{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3216288"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3216288","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Το μπλε της Θάλασσας\", η οντολογία της ζωγραφικής στον Merleau-Pontyp","abstract":"Η αντίληψη της αλληλουχίας των εσωτερικών διασυνδέσεων των εννοιών κόσμου, ελευθερίας, ολότητας (Gestalt), όρασης, ζωγράφου και έργου τέχνης, αποβλέπει στην πραγμάτωση της αλήθειας μέσω της δημιουργικότητας, της ενδεχομενικότητας, της ανοικτότητας, της πολλαπλότητας και του ανεξάντλητου των πραγμάτων. Τα πράγματα διαπλέκονται χωρίς να συγχωνεύονται, σε μια συνάντηση-συνδιαλλαγή ανθρώπου και κόσμου και σε αντίθεση με την βεβαιότητα, την αναγκαιότητα, και τις εγγυήσεις που μας επιβάλλει η επιστημονική σκέψη και ο βέβαιος, συγκροτημένος και προκαθορισμένος κόσμος, μέσω της αντίληψης ως μια διαδικασίας ανοικτής και μη ολοκληρώσιμης, επιχειρείται η ανάδειξη ενός βαθύτερου νοήματος μια ελευθερία ως δημιουργική ανάληψη, μαντεύοντας τις μεταλλαγές, τις σημασίες και τα μηνύματα της εσωτερικής μας ζωής. Αντιλαμβανόμενοι τον κόσμο ως όλον, την φυσική παρουσία του σώματός μας και την όραση που γεννιέται όταν κάτι συμβαίνει στο σώμα, αλλά και πίσω από αυτό, στον αόρατο, μυστικό και βαθύ χώρο του Είναι μας, στον χώρο στην ψυχή, ενώ για τον Descartes η όραση είναι διαδικασία καθαρά νοητική που συμβάλλει στην αναδόμηση του ορατού κόσμου σύμφωνα με κατασκευασμένα μοντέλα. Η συνολική δομή του κόσμου, ως gestalt, συγκροτείται, οργανώνεται και μεταβάλλεται σε αυθόρμητη τάξη, σε σύνδεσμο εσωτερικότητας και εξωτερικότητας, μας απελευθερώνει από τις ασφυκτικές προκαθορισμένες σχέσεις και αναδεικνύει έναν συγκεκριμένο τρόπο ύπαρξης, ένα στυλ, ένα ύφος, αυτό που καθιστά δυνατή κάθε σημασία και κάθε άμεσο νόημα που προκύπτει από την οικειότητα και συμμετοχή του σώματος μας -βλέμματος-με τον κόσμο, μέσω της όρασης που μας οδηγεί σε ένα είδος επαφής μας με τον κόσμο που προηγείται της στοχαστικής (μέσω του cogito) σχέσης μας μαζί του και που δημιουργεί ένα πρωταρχικό και προκατηγοριακό στρώμα εμπειρίας, χωρίς την διαμεσολάβηση της σκέψης. Με την ζωγραφική να αποδίδει το παράξενο σύστημα ανταλλαγών που συνιστά η όραση, κάθε στιγμή της γέννησης ενός έργου τέχνης αποτελεί μια εσωτερική ζωογόνηση της πραγματικότητας, μια ενέργεια και μια ακτινοβολία επιτυγχάνοντας έτσι την ποικίλη, διαφορετική και ανεξάντλητη παρουσίαση των όψεων του Είναι και των αντηχήσεών του και αυτή είναι η οντολογική λειτουργία της ζωγραφικής. Με την συναλλαγή του προς τον ορατό κόσμο και την συγκρότηση του, ο ζωγράφος διατηρεί την οντότητά του και τον ανεξάντλητο εαυτό του και δημιουργεί σε κάθε απόπειρα, χωρίς την δέσμευση της Αναγεννησιακής ασφαλούς προκαθορισμένης τεχνικής της προοπτικής, την εσωτερική ζωή των πραγμάτων μέσα από ανοιχτές, πολλαπλές, διαφορετικές όψεις και αυτή η διαδικασία συνιστά την άρση της οικειότητας, την απροσδιοριστία (στοιχείο της πρωταρχικής αντίληψης), την ρήξη και τον αιφνιδιασμό μπροστά στον σχηματισμό μιας γεννώμενης τάξης που προηγείται κάθε νοητικής συγκρότησης, η οποία αγνοώντας την συνηθισμένη όψη του κόσμου, δημιουργεί έκρηξη και μυστήριο. Η ζωγραφική είναι η ίδια η ελευθερία, η δημιουργική έκφραση, η