{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217575"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217575","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παρορμητικότητα και εστία ελέγχου σε άτομα που εκδηλώνουν υπερφαγικά επεισόδια και σε καπνιστές","abstract":"Εισαγωγή: Εξάρτηση από τη νικοτίνη και υπερφαγία φαίνεται να παρουσιάζουν ομοιότητες ως προς την αυξημένη «παρορμητικότητα» και την επιρροή που ασκούν στην «εστία ελέγχου», που εμφανίζουν τα άτομα που επιδίδονται σε συμπεριφορές κατάχρησης τσιγάρου/τροφής συγκριτικά με άτομα που δεν εκδηλώνουν τέτοιου είδους συμπεριφορές. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να μελετηθεί η συσχέτιση του καπνίσματος και της υπερφαγίας με την παρορμητικότητα και την εστία ελέγχου. Μέθοδος: Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε ήταν ποσοτική, είχε συγχρονικό χαρακτήρα και διήρκεσε περίπου 2 μήνες. Το δείγμα αποτελούταν από 1948 ενήλικα άτομα (Άρρεν= 183, Θήλυ= 1.758, Άλλο= 7, Μέση Τιμή Ηλικίας= 33,6 έτη, SD= 9,1) προερχόμενα από το γενικό πληθυσμό. Τα ερωτηματολόγια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα εξής: α) Ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, β) Ερωτηματολόγιο αναφορικά με την υγεία, γ) Κλίμακα εξάρτησης από τη νικοτίνη του Fagerström (FTND), δ) Κλίμακα Υπερφαγίας (BES), ε) Κλίμακα Παρορμητικότητας του Barratt (BIS) και στ) Κλίμακα Εστίας Ελέγχου του Pettijohn. Tα ερωτηματολόγια αναρτήθηκαν, με τη μορφή «Google Forms», σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου και συμπληρώθηκαν από τους συμμετέχοντες. Αποτελέσματα: Αναφορικά με τη συνολική παρορμητικότητα, βρέθηκε ότι οι μη καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν σημαντικά χαμηλότερη βαθμολογία [Μέση Τιμή= 59,0 (SD= 8,1), p<0,001] σε σχέση με τους καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 60,9 (SD= 8,7), p<0,001], καθώς και με τους μη καπνιστές που εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 64,2 (SD= 8,4)], p<0,001], αλλά και με τους καπνιστές που εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 65,9 (SD= 9,4), p<0,001]. Ακόμη, όσον αφορά στην εστία ελέγχου, βρέθηκε ότι οι καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία [Μέση Τιμή= 71,7 (SD= 12,3), p<0,001] σε σχέση με τους μη καπνιστές που δεν εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 70,9 (SD= 13,1), p<0,001], τους μη καπνιστές που εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 64,7 (SD= 14,2), p<0,001], αλλά και με τους καπνιστές που εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 63,7 (SD= 14,0), p<0,001]. Συμπεράσματα: Η έρευνά μας έδειξε ότι τα άτομα που καπνίζουν ή εκδηλώνουν υπερφαγικά επεισόδια παρουσιάζουν αυξημένη παρορμητικότητα συγκριτικά με όσους δεν επιδίδονται σε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Επίσης, το κάπνισμα δε φάνηκε να συνδέεται με χαμηλότερη εσωτερική εστία ελέγχου, ενώ, αντίθετα, άτομα που εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν εσωτερική και εξωτερική εστία ελέγχου, ανεξάρτητα από το αν καπνίζουν ή όχι. Τέλος, η πλέον αυξημένη παρορμητικότητα και η χαμηλότερη τιμή εσωτερικής εστίας ελέγχου παρατηρήθηκε στα άτομα που ήταν καπνιστές και εκδήλωναν επεισόδια υπερφαγίας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Εξάρτηση από τη νικοτίνη και υπερφαγία φαίνεται να παρουσιάζουν ομοιότητες ως προς την αυξημένη «παρορμητικότητα» και την επιρροή που ασκούν στην «εστία ελέγχου», που εμφανίζουν τα άτομα που επιδίδονται σε συμπεριφορές κατάχρησης τσιγάρου/τροφής συγκριτικά με άτομα που δεν εκδηλώνουν τέτοιου είδους συμπεριφορές. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να μελετηθεί η συσχέτιση του καπνίσματος και της υπερφαγίας με την παρορμητικότητα και την εστία ελέγχου. Μέθοδος: Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε ήταν ποσοτική, είχε συγχρονικό χαρακτήρα και διήρκεσε περίπου 2 μήνες. Το δείγμα αποτελούταν από 1948 ενήλικα άτομα (Άρρεν= 183, Θήλυ= 1.758, Άλλο= 7, Μέση Τιμή Ηλικίας= 33,6 έτη, SD= 9,1) προερχόμενα από το γενικό πληθυσμό. Τα ερωτηματολόγια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα εξής: α) Ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, β) Ερωτηματολόγιο αναφορικά με την υγεία, γ) Κλίμακα εξάρτησης από τη νικοτίνη του Fagerström (FTND), δ) Κλίμακα Υπερφαγίας (BES), ε) Κλίμακα Παρορμητικότητας του Barratt (BIS) και στ) Κλίμακα Εστίας Ελέγχου του Pettijohn. Tα ερωτηματολόγια αναρτήθηκαν, με τη μορφή «Google Forms», σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου και συμπληρώθηκαν από τους συμμετέχοντες. Αποτελέσματα: Αναφορικά με τη συνολική παρορμητικότητα, βρέθηκε ότι οι μη καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν σημαντικά χαμηλότερη βαθμολογία [Μέση Τιμή= 59,0 (SD= 8,1), p&lt;0,001] σε σχέση με τους καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 60,9 (SD= 8,7), p&lt;0,001], καθώς και με τους μη καπνιστές που εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 64,2 (SD= 8,4)], p&lt;0,001], αλλά και με τους καπνιστές που εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 65,9 (SD= 9,4), p&lt;0,001]. Ακόμη, όσον αφορά στην εστία ελέγχου, βρέθηκε ότι οι καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία [Μέση Τιμή= 71,7 (SD= 12,3), p&lt;0,001] σε σχέση με τους μη καπνιστές που δεν εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 70,9 (SD= 13,1), p&lt;0,001], τους μη καπνιστές που εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 64,7 (SD= 14,2), p&lt;0,001], αλλά και με τους καπνιστές που εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 63,7 (SD= 14,0), p&lt;0,001]. Συμπεράσματα: Η έρευνά μας έδειξε ότι τα άτομα που καπνίζουν ή εκδηλώνουν υπερφαγικά επεισόδια παρουσιάζουν αυξημένη παρορμητικότητα συγκριτικά με όσους δεν επιδίδονται σε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Επίσης, το κάπνισμα δε φάνηκε να συνδέεται με χαμηλότερη εσωτερική εστία ελέγχου, ενώ, αντίθετα, άτομα που εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν εσωτερική και εξωτερική εστία ελέγχου, ανεξάρτητα από το αν καπνίζουν ή όχι. Τέλος, η πλέον αυξημένη παρορμητικότητα και η χαμηλότερη τιμή εσωτερικής εστίας ελέγχου παρατηρήθηκε στα άτομα που ήταν καπνιστές και εκδήλωναν επεισόδια υπερφαγίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Πατούνας Απόστολος","Patounas Apostolos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217575"],"render_values":[{"text":"uoadl:3217575","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217575","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217575","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3217575","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πατούνας Απόστολος","Patounas Apostolos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217575","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217575"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Εξάρτηση από τη νικοτίνη και υπερφαγία φαίνεται να παρουσιάζουν ομοιότητες ως προς την αυξημένη «παρορμητικότητα» και την επιρροή που ασκούν στην «εστία ελέγχου», που εμφανίζουν τα άτομα που επιδίδονται σε συμπεριφορές κατάχρησης τσιγάρου/τροφής συγκριτικά με άτομα που δεν εκδηλώνουν τέτοιου είδους συμπεριφορές. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να μελετηθεί η συσχέτιση του καπνίσματος και της υπερφαγίας με την παρορμητικότητα και την εστία ελέγχου. Μέθοδος: Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε ήταν ποσοτική, είχε συγχρονικό χαρακτήρα και διήρκεσε περίπου 2 μήνες. Το δείγμα αποτελούταν από 1948 ενήλικα άτομα (Άρρεν= 183, Θήλυ= 1.758, Άλλο= 7, Μέση Τιμή Ηλικίας= 33,6 έτη, SD= 9,1) προερχόμενα από το γενικό πληθυσμό. Τα ερωτηματολόγια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα εξής: α) Ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, β) Ερωτηματολόγιο αναφορικά με την υγεία, γ) Κλίμακα εξάρτησης από τη νικοτίνη του Fagerström (FTND), δ) Κλίμακα Υπερφαγίας (BES), ε) Κλίμακα Παρορμητικότητας του Barratt (BIS) και στ) Κλίμακα Εστίας Ελέγχου του Pettijohn. Tα ερωτηματολόγια αναρτήθηκαν, με τη μορφή «Google Forms», σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου και συμπληρώθηκαν από τους συμμετέχοντες. Αποτελέσματα: Αναφορικά με τη συνολική παρορμητικότητα, βρέθηκε ότι οι μη καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν σημαντικά χαμηλότερη βαθμολογία [Μέση Τιμή= 59,0 (SD= 8,1), p<0,001] σε σχέση με τους καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 60,9 (SD= 8,7), p<0,001], καθώς και με τους μη καπνιστές που εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 64,2 (SD= 8,4)], p<0,001], αλλά και με τους καπνιστές που εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 65,9 (SD= 9,4), p<0,001]. Ακόμη, όσον αφορά στην εστία ελέγχου, βρέθηκε ότι οι καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία [Μέση Τιμή= 71,7 (SD= 12,3), p<0,001] σε σχέση με τους μη καπνιστές που δεν εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 70,9 (SD= 13,1), p<0,001], τους μη καπνιστές που εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 64,7 (SD= 14,2), p<0,001], αλλά και με τους καπνιστές που εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 63,7 (SD= 14,0), p<0,001]. Συμπεράσματα: Η έρευνά μας έδειξε ότι τα άτομα που καπνίζουν ή εκδηλώνουν υπερφαγικά επεισόδια παρουσιάζουν αυξημένη παρορμητικότητα συγκριτικά με όσους δεν επιδίδονται σε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Επίσης, το κάπνισμα δε φάνηκε να συνδέεται με χαμηλότερη εσωτερική εστία ελέγχου, ενώ, αντίθετα, άτομα που εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν εσωτερική και εξωτερική εστία ελέγχου, ανεξάρτητα από το αν καπνίζουν ή όχι. Τέλος, η πλέον αυξημένη παρορμητικότητα και η χαμηλότερη τιμή εσωτερικής εστίας ελέγχου παρατηρήθηκε στα άτομα που ήταν καπνιστές και εκδήλωναν επεισόδια υπερφαγίας.","Introduction: Nicotine dependence and binge eating appear to be similar in the increased “impulsivity” and influence they exert on the “locus of control” of people who engage in smoke/food abuse behaviors compared to people who do not exhibit such behaviors. Purpose: The purpose of this research is to study the association of smoking and binge eating with impulsivity and locus of control. Method: The research that was conducted was quantitative, cross-sectional and lasted about 2 months. The sample consisted of 1948 adult individuals, coming from the general population. The questionnaires that were used were the following: a) Demographic data questionnaire, b) Questionnaire regarding health, c) Fagerström Test for Nicotine Dependence (FTND), d) Binge Eating Scale (BES), e) Barratt Impulsivity Scale (BIS) and f) Pettijohn's Locus of Control Scale. The questionnaires were posted in the form “Google Forms\", on social media, where they were answered by the participants. The statistical analysis of the answers was carried out through the statistical program SPSS 22.0. Results: Regarding overall impulsivity, it was found