{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217214"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217214","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Ο ρόλος του πολυμορφισμού BclI του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών στο Διαβήτη τύπου 2 στον Ελληνικό πληθυσμό».","abstract":"Περίληψη Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική νόσος που χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών. Χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και οφείλεται σε μειωμένη έκκριση ή δράση της ινσουλίνης. Μελέτες υποστηρίζουν τη σημαντική επίπτωση του στρες και την αυξημένη δραστηριότητα του άξονα υποθαλάμου–υπόφυσης-επινεφριδίων (ΗΡΑ) στο ΣΔτ2 με συνέπεια την υπερκορτιζολαιμία. Είναι γνωστό ότι οι δράσεις των γλυκοκορτικοειδών (GC) στη ρύθμιση του άξονα HPA διαμεσολαβούνται από τον υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (GR). Ορισμένες μελέτες υποστηρίζουν ότι πολυμορφισμοί στο γονίδιο του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών σχετίζονται με ευαισθησία ή αντίσταση στα γλυκοκορτικοειδή, καθώς επίσης με την εμφάνιση ΣΔτ2 και με αυξημένη αντίσταση σε ινσουλίνη. Σκοπός της παρούσας εργασίας, ήταν ο προσδιορισμός του πολυμορφισμού BclI σε 31 ασθενείς με ΣΔτ2 και 24 υγιείς στον Ελληνικό πληθυσμό και η συσχέτιση του συγκεκριμένου πολυμορφισμού με κλινικά χαρακτηριστικά και μεταβολικές παραμέτρους καθώς και με παραμέτρους κορτιζόλης σιέλου. Η διερεύνηση του πολυμορφισμού BclI έγινε με τη χρήση DNA από δείγματα περιφερικού αίματος χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές μεθοδολογίες: Πολυμορφισμός μήκους περιοριστικού θραύσματος (RFLP), Allele specific polymerase chain reaction (AS-PCR) και Μέθοδος προσδιορισμού της αλληλουχίας του DNA (DNA sequencing). Για την μέθοδο RFLP πραγματοποιήθηκε ενίσχυση του τμήματος που περιείχε τον πολυμορφισμό με τη χρήση κατάλληλων εκκινητών, ακολούθησε πέψη με περιοριστικό ένζυμο και στη συνέχεια ηλεκτροφόρηση για ταυτοποίηση των γονοτύπων. Για την μέθοδο AS-PCR χρησιμοποιήθηκαν ταυτόχρονα τέσσερις εκκινητές και στη συνέχεια ακολούθησε ηλεκτροφόρηση για την ταυτοποίηση των γονοτύπων. Τέλος, η τεχνική αλληλούχισης του DNA περιλάμβανε PCR με χρήση κατάλληλων εκκινητών , καθαρισμό των PCR προϊόντων με χρήση συσκευής κενού (vacuum manifold), αντιδράσεις με τη μέθοδο των θερμικών κύκλων (Cycle sequencing), καθαρισμό των προϊόντων με αιθανόλη/EDTA και τριχοειδή ηλεκτροφόρηση στον γενετικό αναλυτή (SeqStudio) για ανάγνωση αλληλουχιών των βάσεων του DNA. Τα αποτελέσματα μας υποστηρίζουν ότι δεν υπήρξε διαφορά μεταξύ ασθενών και υγιών στην κατανομή των γονοτύπων (ασθενείς: CC=40%, CG=46.67%, GG=13.33%, υγιείς: CC=29.17%, CG=66.67%, GG=4.17%). Οι σχέσεις των γονοτύπων με την παράμετρο απόκριση της κορτιζόλης στην αφύπνιση, CAR έδειξε στατιστικά μειωμένη τιμή στα άτομα του ελληνικού πληθυσμού με γονότυπο ομόζυγο για τον πολυμορφισμό (GG) σε σύγκριση με τα άτομα που ήτα ομόζυγα για το αγρίου τύπου αλληλόμορφο (CC). Οι σχέσεις των γονοτύπων με τις διάφορες σωματικές μετρήσεις, μεταβολικές παραμέτρους στους ασθενείς, στους υγιείς και στο σύνολο του ελληνικού πληθυσμού δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά.","abstract_html":"Περίληψη Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική νόσος που χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών. Χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και οφείλεται σε μειωμένη έκκριση ή δράση της ινσουλίνης. Μελέτες υποστηρίζουν τη σημαντική επίπτωση του στρες και την αυξημένη δραστηριότητα του άξονα υποθαλάμου–υπόφυσης-επινεφριδίων (ΗΡΑ) στο ΣΔτ2 με συνέπεια την υπερκορτιζολαιμία. Είναι γνωστό ότι οι δράσεις των γλυκοκορτικοειδών (GC) στη ρύθμιση του άξονα HPA διαμεσολαβούνται από τον υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (GR). Ορισμένες μελέτες υποστηρίζουν ότι πολυμορφισμοί στο γονίδιο του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών σχετίζονται με ευαισθησία ή αντίσταση στα γλυκοκορτικοειδή, καθώς επίσης με την εμφάνιση ΣΔτ2 και με αυξημένη αντίσταση σε ινσουλίνη. Σκοπός της παρούσας εργασίας, ήταν ο προσδιορισμός του πολυμορφισμού BclI σε 31 ασθενείς με ΣΔτ2 και 24 υγιείς στον Ελληνικό πληθυσμό και η συσχέτιση του συγκεκριμένου πολυμορφισμού με κλινικά χαρακτηριστικά και μεταβολικές παραμέτρους καθώς και με παραμέτρους κορτιζόλης σιέλου. Η διερεύνηση του πολυμορφισμού BclI έγινε με τη χρήση DNA από δείγματα περιφερικού αίματος χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές μεθοδολογίες: Πολυμορφισμός μήκους περιοριστικού θραύσματος (RFLP), Allele specific polymerase chain reaction (AS-PCR) και Μέθοδος προσδιορισμού της αλληλουχίας του DNA (DNA sequencing). Για την μέθοδο RFLP πραγματοποιήθηκε ενίσχυση του τμήματος που περιείχε τον πολυμορφισμό με τη χρήση κατάλληλων εκκινητών, ακολούθησε πέψη με περιοριστικό ένζυμο και στη συνέχεια ηλεκτροφόρηση για ταυτοποίηση των γονοτύπων. Για την μέθοδο AS-PCR χρησιμοποιήθηκαν ταυτόχρονα τέσσερις εκκινητές και στη συνέχεια ακολούθησε ηλεκτροφόρηση για την ταυτοποίηση των γονοτύπων. Τέλος, η τεχνική αλληλούχισης του DNA περιλάμβανε PCR με χρήση κατάλληλων εκκινητών , καθαρισμό των PCR προϊόντων με χρήση συσκευής κενού (vacuum manifold), αντιδράσεις με τη μέθοδο των θερμικών κύκλων (Cycle sequencing), καθαρισμό των προϊόντων με αιθανόλη/EDTA και τριχοειδή ηλεκτροφόρηση στον γενετικό αναλυτή (SeqStudio) για ανάγνωση αλληλουχιών των βάσεων του DNA. Τα αποτελέσματα μας υποστηρίζουν ότι δεν υπήρξε διαφορά μεταξύ ασθενών και υγιών στην κατανομή των γονοτύπων (ασθενείς: CC=40%, CG=46.67%, GG=13.33%, υγιείς: CC=29.17%, CG=66.67%, GG=4.17%). Οι σχέσεις των γονοτύπων με την παράμετρο απόκριση της κορτιζόλης στην αφύπνιση, CAR έδειξε στατιστικά μειωμένη τιμή στα άτομα του ελληνικού πληθυσμού με γονότυπο ομόζυγο για τον πολυμορφισμό (GG) σε σύγκριση με τα άτομα που ήτα ομόζυγα για το αγρίου τύπου αλληλόμορφο (CC). Οι σχέσεις των γονοτύπων με τις διάφορες σωματικές μετρήσεις, μεταβολικές παραμέτρους στους ασθενείς, στους υγιείς και στο σύνολο του ελληνικού πληθυσμού δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά.","abstract_has_math":false,"creators":["Διακουμή Ανδριάνα","Diakoumi Andriana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:46Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217214"],"render_values":[{"text":"uoadl:3217214","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217214","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217214","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3217214","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Διακουμή Ανδριάνα","Diakoumi Andriana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217214","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217214"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική νόσος που χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών. Χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και οφείλεται σε μειωμένη έκκριση ή δράση της ινσουλίνης. Μελέτες υποστηρίζουν τη σημαντική επίπτωση του στρες και την αυξημένη δραστηριότητα του άξονα υποθαλάμου–υπόφυσης-επινεφριδίων (ΗΡΑ) στο ΣΔτ2 με συνέπεια την υπερκορτιζολαιμία. Είναι γνωστό ότι οι δράσεις των γλυκοκορτικοειδών (GC) στη ρύθμιση του άξονα HPA διαμεσολαβούνται από τον υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (GR). Ορισμένες μελέτες υποστηρίζουν ότι πολυμορφισμοί στο γονίδιο