{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217722"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217722","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση ασυνόδευτων ανηλίκων κατά τη σύγχρονη προσφυγική κρίση: Θεσμικό πλαίσιο","abstract":"Εισαγωγή: Η σύγχρονη προσφυγή κρίση οδήγησε σε μεγάλη εισροή προσφύγων στην Ευρώπη με τους ασυνόδευτους ανήλικους να αποτελούν μια ξεχωριστή και ιδιαιτέρως ευάλωτη ομάδα που χρήζει ειδικής διαχείρισης και προστασίας. Σκοπός: Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της διαχείρισης των ασυνόδευτων ανήλικων εντός του θεσμικού της πλαισίου στην Ελλάδα με επιμέρους στόχους την αναγνώριση των παραγόντων εκείνων που χρήζουν βελτίωσης και τη σύγκριση με τη διαχείριση τους από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες Υλικό-Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη συμπεριελήφθησαν 26 δημοσιεύσεις που αναζητήθηκαν βάσει κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού από τις βάσεις δεδομένων Google Scholar & Semantic Scholar καθώς και από την σελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης, αναζητήθηκαν στατιστικά δεδομένα από το EKKA, τη Eurostat και το Υπουργείο Παιδείας Αποτελέσματα: Η αρχική αναγνώριση των ασυνόδευτων ανήλικων στην Ελλάδα και πολλές χώρες της Ευρώπης δεν ήταν ικανοποιητική καθώς πολλοί ασυνόδευτοι ανήλικοι δεν αναγνωρίστηκαν. Οι μεγαλύτεροι αριθμοί τους παρατηρήθηκαν κατά τη χρονική περίοδο 2016-2019 με ανισομερή κατανομή μεταξύ των χωρών. Οι διαδικασίες ταυτοποίησης ήταν ανεπαρκείς κυρίως διότι η διενέργεια ακτινογραφίας καρπού ήταν στην Ελλάδα η τρίτη επιλογή σε αντίθεση με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Παρά την ύπαρξη θεσμικού πλαισίου και διορισμού νόμιμου εκπροσώπου πολλά παιδιά δεν ενημερώνονταν για τις διαδικασίες ασύλου ή δεν γνώριζαν το νόμιμο εκπρόσωπό τους. Λόγω απουσίας κατάλληλων δομών, στην Ελλάδα εφαρμόστηκε η προστατευτική κράτηση που διαρκούσε άνω του επιτρεπτού ορίου σε αντίθεση με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, με κατάργησή της σε αργότερο χρόνο. Η κυριότερη αρχική δομή διαμονής ήταν τα κέντρα υποδοχής μαζί με άλλους πρόσφυγες. Σταδιακά δημιουργήθηκαν προσωρινές και μόνιμες δομές φιλοξενίας, ζώνες ασφαλείας και δομές ημι-ανεξάρτητης διαβίωσης, που συνεχίζουν να αυξάνονται. Ωστόσο, η αναδοχή στην Ελλάδα παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Παρά την υποχρεωτική συμμετοχή στην εκπαίδευση, λόγω μη επαρκών ΔΥΕΠ ένας μεγάλος αριθμός ασυνόδευτων ανήλικων δεν συμμετείχε στην τυπική εκπαίδευση αλλά σταδιακά υπάρχει μεγαλύτερη ενσωμάτωση τόσο στην Ελλάδα όσο και στις άλλες χώρες. Συμπεράσματα: Η διαχείριση των ασυνόδευτων ανήλικων ενώ έχει βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου ακόμη χαρακτηρίζεται από ελλείψεις που χρήζουν βελτίωσης σε όλους τους τομείς προκειμένου να υπάρχει η ολιστική διαχείριση των ασυνόδευτων ανήλικων. Λέξεις-κλειδιά: ασυνόδευτοι ανήλικοι, θεσμικό πλαίσιο, υποδοχή, διαδικασία ασύλου, δομές φιλοξενίας, εκπαίδευση","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σύγχρονη προσφυγή κρίση οδήγησε σε μεγάλη εισροή προσφύγων στην Ευρώπη με τους ασυνόδευτους ανήλικους να αποτελούν μια ξεχωριστή και ιδιαιτέρως ευάλωτη ομάδα που χρήζει ειδικής διαχείρισης και προστασίας. Σκοπός: Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της διαχείρισης των ασυνόδευτων ανήλικων εντός του θεσμικού της πλαισίου στην Ελλάδα με επιμέρους στόχους την αναγνώριση των παραγόντων εκείνων που χρήζουν βελτίωσης και τη σύγκριση με τη διαχείριση τους