{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217769"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3217769","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Περιγεννητική φροντίδα σε συγγενή λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό","abstract":"Ο κυτταρομεγαλοϊός (Cytomegalovirus-CMV) ή μεγαλοκυτταροϊός είναι ένας συχνός ερπητοϊός και η λοίμωξη από αυτόν κατά την κύηση αποτελεί την πιο διαδεδομένη ιογενή συγγενή λοίμωξη. Η λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό στη μητέρα είναι συνήθως ασυμπτωματική ή σχετίζεται με ήπια συμπτωματολογία που μοιάζει με αυτή της γρίπης. Η μετάδοση στο αναπτυσσόμενο έμβρυο ωστόσο, συχνά αποτελεί αιτία εμβρυϊκής βλάβης που οφείλεται, κυρίως, σε πρωτογενή μόλυνση της μητέρας και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή νοσηρότητα, θνησιμότητα ή μακροπρόθεσμες διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της νευροαισθητηριακής απώλειας ακοής. Η αναγνώριση των εμβρύων που βρίσκονται σε κίνδυνο για ενδομήτρια λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό είναι δύσκολη. Οι διαγνωστικές εξετάσεις, ιδανικά στο πρώτο τρίμηνο της κύησης, μπορούν να ταυτοποιήσουν μητέρες οροαρνητικές και με πρωτοπαθή λοίμωξη ή μη από κυτταρομεγαλοϊό (επαναλοίμωξη από άλλο στέλεχος ή επανενεργοποίηση του ιού), ενώ η χρήση αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (Polymerase Chain Reaction-PCR) στο αμνιακό υγρό έχει την υψηλότερη ευαισθησία και ειδικότητα για την ανίχνευση κάθετης μετάδοσης. Η επίκτητη λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό μετά τον τοκετό μπορεί δυνητικά να οδηγήσει σε οξεία και σοβαρή νοσηρότητα, ειδικά σε πρόωρα ή χαμηλού βάρους γέννησης νεογνά. Η συγγενής λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό πληρεί πολλά από τα κριτήρια για προσυμπτωματικό έλεγχο αλλά προς το παρόν δεν υπάρχουν παγκοσμίως αποδεκτά προγράμματα που προσφέρουν πρώιμη ανίχνευση μητέρων και νεογνών υψηλού κινδύνου για έκθεση στον κυτταρομεγαλοϊό. Επιπροσθέτως, δεν υπάρχουν εμβόλια για την πρόληψη της λοίμωξης ούτε αποτελεσματικές θεραπείες για την προσβεβλημένη δυάδα μητέρας-εμβρύου. Κρίνεται λοιπόν υψίστης σημασίας ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας στην περιγεννητική περίοδο αφού η έγκαιρη εκπαίδευση και συμβουλευτική της εγκύου για τα μέτρα προφύλαξης και τους τρόπους μετάδοσης του κυτταρομεγαλοϊού, καθώς και η παροχή προηγμένης και τεκμηριωμένης περιγεννητικής φροντίδας, φαίνονται να μειώνουν τον κίνδυνο δυσμενών περιγεννητικών εκβάσεων.","abstract_html":"Ο κυτταρομεγαλοϊός (Cytomegalovirus-CMV) ή μεγαλοκυτταροϊός είναι ένας συχνός ερπητοϊός και η λοίμωξη από αυτόν κατά την κύηση αποτελεί την πιο διαδεδομένη ιογενή συγγενή λοίμωξη. Η λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό στη μητέρα είναι συνήθως ασυμπτωματική ή σχετίζεται με ήπια συμπτωματολογία που μοιάζει με αυτή της γρίπης. Η μετάδοση στο αναπτυσσόμενο έμβρυο ωστόσο, συχνά αποτελεί αιτία εμβρυϊκής βλάβης που οφείλεται, κυρίως, σε πρωτογενή μόλυνση της μητέρας και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή νοσηρότητα, θνησιμότητα ή μακροπρόθεσμες διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της νευροαισθητηριακής απώλειας ακοής. Η αναγνώριση των εμβρύων που βρίσκονται σε κίνδυνο για ενδομήτρια λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό είναι δύσκολη. Οι διαγνωστικές εξετάσεις, ιδανικά στο πρώτο τρίμηνο της κύησης, μπορούν να ταυτοποιήσουν μητέρες οροαρνητικές και με πρωτοπαθή λοίμωξη ή μη από κυτταρομεγαλοϊό (επαναλοίμωξη από άλλο