{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217495"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217495","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του συμπληρώματος στην ανοσοθρόμβωση","abstract":"Η θρόμβωση αποτελεί την πιο συχνή αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως και συνδέεται στενά με την αιμόσταση, το βιολογικό μηχανισμό που αναχαιτίζει την αιμορραγία μετά από τραυματισμό ή άλλο αίτιο. Οι δύο διαδικασίες μοιράζονται ένα βασικό κορμό, που αφορά στα μονοπάτια της πήξης και την αιμοπεταλιακής ενεργοποίησης. Η παρουσία μικροοργανισμών στα αιμοφόρα αγγεία είναι μεγάλη απειλή για τον ξενιστή καθώς μπορεί να οδηγήσει σε πολυοργανική ανεπάρκεια. Η ανοσοθρόμβωση, δηλαδή ο τοπικός σχηματισμός θρόμβων στα μικρά αγγεία, που υποστηρίζεται από τη γένεση και την εναπόθεση ινικής καθώς και τη στρατολόγηση κυττάρων ανοσίας και αιμοπεταλίων, αντιπροσωπεύει ένα μηχανισμό ενδαγγειακήςαντιμικροβιακής άμυνας που εξειδικεύεται στην καταστολή και την εξασθένιση της ιστικής εισβολής από τα παθογόνα αλλά και της κυκλοφορίας κατεστραμμένων κυττάρων ξενιστή. Η συμμετοχή στην όλη διαδικασία κυτταρικών και μοριακών μεσολαβητών υποδηλώνει πως η απορρύθμισή της αποτελεί σαφή βιολογική βάση και υπόβαθρο για θρομβωτικές διαταραχές, όπως είναι η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, η αθηροθρόμβωση και η εκσεσημασμένη ενεργοποίηση της πήξης που σχετίζεται με τη σήψη. Η συσχέτιση συμπληρώματος και πήξης εκτείνεται πέρα από τη χημική φύση των παραγόντων τους, καθώς αποτελούν και τα δύο πρωτεολυτικούς καταρράκτες. Παράγοντες του συμπληρώματος φαίνεται να προάγουν και να αναστέλουν διαδικασίες της πήξης, ενώ οι αλληλεπιδράσεις τους με διαμεσολαβητές της φλεγμονής μπορεί να αυξήσουν το θρομβωτικό δυναμικό του αίματος. Η μεταξύ τους επικοινωνία αποτυπώνεται δε και στην ικανότητα ενζυμικών παραγόντων του καταρράκτη της πήξης να ενεργοποιούν συστατικά του συμπληρώματος. Η κατανόηση αυτής της διεπικοινωνίας έχει ισχυρές κλινικές συσχετίσεις και αποτελεί τη βάση για την κατανόηση της παθογένεσης των φλεγμονωδών απαντήσεων αλλά και της ανάπτυξης απειλητικών για τη ζωή επιπλοκών. Η πανδημία τηςCOVID-19 αποτελεί την πιο σημαντική κρίση στο χάρτη της παγκόσμιας υγείας στην πρόσφατη ιστορία. Ακόμη και από τις αρχικές μελέτες στη Wuhan επισημάνθηκε η συσχέτιση της προκαλούμενης θρομβοπάθειας από τον ιό SaRs-CoV-2 με αυξημένη θνησιμότητα, ενώ πλέον είναι σαφές πως η ανοσοθρόμβωση παίζει ρόλο κλειδί στην παθοφυσιολογία της σοβαρής μορφής νόσου με COVID-19. Όσον αφορά στο συμπλήρωμα, τα αυξημένα επίπεδα C5a σε ασθενείς με τη νόσο, συσχετίζονται με το ρόλο του C5α στην παγίδευση λευκοκυττάρων στο πνευμονικό παρέγχυμα και την αναπνευστική δυσλειτουργία, ενώ το sC5b-9 έχει παρόμοια αποτελέσματα στην διενδοθηλιακή μετακίνηση των λευκοκυττάρων και την τριχοειδική διαφυγή. Τα ευρήματα αυτά συνολικά συσχετίζουν την ενεργοποίηση του συμπληρώματος με την πνευμονική και ενδοθηλιακή καταστροφή που παρατηρείται σε ασθενείς με COVID-19. Μία σημαντική ερώτηση για μελλοντική διερεύνηση παραμένει πώως το μικροπεριβάλλον και ειδικότερα οι κυτταρικές επιφάνειες υποστηρίζουν και προάγουν την επικοινωνία μεταξύ των συστημάτων πήξης και συμπληρώματος. Οι ανακαλύψεις της σύγχρονης