από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες Υλικό-Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη συμπεριελήφθησαν 26 δημοσιεύσεις που αναζητήθηκαν βάσει κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού από τις βάσεις δεδομένων Google Scholar &amp; Semantic Scholar καθώς και από την σελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης, αναζητήθηκαν στατιστικά δεδομένα από το EKKA, τη Eurostat και το Υπουργείο Παιδείας Αποτελέσματα: Η αρχική αναγνώριση των ασυνόδευτων ανήλικων στην Ελλάδα και πολλές χώρες της Ευρώπης δεν ήταν ικανοποιητική καθώς πολλοί ασυνόδευτοι ανήλικοι δεν αναγνωρίστηκαν. Οι μεγαλύτεροι αριθμοί τους παρατηρήθηκαν κατά τη χρονική περίοδο 2016-2019 με ανισομερή κατανομή μεταξύ των χωρών. Οι διαδικασίες ταυτοποίησης ήταν ανεπαρκείς κυρίως διότι η διενέργεια ακτινογραφίας καρπού ήταν στην Ελλάδα η τρίτη επιλογή σε αντίθεση με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Παρά την ύπαρξη θεσμικού πλαισίου και διορισμού νόμιμου εκπροσώπου πολλά παιδιά δεν ενημερώνονταν για τις διαδικασίες ασύλου ή δεν γνώριζαν το νόμιμο εκπρόσωπό τους. Λόγω απουσίας κατάλληλων δομών, στην Ελλάδα εφαρμόστηκε η προστατευτική κράτηση που διαρκούσε άνω του επιτρεπτού ορίου σε αντίθεση με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, με κατάργησή της σε αργότερο χρόνο. Η κυριότερη αρχική δομή διαμονής ήταν τα κέντρα υποδοχής μαζί με άλλους πρόσφυγες. Σταδιακά δημιουργήθηκαν προσωρινές και μόνιμες δομές φιλοξενίας, ζώνες ασφαλείας και δομές ημι-ανεξάρτητης διαβίωσης, που συνεχίζουν να αυξάνονται. Ωστόσο, η αναδοχή στην Ελλάδα παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Παρά την υποχρεωτική συμμετοχή στην εκπαίδευση, λόγω μη επαρκών ΔΥΕΠ ένας μεγάλος αριθμός ασυνόδευτων ανήλικων δεν συμμετείχε στην τυπική εκπαίδευση αλλά σταδιακά υπάρχει μεγαλύτερη ενσωμάτωση τόσο στην Ελλάδα όσο και στις άλλες χώρες. Συμπεράσματα: Η διαχείριση των ασυνόδευτων ανήλικων ενώ έχει βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου ακόμη χαρακτηρίζεται από ελλείψεις που χρήζουν βελτίωσης σε όλους τους τομείς προκειμένου να υπάρχει η ολιστική διαχείριση των ασυνόδευτων ανήλικων. Λέξεις-κλειδιά: ασυνόδευτοι ανήλικοι, θεσμικό πλαίσιο, υποδοχή, διαδικασία ασύλου, δομές φιλοξενίας, εκπαίδευση","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοδωρόπουλος Βησσαρίων","Theodoropoulos Vissarion"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217722"],"render_values":[{"text":"uoadl:3217722","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217722","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217722","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3217722","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοδωρόπουλος Βησσαρίων","Theodoropoulos Vissarion"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217722","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217722"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σύγχρονη προσφυγή κρίση οδήγησε σε μεγάλη εισροή προσφύγων στην Ευρώπη με τους ασυνόδευτους ανήλικους να αποτελούν μια ξεχωριστή και ιδιαιτέρως ευάλωτη ομάδα που χρήζει ειδικής διαχείρισης και προστασίας. Σκοπός: Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της διαχείρισης των ασυνόδευτων ανήλικων εντός του θεσμικού της πλαισίου στην Ελλάδα με επιμέρους στόχους την αναγνώριση των παραγόντων εκείνων που χρήζουν βελτίωσης και τη σύγκριση με τη διαχείριση τους από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες Υλικό-Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη συμπεριελήφθησαν 26 δημοσιεύσεις που αναζητήθηκαν