{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3216352"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3216352","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση πνευμονίας οφειλόμενης στον ιό SARS – CoV – 2 και πνευμονίας οφειλόμενης στον ιό της γρίπης στα παιδιά","abstract":"Εισαγωγή: Η πνευμονία που οφείλεται στον ιό Sars-CoV-2 και τον ιό της γρίπης τύπου Α στα παιδιά, εμφανίζει μεγάλο εύρος κλινικής βαρύτητας, από μέτρια νόσο έως δυνητικά απειλητική για τη ζωή νόσο. Οι διαφορές μεταξύ των δύο κλινικών οντοτήτων δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως. Στόχος της παρούσας μελέτης αποτελεί η εντόπιση των διαφορών τους ως προς τα κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά. Μεθοδολογία: Στην μελέτη μας συμπεριλήφθησαν παιδιά ηλικίας 0-16 ετών με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό Sars-CoV-2 που νοσηλεύτηκαν από τον Ιανουάριο 2020 έως τον Δεκέμβριο 2021 (Ομάδα Α) και παιδιά ηλικίας 0-16 ετών που νοσηλεύτηκαν με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό της γρίπης τύπου Α, κατά την περίοδο εποχιακής έξαρσης της γρίπης τις χρονιές 2019-2020 (Ομάδα Β), στο ΓΝΠ « Η Αγία Σοφία». Αποτελέσματα; Μελετήθηκαν συνολικά 23 παιδιά από την ομάδα Α και 19 παιδιά από την ομάδα Β. Και στις δύο ομάδες επικράτησε το άρρεν φύλο (69.6% και 73.7% αντίστοιχα). Τα παιδιά της ομάδας Α είχαν μεγαλύτερη διάμεση ηλικία (13 έναντι 2.3 έτη, p=0.029). Συννοσηρότητες συνυπήρχαν στο 39% των παιδιών της ομάδας Α, με συχνότερη την παχυσαρκία, και στο 21% των παιδιών της ομάδας Β. Τα παιδιά της ομάδας Β εμφάνισαν βήχα και ρινίτιδα σε ποσοστό στατιστικά σημαντικό σε σύγκριση με τα παιδιά της ομάδας Α (p=0.024 και p=0.001 αντίστοιχα) , ενώ ορισμένα παιδιά της ομάδας Α εμφάνισαν το ιδιαίτερο εύρημα της σιωπηλής υποξείας (silent hypoxia, p=0.239) και υψηλότερη συχνότητα λευκοπενίας, λεμφοπενίας και αύξησης τρανσαμινασών (p=0.001, p=0.002 και p=0.015 αντίστοιχα). Στην ακτινογραφία θώρακος η παρουσία πύκνωσης ήταν λιγότερη συχνή στα παιδιά της ομάδας Α (65.2% έναντι 73.7%) , ενώ σε όλες τις περιπτώσεις παιδιών της ομάδας Α όπου διενεργήθηκε αξονική τομογραφία ανευρέθη η χαρακτηριστική εικόνα θολής υάλου(5/23). Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στη διάρκεια νοσηλείας, της παρουσία πυρετού, την παρουσία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό σύστημα, τη συχνότητα αναπνευστικής δυσχέρειας και την άνοδο δεικτών φλεγμονής ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στα παιδιά με πνευμονία Covid-19 ήταν συχνότερη η χορήγηση Ο2 (52.2% έναντι 26.3%) και λιγότερο συχνή η χορήγηση αντιβιοτικής (41.7% έναντι 89.5%) και αντιικής αγωγής (52.2% έναντι 63.2%). Παρά το γεγονός ότι η πορεία των δύο νοσημάτων είναι συνήθως ήπια, στην ομάδα Α παρατηρήθηκε μεγαλύτερος αριθμός παιδιών με σοβαρή νόσο (3/23 έναντι 1/19) και απώτερες επιπλοκές (2/23 έναντι 0/19). Συμπεράσματα: Παρά τις πολλές ομοιότητες των δύο νοσημάτων παρατηρούνται και διαφορές στην κλινική, εργαστηριακή και ακτινολογική τους εικόνα. