{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3216229"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3216229","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θρομβοεμβολικά επεισόδια έπειτα από εμβολιασμό έναντι της νόσου COVID-19","abstract":"Από το 1798, με τη δημιουργία του πρώτου εμβολίου έναντι της ευλογιάς, μέχρι και σήμερα, ο εμβολιασμός έχει αποτελέσει βασικό και αναπόσπαστο κομμάτι στη μάχη έναντι των λοιμωδών νοσημάτων, συμβάλλοντας στην εξάλειψη ασθενειών και στην πρόληψη της σοβαρής νόσησης και των επιπλοκών της. Η εξελισσόμενη πανδημία COVID-19, οφειλόμενη στον ιό SARS-CoV-2 με την αυξημένη μεταδοτικότητα, νοσηρότητα και θνητότητα και τις προκύπτουσες νέες μεταλλάξεις, καθώς και οι πολυδιάστατες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της παγκοσμίως, αποτέλεσαν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα επιτακτικής δημιουργίας ενός αποτελεσματικού εμβολίου στη σύγχρονη εποχή. Μέσα σε διάστημα μηνών, εμβόλια με νέες τεχνολογίες, όπως mRNA ή με ιό-φορέα, δημιουργήθηκαν, εγκρίθηκαν και χορηγούνται πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύντομα ωστόσο μετά την κυκλοφορία τους, θρομβοεμβολικά επεισόδια άρχισαν να συνδέονται με τη χορήγηση και των δύο κατηγοριών εμβολίων, κυρίως όμως με τα εμβόλια αδενοϊού-φορέα, όπου η διερεύνηση του σήματος ασφαλείας που προέκυψε ανέδειξε μια νέα κλινική οντότητα, την Επαγόμενη από εμβόλιο Άνοση Θρομβωτική Θρομβοπενία (Vaccine-induced immune thrombotic thrombocytopenia-VITT). Η VITT χαρακτηρίζεται από θρομβοπενία και θρομβώσεις σε συνήθεις και ασυνήθεις θέσεις, 5-30 ημέρες μετά τον εμβολιασμό με εμβόλιο αδενοϊού-φορέα, με συχνότερη εκδήλωση τη θρόμβωση των φλεβωδών κόλπων του εγκεφάλου και με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης σε άτομα μικρότερης ηλικίας, χωρίς όμως να έχουν καθοριστεί σαφώς άλλοι προδιαθεσικοί παράγοντες. Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός προσομοιάζει αυτόν της αυτόματης θρομβοπενίας από ηπαρίνη (spontaneous HIT), με την παρουσία μη ηπαρινοεξαρτώμενων αντισωμάτων έναντι του PF4 που ενεργοποιούν τα αιμοπετάλια. Πολλές υποθέσεις υφίστανται σχετικά με τον εκλυτικό παράγοντα δημιουργίας αυτών, με τα περισσότερα στοιχεία να υποδεικνύουν προς την κατεύθυνση των αδενοϊών και των λοιπών συστατικών των εμβολίων καθώς και των αλληλεπιδράσεών τους με το ανοσολογικό σύστημα του εμβολιασθέντος. Η διάγνωση της VITT είναι κλινική και εργαστηριακή, ενώ η αντιμετώπιση περιλαμβάνει, πέραν της αντιπηκτικής αγωγής, ανοσοτροποποιητικά φάρμακα και πλασμαφαίρεση για σοβαρές ή ανθεκτικές περιπτώσεις. Η αρχικά αυξημένη θνητότητα των περιστατικών VITT μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου, με την εξέλιξη και κοινοποίηση της ιατρικής γνώσης. Πολλά ερωτήματα όμως παραμένουν αναπάντητα και ένα ευρύ ερευνητικό πεδίο ανοίγεται με αφορμή την VITT, καθώς η τεχνολογία των αδενοϊών ως φορέων δοκιμάζεται σε διάφορες θεραπείες, ενώ η δημιουργία αποτελεσματικών και ασφαλών εμβολίων όχι μόνο έναντι του SARS-CoV-2, αλλά και οποιουδήποτε άλλου αναδυόμενου παθογόνου, αποτελεί πρωταρχικό στόχο και αναγκαιότητα, σήμερα και στο μέλλον. *Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε μέχρι και τον Ιανουάριο 2022.","abstract_html":"Από το 1798, με τη δημιουργία του πρώτου εμβολίου έναντι της ευλογιάς, μέχρι και σήμερα, ο εμβολιασμός έχει αποτελέσει βασικό και αναπόσπαστο κομμάτι στη μάχη έναντι των λοιμωδών νοσημάτων, συμβάλλοντας στην εξάλειψη ασθενειών και στην πρόληψη της σοβαρής νόσησης και των επιπλοκών της. Η εξελισσόμενη πανδημία COVID-19, οφειλόμενη στον ιό SARS-CoV-2 με την αυξημένη μεταδοτικότητα, νοσηρότητα και θνητότητα και τις προκύπτουσες νέες