πολλαπλότητα, ένας κόσμος ανοιχτός και διαρκώς ανανεούμενος, μια ζωή που ονειροπολεί πάνω σε αινίγματα….","abstract_html":"Η αντίληψη της αλληλουχίας των εσωτερικών διασυνδέσεων των εννοιών κόσμου, ελευθερίας, ολότητας (Gestalt), όρασης, ζωγράφου και έργου τέχνης, αποβλέπει στην πραγμάτωση της αλήθειας μέσω της δημιουργικότητας, της ενδεχομενικότητας, της ανοικτότητας, της πολλαπλότητας και του ανεξάντλητου των πραγμάτων. Τα πράγματα διαπλέκονται χωρίς να συγχωνεύονται, σε μια συνάντηση-συνδιαλλαγή ανθρώπου και κόσμου και σε αντίθεση με την βεβαιότητα, την αναγκαιότητα, και τις εγγυήσεις που μας επιβάλλει η επιστημονική σκέψη και ο βέβαιος, συγκροτημένος και προκαθορισμένος κόσμος, μέσω της αντίληψης ως μια διαδικασίας ανοικτής και μη ολοκληρώσιμης, επιχειρείται η ανάδειξη ενός βαθύτερου νοήματος μια ελευθερία ως δημιουργική ανάληψη, μαντεύοντας τις μεταλλαγές, τις σημασίες και τα μηνύματα της εσωτερικής μας ζωής. Αντιλαμβανόμενοι τον κόσμο ως όλον, την φυσική παρουσία του σώματός μας και την όραση που γεννιέται όταν κάτι συμβαίνει στο σώμα, αλλά και πίσω από αυτό, στον αόρατο, μυστικό και βαθύ χώρο του Είναι μας, στον χώρο στην ψυχή, ενώ για τον Descartes η όραση είναι διαδικασία καθαρά νοητική που συμβάλλει στην αναδόμηση του ορατού κόσμου σύμφωνα με κατασκευασμένα μοντέλα. Η συνολική δομή του κόσμου, ως gestalt, συγκροτείται, οργανώνεται και μεταβάλλεται σε αυθόρμητη τάξη, σε σύνδεσμο εσωτερικότητας και εξωτερικότητας, μας απελευθερώνει από τις ασφυκτικές προκαθορισμένες σχέσεις και αναδεικνύει έναν συγκεκριμένο τρόπο ύπαρξης, ένα στυλ, ένα ύφος, αυτό που καθιστά δυνατή κάθε σημασία και κάθε άμεσο νόημα που προκύπτει από την οικειότητα και συμμετοχή του σώματος μας -βλέμματος-με τον κόσμο, μέσω της όρασης που μας οδηγεί σε ένα είδος επαφής μας με τον κόσμο που προηγείται της στοχαστικής (μέσω του cogito) σχέσης μας μαζί του και που δημιουργεί ένα πρωταρχικό και προκατηγοριακό στρώμα εμπειρίας, χωρίς την διαμεσολάβηση της σκέψης. Με την ζωγραφική να αποδίδει το παράξενο σύστημα ανταλλαγών που συνιστά η όραση, κάθε στιγμή της γέννησης ενός έργου τέχνης αποτελεί μια εσωτερική ζωογόνηση της πραγματικότητας, μια ενέργεια και μια ακτινοβολία επιτυγχάνοντας έτσι την ποικίλη, διαφορετική και ανεξάντλητη παρουσίαση των όψεων του Είναι και των αντηχήσεών του και αυτή είναι η οντολογική λειτουργία της ζωγραφικής. Με την συναλλαγή του προς τον ορατό κόσμο και την συγκρότηση του, ο ζωγράφος διατηρεί την οντότητά του και τον ανεξάντλητο εαυτό του και δημιουργεί σε κάθε απόπειρα, χωρίς την δέσμευση της Αναγεννησιακής ασφαλούς προκαθορισμένης τεχνικής της προοπτικής, την εσωτερική ζωή των πραγμάτων μέσα από ανοιχτές, πολλαπλές, διαφορετικές όψεις και αυτή η διαδικασία συνιστά την άρση της οικειότητας, την απροσδιοριστία (στοιχείο της πρωταρχικής αντίληψης), την ρήξη και τον αιφνιδιασμό μπροστά στον σχηματισμό μιας γεννώμενης τάξης που προηγείται κάθε νοητικής συγκρότησης, η οποία αγνοώντας την συνηθισμένη όψη του κόσμου, δημιουργεί έκρηξη και μυστήριο. Η ζωγραφική είναι η ίδια η ελευθερία, η δημιουργική έκφραση, η πολλαπλότητα, ένας κόσμος ανοιχτός και διαρκώς ανανεούμενος, μια ζωή που ονειροπολεί πάνω σε αινίγματα….","abstract_has_math":false,"creators":["Αναστασιάδου