του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών σχετίζονται με ευαισθησία ή αντίσταση στα γλυκοκορτικοειδή, καθώς επίσης με την εμφάνιση ΣΔτ2 και με αυξημένη αντίσταση σε ινσουλίνη. Σκοπός της παρούσας εργασίας, ήταν ο προσδιορισμός του πολυμορφισμού BclI σε 31 ασθενείς με ΣΔτ2 και 24 υγιείς στον Ελληνικό πληθυσμό και η συσχέτιση του συγκεκριμένου πολυμορφισμού με κλινικά χαρακτηριστικά και μεταβολικές παραμέτρους καθώς και με παραμέτρους κορτιζόλης σιέλου. Η διερεύνηση του πολυμορφισμού BclI έγινε με τη χρήση DNA από δείγματα περιφερικού αίματος χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές μεθοδολογίες: Πολυμορφισμός μήκους περιοριστικού θραύσματος (RFLP), Allele specific polymerase chain reaction (AS-PCR) και Μέθοδος προσδιορισμού της αλληλουχίας του DNA (DNA sequencing). Για την μέθοδο RFLP πραγματοποιήθηκε ενίσχυση του τμήματος που περιείχε τον πολυμορφισμό με τη χρήση κατάλληλων εκκινητών, ακολούθησε πέψη με περιοριστικό ένζυμο και στη συνέχεια ηλεκτροφόρηση για ταυτοποίηση των γονοτύπων. Για την μέθοδο AS-PCR χρησιμοποιήθηκαν ταυτόχρονα τέσσερις εκκινητές και στη συνέχεια ακολούθησε ηλεκτροφόρηση για την ταυτοποίηση των γονοτύπων. Τέλος, η τεχνική αλληλούχισης του DNA περιλάμβανε PCR με χρήση κατάλληλων εκκινητών , καθαρισμό των PCR προϊόντων με χρήση συσκευής κενού (vacuum manifold), αντιδράσεις με τη μέθοδο των θερμικών κύκλων (Cycle sequencing), καθαρισμό των προϊόντων με αιθανόλη/EDTA και τριχοειδή ηλεκτροφόρηση στον γενετικό αναλυτή (SeqStudio) για ανάγνωση αλληλουχιών των βάσεων του DNA. Τα αποτελέσματα μας υποστηρίζουν ότι δεν υπήρξε διαφορά μεταξύ ασθενών και υγιών στην κατανομή των γονοτύπων (ασθενείς: CC=40%, CG=46.67%, GG=13.33%, υγιείς: CC=29.17%, CG=66.67%, GG=4.17%). Οι σχέσεις των γονοτύπων με την παράμετρο απόκριση της κορτιζόλης στην αφύπνιση, CAR έδειξε στατιστικά μειωμένη τιμή στα άτομα του ελληνικού πληθυσμού με γονότυπο ομόζυγο για τον πολυμορφισμό (GG) σε σύγκριση με τα άτομα που ήτα ομόζυγα για το αγρίου τύπου αλληλόμορφο (CC). Οι σχέσεις των γονοτύπων με τις διάφορες σωματικές μετρήσεις, μεταβολικές παραμέτρους στους ασθενείς, στους υγιείς και στο σύνολο του ελληνικού πληθυσμού δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά.","Abstract Diabetes mellitus type 2 (T2D) is a chronic, multifactorial disease characterized by a disturbance in the metabolism of carbohydrates, fats, and proteins. It is characterized by an increase in blood glucose levels which is caused by the reduced secretion or action of insulin. Studies support the significant effect of stress and the increased activity of the hypothalamic-pituitary-adrenal (HPA) axis in T2D resulting in hypercortisolemia. It is known that the actions of glucocorticoids (GC) in the regulation of the HPA axis are mediated by the glucocorticoid receptor (GR). Some studies suggest that glucocorticoid receptor gene polymorphisms are associated with glucocorticoid sensitivity or resistance, as well as the development of T2D and increased insulin resistance. The aim of this study was to explore the BclI polymorphism in 31 patients with T2D and 24 healthy subjects from the Greek population and the association of this polymorphism with clinical features and metabolic parameters as well as salivary cortisol parameters. BclI polymorphism was investigated in peripheral DNA blood samples using three different methodologies: restriction fragment length polymorphism (RFLP), allele specific polymerase chain reaction (AS-PCR) and DNA sequencing. For the RFLP method, the fragment containing the polymorphism was amplified using specific primers, followed by restriction enzyme digestion and then electrophoresis to identify the