{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217695"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217695","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ","abstract":"Ο Henry David Thoreau θεωρείται ο πατέρας της πολιτικής ανυπακοής, καθώς πρώτος επιχειρηματολόγησε για αντίσταση των πολιτών στην αδικία, η οποία διαπράττεται εναντίον τους και προξενείται από ατέλειες του δικαϊικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση, ο πολίτης οφείλει να ανθίσταται στην αδικία καθότι είναι βαρύνουσας σημασίας να ενεργεί σύμφωνα με τη συνείδηση του και την προσωπική του ηθική. Ο Rawls, ο σπουδαίος αμερικανός φιλόσοφος ήταν αυτός που προχώρησε στο συστηματικό ορισμό της πολιτικής ανυπακοής. Η παρούσα εργασία εδράζεται στη μελέτη των απόψεων των δύο αυτών φιλοσόφων προκειμένου να διερευνηθεί η έννοια της πολιτικής ανυπακοής. Αναπόφευκτα, εκπηγάζουν ερωτήματα για το διακύβευμα της Δικαιοσύνης και την αλληλεπίδραση της με την πολιτική ανυπακοή. Προσεγγίζουμε την έννοια της Δικαιοσύνης μέσα από τις θέσεις των μεγάλων φιλοσόφων της αρχαιότητας, Πλάτωνα και Αριστοτέλη και του πλέον σημαντικού πολιτικού φιλοσόφου του 20ου αι. Rawls. Απέχοντας από τις απόψεις του Πλάτωνα και με κάποιες επιρροές από τον Αριστοτέλη ο Rawls, αναφερόμενος σε σύγχρονα δημοκρατικά καθεστώτα, διατείνεται πως η πολιτική ανυπακοή όχι μόνο δεν είναι πρόσκομμα για την Δικαιοσύνη, τουνατίον, με την επιδιωκόμενη μεταρρύθμιση ή κατάργηση του άδικου νόμου, συμβάλλει στην αποκατάσταση της πληγείσας Δικαιοσύνης. Μείζονος σημασίας είναι και το ζήτημα της καταφυγής στη βία κατά την τέλεση πράξεων πολιτικής ανυπακοής. Η μη χρήση βίας είναι επιβεβλημένη σύμφωνα με τον κλασικό πια ορισμό του Rawls. O M.L.King και ο Gandi αποτελούν εμβληματικά σύμβολα μιας μη βίαιης αντίστασης. Ωστόσο, άλλοι φιλόσοφοι, όπως ο Zinn, αποδέχονται κάποιες βίαιες πρακτικές. Αναζητώντας περιπτώσεις πολιτικής ανυπακοής στη χριστιανική διδασκαλία, αντιλαμβανόμαστε όσον αφορά στην ανυπακοή, την εκ πρώτης όψεως διαφαινόμενη ως πολιτική, ότι πρόκειται περί ανυπακοής αναφανδόν πνευματικής φύσεως, ουδεμία σχέση έχουσα με πολιτική στάση. Καθώς η συγκεκριμένη ανυπακοή στους ανθρώπινους νόμους δηλώνει υπακοή πρωτίστως στο θείο θέλημα και τη θεία Δικαιοσύνη. Κύρια χαρακτηριστικά της είναι η αγάπη και η συγχώρεση. Η πεπερασμένη ανθρώπινη νόηση αδυνατεί να συλλάβει τη θεϊκή δικαιοσύνη, την οποία διαβλέπει ωστόσο ο εμφορούμενος από αγάπη και πίστη άνθρωπος.","abstract_html":"Ο Henry David Thoreau θεωρείται ο πατέρας της πολιτικής ανυπακοής, καθώς πρώτος επιχειρηματολόγησε για αντίσταση των πολιτών στην αδικία, η οποία διαπράττεται εναντίον τους και προξενείται από ατέλειες του δικαϊικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση, ο πολίτης οφείλει να ανθίσταται στην αδικία καθότι είναι βαρύνουσας σημασίας να ενεργεί σύμφωνα με τη συνείδηση του και την προσωπική του ηθική. Ο Rawls, ο σπουδαίος αμερικανός φιλόσοφος ήταν αυτός που προχώρησε στο συστηματικό ορισμό της πολιτικής ανυπακοής. Η παρούσα εργασία εδράζεται στη μελέτη των απόψεων των δύο αυτών φιλοσόφων προκειμένου να διερευνηθεί η έννοια της πολιτικής ανυπακοής. Αναπόφευκτα, εκπηγάζουν ερωτήματα για το διακύβευμα της Δικαιοσύνης και την αλληλεπίδραση της με την πολιτική ανυπακοή. Προσεγγίζουμε την έννοια της Δικαιοσύνης μέσα από τις θέσεις των μεγάλων φιλοσόφων της αρχαιότητας, Πλάτωνα και Αριστοτέλη και του πλέον σημαντικού πολιτικού φιλοσόφου του 20ου αι. Rawls. Απέχοντας από τις απόψεις του Πλάτωνα και με κάποιες επιρροές από τον Αριστοτέλη ο Rawls, αναφερόμενος σε σύγχρονα δημοκρατικά καθεστώτα, διατείνεται πως η πολιτική