Όλγα","Anastasiadou Olga"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z","subjects":["Γενικά έργα","General works"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3216288"],"render_values":[{"text":"uoadl:3216288","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216288","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216288","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3216288","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αναστασιάδου Όλγα","Anastasiadou Olga"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γενικά έργα","General works"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3216288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216288"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αντίληψη της αλληλουχίας των εσωτερικών διασυνδέσεων των εννοιών κόσμου, ελευθερίας, ολότητας (Gestalt), όρασης, ζωγράφου και έργου τέχνης, αποβλέπει στην πραγμάτωση της αλήθειας μέσω της δημιουργικότητας, της ενδεχομενικότητας, της ανοικτότητας, της πολλαπλότητας και του ανεξάντλητου των πραγμάτων. Τα πράγματα διαπλέκονται χωρίς να συγχωνεύονται, σε μια συνάντηση-συνδιαλλαγή ανθρώπου και κόσμου και σε αντίθεση με την βεβαιότητα, την αναγκαιότητα, και τις εγγυήσεις που μας επιβάλλει η επιστημονική σκέψη και ο βέβαιος, συγκροτημένος και προκαθορισμένος κόσμος, μέσω της αντίληψης ως μια διαδικασίας ανοικτής και μη ολοκληρώσιμης, επιχειρείται η ανάδειξη ενός βαθύτερου νοήματος μια ελευθερία ως δημιουργική ανάληψη, μαντεύοντας τις μεταλλαγές, τις σημασίες και τα μηνύματα της εσωτερικής μας ζωής. Αντιλαμβανόμενοι τον κόσμο ως όλον, την φυσική παρουσία του σώματός μας και την όραση που γεννιέται όταν κάτι συμβαίνει στο σώμα, αλλά και πίσω από αυτό, στον αόρατο, μυστικό και βαθύ χώρο του Είναι μας, στον χώρο στην ψυχή, ενώ για τον Descartes η όραση είναι διαδικασία καθαρά νοητική που συμβάλλει στην αναδόμηση του ορατού κόσμου σύμφωνα με κατασκευασμένα μοντέλα. Η συνολική δομή του κόσμου, ως gestalt, συγκροτείται, οργανώνεται και μεταβάλλεται σε αυθόρμητη τάξη, σε σύνδεσμο εσωτερικότητας και εξωτερικότητας, μας απελευθερώνει από τις ασφυκτικές προκαθορισμένες σχέσεις και αναδεικνύει έναν συγκεκριμένο τρόπο ύπαρξης, ένα στυλ, ένα ύφος, αυτό που καθιστά δυνατή κάθε σημασία και κάθε άμεσο νόημα που προκύπτει από την οικειότητα και συμμετοχή του σώματος μας -βλέμματος-με τον κόσμο, μέσω της όρασης που μας οδηγεί σε ένα είδος επαφής μας με τον κόσμο που προηγείται της στοχαστικής (μέσω του cogito) σχέσης μας μαζί του και που δημιουργεί ένα πρωταρχικό και προκατηγοριακό στρώμα εμπειρίας, χωρίς την διαμεσολάβηση της σκέψης. Με την ζωγραφική να αποδίδει το παράξενο σύστημα ανταλλαγών που συνιστά η όραση, κάθε στιγμή της γέννησης ενός έργου τέχνης αποτελεί μια εσωτερική ζωογόνηση της πραγματικότητας, μια ενέργεια και μια ακτινοβολία επιτυγχάνοντας έτσι την ποικίλη, διαφορετική και ανεξάντλητη παρουσίαση των όψεων του Είναι και των αντηχήσεών του και αυτή είναι η οντολογική λειτουργία της ζωγραφικής. Με την συναλλαγή του προς τον ορατό κόσμο και την συγκρότηση του, ο ζωγράφος διατηρεί την οντότητά του και τον ανεξάντλητο εαυτό του και δημιουργεί σε κάθε απόπειρα, χωρίς την δέσμευση της Αναγεννησιακής