{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3199677"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3199677","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιολογικός ρόλος και αποσαφήνιση μηχανισμών βιογένεσης και επιδιόρθωσης τελομερικής και χρωμοσωμικής ευθραυστότητας στον ποντικό και στον άνθρωπο.","abstract":"Τα τελομερή στα άκρα των χρωμοσωμάτων και οι κοινές εύθραυστες χρωμοσωμικές θέσεις είναι περιοχές περισσότερο ευάλωτες σε χρωμοσωμικές αναδιατάξεις και έχουν συνδεθεί τόσο με την εμφάνιση της νεοπλασίας, όσο και την ανάπτυξη γονιδιωματικής αστάθειας στον καρκίνο. Για να διατηρηθεί η γονιδιωματική ακεραιότητα τα κύτταρα ενεργοποιούν διάφορους μηχανισμούς επιδιόρθωσης. Για την επιδιόρθωση των δίκλωνων θραυσμάτων (DSBs) και την προαγωγή της μη ομόλογης ένωσης άκρων (NHEJ) έχει δειχθεί ότι συμμετέχουν δύο μη καλά χαρακτηρισμένες πρωτεΐνες, οι οποίες συγκροτούν το σύμπλοκο Shieldin, η SHLD1 και η SHLD2. Στην παρούσα εργασία αποδείχθηκε ότι η απώλεια έκφρασης αυτών των δύο πρωτεϊνών μπορεί να αυξάνει τη χρωμοσωμική αστάθεια και να κάνει τα κύτταρα πιο ευαίσθητα σε κυτταροτοξικούς παράγοντες, όμως απαραίτητη είναι η διεξαγωγή επιπλέον πειραμάτων. Ακόμα, ένας μηχανισμός επιδιόρθωσης, ο μηχανισμός ανασυνδυαστικής επιδιόρθωσης μονόπλευρων θραύσεων (BIR) αποτελεί ένα παράδειγμα ομόλογου ανασυνδυασμού και φαίνεται να παίζει καίριο ρόλο στην επιδιόρθωση των σταματημένων και σπασμένων διχάλων αντιγραφής, καθώς και στη διατήρηση του μήκους των τελομερών σε κύτταρα που δεν διαθέτουν τελομεράση. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί δύο διακριτοί μηχανισμοί BIR οι οποίοι βασίζονται στη δράση της ελικάσης BLM και εξαρτώνται ή όχι από τη ρεκομπινάση RAD52. Με την χρήση μίας νέας τεχνολογίας αποδείχθηκε ότι η απώλεια της εξωνουκλεάσης EXD2, αλλά και της ρεκομπινάσης RAD52 προκαλεί αύξηση των γεγονότων ενδοχρωμοσωμικής συντηρητικής DNA σύνθεσης. Τα ευρήματα αυτά, σε συνδυασμό με επιπρόσθετα δεδομένα υποστηρίζουν την υπόθεση ότι η EXD2 λειτουργεί ως ένας μοριακός διακόπτης μεταξύ των δύο μονοπατιών BIR, με την απώλειά της να ωθεί τα κύτταρα προς τον ανεξάρτητο από την RAD52 BIR μηχανισμό, ο οποίος φαίνεται να λειτουργεί κυρίως ενδοχρωμοσωμικά. Τέλος, μελετήθηκε ένας φαινότυπος ο οποίος φαίνεται να σχετίζεται με τον BIR, τα εύθραυστα τελομερή. Αποδείχτηκε ότι το ποσοστό των εύθραυστων τελομερών αυξήθηκε σε βλαστοκύτταρα καρδιάς ποντικού που δεν εκφράζουν δεσμίνη.","abstract_html":"Τα τελομερή στα άκρα των χρωμοσωμάτων και οι κοινές εύθραυστες χρωμοσωμικές θέσεις είναι περιοχές περισσότερο ευάλωτες σε χρωμοσωμικές αναδιατάξεις και έχουν συνδεθεί τόσο με την εμφάνιση της νεοπλασίας, όσο και την ανάπτυξη γονιδιωματικής αστάθειας στον καρκίνο. Για να διατηρηθεί η γονιδιωματική ακεραιότητα τα κύτταρα ενεργοποιούν διάφορους μηχανισμούς επιδιόρθωσης. Για την επιδιόρθωση των δίκλωνων θραυσμάτων (DSBs) και την προαγωγή της μη ομόλογης ένωσης άκρων (NHEJ) έχει δειχθεί ότι συμμετέχουν δύο μη καλά χαρακτηρισμένες πρωτεΐνες, οι οποίες συγκροτούν το σύμπλοκο Shieldin, η SHLD1 και η SHLD2. Στην παρούσα εργασία αποδείχθηκε ότι η απώλεια έκφρασης αυτών των δύο πρωτεϊνών μπορεί να αυξάνει τη χρωμοσωμική αστάθεια και να κάνει τα κύτταρα πιο ευαίσθητα σε κυτταροτοξικούς παράγοντες, όμως απαραίτητη είναι η διεξαγωγή επιπλέον πειραμάτων. Ακόμα, ένας μηχανισμός επιδιόρθωσης, ο μηχανισμός ανασυνδυαστικής επιδιόρθωσης μονόπλευρων θραύσεων (BIR) αποτελεί ένα παράδειγμα ομόλογου ανασυνδυασμού και φαίνεται να παίζει καίριο ρόλο στην επιδιόρθωση των σταματημένων και σπασμένων διχάλων αντιγραφής, καθώς και στη διατήρηση του μήκους των τελομερών σε κύτταρα που δεν διαθέτουν τελομεράση. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί δύο διακριτοί μηχανισμοί BIR οι οποίοι βασίζονται στη δράση της ελικάσης BLM και εξαρτώνται ή όχι από τη ρεκομπινάση RAD52. Με την χρήση μίας νέας τεχνολογίας αποδείχθηκε ότι η απώλεια της εξωνουκλεάσης EXD2, αλλά και της ρεκομπινάσης RAD52 προκαλεί αύξηση των γεγονότων ενδοχρωμοσωμικής συντηρητικής DNA σύνθεσης. Τα ευρήματα αυτά, σε συνδυασμό με επιπρόσθετα δεδομένα υποστηρίζουν την υπόθεση ότι η EXD2 λειτουργεί ως ένας μοριακός διακόπτης μεταξύ των δύο μονοπατιών BIR, με την απώλειά της να ωθεί τα κύτταρα προς τον ανεξάρτητο από την RAD52 BIR μηχανισμό, ο οποίος φαίνεται να λειτουργεί κυρίως ενδοχρωμοσωμικά. Τέλος, μελετήθηκε ένας φαινότυπος ο οποίος φαίνεται να σχετίζεται με τον BIR, τα εύθραυστα τελομερή. Αποδείχτηκε ότι το ποσοστό των εύθραυστων τελομερών αυξήθηκε σε βλαστοκύτταρα καρδιάς ποντικού που δεν εκφράζουν δεσμίνη.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριακάκη Μαρία","Kiriakaki Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3199677"],"render_values":[{"text":"uoadl:3199677","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3199677","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3199677","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3199677","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριακάκη Μαρία","Kiriakaki Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3199677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3199677"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελομερή στα άκρα των χρωμοσωμάτων και οι κοινές εύθραυστες χρωμοσωμικές θέσεις είναι περιοχές περισσότερο ευάλωτες σε χρωμοσωμικές αναδιατάξεις και έχουν συνδεθεί τόσο με την εμφάνιση της νεοπλασίας, όσο και την ανάπτυξη γονιδιωματικής αστάθειας στον καρκίνο. Για να διατηρηθεί η γονιδιωματική ακεραιότητα τα κύτταρα ενεργοποιούν διάφορους μηχανισμούς επιδιόρθωσης. Για την επιδιόρθωση των δίκλωνων θραυσμάτων (DSBs) και την προαγωγή της μη ομόλογης ένωσης άκρων (NHEJ) έχει δειχθεί ότι συμμετέχουν δύο μη καλά χαρακτηρισμένες πρωτεΐνες, οι οποίες συγκροτούν το σύμπλοκο Shieldin, η SHLD1 και η SHLD2. Στην παρούσα εργασία αποδείχθηκε ότι η απώλεια έκφρασης αυτών των δύο πρωτεϊνών μπορεί να αυξάνει τη χρωμοσωμική αστάθεια και να κάνει τα κύτταρα πιο ευαίσθητα σε κυτταροτοξικούς παράγοντες, όμως απαραίτητη είναι η διεξαγωγή επιπλέον πειραμάτων. Ακόμα, ένας μηχανισμός επιδιόρθωσης, ο μηχανισμός ανασυνδυαστικής επιδιόρθωσης μονόπλευρων θραύσεων (BIR) αποτελεί ένα παράδειγμα ομόλογου ανασυνδυασμού και φαίνεται να παίζει καίριο ρόλο στην επιδιόρθωση των σταματημένων και σπασμένων διχάλων αντιγραφής, καθώς και στη διατήρηση του μήκους των τελομερών σε κύτταρα που δεν διαθέτουν τελομεράση. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί δύο διακριτοί μηχανισμοί BIR οι οποίοι βασίζονται στη δράση της ελικάσης BLM και εξαρτώνται ή όχι από τη ρεκομπινάση RAD52. Με την χρήση μίας νέας τεχνολογίας αποδείχθηκε ότι η απώλεια της εξωνουκλεάσης EXD2, αλλά και της ρεκομπινάσης RAD52 προκαλεί αύξηση των γεγονότων ενδοχρωμοσωμικής συντηρητικής DNA σύνθεσης. Τα ευρήματα αυτά, σε συνδυασμό με επιπρόσθετα δεδομένα υποστηρίζουν την υπόθεση ότι η EXD2 λειτουργεί ως ένας μοριακός διακόπτης μεταξύ των δύο μονοπατιών BIR, με την απώλειά της να ωθεί τα κύτταρα προς τον ανεξάρτητο από την RAD52 BIR μηχανισμό, ο οποίος φαίνεται να λειτουργεί κυρίως ενδοχρωμοσωμικά. Τέλος, μελετήθηκε ένας φαινότυπος ο οποίος φαίνεται να σχετίζεται με τον BIR, τα εύθραυστα τελομερή. Αποδείχτηκε ότι το ποσοστό των εύθραυστων τελομερών αυξήθηκε σε βλαστοκύτταρα καρδιάς ποντικού που δεν εκφράζουν δεσμίνη.","Telomeres in the end of chromosomes and common fragile chromosomal sites are areas more vulnerable to chromosomal rearrangements and have been associated with both the appearance of cancer and the development of genomic instability in cancer. To maintain genomic integrity, cells activate various repair mechanisms. For the repair of double-strand breaks in DNA (DSBs) and the promotion of non-homologous end joining (NHEJ), two poorly characterized proteins have been shown to be involved in, SHLD1 and SHLD2, which form the Shieldin complex. Here it has been shown that the loss of the expression of these two proteins can increases chromosomal instability and make cells more sensitive to cytotoxic agents, but additional experiments are necessary. Another repair mechanism, the break induced replication (BIR), is an example of homologous recombination and appears to play a key role in repairing stopped and broken replication forks as well as maintaining telomere length to cells lacking telomerase. To date, two distinct BIR mechanisms have been found which are based on the action of BLM helix and depend on RAD52 recombinase or not. Using a new technology, it has been shown that the loss of EXD2 exonuclease, as well as RAD52 recombinase, causes an increase in the events of endochromosomal conservative DNA synthesis. These findings, combined with additional data, support the hypothesis that EXD2 acts as a molecular switch between the two BIR pathways, with its loss pushing cells toward the RAD52-independent BIR mechanism, which appears to function primarily endochromosomally. Finally, a phenotype that appears to be related to BIR was studied, the fragile telomeres. The percentage of fragile telomeres was shown to increase in cardiac mouse stem cells lacking desmin."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιολογικός ρόλος και αποσαφήνιση μηχανισμών βιογένεσης και επιδιόρθωσης τελομερικής και χρωμοσωμικής ευθραυστότητας στον ποντικό και στον άνθρωπο."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριακάκη Μαρία","Kiriakaki Maria"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Τα τελομερή στα άκρα των χρωμοσωμάτων και οι κοινές εύθραυστες χρωμοσωμικές θέσεις είναι περιοχές περισσότερο ευάλωτες σε χρωμοσωμικές αναδιατάξεις και έχουν συνδεθεί τόσο με την εμφάνιση της νεοπλασίας, όσο και την ανάπτυξη γονιδιωματικής αστάθειας στον καρκίνο. Για να διατηρηθεί η γονιδιωματική ακεραιότητα τα κύτταρα ενεργοποιούν διάφορους μηχανισμούς επιδιόρθωσης. Για την επιδιόρθωση των δίκλωνων θραυσμάτων (DSBs) και την προαγωγή της μη ομόλογης ένωσης άκρων (NHEJ) έχει δειχθεί ότι συμμετέχουν δύο μη καλά χαρακτηρισμένες πρωτεΐνες, οι οποίες συγκροτούν το σύμπλοκο Shieldin, η SHLD1 και η SHLD2. Στην παρούσα εργασία αποδείχθηκε ότι η απώλεια έκφρασης αυτών των δύο πρωτεϊνών μπορεί να αυξάνει τη χρωμοσωμική αστάθεια και να κάνει τα κύτταρα πιο ευαίσθητα σε κυτταροτοξικούς παράγοντες, όμως απαραίτητη είναι η διεξαγωγή επιπλέον πειραμάτων. Ακόμα, ένας μηχανισμός επιδιόρθωσης, ο μηχανισμός ανασυνδυαστικής επιδιόρθωσης μονόπλευρων θραύσεων (BIR) αποτελεί ένα παράδειγμα ομόλογου ανασυνδυασμού και φαίνεται να παίζει καίριο ρόλο στην επιδιόρθωση των σταματημένων και σπασμένων διχάλων αντιγραφής, καθώς και στη διατήρηση του μήκους των τελομερών σε κύτταρα που δεν διαθέτουν τελομεράση. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί δύο διακριτοί μηχανισμοί BIR οι οποίοι βασίζονται στη δράση της ελικάσης BLM και εξαρτώνται ή όχι από τη ρεκομπινάση RAD52. Με την χρήση μίας νέας τεχνολογίας αποδείχθηκε ότι η απώλεια της εξωνουκλεάσης EXD2, αλλά και της ρεκομπινάσης RAD52 προκαλεί αύξηση των γεγονότων ενδοχρωμοσωμικής συντηρητικής DNA σύνθεσης. Τα ευρήματα αυτά, σε συνδυασμό με επιπρόσθετα δεδομένα υποστηρίζουν την υπόθεση ότι η EXD2 λειτουργεί ως ένας μοριακός διακόπτης μεταξύ των δύο μονοπατιών BIR, με την απώλειά της να ωθεί τα κύτταρα προς τον ανεξάρτητο από την RAD52 BIR μηχανισμό, ο οποίος φαίνεται να λειτουργεί κυρίως ενδοχρωμοσωμικά. Τέλος, μελετήθηκε ένας φαινότυπος ο οποίος φαίνεται να σχετίζεται με τον BIR, τα εύθραυστα τελομερή. Αποδείχτηκε ότι το ποσοστό των εύθραυστων τελομερών αυξήθηκε σε βλαστοκύτταρα καρδιάς ποντικού που δεν εκφράζουν δεσμίνη.","Telomeres in the end of chromosomes and common fragile chromosomal sites are areas more vulnerable to chromosomal rearrangements and have been associated with both the appearance of cancer and the development of genomic instability in cancer. To maintain genomic integrity, cells activate various repair mechanisms. For the repair of double-strand breaks in DNA (DSBs) and the promotion of non-homologous end joining (NHEJ), two poorly characterized proteins have been shown to be involved in, SHLD1 and SHLD2, which form the Shieldin complex. Here it has been shown that the loss of the expression of these two proteins can increases chromosomal instability and make cells more sensitive to cytotoxic agents, but additional experiments are necessary. Another repair mechanism, the break induced replication (BIR), is an example of homologous recombination and appears to play a key role in repairing stopped and broken replication forks as well as maintaining telomere length to cells lacking telomerase. To date, two distinct BIR mechanisms have been found which are based on the action of BLM helix and depend on RAD52 recombinase or not. Using a new technology, it has been shown that the loss of EXD2 exonuclease, as well as RAD52 recombinase, causes an increase in the events of endochromosomal conservative DNA synthesis. These findings, combined with additional data, support the hypothesis that EXD2 acts as a molecular switch between the two BIR pathways, with its loss pushing cells toward the RAD52-independent BIR mechanism, which appears to function primarily endochromosomally. Finally, a phenotype that appears to be related to BIR was studied, the fragile telomeres. The percentage of fragile telomeres was shown to increase in cardiac mouse stem cells lacking desmin."],"dc:identifier":["uoadl:3199677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3199677"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Βιολογικός ρόλος και αποσαφήνιση μηχανισμών βιογένεσης και επιδιόρθωσης τελομερικής και χρωμοσωμικής ευθραυστότητας στον ποντικό και στον άνθρωπο."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z"}