βιολογίας, φανερώνουν νέες συσχετίσεις μεταξύ των βιολογικών φαινομένων που προηγουμένως θεωρούνταν ασύνδετα και ανεξάρτητα μεταξύ τους. Παρόλο που αυτές οι διεπικοινωνίες, ο διαχωρισμός και η ταυτοποιήσή τους είναι δύσκολο να προσδιοριστούν ακριβώς, η επιστημονική κοινότητα ενθαρρύνεται να λύνει διαρκώς αυτά τα βιολογικά «αινίγματα», ενώ μελλοντικές μελέτες θα καθιερώσουν τη σημασία της ανοσοθρόμβωσης στην προστασία του ξενιστή και το ρόλο της στην ανακάλυψη νεότερων θεραπευτικών στόχων.","abstract_html":"Η θρόμβωση αποτελεί την πιο συχνή αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως και συνδέεται στενά με την αιμόσταση, το βιολογικό μηχανισμό που αναχαιτίζει την αιμορραγία μετά από τραυματισμό ή άλλο αίτιο. Οι δύο διαδικασίες μοιράζονται ένα βασικό κορμό, που αφορά στα μονοπάτια της πήξης και την αιμοπεταλιακής ενεργοποίησης. Η παρουσία μικροοργανισμών στα αιμοφόρα αγγεία είναι μεγάλη απειλή για τον ξενιστή καθώς μπορεί να οδηγήσει σε πολυοργανική ανεπάρκεια. Η ανοσοθρόμβωση, δηλαδή ο τοπικός σχηματισμός θρόμβων στα μικρά αγγεία, που υποστηρίζεται από τη γένεση και την εναπόθεση ινικής καθώς και τη στρατολόγηση κυττάρων ανοσίας και αιμοπεταλίων, αντιπροσωπεύει ένα μηχανισμό ενδαγγειακήςαντιμικροβιακής άμυνας που εξειδικεύεται στην καταστολή και την εξασθένιση της ιστικής εισβολής από τα παθογόνα αλλά και της κυκλοφορίας κατεστραμμένων κυττάρων ξενιστή. Η συμμετοχή στην όλη διαδικασία κυτταρικών και μοριακών μεσολαβητών υποδηλώνει πως η απορρύθμισή της αποτελεί σαφή βιολογική βάση και υπόβαθρο για θρομβωτικές διαταραχές, όπως είναι η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, η αθηροθρόμβωση και η εκσεσημασμένη ενεργοποίηση της πήξης που σχετίζεται με τη σήψη. Η συσχέτιση συμπληρώματος και πήξης εκτείνεται πέρα από τη χημική φύση των παραγόντων τους, καθώς αποτελούν και τα δύο πρωτεολυτικούς καταρράκτες. Παράγοντες του συμπληρώματος φαίνεται να προάγουν και να αναστέλουν διαδικασίες της πήξης, ενώ οι αλληλεπιδράσεις τους με διαμεσολαβητές της φλεγμονής μπορεί να αυξήσουν το θρομβωτικό δυναμικό του αίματος. Η μεταξύ τους επικοινωνία αποτυπώνεται δε και στην ικανότητα ενζυμικών παραγόντων του καταρράκτη της πήξης να ενεργοποιούν συστατικά του συμπληρώματος. Η κατανόηση αυτής της διεπικοινωνίας έχει ισχυρές κλινικές συσχετίσεις και αποτελεί τη βάση για την κατανόηση της παθογένεσης των φλεγμονωδών απαντήσεων αλλά και της ανάπτυξης απειλητικών για τη ζωή επιπλοκών. Η πανδημία τηςCOVID-19 αποτελεί την πιο σημαντική κρίση στο χάρτη της παγκόσμιας υγείας στην πρόσφατη ιστορία. Ακόμη και από τις αρχικές μελέτες στη Wuhan επισημάνθηκε η συσχέτιση της προκαλούμενης θρομβοπάθειας από τον ιό SaRs-CoV-2 με αυξημένη θνησιμότητα, ενώ πλέον είναι σαφές πως η ανοσοθρόμβωση παίζει ρόλο κλειδί στην παθοφυσιολογία της σοβαρής μορφής νόσου με COVID-19. Όσον αφορά στο συμπλήρωμα, τα αυξημένα επίπεδα C5a σε ασθενείς με τη νόσο, συσχετίζονται με το ρόλο του C5α στην παγίδευση λευκοκυττάρων στο πνευμονικό παρέγχυμα και την αναπνευστική δυσλειτουργία, ενώ το sC5b-9 έχει παρόμοια αποτελέσματα στην διενδοθηλιακή μετακίνηση των λευκοκυττάρων και την τριχοειδική διαφυγή. Τα ευρήματα αυτά συνολικά συσχετίζουν την ενεργοποίηση του συμπληρώματος με την πνευμονική και ενδοθηλιακή καταστροφή που