{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217383"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217383","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της αερόβιας άσκησης και των ασκήσεων με αντιστάσεις στη νόσο του Parkinson","abstract":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της επίδρασης των προγραμμάτων αερόβιας άσκησης και ασκήσεων με αντιστάσεις στη νόσο του Parkinson. Υλικό και μέθοδος: Έγινε αναζήτηση στις βάσεις επιστημονικών δεδομένων PubMed, Pedro, Cinahl, Scopus και Embase για το χρονικό διάστημα 2015-2020. Κριτήρια επιλογής ήταν η υψηλής ποιότητας τυχαιοποιημένες μελέτες (βαθμολογούμενες πάνω από 6 με βάση τη κλίμακα Pedro) και η παρέμβαση να αφορά μόνο ασκήσεις αντιστάσεων ή αερόβιες ασκήσεις, ή συνδυασμό τους, χωρίς συγχρόνως να υπάρχει συνδυασμός με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Αποτελέσματα : Με βάση τα κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού, έγινε τελική επιλογή 31 μελετών. Από την ανάλυση των μελετών φαίνεται ότι η χρήση της αερόβιας άσκησης έχει θετική επίδραση στην λειτουργική ικανότητα, στη βελτίωση των κινητικών συμπτωμάτων, στην αύξηση της μυϊκής δύναμης, στην βελτίωση της ισορροπίας και της ευλυγισίας των ασθενών με νόσο του Parkinson. Παρατηρείται, επίσης, μείωση της καρδιακής συχνότητας ηρεμίας, μείωση της αρτηριακής πίεσης, βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας και βελτίωση της μεταβολικής λειτουργίας των μυών, ενώ θετική επίδραση αναδείχθηκε και ως προς τα συμπτώματα κόπωσης και κατάθλιψης αυτών των ασθενών. Τα προγράμματα ασκήσεων με αντιστάσεις έχουν, επίσης, θετική επίδραση στη μυϊκή δύναμη, στη μείωση της βραδυκινησίας και του τρόμου, καθώς και στη βελτίωση της ισορροπίας. Ειδικότερα, βελτιώνονται οι χωρικές και οι χρονικές παράμετροι της βάδισης και ελαττώνονται τα συμπτώματα ακαμψίας. Βελτιώνεται, επίσης, η λειτουργικότητα και μειώνεται ο φόβος της πτώσης σε αυτούς τους ασθενείς, ενώ τα προγράμματα άσκησης με αντιστάσεις έχουν θετική επίδραση στην καρδιακή συμπαθητική και παρασυμπαθητική λειτουργία, στις νοητικές λειτουργίες, π.χ., στη μνήμη, καθώς και στο αίσθημα κόπωσης, στο άγχος, στη νευρικότητα και στις διαταραχές ύπνου. Συμπεράσματα : Η χρήση των προγραμμάτων αερόβιας άσκησης και ασκήσεων αντιστάσεων φαίνεται ότι έχει θετική επίδραση σε λειτουργικά (κινητικά) και κλινικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson, τόσο η κάθε μια από τις δύο μορφές άσκησης όσο και σε συνδυασμό τους. Η θετική επίδραση που έχουν τόσο η αερόβια άσκηση όσο και οι ασκήσεις με αντιστάσεις στη λειτουργικότητα και στη ποιότητα ζωής των ασθενών με Parkinson καθιστούν αυτές τις μορφές άσκησης χρήσιμες συνιστώσες ενός θεραπευτικού προγράμματος αυτών των ασθενών.","abstract_html":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της επίδρασης των προγραμμάτων αερόβιας άσκησης και ασκήσεων με αντιστάσεις στη νόσο του Parkinson. Υλικό και μέθοδος: Έγινε αναζήτηση στις βάσεις επιστημονικών δεδομένων PubMed, Pedro, Cinahl, Scopus και Embase για το χρονικό διάστημα 2015-2020. Κριτήρια επιλογής ήταν η υψηλής ποιότητας τυχαιοποιημένες μελέτες (βαθμολογούμενες πάνω από 6 με βάση τη κλίμακα Pedro) και η παρέμβαση να αφορά μόνο ασκήσεις αντιστάσεων ή αερόβιες ασκήσεις, ή συνδυασμό τους, χωρίς συγχρόνως να υπάρχει συνδυασμός με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Αποτελέσματα : Με βάση τα κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού, έγινε τελική επιλογή 31 μελετών. Από την ανάλυση των μελετών φαίνεται ότι η χρήση της αερόβιας άσκησης έχει θετική επίδραση στην λειτουργική ικανότητα, στη βελτίωση των κινητικών συμπτωμάτων, στην αύξηση της μυϊκής δύναμης, στην βελτίωση της ισορροπίας και της ευλυγισίας των ασθενών με νόσο του Parkinson. Παρατηρείται, επίσης, μείωση της καρδιακής συχνότητας ηρεμίας, μείωση της αρτηριακής πίεσης, βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας και βελτίωση της μεταβολικής λειτουργίας