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση των ευρημάτων αυτών και την βελτιστοποίηση της θεραπευτικής τους αντιμετώπισης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η πνευμονία που οφείλεται στον ιό Sars-CoV-2 και τον ιό της γρίπης τύπου Α στα παιδιά, εμφανίζει μεγάλο εύρος κλινικής βαρύτητας, από μέτρια νόσο έως δυνητικά απειλητική για τη ζωή νόσο. Οι διαφορές μεταξύ των δύο κλινικών οντοτήτων δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως. Στόχος της παρούσας μελέτης αποτελεί η εντόπιση των διαφορών τους ως προς τα κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά. Μεθοδολογία: Στην μελέτη μας συμπεριλήφθησαν παιδιά ηλικίας 0-16 ετών με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό Sars-CoV-2 που νοσηλεύτηκαν από τον Ιανουάριο 2020 έως τον Δεκέμβριο 2021 (Ομάδα Α) και παιδιά ηλικίας 0-16 ετών που νοσηλεύτηκαν με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό της γρίπης τύπου Α, κατά την περίοδο εποχιακής έξαρσης της γρίπης τις χρονιές 2019-2020 (Ομάδα Β), στο ΓΝΠ « Η Αγία Σοφία». Αποτελέσματα; Μελετήθηκαν συνολικά 23 παιδιά από την ομάδα Α και 19 παιδιά από την ομάδα Β. Και στις δύο ομάδες επικράτησε το άρρεν φύλο (69.6% και 73.7% αντίστοιχα). Τα παιδιά της ομάδας Α είχαν μεγαλύτερη διάμεση ηλικία (13 έναντι 2.3 έτη, p=0.029). Συννοσηρότητες συνυπήρχαν στο 39% των παιδιών της ομάδας Α, με συχνότερη την παχυσαρκία, και στο 21% των παιδιών της ομάδας Β. Τα παιδιά της ομάδας Β εμφάνισαν βήχα και ρινίτιδα σε ποσοστό στατιστικά σημαντικό σε σύγκριση με τα παιδιά της ομάδας Α (p=0.024 και p=0.001 αντίστοιχα) , ενώ ορισμένα παιδιά της ομάδας Α εμφάνισαν το ιδιαίτερο εύρημα της σιωπηλής υποξείας (silent hypoxia, p=0.239) και υψηλότερη συχνότητα λευκοπενίας, λεμφοπενίας και αύξησης τρανσαμινασών (p=0.001, p=0.002 και p=0.015 αντίστοιχα). Στην ακτινογραφία θώρακος η παρουσία πύκνωσης ήταν λιγότερη συχνή στα παιδιά της ομάδας Α (65.2% έναντι 73.7%) , ενώ σε όλες τις περιπτώσεις παιδιών της ομάδας Α όπου διενεργήθηκε αξονική τομογραφία ανευρέθη η χαρακτηριστική εικόνα θολής υάλου(5/23). Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στη διάρκεια νοσηλείας, της παρουσία πυρετού, την παρουσία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό σύστημα, τη συχνότητα αναπνευστικής δυσχέρειας και την άνοδο δεικτών φλεγμονής ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στα παιδιά με πνευμονία Covid-19 ήταν συχνότερη η χορήγηση Ο2 (52.2% έναντι 26.3%) και λιγότερο συχνή η χορήγηση αντιβιοτικής (41.7% έναντι 89.5%) και αντιικής αγωγής (52.2% έναντι 63.2%). Παρά το γεγονός ότι η πορεία των δύο νοσημάτων είναι συνήθως ήπια, στην ομάδα Α παρατηρήθηκε μεγαλύτερος αριθμός παιδιών με σοβαρή νόσο (3/23 έναντι 1/19) και απώτερες επιπλοκές (2/23 έναντι 0/19). Συμπεράσματα: Παρά τις πολλές ομοιότητες των δύο νοσημάτων παρατηρούνται και διαφορές στην κλινική, εργαστηριακή και ακτινολογική τους εικόνα. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση των ευρημάτων αυτών και την βελτιστοποίηση της θεραπευτικής τους αντιμετώπισης.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντεμπίς-Ζαγγογιάννης Έντι","Ntempis-Zangogiannis Enti"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3216352"],"render_values":[{"text":"uoadl:3216352","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216352","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216352","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3216352","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντεμπίς-Ζαγγογιάννης Έντι","Ntempis-Zangogiannis Enti"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3216352","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216352"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η πνευμονία που οφείλεται στον ιό Sars-CoV-2 