μεταλλάξεις, καθώς και οι πολυδιάστατες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της παγκοσμίως, αποτέλεσαν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα επιτακτικής δημιουργίας ενός αποτελεσματικού εμβολίου στη σύγχρονη εποχή. Μέσα σε διάστημα μηνών, εμβόλια με νέες τεχνολογίες, όπως mRNA ή με ιό-φορέα, δημιουργήθηκαν, εγκρίθηκαν και χορηγούνται πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύντομα ωστόσο μετά την κυκλοφορία τους, θρομβοεμβολικά επεισόδια άρχισαν να συνδέονται με τη χορήγηση και των δύο κατηγοριών εμβολίων, κυρίως όμως με τα εμβόλια αδενοϊού-φορέα, όπου η διερεύνηση του σήματος ασφαλείας που προέκυψε ανέδειξε μια νέα κλινική οντότητα, την Επαγόμενη από εμβόλιο Άνοση Θρομβωτική Θρομβοπενία (Vaccine-induced immune thrombotic thrombocytopenia-VITT). Η VITT χαρακτηρίζεται από θρομβοπενία και θρομβώσεις σε συνήθεις και ασυνήθεις θέσεις, 5-30 ημέρες μετά τον εμβολιασμό με εμβόλιο αδενοϊού-φορέα, με συχνότερη εκδήλωση τη θρόμβωση των φλεβωδών κόλπων του εγκεφάλου και με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης σε άτομα μικρότερης ηλικίας, χωρίς όμως να έχουν καθοριστεί σαφώς άλλοι προδιαθεσικοί παράγοντες. Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός προσομοιάζει αυτόν της αυτόματης θρομβοπενίας από ηπαρίνη (spontaneous HIT), με την παρουσία μη ηπαρινοεξαρτώμενων αντισωμάτων έναντι του PF4 που ενεργοποιούν τα αιμοπετάλια. Πολλές υποθέσεις υφίστανται σχετικά με τον εκλυτικό παράγοντα δημιουργίας αυτών, με τα περισσότερα στοιχεία να υποδεικνύουν προς την κατεύθυνση των αδενοϊών και των λοιπών συστατικών των εμβολίων καθώς και των αλληλεπιδράσεών τους με το ανοσολογικό σύστημα του εμβολιασθέντος. Η διάγνωση της VITT είναι κλινική και εργαστηριακή, ενώ η αντιμετώπιση περιλαμβάνει, πέραν της αντιπηκτικής αγωγής, ανοσοτροποποιητικά φάρμακα και πλασμαφαίρεση για σοβαρές ή ανθεκτικές περιπτώσεις. Η αρχικά αυξημένη θνητότητα των περιστατικών VITT μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου, με την εξέλιξη και κοινοποίηση της ιατρικής γνώσης. Πολλά ερωτήματα όμως παραμένουν αναπάντητα και ένα ευρύ ερευνητικό πεδίο ανοίγεται με αφορμή την VITT, καθώς η τεχνολογία των αδενοϊών ως φορέων δοκιμάζεται σε διάφορες θεραπείες, ενώ η δημιουργία αποτελεσματικών και ασφαλών εμβολίων όχι μόνο έναντι του SARS-CoV-2, αλλά και οποιουδήποτε άλλου αναδυόμενου παθογόνου, αποτελεί πρωταρχικό στόχο και αναγκαιότητα, σήμερα και στο μέλλον. *Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε μέχρι και τον Ιανουάριο 2022.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλοπούλου Μαύρα","Vasilopoulou Mavra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3216229"],"render_values":[{"text":"uoadl:3216229","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216229","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216229","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3216229","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλοπούλου Μαύρα","Vasilopoulou Mavra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3216229","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216229"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Από το 1798, με τη δημιουργία του πρώτου εμβολίου έναντι της ευλογιάς, μέχρι και σήμερα, ο εμβολιασμός έχει αποτελέσει βασικό και αναπόσπαστο κομμάτι στη μάχη έναντι των λοιμωδών νοσημάτων, συμβάλλοντας στην εξάλειψη ασθενειών και στην πρόληψη της σοβαρής νόσησης και των επιπλοκών της. Η εξελισσόμενη πανδημία COVID-19, οφειλόμενη στον ιό SARS-CoV-2 με την αυξημένη μεταδοτικότητα, νοσηρότητα και θνητότητα και τις προκύπτουσες νέες μεταλλάξεις, καθώς και οι πολυδιάστατες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της