των μυών, ενώ θετική επίδραση αναδείχθηκε και ως προς τα συμπτώματα κόπωσης και κατάθλιψης αυτών των ασθενών. Τα προγράμματα ασκήσεων με αντιστάσεις έχουν, επίσης, θετική επίδραση στη μυϊκή δύναμη, στη μείωση της βραδυκινησίας και του τρόμου, καθώς και στη βελτίωση της ισορροπίας. Ειδικότερα, βελτιώνονται οι χωρικές και οι χρονικές παράμετροι της βάδισης και ελαττώνονται τα συμπτώματα ακαμψίας. Βελτιώνεται, επίσης, η λειτουργικότητα και μειώνεται ο φόβος της πτώσης σε αυτούς τους ασθενείς, ενώ τα προγράμματα άσκησης με αντιστάσεις έχουν θετική επίδραση στην καρδιακή συμπαθητική και παρασυμπαθητική λειτουργία, στις νοητικές λειτουργίες, π.χ., στη μνήμη, καθώς και στο αίσθημα κόπωσης, στο άγχος, στη νευρικότητα και στις διαταραχές ύπνου. Συμπεράσματα : Η χρήση των προγραμμάτων αερόβιας άσκησης και ασκήσεων αντιστάσεων φαίνεται ότι έχει θετική επίδραση σε λειτουργικά (κινητικά) και κλινικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson, τόσο η κάθε μια από τις δύο μορφές άσκησης όσο και σε συνδυασμό τους. Η θετική επίδραση που έχουν τόσο η αερόβια άσκηση όσο και οι ασκήσεις με αντιστάσεις στη λειτουργικότητα και στη ποιότητα ζωής των ασθενών με Parkinson καθιστούν αυτές τις μορφές άσκησης χρήσιμες συνιστώσες ενός θεραπευτικού προγράμματος αυτών των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τριανταφύλλη Γεσθημανή","Triantafylli Gesthimani"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217383"],"render_values":[{"text":"uoadl:3217383","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217383","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217383","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3217383","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τριανταφύλλη Γεσθημανή","Triantafylli Gesthimani"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217383","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217383"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της επίδρασης των προγραμμάτων αερόβιας άσκησης και ασκήσεων με αντιστάσεις στη νόσο του Parkinson. Υλικό και μέθοδος: Έγινε αναζήτηση στις βάσεις επιστημονικών δεδομένων PubMed, Pedro, Cinahl, Scopus και Embase για το χρονικό διάστημα 2015-2020. Κριτήρια επιλογής ήταν η υψηλής ποιότητας τυχαιοποιημένες μελέτες (βαθμολογούμενες πάνω από 6 με βάση τη κλίμακα Pedro) και η παρέμβαση να αφορά μόνο ασκήσεις αντιστάσεων ή αερόβιες ασκήσεις, ή συνδυασμό τους, χωρίς συγχρόνως να υπάρχει συνδυασμός με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Αποτελέσματα : Με βάση τα κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού, έγινε τελική επιλογή 31 μελετών. Από την ανάλυση των μελετών φαίνεται ότι η χρήση της αερόβιας άσκησης έχει θετική επίδραση στην λειτουργική ικανότητα, στη βελτίωση των κινητικών συμπτωμάτων, στην αύξηση της μυϊκής δύναμης, στην βελτίωση της ισορροπίας και της ευλυγισίας των ασθενών με νόσο του Parkinson. Παρατηρείται, επίσης, μείωση της καρδιακής συχνότητας ηρεμίας, μείωση της αρτηριακής πίεσης, βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας και βελτίωση της μεταβολικής λειτουργίας των μυών, ενώ θετική επίδραση αναδείχθηκε και ως προς τα συμπτώματα κόπωσης και κατάθλιψης αυτών των ασθενών. Τα προγράμματα ασκήσεων με αντιστάσεις έχουν, επίσης, θετική επίδραση στη μυϊκή δύναμη, στη μείωση της βραδυκινησίας και του τρόμου, καθώς και στη βελτίωση της ισορροπίας. Ειδικότερα, βελτιώνονται οι χωρικές και οι χρονικές παράμετροι της βάδισης και ελαττώνονται τα συμπτώματα ακαμψίας. Βελτιώνεται, επίσης, η λειτουργικότητα και μειώνεται ο φόβος της πτώσης σε αυτούς τους ασθενείς, ενώ τα προγράμματα άσκησης με αντιστάσεις έχουν θετική επίδραση στην καρδιακή συμπαθητική και παρασυμπαθητική λειτουργία, στις νοητικές λειτουργίες, π.