παρατηρείται σε ασθενείς με COVID-19. Μία σημαντική ερώτηση για μελλοντική διερεύνηση παραμένει πώως το μικροπεριβάλλον και ειδικότερα οι κυτταρικές επιφάνειες υποστηρίζουν και προάγουν την επικοινωνία μεταξύ των συστημάτων πήξης και συμπληρώματος. Οι ανακαλύψεις της σύγχρονης βιολογίας, φανερώνουν νέες συσχετίσεις μεταξύ των βιολογικών φαινομένων που προηγουμένως θεωρούνταν ασύνδετα και ανεξάρτητα μεταξύ τους. Παρόλο που αυτές οι διεπικοινωνίες, ο διαχωρισμός και η ταυτοποιήσή τους είναι δύσκολο να προσδιοριστούν ακριβώς, η επιστημονική κοινότητα ενθαρρύνεται να λύνει διαρκώς αυτά τα βιολογικά «αινίγματα», ενώ μελλοντικές μελέτες θα καθιερώσουν τη σημασία της ανοσοθρόμβωσης στην προστασία του ξενιστή και το ρόλο της στην ανακάλυψη νεότερων θεραπευτικών στόχων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ελ Γκότμι Ναταλί","El Gkotmi Natali"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217495"],"render_values":[{"text":"uoadl:3217495","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217495","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217495","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3217495","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ελ Γκότμι Ναταλί","El Gkotmi Natali"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217495","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217495"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θρόμβωση αποτελεί την πιο συχνή αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως και συνδέεται στενά με την αιμόσταση, το βιολογικό μηχανισμό που αναχαιτίζει την αιμορραγία μετά από τραυματισμό ή άλλο αίτιο. Οι δύο διαδικασίες μοιράζονται ένα βασικό κορμό, που αφορά στα μονοπάτια της πήξης και την αιμοπεταλιακής ενεργοποίησης. Η παρουσία μικροοργανισμών στα αιμοφόρα αγγεία είναι μεγάλη απειλή για τον ξενιστή καθώς μπορεί να οδηγήσει σε πολυοργανική ανεπάρκεια. Η ανοσοθρόμβωση, δηλαδή ο τοπικός σχηματισμός θρόμβων στα μικρά αγγεία, που υποστηρίζεται από τη γένεση και την εναπόθεση ινικής καθώς και τη στρατολόγηση κυττάρων ανοσίας και αιμοπεταλίων, αντιπροσωπεύει ένα μηχανισμό ενδαγγειακήςαντιμικροβιακής άμυνας που εξειδικεύεται στην καταστολή και την εξασθένιση της ιστικής εισβολής από τα παθογόνα αλλά και της κυκλοφορίας κατεστραμμένων κυττάρων ξενιστή. Η συμμετοχή στην όλη διαδικασία κυτταρικών και μοριακών μεσολαβητών υποδηλώνει πως η απορρύθμισή της αποτελεί σαφή βιολογική βάση και υπόβαθρο για θρομβωτικές διαταραχές, όπως είναι η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, η αθηροθρόμβωση και η εκσεσημασμένη ενεργοποίηση της πήξης που σχετίζεται με τη σήψη. Η συσχέτιση συμπληρώματος και πήξης εκτείνεται πέρα από τη χημική φύση των παραγόντων τους, καθώς αποτελούν και τα δύο πρωτεολυτικούς καταρράκτες. Παράγοντες του συμπληρώματος φαίνεται να προάγουν και να αναστέλουν διαδικασίες της πήξης, ενώ οι αλληλεπιδράσεις τους με διαμεσολαβητές της φλεγμονής μπορεί να αυξήσουν το θρομβωτικό δυναμικό του αίματος. Η μεταξύ τους επικοινωνία αποτυπώνεται δε και στην ικανότητα ενζυμικών παραγόντων του καταρράκτη της πήξης να ενεργοποιούν συστατικά του συμπληρώματος. Η κατανόηση αυτής της διεπικοινωνίας έχει ισχυρές κλινικές συσχετίσεις και αποτελεί τη βάση για την κατανόηση της παθογένεσης