ασφαλούς προκαθορισμένης τεχνικής της προοπτικής, την εσωτερική ζωή των πραγμάτων μέσα από ανοιχτές, πολλαπλές, διαφορετικές όψεις και αυτή η διαδικασία συνιστά την άρση της οικειότητας, την απροσδιοριστία (στοιχείο της πρωταρχικής αντίληψης), την ρήξη και τον αιφνιδιασμό μπροστά στον σχηματισμό μιας γεννώμενης τάξης που προηγείται κάθε νοητικής συγκρότησης, η οποία αγνοώντας την συνηθισμένη όψη του κόσμου, δημιουργεί έκρηξη και μυστήριο. Η ζωγραφική είναι η ίδια η ελευθερία, η δημιουργική έκφραση, η πολλαπλότητα, ένας κόσμος ανοιχτός και διαρκώς ανανεούμενος, μια ζωή που ονειροπολεί πάνω σε αινίγματα….","The perception of the sequence of the internal connections of the concepts of the world, of freedom, of wholeness (Gestalt), of vision, of the painter and of the work of art, aims at the realization of truth through creativity, contingency, openness, multiplicity and inexhaustibility of things. Things are intertwined, without merging, in the mutual relation between the man and the world and in contrast to the certainty, necessity and guarantees imposed on us by the predetermined scientific though, through the perception as an open and non-integral process, it attempts to bring out a deeper meaning and a freedom as a creative ascension, guessing the mutations, the meanings and the messages of our inner life. Perceiving the world, we experience the physical presence of our body and the vision, born in an invisible, secret, and deep space of our Being and soul. On the contrary, for Descartes vision is a purely mental process that contributes to the reconstruction of the visible world according to constructed models. The Gestalt as a whole, is formed, organized, and transformed into a spontaneous order, a link between interiority and exteriority, frees us from the suffocating predetermined relationships and highlights a specific way of being, a style that makes possible every meaning that arises from the intimacy and participation of our body-look- with the world. Vision leads us to a kind of contact with the world that precedes our contemplative (through Cogito) relationship with it and creates a primary, pre-categorical layer of experience without the mediation of thought. With painting rendering the strange system of exchanges recommended by sight, every moment of the birth of a work of art is an inner animation of reality, an energy, and a radiance, thus achieving the varied, different, and inexhaustible presentation of the aspects of Being and its echoes, this is exactly the Ontological function of painting. With his transaction to the visible world and its composition, the painter maintains his entity and his self and creates in every attempt, without the commitment of the Renaissance safe predetermined technique of perspective, the inner life of things through open, multiple, different aspects and his process in the removal of intimacy, the indeterminacy (Element of the primary perception), the rupture and the surprise in front of the formation of a born order that precedes any mental structure that ignore the ordinary aspect of the world, creates explosion and mystery. Painting is the freedom itself, is the creative expression and multiplicity, in a world that is open and constantly renewed, is a life that dreams of riddles."