{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217429"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217429","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η «Γαρουφιάς» του Νικολάου Λίσβα: ένα παράδειγμα των σχέσεων ανατροφοδότησης μεταξύ λαϊκής και λόγιας λογοτεχνικής παραγωγής","abstract":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Ο λαϊκός πολιτισμός και τα λαογραφικά φαινόμενα συμπεριλαμβάνουν συγκεκριμένες εκφάνσεις της ανθρώπινης υπόστασης και δραστηριότητας. Στην ελληνική περίπτωση της Λαογραφίας, το αντικείμενο ερεύνης της προσδιορίστηκε ευθύς εξ αρχής, από το προγραμματικό για την νέα επιστήμη άρθρο που συνέθεσε ο ιδρυτής της Νικόλαος Πολίτης το 1909, όπου και ορίστηκε ότι η Λαογραφία εξετάζει «τὰς κατὰ παράδοσιν διὰ λόγων, πράξεων ἤ ἐνεργειών ἐκδηλώσεις τοῦ ψυχικοῦ καὶ κοινωνικοῦ βίου τοῦ λαοῦ» εντάσσοντας στον ψυχικό βίο τα λεγόμενα «Μνημεία του Λόγου» σε μία λίστα που χονδρικά περιέχει τα άσματα, τις επωδές, τα αινίγματα, τις ευχές με τους συναφείς τους χαιρετισμούς, προπόσεις, κατάρες, όρκους, βλασφημίες, τις παροιμίες, τους μύθους, τις ευτράπελες διηγήσεις, τα παραμύθια, τις παραδόσεις και τις δηλωτικές των λαϊκών πολιτισμικών φαινομένων λέξεις και φράσεις. Η φιλολογική Λαογραφία, αποτελεί έναν από τους βασικούς κλάδους οργάνωσης του αντικειμένου ερεύνης της λαογραφικής επιστήμης. Η παρούσα εργασία εντάσσεται στο πλαίσιο αυτό της φιλολογικής λαογραφικής έρευνας. Συνδυάζει στοιχεία φιλολογικής προσέγγισης με αυτά της λαογραφικής θεώρησης μέσα από το παράδειγμα της «Γαρουφιάδας» του Νικολάου Γ. Λίσβα, ενός μακροσκελούς σατιρικού ποιήματος που συνετέθη το 1924 κι αφορούσε τη διαμάχη μεταξύ των γειτονικών πληθυσμών της Αίγινας και του Αγκιστρίου στον Αργοσαρωνικό εξαιτίας ενός υποζυγίου, στοχεύοντας στο να μελετήσει όσο το δυνατόν ολιστικά και σε συνάρτηση με τις όποιες περιρρέουσες συνθήκες, μέσα από το πρίσμα της κοινωνικοϊστορικής προσέγγισης το έργο του Λίσβα ως προϊόν της λόγιας λογοτεχνικής παραγωγής, ως ένα έργο δηλαδή που ανήκει σε συγκεκριμένο πρόσωπο και μας παραδίδεται εξ αρχής σε γραπτή μορφή κι αποτελεί προϊόν της προσωπικής έμπνευσης και φαντασίας του δημιουργού του, εστιάζοντας, ωστόσο, στη σχέση που παρουσιάζει το ίδιο το έργο με τη λαϊκή λογοτεχνική παράδοση ως ένα υβρίδιο μεταξύ του λόγιου και λαϊκού πολιτισμού.","abstract_html":"ΠΕΡΙΛΗΨΗ Ο λαϊκός πολιτισμός και τα λαογραφικά φαινόμενα συμπεριλαμβάνουν συγκεκριμένες εκφάνσεις της ανθρώπινης υπόστασης και δραστηριότητας. Στην ελληνική περίπτωση της Λαογραφίας, το αντικείμενο ερεύνης της προσδιορίστηκε ευθύς εξ αρχής, από το προγραμματικό για την νέα επιστήμη άρθρο που συνέθεσε ο ιδρυτής της Νικόλαος Πολίτης το 1909, όπου και ορίστηκε ότι η Λαογραφία εξετάζει «τὰς κατὰ παράδοσιν διὰ λόγων, πράξεων ἤ ἐνεργειών ἐκδηλώσεις τοῦ ψυχικοῦ καὶ κοινωνικοῦ βίου τοῦ λαοῦ» εντάσσοντας στον ψυχικό βίο τα λεγόμενα «Μνημεία του Λόγου» σε μία λίστα που χονδρικά περιέχει τα άσματα, τις επωδές, τα αινίγματα, τις ευχές με τους συναφείς τους