that non-smokers who do not experience binge eating have a significantly lower score [Mean = 59.0 (SD= 8.1), p<0.001] than smokers who do not experience binge eating [Mean= 60.9 (SD= 8.7), p<0.001], as well as non-smokers who experience binge eating [Mean = 64.2 (SD= 8.4)], p <0.001], but also with smokers who experience binge eating [Mean= 65.9 (SD= 9.4), p<0.001]. Moreover, as far as the locus of control is concerned, it was found that smokers who do not experience binge eating have a significantly higher score [Mean = 71.7 (SD= 12.3), p<0.001] than non-smokers who do not experience it [Mean= 70.9 (SD= 13.1), p<0.001], non-smokers who experience it [Mean= 64.7 (SD</b125>= 14.2), p<0.001], but also with smokers who experience it [Mean = 63.7 (SD= 14.0), p<0.001]. Conclusions: Our research reveal that people who smoke or experience binge eating episodes have increased impulsivity compared to those who do not engage in such behaviors. In addition, smoking did not appear to be associated with lower internal locus of control, while, on the contrary, people who experience binge eating have both internal and external locus of control, regardless of whether they smoke or not. Finally, the most increased impulsivity and lower internal locus of control was observed in people who were smokers and had episodes of binge eating too."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παρορμητικότητα και εστία ελέγχου σε άτομα που εκδηλώνουν υπερφαγικά επεισόδια και σε καπνιστές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πατούνας Απόστολος","Patounas Apostolos"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Εξάρτηση από τη νικοτίνη και υπερφαγία φαίνεται να παρουσιάζουν ομοιότητες ως προς την αυξημένη «παρορμητικότητα» και την επιρροή που ασκούν στην «εστία ελέγχου», που εμφανίζουν τα άτομα που επιδίδονται σε συμπεριφορές κατάχρησης τσιγάρου/τροφής συγκριτικά με άτομα που δεν εκδηλώνουν τέτοιου είδους συμπεριφορές. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να μελετηθεί η συσχέτιση του καπνίσματος και της υπερφαγίας με την παρορμητικότητα και την εστία ελέγχου. Μέθοδος: Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε ήταν ποσοτική, είχε συγχρονικό χαρακτήρα και διήρκεσε περίπου 2 μήνες. Το δείγμα αποτελούταν από 1948 ενήλικα άτομα (Άρρεν= 183, Θήλυ= 1.758, Άλλο= 7, Μέση Τιμή Ηλικίας= 33,6 έτη, SD= 9,1) προερχόμενα από το γενικό πληθυσμό. Τα ερωτηματολόγια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα εξής: α) Ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, β) Ερωτηματολόγιο αναφορικά με την υγεία, γ) Κλίμακα εξάρτησης από τη νικοτίνη του Fagerström (FTND), δ) Κλίμακα Υπερφαγίας (BES), ε) Κλίμακα Παρορμητικότητας του Barratt (BIS) και στ) Κλίμακα Εστίας Ελέγχου του Pettijohn. Tα ερωτηματολόγια αναρτήθηκαν, με τη μορφή «Google Forms», σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου και συμπληρώθηκαν από τους συμμετέχοντες. Αποτελέσματα: Αναφορικά με τη συνολική παρορμητικότητα, βρέθηκε ότι οι μη καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν σημαντικά χαμηλότερη βαθμολογία [Μέση Τιμή= 59,0 (SD= 8,1), p<0,001] σε σχέση με τους καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 60,9 (SD= 8,7), p<0,001], καθώς και με τους μη καπνιστές που εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 64,2 (SD= 8,4)], p<0,001], αλλά και με τους καπνιστές που εκδηλώνουν υπερφαγία [Μέση Τιμή= 65,9 (SD= 9,4), p<0,001]. Ακόμη, όσον αφορά στην εστία ελέγχου, βρέθηκε ότι οι καπνιστές που δεν εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία [Μέση Τιμή= 71,7 (SD= 12,3), p<0,001] σε σχέση με τους μη καπνιστές που δεν εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 70,9 (SD= 13,1), p<0,001], τους μη καπνιστές που εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 64,7 (SD= 14,2), p<0,001], αλλά και με τους καπνιστές που εκδηλώνουν [Μέση Τιμή= 63,7 (SD= 14,0), p<0,001]. Συμπεράσματα: Η έρευνά μας έδειξε ότι τα άτομα που καπνίζουν ή εκδηλώνουν υπερφαγικά επεισόδια παρουσιάζουν αυξημένη παρορμητικότητα συγκριτικά με όσους δεν επιδίδονται σε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Επίσης, το κάπνισμα δε φάνηκε να συνδέεται με χαμηλότερη εσωτερική εστία ελέγχου, ενώ, αντίθετα, άτομα που εκδηλώνουν υπερφαγία εμφανίζουν εσωτερική και εξωτερική εστία ελέγχου, ανεξάρτητα από το αν καπνίζουν ή όχι. Τέλος, η πλέον αυξημένη παρορμητικότητα και η χαμηλότερη τιμή εσωτερικής εστίας ελέγχου παρατηρήθηκε στα άτομα που ήταν καπνιστές και εκδήλωναν επεισόδια υπερφαγίας.","Introduction: Nicotine dependence and binge eating appear to be similar in the increased “impulsivity” and influence they exert on the “locus of control” of people who engage in smoke/food abuse behaviors compared to people who do not exhibit such behaviors. Purpose: The purpose of this research is to study the association of smoking and binge eating with impulsivity and locus of control. Method: The research that was conducted was quantitative, cross-sectional and lasted about 2 months. The sample consisted of 1948 adult individuals, coming from the general population. The questionnaires that were used were the following: a) Demographic data questionnaire, b) Questionnaire regarding health, c) Fagerström Test for Nicotine Dependence (FTND), d) Binge Eating Scale (BES), e) Barratt Impulsivity Scale (BIS) and f) Pettijohn's Locus of Control Scale. The questionnaires were posted in the form “Google Forms\", on social media, where they were answered by the participants. The statistical analysis of the answers was carried out through the statistical program SPSS 22.0. Results: Regarding overall impulsivity, it was found that non-smokers who do not experience binge eating have a significantly lower score [Mean = 59.0 (SD= 8.1), p<0.001] than smokers who do not experience binge eating [Mean= 60.9 (SD= 8.7), p<0.001], as well as non-smokers who experience binge eating [Mean = 64.2 (SD= 8.4)], p <0.001], but also with smokers who experience binge eating [Mean= 65.9 (SD= 9.4), p<0.001]. Moreover, as far as the locus of control is concerned, it was found that smokers who do not experience binge eating have a significantly higher score [Mean = 71.7 (SD= 12.3), p<0.001] than non-smokers who do not experience it [Mean= 70.9 (SD= 13.1), p<0.001], non-smokers who experience it [Mean= 64.7 (SD</b125>= 14.2), p<0.001], but also with smokers who experience it [Mean = 63.7 (SD= 14.0), p<0.001]. Conclusions: Our research reveal that people who smoke or experience binge eating episodes have increased impulsivity compared to those who do not engage in such behaviors. In addition, smoking did not appear to be associated with lower internal locus of control, while, on the contrary, people who experience binge eating have both internal and external locus of control, regardless of whether they smoke or not. Finally, the most increased impulsivity and lower internal locus of control was observed in people who were smokers and had episodes of binge eating too."],"dc:identifier":["uoadl:3217575","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217575"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παρορμητικότητα και εστία ελέγχου σε άτομα που εκδηλώνουν υπερφαγικά επεισόδια και σε καπνιστές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z"}