βάσει κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού από τις βάσεις δεδομένων Google Scholar & Semantic Scholar καθώς και από την σελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης, αναζητήθηκαν στατιστικά δεδομένα από το EKKA, τη Eurostat και το Υπουργείο Παιδείας Αποτελέσματα: Η αρχική αναγνώριση των ασυνόδευτων ανήλικων στην Ελλάδα και πολλές χώρες της Ευρώπης δεν ήταν ικανοποιητική καθώς πολλοί ασυνόδευτοι ανήλικοι δεν αναγνωρίστηκαν. Οι μεγαλύτεροι αριθμοί τους παρατηρήθηκαν κατά τη χρονική περίοδο 2016-2019 με ανισομερή κατανομή μεταξύ των χωρών. Οι διαδικασίες ταυτοποίησης ήταν ανεπαρκείς κυρίως διότι η διενέργεια ακτινογραφίας καρπού ήταν στην Ελλάδα η τρίτη επιλογή σε αντίθεση με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Παρά την ύπαρξη θεσμικού πλαισίου και διορισμού νόμιμου εκπροσώπου πολλά παιδιά δεν ενημερώνονταν για τις διαδικασίες ασύλου ή δεν γνώριζαν το νόμιμο εκπρόσωπό τους. Λόγω απουσίας κατάλληλων δομών, στην Ελλάδα εφαρμόστηκε η προστατευτική κράτηση που διαρκούσε άνω του επιτρεπτού ορίου σε αντίθεση με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, με κατάργησή της σε αργότερο χρόνο. Η κυριότερη αρχική δομή διαμονής ήταν τα κέντρα υποδοχής μαζί με άλλους πρόσφυγες. Σταδιακά δημιουργήθηκαν προσωρινές και μόνιμες δομές φιλοξενίας, ζώνες ασφαλείας και δομές ημι-ανεξάρτητης διαβίωσης, που συνεχίζουν να αυξάνονται. Ωστόσο, η αναδοχή στην Ελλάδα παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Παρά την υποχρεωτική συμμετοχή στην εκπαίδευση, λόγω μη επαρκών ΔΥΕΠ ένας μεγάλος αριθμός ασυνόδευτων ανήλικων δεν συμμετείχε στην τυπική εκπαίδευση αλλά σταδιακά υπάρχει μεγαλύτερη ενσωμάτωση τόσο στην Ελλάδα όσο και στις άλλες χώρες. Συμπεράσματα: Η διαχείριση των ασυνόδευτων ανήλικων ενώ έχει βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου ακόμη χαρακτηρίζεται από ελλείψεις που χρήζουν βελτίωσης σε όλους τους τομείς προκειμένου να υπάρχει η ολιστική διαχείριση των ασυνόδευτων ανήλικων. Λέξεις-κλειδιά: ασυνόδευτοι ανήλικοι, θεσμικό πλαίσιο, υποδοχή, διαδικασία ασύλου, δομές φιλοξενίας, εκπαίδευση","Overview: The contemporary refugee crisis has led to a great influx of refugees in Europe with unaccompanied minors to represent a special and particularly vulnerable group needing special management and protection. Aim: To evaluate the effectiveness of unaccompanied minors management within the legal framework in Greece with additional targets the identification of those factors which require improvement and to compare their management with other European countries. Material and Method: In the present review 26 publications are included which were retrieved based on inclusion and exclusion criteria from the data bases Google Scholar and Semantic Scholar as well as from the site of the European Commission. Furthermore, statistical data were retrieved from EKKA, Eurostat and the Ministry of Education. Results: The initial recognition of unaccompanied minors in Greece and many European Countries was not satisfactory since many unaccompanied minors were not recognized. Their greatest numbers were observed during the period of 2016-2019 with an unequal distribution among the countries. The identification procedures were inadequate mostly because the use of wrist X-ray in Greece was the third available option in contrast with other European countries. Despite the presence of the legal framework and appointing a legal representative or guardian, many children were not informed of the asylum procedures or they did not know who their