των φλεγμονωδών απαντήσεων αλλά και της ανάπτυξης απειλητικών για τη ζωή επιπλοκών. Η πανδημία τηςCOVID-19 αποτελεί την πιο σημαντική κρίση στο χάρτη της παγκόσμιας υγείας στην πρόσφατη ιστορία. Ακόμη και από τις αρχικές μελέτες στη Wuhan επισημάνθηκε η συσχέτιση της προκαλούμενης θρομβοπάθειας από τον ιό SaRs-CoV-2 με αυξημένη θνησιμότητα, ενώ πλέον είναι σαφές πως η ανοσοθρόμβωση παίζει ρόλο κλειδί στην παθοφυσιολογία της σοβαρής μορφής νόσου με COVID-19. Όσον αφορά στο συμπλήρωμα, τα αυξημένα επίπεδα C5a σε ασθενείς με τη νόσο, συσχετίζονται με το ρόλο του C5α στην παγίδευση λευκοκυττάρων στο πνευμονικό παρέγχυμα και την αναπνευστική δυσλειτουργία, ενώ το sC5b-9 έχει παρόμοια αποτελέσματα στην διενδοθηλιακή μετακίνηση των λευκοκυττάρων και την τριχοειδική διαφυγή. Τα ευρήματα αυτά συνολικά συσχετίζουν την ενεργοποίηση του συμπληρώματος με την πνευμονική και ενδοθηλιακή καταστροφή που παρατηρείται σε ασθενείς με COVID-19. Μία σημαντική ερώτηση για μελλοντική διερεύνηση παραμένει πώως το μικροπεριβάλλον και ειδικότερα οι κυτταρικές επιφάνειες υποστηρίζουν και προάγουν την επικοινωνία μεταξύ των συστημάτων πήξης και συμπληρώματος. Οι ανακαλύψεις της σύγχρονης βιολογίας, φανερώνουν νέες συσχετίσεις μεταξύ των βιολογικών φαινομένων που προηγουμένως θεωρούνταν ασύνδετα και ανεξάρτητα μεταξύ τους. Παρόλο που αυτές οι διεπικοινωνίες, ο διαχωρισμός και η ταυτοποιήσή τους είναι δύσκολο να προσδιοριστούν ακριβώς, η επιστημονική κοινότητα ενθαρρύνεται να λύνει διαρκώς αυτά τα βιολογικά «αινίγματα», ενώ μελλοντικές μελέτες θα καθιερώσουν τη σημασία της ανοσοθρόμβωσης στην προστασία του ξενιστή και το ρόλο της στην ανακάλυψη νεότερων θεραπευτικών στόχων.","Thrombosis is the most frequent cause of mortality worldwide and is closely linked to haemostasis, which is the biological mechanism that stops bleeding after the injury of blood vessels. Indeed, both processes share the core pathways of blood coagulation and platelet activation. The presence of microorganisms inside blood vessels is a major threat to the host organism, as circulating pathogens can concomitantly infect several organs that are crucial for survival. Immunothrombosis — the local formation of thrombi in microvessels supported by fibrin generation and the recruitment of immune cells and platelets — represents a mechanism of intravascular antimicrobial defense This process is specialized to suppress the dissemination and tissue invasion of pathogens and the circulation of damaged host cells. The involvement of immunothrombosis-associated cellular mediators (for example, neutrophils) and molecular mediators (for example, intravascular tissue factor) in pathological thrombosis suggests that the dysregulation of immunothrombosis forms a decisive biological basis for thrombotic disorders, including venous thromboembolism, atherothrombosis and aberrant coagulation activation associated with sepsis. The convergence between complement and the clotting system extends far beyond the chemical nature of the complement and coagulation components, both of which form proteolytic cascades. Complement effectors directly enhance coagulation. These effects are supplemented by the interactions of complement with other inflammatory mediators that can