χαιρετισμούς, προπόσεις, κατάρες, όρκους, βλασφημίες, τις παροιμίες, τους μύθους, τις ευτράπελες διηγήσεις, τα παραμύθια, τις παραδόσεις και τις δηλωτικές των λαϊκών πολιτισμικών φαινομένων λέξεις και φράσεις. Η φιλολογική Λαογραφία, αποτελεί έναν από τους βασικούς κλάδους οργάνωσης του αντικειμένου ερεύνης της λαογραφικής επιστήμης. Η παρούσα εργασία εντάσσεται στο πλαίσιο αυτό της φιλολογικής λαογραφικής έρευνας. Συνδυάζει στοιχεία φιλολογικής προσέγγισης με αυτά της λαογραφικής θεώρησης μέσα από το παράδειγμα της «Γαρουφιάδας» του Νικολάου Γ. Λίσβα, ενός μακροσκελούς σατιρικού ποιήματος που συνετέθη το 1924 κι αφορούσε τη διαμάχη μεταξύ των γειτονικών πληθυσμών της Αίγινας και του Αγκιστρίου στον Αργοσαρωνικό εξαιτίας ενός υποζυγίου, στοχεύοντας στο να μελετήσει όσο το δυνατόν ολιστικά και σε συνάρτηση με τις όποιες περιρρέουσες συνθήκες, μέσα από το πρίσμα της κοινωνικοϊστορικής προσέγγισης το έργο του Λίσβα ως προϊόν της λόγιας λογοτεχνικής παραγωγής, ως ένα έργο δηλαδή που ανήκει σε συγκεκριμένο πρόσωπο και μας παραδίδεται εξ αρχής σε γραπτή μορφή κι αποτελεί προϊόν της προσωπικής έμπνευσης και φαντασίας του δημιουργού του, εστιάζοντας, ωστόσο, στη σχέση που παρουσιάζει το ίδιο το έργο με τη λαϊκή λογοτεχνική παράδοση ως ένα υβρίδιο μεταξύ του λόγιου και λαϊκού πολιτισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Αμπατζή Θεοδώρα","Abatzi Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z","subjects":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217429"],"render_values":[{"text":"uoadl:3217429","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217429","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217429","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3217429","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αμπατζή Θεοδώρα","Abatzi Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217429","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217429"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Ο λαϊκός πολιτισμός και τα λαογραφικά φαινόμενα συμπεριλαμβάνουν συγκεκριμένες εκφάνσεις της ανθρώπινης υπόστασης και δραστηριότητας. Στην ελληνική περίπτωση της Λαογραφίας, το αντικείμενο ερεύνης της προσδιορίστηκε ευθύς εξ αρχής, από το προγραμματικό για την νέα επιστήμη άρθρο που συνέθεσε ο ιδρυτής της Νικόλαος Πολίτης το 1909, όπου και ορίστηκε ότι η Λαογραφία εξετάζει «τὰς κατὰ παράδοσιν διὰ λόγων, πράξεων ἤ ἐνεργειών ἐκδηλώσεις τοῦ ψυχικοῦ καὶ κοινωνικοῦ βίου τοῦ λαοῦ» εντάσσοντας στον ψυχικό βίο τα λεγόμενα «Μνημεία του Λόγου» σε μία λίστα που χονδρικά περιέχει τα άσματα, τις επωδές, τα αινίγματα, τις ευχές με τους συναφείς τους χαιρετισμούς, προπόσεις, κατάρες, όρκους, βλασφημίες, τις παροιμίες, τους μύθους, τις ευτράπελες διηγήσεις, τα παραμύθια, τις παραδόσεις και τις δηλωτικές των λαϊκών πολιτισμικών φαινομένων λέξεις και φράσεις. Η φιλολογική Λαογραφία, αποτελεί έναν από τους βασικούς κλάδους οργάνωσης του αντικειμένου ερεύνης της λαογραφικής επιστήμης. Η παρούσα εργασία