παγκοσμίως, αποτέλεσαν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα επιτακτικής δημιουργίας ενός αποτελεσματικού εμβολίου στη σύγχρονη εποχή. Μέσα σε διάστημα μηνών, εμβόλια με νέες τεχνολογίες, όπως mRNA ή με ιό-φορέα, δημιουργήθηκαν, εγκρίθηκαν και χορηγούνται πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύντομα ωστόσο μετά την κυκλοφορία τους, θρομβοεμβολικά επεισόδια άρχισαν να συνδέονται με τη χορήγηση και των δύο κατηγοριών εμβολίων, κυρίως όμως με τα εμβόλια αδενοϊού-φορέα, όπου η διερεύνηση του σήματος ασφαλείας που προέκυψε ανέδειξε μια νέα κλινική οντότητα, την Επαγόμενη από εμβόλιο Άνοση Θρομβωτική Θρομβοπενία (Vaccine-induced immune thrombotic thrombocytopenia-VITT). Η VITT χαρακτηρίζεται από θρομβοπενία και θρομβώσεις σε συνήθεις και ασυνήθεις θέσεις, 5-30 ημέρες μετά τον εμβολιασμό με εμβόλιο αδενοϊού-φορέα, με συχνότερη εκδήλωση τη θρόμβωση των φλεβωδών κόλπων του εγκεφάλου και με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης σε άτομα μικρότερης ηλικίας, χωρίς όμως να έχουν καθοριστεί σαφώς άλλοι προδιαθεσικοί παράγοντες. Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός προσομοιάζει αυτόν της αυτόματης θρομβοπενίας από ηπαρίνη (spontaneous HIT), με την παρουσία μη ηπαρινοεξαρτώμενων αντισωμάτων έναντι του PF4 που ενεργοποιούν τα αιμοπετάλια. Πολλές υποθέσεις υφίστανται σχετικά με τον εκλυτικό παράγοντα δημιουργίας αυτών, με τα περισσότερα στοιχεία να υποδεικνύουν προς την κατεύθυνση των αδενοϊών και των λοιπών συστατικών των εμβολίων καθώς και των αλληλεπιδράσεών τους με το ανοσολογικό σύστημα του εμβολιασθέντος. Η διάγνωση της VITT είναι κλινική και εργαστηριακή, ενώ η αντιμετώπιση περιλαμβάνει, πέραν της αντιπηκτικής αγωγής, ανοσοτροποποιητικά φάρμακα και πλασμαφαίρεση για σοβαρές ή ανθεκτικές περιπτώσεις. Η αρχικά αυξημένη θνητότητα των περιστατικών VITT μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου, με την εξέλιξη και κοινοποίηση της ιατρικής γνώσης. Πολλά ερωτήματα όμως παραμένουν αναπάντητα και ένα ευρύ ερευνητικό πεδίο ανοίγεται με αφορμή την VITT, καθώς η τεχνολογία των αδενοϊών ως φορέων δοκιμάζεται σε διάφορες θεραπείες, ενώ η δημιουργία αποτελεσματικών και ασφαλών εμβολίων όχι μόνο έναντι του SARS-CoV-2, αλλά και οποιουδήποτε άλλου αναδυόμενου παθογόνου, αποτελεί πρωταρχικό στόχο και αναγκαιότητα, σήμερα και στο μέλλον. *Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε μέχρι και τον Ιανουάριο 2022.","Since 1798, when the first smallpox vaccine was developed, until now, vaccination has been an integral part of the battle against infectious diseases, contributing to their eradication and the prevention of serious disease and its complications. The evolving COVID-19 pandemic, attributed to SARS-CoV-2 virus with its increased transmissibility, morbidity, mortality and the arising new mutations, as well as its multidimensional social and economic effects worldwide, constitute the most typical example of the imperative need for development of an effective vaccine in modern times. Within months, vaccines based on new technologies, such as mRNA and viral-vectored, have been developed, approved and are now being administered worldwide. Soon after their release, however, reported thromboembolic events were associated with the administration of both vaccine types, but primarily with adenoviral-vector (ADV) vaccines; the investigation of the resulting safety signal revealed a new clinical entity: Vaccine-induced immune thrombotic thrombocytopenia (VITT). VITT is characterized by thrombocytopenia and thrombosis in usual and unusual sites, 5-30 days after vaccination with ADV vaccine, with cerebral venous sinus