increase the thrombogenicity of blood. In addition, complement inhibits anticoagulant factors. The crosstalk between complement and coagulation is also well illustrated by the ability of certain coagulation enzymes to activate complement components. Understanding the interplay between complement and coagulation has fundamental clinical implications in the context of diseases with an inflammatory pathogenesis, in which complement–coagulation interactions contribute to the development of life-threatening complications. The COVID-19 pandemic has been the most significant health crisis in the recent global history. Early studies from Wuhan highlighted COVID-19-associated coagulopathy and a significant association with mortality was soon recognized, thus immunothrombosis has been demonstrated to play a key role in the pathophysiology of severe COVID-19. The increased C5a levels observed in patients with COVID-19 are consistent with the well-established role of C5a in promoting the lung sequestration of leukocytes and pulmonary dysfunction. Ιt has also been shown that sC5b-9 has similar effects by causing transendothelial leukocyte migration and vascular leakage. Overall, these findings suggest that complement activation may contribute to the development of lung and endothelial damage in patients with COVID-19. An important question that remains for future exploration is how the microenvironment, in particular cellular surfaces, fosters interaction between the complement and coagulation systems and influences their cross talk. The discoveries of modern biology are constantly revealing new links between biological phenomena that were previously thought to belong to unconnected categories. Although these interconnections make it difficult to precisely define, separate and classify biological processes, this complexity should not discourage scientists as they seek to solve biological ‘enigmas’, while future work will need to further establish the importance of immunothrombosis for host protection and its role in the discovery of potential new therapeutic targets."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του συμπληρώματος στην ανοσοθρόμβωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ελ Γκότμι Ναταλί","El Gkotmi Natali"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Η θρόμβωση αποτελεί την πιο συχνή αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως και συνδέεται στενά με την αιμόσταση, το βιολογικό μηχανισμό που αναχαιτίζει την αιμορραγία μετά από τραυματισμό ή άλλο αίτιο. Οι δύο διαδικασίες μοιράζονται ένα βασικό κορμό, που αφορά στα μονοπάτια της πήξης και την αιμοπεταλιακής ενεργοποίησης. Η παρουσία μικροοργανισμών στα αιμοφόρα αγγεία είναι μεγάλη απειλή για τον ξενιστή καθώς μπορεί να οδηγήσει σε πολυοργανική ανεπάρκεια. Η ανοσοθρόμβωση, δηλαδή ο τοπικός σχηματισμός θρόμβων στα μικρά αγγεία, που υποστηρίζεται από τη γένεση και την εναπόθεση ινικής καθώς και τη στρατολόγηση κυττάρων ανοσίας και αιμοπεταλίων, αντιπροσωπεύει ένα μηχανισμό ενδαγγειακήςαντιμικροβιακής άμυνας που εξειδικεύεται στην καταστολή και την εξασθένιση της ιστικής εισβολής από τα παθογόνα αλλά και της κυκλοφορίας κατεστραμμένων κυττάρων ξενιστή. Η συμμετοχή στην όλη διαδικασία κυτταρικών και