εντάσσεται στο πλαίσιο αυτό της φιλολογικής λαογραφικής έρευνας. Συνδυάζει στοιχεία φιλολογικής προσέγγισης με αυτά της λαογραφικής θεώρησης μέσα από το παράδειγμα της «Γαρουφιάδας» του Νικολάου Γ. Λίσβα, ενός μακροσκελούς σατιρικού ποιήματος που συνετέθη το 1924 κι αφορούσε τη διαμάχη μεταξύ των γειτονικών πληθυσμών της Αίγινας και του Αγκιστρίου στον Αργοσαρωνικό εξαιτίας ενός υποζυγίου, στοχεύοντας στο να μελετήσει όσο το δυνατόν ολιστικά και σε συνάρτηση με τις όποιες περιρρέουσες συνθήκες, μέσα από το πρίσμα της κοινωνικοϊστορικής προσέγγισης το έργο του Λίσβα ως προϊόν της λόγιας λογοτεχνικής παραγωγής, ως ένα έργο δηλαδή που ανήκει σε συγκεκριμένο πρόσωπο και μας παραδίδεται εξ αρχής σε γραπτή μορφή κι αποτελεί προϊόν της προσωπικής έμπνευσης και φαντασίας του δημιουργού του, εστιάζοντας, ωστόσο, στη σχέση που παρουσιάζει το ίδιο το έργο με τη λαϊκή λογοτεχνική παράδοση ως ένα υβρίδιο μεταξύ του λόγιου και λαϊκού πολιτισμού.","Folk culture includes certain aspects of human everyday life and activity. In the case of Folklore Studies in Greece, the main object of research was straight from the beginning determined by the discipline’s founder, Nikolaos Politis, as the folk’s psychological and social life manifestations which are traditionally expressed by word or act. Specifically, Nikolaos Politis enlists as an important part of these manifestations the total of genres belonging to what modern Folklore Studies identifies as “Folk Literature”, in summary meaning the folk song, folk tale, riddles, proverbs and so on , all of which constitute one significant aspect of folklore up to today. The present thesis is focused on Folk Literature by studying the “Garoufias”, a satirical poem composed in 1924 by Nikolaos Lisvas, concerning the conflict between the inhabitants of the neighboring islands of Aegina and Agkistri in Greece because of a donkey! The poem is used as an example, in order for the researcher to study, mainly through the sociohistorical approach, the interaction between folk and literary creation within the area of the Argosaronicos Sea in Attica, Greece during the 19th, 20th and 21st century."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η «Γαρουφιάς» του Νικολάου Λίσβα: ένα παράδειγμα των σχέσεων ανατροφοδότησης μεταξύ λαϊκής και λόγιας λογοτεχνικής παραγωγής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αμπατζή Θεοδώρα","Abatzi Theodora"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["ΠΕΡΙΛΗΨΗ Ο λαϊκός πολιτισμός και τα λαογραφικά φαινόμενα συμπεριλαμβάνουν συγκεκριμένες εκφάνσεις της ανθρώπινης υπόστασης και δραστηριότητας. Στην ελληνική περίπτωση της Λαογραφίας, το αντικείμενο ερεύνης της προσδιορίστηκε ευθύς εξ αρχής, από το προγραμματικό για την νέα επιστήμη άρθρο που συνέθεσε ο ιδρυτής της Νικόλαος Πολίτης το 1909, όπου και ορίστηκε ότι η Λαογραφία εξετάζει «τὰς κατὰ παράδοσιν διὰ λόγων, πράξεων ἤ ἐνεργειών ἐκδηλώσεις τοῦ ψυχικοῦ καὶ κοινωνικοῦ βίου τοῦ λαοῦ» εντάσσοντας στον ψυχικό