thrombosis being the most frequent thrombotic event. A higher occurrence frequency is observed in younger individuals, but no other predisposing factors have been clearly identified. The pathophysiological mechanism is similar to that of spontaneous heparin-induced thrombocytopenia, with presence of heparin-independent anti-PF4 antibodies that activate platelets. Many assumptions are made for their triggering factor, with current evidence implicating adenoviruses and other vaccine components, as well as their interactions with the immune system of vaccinated individuals. VITT diagnosis is based on clinical and laboratory criteria, while treatment includes, in addition to anticoagulant therapy, immunomodulatory drugs and plasmapheresis for severe or refractory cases. The initially increased mortality of VITT cases decreased over time, due to the evolution and dissemination of medical knowledge. However, many questions remain unanswered and a broad field of research is unfolding on the occasion of VITT, as adenoviral vectors are tested in various treatments, while the development of safe and effective vaccines, not only against SARS-CoV-2, but also against any other emerging pathogen, is and will be a primary goal and necessity. *Literature review was conducted until January 2022."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θρομβοεμβολικά επεισόδια έπειτα από εμβολιασμό έναντι της νόσου COVID-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλοπούλου Μαύρα","Vasilopoulou Mavra"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Από το 1798, με τη δημιουργία του πρώτου εμβολίου έναντι της ευλογιάς, μέχρι και σήμερα, ο εμβολιασμός έχει αποτελέσει βασικό και αναπόσπαστο κομμάτι στη μάχη έναντι των λοιμωδών νοσημάτων, συμβάλλοντας στην εξάλειψη ασθενειών και στην πρόληψη της σοβαρής νόσησης και των επιπλοκών της. Η εξελισσόμενη πανδημία COVID-19, οφειλόμενη στον ιό SARS-CoV-2 με την αυξημένη μεταδοτικότητα, νοσηρότητα και θνητότητα και τις προκύπτουσες νέες μεταλλάξεις, καθώς και οι πολυδιάστατες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της παγκοσμίως, αποτέλεσαν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα επιτακτικής δημιουργίας ενός αποτελεσματικού εμβολίου στη σύγχρονη εποχή. Μέσα σε διάστημα μηνών, εμβόλια με νέες τεχνολογίες, όπως mRNA ή με ιό-φορέα, δημιουργήθηκαν, εγκρίθηκαν και χορηγούνται πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύντομα ωστόσο μετά την κυκλοφορία τους, θρομβοεμβολικά επεισόδια άρχισαν να συνδέονται με τη χορήγηση και των δύο κατηγοριών εμβολίων, κυρίως όμως με τα εμβόλια αδενοϊού-φορέα, όπου η διερεύνηση του σήματος ασφαλείας που προέκυψε ανέδειξε μια νέα κλινική οντότητα, την Επαγόμενη από εμβόλιο Άνοση Θρομβωτική Θρομβοπενία (Vaccine-induced immune thrombotic thrombocytopenia-VITT). Η VITT χαρακτηρίζεται από θρομβοπενία και θρομβώσεις σε συνήθεις και ασυνήθεις θέσεις, 5-30 ημέρες μετά τον εμβολιασμό με εμβόλιο αδενοϊού-φορέα, με συχνότερη εκδήλωση τη θρόμβωση των φλεβωδών κόλπων του εγκεφάλου και με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης σε άτομα μικρότερης ηλικίας, χωρίς όμως να έχουν καθοριστεί σαφώς άλλοι προδιαθεσικοί παράγοντες. Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός προσομοιάζει αυτόν της αυτόματης θρομβοπενίας από ηπαρίνη (spontaneous HIT), με την παρουσία μη ηπαρινοεξαρτώμενων αντισωμάτων έναντι του PF4 που ενεργοποιούν τα αιμοπετάλια. Πολλές υποθέσεις υφίστανται σχετικά με τον εκλυτικό παράγοντα δημιουργίας αυτών, με τα περισσότερα στοιχεία να υποδεικνύουν προς την κατεύθυνση των αδενοϊών και των λοιπών συστατικών των εμβολίων καθώς και των αλληλεπιδράσεών τους με το ανοσολογικό σύστημα του εμβολιασθέντος. Η διάγνωση της VITT είναι κλινική και εργαστηριακή, ενώ η αντιμετώπιση περιλαμβάνει, πέραν της αντιπηκτικής αγωγής, ανοσοτροποποιητικά φάρμακα και πλασμαφαίρεση για σοβαρές ή ανθεκτικές περιπτώσεις. Η αρχικά αυξημένη θνητότητα των περιστατικών VITT μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου, με την εξέλιξη και κοινοποίηση της ιατρικής γνώσης. Πολλά ερωτήματα όμως παραμένουν αναπάντητα και ένα ευρύ ερευνητικό πεδίο ανοίγεται με αφορμή την VITT, καθώς η τεχνολογία των αδενοϊών ως φορέων δοκιμάζεται σε διάφορες θεραπείες, ενώ η δημιουργία αποτελεσματικών και ασφαλών εμβολίων όχι μόνο έναντι του SARS-CoV-2, αλλά και οποιουδήποτε άλλου αναδυόμενου παθογόνου, αποτελεί πρωταρχικό στόχο και αναγκαιότητα, σήμερα και στο μέλλον. *Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας πραγματοποιήθηκε μέχρι και τον Ιανουάριο 2022.","Since 1798, when the first smallpox vaccine was developed, until now, vaccination has been an integral part of the battle against infectious diseases, contributing to their eradication and the prevention of serious disease and its complications. The evolving COVID-19 pandemic, attributed to SARS-CoV-2 virus with its increased transmissibility, morbidity, mortality and the arising new mutations, as well as its multidimensional social and economic effects worldwide, constitute the most typical example of the imperative need for development of an effective vaccine in modern times. Within months, vaccines based on new technologies, such as mRNA and viral-vectored, have been developed, approved and are now being administered worldwide. Soon after their release, however, reported thromboembolic events were associated with the administration of both vaccine types, but primarily with adenoviral-vector (ADV) vaccines; the investigation of the resulting safety signal revealed a new clinical entity: Vaccine-induced immune thrombotic thrombocytopenia (VITT). VITT is characterized by thrombocytopenia and thrombosis in usual and unusual sites, 5-30 days after vaccination with ADV vaccine, with cerebral venous sinus thrombosis being the most frequent thrombotic event. A higher occurrence frequency is observed in younger individuals, but no other predisposing factors have been clearly identified. The pathophysiological mechanism is similar to that of spontaneous heparin-induced thrombocytopenia, with presence of heparin-independent anti-PF4 antibodies that activate platelets. Many assumptions are made for their triggering factor, with current evidence implicating adenoviruses and other vaccine components, as well as their interactions with the immune system of vaccinated individuals. VITT diagnosis is based on clinical and laboratory criteria, while treatment includes, in addition to anticoagulant therapy, immunomodulatory drugs and plasmapheresis for severe or refractory cases. The initially increased mortality of VITT cases decreased over time, due to the evolution and dissemination of medical knowledge. However, many questions remain unanswered and a broad field of research is unfolding on the occasion of VITT, as adenoviral vectors are tested in various treatments, while the development of safe and effective vaccines, not only against SARS-CoV-2, but also against any other emerging pathogen, is and will be a primary goal and necessity. *Literature review was conducted until January 2022."],"dc:identifier":["uoadl:3216229","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216229"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θρομβοεμβολικά επεισόδια έπειτα από εμβολιασμό έναντι της νόσου COVID-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z"}