μοριακών μεσολαβητών υποδηλώνει πως η απορρύθμισή της αποτελεί σαφή βιολογική βάση και υπόβαθρο για θρομβωτικές διαταραχές, όπως είναι η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, η αθηροθρόμβωση και η εκσεσημασμένη ενεργοποίηση της πήξης που σχετίζεται με τη σήψη. Η συσχέτιση συμπληρώματος και πήξης εκτείνεται πέρα από τη χημική φύση των παραγόντων τους, καθώς αποτελούν και τα δύο πρωτεολυτικούς καταρράκτες. Παράγοντες του συμπληρώματος φαίνεται να προάγουν και να αναστέλουν διαδικασίες της πήξης, ενώ οι αλληλεπιδράσεις τους με διαμεσολαβητές της φλεγμονής μπορεί να αυξήσουν το θρομβωτικό δυναμικό του αίματος. Η μεταξύ τους επικοινωνία αποτυπώνεται δε και στην ικανότητα ενζυμικών παραγόντων του καταρράκτη της πήξης να ενεργοποιούν συστατικά του συμπληρώματος. Η κατανόηση αυτής της διεπικοινωνίας έχει ισχυρές κλινικές συσχετίσεις και αποτελεί τη βάση για την κατανόηση της παθογένεσης των φλεγμονωδών απαντήσεων αλλά και της ανάπτυξης απειλητικών για τη ζωή επιπλοκών. Η πανδημία τηςCOVID-19 αποτελεί την πιο σημαντική κρίση στο χάρτη της παγκόσμιας υγείας στην πρόσφατη ιστορία. Ακόμη και από τις αρχικές μελέτες στη Wuhan επισημάνθηκε η συσχέτιση της προκαλούμενης θρομβοπάθειας από τον ιό SaRs-CoV-2 με αυξημένη θνησιμότητα, ενώ πλέον είναι σαφές πως η ανοσοθρόμβωση παίζει ρόλο κλειδί στην παθοφυσιολογία της σοβαρής μορφής νόσου με COVID-19. Όσον αφορά στο συμπλήρωμα, τα αυξημένα επίπεδα C5a σε ασθενείς με τη νόσο, συσχετίζονται με το ρόλο του C5α στην παγίδευση λευκοκυττάρων στο πνευμονικό παρέγχυμα και την αναπνευστική δυσλειτουργία, ενώ το sC5b-9 έχει παρόμοια αποτελέσματα στην διενδοθηλιακή μετακίνηση των λευκοκυττάρων και την τριχοειδική διαφυγή. Τα ευρήματα αυτά συνολικά συσχετίζουν την ενεργοποίηση του συμπληρώματος με την πνευμονική και ενδοθηλιακή καταστροφή που παρατηρείται σε ασθενείς με COVID-19. Μία σημαντική ερώτηση για μελλοντική διερεύνηση παραμένει πώως το μικροπεριβάλλον και ειδικότερα οι κυτταρικές επιφάνειες υποστηρίζουν και προάγουν την επικοινωνία μεταξύ των συστημάτων πήξης και συμπληρώματος. Οι ανακαλύψεις της σύγχρονης βιολογίας, φανερώνουν νέες συσχετίσεις μεταξύ των βιολογικών φαινομένων που προηγουμένως θεωρούνταν ασύνδετα και ανεξάρτητα μεταξύ τους. Παρόλο που αυτές οι διεπικοινωνίες, ο διαχωρισμός και η ταυτοποιήσή τους είναι δύσκολο να προσδιοριστούν ακριβώς, η επιστημονική κοινότητα ενθαρρύνεται να λύνει διαρκώς αυτά τα βιολογικά «αινίγματα», ενώ μελλοντικές μελέτες θα καθιερώσουν τη σημασία της ανοσοθρόμβωσης στην προστασία του ξενιστή και το ρόλο της στην ανακάλυψη νεότερων θεραπευτικών στόχων.","Thrombosis is the most frequent cause of mortality worldwide and is closely linked to haemostasis, which is the biological mechanism that stops bleeding after the injury of blood vessels. Indeed, both processes share the core pathways of blood coagulation and platelet activation. The presence of microorganisms inside blood vessels is a major threat to the host organism, as circulating pathogens can concomitantly infect several organs that are crucial for survival. Immunothrombosis — the local formation of thrombi in microvessels supported by fibrin generation and the recruitment of immune cells and platelets — represents a mechanism of intravascular