representative was. Because of the lack of appropriate accommodation, in Greece protective custody was applied lasting longer than the permitted period in contrast with other European countries, but was abolished later. The initial accommodation was in refugee camps with other refugees. Gradually temporary and permanent accommodations were created as well as safety zone and semi-independent living accommodations, all of which continue to increase. However, accommodation with foster families is at low levels compared with other European countries. Despite the compulsory participation in formal education, due to the inadequate number of Refugee Reception and Education Structures a great number of unaccompanied minors did not participate in formal education but gradually there is a greater integration both in Greece and in other countries. Conclusions: Unaccompanied minors management while improved with the passing of the time is still characterized by inefficiencies which need improvement in all aspects in order to have an holistic management of unaccompanied minors. Key-words: Unaccompanied minors, legal framework, reception, asylum procedure, accommodation, education"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση ασυνόδευτων ανηλίκων κατά τη σύγχρονη προσφυγική κρίση: Θεσμικό πλαίσιο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοδωρόπουλος Βησσαρίων","Theodoropoulos Vissarion"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σύγχρονη προσφυγή κρίση οδήγησε σε μεγάλη εισροή προσφύγων στην Ευρώπη με τους ασυνόδευτους ανήλικους να αποτελούν μια ξεχωριστή και ιδιαιτέρως ευάλωτη ομάδα που χρήζει ειδικής διαχείρισης και προστασίας. Σκοπός: Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της διαχείρισης των ασυνόδευτων ανήλικων εντός του θεσμικού της πλαισίου στην Ελλάδα με επιμέρους στόχους την αναγνώριση των παραγόντων εκείνων που χρήζουν βελτίωσης και τη σύγκριση με τη διαχείριση τους από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες Υλικό-Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη συμπεριελήφθησαν 26 δημοσιεύσεις που αναζητήθηκαν βάσει κριτηρίων ένταξης και αποκλεισμού από τις βάσεις δεδομένων Google Scholar & Semantic Scholar καθώς και από την σελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επίσης, αναζητήθηκαν στατιστικά δεδομένα από το EKKA, τη Eurostat και το Υπουργείο Παιδείας Αποτελέσματα: Η αρχική αναγνώριση των ασυνόδευτων ανήλικων στην Ελλάδα και πολλές χώρες της Ευρώπης δεν ήταν ικανοποιητική καθώς πολλοί ασυνόδευτοι ανήλικοι δεν αναγνωρίστηκαν. Οι μεγαλύτεροι αριθμοί τους παρατηρήθηκαν κατά τη χρονική περίοδο 2016-2019 με ανισομερή κατανομή μεταξύ των χωρών. Οι διαδικασίες ταυτοποίησης ήταν ανεπαρκείς κυρίως διότι η διενέργεια ακτινογραφίας καρπού ήταν στην Ελλάδα η τρίτη επιλογή σε αντίθεση με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Παρά την ύπαρξη θεσμικού πλαισίου και διορισμού νόμιμου εκπροσώπου πολλά παιδιά δεν ενημερώνονταν για τις διαδικασίες ασύλου ή δεν γνώριζαν το νόμιμο εκπρόσωπό τους. Λόγω απουσίας κατάλληλων δομών, στην Ελλάδα εφαρμόστηκε η προστατευτική κράτηση που διαρκούσε άνω του επιτρεπτού ορίου σε αντίθεση με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, με κατάργησή της σε αργότερο χρόνο. Η κυριότερη αρχική δομή διαμονής ήταν τα κέντρα υποδοχής μαζί με άλλους πρόσφυγες. Σταδιακά δημιουργήθηκαν προσωρινές και μόνιμες δομές φιλοξενίας, ζώνες ασφαλείας και δομές ημι-ανεξάρτητης διαβίωσης, που συνεχίζουν να αυξάνονται. Ωστόσο, η αναδοχή στην Ελλάδα παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Παρά