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Το μπλε της Θάλασσας\", η οντολογία της ζωγραφικής στον Merleau-Pontyp"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αναστασιάδου Όλγα","Anastasiadou Olga"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η αντίληψη της αλληλουχίας των εσωτερικών διασυνδέσεων των εννοιών κόσμου, ελευθερίας, ολότητας (Gestalt), όρασης, ζωγράφου και έργου τέχνης, αποβλέπει στην πραγμάτωση της αλήθειας μέσω της δημιουργικότητας, της ενδεχομενικότητας, της ανοικτότητας, της πολλαπλότητας και του ανεξάντλητου των πραγμάτων. Τα πράγματα διαπλέκονται χωρίς να συγχωνεύονται, σε μια συνάντηση-συνδιαλλαγή ανθρώπου και κόσμου και σε αντίθεση με την βεβαιότητα, την αναγκαιότητα, και τις εγγυήσεις που μας επιβάλλει η επιστημονική σκέψη και ο βέβαιος, συγκροτημένος και προκαθορισμένος κόσμος, μέσω της αντίληψης ως μια διαδικασίας ανοικτής και μη ολοκληρώσιμης, επιχειρείται η ανάδειξη ενός βαθύτερου νοήματος μια ελευθερία ως δημιουργική ανάληψη, μαντεύοντας τις μεταλλαγές, τις σημασίες και τα μηνύματα της εσωτερικής μας ζωής. Αντιλαμβανόμενοι τον κόσμο ως όλον, την φυσική παρουσία του σώματός μας και την όραση που γεννιέται όταν κάτι συμβαίνει στο σώμα, αλλά και πίσω από αυτό, στον αόρατο, μυστικό και βαθύ χώρο του Είναι μας, στον χώρο στην ψυχή, ενώ για τον Descartes η όραση είναι διαδικασία καθαρά νοητική που συμβάλλει στην αναδόμηση του ορατού κόσμου σύμφωνα με κατασκευασμένα μοντέλα. Η συνολική δομή του κόσμου, ως gestalt, συγκροτείται, οργανώνεται και μεταβάλλεται σε αυθόρμητη τάξη, σε σύνδεσμο εσωτερικότητας και εξωτερικότητας, μας απελευθερώνει από τις ασφυκτικές προκαθορισμένες σχέσεις και αναδεικνύει έναν συγκεκριμένο τρόπο ύπαρξης, ένα στυλ, ένα ύφος, αυτό που καθιστά δυνατή κάθε σημασία και κάθε άμεσο νόημα που προκύπτει από την οικειότητα και συμμετοχή του σώματος μας -βλέμματος-με τον κόσμο, μέσω της όρασης που μας οδηγεί σε ένα είδος επαφής μας με τον κόσμο που προηγείται της στοχαστικής (μέσω του cogito) σχέσης μας μαζί του και που δημιουργεί ένα πρωταρχικό και προκατηγοριακό στρώμα εμπειρίας, χωρίς την διαμεσολάβηση της σκέψης. Με την ζωγραφική να αποδίδει το παράξενο σύστημα ανταλλαγών που συνιστά η όραση, κάθε στιγμή της γέννησης ενός έργου τέχνης αποτελεί μια εσωτερική ζωογόνηση της πραγματικότητας, μια ενέργεια και μια ακτινοβολία επιτυγχάνοντας έτσι την ποικίλη, διαφορετική και ανεξάντλητη παρουσίαση των όψεων του Είναι και των αντηχήσεών του και αυτή είναι η οντολογική λειτουργία της ζωγραφικής. Με την συναλλαγή του προς τον ορατό κόσμο και την συγκρότηση του, ο ζωγράφος διατηρεί την οντότητά του και τον ανεξάντλητο εαυτό του και δημιουργεί σε κάθε απόπειρα, χωρίς την δέσμευση της Αναγεννησιακής ασφαλούς προκαθορισμένης τεχνικής της προοπτικής, την εσωτερική ζωή των πραγμάτων μέσα από ανοιχτές, πολλαπλές, διαφορετικές όψεις και αυτή η διαδικασία συνιστά την άρση της οικειότητας, την απροσδιοριστία (στοιχείο της πρωταρχικής αντίληψης), την ρήξη και τον αιφνιδιασμό μπροστά στον σχηματισμό μιας γεννώμενης τάξης που προηγείται κάθε νοητικής συγκρότησης, η οποία αγνοώντας την συνηθισμένη όψη του