ανυπακοή όχι μόνο δεν είναι πρόσκομμα για την Δικαιοσύνη, τουνατίον, με την επιδιωκόμενη μεταρρύθμιση ή κατάργηση του άδικου νόμου, συμβάλλει στην αποκατάσταση της πληγείσας Δικαιοσύνης. Μείζονος σημασίας είναι και το ζήτημα της καταφυγής στη βία κατά την τέλεση πράξεων πολιτικής ανυπακοής. Η μη χρήση βίας είναι επιβεβλημένη σύμφωνα με τον κλασικό πια ορισμό του Rawls. O M.L.King και ο Gandi αποτελούν εμβληματικά σύμβολα μιας μη βίαιης αντίστασης. Ωστόσο, άλλοι φιλόσοφοι, όπως ο Zinn, αποδέχονται κάποιες βίαιες πρακτικές. Αναζητώντας περιπτώσεις πολιτικής ανυπακοής στη χριστιανική διδασκαλία, αντιλαμβανόμαστε όσον αφορά στην ανυπακοή, την εκ πρώτης όψεως διαφαινόμενη ως πολιτική, ότι πρόκειται περί ανυπακοής αναφανδόν πνευματικής φύσεως, ουδεμία σχέση έχουσα με πολιτική στάση. Καθώς η συγκεκριμένη ανυπακοή στους ανθρώπινους νόμους δηλώνει υπακοή πρωτίστως στο θείο θέλημα και τη θεία Δικαιοσύνη. Κύρια χαρακτηριστικά της είναι η αγάπη και η συγχώρεση. Η πεπερασμένη ανθρώπινη νόηση αδυνατεί να συλλάβει τη θεϊκή δικαιοσύνη, την οποία διαβλέπει ωστόσο ο εμφορούμενος από αγάπη και πίστη άνθρωπος.","abstract_has_math":false,"creators":["Πούργαλη Ελένη","Pourgali Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z","subjects":["Θρησκεία","Religion"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217695"],"render_values":[{"text":"uoadl:3217695","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217695","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217695","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3217695","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πούργαλη Ελένη","Pourgali Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θρησκεία","Religion"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217695","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217695"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Henry David Thoreau θεωρείται ο πατέρας της πολιτικής ανυπακοής, καθώς πρώτος επιχειρηματολόγησε για αντίσταση των πολιτών στην αδικία, η οποία διαπράττεται εναντίον τους και προξενείται από ατέλειες του δικαϊικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση, ο πολίτης οφείλει να ανθίσταται στην αδικία καθότι είναι βαρύνουσας σημασίας να ενεργεί σύμφωνα με τη συνείδηση του και την προσωπική του ηθική. Ο Rawls, ο σπουδαίος αμερικανός φιλόσοφος ήταν αυτός που προχώρησε στο συστηματικό ορισμό της πολιτικής ανυπακοής. Η παρούσα εργασία εδράζεται στη μελέτη των απόψεων των δύο αυτών φιλοσόφων προκειμένου να διερευνηθεί η έννοια της πολιτικής ανυπακοής. Αναπόφευκτα, εκπηγάζουν ερωτήματα για το διακύβευμα της Δικαιοσύνης και την αλληλεπίδραση της με την πολιτική ανυπακοή. Προσεγγίζουμε την έννοια της Δικαιοσύνης μέσα από τις θέσεις των μεγάλων φιλοσόφων της αρχαιότητας, Πλάτωνα και Αριστοτέλη και του πλέον σημαντικού πολιτικού φιλοσόφου του 20ου αι. Rawls. Απέχοντας από τις απόψεις του Πλάτωνα και με κάποιες επιρροές από τον Αριστοτέλη ο Rawls, αναφερόμενος σε σύγχρονα δημοκρατικά καθεστώτα, διατείνεται πως η πολιτική ανυπακοή όχι μόνο δεν είναι πρόσκομμα για την Δικαιοσύνη, τουνατίον, με την επιδιωκόμενη μεταρρύθμιση ή κατάργηση του άδικου νόμου, συμβάλλει στην αποκατάσταση της πληγείσας Δικαιοσύνης. Μείζονος σημασίας είναι και το ζήτημα της καταφυγής στη βία κατά την τέλεση πράξεων πολιτικής ανυπακοής. Η μη χρήση βίας είναι επιβεβλημένη σύμφωνα με τον κλασικό πια ορισμό του Rawls. O M.L.King και ο Gandi αποτελούν εμβληματικά σύμβολα μιας μη βίαιης αντίστασης. Ωστόσο, άλλοι φιλόσοφοι, όπως ο Zinn, αποδέχονται κάποιες βίαιες πρακτικές. Αναζητώντας περιπτώσεις πολιτικής ανυπακοής στη