και τον ιό της γρίπης τύπου Α στα παιδιά, εμφανίζει μεγάλο εύρος κλινικής βαρύτητας, από μέτρια νόσο έως δυνητικά απειλητική για τη ζωή νόσο. Οι διαφορές μεταξύ των δύο κλινικών οντοτήτων δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως. Στόχος της παρούσας μελέτης αποτελεί η εντόπιση των διαφορών τους ως προς τα κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά. Μεθοδολογία: Στην μελέτη μας συμπεριλήφθησαν παιδιά ηλικίας 0-16 ετών με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό Sars-CoV-2 που νοσηλεύτηκαν από τον Ιανουάριο 2020 έως τον Δεκέμβριο 2021 (Ομάδα Α) και παιδιά ηλικίας 0-16 ετών που νοσηλεύτηκαν με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό της γρίπης τύπου Α, κατά την περίοδο εποχιακής έξαρσης της γρίπης τις χρονιές 2019-2020 (Ομάδα Β), στο ΓΝΠ « Η Αγία Σοφία». Αποτελέσματα; Μελετήθηκαν συνολικά 23 παιδιά από την ομάδα Α και 19 παιδιά από την ομάδα Β. Και στις δύο ομάδες επικράτησε το άρρεν φύλο (69.6% και 73.7% αντίστοιχα). Τα παιδιά της ομάδας Α είχαν μεγαλύτερη διάμεση ηλικία (13 έναντι 2.3 έτη, p=0.029). Συννοσηρότητες συνυπήρχαν στο 39% των παιδιών της ομάδας Α, με συχνότερη την παχυσαρκία, και στο 21% των παιδιών της ομάδας Β. Τα παιδιά της ομάδας Β εμφάνισαν βήχα και ρινίτιδα σε ποσοστό στατιστικά σημαντικό σε σύγκριση με τα παιδιά της ομάδας Α (p=0.024 και p=0.001 αντίστοιχα) , ενώ ορισμένα παιδιά της ομάδας Α εμφάνισαν το ιδιαίτερο εύρημα της σιωπηλής υποξείας (silent hypoxia, p=0.239) και υψηλότερη συχνότητα λευκοπενίας, λεμφοπενίας και αύξησης τρανσαμινασών (p=0.001, p=0.002 και p=0.015 αντίστοιχα). Στην ακτινογραφία θώρακος η παρουσία πύκνωσης ήταν λιγότερη συχνή στα παιδιά της ομάδας Α (65.2% έναντι 73.7%) , ενώ σε όλες τις περιπτώσεις παιδιών της ομάδας Α όπου διενεργήθηκε αξονική τομογραφία ανευρέθη η χαρακτηριστική εικόνα θολής υάλου(5/23). Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στη διάρκεια νοσηλείας, της παρουσία πυρετού, την παρουσία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό σύστημα, τη συχνότητα αναπνευστικής δυσχέρειας και την άνοδο δεικτών φλεγμονής ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στα παιδιά με πνευμονία Covid-19 ήταν συχνότερη η χορήγηση Ο2 (52.2% έναντι 26.3%) και λιγότερο συχνή η χορήγηση αντιβιοτικής (41.7% έναντι 89.5%) και αντιικής αγωγής (52.2% έναντι 63.2%). Παρά το γεγονός ότι η πορεία των δύο νοσημάτων είναι συνήθως ήπια, στην ομάδα Α παρατηρήθηκε μεγαλύτερος αριθμός παιδιών με σοβαρή νόσο (3/23 έναντι 1/19) και απώτερες επιπλοκές (2/23 έναντι 0/19). Συμπεράσματα: Παρά τις πολλές ομοιότητες των δύο νοσημάτων παρατηρούνται και διαφορές στην κλινική, εργαστηριακή και ακτινολογική τους εικόνα. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση των ευρημάτων αυτών και την βελτιστοποίηση της θεραπευτικής τους αντιμετώπισης.","Background: Acute pneumonia caused by SARS-CoV-2 in children is an uncommon clinical manifestation. Its differences from other viral causes such as alpha influenza virus have not been clarified yet. Our aim was to detect differences in clinical and epidemiological features between the two clinical entities. Methods: We retrospectively studied children 0-16years old, hospitalized with pneumonia due to SARS-CoV-2 (group A) from January 2020 to December 2021 and due to influenza A (group B) from the 2019-2020 seasonal outbreak at the largest tertiary public hospital of