antimicrobial defense This process is specialized to suppress the dissemination and tissue invasion of pathogens and the circulation of damaged host cells. The involvement of immunothrombosis-associated cellular mediators (for example, neutrophils) and molecular mediators (for example, intravascular tissue factor) in pathological thrombosis suggests that the dysregulation of immunothrombosis forms a decisive biological basis for thrombotic disorders, including venous thromboembolism, atherothrombosis and aberrant coagulation activation associated with sepsis. The convergence between complement and the clotting system extends far beyond the chemical nature of the complement and coagulation components, both of which form proteolytic cascades. Complement effectors directly enhance coagulation. These effects are supplemented by the interactions of complement with other inflammatory mediators that can increase the thrombogenicity of blood. In addition, complement inhibits anticoagulant factors. The crosstalk between complement and coagulation is also well illustrated by the ability of certain coagulation enzymes to activate complement components. Understanding the interplay between complement and coagulation has fundamental clinical implications in the context of diseases with an inflammatory pathogenesis, in which complement–coagulation interactions contribute to the development of life-threatening complications. The COVID-19 pandemic has been the most significant health crisis in the recent global history. Early studies from Wuhan highlighted COVID-19-associated coagulopathy and a significant association with mortality was soon recognized, thus immunothrombosis has been demonstrated to play a key role in the pathophysiology of severe COVID-19. The increased C5a levels observed in patients with COVID-19 are consistent with the well-established role of C5a in promoting the lung sequestration of leukocytes and pulmonary dysfunction. Ιt has also been shown that sC5b-9 has similar effects by causing transendothelial leukocyte migration and vascular leakage. Overall, these findings suggest that complement activation may contribute to the development of lung and endothelial damage in patients with COVID-19. An important question that remains for future exploration is how the microenvironment, in particular cellular surfaces, fosters interaction between the complement and coagulation systems and influences their cross talk. The discoveries of modern biology are constantly revealing new links between biological phenomena that were previously thought to belong to unconnected categories. Although these interconnections make it difficult to precisely define, separate and classify biological processes, this complexity should not discourage scientists as they seek to solve biological ‘enigmas’, while future work will need to further establish the importance of immunothrombosis for host protection and its role in the discovery of potential new therapeutic targets."],"dc:identifier":["uoadl:3217495","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217495"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του συμπληρώματος στην ανοσοθρόμβωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z"}