χριστιανική διδασκαλία, αντιλαμβανόμαστε όσον αφορά στην ανυπακοή, την εκ πρώτης όψεως διαφαινόμενη ως πολιτική, ότι πρόκειται περί ανυπακοής αναφανδόν πνευματικής φύσεως, ουδεμία σχέση έχουσα με πολιτική στάση. Καθώς η συγκεκριμένη ανυπακοή στους ανθρώπινους νόμους δηλώνει υπακοή πρωτίστως στο θείο θέλημα και τη θεία Δικαιοσύνη. Κύρια χαρακτηριστικά της είναι η αγάπη και η συγχώρεση. Η πεπερασμένη ανθρώπινη νόηση αδυνατεί να συλλάβει τη θεϊκή δικαιοσύνη, την οποία διαβλέπει ωστόσο ο εμφορούμενος από αγάπη και πίστη άνθρωπος.","Henry David Thoreau is considered the father of civil disobedience, as he was the first to argue for resistance to injustice, which is committed against citizens and is caused by imperfections in the legal system. In any case, the citizen must resist injustice as it is crucial to act in accordance with his conscience and personal morals. Rawls, the great American philosopher, was the one who proceeded to systematically define civil disobedience. The present work is based on the study of the views of these two philosophers to explore the concept of civil disobedience. Inevitably, they raise questions about the stakes of justice and its interaction of civil disobedience. We approach the concept of justice through the positions of the great philosophers of antiquity, Plato and Aristotle and the most important political philosopher of the 20th century, Rawls. Distancing himself from Plato's views and with some influence from Aristotle, Rawls, referring to modern democratic regimes, argues that civil disobedience is not only not an obstacle to justice; quite the contrary. With the intended reform or abolition of the unjust law, it contributes to the restoration of the afflicted justice. Of major importance is the issue of violence in acts of civil disobedience. Non-use of violence is required according to Rawls’s now classic definition. M.L.King and Gandi are emblematic symbols of a non-violent resistance. However, other philosophers, such as Zinn, accept some violent practices. Looking for cases of civil disobedience in Christian teaching, we realize that disobedience, which at first sight appears as politics, is a matter of disobedience of a spiritual nature, which has nothing to do with political attitude, as this disobedience to human laws signifies obedience primarily toward the divine will and divine justice. Its main characteristics are love and forgiveness. The finite human intellect fails to comprehend the divine justice, which, however, is perceived by a person imbued with love and faith."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πούργαλη Ελένη","Pourgali Eleni"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο Henry David Thoreau θεωρείται ο πατέρας της πολιτικής ανυπακοής, καθώς πρώτος επιχειρηματολόγησε για αντίσταση των πολιτών στην αδικία, η οποία διαπράττεται εναντίον τους και προξενείται από ατέλειες του δικαϊικού συστήματος. Σε κάθε περίπτωση, ο πολίτης οφείλει να ανθίσταται στην αδικία καθότι είναι βαρύνουσας σημασίας να ενεργεί σύμφωνα με τη συνείδηση του και την προσωπική του ηθική. Ο Rawls, ο σπουδαίος αμερικανός φιλόσοφος ήταν αυτός που προχώρησε στο συστηματικό ορισμό της πολιτικής ανυπακοής. Η παρούσα εργασία εδράζεται στη μελέτη των απόψεων των δύο αυτών φιλοσόφων προκειμένου να διερευνηθεί η έννοια της πολιτικής ανυπακοής. Αναπόφευκτα, εκπηγάζουν ερωτήματα για το διακύβευμα της Δικαιοσύνης και την αλληλεπίδραση της με την πολιτική ανυπακοή. Προσεγγίζουμε την έννοια της Δικαιοσύνης μέσα από τις θέσεις των μεγάλων φιλοσόφων της αρχαιότητας, Πλάτωνα και Αριστοτέλη και του πλέον