εντούτοις δεν αποτελεί μέθοδο ρουτίνας. Προτείνεται λοιπόν, πέραν άλλων πιθανών μέτρων που πρέπει να αξιολογηθούν για τη μείωση της επίπτωσης της αιμοδοσίας στα επίπεδα σιδήρου, η εισαγωγή του ελέγχου της φερριτίνης, έστω και σε συγκεκριμένη κατηγορία αιμοδοτών (γυναίκες προεμμηνοπαυσιακής ηλικίας), για την προστασία της υγείας αυτών καθώς και της διατήρησης της δεξαμενής των αιμοδοτών. Επίσης, θα μπορούσε να εισαχθεί ο έλεγχος της φερριτίνης σε τακτικούς αιμοδότες μετά από έναν ικανό αριθμό αιμοδοσιών.","Iron is one of the most important trace elements and is essential for the body. One of its most important properties is its participation in the oxygenation of tissues and organs by being an integral component of hemoglobin and myoglobin. In addition, it participates in a number of other basic processes and its lack has negative effects on the body. When it is in excess, its excess is stored in the protein ferritin. When iron levels are low then ferritin-stored iron is mobilized. However, if iron levels remain low either due to increased loss or due to decreased absorption then iron deficiency anemia occurs. Voluntary blood donation is a key pillar of the public health system and at the same time composes a grid of solidarity between members of society. The process of selecting blood donors, although initially focused on ensuring the health of the patient receiving the blood, has for several decades been oriented towards the safety of the donor. Blood donation as a medical procedure involves risks not only for the recipient but also for the donor. In addition, its voluntary nature creates the additional obligation in blood donation services to ensure the integrity of the donor. During the period of the present study from June 2021 to January 2022, 1,630 volunteer blood donors were tested in the blood center of EKEA, of which 71.7% were men and 28.3% women, from hospitals of Attica, for ferritin levels by the method of microparticulate immunoassay (CMIA) of the Architect analyzer (ABBOTT). The examination found that out of 1165 men, 651(55,87%) had low levels of ferritin (15-50ng/ml or <15ng/ml) in their blood. On the other hand, of the 462 women tested, 399 (86,3%) had low ferritin levels that corresponded to either low iron erythrocytes (15-50ng/ml) or empty iron stores (<15ng/ml). We have observed that gender, reproductive age for women, the number of previous blood donations are the strongest prognostic indicators for the occurrence of iron deficiency after blood donation. Specifically, in terms of gender, it was observed that 43.66% of male blood donors had normal ferritin levels (50-300 ng / ml) and only 13.63% of female donors were within normal limits (p<0,0001). Also in relation to the age parameter of women, it was found that of the women for whom access to age data was possible, 240 were of reproductive age (<50 years), thus in a percentage of 61.7% and 149 women in postmenopausal age (> 50 years) at a rate of 38.3%. Of these, the lowest ferritin levels occurred in women of childbearing potential. After dividing the blood donors into two age groups then those at menopause have about twice the ferritin levels (p<0,0001). It was also observed that the higher the number of blood donations, the lower the ferritin levels of the blood donors. For example, the number of blood donors with ≥7 blood donations (N = 647) constitute 61.62% of the total (N = 1050) of those who have low or empty iron stores (p<0,0001). Although some countries have included the measurement of ferritin in the criteria for selecting blood donors on a pilot basis, it is not a routine method. It is therefore proposed, in addition to other possible measures to be evaluated to reduce the impact of blood donation on iron levels, the introduction of ferritin control, even in a specific category of blood donors (premenopausal women), to protect their health and maintenance of the blood donor tank. Ferritin testing could also be intoduced into regular blood donors after a sufficient number of blood donations."],"dc:identifier":["uoadl:3198443","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198443"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίδραση της αιμοδοσίας στα αποθέματα σιδήρου σε συστηματικούς αιμοδότες. Αξιολόγηση φερριτίνης ορού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z"}