Athens, Greece. Results: Twenty-three (group A) and 19 (group B) patients were included, predominantly boys (69.6% and 73.7%, p=0.769). Group A were of older median age (13 vs 2.3 years, p=0.029). Comorbidities were reported in both groups (26% vs 21%, p=0.703) with obesity being the most common in group A. Group B experienced more often cough and rhinitis (p=0.024 and p<0.001, respectively). Group A presented with significant leukopenia, lymphopenia and elevated liver enzymes (p=0.001, p=0.002 and p=0.015, respectively). Three patients from Group A experienced silent hypoxia. Radiological findings in chest X-ray did not differ significantly between groups (p=0.555). Ground glass opacities were present in all group A computed tomographies (5/5). Group A required increased oxygen support (52.2% vs. 26.3%) and received less antibiotics (69.5% vs 89.5%) and antivirals (52.2% vs 63.2%), but the difference was not statistically significant.In group A three ICU admissions and one death were reported and 2 patients experienced long-term complications. One patient from group B required ICU admission. Conclusions: Acute pneumonia caused by SARS-CoV-2 seems to have distinct clinical, laboratory and radiological features that might require different management from Influenza A. Further research is required to verify these results in other populations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση πνευμονίας οφειλόμενης στον ιό SARS – CoV – 2 και πνευμονίας οφειλόμενης στον ιό της γρίπης στα παιδιά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντεμπίς-Ζαγγογιάννης Έντι","Ntempis-Zangogiannis Enti"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η πνευμονία που οφείλεται στον ιό Sars-CoV-2 και τον ιό της γρίπης τύπου Α στα παιδιά, εμφανίζει μεγάλο εύρος κλινικής βαρύτητας, από μέτρια νόσο έως δυνητικά απειλητική για τη ζωή νόσο. Οι διαφορές μεταξύ των δύο κλινικών οντοτήτων δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως. Στόχος της παρούσας μελέτης αποτελεί η εντόπιση των διαφορών τους ως προς τα κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά. Μεθοδολογία: Στην μελέτη μας συμπεριλήφθησαν παιδιά ηλικίας 0-16 ετών με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό Sars-CoV-2 που νοσηλεύτηκαν από τον Ιανουάριο 2020 έως τον Δεκέμβριο 2021 (Ομάδα Α) και παιδιά ηλικίας 0-16 ετών που νοσηλεύτηκαν με πνευμονία οφειλόμενη στον ιό της γρίπης τύπου Α, κατά την περίοδο εποχιακής έξαρσης της γρίπης τις χρονιές 2019-2020 (Ομάδα Β), στο ΓΝΠ « Η Αγία Σοφία». Αποτελέσματα; Μελετήθηκαν συνολικά 23 παιδιά από την ομάδα Α και 19 παιδιά από την ομάδα Β. Και στις δύο ομάδες επικράτησε το άρρεν φύλο (69.6% και 73.7% αντίστοιχα). Τα παιδιά της ομάδας Α είχαν μεγαλύτερη διάμεση ηλικία (13 έναντι 2.3 έτη, p=0.029). Συννοσηρότητες συνυπήρχαν στο 39% των παιδιών της ομάδας Α, με συχνότερη την παχυσαρκία, και στο 21% των παιδιών της ομάδας Β. Τα παιδιά της ομάδας Β εμφάνισαν βήχα και ρινίτιδα σε ποσοστό στατιστικά σημαντικό σε σύγκριση με τα παιδιά της ομάδας Α (p=0.024 και p=0.001 αντίστοιχα) , ενώ ορισμένα παιδιά της ομάδας Α εμφάνισαν το ιδιαίτερο εύρημα της σιωπηλής υποξείας (silent hypoxia, p=0.239) και υψηλότερη συχνότητα λευκοπενίας, λεμφοπενίας και αύξησης τρανσαμινασών (p=0.001, p=0.002 και p=0.015 αντίστοιχα). Στην ακτινογραφία θώρακος η παρουσία πύκνωσης ήταν λιγότερη συχνή στα παιδιά της ομάδας Α (65.2% έναντι 73.7%) , ενώ σε όλες τις περιπτώσεις παιδιών της ομάδας Α όπου διενεργήθηκε αξονική τομογραφία ανευρέθη η χαρακτηριστική εικόνα θολής υάλου(5/23). Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στη διάρκεια νοσηλείας, της παρουσία πυρετού, την παρουσία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό σύστημα, τη συχνότητα αναπνευστικής δυσχέρειας και την άνοδο δεικτών φλεγμονής ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στα παιδιά με πνευμονία Covid-19 ήταν συχνότερη η χορήγηση Ο2 (52.2% έναντι 26.3%) και λιγότερο συχνή η χορήγηση αντιβιοτικής (41.7% έναντι 89.5%) και αντιικής αγωγής (52.2% έναντι 63.2%). Παρά το γεγονός ότι η πορεία των δύο νοσημάτων είναι συνήθως ήπια, στην ομάδα Α παρατηρήθηκε μεγαλύτερος αριθμός παιδιών με σοβαρή νόσο (3/23 έναντι 1/19) και απώτερες επιπλοκές (2/23 έναντι 0/19). Συμπεράσματα: Παρά τις πολλές ομοιότητες των δύο νοσημάτων παρατηρούνται και διαφορές στην κλινική, εργαστηριακή και ακτινολογική τους εικόνα. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για την επιβεβαίωση των ευρημάτων αυτών και την βελτιστοποίηση της θεραπευτικής τους αντιμετώπισης.","Background: Acute pneumonia caused by SARS-CoV-2 in children is an uncommon clinical manifestation. Its differences from other viral causes such as alpha influenza virus have not been clarified yet. Our aim was to detect differences in clinical and epidemiological features between the two clinical entities. Methods: We retrospectively studied children 0-16years old, hospitalized with pneumonia due to SARS-CoV-2 (group A) from January 2020 to December 2021 and due to influenza A (group B) from the 2019-2020 seasonal outbreak at the largest tertiary public hospital of Athens, Greece. Results: Twenty-three (group A) and 19 (group B) patients were included, predominantly boys (69.6% and 73.7%, p=0.769). Group A were of older median age (13 vs 2.3 years, p=0.029). Comorbidities were reported in both groups (26% vs 21%, p=0.703) with obesity being the most common in group A. Group B experienced more often cough and rhinitis (p=0.024 and p<0.001, respectively). Group A presented with significant leukopenia, lymphopenia and elevated liver enzymes (p=0.001, p=0.002 and p=0.015, respectively). Three patients from Group A experienced silent hypoxia. Radiological findings in chest X-ray did not differ significantly between groups (p=0.555). Ground glass opacities were present in all group A computed tomographies (5/5). Group A required increased oxygen support (52.2% vs. 26.3%) and received less antibiotics (69.5% vs 89.5%) and antivirals (52.2% vs 63.2%), but the difference was not statistically significant.In group A three ICU admissions and one death were reported and 2 patients experienced long-term complications. One patient from group B required ICU admission. Conclusions: Acute pneumonia caused by SARS-CoV-2 seems to have distinct clinical, laboratory and radiological features that might require different management from Influenza A. Further research is required to verify these results in other populations."],"dc:identifier":["uoadl:3216352","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3216352"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση πνευμονίας οφειλόμενης στον ιό SARS – CoV – 2 και πνευμονίας οφειλόμενης στον ιό της γρίπης στα παιδιά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:41Z"}