σημαντικού πολιτικού φιλοσόφου του 20ου αι. Rawls. Απέχοντας από τις απόψεις του Πλάτωνα και με κάποιες επιρροές από τον Αριστοτέλη ο Rawls, αναφερόμενος σε σύγχρονα δημοκρατικά καθεστώτα, διατείνεται πως η πολιτική ανυπακοή όχι μόνο δεν είναι πρόσκομμα για την Δικαιοσύνη, τουνατίον, με την επιδιωκόμενη μεταρρύθμιση ή κατάργηση του άδικου νόμου, συμβάλλει στην αποκατάσταση της πληγείσας Δικαιοσύνης. Μείζονος σημασίας είναι και το ζήτημα της καταφυγής στη βία κατά την τέλεση πράξεων πολιτικής ανυπακοής. Η μη χρήση βίας είναι επιβεβλημένη σύμφωνα με τον κλασικό πια ορισμό του Rawls. O M.L.King και ο Gandi αποτελούν εμβληματικά σύμβολα μιας μη βίαιης αντίστασης. Ωστόσο, άλλοι φιλόσοφοι, όπως ο Zinn, αποδέχονται κάποιες βίαιες πρακτικές. Αναζητώντας περιπτώσεις πολιτικής ανυπακοής στη χριστιανική διδασκαλία, αντιλαμβανόμαστε όσον αφορά στην ανυπακοή, την εκ πρώτης όψεως διαφαινόμενη ως πολιτική, ότι πρόκειται περί ανυπακοής αναφανδόν πνευματικής φύσεως, ουδεμία σχέση έχουσα με πολιτική στάση. Καθώς η συγκεκριμένη ανυπακοή στους ανθρώπινους νόμους δηλώνει υπακοή πρωτίστως στο θείο θέλημα και τη θεία Δικαιοσύνη. Κύρια χαρακτηριστικά της είναι η αγάπη και η συγχώρεση. Η πεπερασμένη ανθρώπινη νόηση αδυνατεί να συλλάβει τη θεϊκή δικαιοσύνη, την οποία διαβλέπει ωστόσο ο εμφορούμενος από αγάπη και πίστη άνθρωπος.","Henry David Thoreau is considered the father of civil disobedience, as he was the first to argue for resistance to injustice, which is committed against citizens and is caused by imperfections in the legal system. In any case, the citizen must resist injustice as it is crucial to act in accordance with his conscience and personal morals. Rawls, the great American philosopher, was the one who proceeded to systematically define civil disobedience. The present work is based on the study of the views of these two philosophers to explore the concept of civil disobedience. Inevitably, they raise questions about the stakes of justice and its interaction of civil disobedience. We approach the concept of justice through the positions of the great philosophers of antiquity, Plato and Aristotle and the most important political philosopher of the 20th century, Rawls. Distancing himself from Plato's views and with some influence from Aristotle, Rawls, referring to modern democratic regimes, argues that civil disobedience is not only not an obstacle to justice; quite the contrary. With the intended reform or abolition of the unjust law, it contributes to the restoration of the afflicted justice. Of major importance is the issue of violence in acts of civil disobedience. Non-use of violence is required according to Rawls’s now classic definition. M.L.King and Gandi are emblematic symbols of a non-violent resistance. However, other philosophers, such as Zinn, accept some violent practices. Looking for cases of civil disobedience in Christian teaching, we realize that disobedience, which at first sight appears as politics, is a matter of disobedience of a spiritual nature, which has nothing to do with political attitude, as this disobedience to human laws signifies obedience primarily toward the divine will and divine justice. Its main characteristics are love and forgiveness. The finite human intellect fails to comprehend the divine justice, which, however, is perceived by a person imbued with love and faith."],"dc:identifier":["uoadl:3217695","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217695"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θρησκεία","Religion"],"dc:title":["Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z"}