{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198485"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3198485","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αυτοστιγματισμός, αυτοεκτίμηση και αυτεπάρκεια: μια συγκριτική μελέτη μεταξύ ψυχιατρικών και ψυχιατροδικαστικών ασθενών με σχιζοφρένεια","abstract":"Τα άτομα με ψυχική ασθένεια έχουν μακρά εμπειρία στις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις, και έτσι οι ερευνητές έχουν τη δυνατότητα να μελετήσουν αυτό το φαινόμενο που ορίζεται ως στίγμα (Corrigan & Rao, 2012). Τα υποκείμενα με ψυχική ασθένεια και ιστορικό παραβατικότητας που έχουν την ταμπέλα του ψυχιατροδικαστικού ασθενή, βιώνουν πολλαπλό στίγμα, αλλά η έρευνα δεν έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τον πολλαπλό στιγματισμό και την επιρροή του στην καλή ψυχοσωματική κατάσταση των υποκειμένων (West, Yanos & Mulay, 2014). Το δημόσιο στίγμα είναι η πιο εξέχουσα μορφή στίγματος που έχει παρατηρηθεί και μελετηθεί καθώς αντιπροσωπεύει τις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις που κατευθύνονται προς μια ομάδα από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Ο αυτοστιγματισμός είναι το αποτέλεσμα της εσωτερίκευσης αυτών των στάσεων και έχει ως αποτέλεσμα τα υποκείμενα να υποφέρουν ένα μεγάλο αριθμό αρνητικών συνεπειών (Corrigan & Rao, 2012). Μία από τις συνέπειες του αυτοστιγματισμού είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η χαμηλή αυτεπάρκεια. Η αυτοεκτίμηση είναι μια διάσταση της εικόνας του εαυτού και αναφέρεται στην καθολική αξιολόγηση των χαρακτηριστικών και των γνωρισμάτων ενός υποκειμένου ( Sörgaard et al., 2002). Η αυτεπάρκεια αναφέρεται στις πεποιθήσεις που έχει κάποιος για τις ικανότητες του ώστε να εκτελεί συμπεριφορές αναγκαίες για να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα απόδοσης σε διάφορα επιτεύγματα (Bandura 1977, 1997).","abstract_html":"Τα άτομα με ψυχική ασθένεια έχουν μακρά εμπειρία στις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις, και έτσι οι ερευνητές έχουν τη δυνατότητα να μελετήσουν αυτό το φαινόμενο που ορίζεται ως στίγμα (Corrigan &amp; Rao, 2012). Τα υποκείμενα με ψυχική ασθένεια και ιστορικό παραβατικότητας που έχουν την ταμπέλα του ψυχιατροδικαστικού ασθενή, βιώνουν πολλαπλό στίγμα, αλλά η έρευνα δεν έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τον πολλαπλό στιγματισμό και την επιρροή του στην καλή ψυχοσωματική κατάσταση των υποκειμένων (West, Yanos &amp; Mulay, 2014). Το δημόσιο στίγμα είναι η πιο εξέχουσα μορφή στίγματος που έχει παρατηρηθεί και μελετηθεί καθώς αντιπροσωπεύει τις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις που κατευθύνονται προς μια ομάδα από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Ο αυτοστιγματισμός είναι το αποτέλεσμα της εσωτερίκευσης αυτών των στάσεων και έχει ως αποτέλεσμα τα υποκείμενα να υποφέρουν ένα μεγάλο αριθμό αρνητικών συνεπειών (Corrigan &amp; Rao, 2012). Μία από τις συνέπειες του αυτοστιγματισμού είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η χαμηλή αυτεπάρκεια. Η αυτοεκτίμηση είναι μια διάσταση της εικόνας του εαυτού και αναφέρεται στην καθολική αξιολόγηση των χαρακτηριστικών και των γνωρισμάτων ενός υποκειμένου ( Sörgaard et al., 2002). Η αυτεπάρκεια αναφέρεται στις πεποιθήσεις που έχει κάποιος για τις ικανότητες του ώστε να εκτελεί συμπεριφορές αναγκαίες για να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα απόδοσης σε διάφορα επιτεύγματα (Bandura 1977, 1997).","abstract_has_math":false,"creators":["Μουσχή Δανάη","Mouschi Danai"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198485"],"render_values":[{"text":"uoadl:3198485","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198485","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198485","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3198485","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουσχή Δανάη","Mouschi Danai"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3198485","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198485"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα άτομα με ψυχική ασθένεια έχουν μακρά εμπειρία στις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις, και έτσι οι ερευνητές έχουν τη δυνατότητα να μελετήσουν αυτό το φαινόμενο που ορίζεται ως στίγμα (Corrigan & Rao, 2012). Τα υποκείμενα με ψυχική ασθένεια και ιστορικό παραβατικότητας που έχουν την ταμπέλα του ψυχιατροδικαστικού ασθενή, βιώνουν πολλαπλό στίγμα, αλλά η έρευνα δεν έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τον πολλαπλό στιγματισμό και την επιρροή του στην καλή ψυχοσωματική κατάσταση των υποκειμένων (West, Yanos & Mulay, 2014). Το δημόσιο στίγμα είναι η πιο εξέχουσα μορφή στίγματος που έχει παρατηρηθεί και μελετηθεί καθώς αντιπροσωπεύει τις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις που κατευθύνονται προς μια ομάδα από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Ο αυτοστιγματισμός είναι το αποτέλεσμα της εσωτερίκευσης αυτών των στάσεων και έχει ως αποτέλεσμα τα υποκείμενα να υποφέρουν ένα