genotypes. For the AS-PCR method, four primers were used at the same time and then electrophoresis to identify the genotypes. Finally, the DNA sequencing technique included PCR using specific primers, purification of PCR products using a vacuum manifold, reactions by the method of thermal cycles (Cycle sequencing), purification of the products with ethanol/EDTA and capillary electrophoresis in the genetic analyzer (SeqStudio) for reading DNA base sequences. Our results showed that there was no difference between patients and healthy subjects in the distribution of the genotypes (patients: CC = 40%, CG = 46.67%, GG = 13.33%, healthy: CC = 29.17%, CG = 66.67%, GG = 4.17%). The relationship of the genotypes with the cortisol awakening response (CAR) showed statistically reduced values in individuals of the Greek population with the homozygous genotype for the polymorphism (GG) compared to individuals homozygous for the wild-type allele (CC). The relationships of the genotypes with the various physical measurements, metabolic parameters in patients, healthy subjects and the entire Greek population did not show a statistically significant difference."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Ο ρόλος του πολυμορφισμού BclI του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών στο Διαβήτη τύπου 2 στον Ελληνικό πληθυσμό»."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Διακουμή Ανδριάνα","Diakoumi Andriana"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Περίληψη Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) είναι μια χρόνια, πολυπαραγοντική νόσος που χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών. Χαρακτηρίζεται από υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα και οφείλεται σε μειωμένη έκκριση ή δράση της ινσουλίνης. Μελέτες υποστηρίζουν τη σημαντική επίπτωση του στρες και την αυξημένη δραστηριότητα του άξονα υποθαλάμου–υπόφυσης-επινεφριδίων (ΗΡΑ) στο ΣΔτ2 με συνέπεια την υπερκορτιζολαιμία. Είναι γνωστό ότι οι δράσεις των γλυκοκορτικοειδών (GC) στη ρύθμιση του άξονα HPA διαμεσολαβούνται από τον υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (GR). Ορισμένες μελέτες υποστηρίζουν ότι πολυμορφισμοί στο γονίδιο του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών σχετίζονται με ευαισθησία ή αντίσταση στα γλυκοκορτικοειδή, καθώς επίσης με την εμφάνιση ΣΔτ2 και με αυξημένη αντίσταση σε ινσουλίνη. Σκοπός της παρούσας εργασίας, ήταν ο προσδιορισμός του πολυμορφισμού BclI σε 31 ασθενείς με ΣΔτ2 και 24 υγιείς στον Ελληνικό πληθυσμό και η συσχέτιση του συγκεκριμένου πολυμορφισμού με κλινικά χαρακτηριστικά και μεταβολικές παραμέτρους καθώς και με παραμέτρους κορτιζόλης σιέλου. Η διερεύνηση του πολυμορφισμού BclI έγινε με τη χρήση DNA από δείγματα περιφερικού αίματος χρησιμοποιώντας τρεις διαφορετικές μεθοδολογίες: Πολυμορφισμός μήκους περιοριστικού θραύσματος (RFLP), Allele specific polymerase chain reaction (AS-PCR) και Μέθοδος προσδιορισμού της αλληλουχίας του DNA (DNA sequencing). Για την μέθοδο RFLP πραγματοποιήθηκε ενίσχυση του τμήματος που περιείχε τον πολυμορφισμό με τη χρήση κατάλληλων εκκινητών, ακολούθησε πέψη με περιοριστικό ένζυμο και στη συνέχεια ηλεκτροφόρηση για ταυτοποίηση των γονοτύπων. Για την μέθοδο AS-PCR χρησιμοποιήθηκαν ταυτόχρονα τέσσερις εκκινητές και στη συνέχεια ακολούθησε ηλεκτροφόρηση για την ταυτοποίηση των γονοτύπων. Τέλος, η τεχνική αλληλούχισης του DNA περιλάμβανε PCR με χρήση κατάλληλων εκκινητών , καθαρισμό των PCR προϊόντων με χρήση συσκευής κενού (vacuum manifold), αντιδράσεις με τη μέθοδο των θερμικών κύκλων (Cycle sequencing), καθαρισμό των προϊόντων με αιθανόλη/EDTA και τριχοειδή ηλεκτροφόρηση στον γενετικό αναλυτή (SeqStudio) για