στέλεχος ή επανενεργοποίηση του ιού), ενώ η χρήση αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (Polymerase Chain Reaction-PCR) στο αμνιακό υγρό έχει την υψηλότερη ευαισθησία και ειδικότητα για την ανίχνευση κάθετης μετάδοσης. Η επίκτητη λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό μετά τον τοκετό μπορεί δυνητικά να οδηγήσει σε οξεία και σοβαρή νοσηρότητα, ειδικά σε πρόωρα ή χαμηλού βάρους γέννησης νεογνά. Η συγγενής λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό πληρεί πολλά από τα κριτήρια για προσυμπτωματικό έλεγχο αλλά προς το παρόν δεν υπάρχουν παγκοσμίως αποδεκτά προγράμματα που προσφέρουν πρώιμη ανίχνευση μητέρων και νεογνών υψηλού κινδύνου για έκθεση στον κυτταρομεγαλοϊό. Επιπροσθέτως, δεν υπάρχουν εμβόλια για την πρόληψη της λοίμωξης ούτε αποτελεσματικές θεραπείες για την προσβεβλημένη δυάδα μητέρας-εμβρύου. Κρίνεται λοιπόν υψίστης σημασίας ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας στην περιγεννητική περίοδο αφού η έγκαιρη εκπαίδευση και συμβουλευτική της εγκύου για τα μέτρα προφύλαξης και τους τρόπους μετάδοσης του κυτταρομεγαλοϊού, καθώς και η παροχή προηγμένης και τεκμηριωμένης περιγεννητικής φροντίδας, φαίνονται να μειώνουν τον κίνδυνο δυσμενών περιγεννητικών εκβάσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιάγκου Αναστασία","Liagkou Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2022,"date_issued":"2022","date_published":"2022","updated_at":"2026-11-19T05:46:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217769"],"render_values":[{"text":"uoadl:3217769","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217769","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217769","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3217769","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιάγκου Αναστασία","Liagkou Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2022"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3217769","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217769"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο κυτταρομεγαλοϊός (Cytomegalovirus-CMV) ή μεγαλοκυτταροϊός είναι ένας συχνός ερπητοϊός και η λοίμωξη από αυτόν κατά την κύηση αποτελεί την πιο διαδεδομένη ιογενή συγγενή λοίμωξη. Η λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό στη μητέρα είναι συνήθως ασυμπτωματική ή σχετίζεται με ήπια συμπτωματολογία που μοιάζει με αυτή της γρίπης. Η μετάδοση στο αναπτυσσόμενο έμβρυο ωστόσο, συχνά αποτελεί αιτία εμβρυϊκής βλάβης που οφείλεται, κυρίως, σε πρωτογενή μόλυνση της μητέρας και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή νοσηρότητα, θνησιμότητα ή μακροπρόθεσμες διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της νευροαισθητηριακής απώλειας ακοής. Η αναγνώριση των εμβρύων που βρίσκονται σε κίνδυνο για ενδομήτρια λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό είναι δύσκολη. Οι διαγνωστικές εξετάσεις, ιδανικά στο πρώτο τρίμηνο της κύησης, μπορούν να ταυτοποιήσουν μητέρες οροαρνητικές και με πρωτοπαθή λοίμωξη ή μη από κυτταρομεγαλοϊό (επαναλοίμωξη από άλλο στέλεχος ή επανενεργοποίηση του ιού), ενώ η χρήση αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (Polymerase Chain Reaction-PCR) στο αμνιακό υγρό έχει την υψηλότερη ευαισθησία και ειδικότητα για την ανίχνευση κάθετης μετάδοσης. Η επίκτητη λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό μετά τον τοκετό μπορεί δυνητικά να οδηγήσει σε οξεία και σοβαρή νοσηρότητα, ειδικά σε πρόωρα ή χαμηλού βάρους γέννησης νεογνά. Η συγγενής λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό πληρεί πολλά από τα κριτήρια για προσυμπτωματικό έλεγχο αλλά προς το παρόν δεν υπάρχουν παγκοσμίως αποδεκτά προγράμματα που προσφέρουν πρώιμη ανίχνευση μητέρων και νεογνών υψηλού κινδύνου για έκθεση στον κυτταρομεγαλοϊό. Επιπροσθέτως, δεν υπάρχουν εμβόλια για την πρόληψη της λοίμωξης ούτε αποτελεσματικές θεραπείες για την προσβεβλημένη δυάδα μητέρας-εμβρύου. Κρίνεται λοιπόν υψίστης σημασίας ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας στην περιγεννητική περίοδο αφού η έγκαιρη εκπαίδευση και συμβουλευτική της εγκύου για τα μέτρα προφύλαξης και τους τρόπους μετάδοσης του κυτταρομεγαλοϊού, καθώς και η παροχή προηγμένης και τεκμηριωμένης περιγεννητικής φροντίδας, φαίνονται να μειώνουν τον κίνδυνο δυσμενών περιγεννητικών εκβάσεων.","Cytomegalovirus (CMV) is a common herpes virus and infection with it during pregnancy is the most frequent viral congenital infection. Maternal infection by cytomegalovirus is usually asymptomatic or associated with mild flu-like symptoms. Transmission to the developing fetus, however, is often a cause of fetal damage, mainly due to primary maternal infection and can lead to severe morbidity, mortality or long-term disorders, including neurosensory hearing loss. The identification of fetuses at risk of intrauterine infection with cytomegalovirus is difficult. Diagnostic tests, ideally in the first trimester of pregnancy, can identify mothers who are seronegative and with primary or non cytomegalovirus infection (re-infection by another strain or reactivation of the virus), while the use of polymerase chain reaction (PCR) in amniotic fluid has the highest sensitivity and specificity for the detection of vertical transmission. Acquired cytomegalovirus infection after childbirth can potentially lead to acute and severe morbidity, especially in preterm or low birth weight neonates. Congenital cytomegalovirus infection meets many of the criteria for screening but currently there are no globally accepted programs that offer early detection of high- risk mothers and neonates for exposure to cytomegalovirus. Additionally, there are no vaccines for prevention of infection or effective treatments for the infected dyad of mother-fetus. Therefore, is considered of great importance the role of healthcare professionals in the perinatal period, as early training and counselling of the pregnant woman on the precaution measures and modes of cytomegalovirus transmission, as well as the provision of advanced and evidence-based perinatal care, seems to reduce the risk of adverse perinatal outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Περιγεννητική φροντίδα σε συγγενή λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιάγκου Αναστασία","Liagkou Anastasia"],"dc:date":["2022"],"dc:description":["Ο κυτταρομεγαλοϊός (Cytomegalovirus-CMV) ή μεγαλοκυτταροϊός είναι ένας συχνός ερπητοϊός και η λοίμωξη από αυτόν κατά την κύηση αποτελεί την πιο διαδεδομένη ιογενή συγγενή λοίμωξη. Η λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό στη μητέρα είναι συνήθως ασυμπτωματική ή σχετίζεται με ήπια συμπτωματολογία που μοιάζει με αυτή της γρίπης. Η μετάδοση στο αναπτυσσόμενο έμβρυο ωστόσο, συχνά αποτελεί αιτία εμβρυϊκής βλάβης που οφείλεται, κυρίως, σε πρωτογενή μόλυνση της μητέρας και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή νοσηρότητα, θνησιμότητα ή μακροπρόθεσμες διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της νευροαισθητηριακής απώλειας ακοής. Η αναγνώριση των εμβρύων που βρίσκονται σε κίνδυνο για ενδομήτρια λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό είναι δύσκολη. Οι διαγνωστικές εξετάσεις, ιδανικά στο πρώτο τρίμηνο της κύησης, μπορούν να ταυτοποιήσουν μητέρες οροαρνητικές και με πρωτοπαθή λοίμωξη ή μη από κυτταρομεγαλοϊό (επαναλοίμωξη από άλλο στέλεχος ή επανενεργοποίηση του ιού), ενώ η χρήση αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης (Polymerase Chain Reaction-PCR) στο αμνιακό υγρό έχει την υψηλότερη ευαισθησία και ειδικότητα για την ανίχνευση κάθετης μετάδοσης. Η επίκτητη λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό μετά τον τοκετό μπορεί δυνητικά να οδηγήσει σε οξεία και σοβαρή νοσηρότητα, ειδικά σε πρόωρα ή χαμηλού βάρους γέννησης νεογνά. Η συγγενής λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό πληρεί πολλά από τα κριτήρια για προσυμπτωματικό έλεγχο αλλά προς το παρόν δεν υπάρχουν παγκοσμίως αποδεκτά προγράμματα που προσφέρουν πρώιμη ανίχνευση μητέρων και νεογνών υψηλού κινδύνου για έκθεση στον κυτταρομεγαλοϊό. Επιπροσθέτως, δεν υπάρχουν εμβόλια για την πρόληψη της λοίμωξης ούτε αποτελεσματικές θεραπείες για την προσβεβλημένη δυάδα μητέρας-εμβρύου. Κρίνεται λοιπόν υψίστης σημασίας ο ρόλος των επαγγελματιών υγείας στην περιγεννητική περίοδο αφού η έγκαιρη εκπαίδευση και συμβουλευτική της εγκύου για τα μέτρα προφύλαξης και τους τρόπους μετάδοσης του κυτταρομεγαλοϊού, καθώς και η παροχή προηγμένης και τεκμηριωμένης περιγεννητικής φροντίδας, φαίνονται να μειώνουν τον κίνδυνο δυσμενών περιγεννητικών εκβάσεων.","Cytomegalovirus (CMV) is a common herpes virus and infection with it during pregnancy is the most frequent viral congenital infection. Maternal infection by cytomegalovirus is usually asymptomatic or associated with mild flu-like symptoms. Transmission to the developing fetus, however, is often a cause of fetal damage, mainly due to primary maternal infection and can lead to severe morbidity, mortality or long-term disorders, including neurosensory hearing loss. The identification of fetuses at risk of intrauterine infection with cytomegalovirus is difficult. Diagnostic tests, ideally in the first trimester of pregnancy, can identify mothers who are seronegative and with primary or non cytomegalovirus infection (re-infection by another strain or reactivation of the virus), while the use of polymerase chain reaction (PCR) in amniotic fluid has the highest sensitivity and specificity for the detection of vertical transmission. Acquired cytomegalovirus infection after childbirth can potentially lead to acute and severe morbidity, especially in preterm or low birth weight neonates. Congenital cytomegalovirus infection meets many of the criteria for screening but currently there are no globally accepted programs that offer early detection of high- risk mothers and neonates for exposure to cytomegalovirus. Additionally, there are no vaccines for prevention of infection or effective treatments for the infected dyad of mother-fetus. Therefore, is considered of great importance the role of healthcare professionals in the perinatal period, as early training and counselling of the pregnant woman on the precaution measures and modes of cytomegalovirus transmission, as well as the provision of advanced and evidence-based perinatal care, seems to reduce the risk of adverse perinatal outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:3217769","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3217769"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Περιγεννητική φροντίδα σε συγγενή λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:46:41Z"}