μεγάλο αριθμό αρνητικών συνεπειών (Corrigan & Rao, 2012). Μία από τις συνέπειες του αυτοστιγματισμού είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η χαμηλή αυτεπάρκεια. Η αυτοεκτίμηση είναι μια διάσταση της εικόνας του εαυτού και αναφέρεται στην καθολική αξιολόγηση των χαρακτηριστικών και των γνωρισμάτων ενός υποκειμένου ( Sörgaard et al., 2002). Η αυτεπάρκεια αναφέρεται στις πεποιθήσεις που έχει κάποιος για τις ικανότητες του ώστε να εκτελεί συμπεριφορές αναγκαίες για να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα απόδοσης σε διάφορα επιτεύγματα (Bandura 1977, 1997).","People with mental illness have long experienced prejudice and discrimination and researchers have been able to study this phenomenon as stigma (Corrigan & Rao, 2012). Individuals with a mental illness and a criminal history, labeled forensic patients, experience multiple stigmas but research has skimmed over stigmatizations and their influence on the well-being of these individuals (West, Yanos & Mulay, 2014). Public stigma is the most prominent form observed and studied, as it represents the prejudice and discrimination directed at a group by the larger population. Self-stigma occurs when people internalize these public attitudes and suffer numerous negative consequences as a result (Corrigan & Rao, 2012). One of the consequences of self-stigma is low self-esteem and low self-efficacy. Self-esteem is an aspect of the self-concept and refers to the global evaluation of one’s own characteristics and attributes (Sörgaard et al., 2002). Self-efficacy refers to an individual's belief in his or her capacity to execute behaviors necessary to produce specific performance attainments (Bandura 1977, 1997)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αυτοστιγματισμός, αυτοεκτίμηση και αυτεπάρκεια: μια συγκριτική μελέτη μεταξύ ψυχιατρικών και ψυχιατροδικαστικών ασθενών με σχιζοφρένεια"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουσχή Δανάη","Mouschi Danai"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τα άτομα με ψυχική ασθένεια έχουν μακρά εμπειρία στις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις, και έτσι οι ερευνητές έχουν τη δυνατότητα να μελετήσουν αυτό το φαινόμενο που ορίζεται ως στίγμα (Corrigan & Rao, 2012). Τα υποκείμενα με ψυχική ασθένεια και ιστορικό παραβατικότητας που έχουν την ταμπέλα του ψυχιατροδικαστικού ασθενή, βιώνουν πολλαπλό στίγμα, αλλά η έρευνα δεν έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τον πολλαπλό στιγματισμό και την επιρροή του στην καλή ψυχοσωματική κατάσταση των υποκειμένων (West, Yanos & Mulay, 2014). Το δημόσιο στίγμα είναι η πιο εξέχουσα μορφή στίγματος που έχει παρατηρηθεί και μελετηθεί καθώς αντιπροσωπεύει τις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις που κατευθύνονται προς μια ομάδα από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Ο αυτοστιγματισμός είναι το αποτέλεσμα της εσωτερίκευσης αυτών των στάσεων και έχει ως αποτέλεσμα τα υποκείμενα να υποφέρουν ένα μεγάλο αριθμό αρνητικών συνεπειών (Corrigan & Rao, 2012). Μία από τις συνέπειες του αυτοστιγματισμού είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η χαμηλή αυτεπάρκεια. Η αυτοεκτίμηση είναι μια διάσταση της εικόνας του εαυτού και αναφέρεται στην καθολική αξιολόγηση των χαρακτηριστικών και των γνωρισμάτων ενός υποκειμένου ( Sörgaard et al., 2002). Η αυτεπάρκεια αναφέρεται στις πεποιθήσεις που έχει κάποιος για τις ικανότητες του ώστε να εκτελεί συμπεριφορές αναγκαίες για να παράγει συγκεκριμένα αποτελέσματα απόδοσης σε διάφορα επιτεύγματα (Bandura 1977, 1997).","People with mental illness have long experienced prejudice and discrimination and researchers have been able to study this phenomenon as stigma (Corrigan & Rao, 2012). Individuals with a mental illness and a criminal history, labeled forensic patients, experience multiple stigmas but research has skimmed over stigmatizations and their influence on the well-being of these individuals (West, Yanos & Mulay, 2014). Public stigma is the most prominent form observed and studied, as it represents the prejudice and discrimination directed at a group by the larger population. Self-stigma occurs when people internalize these public attitudes and suffer numerous negative consequences as a result (Corrigan & Rao, 2012). One of the consequences of self-stigma is low self-esteem and low self-efficacy. Self-esteem is an aspect of the self-concept and refers to the global evaluation of one’s own characteristics and attributes (Sörgaard et al., 2002). Self-efficacy refers to an individual's belief in his or her capacity to execute behaviors necessary to produce specific performance attainments (Bandura 1977, 1997)."],"dc:identifier":["uoadl:3198485","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3198485"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αυτοστιγματισμός, αυτοεκτίμηση και αυτεπάρκεια: μια συγκριτική μελέτη μεταξύ ψυχιατρικών και ψυχιατροδικαστικών ασθενών με σχιζοφρένεια"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z"}