χ., στη μνήμη, καθώς και στο αίσθημα κόπωσης, στο άγχος, στη νευρικότητα και στις διαταραχές ύπνου. Συμπεράσματα : Η χρήση των προγραμμάτων αερόβιας άσκησης και ασκήσεων αντιστάσεων φαίνεται ότι έχει θετική επίδραση σε λειτουργικά (κινητικά) και κλινικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson, τόσο η κάθε μια από τις δύο μορφές άσκησης όσο και σε συνδυασμό τους. Η θετική επίδραση που έχουν τόσο η αερόβια άσκηση όσο και οι ασκήσεις με αντιστάσεις στη λειτουργικότητα και στη ποιότητα ζωής των ασθενών με Parkinson καθιστούν αυτές τις μορφές άσκησης χρήσιμες συνιστώσες ενός θεραπευτικού προγράμματος αυτών των ασθενών.","Aim: The aim of this study is the systematic review of the impact of aerobic exercise and resistance exercise in patients with Parkinson’s disease. Material and method: A search in the related scientific literature was performed using the scientific databases Pubmed, Pedro, Cinahl, Scopus and Embase for the period between 2015-2020. Selection criteria were high quality randomized trials (rated with a score higher than 6 on the Pedro scale) and the intervention being only resistance exercises, or aerobic exercise, or the combination of these two types of exercise without combination with any other therapeutic intervention. Results: Based on the inclusion and exclusion criteria of this systematic review, a final selection of 31 studies was made. The analysis of these studies revealed that the use of aerobic exercise has a positive effect on functional ability, the improvement of motor symptoms, increase of muscle strength, as well as improvement of balance and flexibility in patients with Parkinson’s disease. There is also a decrease in resting heart rate, a decrease in blood pressure, an improvement in respiratory function and an improvement in skeletal muscle metabolic function. In addition, a positive effect of exercise protocols on the symptoms of fatigue and depression was observed in these patients. Resistance exercise programs have also a beneficial effect on muscle strength, bradykinesia, tremor and balance. Specifically, the gait spatial and temporal parameters, and functional ability are improved, while the freezing symptoms and the fear of falling are reduced. There is also a beneficial effect on cardiac sympathetic and parasympathetic function, parameters of cognitive, function such as memory, as well as on the feeling of fatigue, anxiety, nervousness, and sleep disturbances. Conclusions: The utilization of aerobic and resistance exercise programs has beneficial effects on functional and clinical symptoms of Parkinson’s disease, both independently and in their combination. These beneficial effects of aerobic exercise and resistance training on the functional ability and quality of life of patients with Parkinson’s disease make them useful components of a therapeutic intervention plan."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της αερόβιας άσκησης και των ασκήσεων με αντιστάσεις στη νόσο του Parkinson"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τριανταφύλλη Γεσθημανή","Triantafylli Gesthimani"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η συστηματική ανασκόπηση της επίδρασης των προγραμμάτων αερόβιας άσκησης και ασκήσεων με αντιστάσεις στη νόσο του Parkinson. Υλικό και μέθοδος: Έγινε αναζήτηση στις βάσεις επιστημονικών δεδομένων PubMed, Pedro, Cinahl, Scopus και Embase για το χρονικό διάστημα 2015-2020. Κριτήρια επιλογής ήταν η υψηλής ποιότητας τυχαιοποιημένες μελέτες (βαθμολογούμενες πάνω από 6 με βάση τη κλίμακα Pedro) και η παρέμβαση να αφορά μόνο ασκήσεις αντιστάσεων ή αερόβιες ασκήσεις, ή συνδυασμό τους, χωρίς συγχρόνως να υπάρχει συνδυασμός με άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Αποτελέσματα : Με βάση τα κριτήρια επιλογής και αποκλεισμού, έγινε τελική επιλογή 31 μελετών. Από την ανάλυση των μελετών φαίνεται ότι η χρήση της αερόβιας άσκησης έχει θετική επίδραση στην λειτουργική ικανότητα, στη βελτίωση των κινητικών συμπτωμάτων, στην αύξηση της μυϊκής δύναμης, στην βελτίωση της ισορροπίας και της ευλυγισίας των ασθενών με νόσο του Parkinson. Παρατηρείται, επίσης, μείωση της καρδιακής