ανάγνωση αλληλουχιών των βάσεων του DNA. Τα αποτελέσματα μας υποστηρίζουν ότι δεν υπήρξε διαφορά μεταξύ ασθενών και υγιών στην κατανομή των γονοτύπων (ασθενείς: CC=40%, CG=46.67%, GG=13.33%, υγιείς: CC=29.17%, CG=66.67%, GG=4.17%). Οι σχέσεις των γονοτύπων με την παράμετρο απόκριση της κορτιζόλης στην αφύπνιση, CAR έδειξε στατιστικά μειωμένη τιμή στα άτομα του ελληνικού πληθυσμού με γονότυπο ομόζυγο για τον πολυμορφισμό (GG) σε σύγκριση με τα άτομα που ήτα ομόζυγα για το αγρίου τύπου αλληλόμορφο (CC). Οι σχέσεις των γονοτύπων με τις διάφορες σωματικές μετρήσεις, μεταβολικές παραμέτρους στους ασθενείς, στους υγιείς και στο σύνολο του ελληνικού πληθυσμού δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά.","Abstract Diabetes mellitus type 2 (T2D) is a chronic, multifactorial disease characterized by a disturbance in the metabolism of carbohydrates, fats, and proteins. It is characterized by an increase in blood glucose levels which is caused by the reduced secretion or action of insulin. Studies support the significant effect of stress and the increased activity of the hypothalamic-pituitary-adrenal (HPA) axis in T2D resulting in hypercortisolemia. It is known that the actions of glucocorticoids (GC) in the regulation of the HPA axis are mediated by the glucocorticoid receptor (GR). Some studies suggest that glucocorticoid receptor gene polymorphisms are associated with glucocorticoid sensitivity or resistance, as well as the development of T2D and increased insulin resistance. The aim of this study was to explore the BclI polymorphism in 31 patients with T2D and 24 healthy subjects from the Greek population and the association of this polymorphism with clinical features and metabolic parameters as well as salivary cortisol parameters. BclI polymorphism was investigated in peripheral DNA blood samples using three different methodologies: restriction fragment length polymorphism (RFLP), allele specific polymerase chain reaction (AS-PCR) and DNA sequencing. For the RFLP method, the fragment containing the polymorphism was amplified using specific primers, followed by restriction enzyme digestion and then electrophoresis to identify the genotypes. For the AS-PCR method, four primers were used at the same time and then electrophoresis to identify the genotypes. Finally, the DNA sequencing technique included PCR using specific primers, purification of PCR products using a vacuum manifold, reactions by the method of thermal cycles (Cycle sequencing), purification of the products with ethanol/EDTA and capillary electrophoresis in the genetic analyzer (SeqStudio) for reading DNA base sequences. Our results showed that there was no difference between patients and healthy subjects in the distribution of the genotypes (patients: CC = 40%, CG = 46.67%, GG = 13.33%, healthy: CC = 29.17%, CG = 66.67%, GG = 4.17%). The relationship of the genotypes with the cortisol awakening response (CAR) showed statistically reduced values in individuals of the Greek population with the homozygous genotype for the polymorphism (GG) compared to individuals homozygous for the wild-type allele (CC). The relationships of the genotypes with the various physical measurements, metabolic parameters in patients, healthy subjects and the entire Greek population did not show a statistically significant difference."],"dc:identifier":["uoadl:3217214","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217214"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Ο ρόλος του πολυμορφισμού BclI του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών στο Διαβήτη τύπου 2 στον Ελληνικό πληθυσμό»."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:46Z"}