κόσμου, δημιουργεί έκρηξη και μυστήριο. Η ζωγραφική είναι η ίδια η ελευθερία, η δημιουργική έκφραση, η πολλαπλότητα, ένας κόσμος ανοιχτός και διαρκώς ανανεούμενος, μια ζωή που ονειροπολεί πάνω σε αινίγματα….","The perception of the sequence of the internal connections of the concepts of the world, of freedom, of wholeness (Gestalt), of vision, of the painter and of the work of art, aims at the realization of truth through creativity, contingency, openness, multiplicity and inexhaustibility of things. Things are intertwined, without merging, in the mutual relation between the man and the world and in contrast to the certainty, necessity and guarantees imposed on us by the predetermined scientific though, through the perception as an open and non-integral process, it attempts to bring out a deeper meaning and a freedom as a creative ascension, guessing the mutations, the meanings and the messages of our inner life. Perceiving the world, we experience the physical presence of our body and the vision, born in an invisible, secret, and deep space of our Being and soul. On the contrary, for Descartes vision is a purely mental process that contributes to the reconstruction of the visible world according to constructed models. The Gestalt as a whole, is formed, organized, and transformed into a spontaneous order, a link between interiority and exteriority, frees us from the suffocating predetermined relationships and highlights a specific way of being, a style that makes possible every meaning that arises from the intimacy and participation of our body-look- with the world. Vision leads us to a kind of contact with the world that precedes our contemplative (through Cogito) relationship with it and creates a primary, pre-categorical layer of experience without the mediation of thought. With painting rendering the strange system of exchanges recommended by sight, every moment of the birth of a work of art is an inner animation of reality, an energy, and a radiance, thus achieving the varied, different, and inexhaustible presentation of the aspects of Being and its echoes, this is exactly the Ontological function of painting. With his transaction to the visible world and its composition, the painter maintains his entity and his self and creates in every attempt, without the commitment of the Renaissance safe predetermined technique of perspective, the inner life of things through open, multiple, different aspects and his process in the removal of intimacy, the indeterminacy (Element of the primary perception), the rupture and the surprise in front of the formation of a born order that precedes any mental structure that ignore the ordinary aspect of the world, creates explosion and mystery. Painting is the freedom itself, is the creative expression and multiplicity, in a world that is open and constantly renewed, is a life that dreams of riddles."],"dc:identifier":["uoadl:3216288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216288"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γενικά έργα","General works"],"dc:title":["\"Το μπλε της Θάλασσας\", η οντολογία της ζωγραφικής στον Merleau-Pontyp"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z"}