την υποχρεωτική συμμετοχή στην εκπαίδευση, λόγω μη επαρκών ΔΥΕΠ ένας μεγάλος αριθμός ασυνόδευτων ανήλικων δεν συμμετείχε στην τυπική εκπαίδευση αλλά σταδιακά υπάρχει μεγαλύτερη ενσωμάτωση τόσο στην Ελλάδα όσο και στις άλλες χώρες. Συμπεράσματα: Η διαχείριση των ασυνόδευτων ανήλικων ενώ έχει βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου ακόμη χαρακτηρίζεται από ελλείψεις που χρήζουν βελτίωσης σε όλους τους τομείς προκειμένου να υπάρχει η ολιστική διαχείριση των ασυνόδευτων ανήλικων. Λέξεις-κλειδιά: ασυνόδευτοι ανήλικοι, θεσμικό πλαίσιο, υποδοχή, διαδικασία ασύλου, δομές φιλοξενίας, εκπαίδευση","Overview: The contemporary refugee crisis has led to a great influx of refugees in Europe with unaccompanied minors to represent a special and particularly vulnerable group needing special management and protection. Aim: To evaluate the effectiveness of unaccompanied minors management within the legal framework in Greece with additional targets the identification of those factors which require improvement and to compare their management with other European countries. Material and Method: In the present review 26 publications are included which were retrieved based on inclusion and exclusion criteria from the data bases Google Scholar and Semantic Scholar as well as from the site of the European Commission. Furthermore, statistical data were retrieved from EKKA, Eurostat and the Ministry of Education. Results: The initial recognition of unaccompanied minors in Greece and many European Countries was not satisfactory since many unaccompanied minors were not recognized. Their greatest numbers were observed during the period of 2016-2019 with an unequal distribution among the countries. The identification procedures were inadequate mostly because the use of wrist X-ray in Greece was the third available option in contrast with other European countries. Despite the presence of the legal framework and appointing a legal representative or guardian, many children were not informed of the asylum procedures or they did not know who their representative was. Because of the lack of appropriate accommodation, in Greece protective custody was applied lasting longer than the permitted period in contrast with other European countries, but was abolished later. The initial accommodation was in refugee camps with other refugees. Gradually temporary and permanent accommodations were created as well as safety zone and semi-independent living accommodations, all of which continue to increase. However, accommodation with foster families is at low levels compared with other European countries. Despite the compulsory participation in formal education, due to the inadequate number of Refugee Reception and Education Structures a great number of unaccompanied minors did not participate in formal education but gradually there is a greater integration both in Greece and in other countries. Conclusions: Unaccompanied minors management while improved with the passing of the time is still characterized by inefficiencies which need improvement in all aspects in order to have an holistic management of unaccompanied minors. Key-words: Unaccompanied minors, legal framework, reception, asylum procedure, accommodation, education"],"dc:identifier":["uoadl:3217722","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217722"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαχείριση ασυνόδευτων ανηλίκων κατά τη σύγχρονη προσφυγική κρίση: Θεσμικό πλαίσιο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:45:48Z"}