συχνότητας ηρεμίας, μείωση της αρτηριακής πίεσης, βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας και βελτίωση της μεταβολικής λειτουργίας των μυών, ενώ θετική επίδραση αναδείχθηκε και ως προς τα συμπτώματα κόπωσης και κατάθλιψης αυτών των ασθενών. Τα προγράμματα ασκήσεων με αντιστάσεις έχουν, επίσης, θετική επίδραση στη μυϊκή δύναμη, στη μείωση της βραδυκινησίας και του τρόμου, καθώς και στη βελτίωση της ισορροπίας. Ειδικότερα, βελτιώνονται οι χωρικές και οι χρονικές παράμετροι της βάδισης και ελαττώνονται τα συμπτώματα ακαμψίας. Βελτιώνεται, επίσης, η λειτουργικότητα και μειώνεται ο φόβος της πτώσης σε αυτούς τους ασθενείς, ενώ τα προγράμματα άσκησης με αντιστάσεις έχουν θετική επίδραση στην καρδιακή συμπαθητική και παρασυμπαθητική λειτουργία, στις νοητικές λειτουργίες, π.χ., στη μνήμη, καθώς και στο αίσθημα κόπωσης, στο άγχος, στη νευρικότητα και στις διαταραχές ύπνου. Συμπεράσματα : Η χρήση των προγραμμάτων αερόβιας άσκησης και ασκήσεων αντιστάσεων φαίνεται ότι έχει θετική επίδραση σε λειτουργικά (κινητικά) και κλινικά συμπτώματα της νόσου του Parkinson, τόσο η κάθε μια από τις δύο μορφές άσκησης όσο και σε συνδυασμό τους. Η θετική επίδραση που έχουν τόσο η αερόβια άσκηση όσο και οι ασκήσεις με αντιστάσεις στη λειτουργικότητα και στη ποιότητα ζωής των ασθενών με Parkinson καθιστούν αυτές τις μορφές άσκησης χρήσιμες συνιστώσες ενός θεραπευτικού προγράμματος αυτών των ασθενών.","Aim: The aim of this study is the systematic review of the impact of aerobic exercise and resistance exercise in patients with Parkinson’s disease. Material and method: A search in the related scientific literature was performed using the scientific databases Pubmed, Pedro, Cinahl, Scopus and Embase for the period between 2015-2020. Selection criteria were high quality randomized trials (rated with a score higher than 6 on the Pedro scale) and the intervention being only resistance exercises, or aerobic exercise, or the combination of these two types of exercise without combination with any other therapeutic intervention. Results: Based on the inclusion and exclusion criteria of this systematic review, a final selection of 31 studies was made. The analysis of these studies revealed that the use of aerobic exercise has a positive effect on functional ability, the improvement of motor symptoms, increase of muscle strength, as well as improvement of balance and flexibility in patients with Parkinson’s disease. There is also a decrease in resting heart rate, a decrease in blood pressure, an improvement in respiratory function and an improvement in skeletal muscle metabolic function. In addition, a positive effect of exercise protocols on the symptoms of fatigue and depression was observed in these patients. Resistance exercise programs have also a beneficial effect on muscle strength, bradykinesia, tremor and balance. Specifically, the gait spatial and temporal parameters, and functional ability are improved, while the freezing symptoms and the fear of falling are reduced. There is also a beneficial effect on cardiac sympathetic and parasympathetic function, parameters of cognitive, function such as memory, as well as on the feeling of fatigue, anxiety, nervousness, and sleep disturbances. Conclusions: The utilization of aerobic and resistance exercise programs has beneficial effects on functional and clinical symptoms of Parkinson’s disease, both independently and in their combination. These beneficial effects of aerobic exercise and resistance training on the functional ability and quality of life of patients with Parkinson’s disease make them useful components of a therapeutic intervention plan."],"dc:identifier":["uoadl:3217383","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217383"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της αερόβιας άσκησης και των ασκήσεων με αντιστάσεις στη νόσο του Parkinson"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:46Z"}