βίο τα λεγόμενα «Μνημεία του Λόγου» σε μία λίστα που χονδρικά περιέχει τα άσματα, τις επωδές, τα αινίγματα, τις ευχές με τους συναφείς τους χαιρετισμούς, προπόσεις, κατάρες, όρκους, βλασφημίες, τις παροιμίες, τους μύθους, τις ευτράπελες διηγήσεις, τα παραμύθια, τις παραδόσεις και τις δηλωτικές των λαϊκών πολιτισμικών φαινομένων λέξεις και φράσεις. Η φιλολογική Λαογραφία, αποτελεί έναν από τους βασικούς κλάδους οργάνωσης του αντικειμένου ερεύνης της λαογραφικής επιστήμης. Η παρούσα εργασία εντάσσεται στο πλαίσιο αυτό της φιλολογικής λαογραφικής έρευνας. Συνδυάζει στοιχεία φιλολογικής προσέγγισης με αυτά της λαογραφικής θεώρησης μέσα από το παράδειγμα της «Γαρουφιάδας» του Νικολάου Γ. Λίσβα, ενός μακροσκελούς σατιρικού ποιήματος που συνετέθη το 1924 κι αφορούσε τη διαμάχη μεταξύ των γειτονικών πληθυσμών της Αίγινας και του Αγκιστρίου στον Αργοσαρωνικό εξαιτίας ενός υποζυγίου, στοχεύοντας στο να μελετήσει όσο το δυνατόν ολιστικά και σε συνάρτηση με τις όποιες περιρρέουσες συνθήκες, μέσα από το πρίσμα της κοινωνικοϊστορικής προσέγγισης το έργο του Λίσβα ως προϊόν της λόγιας λογοτεχνικής παραγωγής, ως ένα έργο δηλαδή που ανήκει σε συγκεκριμένο πρόσωπο και μας παραδίδεται εξ αρχής σε γραπτή μορφή κι αποτελεί προϊόν της προσωπικής έμπνευσης και φαντασίας του δημιουργού του, εστιάζοντας, ωστόσο, στη σχέση που παρουσιάζει το ίδιο το έργο με τη λαϊκή λογοτεχνική παράδοση ως ένα υβρίδιο μεταξύ του λόγιου και λαϊκού πολιτισμού.","Folk culture includes certain aspects of human everyday life and activity. In the case of Folklore Studies in Greece, the main object of research was straight from the beginning determined by the discipline’s founder, Nikolaos Politis, as the folk’s psychological and social life manifestations which are traditionally expressed by word or act. Specifically, Nikolaos Politis enlists as an important part of these manifestations the total of genres belonging to what modern Folklore Studies identifies as “Folk Literature”, in summary meaning the folk song, folk tale, riddles, proverbs and so on , all of which constitute one significant aspect of folklore up to today. The present thesis is focused on Folk Literature by studying the “Garoufias”, a satirical poem composed in 1924 by Nikolaos Lisvas, concerning the conflict between the inhabitants of the neighboring islands of Aegina and Agkistri in Greece because of a donkey! The poem is used as an example, in order for the researcher to study, mainly through the sociohistorical approach, the interaction between folk and literary creation within the area of the Argosaronicos Sea in Attica, Greece during the 19th, 20th and 21st century."],"dc:identifier":["uoadl:3217429","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217429"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"dc:title":["Η «Γαρουφιάς» του Νικολάου Λίσβα: ένα παράδειγμα των σχέσεων ανατροφοδότησης μεταξύ λαϊκής και λόγιας λογοτεχνικής παραγωγής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z"}